पुस्तकालयहरि शब्द सम्मत २०२० बिक्रमी दे संग्रान्द वाले दिवस दे पहली चेत्र २०२० बिक्रमी रघबीर सिँघ दे ससकार असथान उत्ते जेठूवाल

पहली जेठ २०२० बिक्रमी जेठूवाल दरबार विच्च

जै जैकार होए सचखण्ड, दो जहान वज्जे वधाईआ। प्रगट होया सूरा सर्बंग, शाह पातशाह सच्चा शहनशाहीआ। आदि जुगादि इक्क अनन्द, जुग जुग रंग वखाईआ। खेले खेल विच्च ब्रह्मण्ड, भेव अभेद कोई ना आईआ। हुक्मे अंदर सूरज चन्द, रव सस सेव कमाईआ। लेखा जाणे आपणी वंड, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण आपणी कार कमाईआ।

जै जैकार सर्ब लोक, परलोक रहे जस गाईआ। साहिब सुलतान दा सच सलोक,

राग नाद ना कोई सुणाईआ। जुग चौकड़ी देवे मोख, मुफ़त आपणी सेव कमाईआ। सच दुआरे कोई ना सके पहुंच, अन्तर वेखण कोई ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणी कार कमाईआ।

जै जैकार आदि निरञ्जण, निरगुण आपणी कार कमाइंदा। जै जैकार दर्द दुःख भय भंजन, श्री भगवान वेस वटाइंदा। जै जैकार जुगा जुगन्तर साचे सज्जण, दो जहानां वेख वखाइंदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरवैर आपणा भेव खुल्हाइंदा । जै जैकार सो पुरख, पुरख पुरखोतम वड वडयाईआ। जै जैकार हरि पुरख, बेपरवाह सच्चा शहनशाहीआ। जै जैकार एकंकार निरगुण खेल इक्क आदरस, दरस रूप ना कोई जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जै जैकार इक्क जणाईआ।

जै जैकार श्री भगवाना, भगवन आपणा भेव खुल्हाइंदा। आदि पुरख हो प्रधाना, सच प्रधानगी आप कमाइंदा । जोधा सूरबीर मर्द मरदाना, सच मरदानगी आप जणाइंदा। सचखण्ड निवासी वड मेहरवाना, मेहर नज़र आप उठाइंदा। तख़त निवासी नौजवाना, बल आपणा आप प्रगटाइंदा। हुक्मी हुक्म धुर फ़रमाणा, सच संदेसा इक्क अलाइंदा। लेखा जाण दो जहानां, निरगुण सरगुण कार कमाइंदा। ब्रह्मण्ड खण्ड वेखे मार ध्याना, पुरी लोअ फोल फुलाइंदा । विष्न ब्रह्मा शिव देवे ज्ञाना, शब्द अनादी नाद पढ़ाइंदा। त्रैगुण माया कर परवाना, सच परवानगी आप जणाइंदा। पंज तत्त खेल महाना, ख़ालक ख़लक रूप वटाइंदा । मुकामे हक़ इक्क निशाना, नूर ज़हूर आप दरसाइंदा । दरगाह साची वड बलवाना, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जै जैकार इक्क जणाइंदा।

जै जैकार आदि अन्त, बेअन्त बेपरवाह आप जणाईआ। जै जैकार महिमा अगणत, लेखा लिखत ना कोई वखाईआ। जै जैकार नार कन्त, निरवैर ढोला इक्क सुणाईआ। जै जैकार मणीआं मंत, मंतर नाम सच दृढ़ाईआ। जै जैकार जीव जंत, जागरत जोत जोत रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। जै जैकार सर्ब स्वामी, साहिब सुल्तान खेल कराइंदा। जै जैकार अन्तरजामी, निरगुण आपणी कार कमाइंदा। जै जैकार बोध अगाध अगम्म बाणी, निशअक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। जै जैकार साहिब सुल्तानी, सति सरूप इक्क अखवाइंदा । जै जैकार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हाइंदा।

जै जैकार परवरदिगार, बेपरवाह वड्डी वडयाईआ। जै जैकार सांझे यार, लाशरीक इक्क सद सुणाईआ। जै जैकार मीत मुरार, मित्र प्यारा दए वडयाईआ। जै जैकार रहे जुग चार, जुग चौकड़ी रंग रंगाईआ । जै जैकार भगत भगवान आधार, निरगुण सरगुण कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वडयाईआ।

जै जैकार मंगण विष्न ब्रह्मा शिव, आदि जुगादि झोली डाहीआ। जै जैकार करन

गुर अवतार पीर पैगग्बर ला लिव, नेत्र अक्ख ना कोई खुल्हाईआ। जै जैकार करन करोड़ तेतीसा देवी देव, सुरपत एका एक मंग मंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहनशाहीआ ।

जै जैकार खेल अपारा, भेव किसे ना आया। जै जैकार सच दुआरा, सचखण्ड साचा इक्क सुहाया। जै जैकार थिर दरबारा, शब्दी ढोला राग अलाया । जै जैकार गुरू अवतारा, गुर मंतर नाम दृढ़ाया। जै जैकार जगत भंडारा, हरि भगती वेस वटाया। जै जैकार सर्ब संसारा, आत्म परमात्म राह वखाया। जै जैकार पुरख नारा, नार कन्त वंड वंडाया। जै जैकार सिरजणहारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाया। जै जैकार जुग चौकड़ी चार, कोटन कोट काल बिताईआ । जै जैकार आत्म परमात्म धार, धरत धवल करे शनवाईआ। जै जैकार ज़िमीं असमान, दो जहान रहे जस गाईआ। जै जैकार गगन मण्डल करन ध्यान, ब्रह्मण्ड खण्ड वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जै जैकार इक्को घर समझाईआ।

जै जैकार आदि गुर, हरि सतिगुर राग सुणाईआ। जै जैकार बाणी धुर, धुर दी धार आप बंधाईआ । जै जैकार अगम्मी सुर, राग ताल ना कोई सुणाईआ। जै जैकार आत्म परमात्म जाए जुड़, दूजा नज़र कोई ना आईआ। जै जैकार चढ़्हाए साचे घुड़, असव इक्को इक्क वखाईआ। जै जैकार श्री भगवान जाए बौहड़, दूर नेड़ ना कोई रखाईआ। जै जैकार निरगुण सरगुण पए लोड़, लोड़ींदा घर वेख वखाईआ। जै जैकार चुकाए मोर तोर, तोर मोर रहण ना पाईआ। जै जैकार गुर का शब्द ज़ोर, ज़ोरू ज़र ना कोई चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को जै दए समझाईआ।

जै जैकार धुर दा नाता, पुरख अकाल आप जणाइंदा। जै जैकार पुरख बिधाता, बिध आपणे हत्थ रखाइंदा। जै जैकार साची गाथा, लेखा लेख ना कोई समझाइंदा। जै जैकार अगम्मी राथा, रथ रथवाही इक्को इक्क अखवाइंदा। जै जैकार सगला साथा, साचा संग निभाइंदा। जै जैकार पूरा करे घाटा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा आप समझाइंदा।

जै जैकार आदि पुरख अपरंपर, आदि आदि उपाईआ। निरगुण निरगुण रच सवंबर, सचखण्ड साचे ख़ुशी मनाईआ। सर्ब कलां हो भरतंबर, सर्ब स्वामी वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची जै दए जणाईआ। जै बोले आप भगवाना, दूजा संग ना कोई रखाइंदा। निरगुण निरगुण पहिर बाणा, बेपरवाह वेस वटाइंदा। सचखण्ड सच मकाना, महल्ल अट्टल इक्क रुशनाइंदा। जोती नूर नूर महाना, दीपक दीआ ना कोई वखाइंदा। पुरख अकाल साचा काहना, गोपी रूप आप हो जाइंदा। आदि पुरख मर्द मरदाना, साचा वेस आप वखाइंदा। सेज सुहञ्जणी साहिब सुल्ताना, निरवैर आसण लाइंदा। साचा हुक्म धुर फ़रमाणा, धुर दी धार आप बंधाइंदा। शाहो भूप बण राज राजाना,

शहनशाह आपणी कार कमाइंदा। सो पुरख निरञ्जण खेल महाना, मेहरवान आप जणाइंदा। हरि पुरख निरञ्जण कर परवाना, निउँ सजदा सीस झुकाइंदा। एकंकार करे सलामा, अलैकम आपणे हत्थ वखाइंदा। आदि निरञ्जण हो प्रधाना, सच प्रधानगी आप कमाइंदा। अबिनाशी करता वेखे मार ध्याना, नेत्र अक्ख ना कोई जणाइंदा। पारब्रह्म प्रभ गाए गाणा, उच्ची कूक कूक अलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि आपणा नाउँ प्रगटाइंदा । आदि पुरख पुरख अबिनाशा, आपणी कार कमाईआ। सचखण्ड दुआरे सच तमाशा, शाह पातशाह आप प्रगटाईआ। निरगुण निरगुण पावे रासा, गोपी काहन ना कोई वखाईआ। बेपरवाह आपणी पूरी करे आसा, आसा आसा विच्च समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहनशाहीआ।

