पहली सावण २०२० बिक्रमी जेठूवाल दरबार विच्च
सो पुरख निरञ्जण बणया आप, आपणे हत्थ रक्खी वड्डिआईआ। हरि पुरख निरञ्जण बणया आप, प्रभ आपणी खेल रचाईआ। एकंकार बणया आप, अकल कल धार भेव ना राईआ। आदि निरञ्जण बणया आप, निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। अबिनाशी करता बणया आप, आवण जावण ना कोई रखाईआ। श्री भगवान बणया आप, शाह पातशाह सच्चा शहनशाहीआ। पारब्रह्म बणया आप, ना कोई पिता ना कोई माईआ । असुत्ते प्रकाश करया आप, रूप रंग रेख नज़र कोई ना आईआ। निरगुण निरवैर पुरख अकाल होया आप, आप आपणी खेल रचाईआ। अजूनी रहित होया प्रभ आप, मात गरभ ना कोई हंडाईआ। अनभव प्रकाश करया आप, आप आपणा नूर प्रगटाईआ। आपणी इच्छया प्रगटी आप, आप आपणी दया कमाईआ। आपणा भेव खुल्हाए आप, अभेव साचा सच समझाईआ। सचखण्ड दवार बणाइआ आप, आप आपणी सेव लगाईआ। शाहो भूप बणया आप, राजन राज नाउं वड्डिआईआ । दर दरवेश बणया आप, नर नरेश आप अखवाईआ। निराकार बणया सज्जण साक आप, सगला संग निभाईआ। सेज सुहञ्जणी सुहाए आप, सोभावन्त डेरा लाईआ। दीनां बंधप बणे आप, बंधन आपणे नाल रखाईआ । आपणा सगन मनावे आप, आपणी ख़ुशी नाल समझाईआ। आपणी रंगण चढ़्हावे आप, रंग रंगीला आप अखवाईआ। आपणा कन्त बणे आप, नार आपणा आप आप हंढाईआ। आपणा वेस धरे प्रताप, वड परतापी भेव खुल्हाईआ। आपणा वेखे खेल तमाश, जोती जाता पड़दा लाहीआ। आपणा नूर करे प्रकाश, घर दीवा बाती आप जगाईआ। आपणी पूरी करे आस, आसा पूरन आप वखाईआ। आपणी आपे पाए रास, मण्डल मंडप दए वड्डिआईआ। आपणा आपे देवे साथ, सगला संग निभाईआ। आपणा आप चलाए राथ, बण रथवाही खेल वखाईआ। आपणा आपे होए नाथ, अनाथ आपणा रूप वखाईआ। आपणा आपे लेखा लए भाख, धुर संदेस आप जणाईआ। आपणा मन्दर आपे करे साख, सज्जण साहिब सैहज सुखदाईआ। आपणा खोल्हे आपे ताक, घर घर विच्च आप प्रगटाईआ । आपणा हुक्म देवे भविख्त वाक, धुर संदेशा आप सुणाऐआ। आपणी उपजावे आपे ज़ात, ज़ाहर ज़हूर वेस वटाईआ। आपणा आपे करे भोग बलास, घर साचे ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कार आप कमाईआ।
आपे होए पुरख समरथ, समरथ आपणी कार कमाइन्दा। आपणा मार्ग आपे दस्स, रहबर आपणी धार चलाइन्दा। आपणे मन्दर आपे वस, सच महल्ल आप सुहाइन्दा। आपणे गृह आपे देवे रस, रस रसीआ आप हो जाइन्दा। आपणी करनी आपणे रक्खे हत्थ, हरि करता आप अखवाइन्दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची कार आप कमाइन्दा।
साची कार करे प्रभ आप, आपणी दया कमाईआ। सचखण्ड अंदर थिर घर थाप, वेखणहारा वेखे चाईं चाईंआ। पिता पूत बणाए वड परताप, आप आपणा नूर उपजाईआ । सुत दुलारा शब्दी साक, सज्जण इक्को इक्क अखवाईआ। गृह मन्दर खोल्ह ताक, घर साचे दए बहाईआ। मेहरवान हो अलक्खना अलाख, अलक्ख इक्को इक्क जणाईआ। तूं मेरा मैं तेरे साथ, सगला संग निभाईआ। सचखण्ड दवार पावे रास, थिर घर आपणा नाच नचाईआ। परम पुरख प्रभ खेल तमाश, आपणा आप वखाईआ। धुर दा भेव खोल्हे ख़ास, बिन हरि समझ किसे ना आईआ। जिस वेले रचना रची आदि, सो साहिब ख़ुशी मनाईआ। ख़ुशी विच्च दिती दाद, आपणी झोली आप भराईआ। तूं मेरा मैं तेरा मेरी तेरी भुल्ले कदे ना याद, सति सरूप सोहँ धार समझाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप जणाईआ ।
