पुस्तकालयमाया कहे

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ देवा सिँघ दे गृह सेई कलां

जन भगत कहण साड्डा इष्ट अगम्मा इक्क, एकँकार अगम्म अथाहीआ। जिस दी सभ ने रक्खी सिक, आशा विच्च ध्यान लगाईआ । उह मेटणहारा तृष्ना तृख, सांतक सति सति कराईआ। जन्म कर्म दा लेखा दए लिख, मेहरवान होए सहाईआ। किरपा करे गरीब निमाणयां बणा लए आपणे सिख, साची सिख्या इक्क दृढ़ाईआ। मानस जन्म सवारे भविख, भविश आपणे रंग रंगाईआ। सतिगुर शब्द हो के वसे काया विच, तन वजूद दए वडयाईआ। आत्म धार बणे मित, परमात्म ख़ुशी बणाईआ। जो लहणा देणा जाणे नित नवित्त, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। उह जाणे धर्म धार दी साची थित, घड़ी पल आपणी वंड ना कोई वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच करनी कार कमाईआ ।

जन भगत कहण साड्डा इक्को इक्क स्वामी, जो आदि अन्त अखवाईआ । हर घट होवे अन्तरजामी, वेखणहारा थाउँ थाईंआ। जिस दी शब्द अनादी बाणी, जुग जुग लोकमात सोभा पाईआ। उह बख्शणहारा नाम निधानी, वस्त अतोट अतुट झोली दए भराईआ। उह लेखा जाणे चारे खाणी, आप आपणा परदा आप उठाईआ। उहदी मंज़ल इक्क रुहानी, रूह बुत मिल दे वज्जे वधाईआ। उह लेखा जाणे जिस्म जिस्मानी, ज़मीर अमीर गरीबां

दए बदलाईआ। जन भगतां बख्श के चरन ध्यानी, नाम चरनोदक दए पिआईआ। लेखा वेख के जीव पुराणी, पुराण अधारी होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे ज़िमी असमानी, ज़िमी जमा दो जहान वेखे थाउँ थाईंआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ वकील सिँघ दे गृह सेई कला ज़िला जम्मू

नारद कहे माया तूं खोल्ह लै आपणी सुरत, सोहणीए मनमोहणीइ अनहोणीए आपणी लै अंगढ़ाईआ। तैनूं भेजया अकाल मूरत, अकाल होया आप सहाईआ। तूं सुण लै अगम्मी तूरत, तुरीआ तों बाहर दिआं दृढ़ाईआ। किते बणी रहीं ना मूर्ख मूढ़त, बुधहीण अखवाईआ । साचे साहिब दी ला लै चरन धूड़त, टिक्के ख़ाक रमाईआ। तेरी होण वाली महूरत, समां आपणा रंग बदलाईआ। सभ दी आसा होणी पूरत, तृष्ना संग निभाईआ। वक्त रिहा ना दूरत, बैठा पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, सच संदेशा इक्क सुणाईआ।

नारद कहे मैं लै के आया ख़बर, बेख़बरे दिआं जणाईआ। मेरा स्वामी ज़ाबर ज़बर, जिस दी जबराईल दए गवाहीआ। जो सभ दी पूरी करे सधर, सदमे जुग जुग वेख वखाईआ। उह नौ खण्ड पृथ्मी पावण वाला गदर, गदार करे लोकाईआ । दीन दुनी दी धार देवे बदल, बदली वेखे चाईं चाईंआ। शरअ शरअ नूं करे कतल, कातल मकतूल दा रूप वटाईआ। तूं दस्स वसणा केहड़े वतन, बेवतने दे समझाईआ। तेरा केहड़ा होवे पतन, कवण घाट डेरा लाईआ। उह तक्क लै धरनी धरत धवल ते दिसदा रट्टन, रट्टा सके ना कोई मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मेला लए मिलाईआ।

नारद कहे मैं हुक्म संदेशा लै के आया तुरत, सहज नाल सुणाईआ। उह निगह मार लै उठण वाला तुरक, आपणी लए अंगड़ाईआ। मेरी बोदी दे थल्ले हुंदी खुरक, मैं दोवें हत्थ हिलाईआ। तूं ख़ुशीआं नाल भुड़क, नच्च टप्प चाईं चाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा खेल आप वखाईआ।

नारद कहे माया मैं आया छेती भज्ज, आपणा पन्ध मुकाईआ। तूं निगह मार लै विच्च जग्ग, चारों कुण्ट अक्ख उठाईआ। साचा करे कोई ना हज्ज, हुजरा हक़ ना कोई सुणाईआ। ईमान सारे गए तज, सति संग ना कोई बणाईआ। मैं तैनूं लेखा दस्सां अज्ज, की खेल करे धुरदरगाहीआ। जिस ने सीस ते रहण देणी नहीं किसे दी पग्ग, पगड़ी पब्बां विच्च रुलाईआ। उह मेरा साहिब सूरा सर्बग्ग, शाह सुल्तानां नूर अलाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी वेखणहारा हद्द, हदूद हद्दां विच्चों फोल फुलाईआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ रमेश सिँघ दे गृह सेई कलां ज़िला जम्मू माया कहे कलिजुग तूं मैनूं रिहा आख, अक्खरां नाल समझाईआ । मैं ओस प्रभू दी साख, जो मेरा धुर दा माहीआ। जो जुग चौकड़ी मेरी पत लए राख, सिर मेरे हत्थ टिकाईआ। सो अन्तम पुच्छे वात, मेरा होए सहाईआ। जिस चरन प्रीती जुड़ाया आपणा नात, धूढ़ी मस्तक ख़ाक रमाईआ। उह स्वामी मेरा सगला साथ, संगी इक्क अखवाईआ। मैं बिना हत्थां तों जोड़ां हाथ, बिना सीस सीस निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मालक अगम्म अथाहीआ।

माया कहे नारद ना मैनूं तूं डरा, डरपोक रूप ना कदे बदलाईआ। मेरा वाहिद इक्क ख़ुदा, नूरी अल्ला नूर अलाहीआ। जिस तों होवां ना कदे जुदा, जुज़ वक्खरा वंड ना कोई वंडाईआ। अर्श फर्श मेरा रहिनुमा, रहमत मेरे उत्ते कमाईआ। मैं सजदयां विच्च सीस देवां झुका, कदमबोसी कर के ख़ुशी बणाईआ। उह वाहिद नूर अल्ल्हा, आलमीन वड वडयाईआ। मेरा लेखा जाणे थाउँ थां, थान थनंतर खोज खुजाईआ। अमाम अमामां आए वेस वटा, भेख अव्वलड़ा आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मालक होए सहाईआ।

माया कहे नारद मेरा मालक अलगविज़ नूज़े वज़ा यूमकशे जना फर्शे अर्शा नूरे रुशना कूहीज़ा मबूअ नज़िशते रज़ू मुहम्मदे वदू वजीउल महांअ बेऐबे ख़ुदा मेरी दस्ते दवा दोए जोड़ सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दे नालों कदे ना होवां जुदा, ज़ुज़ वखरा वंड ना कोई वंडाईआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ दौलत राम दे गृह पिण्ड कोटली ज़िला जम्मू

सतिगुर शब्द कहे धुर दा वज्जे इक्क मरदंग, नाद अनादी करे शनवाईआ। जन भगतां पूरी करे मंग, जुग जन्म दी तृष्ना पूर कराईआ। अन्तर निरंतर चाढ़्हे रंग, दुरमत मैल धवाईआ। आत्म सेज सुहाए पलँघ, सच सिँघासण दए वडयाईआ। करे प्रकाश बिनां सूर्या चन्द, नूर नुराना नज़री आईआ। आत्म बख्श के परमानंद, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। भेव खल्हा के तूं मेरा मैं तेरा छन्द, सो पुरख देवे माण वडयाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, गृह मन्दर इक्क सुहाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मैं सुहावां साचा मन्दर, तन वजूद दिआं वडयाईआ। खेल खिलावां लघँ के अन्दर, नौं दवारे पन्ध चुकाईआ। माया ममता तोड़ के जंदर, हउमे हंगता गढ़्ह तुड़ाईआ। भाग लगा के डूंघे खण्डर, आपणा पड़दा दिआं उठाईआ। मनुआ मन भवे ना

