हरिसंगत
(निहकलंक हरि शब्द भंडार विच्चों)
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
❋
गुरसिख मिल गुरसंगत कहीए। गुरसंगत मिल सोहँ शब्द गुण गाईए। सोहँ शब्द रसन आत्म जोत जगाईए। वज्जे धुन आत्म सुण, सुन ना सहीए। महाराज शेर सिँघ गुण, सद रसना गाईए। (०१--१३८)
❋
मिल गुरसिख सच मार्ग आईए। माण देवे प्रभ गुरमुख, जिस रसना सोहँ गाईए। कर दर्शन उतरे भुक्ख, प्रभ अबिनाशी घर माहि पाईए। सुफल कराईए माता दी कुक्ख, संगत जो रल जाईए। महाराज शेर सिँघ ना होए बेमुख, चरन लाग तर जाईए।
(०१--१७९)
❋
गुरसंगत वड्डी वड्डिआई विच्च संसार है। सारे रल मिल बहिणा भैणा भाई, ना बणना जीव गवार है। (०४ ९५)
❋
जगत बुद्धि लोचे जग, जग जीवण नज़र किसे ना आईआ। सोचां अन्दर लग्गी अग्ग, शाह रग उप्पर दरस कोई ना पाईआ। हउमे हंगता विच्च गए बज्झ, टिकण ना
देवे जगत चतुराईआ। जिन्हां मिल्या साहिब सतिगुर समरथ, गुर शब्दी मेल मिलाईआ। उह उच्ची कूकण दोवें कर के हत्थ, जीव जंत सर्ब समझाईआ। किसे कम्म ना औणी बुध मत, अग्गे होए ना कोई सहाईआ। लेखे लाओ आपणी रत, प्रभ चरन मिले वडयाईआ। धंन्धयां विच्च गाओ जस, बन्दयां विच्चों बन्दगी इक्को भाईआ। गन्दयां विच्चों पिच्छे जाओ हट, पल्लू आपणा आप छुडाईआ। मन नीवां कर के जाओ ढठ्ठ, ढट्ठयां लज्जया कोई ना आईआ। माणस देही साचा सौदा दमड़े लउ वट्ट, काची माटी अन्त कम्म किसे ना आईआ । पढ़ पढ़ सटीक रसना जिह्वा रहे रट, रट्टा आवण जावण ना कोई मुकाईआ। सतिगुर मार्ग रिहा दस्स, नानक गोबिन्द शब्द पढ़ाईआ । जिन्हां पारब्रह्म प्रभ होया वस, तिन्हां निउँ निउँ चरन लागे सर्ब लोकाईआ । भगत भगवान इक्क दूजे दा गावण जस, दूजी अवर ना कोई पढ़ाईआ। गुरमुखां कोल चौदां विद्या होई भट्ठ, इक्को अक्खर मिले वडयाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख अपरंपर स्वामी आदि जुगादि लक्ख चुरासी घट घट अन्तरजामी, बोध अगाध शब्द बाणी, गुर बाणी राग अलाईआ। (१४--४१६)
❋
रक्ख रक्ख रक्ख पत रक्ख, तेरी सरनाई। दे दरस समरथ, प्रभ दया कमाई। गुरसिखां दर्शन उत्तम वथ्थ, कर दरस तृखा बुझाई। सृष्ट सबाई लथ्थी सथ्थ, शब्द तेरा गुर कलम बणाई। बेमुखां नक्क पाई नत्थ, धर्म राए दे सजाई। साध संगत उत्ते मेरा हत्थ, चरन आ मिले वड्डिआई। महाराज शेर सिँघ प्रगट समरथ, झूठे धंदे जगत लगाई।(०१--१५६)
❋
संगत साची जाणीए, जिस अन्तर हरि निवास। संगत साची जाणीए, जिस आत्म सच धरवास। संगत साची जाणीए, जिस प्रभ मिलण दी आस। संगत साची जाणीए, जिस देवे दरस पुरख अबिनाश। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे खेले खेल तमाश ।