सोहँ धार बणया आप, निरगुण निरवैर दया कमाइन्दा। सुत दुलारा बणया जाप, पिता पूत आप पढ़ाइन्दा। थिर घर दुआरे होया पाक, पतित रूप ना कोई वखाइन्दा । नूर उजाला इक्को ज़ात, गहर गम्भीर आप समझाइन्दा। देवणहार सदा शाबाश, मेहर नज़र उठाइन्दा। सुल्तान स्वामी पूरी आस, हरि करता आप कराइन्दा। शब्द सुत तेरी साची रास, श्री भगवान वेख वखाइन्दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप जणाइन्दा।
सोहँ बणया जाप आप, दूजा नज़र कोई ना आईआ। सुत दुलार तेरा परताप, आपे आप दए बणाईआ । खेलणहार खेल तमाश, हरि ख़ालक वड वड्डिआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र उठाईआ।
शब्द सुत बणया प्रभ आप, मात पित आप अखवाईआ। निरगुण धार बणया जाप, निरवैर नाउं वड्डिआईआ। दाता दान दातारी बणया आप, भिक्खक भिखारी आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची इच्छया आप अखवाईआ। शब्द सुत खेल अकाला आप, प्रभ आपणी दया कमाइन्दा । विष्नूं नूर उजाला आप, आप आपणा नूर प्रगटाइन्दा। ब्रह्मे देस बेमिसाल बणाइआ आप, छप्पर छन्न ना कोई छुहाइन् दा। शंकर धार बणया आप, धूआंधार वेख वखाइन्दा। सुन अगम्म बणया आप, आप आपणा पड़दा लाहिंदा। त्रै त्रै मेला कीता आप, गुर चेला खेल वखाइन्दा। त्रैगुण माइआ प्रगटाई आप, आप आपणी कार कमाइन्दा। पंज तत्त जणाइआ आप, आप आपणा संग
निभाइन्दा। प्रकृति खेल रचाया आप, आप आपणी कल वखाइन्दा। सृष्टी बंधन पाइआ आप, डोरी आपणा नाम जणाइन्दा। दृष्टी भेव चुकाइआ आप, आप आपणा महल्ल जणाइन् दा। लक्ख चुरासी वंड वंडाइआ आप, आपणा हिस्सा आप रखाइन्दा। अंडज जेरज उत्भुज सेतज समाइआ आप, चारे खाणी खाण बणाइन्दा। चारे बाणी राग अलाइआ आप, आप आपणी सुर समझाइन्दा। चारे कुण्ट हुक्म वरताइआ आप, धुर फ़रमाना आप जणाइन्दा। दह दिशा रंग रंगाइआ आप, रंग रंगीला आप हो जाइन्दा। ब्रह्मण्ड खण्ड रचाइआ आप, पुरी लोअ आकाश प्रकाश धराइन्दा। सूरज चन्द चमकाइआ आप, किरन किरन नाल मिलाइन् दा। मण्डल मंडप वड्डिआइआ आप, ताका आपणी तार हिलाइन्दा। ज़िमीं असमान सुहाइआ आप, धरत धवल वेख वखाइन्दा। जल जलधार जणाइआ आप, आप आपणा भेव छुपाइन् दा। रुत्त माह वंड वंडाइआ आप, थित वार आपणे हत्थ रखाइन्दा। दिवस रैण राह चलाइआ आप, घड़ी पल आपणी कार कमाइन्दा। आवण जावण खेल रचाइआ आप, लक्ख चुरासी मेल मिलाइन्दा। नार कन्त वंड वंडाइआ आप, आप आपणी गंढ पवाइन्दा। कन् त भतार साक बणाइआ आप, दूल्हा दुल्हन वेस वटाइन्दा । धुर संजोगी खेल कराइआ आप, एका दोआ बंधन पाइन्दा। दरस अमोघ दिखाइआ आप, आप आपणा पड़दा लाहिंदा। आत्म परमात्म संग रखाइआ आप, आप आपणी धार जणाइन्दा। पारब्रह्म ब्रह्म समझाइआ आप, धुर दी सिखिआ इक्क दृढ़ाइन्दा। ईश जीव जगाइआ आप, जगदीसर आपणी कार कमाइन्दा। जुग चौकड़ी वंड वंडाइआ आप, सतिजुग त्रेता दवापर कलिजुग आप हंढाइन् दा। चार वरनां खेल रचाइआ आप, छत्ती ब्राह्मण शूद्र वैश राह वखाइन्दा। धुर संदेस सुणाएआ आप, नर नरेश आप पढ़ाइन्दा। निरगुण वेस वटाइआ आप, सरगुण आपणा राह जणाइन्दा । विष्न सेव लगाइआ आप, सेवा सच सच समझाइन्दा । गुर अवतार नाउं धराइआ आप, पंज तत्त चोला आप हंढाइन्दा। धुर दा शब्द सुणाएआ आप, राग अनादी राग अलाइन्दा। खाणी बाणी भेव खुल्हाया आप, बोध अगाधा आप जणाइन्दा। शास्त्र सिमरत वेद पुरान घलाइआ आप, आप आपणा हुक्म वरताइन्दा। गीता ज्ञान दृढ़ाया आप, दृढ़ विश्वास इक्क समझाइन्दा। अञ्जील कुरान सिखाया आप, काइया कुरा खोज खुजाइन् दा । खाणी बाणी बाण लगाइआ आप, तीर निराला इक्क चलाइन्दा । पीर पैगम्बर समझाया आप, मुल्ला शेख़ मसाइक राह वखाइन्दा। लाशरीक अखवाया आप, शिरकत विच्च कदे ना आइन्दा। तुआरफ़ करे सर्ब प्रभ आप, ताअरीफ़ आपणी ना कोई जणाइन्दा। सफ़ारश करे सदा प्रभ आप, जुग चौकड़ी भेव चुकाइन्दा। शब्द अगम्मी देवे दात प्रभ आप, धुर दी वस्त आप वरताइन्दा। निरगुण सरगुण देवे साथ प्रभ आप, सगला साथी आप हो जाइन्दा। भगत भगवान प्रगटाए आप, भगती आपणा प्रेम समझाइन्दा । सन्त साजण उठाए आप, अन्तर आत्म ज्ञान दृढ़ाइन्दा। गुरमुख गोद बहाए आप, गुर गुर आपणा रंग रंगाइन् दा। गुरसिख वेख वखाए आप, दो जहानां खोज खुजाइन्दा। लक्ख चुरासी गेड़ पवाए आप, लक्ख चुरासी अंदर आपणा डेरा आप लगाइन्दा। नित नवित्त शब्द राग जणाए पाठ आप, पाठशाला आपणी इक्क वखाइन्दा। तीर्थ तट्ट किनारा पनघट उपजाए आप, पत्तण इक्को इक्क वखाइन्दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जो करनी सो आपणी कार कमाइन्दा।
आदि जुगादी कार आप, हरि करता आप कराईआ। जुग चौकड़ी धार आप, दो जहानां आप जणाईआ । नित नवित्त खेल तमाश आप, गुर अवतार पीर पैगग्बर मण्डल रास रचाईआ । सदा सदा मेहरवान आप, मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जो करना सो कर रिहा आपणी करनी आपणे विच्च छुपाईआ।
साची करनी करे आप, आपणे हत्थ रक्खे वड्डिआईआ । पूजा पाठ बणे आप, हवन सुगंधी आप समझाईआ। किनारा तीर्थ तट्ट होवे आप, अमृत सरोवर धार आप वहाईआ। दीवा बाती तेल प्रकाश जोत नूर होवे आप, अन्ध अन्धेर आप समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल वखाईआ । आदि जुगादि होया प्रभ आप, आपणी दया कमाईआ। गुर अवतारां पीर पैगम्बरां दस्सदा रिहा जाप, विष्न ब्रह्मा शिव सर्ब पढ़ाईआ । निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण खोल्हदा रिहा ताक, बन्द कवाड़ी कुण्डा लाहीआ। निरवैर हो के बणदा रिहा साक, हरि सज्जण शहनशाहीआ । परमात्म हो के बणदा रिहा ज़ात, आत्म आपणा रूप वखाईआ। पवित हो के बणदा रिहा पाक, पतित आपणा रंग रंगाईआ। आसावंद हो के पूरी करदा रिहा आस, र्तिसना मेट जगत लोकाईआ। बोध अगाधा भेव दस्सदा रिहा ख़ास, ख़ालस आपणा हुक्म वरताईआ। जुग चौकड़ी चले मेरी शाख, शहनशाह इक्को इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हब कुझ आपणे विच्च समाईआ।