शहनशाह हरि खेल अगम्म, अगम्मड़ी कार कमाइंदा । निरगुण धार आपे हरि जम्म, मात पित आप अखवाइंदा। सो साहिब स्वामी करे कम्म, करता आपणी कार कमाइंदा। ना कोई जननी ना कोई जन, गोदी गोद ना कोई उठाइंदा। ना कोई घड़े ना लए भन् न, तत्तव तन ना कोई वडिआइंदा। ना कोई सूरज ना कोई चन्न, मण्डल रूप ना कोई वटाइंदा। आपणा बेड़ा आपे बंन्ह, आपणे कंध उठाइंदा। कर खेल श्री भगवन, साची कार कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मन्दर इक्क सुहाइंदा। साचा मन्दर सति दुआरा, सति सतिवादी आप सुहाईआ। सचखण्ड निवासी हो ऊजिआरा, निरगुण आपणी कार कमाईआ। तख़त निवासी शाह सिकदारा, शहनशाह आपणा हुक्म वरताईआ। आपणा नाउँ बोल जैकारा, जै जैकार दए समझाईआ। दूजा ना कोई मीत मुरारा, सज्जण रूप ना कोई वखाईआ। सोहे मन्दर इक्क मनारा, घर वसे बेपरवाहीआ। तख़त निवासी पुरख अबिनाशी शाहो भूप बिन रंग रूप खेल करे करतारा, कुदरत रंग ना कोई वखाईआ। काग़द कलम ना लिखणहारा, लेखा जाणे ना कोई शाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा ढोला इक्को गाईआ। साचा ढोला गा जैकार, जै जैंकार सुणाया।

नाउँ धर आप निरँकार, निरगुण आपणा नाम वडिआया। तख़त निवासी हो सिकदार, धुर फ़रमाणा हुक्म जणाया। दर दरवेश बण भिखार, घर आपणे अलख जगाया। देवणहार सिरजणहार, साहिब सुलतान आप अखवाया। करे खेल आप करतार, करनी आपणे हत्थ रखाया। ना कोई दिसे मददगार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे तख़त साहिब चढ़्ह, नाअरा इक्को इक्क सुणाया।

जिस वेले साचे तख्त चढ़या, सचखण्ड वज्जी वधाईआ। निरगुण आपणा नाउँ पढ़या, जै जैकार सुणाईआ। ना जन्मे ना कदे मरया, जन्म मरन विच्च ना आईआ । निर्भय हो कदे ना डरया, भौ सिर ना कोई रखाईआ। आपणा पल्लू आपे फड़िआ, निरगुण निरगुण गंढ पवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहनशाहीआ।

जै जैकार बोल जैकारा, निरगुण आपणा आप सुणाइंदा। शाहो भूप बण सिकदारा, भिखक भिख्खया झोली पाइंदा। दर दरवेश बण भिखारा, आसा आसा आप प्रगटाइंदा। देवणहार बण दातारा, अनमुलड़ी दात वरताइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप कराइंदा।

साचा खेल करावांगा । सचखण्ड दुआर सुहावांगा। सच सिँघासण इक्क उपजावांगा। तख्त निवासी डेरा लावांगा। शाहो शाबाशी आप अखवावांगा । निरगुण जोत जोत प्रकाशी, नूर उपजावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची कार कमावांगा। साची कार कमावांगा।

जोती नारी आप प्रनावांगा। कन्त कन्तूहल सेज हंढावांगा। निरगुण निरगुण मेल मिलावांगा। दीपक दीआ इक्क जगावांगा। तेल बाती ना कोई पावांगा । पुरख अबिनाशी नाम रखावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची रचना इक्क रचावांगा।

साची रचना इक्क रचावांगा। सेज सुहञ्जणी इक्क हंढावांगा। आपणी कुक्ख आप सुहावांगा । सुत दुलारा इक्क उपजावांगा। शब्दी नाम धरावांगा। रूप रेख ना कोई वखावांगा । वार थित ना कोई समझावांगा। कर हित्त मेल मिलावांगा। मात पित आप बण जावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, आदि आपणी कल रखावांगा।

आदि आपणी कल रखाऊंगा । निरगुण हो के वेस वटाऊंगा। नार कन्त इक्क हंढाऊंगा । रंग बसन्त अन्त चढ़्हाऊंगा। बेअन्त धार चलाऊंगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड आपणी कार कमाऊंगा।

सचखण्ड कार कमावांगा । सुत दुलारा गोद उठावांगा। शब्दी नाम उपजावांगा। सिर आपणा हत्थ टिकावांगा । समरथ पुरख अखवावांगा। मेहर नज़र रखावांगा । देर कोई ना लावांगा । हो दलेर हुक्म सुणावांगा। शहनशाह इक्क हो जावांगा। सीस आपणे ताज टिकावांगा। पंचम रूप वटावांगा। साचा सुख इक्क उपजावांगा। ना माणस ना मानुख, धार धार विच्चों दृढ़ावांगा । रक्ख आपणी कुक्ख, गोद इक्क वड्डिआवांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सचखण्ड साचा इक्क वसावांगा।

सचखण्ड साचा मेरा वसेगा। पुत्त मेरा इक्को हस्सेगा। दोए जोड़ चरनी ढठ्ठेगा। साहिब दयाल पत रक्खेगा । मार्ग इक्को आपणा दस्सेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सचखण्ड दुआरे साचे तख़त बहि के हस्सेगा।

सुत दुलारा इक्क उपजावांगा। इक्को आपणा नाम समझावांगा। मेहर नज़र इक्क उठावांगा। सचखण्ड वंड वंडावांगा। अंदर मन्दर इक्क सुहावांगा। थिर दरबारा नाउँ धरावांगा। बाले निक्के विच्च बहावांगा। पिच्छे आपणा हत्थ रखावांगा। साचे हिस्से आप वंडावांगा। बिन लिखे लेख समझावांगा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सुनेहुड़ा इक्क दृढ़ावांगा ।

सच सुनेहड़ा इक्क दरसाऊंगा। सुत दुलारे आप उठाऊंगा। हट्ट वणजारे इक्क वखाऊंगा। वड भंडारे नज़र मिलाऊंगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, घर साचा इक्क दरसाऊंगा।

सुत दुलारा उठेगा। प्रभ साहिब सच्चा तुठेगा। चरनी ढहि के मंग इक्को पुच्छेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सतिगुर साहिब इक्को बुकेगा। साहिब सतिगुर इक्को बोलेगा। निरवैर तोल तोलेगा। थिर घर दा कुण्डा खोल्हेगा। आदि जुगादि कदे ना डोलेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निरगुण अंदर मौलेगा।

निरगुण अंदर, निरगुण धार चलावांगा। सचखण्ड अंदर थिर घर इक्क वसावांगाँ। सुत दुलारा शब्द बहावांगा। नाम जैकारा इक्क सुणावांगा। जै जैकार वस्त अमोलक झोली पावांगा। कर प्यार सेव लगावांगा। साची धार दरसावांगा। निराकार निरँकार निरवैर रंग रंगावांगा। अजूनी रहित बेपरवाह, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा इक्क लगावांगा। साची सेव इक्क लगाएगा। प्रभ आपणी दया कमाएगा। शब्दी सुत राह वखाएगा। अबिनाशी अचुत वेख वखाएगा। थिर घर रुत्त सुहाएगा । पिता पुत्त वेस वटाएगा। सच आदेस इक्क सुणाएगा। नर नरेश हुक्म मनाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हाएगा।

भेव अभेदा आप खुल्हावेगा। सुत दुलारे हुक्म जणावेगा। निरगुण आपणी कार कमावेगा । वेस अनेका रूप धरावेगा। विष्नूं आपणा अंग बणावेगा। नाम मरदंग वजावेगा। जै जैकार अलावेगा। सेवादार समझावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा इक्क सुहावेगा।

विष्नूं विश्व उठेगा। निरवैर कदे ना लुकेगा। जै जैकार ढोला इक्को बक्ुकेगा। शब्द सुत दुलारा पुच्छेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साहिब सुलतान दीन दयाल इक्क इकल्ला आपे लुट्टेगा।

इक्क इकल्ला लुट्ट मचाएगा। लुट्टणहारा नज़र ना आएगा। सभ कुछ आपणे हत्थ वखाएगा। विष्नूं नेत्र नैण उठाएगा। नैणां नीर वहाएगा। दोए जोड़ वास्ता पाएगा। तेरी

लोड़ तुध बिन नज़र कोई ना आएगा। निरगुण निरगुण नाल जोड़, सरगुण सरगुण वंड वंडाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच विचोला इक्क बणाएगा।

सच विचोला आप बणावेगा। शब्द सुत इक्क उठावेगा। उजल मुख आप करावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची कार आप दृढ़ावेगा।

साची कार विश्व धार, विष्न करे जणाईआ। चरन कँवल कँवल प्यार, कँवल नैण नैण दरसाईआ । परम पुरख बेपरवाह पारब्रह्म बेअन्त खेल करे अगम्म अपार, अथाह बख्शे इक्क शरनाईआ। देवणहार वस्त अपार, खोल्हणहार हट्ट बाज़ार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, विष्नूं इक्को इक्क जणाईआ।