बन्दर, दह दिशा ना उठ उठ धाहीआ। शरअ ज़ंज़ीर तोड़ के संगल, इक्को इक्क ब्रह्म समझाईआ। लेखा रहे ना प्रभास जंगल, टिल्लयां परबतां पन्ध मुकाईआ। हरिजन ला के आपणे अञ्जण, गोदी गोद सुहाईआ। दूजे दर जाण ना मंगण, भिख्खया जगत ना कोई वडयाईआ। मेल मिला के सूरे सर्बंगण, घर घर विच्च दिआं वडयाईआ। लेखा रहे ना विच्च वरभंडण, ब्रह्मण्ड दा पन्ध चुकाईआ। धर्म दवार वखा के सचखण्डण, दरगाह साची इक्क सुहाईआ। सन्त सुहेले ख़ुशीआं नाल लँघण, बिन तन वज़ूद डेरा लाईआ। इक्को सीस जगदीस होवे बन्दन, दूजा इष्ट ना कोई मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा घर आप सुहाईआ।

घर मन्दर होए सुहञ्जणा, मिले परम पुरख करतार। किरपा करे आदि निरञ्जणा, जोती जाता हरि निरँकार। दीनां बंधू दर्द दुःख भय भञ्जणा, हरिजन साची पावे सार। नेत्र नाम निधाना पा के अञ्जणा, निज लोचन दए उघाड़। आत्म बण के धुर दा सज्जणा, परम पुरख होवे मीत मुरार । धुर प्रेम दी चाढ़्ह के रंगणा, दुरमत मैल दए उतार। भरमां ढाह के कंधना, साचा बख्शे शब्द धुंनकार। गुरमुख अमृत रस निझर पी पी रज्जणा, बूंद स्वांती बख्शे ठंडी ठार। मिले मूरत गोपाल मधना, मोहन माधव करे प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जुग जुग जन भगतां पावे सार।

सतिगुर शब्द हरिजन सुहाए इक्को बंक, बंक दवारी दए वडयाईआ । जिथ्थे ना कोई राओ ना कोई रंक, शाह पातशाह ना कोई चतुराईआ । जिस दी शहादत देवे राजा जनक, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। सो पुरख निरञ्जण जिन्हां लाए जोती धार तनक, तन मन दा लेखा दए मुकाईआ। हउमे रोग रहे ना शंक, सहिँसा दए चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा गृह इक्क वखाईआ।

सच गृह वखाए एक, एकँकार दया कमाईआ। जिथ्थे इक्को इष्ट दी टेक, दूजा नज़र कोई ना आईआ। त्रैगुण माया लाए सेक, अगनी तत्त ना कोई तपाईआ। बुध करे बिबेक, दुरमत मैल धवाईआ। कूड़ी क्रिया रहे ना भेख, भाण्डा भरम भाउ भन्नाईआ। सच दवार वखाए आपणा देस, देस देशंतरां पन्ध मुकाईआ। जिथ्थे वसे नर नरेश, नर नरायण डेरा लाईआ। जिस दी मुछ दाड़्ही ना केस, मूंड मुंडाया रूप ना कोई वखाईआ। सो पुरख अकाला दीन दयाला जन भगतां वेखणहारा रेख, जुग चौकड़ी आपणा पड़दा लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मालक दया कमाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मैं आदि जुगादी संगी, सगला संग निभाईआ। अवतार पैगग्बर मैथों मंगाँ रहे मंगी, जुग जुग झोलीआं आपणीआं डाहीआ। मैं सभ दी कट्टणहारा तंगी, नित नवित्त आपणी खेल खिलाईआ। मैनूं ना कोई ग़म ना कोई रंज़ी, रंजश विच्च कदे ना आईआ। मैं बाणा पहनया नहीं कदी जंगी, शस्त्र हत्थ ना कोई उठाईआ। मैं जुग जुग नाम कलमयां वंडां गिआ वंडी, हिस्से धरनी धरत धवल वखाईआ । जन भगत सुहेले

पुरख अकाल नाल गिआ गंढ्ढी, धुर दी गंढ्ढ आप पवाईआ। मेरा खेल सदा बहुरंगी, बुद्धि विच्च ना कोई समझाईआ। मैं कलिजुग खेल खेलां विच्च वरभंडी, चारों कुण्ट अक्ख उठाईआ। सदी चौधवीं चारों कुण्ट चमकाए चंडी, प्रचण्ड रूप बदलाईआ। किसे पवण मिले ना ठंढी, कलिजुग अगनी तत्त तपाईआ। माण रहे ना चन्द नौचन्दी, चौदस रोवे मारे धाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे साहिब सूरा सर्बंगी, दो जहानां नौजवाना श्री भगवाना तक्के चाईं चाईंआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ देवी सिँघ दे गृह
पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू

माया कहे मेरा अन्तश्करन की कहिंदा, बिन रसना जेहवा बत्ती दन्दां रिहा दृढ़ाईआ। जो खेल समझावे चढ़्हदा लहन्दा, दक्खण पहाड़ नाल मिलाईआ। शरअ दा उच्च मुनारा जांदा ढहन्दा, महिराबा रूप ना कोई चमकाईआ। प्रभ दा भाणा अवतार पैगग्बर गुर वेख्या सहन्दा, सिर सके ना कोई उठाईआ। मैं वी सांभ सूत के बैठी आपणा लहन्गा, अंगी आपणे तन सुहाईआ। दुनियांदारां नूं दस्सां अगला वक्त पैणा महिंगा, चारों कुण्ट ध्यान लगाईआ। कोटां विच्चों कोई गुरमुख प्रभू दा भाणा होवे सहिंदा, हिरदे हरि हरि इक्क वसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दी करनी कार कमाईआ।

माया कहे मैं सूरतां तक्कीआं उह, जो जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। मैनूं मिल्या तेई अवतारां दा गरोह, इक्ठे हो के रहे सुणाईआ। पैगग्बर जोती धार दी लै के लोअ, बिन लोचन नैण नैण रहे खुल्हाईआ। गुरू गुरदेव कहण सो, सो पुरख निरञ्जण बेपरवाहीआ। जेहड़ा आदि दा इक्क ते सृष्ट धार विच्च दो, दूआ एका एका गंढ पवाईआ। जो निरवैर निराकार पुरख अकाल अगम्मा हो, होका देवे थाउँ थाईंआ। जिस ने सभ किछ अवतार पैगग्बरां कोलों लैणा खोह, हुक्म हुक्म नाल बदलाईआ। सच मार्ग दा ढोआ देवे ढोअ, दो जहानां आप वरताईआ। जिस दा भेव ना जाणे कोअ, परदा सके ना कोई उठाईआ। जो आत्म परमात्म जावे छोह, नूर नुराना नूर अलाहीआ। उह सति धर्म दा बीज देवे बोअ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, वर दाता इक्क अखवाईआ।

झट नारद कहे माया ना पा वड्डा रौला, कूक कूक सुणाईआ। आह वेख पूरब इकरार कौला, तैनूं दिआं जणाईआ। उह मालक खालक धुर दा मौला, मवलिआ हर घट थाईंआ। जिस दा इक्को नाम कलमा शब्द अगम्मी सोहला, सो स्वामी रिहा समझाईआ। जिस ने भेव चुकाउणा पड़दा उहला, भावना आपणी दए दृढ़ाईआ। जुग चौकड़ी जिस दा गोला, अवतार पैगग्बर गुरू सेव कमाईआ। उह कलिजुग अन्तम बण के तोला, नाम तराज़ू हत्थ