हब किछ होया आप, आपणे विच्चों प्रगटाईआ । पारब्रह्म प्रभ माई बाप, पिता पुरख सैहज सुखदाईआ। आत्म देवे आपणा जाप, परमात्म करे पढ़ाईआ। साहिब स्वामी बण के वसे साथ, सगला संग निभाईआ। बेपरवाह हो के बणया रिहा पुरख समरथ, सार किसे ना आईआ। इशारयां नाल मार्ग रिहा दस्स, गुर अवतारां आप पढ़ाईआ । निरवैर हो के अंदर रिहा वस, वास्ताा आपणे नाल बंधाईआ । निरगुण नूर कर प्रकाश, जोत इक्को इक्क चमकाईआ। हुक्मे अंदर दस्सदा रिहा आपणा प्रेम सिमरन पाठ, पूजा इष्ट इक्क समझाईआ । पत्तण मेला मिलौंदा रिहा साचे घाट, बेड़ी चॅपू नाम लगाईआ। सुहौंदा रिहा सुहञ्जणी खाट, खटीआ आपणा डेरा लाईआ। जुग चौकड़ी मिटौंदा रिहा वाट, भाणा आपणा हुक्म जणाईआ। गुर अवतारां पीर पैगम्बरां शब्द अगम्मी देंदा रिहा भाख, भाख्या धुर दी आप जणाईआ । सृष्ट सबाई जीव जंत साध सन्त नौं खण्ड पृथ्मी जाउ आख, आख़र इक्को इक्क जणाईआ । कलिजुग अन्त प्रगट होवे पुरख अबिनाश, अबिनाशी आपणी कार कमाईआ । निरगुण निरवैर नूर अकाल जोत करे प्रकाश, जोती जाता पुरख बिधाता पंज तत्त नूर तत्त नज़र कोई ना आईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी सृष्टी आपे वेख वखाईआ।
आपणी सृष्टी वेखे आप, आपणे हत्थ रक्खे वड्डिआईआ । आपणी दृष्टी पावे आप, आप आपणा भेव चुकाईआ। आपणा इष्टी बणे आप, इष्ट देव गुरदेव स्वामी नमो सति समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल वखाईआ।
आपणा खेल करे प्रभ आप, भेव आपणे हत्थ रखाइन्दा। आदि उपजाइआ जो अगम्मी जाप, सो अन्त आप प्रगटाइन्दा । नौं सौ चुरानवे चौकड़ी युग गुर अवतार पीर पैगम्बर बणे दास, दासी रूप सर्ब समझाइन्दा। चरन कँवल दोए जोड़ मंगदे रहे प्रभ पूरी कर आस, आसा तेरी तृष्ना नाल मिलाइन्दा। तेरे हुक्मे अंदर चले पवण सवास, आत्म परमात्म तेरा ढोला गाइन्दा। साहिब दयाल ठाकर स्वामी हो सहाई अनाथां नाथ, दयावान हरि तेरी इक्को नज़र तकाइन्दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुग चौकड़ी आपणा हुक्म आप वरताइन्दा।
आपे हुक्म फ़रमान आप, संदेसा देवणहारा अखवाईआ । कलिजुग अन्त प्रभ प्रगटे आप, आप आपणा पड़दा लाहीआ। आपणा नाउं जपाए आप, दूजी करे ना कोई पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा आपणा आप समझाईआ।
साचा लेख जणाए आप, आपणी बूझ बुझाईआ। नव नौ चार खेल खेलिआ आप, निरगुण सरगुण वेस धराईआ। कलिजुग अन्तम भेव चुकाए आप, जोती जामा नूर रुशनाईआ। गुर अवतार पीर पैगग्बर चार कुण्ट जो गए आख, आख़र सभ दी पूर कराईआ। वीह सौ वीह बिक्रमी वेखणहारा खेल तमाश, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कल आप जणाईआ।