विष्नूं खोल्ह अक्ख, श्री भगवान आप जणाइंदा। निरगुण धार वेख प्रतक्ख, पारखू आपणी परख कराइंदा। आदि जुगादी सदा वक्ख, वक्खरी कार कमाइंदा। जिस भावे तिस लए रक्ख, दूजा कोई रहण ना पाइंदा। तेरा खोल्हे त्रैभवन धनी हट्ट, वणज वणजारा इक्क जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिखिआ इक्क दृढ़ांइंदा।

सुण संदेसा श्री भगवान, विष्नूं सीस झुकाईआ। बण याचक मंगे दान, दोए जोड़ पिआ सरनाईआ। किरपा कर हरि मेहरवान, मेहर नज़र उठाईआ। हउँ बालक बाल अञाण, तेरी सार कोई ना आईआ। तूं साहिब सच्चा सुल्तान, बेअन्त तेरी शहनशाहीआ। तेरा हुक्म वड बलवान, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। हउँ बरदा तेरा ग़ुलाम, चरन धूढ़ी मंग मंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, विष्नूं इक्को गुण समझाईआ।

विष्नूं सुण कर ध्यान, साहिब दयाल आप समझाइंदा । तेरा तेरा इक्क ज्ञान, मंतर मंतर आप दृढ़ांइंदा। तेरा तेरा इक्क ध्यान, ध्यान ध्यान विच्च रखाइंदा। तेरा तेरा इक्क मकान, चरन कँवल कँवल जणाइंदा । तेरा तेरा इक्क निशान, चरन धूढ़ी सच निशाना इक्क प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, बेपरवाह दया कमाइंदा ।

बेपरवाह देवणहारा, आपणी दया कमाईआ। विष्नूं उठ वेख भंडारा, बेपरवाह रिहा समझाईआ। चरनां नाल चरन रगढ़ कीता खेल अपारा, धूढ़ी धूढ़ नज़र किसे ना आईआ। अमृत वहे ठंडी धारा, विष्नूं बूंद बूंद टपकाईआ। रस पिआ अगम्म अपारा, मिट्ठत रूप ना कोई वखाईआ। निरगुण निरगुण कर उजिआरा, निराकार करे रुशनाईआ। सर सरोवर ठंडा ठारा, कँवल कँवल दए वडयाईआ। सर सर कर प्यारा, सार हरि जू रिहा पाईआ।

नर नर खेल करतारा, नर नरायण रिहा जणाईआ । वणज वणज वपारा, घर हट हट खुल्हाईआ । ब्रह्म ब्रह्म कर पसारा, ब्रह्मे देवणहार वडयाईआ। धूआंधार हो उजिआरा, नूर ज़हूर करे रुशनाईआ । लेखा जाण धुर दरबारा, धुर दी कार कमाईआ । शंकर दे इक्क सहारा, शंका सर्ब रिहा गवाईआ। तिन्नां विचोला एकंकारा, शब्दी धार करे कुड़माईआ। साचा सोहला सुणाए सुणावणहारा, गीत इक्को इक्क गाईआ । जै जै जै करो इक्को वारा, तिन्नां करे आप पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, विष्न ब्रह्मा शिव देवे समझाईआ।

विष्न ब्रह्मा शिव करो जै, सचखण्ड निवासी आप अखवाइंदा । आदि जुगादि पुरख अबिनाशी इक्को रहे, दूजा रहण कोई ना पाइंदा । जो उपजे सो होवे खै, खैहड़ा अन् त आप छुडाइंदा। पुरख अकाल जो चरनी ढहे, तिस आपणा मेल मिलाइंदा । सो कहणा जो प्रभ रिहा कहि, दूजा अक्खर ना कोई वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जै जैकार आप जणाइंदा।

विष्न ब्रह्मा शिव जै जैकार गौंदे, गा गा शुकर मनाईआ। निरगुण निरवैर निराकार ध्यान लगौंदे, इष्ट देव इक्क मनाईआ। परम पुरख इक्क मनौंदे, दूजी ओट ना कोई तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच सच रिहा दृढ़ाईआ।

विष्न ब्रह्मा शिव जै जैकार गा, प्रभ अग्गे करी अरज़ोईया । सो पुरख निरञ्जण दे समझा, की तेरी वड वडयाईआ। हरि पुरख निरञ्जण आपणा परदा दे उठा, मुख नक़ाब ना कोई रखाईआ। एकंकार आपणा मन्दर दे वखा, जिस घर वसें आसण लाईआ। आदि निरञ्जण आपणा दीप कर रुशना, जोती जोत डगमगाईआ। श्री भगवान आपणा तख्त दे जणा, जिस उप्पर हुक्म सुणाईआ। अबिनाशी करते आपणा लेखा दे पढ़ा, जो बिन अक्खरां रिहा बणाईआ। पारब्रह्म प्रभ आपणी वंड दे जणा, जो हिस्से रिहा पाईआ। विष्नूं तेरे उतों फ़िदा, आपणा आप ना कुछ रखाईआ। ब्रह्मा रोवे मारे धाह, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। शंकर मूंह दे भार डिगा आ, खुल्हड़े केस रिहा वखाईआ। तेरा नाउँ तेरी जै जैकार तुध बिन कोई ना सके गा, सिफ्ती सिफ्त ना कोई सालाहीआ। मेहरवान मेहरवान मेहरवान मेहर नज़र इक्क टिका, टिक्का मस्तक चरन धूढ़ी लाईआ। साचा मार्ग दे समझा, धन्दा इक्को इक्क वखाईआ। तूं बख्शंदा बेपरवाह, बख्शिश तेरे हत्थ समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरा ढोला सच्चा गाईआ।

तेरा ढोला सच्चा गावांगे। प्रभ लक्ख लक्ख शुकर मनावांगे। दर तेरे अलख जगावांगे। हो वक्ख ना राह वखावांगे। जिस वेले भाण्डे होवण सक्ख, तेरे दर तों मंगण आवांगे। तूं लज पत लईं रक्ख, दर तेरे वास्ता पावांगे। साडे परदे लईं ढक, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, साची कार इक्क कमावांगे।

विष्न ब्रह्मा शिव साची सेव कमाओगे। त्रैगुण माया नाल रलाओगे। पंज तत्त आपणी गंढ पवाओगे। लक्ख चुरासी घाड़त घड़ वखाओगे। अंडज जेरज उत्भुज सेतज वंड वंडाओगे। चारे खाणी रंग रंगाओगे। तन काया माटी हट्ट चलाओगे। दोए जोड़ सीस झुकाओगे। मंग इक्को फेर मंगाओगे। निरगुण सरगुण नाता जोड़ जुड़ाओगे। मन मत बुद्ध दाता झोली पाओगे। काम क्रोध लोभ मोह हँकार आसा तृष्ना रंग रंगाओगे। घर घर विच्च वंड वंडाओगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लक्ख चुरासी खेल खलाओगे।

लक्ख चुरासी खेल खेलेगा। निरगुण सरगुण मेल मेलेगा। लेखा जाण सज्जण सुहेले दा, भेव चुक्के गुरू चेले दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, रंग वेखो इक्क नवेले दा ।

रंग नवेला इक्क वखाएगा। लक्ख चुरासी राह चलाएगा। विष्न ब्रह्मा शिव सेव कमाएगा। धुर फ़रमाणा हुक्म मनाएगा। साचा राणा इक्क हो जाएगा । जुग चौकड़ी वंड वंडाएगा। शास्त्र सिमरत वेद पुरान पढ़ाएगा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग गंढ पवाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप कराएगा।

प्रभ साचा खेल करावेगा। त्रैगुण सेवा इक्क लगावेगा। शब्द विचोला विच्च रखावेगा। जुग जुग ढोला राग अलावेगा। साचा सोहला इक्क उपजावेगा। बण तोला फेरा पावेगा। अनमोला हट्ट वखावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल इक्क दरसावेगा।

साचा खेल इक्क दस्सेगा। लक्ख चुरासी अंदर वसेगा। आत्म परमात्म प्रीती फसेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव आपणे हत्थ रक्खेगा ।

भेव आपणे हत्थ रखावांगा। लक्ख चुरासी जीव जंत साध सन्त ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ सूरज चन्न चमकावांगा । गगन मण्डल वेख वखावांगा। धरत धवल उपजावांगा। पवण पाणी समावांगा । अगनी हवन करावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा इक्क दरसावांगा।

साचा लेखा इक्क दरसाऊंगा। विष्न ब्रह्मे आप समझाऊंगा। जुग चौकड़ी वेस वटाऊंगा। गुर अवतार नाम धराऊंगा । धुर संदेसा आप सुणाऊंगा। जगत विद्या वंड वंडाऊंगा। अक्खर वक्खर कर वखाऊंगा। गुर गुर आपणी गढ्ढ पवाऊंगा। बोध अगाध भेव जणाऊंगा । नाम नाद इक्क सुणाऊंगा। ब्रह्म ब्रह्माद वेख वखाऊंगा। बण सवांगी सवांग रचाऊंगा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आप हंढाऊंगा। चारे वेदां गंढ पवाऊंगा। पुरान अठारां रंग रंगाऊंगा। छे शास्त्र चन्द चमकाऊंगा । सिमरत आपणा समीम दरसाऊंगा। गीता ज्ञान तरमीम कराऊंगा।