संगत साची जाणीए, आत्म अन्तर रंग। संगत साची जाणीए, घर वेखे सेज पलँघ । संगत साची जाणीए, घर सुणे नाद मरदगँ। संगत साची जाणीए, आपणा दवारा आपे जाए लघँ। संगत साची जाणीए, अठ्ठे पहर रहे परमानन्द। संगत साची जाणीए, जिस सतिगुर सुणाए सुहागी · छन्द। संगत साची जाणीए, जिस अन्त ना आए कंड। संगत साची
जाणीए, जो वसे उप्पर ब्रह्मण्ड। संगत साची जाणीए, जित आत्म होए ना रंड। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद वसे संगत संग।
संगत सदा ख़ुशी मनाए, दिवस रैण वडयाईआ। गीत गोबिन्द हरि गुण गाए, रसना जेहवा सेव कमाईआ। मन तन हरया जगत कराए, अमृत मेघ इक्क बरसाईआ। हरख़
सोग विच्च कदे ना आए, सो संगत सतिगुर भाईआ। संगत सतिगुर आप बणाए, देवे माण माण वडयाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची संगत सिख रूप रखाईआ ।
साची संगत सो प्रधान, जो मन्ने धुर फ़रमाना। पंगत बणे फेर विच्च जहान, पुरख अबिनाशी होए मेहरवाना। मरे आए ना कोई मुकाण, गाए गोबिन्द गाणा। घर आई वेखे संगत जहान, की वरतिआ कलिजुग भाणा। गुरदयाल सिँघ तेरा रिध्धा पक्का सारे खाण, नाल मिल्या श्री भगवाना। पंगत बणी चतुर सुजान, मूर्ख मुगध नैण शरमाना। पिछली चले ना कोई दुकान, अग्गे खेल करे हो मेहरवाना । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, संगत पंगत पंगत संगत हरख़ सोग चिन्ता दुःख सर्ब मिटाना। (१०--८२५)
❋
हरिसंगत बण के सभ ने बहिणा, गुरमत मिले वडयाईआ । दर्शन करो आपणे नैणां, निज नेत्र ध्यान लगाईआ। गुर नानक गोबिन्द मन्नो कहणा , क्यों बैठे मनों भुलाईआ। आत्म परमात्म लहणा देणा, जुग जुग वज्जे वधाईआ। सो पुरख निरञ्जण साक सज्जण सैणा, इक्क इकल्ला होए सहाईआ। सच दुआरे इक्ठे रहणा, दूई नज़र कोई ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर संदेसा इक्क सुणाईआ।
हरिसंगत मेला इक्क घर, घर साचे वज्जे वधाईआ। पुरख अबिनाशी मिले हरि, गृह मन्दर फेरा पाईआ। इक्क दूजे नाल क्यों रहे लड़, मनमत करे लड़ाईआ। गुर शब्द डोरी लउ फड़, मनमती दिउ तजाईआ। साचे पौड़े जाओ चढ़्ह, सतिगुर नानक गिआ समझाईआ । जींवदिआं ही जाओ मर, मरनी इक्को इक्क दरसाईआ। आपणी सुरती शब्द डोरे लउ फड़, मन वासना उठ ना दह दिश धाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमत इक्क वखाईआ।
गुरमत वेख सज्जण सुहेले, सो सज्जण आप जणाइंदा । आत्म परमात्म जुग जुग मेले, जुग करता आप जणाइंदा। प्रभ दे नाम जपण तों जेहड़े वेहले, ओन्हां झगढ़े विच्च रखाइंदा। अचरज खेल पारब्रह्म प्रभ खेले, गुरमुख मनमुख दोवें धार चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जोत निरञ्जण आत्म परमात्म ब्रह्म पारब्रह्म चढ़्हाए साचे तेले, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी घर साचे सगन मनाइंदा। …… (१४ --१७०)
❋