जुग चौकड़ी खेल आप, प्रभ आपणा आप कराईआ। निरगुण सरगुण पूजा पाठ, शब्द नाम पढ़ाईआ। कलिजुग अन्तम पूरी करे ख़ाहस, ख़ास आपणा राह वखाईआ । भगत भगवान देवे साथ, सगला संग निभाईआ । पूरब लेखा जाणे पुरख समराथ, देवणहार आप वड्डिआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अगला भेव दए समझाईआ।
अगला भेव खुलौणा आप, आपणी दया कमाइन्दा। सचखण्ड दवार सुहौणा आप, थिर घर आपणा डेरा लाइन्दा। साचा राह चलौणा आप, ना कोई मेटे मेट मिटाइन्दा। चार युग दा लहणा झोली पौणा आप, गुर अवतारां पीर पैगग्बरां लेखा पूर कराइन्दा। साचा हुक्म वरतौणा आप, धुर फ़रमाना आप समझाइन्दा। साचा दाता अखवौणा आप, शाह पातशाह आपणा नाउं प्रगटाइन्दा। साचा तख्त सुहौणा आप, तख़त निवासी सोभा पाइन् दा। सुर साचा ताल चीने आप, रूप रंग रेख ना कोई रखाइन्दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच विहार आप जणाइन्दा।
सच विहार करे प्रभ आप, बिवहारी आपणी कार कमाईआ। सच सिँघासण बहे प्रभ आप, सचखण्ड साचे वज्जे वधाईआ। सीस जगदीस ताज टिकाए आप, कलगी तोड़ा सेव कमाईआ । जोती शब्दी जोड़ा जोड़े प्रभ आप, जोड़ी आपणी गंढ पवाईआ। तन्द डोरी बणे प्रभ आप, तागा नज़र कोई ना आईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जो करना सो कर वखाईआ ।
जो करना सो करदा आइआ आप, दूजे दर मंगण ना जाईआ। जो वरना सो वरदा आइआ आप, विच्च विचोला ना कोई बणाईआ। जिस रक्खणा तिस रक्खदा आइआ आप, सिर मेहर हत्थ टिकाईआ। जिस घड़ना तिस घड़दा आया आप, बण ठठिआर सेव कमाईआ। जिस फड़ना तिस फड़दा आइआ आप, आत्म परमात्म गंढ वखाईआ। जिस खड़ना तिस खड़दा आया आप, सचखण्ड साचे दए वड्डिआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी कार आप कमाईआ।
जो करना सो करे आप, दूजा नज़र कोई ना आईआ। सचखण्ड दुआरे वड़े आप, आप आपणा नूर चमकाईआ। साचे तख़त चढ़्हे प्रभ आप, तख्त निवासी सोभा पाईआ। साचा हुक्म करे प्रभ आप, हुक्मरान इक्क अखवाईआ। साचा बरदा दरवेश दर बणे प्रभ आप, निउं निउं सजदा सीस झुकाईआ। सच ख़ताब देवे प्रभ आप, आप आपणा हुक्म वरताईआ। हक़ जनाब बणे प्रभ आप, बेताब नूर रुशनाईआ । सच महिराब बणे प्रभ आप, हुजरा इक्को इक्क वड्डिआईआ। सच महिबूब बणे प्रभ आप, मुहब्बत आपणे नाल पवाईआ । सच रफ्ीक बणे प्रभ आप, तौफ्ीक इक्को नाम ख़ुदाईआ। काम मुफ़ीद करे प्रभ आप, मुफ़त आपणी सेव कमाईआ। सच ताकीद करे प्रभ आप, मुशर्द रसूल रसवा कर पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दा सच विहार, करे कराए एकंकार, कल आपणी आप कराईआ।