उठाईआ। तूं ओस दा सुण लै अगम्मी बोला, जो अनबोलत रिहा जणाईआ। जिस पिछला रहण देणा नहीं कोई विचोला, विचला भेव चुकाईआ। जिस रहण देणा नहीं कोई खोला, खालक खलक दए दृढ़ाईआ। वक्त सुहञ्जणा करे उत्ते धौला, धरनी धरत धवल दए वडयाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा हुक्म आप वरताईआ।

नारद कहे ना मार वड्डीआं शेखीआं, की आपणा बल जणाईआ। तेरीआं जुग जुग खेलां वेखीआं, सतिजुग त्रेता द्वापर ध्यान लगाईआ। तेरीआं भुल्ल नहीं जांदीआं नेकीआं, अवतार पैगग्बर गुरूआं दितीआं सज़ाईआ । तेरीआं आशा कमलीए धरती उत्ते लेटीआं, चारों कुण्ट करवट रहीआं बदलाईआ। मैं आदि जुगादी भेती आं, भाण्डा भरम तेरा दिआं भन् नाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, भेव अभेदा दए खुल्हाईआ।

माया कहे नारदा मैं बड़ी सुचज्जी, आदि जुगादी नज़री आईआ। मैं दिवस रैण फिरां भज्जी, प्रभ साची सेव कमाईआ। मैं मोह प्यार नाल कदे ना रज्जी, मुहब्बत सभ दे नाल रखाईआ। मेरी खेल नेकी बदी, दोवें आपणे घर वसाईआ। मैं वेखण आई चौधवीं सदी, सदके वारी घोल घुमाईआ। उह वेख मुहम्मद जांदा भार लद्दी , चार यारी गंढ पवाईआ। मैं सभ दी खोल्ह के वेखणी डग्गी, डौरू डंक सुणाईआ। मेरी उच्ची हो गई अड्डी, पब्बां भार भज्जां वाहो दाहीआ। मैं सारे वेखणे नबी, दीनां मज़हबां वाले फोल फुलाईआ। क्यों हज़रत मुहम्मद ईसा मूसा जांदे गद्दी छड्डी, सुख आसण रहे तजाईआ। क्यों अवतारो आपणी अन्तम करदे हद्दी, हदूदां वेख वखाईआ। गुरू गुरदेवां कहां मैनूं हथेली वखाओ सज्जी, साजण हो के मंग मंगाईआ। की खेल कराए पुरख अकाला यदी, यदप की दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दा मेला हुंदा नव नौं चार जुग चौकड़ी सबब्बी, सबब्ब नाल आपणा मेल मिलाईआ।

❋

२४ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ शाहणी देवी दे गृह पिण्ड माजरा ज़िला जम्मू

नारद कहे माया ना मार दाबे, कूक कूक सुणाईआ। मूर्खे निगह मार लै विच्च काअबे, की करबला दए दुहाईआ। इशारे तक्क लै जो दित्ते नानक बाबे, बगदाद विच्च की दृढ़ाईआ। शाह सुल्तान मिटणे राजे, भूप नज़र कोई ना आईआ। किसे गृह नहीं वज्जणे वाजे, शादिआने सुणन कोई ना पाईआ। दीन दुनी विच्च कोई ना जागे, नेत्र अक्ख ना कोई खुल्हाईआ। हँस बुधी जीव होणे कागे, काग वांग कुरलाईआ। की ओस वेले वेस वटाए वाला बाजे, आप आपणा फेरा पाईआ। की नवीं साजणा साजे, सच दे समझाईआ। माया कहे नारदा

उह मालक गरीब निवाजे, पतिपरमेशवर इक्क अखवाईआ। जिस नूं सारे रहे अराधे, रसना जेहवा ढोले गाईआ। जिस दे जुग चौकड़ी समाजे, दीन मज़हब वडयाईआ। उह मारे शब्द अगम्मी अवाज़े, बेख़बरां ख़बर सुणाईआ। कलिजुग अन्त सवारे काजे, करनी दा करता इक्क अखवाईआ। जिस दा हुक्म बोध अगाधे, बुद्धि तों परे करे पढ़ाईआ। उह किसे ना आवे लाधे, खोजीआं खोज ना कोई खुजाईआ। माया कहे मैनूं सतिगुर शब्द मारदा अवाजे, अणसुणत करे शनवाईआ। कोझीए कमलीए माया राणीए जगत सवाणीए पुरख अकाला दीन दयाला आया ते आवे देश माझे, मजलस भगतां नाल रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द राग जणाए रागे, राग नाद जिस दी सिफ्तां विच्च सिफ्त रहे जग गाईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ जीवण सिँघ दे गृह पिण्ड चौमांह ज़िला जम्मू

माया कहे मैं जगत सुहाउणा हुजरा, हुजत करां जगत लोकाईआ। मेरा घर घर होणा मुजरा, मुजरम दीन दुनी बणाईआ। सभ नूं याद आउणा पिछला समां गुजरा, गुजरी चन्द दए समझाईआ । मानस जन्म दिसे किसे ना सुधरा, सुदी वदी नज़र किसे ना आईआ । भाग लग्गे ना जनणी उदरा, नव नव अगन ना कोई बुझाईआ। जगत डौरू वाहवे बण के खुसरा, भज्जे वाहो दाहीआ। किसे समझ ना आवे पईआ सुसरा, नाता धर्म ना कोई बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच स्वामी वड वडयाईआ।

माया कहे मेरे घर होणी ख़ुशहाली, जगत वासना नाल महकाईआ। फल लगाउणा कूड़ दी डाल्ही, पत टहणी वज्जे वधाईआ। खाणा पीणा सभ दा करना जाहली, सच वस्त हत्थ किसे ना आईआ। लालच लोभ मेरी करे दलाली, विचोला विकारा रूप बणाईआ। धर्म भण्डारे होणे खाली, वस्त सच ना कोई वखाईआ। मेरा खेल तक्कणा जगत हलाली, हलाल करां खलक ख़ुदाईआ। चार कुण्ट दा रहण देवां कोई ना माली, मालक नज़र कोई ना आईआ। बिनां पुरख अकाल तों दिसे कोई ना पाली, प्रितपालक इक्को होवे धुर दा माहीआ। जिस दा इक्को हुक्म मन्ना शाली, शाला उसे नूं सीस निवाईआ। जिस मेरी कट्टणी कंगाली, भुक्खी नूं दए रजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नव सत बणाए इक्क धरमसाली, धर्म दवारा आपणा आप जणाईआ।

सप्त रिखी कढ्ढदे रहे लीकां, नक्क लीह उत्ते घसाईआ। आत्मा दीआं करदे रहे तस्दीकां, शहादत याद वाली रखाईआ। मनसां दीआं तक्कदे रहे उम्मीदां, आपणा नैण उठाईआ। इक्क दूजे नूं करदे रहे ताकीदां, हुक्म नाल सुणाईआ। सारे वेखो ला के नीझां,

बिन नैणां नैण तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा खेल आप खिलाईआ।

सप्तस रिख कहण सारी पुराणी बस्ती, पिछला लेखा दए गवाहीआ। जिथ्थे लभ्भदे रहे प्रभू दी हस्ती, हस्त कँवलां सेव कमाईआ। उह लेखा देवणहारा दस्ती, लहणे सभ दे झोली पाईआ। मालक हो के अर्शी, फर्श दए वडयाईआ। सतिगुर शब्द ने सानूं दस्सी सी बरसी, सम्मत शहनशाह नौं नाल मिलाईआ। परम पुरख करेगा तरसी, रहमत आप कमाईआ। खेल बणाए आपणे घर दी, गृह मन्दर दए वडयाईआ। तुहाढ्ढी आशा पूरी करे वर दी, वर देवणहार गुसांईआ । तुसां खेल वेखणी कलिजुग कल दी, की कलकी आपणी कार भुगताईआ । किसे नूं समझ नहीं आउणी पल दी, पलकां दे ओहले की आपणा हुक्म वरताईआ। उहदी धार होणी अछल अछल दी, वल छल आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा खेल आप खिलाईआ।