शान अज़ीम इक्क वखाऊंगा। सच ताअलीम फेर पढ़ाऊँगा। ग़नी ग़नीम राम रहीम वेस वटाऊंगा। कर तकसीम वंड वंडाऊंगा। हो हुसीन नैण मटकाऊंगा । जानशीन सर्ब अखवाऊंगा। पेशीन हुक्म इक्क जणाऊंगा। बेज़बान ज़बान ना कोई हिलाऊंगा। सच कलाम इक्क पढ़ाऊंगा । अमाम इक्को इक्क वखाऊंगा । मुकामे हक़ डेरा लाऊंगा। हकीकत आपणे हत्थ जणाऊंगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क मनाऊंगा।

साचा हुक्म इक्क मनावांगा। जुग जुग आपणा वेस वटावांगा । सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आप हंढावांगा। तेई अवतार गंढ पुआवांगा। भगत अठारां रोग गवावांगा। ईसा मूसा मुहम्मद कलमा कूक जणावांगा । चौंदां लोक वड्डिआवांगा। चौदां तबक भवावांगा। सबक आपणा अक्खर पढ़ावांगा। अलफ़ ये पन्ध मुकावांगा। निरगुण धार धार जणावांगा। कर करता हो त्यार, त्रैगुण अतीता त्रैभवन धनी आपणा हुक्म मनावांगा। गुर शब्दी ठांडा सीता, सतिगुर भेव चुकावांगा। सरगुण साची रीता, नानक रूप वखावांगा। गोबिन्द मित्र मीता, एका गंढ्ढ पवावांगा । जुग चौकड़ी तपे अंगीठा, अगनी कुण्ड वखावांगा। आपणा खेल रक्खां अनडीठा, चारे बाणी सिफ्त सालाहवांगा। शिवदुआले मन्दर ठाकर दुआरे बणा मसीता, गुरूदुआरे वंड वंडावांगा। लेखा जाण हस्त कीटा, ऊँच नीचां वेख वखावांगा । जुग चौकड़ी जगत बग़ीचा, बण के माली सेव कमावांगा। सच भण्डारी भर के आपणा ख़ीसा, वस्त अमोलक इक्क वरतावांगा। नाउँ धर जगत जगदीसा, जगदीशर आपणी कार कमावांगा। सीस सोहे ताज सीसा, साहिब सतिगुर वंड वंडावांगा। लक्ख चुरासी परख नीता, नीतीवान नाउँ धरावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जै जैकार इक्क करावांगा। विष्न ब्रह्मा शिव सेव कमाओगे। त्रै पंज राह वखाओगे। निरगुण सरगुण धार गंढ पवाओगे। गुर अवतार जग उपजाओगे। ग़ुफ्तार इक्क समझाओगे। रफ्तार इक्क बणाओगे। सिकदार इक्क समझाओगे। बण बरख़ुरदार सीस झुकाओगे। नौं सौ चुरानवें चौकड़ी युग धुर दा हुक्म ना मेट मिटाओगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर घर इक्को इक्क दरसाओगे।

दर घर इक्को इक्क दरसावांगे। प्रभ तेरा दर्शन पावांगे। दूजी मंग ना कोई मंगावांगे। कवण वेला कवण वक्त वेखीए जगत, तेरा ढोला इक्को गावांगे। तूं नज़री आएं फ़कत, फ़िकर होर सभ गवावांगे। किस धारों आवें परत, पारब्रह्म दर तेरा इक्क दरसावांगे। साडे नाल कर लै लिखत पढ़त, जिस वेले तेरा दर्शन पावांगे। कोई मंगी ना साथों धड़त, तेरा मुफ़त हट्ट चलावांगे। साडे सिरों नहीं लहणा कज़, मकरूज़ तेरे अखवावांगे। तूं पूरा करीं फ़र्ज़, बण गोले तेरी सेव कमावांगे। तूं दस्सया ताल दस्सी तर्ज़, जै जैकार तेरा राग अलावांगे। तूं मन्नीं साड्डी अर्ज़, आरज़ू तेरे अग्गे टिकावांगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा साचा वर, घर तेरा वेखण आवांगे।

घर साचा सच वखावांगा। दर दरवाज़ा इक्क खुल्हावांगा । नौं सौ चुरानवें चौकड़ी युग लंघावांगा। गुर अवतार सेव लगावांगा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग पार करावांगा।

इकवंजा बवंजा आपणी गोद बहावांगा। खेल शतरंजा इक्क खलावांगा। सत्त रंगा रूप वटावांगा। मरदंगा नाम वजावांगा। ब्रह्मण्डां खण्डां आप उठावांगा। जेरज अंडां वेख वखावांगा । उत्भुज सेतज परदा लाहवांगा। निरगुण हो के फेरा पावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, भेद अभेद खुल्हावांगा।

नौं सौ चुरानवें चौकड़ी युग लंघेगा। प्रभ आपणा लहणा मंगेगा। वेखे हाल भुक्खे नंगे दा। लक्ख चुरासी माणस बन्दे दा। जीव जंत कूड़े धंदे दा। लेखा चुक्के चंगे मंदे दा। मुल्ल पवे विष्न ब्रह्मा शिव प्रभ दे गाए छन्दे दा। इक्को शब्द सच्चा नाल हंडेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सूरे सर्बंगे दा।

नौं सौ चुरानवे चौकड़ी युग पन्ध मुकावांगा। निरगुण निरवैर हो के आवांगा। निहकलंक नाउँ रखावांगा। जोती नूर नूर चमकावांगा। शब्दी राग अलावांगा। लोकमात वेख वखावांगा। सचखण्ड दुआर बणावांगा। सच सिँघासण इक्क सुहावांगा। पुरख अबिनाशण हो के डेरा लावांगा। सीस ताज इक्क टिकावांगा। दो जहानां राज कमावांगा। जगत समाज वेख वखावांगा। जन भगतां लाज आपणे हत्थ रखावांगा। सच समग्री रच के साचा काज, साचा हुक्म इक्क सुणावांगा। दो जहानां बेड़ा चले जहाज़, चपू आपणा नाम लगावांगा। निरगुण सरगुण पए सांझ, सांझा पीर इक्क अखवावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर अवतार पीर पैगग्बर जुग चौकड़ी विछड़े कट्ठे कर बहावांगा।

नौं सौ चुरानवें चौकड़ी युग बीतेगा। लेखा चुक्के मन्दर मसीते दा। लहणा मुक्के तपे अंगीठे दा। लेखा चुक्के कौड़े रीठे दा। वेखणा खेल बीस बीसे दा। नाउँ चले इक्क जगदीसे दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, भेव चुक्के ख़ाली ख़ीसे दा।

नौं सौ चुरानवें चौकड़ी युग पैंडा मुकेगा। श्री भगवान कदे ना लुकेगा। विष्न ब्रह्मा शिव तुहाढ्ढा शेर इक्को बक्ुकेगा। गुर अवतारां पीर पैगग्बरां कोलों पुछेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण हो के इक्को उठेगा।

निरगुण हो के आवांगा। आदी धार चलावांगा। शब्दी गंढ्ढ पवावांगा। सोहँ वंड वंडावांगा। आत्म परमात्म चन्द चमकावांगा। सर्ब बख्शंद अखवावांगा। इक्क अनन्द उपजावांगा । परमानंद समावांगा। जुग चौकड़ी नाम वेख वखावांगा। दीन मज़्हब फोल फुलावांगा। ज़ात पात परदा लाहवांगा। मनमत नार कमज़ात सुत्ती उठावांगा। दे भगतां आपणी दात, दाता दानी इक्क हो जावांगा । गुर अवतार पीर पैगग्बर जेहड़े पढ़ाए आपणी जमात, आपणा अक्खर फेर वखावांगा। फेरा पा के गए कायनात, कलमा नबी नबी जणावांगा । पंज तत्त पाई वफ़ात, फ़तवे सभ दे उप्पर दरसावांगा। कलमा कलाम लिख लिख गए हालात, असल हाल ना किसे वखावांगा। हरफ़ बहरफ़ दस्स के गए नाल कलम दवात,

बिन कलम शाही आपणा नाम जणावांगा। गुर अवतार लेखा दस्सदे गए बहु बिध भांत, भाणा सभ दे सिर रखावांगा। लेखा लिख लिख गए अंदर कनात, परदा उहला इक्क जणावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल इक्क वखावांगा।

नव नौं चार दुहाई पाएगा। नौं खण्ड नज़र कोई ना आएगा। नौं दर धीर ना कोई धराएगा। चौथे घर ना कोई मिलाएगा। नौं सौ चुरानवें चौकड़ी पन्ध ना कोई वखाएगा। चौका चार कुण्ट नैण उठाएगा। नाया नौका इक्क चलाएगा। नाया नौं दर दर दर रौला पाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नव नौं चार वेख वखाएगा।