सचखण्ड विहारा करे आप, आपणी धार चलाइन्दा। नानक लिखारा बणे आप, धुर दा लेख आप समझाइन्दा। पंच परवान करे आप, पंच प्रधान आप बणाइन्दा। पंच सोहण दर राजान, पंचां का गुर इक्क ध्यान आप अखवाइन्दा। पंचां देवे दरगाह माण, सचखण्ड दुआर आप वड्डिआइन्दा। पंचां रूप धरे भगवान, परम पुरख आपणी कार कमाइन् दा । पंचां खेल करे महान, पंचम आपणी गंढ पवाइन्दा। पंचम राज जोग सुल्तान, जोगीशर आपणा भेव चुकाइन्दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जो करनी सो कर वखाइन्दा।
जो करनी सो करे आप, आपणे हत्थ रक्खे वड्डिआईआ। सचखण्ड दुआरे वड परताप, श्री भगवान आप अखवाईआ । पंचम मीता ठांडा सीता पुरख अकाल दीन दयाल बण के सच्चा बाप, पिता पूत गोद उठाईआ। पंचम बणया साचा नात, ना कोई तोड़े तोड़ तुड़ाईआ । पंज तत्त छड्ड के पारब्रह्म दी होए ज़ात, ज़ात ज़ात विच्च समाईआ। सचखण्ड दुआरे जा के पंजां इक्को वार दिता आख, तूं मेरा मैं तेरा दूजा नज़र कोई ना आईआ। अबिनाशी करता कहे मेरा सोहिआ घाट, घर वज्जी इक्क वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे साचे चढ़्ह, आपणा हुक्म आपे दए लगाईआ।
आपणा हुक्म लगाए आप, हुक्मरान आप अखवाइन्दा। आपणा सीस झुकाए आप, जगदीस आपणी सेव कमाइन्दा। आपणा माण वधाए आप, मेहरवान आप हो जाइन्दा।
आपणा निशान झुलाए आप, सति सतिवादी आप उठाइन्दा। आपणा घर वसाए आप, सचखण्ड साचा आप सुहाइन्दा। पंचम मेल मिलाए आप, आप आपणा पड़दा लाहिंदा। वीह सौ वीह बिक्रमी खेल कराए आप, ख़ालक नज़र किसे ना आइन्दा। धुर दा राज कायम कराए आप, मुकामे हक़ नींह धराइन्दा। दाइमी दाइरा नज़र ना आए किसे साख्यात, साफ़ आपणा पड़दा पाइन्दा। नानक गोबिन्द पूरा करे भविख्त वाक, सचखण्ड दुआरे सच अदालत वीह सौ वीह बिक्रमी आप लगाइन्दा। सच अदालत लगाए आप, आपणा हुक्म आप वरताईआ। सच वकालत करे आप, ऊकला नज़र कोई ना आईआ। सच शहादत देवे आप, शहीदी होर ना कोई जणाईआ । सच इबादत पढ़ाए आप, इबारत करे ना कोई लिखाईआ। सच तआकब करे आप, पिच्छा छोड़ कदे ना जाईआ। साचा आरफ़ बणे आप, आलम उलमा ना कोई चतुराईआ। साची माअरफ़त दस्से आप, महिबूब मुहब्बत आपणे नाल लगाईआ। साचा सज्जण सुहेला बणे आप, सगला संग आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दी साची नींह, श्री भगवान आप जणाईआ।
सचखण्ड घर सच वसाए आप, आपणी दया कमाईआ। वीह सौ वीह बिक्रमी तख्त सुहाए आप, तख़त निवासी डेरा लाईआ। गुर अवतार पीर पैगग्बर दर बुलाए आप, दर दरवेश रूप वखाईआ। पूजा पाठ सिमरत जुग चौकड़ी बुझाए आप, बुझारत आपणा नाम जपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड साचा रिहा वसाईआ।
