पुस्तकालयमाया कहे

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ खेम कौर दे गृह सेई कलां

माया कहे जन भगतो शब्द तुहाढ्ढा मीता, मित्र प्यारा इक्क अखवाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी जिस दी रीता, नित नवित्त आपणा खेल खिलाईआ। जो सदा रहे त्रैगुण अतीता, त्रैभवन धनी विच्च समाईआ। जो ना मरया ना जीता, आदि जुगादि आपणा हुक्म वरताईआ। जो निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण बदलदा आया रीता, रीतीवान इक्क अखवाईआ। जिस ने बणाए मन्दर मसीता, काअबिआं कर शनवाईआ। उह देवणहारा सच हदीसा, हज़रतां तों बाहर करे पढ़ाईआ। उह कलिजुग अन्तम लेखा जाणे बीस बीसा, सरगुण ज़ीरो रूप समझाईआ। जिस दी महिंमा गाए राग छतीसा, सिफ्तां विच्च सालाहीआ। उह नूर नुराना शाह सुल्ताना नौजवाना श्री भगवाना इक्क इकीसा, एकँकार वड वडयाईआ। जिस ने लेखा पूरा करना मुहम्मद धार तीस बतीसा, अन्त आपणा हुक्म वरताईआ। सो स्वामी अन्तरजामी वसणहारा हर घट चीता, तत्तव तत्तां खोज खुजाईआ। उहदा भाणा सभ ने मन्नणा मीठा, सिर सके ना कोई उठाईआ। जिस ने कलिजुग जीव वेखणा कौड़ा रीठा, नव सत ध्यान लगाईआ। उह लहणा देणा पूरा करे गोबिन्द वाले अंगीठा, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल धुर दा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दा भेव सदा पुचीदा, पुशीदा आपणा राज़ रखाईआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ पूरन सिँघ दे गृह सेई कलां ज़िला जम्मू

माया कहे जन भगतो प्रभ नूं करीए डण्डावत, बन्दा बन्दगी विच्च सीस निवाईआ। जो मेहरवान महिबूब साड्डे उत्ते करे सखावत, नर नरायण आपणा नैण उठाईआ। धरनी उत्ते शरअ दी मेटे अदावत, अदल इन्साफ इक्क कमाईआ। कलिजुग कूड़ ना करे बग़ावत, बगलगीर करे लोकाईआ। सति धर्म दी सभ दी झोली पाए अमानत, वस्त अनमुल अतुल वरताईआ। नाम निधाना देवे नियामत, अमृत रस चखाईआ। जो किरपा करे सदी चौधवीं दी वखावे अन्त कयामत, मेहरवान महिबूब आपणी दया कमाईआ। कलिजुग मेटे अन्धेरी शामत, शम्हा नूर जोत करे रुशनाईआ। जिस दे अग्गे किसे दी चले ना कोई लिआकत, बुद्धिवान समझ कोई ना पाईआ। उह नौं खण्ड पृथ्मी करे रफकत, मेल मिलाए सैहज सुभाईआ। सभ नूं दस्से सच सदाक्त, सच सच नाल वडयाईआ। मैं उस दा तुहानूं करन आई तुआर्फ, तरफदारी ना कोई रखाईआ। जिस दर उत्ते करे ना कोई सफारश, लहणे सभ दे वेख वखाईआ। जिस दी जुग चौकड़ी ग्रंथ शास्त्रां लिखी अबारत, हरफ हरूफां नाल वडयाईआ। नाम कलमयां नाल हुंदी रही तजारत, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग हट्ट चलाईआ । सो अन्त कन्त भगवन्त कलिजुग कूड़ी क्रिया बदले वजारत, माया ममता दा वुजरा रहण कोई ना पाईआ। मनूए मन दी मेटे शरारत, शरअ शरीअत पन्ध चुकाईआ। सभ नूं इक्को निरगुण जोत दी दस्से जिआरत, नूर नुराना इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत जहान मेटणहारा दुबिधा वाली साजस, आतश कलिजुग वखाईआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ राजा सिँघ दे गृह
सेई कलां ज़िला जम्मू

माया कहे जन भगतो मेरा उस प्रभू नूं सजदा, धूढ़ी ख़ाक ख़ाक रमाईआ। जे हड़ा मालक धुर दे घर दा, दरगह साची सोभा पाईआ। जो नूर अलाही दीपक हो के बलदा, जोती जाता डगमगाईआ । जो हुक्म संदेशे घलदा, पैग़ामां करे शनवाईआ। जो मालक जल थल दा, महीअल रिहा समाईआ। जिस दा लेखा धाम अट्टल दा, निहचल दए वडयाईआ। उहदा खेल वेखो कलिजुग डूंघी डल दा, समुंद सागराँ फोल फुलाईआ। जिस दा भेव जाणे कोई ना पल दा, पलकां दे पिच्छे बह के आपणी कार कमाईआ। सो पुरख अकाला दीन दयाला सच सिँघासण इक्को मलदा, सम्बल आपणा डेरा लाईआ। जिस दा भाणा कदे ना टल्दा, अग्गे हो ना कोई अटकाईआ। उहदा लहणा देणा कूड़ विकारे दल दा, पंचां वेखे चाईं चाईंआ। जिस दा खेल अनोखा वल छल दा, अछल छलधारी आपणी कार भुगताईआ। जो वक्त सुहञ्जणा करे राजे बल दा, बावन आपणा भेव चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे जल थल दा, अस्गाहां आपणा हुक्म वरताईआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ भगवान सिँघ दे गृह सेई कलां ज़िला जम्मू

माया कहे जन भगतो मेरी नमो नमो निमस्कार, डण्डावत बन्दना सीस निवाईआ। मेरा मालक खालक परवरदिगार, नूर नुराना नूर अलाहीआ। जिस दे अवतार पैगग्बर गुरू खिदमतगार, ख़ादम हो के सेव कमाईआ। जिस नूं भगत वछल कहण गिरवर गिरधार, गहर गम्भीर इक्क अखवाईआ। उह शाहो भूप बण सिकदार, दो जहान हुक्म वरताईआ। जिस ने सतिजुग त्रेता द्वापर कीता पार, कलिजुग अन्तम वेख वखाईआ। निरगुण धार पावे सार, जोती जाता पुरख बिधाता परदा आप उठाईआ। सतिगुर शब्द कर त्यार, त्रैगुण अतीता हुक्म सुणाईआ। वेखणहारा वेखे विगसे विच्च संसार, संसारी भण्डारी सँघारी नाल मिलाईआ। जुग चौकड़ी लहणा देणा देवे करज उतार, मकरूज आपणा हुक्म आप वरताईआ। माया कहे मैं उस दे दर ते करां गिरयाजार, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। मेरे स्वामी अन्तरजामी तुध बिन अवर ना कोई सहार, सहायक नायक नज़र कोई ना आईआ । सदी चौधवीं वेख लै धूंआंधार, सच चन्द ना कोई चमकाईआ। मुहम्मद नेत्र रिहा उघाड़, बिन नैणां नैण उठाईआ। चारों कुण्ट अगनी तपणी तत्ती हाढ़, अमृत मेघ ना कोई बरसाईआ। फिरे दरोही नाड़ नाड़, जंगल पहाड़ रहे कुरलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सची सरकार, सरकारे आला ख़ुदा तुआला तालब तेरे अवतार पैगग्बर गुरू ध्यान लगाईआ।

❋