नव नौं चार वेखण आवेगा। प्रभ आपणा वेस वटावेगा । विष्न ब्रह्मा शिव लेख जणावेगा। मुछ दाड़्ही केस ना कोई दसावेगा। वसणहारा साचे देस, देस दसन्तर इक्क वड्डिआवेगा। आदि जुगादि रहे हमेश, जुग जुग आपणी कार कमावेगा । गुर अवतार पीर पैगग्बर ना पाया भेत, अभेद आपणा आप खुल्हावेगा । नेत्र रोंदे गए मुलां शेख़, पंडत पांधा सर्ब कुरलावेगा । जन भगतां करे हेत, हितकारी फेरा पावेगा। रुत्त सुहञ्जणी रक्खे चेत, फुल्ल फलवाड़ी आप महकावेगा। कलिजुग अन्तम खेले खेड, खिडारी इक्को नज़री आवेगा। लक्ख चुरासी भेड़े भेड़, राओ रंक टक्कर लगावेगा। लक्ख चुरासी कूड़ी क्रिया धर्म राए दा बणया हेड़, मनमुख मूरख मूड़्ह इज्जड़ इक्क वखावेगा। बीस बीसा हरि जगदीशा निरगुण आदि जुगादि आपणी करनी ना लाए देर, करता आपणी कार कमावेगा। जुग चौकड़ी लिआवे फेर फेर, कोहलू चक्की चक्क भवावेगा। अंडज जेरज उतभज सेहतज रक्खे घेर, घेरा आपणे नाम रखावेगा। बिन भगतां किसे उत्ते ना करे मेहर, राए धर्म हत्थ सर्ब फड़ावेगा। पन्ध मुकाए नेरन नेर, दूर दुराडा चल के आवेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हावेगा।

भेव अभेदा आप खुल्हावांगा। सचखण्ड दुआर सुहावांगा । भगत दुआर वड्डिआवांगा। सच सिँघासण डेरा लावांगा। पुरख अबिनाशन नाम वड्डिआवांगा। पृथ्मी अकाशन भेव चुकावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आप वरतावांगा।

प्रभू जब आपणी कल वरताएंगा। की की खेल वखाएंगा। कवण धाम डेरा लाएंगा। कवण खेड़ा मात वड्डिआएंगा। कवण जेड़ा कॅट वखाएंगा। कवण गेड़ा आप दवावेंगा। कवण बेड़ा बंन्न्ह चलाएंगा। कवण मेरा तेरा तेरा मेरा घर वसाएंगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, कवण वेले दया कमाएंगा।

जिस वेले अन्तम आवांगा। निरगुण नूरी जोती जामा पावांगा। गुर अवतारां लेखा पूर करावांगा। पूत सपूता ब्रह्मण गौड़ा, गंढ्ढ पवावांगा। वेद व्यासा रंग रंगावांगा। ईसा आशा पूर करावांगा। मुहम्मद भरवासा इक्क जणावांगा। अमाम अमामां वड अखवावांगा। नाम दमामां इक्क वजावांगा। सच कलाम इक्क पढ़ावांगा। पिछला नज़ाम सर्ब बदलावांगा।

सच इस्लाम इक्क समझावांगा। पैग़ाम इक्क प्रगटावांगा। नगर खेड़ा इक्क वसावांगा । संबल डेरा लावांगा। नानक लेखा लेख जणावांगा। सोहँ ढोला गावांगा। भरम भुलेख कढावांगा । साचा देस वसावांगा। नर नरेश हो जावांगा । नेत्र लोचण पेख, लक्ख चुरासी वेख वखावांगा। जिन्हां गोबिन्द करया हेत, तिन्हां आपणा मेल मिलावांगा । अंदर वड़ के दस्सां भेत, डूंघी कंदर फोल फुलावांगा। सच सुहञ्जणी माणां सेज, रंग रंगीला इक्क रंगावांगा। नाम सुनेहुड़ा इक्को भेज, आत्म परमात्म गंढ पवावांगा। जोती चमके नूरी तेज, सूरज चन्द नैण शरमावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा इक्क वसावांगा।

घर साचा इक्क वसावांगा। सच सिँघासण डेरा लावांगा। साढे तिन्न हत्थ माण दिवावांगा। गोबिन्द शब्दी वंड वंडावांगा। ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखावांगा। गुजरी चन्द चन्द चमकावांगा। तीर कमंद नाम जणावांगा। पुरी अनन्द अनन्द वसावांगा। भगत भगवान ढोला गावांगा। बण विचोला सेव कमावांगा। परदा उहला सर्ब उठावांगा। मौला हो के हर घट नज़री आवांगा। काया चोला इक्क बदलावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा मन्दर इक्क सुहावांगा।

साचा मन्दर इक्क सुहाएगा। श्री भगवान डेरा लाएगा। तेई अवतार दर बुलाएगा। ईसा मूसा मुहम्मद दूर दुराडा सीस झुकाएगा। दस गुरू जोत चमकाएगा। भगत अठारां ध्यान लगाएगा। चार युग दी कीती सर्ब वखाएगा। दीन मज़्हहब परदा लाहेगा। डरदा सिर ना कोई उठाएगा। मरदा जीव ना कोई तराएगा। बरदा गले ना कोई लगाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग अन्तम फेरा पाएगा।

कलिजुग अन्तम फेरा पावेगा। सच दरबार इक्क लगावेगा । गुर अवतारां पीर पैगग्बरां लोकमात आप वखावेगा। दीन मज़्हब जगत जमात, झगढ़ा घर घर इक्क वंडावेगा। दिसे सच ना कोई साथ, जूठ झूठ सर्ब परनावेगा। गुर की कोई ना गाथ, रसना जिह्वा सर्ब हलकावेगा। धूढ़ी मस्तक ना कोई माथ, जोत ललाट ना कोई जगावेगा। साध सन्त काम क्रोध लोभ मोह हँकार विकण हाट, हरि का हट्ट ना कोई खुल्हावेगा। आशा तृष्ना नटूआ नाट, मन वासना नाच नचावेगा। धीरज कोई ना दिसे सात, सति धर्म ना कोई रखावेगा। नार कन्त ना कोई जत, वेसवा रूप सर्ब बणावेगा। धी भैण कोई ना रक्खे पत, पिता पुत्तर ना कोई शरमावेगा। कलिजुग सभ दा तोड़े हठ, धीरज धीर ना कोई बंधावेगा। काया ख़ाली होए मट, नाम हरी घर ना कोई वसावेगा। घर घर उपजे मनमत, मनुआ आपणा डंक वजावेगा। नाड़ बहत्तर उबले रत्त, अमृत मेघ ना कोई बरसावेगा। सभ दी धर्म वरासत होणी फ़क, हक़दार नज़र कोई ना आवेगा। गुर अवतार पीर पैगग्बर गवाही देणों पिच्छे जाणे हट, अग्गे हो ना कोई छुडावेगा। उच्चे मन्दर जाणे ढठ्ठ, धौलर नज़र कोई ना आवेगा। नौं खण्ड पृथ्मी घर घर वज्जे सट्ट, ठोकर हरि जू आप लगावेगा। काया चीथड़ जाए फट्ट, पट्टी नाम ना कोई बंधावेगा। ओस वेले विष्नूं तेरे ख़ाली होवण हत्थ,

तेरा भण्डारा नज़र किसे ना आवेगा। ब्रह्मे दी रहे ना ब्रह्म मत, चौदां विद्या मूल ना कोई जणावेगा। शंकर त्रसूल बहे सट्ट, जटा जूट नेत्र नैण नीर वहावेगा। ओस वक्त किसे दा रहे ना हठ, प्रभ सभ दा माण गवावेगा। मन का मणका नाम नाम जुग चौकड़ी जो रहे रट, रट्टा सभ दा आप मुकावेगा। इक्को खोल्हे समरथ हट्ट, परदा उहला आप चुकावेगा। गुर अवतार पीर पैगग्बर सारे मंगण कर के अग्गे हत्थ, सजदा सीस सर्ब झुकावेगा। किरपा कर पुरख समरथ, तेरी ओट सर्ब तकावेगा। श्री भगवान मार्ग देवे दस्स, दो जहान आप समझावेगा। सोहँ जाप जपो हस्स हस्स, तूं मेरा मैं तेरा दूजा नज़र कोई ना आवेगा। गुर अवतार पीर पैगग्बर कहण प्रभ असीं तेरे होए वस, वस साडा ना कोई जावेगा। लोकमात आए नट्ठ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच सच इक्क जणावेगा।