धरनी कहे जिथ्थे चवी मध्घर ख़ुशीआं नाल अन्दर मारी झाकी, सज्जा खब्बा वेख वखाईआ। ओथे सप्तस रिखीआं दा लहणा देणा बाकी, जो आशा गए रखाईआ। तिन्हां दा लेख चुकाया हाथो हाथी, उधार रहण कोई ना पाईआ। जन भगत बणा के साथी, लेखा सभ दा पूर कराईआ। एह खेल पुरख अबिनाशी, हरि करता आपणे विच्च छुपाईआ। नाले करदा फिरे ख़ुशीआं दे विच्च हासी, नाले वेखे लेखे धुरदरगाहीआ। नाले बख्शदा जाए दाती, भण्डारे खाली आप भराईआ। नाले पुच्छदा जाए बाती, जन्म जन्म दे लेखे झोली पाईआ। नाले लाउँदा जाए नाल छाती, गोद सुहञ्जणी आप टिकाईआ। नाले फिरे नंगी पैरीं राती, जन भगतां सेव कमाईआ। नाले बख्शणहारा हयाती, ज़िंदगी ज़िंदगी विच्च बदलाईआ। नाले संदेशे देवे पाती, हुक्म हुक्म विच्चों समझाईआ। नाले उत्तम करे जाति, अजाती डेरा ढाहीआ। नाले लेखा लिखे कागजाती, जुग जन्म दा पन्ध मुकाईआ। नाले मंज़ल दस्से सफाती, आप आपणा हुक्म वरताईआ। नाले मददगार बणे इमदादी, सिर सिर आपणा हत्थ रखाईआ। एह लेखा जाणे धुर दा आदी, आदि पुरख बेपरवाहीआ। जिस दा शब्द सदा अनादी, जगत जहान करे शनवाईआ। जिस दी किरपा नाल रिषीआं दी किस्मत जागी, पूरब लेख चुकाईआ। हरि संगत जम्मू होवे वड वडभागी, भाग हिस्सा सभ दी झोली पाईआ। भगत भगवान इक्क दूजे दे बणा के वैरागी, वैराग विच्च आपणा नीर वहाईआ। एह इशक ना हकीकी ना मजाजी, दोहां तों बाहर आपणी खेल खिलाईआ। जन भगतो गुरमुखो तुहानूं घर घर रखेगा राजी, दुक्खीआं दुक्खां विच्चों कढ्ढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तुहाढ्ढे दर दर घर घर बणया रहेगा लागी, सेवक हो के सेव कमाईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ माया देवी दे गृह पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू

सतिगुर शब्द सदा ज्ञाता, ज्ञान ध्यान दी लोड़ ना कोई रखाईआ। आदि जुगादी जोती जाता, जागरत जोत खेल खिलाईआ। हरिजन बन्न्हणहारा नाता, गुरमुख गुर गुर मेल मिलाईआ। सति धर्म दीआं देवणहारा दाता, वस्त अमोलक आप वरताईआ। नाम निधाना जणा के गाथा, करे अगम्म पढ़ाईआ। सति सच चढ़्हा के राथा, कूड़ी क्रिया नईआ नौका डेरा ढाहीआ। लेख बणा के मस्तक माथा, पूरब जन्मां लेखे पाईआ। किरपा करे पुरख समराथा, हरि वड्डा वड वडयाईआ। होए सहाई अनाथ अनाथा, दीनन आपणे रंग रंगाईआ । सति सच सुणाए धुर दी बाता, बातन पड़दा आप खुल्हाईआ। आपे बण के पिता माता, पूत सपूते गोद टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच स्वामी होए सहाईआ।

सतिगुर शब्द कहे गुरदेवा एक, आदि पुरख अखवाईआ । जो भगतां जुग जुग बख्शे टेक, टिक्के मस्तक धूढ़ी खाक रमाईआ। मन मत बुध करे बिबेक त्रैगुण दा लेख चुकाईआ। सच दवार रखाए आपणा देस, परदा परदिआं विच्चों उठाईआ। जिथ्थे झुकदे विष्न ब्रह्मा शिव महेश, गणपत गणेश सीस झुकाईआ। आप बण के मालक नर नरेश, नर नरायण सोभा पाईआ। कलिजुग अन्तम वेखणहार कल कलेश, कल काती खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा संग आप बणाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मैं आदि जुगादी करता, करते पुरख दिती वडयाईआ। ना जम्मदा ना कदे मरदा, मर जीवत रूप ना कदे बदलाईआ। लेखा जाणा धरनी धौल वाले घर दा, नव सत फोल फुलाईआ। निरभउ हो कदे ना डरदा, दो जहानां भज्जां वाहो दाहीआ। नित नवित्त अगम्मे घाड़न घड़दा, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग निरगुण सरगुण हो के लड़दा, एह धुर दी बेपरवाहीआ। नाम निधान नौजवान हो के उच्चरदा, कलमे कायनात समझाईआ। लेखा पूरा करा वक्त सुहावा साचे पुत्तर दा, जिस परमेशवर दित्ती माण वडयाईआ। मैं जुग चौकड़ी सचखण्ड दवारिउँ अवतार पैगग्बर गुरूआं अन्दर उतरदा, उतर पूरब पच्छिम दक्खण वेख्यां नज़र किसे ना आईआ। मेरा लहणा देणा सभ दे नाल शुकर दा, शुकरीआ कहि दे सारे सीस निवाईआ। मेरे हुक्म विच्चों हुक्म सुण कोई ना मुकरदा, पासा सके ना कोई बदलाईआ। मैं प्यासा भुक्खा नहीं किसे टुक्कर दा, जन भगतां सुक्के टुकड़े लेखे लाईआ। मैं वणजारा नहीं किसे मात जनणी कुछड़ दा, गोदी विच्च ना कोई वडयाईआ। मैं प्रेमी नहीं किसे बुक्कल दा, अन्दर वड़ के झट्ट लंघाईआ। मैं आदि जुगादी जन भगतो हल करां सभ दी मुशकल दा, मुशकलां सभ दीआं हल्ल कराईआ। मैं वणजारा नहीं किसे दी अकल दा, अकल बुद्धी ना कोई चतुराईआ। मैं प्यारा नहीं किसे मोहणी रूप शकल दा, सति सच नाल सदा मेरी कुड़माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे जुग जुग जन भगतां पैज रक्खण दा, रक्खक हो के आपणी दया कमाईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ प्रकाश सिँघ दे गृह पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू माया कहे सुणो वे सत दीप, दीपको तुहानूं दिआं जणाईआ। आपणा आपणा लेखा करो ठांडा सीत, कलिजुग अगनी अग्ग बुझाईआ । दीनां मज़हबां दी आपणे उत्ते वेखो रीत, की खेल खेलण ख़लक ख़ुदाईआ । क्यों नहीं हरि जू वस्सया चीत, चेतन्न सुरत ना कोई कराईआ। क्यों नहीं आत्म परमात्म गाउँदे गीत, संदेशा धुरदरगाहीआ। आपणी अन्त अखीरी वेखो लीक, लैन ऐन ध्यान लगाईआ। तुहाढ्ढा समां आया नज़दीक, वेला वक्त दए गवाहीआ। तुहाढ्ढी निकलण वाली चीक, सारे रोवो मारो धाहीआ। निशाने मिटण मन्दर मसीत, काअबिआं पए दुहाईआ। तुसीं लेखा तक्को ठीक, जो ठाकर रिहा समझाईआ। ओस साहिब दी करो उडीक, जो आवे वाहो दाहीआ। जिस साची पाउणी भीख, भिच्छया नाम वरताईआ। धर्म दी दए नसीहत, सच सच समझाईआ। अवतार पैगग्बर गुरूआं दी तक्को वसीहत, जो लिख के गए समझाईआ। जिस भेव खुल्हाउणा असलीयत, असल दए दृढ़ाईआ। सभ दी बदल देणी बदलीअत, वलद वालदा इक्को नज़री आईआ। उह देवणहारा सच शख्सीयत, हुक्म धुर दा इक्क वरताईआ। बदल देवे दीन दुनी तबीयत, तब्हा वेखे थाउँ थाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, इक्को धुर दे नाम नूं देवे अमीहत, आप आपणा हुक्म वरताईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ सुंदर सिँघ दे गृह पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू

माया कहे सुणो नव नव खण्ड, खण्डां खड़गाँ वालिओ दिआं जणाईआ। तुहाढ्ढी पैण वाली वंड, हिस्से प्रभू रिहा बणाईआ। तुसीं उठ के पाओ डण्ड, रो रो दिउ जणाईआ। तुहाढ्ढी वढ्ढी ना जाए कंड, आपणा पल्लू लउ छुडाईआ। टुटी लउ गंढ, नाता धर्म जुड़ाईआ। तुहाढ्ढे उत्ते होण वाला जंग, चारों कुण्ट नज़री आईआ। निशान मिटणा तारा चन्द, चन्द चांदनी इक्क चमकाईआ। तुहाढ्ढे कट्टे जाणे बन्द बन्द, अंग अंग दए गवाहीआ। तुहाढ्ढी हद्द नहीं रहणी कंध, हिस्सा नज़र कोई ना आईआ। तुसीं प्रभू दी मंज़ल वेखो लघँ, की करता खेल खिलाईआ। तुहाढ्ढी सेज सुहञ्जणी नहीं रहणी पलंघ, सुख आसण ना कोई सुहाईआ। डोर कट्टी जाणी पतंग, गुडीआ मूंह दे भार सुटाईआ। जिस मेटणा भेख पखण्ड, कलिजुग कूड़ी क्रिया दए गवाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा हुक्म आप वरताईआ।

माया कहे सुण लउ चारे कूट, कुण्ट कुण्ट दिआं जणाईआ। आपणे गृह दा वेखो लेखा झूठ, दर दर फोल फुलाईआ। धर्म दवारयां होई जूठ, सच सच ना कोई समाईआ। काया तक्को पंज भूत, तन वजूदां ध्यान लगाईआ। धर्म दी रही किसे ना सूच, समझ विच्च ना कोई समझाईआ। दीन दुनियां करन वाली कूच, कूचा गली रोवे मारे धाहीआ। सभ दा नाता जाणा टूट, टुटिआं सके ना कोई बंधाईआ। तुहाढ्ढा प्यार मुहब्बत जाणा छूट, छुटकी

लिव ना कोई लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा मालक बेपरवाहीआ। माया कहे सुणो संदेशा चारे सिम्मत, दह दिशा दिआं जणाईआ। आपणे आपणे वेखो निन्दक, घर घर खोज खुजाईआ। फेर करनी पवे ना मिन्नत, प्रभ अग्गे सीस झुकाईआ। सदी चौधवीं रहणी नहीं किसे विच्च हिम्मत, हौसले सारे देणे ढाहीआ। किसे कराउणी पए ना सुन्नत, सुन्नीआं लेखे दए चुकाईआ। धर्म दी धार करके उनत, उनीसा आपणा खेल खिलाईआ। कोई दिसे ना मूंड मूंडत, परदा खोल्हे बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खेल खिलाए जगत अनमुलत, कीमत करता ना कोई रखाईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ प्रकाशो देवी दे गृह
पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू
माया कहे मैं फिरां घत्ती वहीर, बिन वंझां वहण वहाईआ। मेरा चले अणयाला तीर,
तुरीआ हो के सभ नूं घायल दिआं कराईआ। मैं विरोलां समुंद सागराँ नीर, थलां वेख
वखाईआ। मेरी वक्खरी होणी तदबीर, तारीका समझ कोई ना पाईआ। मैं दीन दुनी बणाई
खंजीर, खंजरां नाल झटकाईआ। सभ दे उत्ते पाउणी भीड़, भीड़ी गली पार ना कोई कराईआ।
सृष्टी नाता वेखणा भैणां वीर, माया ममता कहे मैं आपणा खेल देणा खिलाईआ। मेरी
समझे ना कोई अकसीर, अकसर इक्को हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी
किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,
मेरी कट्टणहारा भीड़, सिर मेरे हत्थ रखाईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ जगजीत सिँघ दे गृह कीर पिण्ड ज़िला जम्मू

सतिगुर शब्द कहे इक्को इष्ट पुरख अकाला, दूजा दो जहानां नज़र कोई ना आईआ। इक्को सति सतिवादी सति पुरख दी धर्मसाला, सचखण्ड दवारा एकँकारा आप सुहाईआ। इक्को नूर नुराना शाह सुलताना दीपक जोती देवे बाला, बिन तेल बाती पतिपरमेश्वर जोत करे रुशनाईआ। सो पुरख निरञ्जण लेखा जाणे आदि जुगादि दो जहानां, निरगुण निरवैर निरँकार आपणी कल वरताईआ। जो नित नवित्त खेले खेल सति सरूपी हो प्रधाना, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ वेखणहार चाईं चाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि दाता बेपरवाहीआ। सतिगुर शब्द कहे इक्को पुरख अकाला मीत, दूजा नज़र कोई ना आईआ। जेहदी जुग जुग अव्वलड़ी रीत, सतिजुग त्रेता द्वापर

कलिजुग, जुग चौकड़ी देण गवाहीआ। जो लक्ख चुरासी परखणहारा नीत, घट निवासी पुरख अबिनाशी वेखणहारा थाउँ थाईंआ। सो साहिब सुल्ताना श्री भगवाना नौजवाना मर्द मरदाना धुर दी देवणहार हदीस, कलमा कायनात तों बाहर समझाईआ। जिस दी अवतार पैगग्बर करन तस्दीक, शहादत सतिगुर शब्द शब्द भुगताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मालक अगम्म अथाहीआ।

सतिगुर शब्द कहे एको साहिब साहिब स्वामी, हरि करता इक्क अखवाईआ। जो आदि जुगादी अन्तरजामी, वेखणहारा घट घट अन्तर ध्यान लगाईआ। जिस दी जगत विद्या तों बाहर अगम्मी बाणी, बाण अणयाला तीर चलाईआ। जो लेखा जाणे चारे खाणी, अंडज जेरज उत्भुज सेतज फोल फुलाईआ। जो अमृत रस निझर झिरना बूंद सवांती देवणहारा पाणी, कँवल नाभी नाभ कँवल आप उलटाईआ। उस दी सिफ्त सलाह अकथ्थ कहाणी, रसना जेहवा बत्ती दन्द कहण किछ ना पाईआ। उह परम पुरख परमात्म आत्म पारब्रह्म लेखा जाणे जीव जहानी, जागरत जोत बिन वरन गोत नूर नुराना डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल धुर दा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि पुरख अपरंपर स्वामी, हरि करता इक्क अखवाईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ सेवा सिँघ दे गृह
पिण्ड कीर ज़िला जम्मू

सतिगुर शब्द कहे हरि दाता गहर गम्भीर, गवर नज़र किसे ना आईआ। जिस दी खिच सके ना कोई तस्वीर, तसव्वर कर ना कोई समझाईआ। उह निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण जन भगतां देवे धीर, धीरज नाम निधान झोली पाईआ। हउमे हंगता कूड़ कुड़िआरी कढ्ढ के पीड़, हँ ब्रह्म दए समझाईआ। अमृत रस निझर झिरने दे के सीर, सांतक सति सति वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरि वड्डा वड वडयाईआ । सतिगुर शब्द कहे पुरख अकाल, इक्को सज्जण मीत मुरार। चरन धूड़ कराए मज़न, दुरमत मैल दए उतार। गढ़्ह हँकारी दर ते भज्जण, हउमे हंगता करे ख़वार। आत्म धार चढ़्हाए रंगण, दुरमत मैल उतार। शब्द अनादी ढोले वज्जण, गीत सुणाए सची धुंनकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल धुर दा हरि, धुर मालक एकँकार।