सचखण्ड दरबार लगाए आप, बीस बीसा ख़ुशी मनाईआ। गुर अवतारां जपाए पहलों जाप, साची करे नाम पढ़ाईआ । पंदरां कत्तक रल मिल इकवंजा बवंजा आखण पारब्रह्म तूं साडा बाप, दूजी माई नज़र कोई ना आईआ। तेरे विच्चों उपजी साडी ज़ात, ज़रा ज़रा वंड वंडाईआ। कतरा कतरा तेरा नूर बणया ख़ाक, पंज तत्त ख़ाक ख़ाकी बुत्त आइआ समझाईआ। दरोही साडे वेख ख़ाली हाथ, पल्ले गंढ नज़र कोई ना आईआ। तेरी ओट आए आख, आख़र तेरा इक्क इक्को घर जणाईआ। सेवा करके आए बणके दास, सेवक तेरा हुक्म कमाईआ । तेरी डाली तेरा पत तेरी शाख़, तेरी कली कली महकाईआ । तेरा भवरा गूंजे बण के कमलापात, तेरा तेरा राग अलाईआ। तेरे दुआरे आ के बणे इक्क जमात, चार युग दी पिछली छड्ड पढ़ाईआ । तेरा नूर ज़ाहर ज़हूर दरसन कीता साख्यात, शनाख़त अवर ना कोई जणाईआ। किरपा निधान पत लैणी राख, पतिपरमेशवर तेरी ओट तकाईआ। सचखण्ड दुआरे तेरा साथ, संगी तू ही इक्क बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, चार युग दी पूरी आस कराईआ ।
गुर अवतार बणया प्रभ आप, गुर अवतारां रिहा समझाईआ। आओ वेखो आपणा बाप, पिता पुरख अकाल पड़दा लाहीआ। सिफ्ती सिफ्त करो सच जाप, बिन अक्खरां अक्खर पढ़ाईआ । सौदा विके इक्को हाट, दूजा वणज ना कोई कराईआ । करया खेल पुरख समराथ, समरथ आपणी कार कमाईआ। वीह सौ वीह बिक्रमी सारे आए आख, प्रभ आवे वाहो दाहीआ । दो जहानां दए नजात, निज घर आपणा मेल मिलाईआ। जिस
दे पिच्छे पा के आए वफ़ात, बण वफ़ादार सेव कमाईआ। मंगदे रहे प्याला सबर सबूरी आबे हयात, देवण देवे नूर इल्लाहीआ। सच पैग़ाम रसूल लिल्ला इल्लाही लिखदे रहे उप्पर काग़ज़ात, कज़ल कायम मुकाम दायम दायमी दायरा हद्द ना कोई जणाईआ। कोई जाण ना सक्कया प्रभ किवें बदले नज़ाम, नाज़म आज़म आपणा हुक्म जणाईआ। कलमयां नाल कलमा मिला के कलमा करदे रहे कलाम, कलमा हत्थ किसे ना आईआ। दरोही एसे करके करदे रहे सलाम, सभा तेरी दी समझ कोई ना पाईआ। सदी चौधवीं की करें मेरे वड्डे वड अमाम, तेरा अमल अमल विच्च किसे ना आईआ। मुच्छ दाड़्ही साडी मुंन देवें बण के हजाम, उस्तरा तिक्खा इक्क नाम रसूल चलाईआ। असीं बणे बाले नढ्ढे अञाण, तेरा भेव कोई ना आईआ। तेरे दर ते कहीए श्री भगवान, जो करें सो तेरी रज़ाईआ। वीह सौ वीह बिक्रमी राह तक्कीए पंदरां कत्तक महान, सचखण्ड दुआरे हरि निरँकारे पीर ज़ाहरे तेरे होण इक्क मुज़ाहरे, मुजरे पिछले लेखे लाईआ। कलिजुग अन्त आए किनारे, तुध बिन कवण पार उतारे, गोबिन्द सूरा इक्क ललकारे, जिस दी कलगी चमकां मारे, दो जहान नैण उठाईआ। जिस दे गुरमुख सुत दुलारे, सचखण्ड सुत्ते पैर पसारे, पंजां इक्को रंग चाढ़्हे, रंगणहारा इक्क अखवाईआ । सोहँ रूप आप निरँकारे, जिस दा अन् त ना पारावारे, जुग चौकड़ी गुर अवतार पीर पैगग्बर करदे गए निमस्कारे, नमों नमों आपणा सीस झुकाईआ । सो कादर करता करे खेल अगम्म अपारे, जगत रीती बेपरतीती, प्रतीनिधि परम पुरख परमेशवर ठोकर देवे लगाईआ। करे खेल इक्क अनडीठी, चॅले धार अगम्मी रीती, कवण जाणे प्रभ तेरी कीती, कीता तेरा कहण कोई ना पाईआ। श्री भगवान अग्गे दस्से आपणी बीती, जो आपणा हाल आपणे नाल चलाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार युग दी समग्री गुर अवतार पीर पैगग्बर सचखण्ड दुआरे कट्ठी कीती, किते खाते आपणे विच्च पाईआ।