गुर अवतार पीर पैगग्बर दर ते औणगे। दूआ सिफ़रा वंड वंडौणगे। निरगुण निरगुण सरगुण सरगुण होए दो, ज़ीरो आपणा आप जणौणगे। निरवैर निरा निर्मोह, मोह तेरे नाल वधौणगे। चरन कँवल कँवल छोह, शहनशाह आपणे अंग लगौणगे। तेरे जोगे गए हो, होका दे दे मात सुणौणगे। आपणा दे दे ढोआ ढो, झोली ख़ाली सर्ब भरौणगे। नेत्र नैणां नैणां रो, नीर नीर नीर वहौणगे। तुध बिन नज़र ना आए को, कोट किला गढ़्ह इक्को चरन कँवल तकौणगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा ढोला इक्को गौणगे।

साचा ढोला सभ ने गौणा एं। कलिजुग अन्तम वक्त सुहौणा एं। सोहँ रूप हरी हरि दरसौणा एं। चारे कुण्ट डंक वजौणा एं। निरगुण धारों उठ, सरगुण आप उठौणा एं। जन भगतां उप्पर तुठ, रुठिआं आप मनौणा एं। नौं सौ चुरानवें चौकड़ी युग सचखण्ड दुआर जो रिहा लुक, तिस आपणा रूप प्रगटौणा एं। शेर हो के पए बुक्क, भबक आपणे नाम सुणौणा एं। सुत शब्दी रक्खया कुक्ख, कुक्ख आपणी हरी करौणा एं। विष्न ब्रह्मा शिव सुखणा रहे सुख, सुखां सुॅखदिआं वक्त सुहौणा एं। बीस बीसे पैंडा रिहा मुक, पान् धी नज़र कोई ना औणा एं। गुर अवतार पीर पैगग्बर रहे झुक, झुक झुक सीस सर्ब झुकौणा एं। सारे कहण साडे कोल नही कुछ, कौशलिआ पुत्त राम राम राम विच्च समौणा एं। ना जाणे नंद जसोधा सुत्त, नंदन चन्दन चन्द चांदनी विच्च चमकौणा एं । गुर अवतार पीर पैगग्बर प्रभ दी गोदी बैठे लुक, लुक्कयां फेर बाहर कढौणा एं। बिन नानक कोई ना सके बुज्झ, सचखण्ड दुआर आ, दरस किसे ना पौणा एं। बिन कबीर जाए ना तुठ, बिन नानक अंग ना किसे लगौणा एं। बिन गोबिन्द किसे ना बणाए पुत्त, सुत दुलारा ना किसे जणौणा एं। कलिजुग अन्तम सोही रुत्त, रुत्त रुतड़ी आप महकौणा एं। करे खेल बिन काया बुत्त, पंज तत्त ना कोई वखौणा एं। सिँघ शेर हो के बुक्क, नाम डंका इक्क वजौणा एं। सन्त सुहेले गोदी चुक्क, आप आपणे रंग रंगौणा एं। विष्नूं चरनी डिग के रिहा पुच्छ, प्रभ की की नाम जपौणा एं। नव नौं चार बैठा रिहों चुॅप, तेरा भेव ना किसे समझौणा एं। जे कोई वेखे वसें अन्धेरा घुप, नूर चन्द ना कोई चमकौणा

एं। किहड़ी धारों रिहों उठ, परदा आपणा आप लौहणा एं। कवण कूटे रक्खया पुत्त, सुत दुलारा नाल मिलौणा एं। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच सच समझौणा एं।

विष्नूं सच सच समझावांगा। काया कच्च लेख मुकावांगा । सम्बल खेड़े जावां वस, गोबिन्द पुत्त इक्क उठावांगा। निरवैर हो के पवां हस्स, निराकार खेल करावांगा। जन भगतां जावां वस, ढोला राग इक्क प्रगटावांगा । सच दुआरा खोल्ह हट्ट, नाम अमोलक इक्क वरतावांगा। निरगुण हो के वसां घट घट, गृह मन्दर डेरा लावांगा। लेखा चुकावां धन्ने जट्ट, जट्ट लेखे आपणे पावांगा। गोबिन्द लग्गा पिछला फट्ट, बण शब्दी दर्द वंडावांगा। जोती नूर लट लट, अगम्म जोत दरसावांगा। लोकमात हो प्रतक्ख, पारब्रह्म अखवावांगा। लक्ख चुरासी भाण्डे कर के सक्ख, सक्खणी हाण्डी इक्क चढ़्हावांगा। गुरमुख सन्त सुहेले सज्जण रक्ख, बण राखा सेव कमावांगा। भगतां खोल्हां आपणी अक्ख, जगत लोचण बन्द करावांगा। विष्नूं तैनूं मार्ग दस्स, सेवक तेरी सेव जणावांगा। ग़रीब निमाणयां देणा हक़, शाह सुल्तानां ख़ाक मिलावांगा। भुक्खे नंगे लोकमात प्रभ तों गए अक्क, दुखीआं दर्द आप वंडावांगा। हउम हंगता रोग कट्ट, साची संगत विच्च मिलावांगा । गुर अवतार पीर पैगग्बर औण नट्ठ, गुरमुखां विच्च बहावांगा। सारे मिल के इक्क दूजे दा गौण जस, सोहँ ढोला इक्क पढ़ावांगा। अग्गे मीरी पीरी सभ दी होई बस, गद्दीदार गद्दी उतों सारे लाहवांगा। शाह सुल्तानां नकेल पा नक्क, चारों कुण्ट आप भवावांगा। सभ दा खेड़ा होए भट्ठ, भट्ठी इक्को इक्क तपावांगा। कलिजुग मन्दर जाए ढठ्ठ, सतिजुग महल्ल फेर बणावांगा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, विष्नूं तैनूं इक्को जै समझावांगा।

विष्नूं तेरी जै दा इक्को मुल, अनमुलड़ा आप पवाइंदा। ब्रह्मे तेरा तोले तोल, तोलणहारा आप अखवाइंदा। शंकर तेरा परदा खोल्ह, अंदर मन्दर भेव चुकाइंदा। नव नौं चार बैठा रहे अडोल, गुर अवतार पीर पैगग्बर लोकमात हुक्म मनाइंदा। कलिजुग अन्त श्री भगवन् त प्रगट होए उप्पर धौल, धरत धवल वेख वखाइंदा। आदि कीता सच्चा कौल, अन् त आपणा पूर कराइंदा। ना कोई मेटे रत्ती चौल, मेटणहारा ना कोई अखवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाम सच वडिआइंदा।

विष्नूं नाउँ इक्क जैकार, श्री भगवान आप जणाईआ । निरगुण सरगुण सच प्यार, आत्म परमात्म मेल मिलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म दए आधार, जोड़ी जोड़ा इक्क रखाईआ। ईश जीव कर उजिआर, जगदीश होए सहाईआ। कोटन नाम जगत उच्चार, सिफ्ती सिफ्त सिफ्त सालाहीआ। सच्चा नाम इक्क करतार, निरगुण दाता दए समझाईआ। सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रभू जैकार, चार युग गुर अवतार पीर पैगग्बर याद किसे ना आईआ। सभ ने रहणा ख़बरदार, बेख़बर ख़बर आप सुणाईआ। मिले मेल अगम्मड़ा यार, यारी यारां नाल निभाईआ । नाड़ी चमड़ा ना कोई आधार, हड्ड मास ना वंड वंडाईआ।

अम्मीं अमड़ा ना करे कोई प्यार, पिता पूत ना कोई उठाईआ। दाई दाया ना कोई उजिआर, सीस हत्थ ना कोई टिकाईआ। खेले खेल आप करतार, करता पुरख बेपरवाहीआ। विष्नूं वेख खेल निरँकार, ख़ालक ख़लक रिहा वखाईआ। तेरी बदली करे आप आपणी धार, तेरा लहणा दए मुकाईआ । औह वेख ब्रह्मा रोवे ज़ारो ज़ार, चार वेद ना कोई सहाईआ। शंकर हा हा करे पुकार, भोले नाथ ना कोई वडयाईआ। तेई अवतार गए हार, जुग जुग आपणी तार सतार वजाईआ। पीर पैगग्बर कर कर गए गुफ्तार, गुफ्त शनीद भेव चुकाईआ। गुर गुर बणदे गए लिखार, लेखा लेख नाम जगत कुड़माईआ। भगत मंगदे गए दीदार, भगवन मिले बेपरवाहीआ । कोई ना पाए हरि की सार, बेअन्त बेअन्त बेअन् त कह कह शुकर मनाईआ । सो साहिब होया ख़बरदार, सस्सा सतिगुर रूप वटाईआ। ऊड़ा ओअंकार निरँकार निराकार तिन्नां गुणां वस्सया बाहर, ऐड़ा अक्ख प्रतक्ख खुल्हाईआ । ईड़ी ईशट होया दरकार, सीस झुकया इक्क करतार, परनाम नमो नमो जणाईआ। सस्सा किला होया त्यार, सतिगुर वड़िआ सच सिकदार, सिँघासण आसण डेरा लाईआ। हाहा हँ ब्रह्म करे प्यार, निहकर्मी कर्म विचार, साची सरन दए दातार, दइअवान वड वडयाईआ। सोहँ रूप अपर अपार, निरगुण सरगुण करे प्यार, आत्म परमात्म खेल नयार, ब्रह्म पारब्रह्म समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क समझाईआ।