सतिगुर शब्द कहे मेरी नमो नमो पुरख अकाले निमस्कार, डण्डावत बन्दना सजदे विच्च सीस झुकाईआ। जिस दा आदि जुगादी जुग चौकड़ी खेल विच्च संसार, संसारी भण्डारी सँघारी विष्न ब्रह्मा शिव देवत सुर साची सेव कमाईआ। उह वेखे विगसे पावणहारा सार, महांसारथी आपणी कार भुगताईआ। जिस दा लहणा देणा सदा जुग चौकड़ी चार,

सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आपणी वंड वंडाईआ। उह परवरदिगार सांझा यार एकँकार मीत मुरार, मित्र प्यारा सखा सहाई इक्को नज़री आईआ। जिस कलिजुग कूड़ी क्रिया मेटणी धूंआंधार, नौ खण्ड सत दीप चारों कुण्ट फोल फुलाईआ। नाम भण्डारा दीन दुनी सभ नूं करे ख़बरदार, बेख़बरां ख़बर सुणाईआ। जोती जाता पुरख बिधाता हो के पावे सार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि ब्रह्म ब्रह्माद लेखा जाणे जानणहार, दूजा नज़र कोई ना आईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ भगत सिँघ दे गृह पिण्ड कीर ज़िला जम्मू

सतिगुर शब्द सर्ब गुणवन्ता, गुण भरपूर इक्क अखवाईआ। जुग जुग सच बणाए बणता, घणन भन्नणहार वड वडयाईआ। भेव खुल्हाए साचे सन्ता, परदा उहला आप उठाईआ। गढ़ तोड़े हउमै हंगता, हँ ब्रह्म इक्क समझाईआ। लेखा वेखे जगत मन का, मन मणका आप भवाईआ। लहणा देणा पूरा करे तत्तव तन का, काया माटी भाण्डे फोल फुलाईआ। प्रकाश वखाए अगम्मी चन्न का, जोत नूर नुराना डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मालक इक्क अखवाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मैं वसणहारा घट घट, गृह गृह डेरा लाईआ। अगम्मी मारन वाला सट्ट, सोई सुरती आप उठाईआ। दूई दवैती मेट के वट, भाण्डा भरम भाउ भन्नाईआ। त्रैगुण माया डोरी कट, आत्म ब्रह्म दिआं समझाईआ। घर मन्दर गृह वखावां साचा हट्ट, नाम वस्त विच्च समझाईआ। दर मिले तीर्थ अठ्ठ सठ, गंगा गोदावरी जमना सुरसती दी लोड़ रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा मेला आप मिलाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मैं सेज सुहावां सुहञ्जणी पलँघ, बिन पावा चूल दिआं दृढ़ाईआ। धुर दा नाम वज्जणा मरदँग, डोरू डंका नज़र किसे ना आईआ। निज आत्म देणा अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। तूं मेरा मैं तेरा सुणावां छन्द, सो पुरख निरञ्जण मेला मेले सैहज सुभाईआ। हरिजन साचे लावां आपणे अंग, अंगीकार इक्क अखवाईआ । खुशी करा के बन्द बन्द, बन्दीखाना दिआं तुड़ाईआ। मनुआ मन ना पावे डण्ड, मनसा कूड़ दिआं चुकाईआ। झगड़ा मुका के जेरज अंड, उत्भुज सेतज पन्ध रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा परदा आप चुकाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मेरा खेल जुगा जगंतर, नित नवित्त आपणी खेल खिलाईआ । सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग मेरा चलदा रिहा मन्त्र, कलमा दीन दुनी दृढ़ाईआ। मेरा लहणा देणा

लेखा तन वजूद अन्तर, निरंतर वेखां चाईं चाईंआ। कलिजुग धर्म दी धार नवीं बणावां बणतर, एह मेरी बेपरवाहीआ। भेव खुलावां गगन गगनंतर, जिमी असमानां पड़दे लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच संदेसा नर नरेशा एकँकार इक्को इक्क दृढ़ाईआ।

सतिगुर शब्द कहे कलिजुग तेरा कूड़, कूड़ी क्रिया रहे ना राईआ। चतुर सुघड़ बणावां मूर्ख मूड़, मन मत दिआं बदलाईआ। सति धर्म दी बख्श के चरन धूढ़, टिक्के बिना ख़ाक रमाईआ। हउमे हंगता गढ़ तोड़ गरूर, निवण सु अक्खर इक्क समझाईआ। त्रैगुण माया तपो ना वांग तन्दूर, अमृत मेघ देणा बरसाईआ। जन भगतां दरस देवे वांग मूसा उत्ते कोहतूर, तुरीआं तों परे आपणा पड़दा लाहीआ। नजरी आवां इक्को नूर नुराना नूर, जोती जाता डगमगाईआ। नाम खुमारी बख्श के सच सरूर, सुरती शब्द नाल मिलाईआ। जन भगतां आसा मनसा पूर, पूरन ब्रह्म दिआं समझाईआ। जोत जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा खेल आप खिलाईआ।

सतिगुर शब्द कहे कलिजुग तेरी अन्धेरी रात, रुतड़ी धर्म धार महकाईआ। उत्तम सभ दी दस्सां जात, अजाती लेखा दिआं मुकाईआ। चरन कँवल प्रभ जोड़ां नात, दूजा नज़र कोई ना आईआ। पड़दा लाह के सृष्टी आकाश, गगन गगनंतरां वेख वखाईआ। पैगम्बरां वेखां रास, गोपी काहन ध्यान लगाईआ। हज़रत ईसा मूसा मुहम्मद पूरी करां आस, तृष्ना लोकमात रहे ना राईआ। सदी चौधवीं वेखां मार झात, चौदां तबकां फोल फुलाईआ। लेखा जाणा दीन दुनी तमाश, नव सत भज्जां वाहो दाहीआ। शंकर हलूणा देवां उत्तों कैलाश, ब्रह्मा ब्रह्म वेता नाल जुड़ाईआ। विष्नूं उठ उठ आवे पास, दीन दुनी दा पन्ध मुकाईआ । दीन दयाला पुरख अकाला सभ दी पुछणहारा वात, परवरदिगार सांझा यार आपणा हुक्म वरताईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं बातन करां बात, मेरा लेखा लिखे ना कोई कलम दवात, कागज़ चले ना कोई चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण होवे साथ, सगला संगी बहुरंगी आपणी खेल खिलाईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ जसवन्त कौर दे गृह
पिण्ड कोठे निहाल पुर ज़िला जम्मू

धरनी कहे मैनूं खुशी होई अज्ज, आजज नूं मिली माण वडयाईआ। मैं निगाह मारां विच्च जग, दीन दुनी नव सत वेख वखाईआ। किसे मिले ना सूरा सर्बग्ग, हरि करता धुरदरगाहीआ । दरस दिखाए उप्पर शाह रग, नव दवारे पन्ध मुकाईआ। अमृत जाम प्याए साची मध, जगत तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। नाम निधान जणाए नद, अनहद

नादी धुंन करे शनवाईआ। जगत तृष्ना बुझाए अग्ग, विकार हँकार डेरा ढाहीआ। जन भगत सुहेले सच दवारे सद्द, देवे माण वडयाईआ। गृह दीपक जोत जाए जग, अन्ध अन्धेर रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेरी आसा पूर कराईआ।

धरनी कहे मेरे भाग होए उदे, उदय अस्त वज्जे वधाईआ। प्रभ किरपा करी उत्ते बसुधे, मेरी सुध दित्ती बदलाईआ। जो लेख लिखाए बुध्धे, बुद्धि तों परे ध्यान लगाईआ। उह वेखणहारा नव सत दे युद्धे, योधा बीर बेपरवाहीआ। जिस दा शब्दी अगम्मी बाज उड्डे, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। उह भाओ चुकाए दूजे, दुतीआ लेख रहे ना राईआ। परदे खोल्ह के गुज्झे, नूर दए चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच खेल आप खिलाईआ।

धरनी कहे किरपा करी आप निरँकार, निरवैर होया सहाईआ। जिस कलिजुग मेटणा कुड़िआर, कूड़ कुड़िआरे डेरा ढाहीआ। सति धर्म कराए जैकार, सच सति समझाईआ। मेरे उत्ते पाप दा लाहवे भार, अपराधीआं लए समझाईआ । कोई रहण ना देवे दुष्ट दुराचार, विभचारां करे सफाईआ। दीनां मज़हबां पावे सार, वरनां बरनां खोज खुजाईआ। नवां खण्डां दए उधार, सत्तां दीपां सोभा पाईआ। इक्को बख्श के सच प्यार, प्रीतम मेला मेले सैहज सुभाईआ। इक्को नाम दा दस्स जैकार, आत्म परमात्म भेव खुल्हाईआ। इक्को मन्दर सुहाए दवार, धरमसाल इक्क वडयाईआ । इक्को पावणहारा सार, वेखे विगसे चाईं चाईंआ। मैं उस नूं करां निमस्कार, धरनी कहे तिस नूं निव निव लागाँ पाईआ। जिस दा पैगग्बरां कीता दीदार, जलवागर नूर अलाहीआ। जिस दा अवतार करन जैकार, ढोले धुर दे रहे गाईआ। जिस नूं गुरू गुरदेव कहण बख्शणहार, करता धुरदरगाहीआ। सो पुरख अकाला दीन दयाला वेखे विगसे पावे सार, बिन नैणां नैण उठाईआ। मेरी दुरमत मैल दए उतार, पापां करे सफाईआ। सति धर्म दा कर पसार, सतिजुग सच दए वडयाईआ। कल कलकी हो अवतार, निहकलंक डंक वजाईआ। अमाम अमामा बेऐब परवरदिगार, जलवागर नूर अलाहीआ। सभ दे लहणे देणे पूरे करे इकरार, पेशीनगोईआं वेख वखाईआ। धरनी कहे मैं उस दे चरनां दी धूढ़ी लावां शार, मस्तक टिक्के सच रमाईआ। जो मेरा दुःख दलिद्दर दए निवार, दर्दीआं दर्द वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शाह पातशाह शहनशाह सची सरकार, दो जहानां वेखणहारा ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ अकाश पताल, ज़िमी असमानां श्री भगवाना आपणा हुक्म वरताईआ।

❋

२५ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ सरदारा सिँघ दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू

नारद कहे मैं कलिजुग नूं कीता ठट्ठा, अज्ज हस्स के दित्ता सुणाईआ। तूं किस साहिब दा पट्ठा, आपणा मालक दे वखाईआ। झट्ट कलिजुग थापी मार के उत्ते पट्टा, आपणी

लए अंगढ़ाईआ। पहलों जगत जहान टप्पा, नव सत दा पन्ध मुकाईआ। सति धर्म दी कीती उत्ते लावां ठप्पा, मोहर कूड़ वाली वखाईआ। मेरा इक्को इरादा पक्का, पक्की तर्हां दिआं जणाईआ। मैं दीन दुनी नूं मारना धक्का, मूंह दे भार दिआं सुटाईआ। फेर फिरां मदीना मक्का, काअबिआं फेरा पाईआ। हलूण के बूरा कक्का, नैण दिआं खुल्हाईआ। हुक्म मन्नां इक्को वाहिद यका, जो मालक मैनूं दए सुणाईआ। मैं बिनां नैणां तों उठ उठ तक्का, चारों कुण्ट वेख वखाईआ। मैनूं याद आउँदा जो संदेशा दे के गिआ नानक तपा, बिन रसना जेहवा ढोला गाईआ। जिस कारन गोबिन्द डंक वजाया फता, फातिआ पढ़ा जगत लुकाईआ। मेरी सभ तों वक्खरी होवे मता, जगत बुद्धी ना कोई चतुराईआ। मेरा सभ ने तक्कणा नत्ता, नाता बिधाता रिहा जुड़ाईआ। मेरा हुक्म वरतणा जदों वरते ते वरते विच्च महीना कत्ता, कत्तक दए गवाहीआ। किसे दे सीस ते बोदा रहण नही देणा छत्ता, छत्तरधारी दिआं खपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा हुक्म रिहा वरताईआ।

कलिजुग कहे नारदा मैनूं ख़ुशीआं दा चढ़या गरूर, गुरब तों गुरबत विच्च दिआं जणाईआ। मेरा मालक इक्क हजूर, हज़रतां दा हज़रत नूर अलाहीआ। जिस दा आदि जुगादि सच्चा दस्तूर, दस्त बदस्त ओसे नूं सीस निवाईआ। जिस दी करनी मैनूं मनज़ूर, मज़दूर हो के सेव कमाईआ। नव सत दीन दुनी विच्च पाउणा फतूर, फतवा सभ दे उत्ते लाईआ। आपणे झूठ दी अवाज़ देणी तूर, तुरीआ वाले सारे देणे भुलाईआ। मैं हो जावां मफरूर, लभ्भयां हत्थ किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सिर मेरे हत्थ रखाईआ। नारद कहे कलिजुग की तेरी इक्क सच सलाह, सहज नाल समझाईआ। की हुक्म देवे अलाह, आलमीन बेपरवाहीआ। की ख़बर दए ख़ुदा, ख़ुद मालक की दृढ़ाईआ। कलिजुग कहे नारदा मैं ओस तों होण वाला फिदा, आप आपणा आप मिटाईआ । मैं दीन दुनियां नूं कहण वाला अलविदा, पल्लू आपणा लवां छुडाईआ । मेरी समझे कोई ना वज़ा, वज़ूहात समझ किसे ना आईआ। मैं चलणा पुरख अकाल दी विच्च रज़ा, जो राजक रिजक रहीम अगम्म अथाहीआ। मैं ओस दे प्यार दा लैणा मजा, मजाक दीन दुनी रखाईआ। उह तक्क लै सभ दे सिर ते कूकदी कज़ा, काज़ी मुल्हां शेख़ मुसाइक रोवण मारन धाहीआ। मैं वेखदी धरनी धरत धवल धौल दी थां थां जग्हा, खाली रहण कोई ना पाईआ। सभ नूं संदेशा देवां सद्दा, हौकिआं नाल जणाईआ। जगत जगिआसूओ शाह सुल्तानो राज राजानो नौजवानो मैं सभ दे नाल कर जाणा दग़ा, फरेबीओ फरेबां आपणयां विच्च फसाईआ । मेरे कूड़ कुड़िआर दी चलण वाली गदा, गदागर करे ख़लक ख़ुदाईआ । क्यों मेरे साहिब सुल्तान नौजवान श्री भगवान नूं जुग बदलण दी अदा, अदालत सची इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा वक्त आप सुहाईआ।

नारद कहे कलिजुग मैनूं दस्स दे अगम्म इशारे, मित्रा मात जणाईआ। किस बिध खेल करें विच्च संसारे, चारे कुण्ट वेखे थाउँ थाईंआ। कलिजुग कहे नारदा पहलो

ओस प्रभू नूं करां निमस्कारे, निव निव लागाँ पाईआ। फेर बण के दर भिखारे, खाली झोली देवां डाहीआ। फेर संदेशा दे के तेई अवतारे, सभ नूं दिआं सुणाईआ। फेर पैगग्बरां नैण उघाड़े, लोचन नैणां दिआं वखाईआ। फेर गुरू गुरदेवा दस्सां आपणे कारे, की करनी कार कमाईआ। सारे उठो वेखो लोकमात करो विचारे, विचर के दिआं जणाईआ। जीव जंत जगिआसू तुहानूं गए विसारे, हिरदे विच्च हरि ना कोई वसाईआ। चारों कुण्ट धूंआंधारे, नूरी चन्द ना कोई चमकाईआ। मैं सभ नूं लुट्टी जावां दिन दिहाढ़े, अग्गे हो ना कोई अटकाईआ। आपणे मन्दर मस्जिद शिवदवाले मठ वेखो गुरूदवारे, गुर गुर आपणी खेल खिलाईआ। क्यों दर दर अन्दर हुंदा विभचारे, कुकर्म करे लोकाईआ। माया राणी बैठी पैर पसारे, बाहर सके ना कोई कढ्ढाईआ। मेरा लेखा लहणा देणा वक्त विचारे, घड़ी पल थित वार आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मालक दया कमाईआ।