जै जैकार जगत जुग, जग जीवण दाता आप जणाइंदा। जुग चौकड़ी औध जाए पुग, गुर अवतार भेव ना आइंदा। पीर पैगग्बर सजदा करन निउँ निउँ झुक, बरदा ग़ुलाम सर्ब अखवाइंदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, कलिजुग तेरी अन्तम वर, विष्न पूरा करे वर, ब्रह्म वखाए आपणा घर, शंकर बन्हाए इक्को लड़, पल्लू इक्को इक्क वखाइंदा।

पल्लू वखाए प्रभ अनोखा, ताणा पेटा नज़र किसे ना आईआ। जिस फड़िआ तिस मिले ना धोखा, आदि जुगादि दए वडयाईआ। बिन किरपा नहीं फड़ना सौखा, कोटन कोट ध्यान लगाईआ। कलिजुग अन्तम जन भगतां प्रभ ने दिता मौका, मौका वेखण आपे आईआ। घर घर दर दर बाहमण साफ़ रक्खण चौंका, चौंकी डाह डाह रहे मनाईआ। मुल्ला शेख़ नाल होया औंता, पीहढ़ी अग्गे ना कोई वधाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क दृढ़ाईआ ।

साचा नाम दिढ़ विश्वास, हरि दिढ़ता आप दृढ़ांइंदा। जिस दा कोई ना करे घात, घाउ नज़र कोई ना आइंदा। गुर अवतार पीर पैगग्बर सारे बणो इक्क जमात, हरि जमात भगत वखाइंदा। बीस बीसे सुहञ्जणी रात, राती रुत्ती आप महकाइंदा। जे कोई संसा पुछो बात, दाता दानी सर्ब समझाइंदा। जम्म के फेर ना पाओ वफ़ात, सो मरना आप समझाइंदा । हरि का नाउँ लिख लिख दे के आए कलम दवात, कलम शाही जोड़ जुड़ाइंदा । रसना दस्स दस्स आए आबेहयात, हयात हयाती ना कोई बदलाइंदा। जिस दे ख़वाब अंदर लिखया कलमा सो देवे जवाब, लाजवाब सर्ब कराइंदा । सारे निउँ के करन आदाब,

आदल इक्को नज़री आइंदा। साडा पुच्छ ना होर हालात, हालत सभ दी वेख वखाइंदा। बण तरखाण ना सानूं तराश, तेरा तीर अणयाला झल्लया ना जाइंदा। इक्को तेरे मिलण दी ख़ाहश, ख़ालक तूही नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर संदेशा इक्क अलाइंदा।

सारे उठो वेखो अक्ख, आख़र हरि जणाईआ। तन माटी सड़ के गए कक्ख, कुल्ली कक्खां संग किसे ना जाईआ। अन्तम होए ख़ाली हत्थ, हत्थ गंढ ना कोई बंधाईआ। बिन ढाहिउँ गए ढठ्ठ, आपणा बल ना कोई जणाईआ। हाल अहिवाल सारे दिउ दस्स, काल महांकाल की की सेव कमाईआ। गुर अवतार पीर पैगग्बर आपो आपणयां सिर ते रक्खो हत्थ, जो तुहाढ्ढे हो के हरि हरि जस रहे गाईआ। बीस बीसे किसे दा रहण ना देवे हक़, हकीकत वेखे थाउँ थाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर संदेसा शब्द सुणाईआ।

सुण संदेसा तेरा महिबूब, मुहब्बत तेरी याद आईआ। नज़री आए इक्क अरूज, अर्श फर्श तेरी वडयाईआ । तेरा लेखा चुक्के नाल सूद, असल तेरी झोली पाईआ । साडी कोई ना दिसे हदूद, दीन मज़्हब ना कोई वडयाईआ। बिन तेरे कोई ना रहे पूज, सिल पाथर पाहन ना कोई मनाईआ। खाणी बाणी तेरा भेव खोल्हे गूझ, तेरा राह रही समझाईआ। जो तेरी चरनी गिआ झूझ, तिस झिजक रहे ना राईआ। सो चढ़्हे मंज़ले मकसूद, मकसद आपणा हल्ल कराईआ। कलिजुग अन्त बिन तेरी किरपा पढ़ना होया फ़ज़ूल, फ़ज़ल तेरा नज़र किसे ना आईआ। खाणी बाणी कोलों मंगे मसूल, चुंगीख़ाने बैठे बणाईआ। तेरा कोई ना जाणे अर्ज़ तूल, रकबा कढ्ढे ना कोई लोकाईआ । तेरे हो के तैनूं गए भूल, भुल्लयां अक्ख ना किसे खुल्हाईआ। तेरा सच सच्चा असूल, जुग चौकड़ी देवे सज़ाईआ। तेरा नाम शब्द माअकूल, हुक्म इक्को इक्क मनाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर दरवेश सीस झुकाईआ।

विष्नूं खड़ा दरवेश, दर सीस झुकाइंदा। तेरे अग्गे चले ना कोई पेश, पेशवा नज़र कोई ना आइंदा । मेरी रोंदी बाशक सेज, सांगो पांग सुख ना कोई वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क देणा साचा वर, तुध बिन नज़र कोई ना आइंदा।

तुध बिन नज़र ना आए बेनज़ीर, नैण अक्ख ना कोई खुल्हाईआ । परवरदिगार गहर गम्भीर, गुणी गहीर तेरी वडयाईआ। तुध बिन होया दिलगीर, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। तेरा वेला अन्त अख़ीर, आख़र आपणा भेव जणाईआ। चार वरन शरअ ज़ंजीर, सिरकत घर घर करे लड़ाईआ । ना कोई बदले तकदीर, तदबीर सके ना कोई समझाईआ । हत्थ फड़ जगत शमशीर, शीर ख़ार रहे डराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क देणा साचा वर, जिस मिलिआं तोट रहे ना राईआ।

हरि का वर एका एक, एकंकारा आप जणाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव रक्खणी टेक, सति सतिवादी आप समझाइंदा। जुग चौकड़ी रहे हमेश, जन्म मरन विच्च ना आइंदा। तिस साहिब करो आदेस, देस दसन्तर सोभा पाइंदा। तिस भाणा मन्नो नर नरेश, नर नरायण हुक्म चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दी धार आप जणाइंदा।

धुर दी धार दस्से भगवान, श्री भगवान दया कमाईआ । कलिजुग अन्त होए सो परवान, जिस परवाना हत्थ फड़ाईआ। जिस जन रसना गाया सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तिस जै जैकार करे लोकाईआ। विष्नूं तेरा तुटे माण, हरि भगत मिले वडयाईआ। तूं सेवादार दरबान, गुरमुख मेरे घर औण चाईं चाईंआ। ब्रह्मा वंडणहारा दान, हरिजन दाते दानी मिल ख़ुशी मनाईआ । शंकर करनहार कल्याण, जो घड़िआ भन्न वखाईआ। भगत भगवान करन परवान, दूजा इष्ट ना कोई मनाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग नाम बाणी चलदी रही दुकान, गुर सतिगुर हट्ट खुल्हाईआ । सारे बण के औंदे रहे महिमान, कट्ट रैण उठ उठ आपणे घर नूं जाईआ । रसना कह के गए सभ दा दाता श्री भगवान, सो पुरख निरञ्जण बेपरवाहीआ । हँ ब्रह्म करे परवान, परम पुरख इक्क सरनाईआ। कलिजुग अन्त हो मेहरवान, मेहरवान फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, नाम नाम जैकारा एकंकारा, शब्द सहारा दए समझाईआ।

सोहँ जैकारा जीव जप, जग जीवण दाता आप जणाइंदा। लेखा चुक्के तीनों तप, त्रैगुण नाता तोड़ तुड़ाइंदा। कोट जन्म दे उतारे पष्प, पतित पापी पार कराइंदा । जो जन दुआरे आइण नट्ठ, तिन्हां बण पान्धी मेल मिलाइंदा । जिस दा विष्नूं गाए जस, सो भगवान फेरा पाइंदा। गुरमुखो मिलो हस्स, हँस मुख आपणे नाल मिलाइंदा। लभ्भयां किसे ना आवे हत्थ, रूप रंग रेख ना कोई रखाइंदा। स्वामी पुरख आप समरथ, निहकर्मी कर्म कमाइंदा । लेखा जाणे तत्त अठ, अठ्ठ अठोतर फोल फुलाइंदा। नौं दवारे कर के वक्ख, नौं रस मेट मिटाइंदा। दस्म दवारी निक्का जिहा छोटा हट्ट, इशारे नाल खुल्हाइंदा। अग्गे मार्ग फेर दस्स, गुर शब्दी उंगली लाइंदा। सुन अगम्म चरनां हेठ दब्ब, थिर घर आपणा मेल मिलाइंदा । थिर घर लहणा चुक्के हब्ब, अग्गे आपणी कार कमाइंदा। जिन्हां कर किरपा लए लभ्भ, सिर आपणा हत्थ टिकाइंदा। सचखण्ड दुआरे लै के जाए झब्ब, अद्धविचकार ना कोई अटकाइंदा। भगत भगवान इक्क दुआरे दोवें बहण फब, फ़ासला चरन सीस रखाइंदा। आदि जुगादी इक्को यद, बंस सरबंस आप वडिआइंदा । शरअ शरीअत छड्डो हद्द, हद्द इक्को इक्क वखाइंदा। बोध अगाधी वज्जे नद, छत्ती राग भेव ना आइंदा। जिस नूं कहन्दे साडे नालों अड्ड, सो तुहाढ्ढे घर वखाइंदा । कूड़ी क्रिया खैहड़ा देवे छड्ड, देवत सुर नर मुन जन गुरमुखो तोहे सीस झुकाइंदा। प्रभ नूं मिल के खोल्हो आपणी अक्ख, बिन सतिगुर अक्ख गुरू नज़र ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रतक्ख आपणी कार कमाइंदा।

प्रतक्ख दा की हाल कहणा, कहण कोई ना जाईआ। जो वेखो सो आपणे नैणां, नैणां दए जणाईआ । साहिब सतिगुर सज्जण सैणा, साक इक्को इक्क अखवाईआ। नानक गोबिन्द मन्नो कहणा, परम पुरख परमात्मा गिआ आईआ । जिस दा मन्दर कदे ना ढैहणा, चार दीवार ना कोई गिराईआ। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर इक्को जिहा रहणा, वड्डा छोटा ना कोई बणाईआ। कलिजुग अन्तम गोबिन्द आखे साढे तिन्न हत्थ पाया गैहणा, जगत शिंगार रिहा वखाईआ। सच सिँघासण साचे बहिणा, समरथ सेज विछाईआ। गुरमुखां देवे लहणा देणा, देणा सभ दी झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जै जैेंकार इक्क अखवाईआ।

जै जैकार करन ब्रह्मण्ड, ब्रह्मांड वज्जे वधाईआ। जै जैकार करन जेरज अंड, अंडज जेरज रहे जस गाईआ । जै जैकार करन सूरज चन्द, चन्न सूरज रहे सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जै जैकार इक्क उपाईआ।

जै जैकार आप उपाई, उपमां आपणे हत्थ रखाइंदा। आपणी सिखिआ आप पढ़ाई, सिखावणहारा नज़र किसे ना आइंदा। आपणी विद्या आप जणाई, पाठशाला आप वडिआइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कराइंदा।

साची करनी जै जैकार जोग, जुगत जुगती आप जणाइंदा। आदि जुगादी धुर संजोग, हरि सतिगुर मेल मिलाइंदा । निरगुण सरगुण खेल लोक परलोक, दो जहानां वंड वंडाइंदा। नाम निधाना अगम्म सलोक, सोहला राग अलाइंदा। प्रभ का भाणा कोई ना सके रोक, जो करनी सो कर वखाइंदा । जुग चौकड़ी खेले खेल पोतरा पोत, पूत सपूता गंढ पवाइंदा। सदा सदा सद रहे मदहोश, ख़ुमार ख़ुमारी इक्क जणाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव दर्शन रहे लोच, लोचां सभ दी पूर कराइंदा। गुर अवतार सोचां रहे सोच, आपणी सोच ना किसे समझाइंदा। कलिजुग अन्तम सभ नूं जाए पहुंच, आप आपणा पन्ध मुकाइंदा। गुरमुख नारी मिले साचा खौंत, कन्त नार आप हंढाइंदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, नर हरि आपणी कार कमाइंदा।

कार कमाए करता पुरख, पुरख पुरखोतम वड वडयाईआ। ना कोई सोग ना कोई हरख, हिरस हवस ना कोई वधाईआ । जन भगतां उत्ते कर के तरस, रैहमत आपणी आप कमाईआ। निरगुण हो के आया परत, सरगुण रूप ना कोई वटाईआ। अमृत मेघ इक्को बरख, बरखा आपणे नाम लगाईआ। दो जहानां जुग चौकड़ी जो करदा रिहा लिखत पढ़त, अन्तम आपणे लेखे पाईआ । अग्गे रहे ना किसे दी कोई चढ़्हत, चढ़्हदी कला ना कोई जणाईआ। पुरख अकाल ढोला गौणा सभ ने हो नधड़क, सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान वज्जे वधाईआ। अग्गे रहे ना कोई फ़रक, फ़ैसला इक्को वार सुणाईआ। गुरमुख कोई ना चढ़्हे चरख, पुठ्ठी खल्ल ना कोई लुहाईआ। रातीं सुत्यां दिने जागदयां देवे दरस, दर दर घर घर फेरा पाईआ। भगतो भगवान रक्खे सदा मिलण दी गर्ज़, नित

नित आपणा फेरा पाईआ। निरगुण वेख ना होणा असचरज, ध्रू प्रहलाद सभ नूं गिआ समझाईआ। प्रभ किसे कोलों रिहा ना वरजया सारे रहे वरज, ग़रीब निमाणयां गले लगाईआ । जो गोबिन्द कोलों हो गिआ हर्ज, सो पूरा दए कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को परत के आया मरद, सच मरदानगी दए वखाईआ।

इक्को मर्द बणे मरदाना, सच मरदानगी आप कमाइंदा । इक्को धर्म इक्क निशाना, इक्को मन्दर हरि सुहाइंदा। इक्को नाम इक्को गाणा, इक्को राग आप अलाइंदा। इक्को इष्ट देव मिलाणा, इक्को रूप अनूप दरसाइंदा। इक्को चरन कँवल ध्याना, ध्यान इक्को इक्क समझाइंदा। इक्को पीणा इक्को खाणा, वंडण इक्को इक्क वंडाइंदा। इक्को रूप श्री भगवाना, हर घट अंदर डेरा लाइंदा । इक्को होए जाणी जाणा, अन्तर आत्म वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा राह इक्क वखाइंदा।

इक्क वखाए सच्चा राह, रहबर इक्को नज़री आईआ। इक्क जणाए सच मलाह, बेड़ा इक्को इक्क तराईआ। इक्क जणाए सच सलाह, करे शब्द नाम पढ़ाईआ। इक्क फड़ाए आपणी बांह, फड़ी बांह ना कोई छुडाईआ। इक्क जणाए हरी हरि नां, नाउँ निरँकारा इक्क दरसाईआ। इक्क करे कराए हां विच्च हां, तूं मैं ना कोई रखाईआ । इक्क बणे पिता मां, पिता पूत दए वडयाईआ। इक्क बणाए हँस कां, कागों हँस उडाईआ । इक्क दए निथाविआं थां, चरन कँवल सच्ची सरनाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, निरगुण आपणी कार कमाईआ।

निरगुण कार कमाए करनी, करता पुरख दया कमाइंदा। नाता तोड़े वरनी बरनी, ज़ात पात इक्क वडिआइंदा। जो जन सरनाए आए चरनी, तिन्हां चरन कँवल ध्यान लगाइंदा। गेड़ चुक्के मरनी डरनी, लक्ख चुरासी फंद कटाइंदा। साची तारी इक्को तरनी, तारनहारा आप सिखाइंदा। रूह शब्द अन्त फड़नी, सुरती मेला मेल मिलाइंदा। सतिगुर पूरे अग्गे कोई ना अड़नी, जुग विछड़ी जोड़ जुड़ाइंदा। सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ज़बान बाणी जिस ने पढ़नी, तिस पुस्तक होर ना कोई वखाइंदा। श्री भगवान नाल सृष्ट सबाई लड़नी, क्यों उलटा राह चलाइंदा। अन्तम वांग अंगिआरी झड़नी, शोअला कोई रहण ना पाइंदा। सारे चल के औणे सरनी, राओ रंक बचया ना कोई अखवाइंदा । प्रभ ने अंदरे अंदर कार करनी, बाहरों हुक्म ना कोई सुणाइंदा। जिस दी लिखत किसे ना पढ़नी, बिन लिखिआं लेख बणाइंदा। जिस दे चरन चुंम्मे धरनी, धरत धवल आस रखाइंदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सो आपणी कल वरताइंदा । कल वरताए आपणी कल, कलवन्त भेव ना आइंदा। आदि जुगादी अछल अछल्ल, जुग जुग वेस वटाइंदा । जोत शब्द गिआ रल, नज़र किसे ना आइंदा । वसणहारा जल थल, महीअल आपणा डेरा लाइंदा। गुर अवतार पीर पैगग्बर जो रिहा घल्ल, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग हुक्म मनाइंदा। सो साहिब आया चल, चलत आपणा इक्क जणाइंदा। दो जहान जाइण हल्ल,

धीरज धीर ना कोई धराइंदा। लेखा मुकाए बिन घड़ी पल, अक्खी अक्ख ना कोई फरकाइंदा। सभ नूं देवणहार करनी फल, कीती सभ दी झोली पाइंदा। कलिजुग कूड़ी क्रिया ख़ाली दिसे डाल, फल नज़र कोई ना आइंदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क संदेसा नर नरेशा निरगुण दाता पुरख बिधाता निरवैर स्वामी सदा निहकामी अन्तरजामी श्री भगवान आप अलाइंदा।