कलिजुग कहे नारद मेरा वक्त सुहेला जग, सति सच दिआं दृढ़ाईआ। चारों कुण्ट वेख लै अग्ग, अग्नी अग्ग ना कोई बुझाईआ। मिले मेल ना किसे सूरे सर्बग्ग, हरि करता संग ना कोई रखाईआ। आपणा आपणा भार सारे रहे लद्द, बोझल होई लोकाईआ । नव सत पार करे कोई ना हद्द, हदूदां वेखण थाउँ थाईंआ। अवतार पैगग्बर गुरू गुरदेवा निरगुण धार सारे रहे सद्द, सद्दे देवण चाईं चाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे आदि जुगादि जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण सूरा सर्बग्ग, शाह शहाना श्री भगवाना नौजवाना आपणा हुक्म वरताईआ।

चरन प्रीती रही जुड़ी, दो जहान वज्जदी रही वधाईआ। वस्त अनमुल कदे ना खुरी, अतोट अतुट वरताईआ। गुरमुख आत्मा कदे ना होवे निगुरी, सतिगुर साचा होए सहाईआ। मिलणी मंज़ल साची जाए तुरी, तुरीआ दा मार्ग दस्से चाईं चाईंआ। करनी राह विच्च कदे ना खुरी, खरा आपणा आप बणाईआ। जिस दे अन्तर इक्को वाशना फुरी, फुरने कूड़े बन्द कराईआ। उह शौह दरया जगत ना रुढ़ी, फड़ बाहों पार कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती लए बणाईआ। चरन प्रीती जिस जन लग्गी, लग मातर डेरा ढाहीआ। आत्म बाती जोत जगी, घर प्रभाती होई रुशनाईआ । जगत जहान बुझी अग्गी, अमृत मेघ बरसाईआ। पिछली कीती पिच्छे होवे रद्दी, अग्गे प्रभ दे नाल वडयाईआ। सच मुहब्बत रहे बज्झी, बंधन सके ना कोई कटाईआ। गुरमुख आत्मा बणे सुचज्जी, घर साचे सोभा पाईआ। पीआ प्रीतम प्यार विच्च फिरे भज्जी, नच्चे टप्पे कुद्दे चाईं चाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा रंग आप रंगाईआ।

सच प्रीत जिन्हां संग जोड़ी, जोड़ी आपणे नाल बणाईआ। सतिगुर शब्द चाढ़्ह के घोड़ी, लेखा जगत जहान पार कराईआ। प्रेम दी वस्त कदे ना भगतां देवे थोड़ी, बहुमुली आप वरताईआ। आप आपणी बन्न्ह के नाल डोरी, नाता बिधाता लए जुड़ाईआ। गुरमुखां

भाग करे मथौरी, मिथ्या होए लोकाईआ। जन भगतां दर्शन देवे चोरी चोरी, जगत जहान नज़र किसे ना आईआ। आत्म घर दा बण के घोरी, घोर अन्धेरे विच्चों लए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच प्रीती हरिजन साचे जावे तोरी, तोरनहारा आपणी दया कमाईआ ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ लछमी देवी दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू

माया कहे मैं जगत जहान दीआं तक्कां वीणीआं, बाहों फड़ फड़ रही हिलाईआ। अक्खां रहण ना किसे नावीनीआं, नाम निधाना रही जणाईआ। मैं घर घर वंडां श्रेणीयां, शरअ वालीयां दिआं समझाईआ। कलिजुग बदलण वालीयां सभ दीआं खीणीआं, जातां वंड ना कोई वंडाईआ। मधा मिलण किसे ना पीणीआं, रसना रस ना कोई वडयाईआ। मुशकल होणीआं जिंदगीआं जीणीआं, जीवण भुल्ले सभ नूं थाऊंँ थाईंआ। धर्म राए दीआं चक्कीयां सभ नूं पैणीआं पींहणीआं, हत्थे हत्थो हत्थ फड़ाईआ। कुकर्म दीआं सजावां मिलणीआं दूणीआं तीणीआं, त्रैगुण खुशीआं नाल जणाईआ। मन दीआं मनसा रहणीआं नहीं छीणीआं, भय विच्च सारे दए भवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा रंग आप चढ़्हाईआ ।

माया कहे मैं सभ नूं देवां झलक, झल्लयां दिआं जणाईआ। मैं वेखां दीन दुनी दी खलक, मखलूक फोल फुलाईआ। मेरा समझे कोई ना पलक, पलकां दे ओहले पड़दा ना कोई उठाईआ। मेरा सभ तों वखरा होवे फलके भलक, कला आपणी दिआं वरताईआ। मेरी धार मेरे विच्चों रही छलक, उछाला देवे थाऊंँ थाईंआ। मैनूं इशारे मिलदे उत्ते फलक, असमानां परे रिहा दृढ़ाईआ। मैनूं निमस्कारा करे मलकल, मौत निव निव सीस झुकाईआ। मेरा दीन दुनी नाल बणा के तुअलक, इक्को गंढ्ढ पवाईआ। मैं आपणी वखावां डलक, जोबन दिआं दृढ़ाईआ । उच्ची कूक पुकारां मार के कलक, किलक दिआं सुणाईआ। सभ ने आपणी मंजल तों जाणा तिलक, कायम रहण कोई ना पाईआ। सदी चौधवीं मैं करन वाली इल्लत, आलमा दिआं भुलाईआ। पवित्र रहे किसे ना खिल्लत, पाक नजर कोई ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरे विच्च बख्शण वाला साची हिम्मत, हौसला हरि हरि आप बंधाईआ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ गुरनाम सिँघ दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू

गुर अवतार पैगम्बरो छेती जाओ उठ, सतिगुर शब्द रिहा जणाईआ। विच्चों निकलो सचखण्ड दी अगम्मी गुठ, आपणा आप बाहर कढ्ढाईआ। सारे हो जाओ इक्क मुट्ठ, वखरा रहण कोई ना पाईआ। इक्क दूजे नाल जाइओ कोई ना रुठ, हिसा वंड ना कोई वंडाईआ। प्यार विच्च मेरे साहमणे फड़ो गुट, हथेली हथेली नाल बदलाईआ। बिना मुख तों बोलो फुट्ट, सोहणी अवाज लगाईआ। तू मेरा मैं तेरा प्रीती जाए कदे ना टुट्ट, विछोड़ा नजर कोई ना आईआ। साडी सुहञ्जणी होवे रुत्त, रुतड़ी आपणे नाल महकाईआ। सतिगुर शब्द कहे सारे कहो प्रभू असीं लाडले तेरे सुत, दुलारे धुर दे नजरी आईआ। गोदी चुक्क लै आपणे पुत, पिता पूत दे वडयाईआ। असीं हुण रहणा नहीं चुप, सच सच दईए सुणाईआ। साड्डा प्रकाश गिआ छुप, चारों कुण्ट वेख वखाईआ। धरनी उत्ते होया अन्धेर घुप, नूर नुराना नूर डग ना कोई मगाईआ। तैनूं दस्सीए की कुछ, कछम कछ विच्च लोकाईआ। सतिगुर शब्द कहे पुरख अकाले मैं मिन्नत विच्च तैनूं लवां पुच्छ, पहलों निव निव सीस निवाईआ। किऊंँ तेरी सृष्टी दृष्टी विच्च तेरे नाल गई रुस, रुुसिआं सके ना कोई मनाईआ। की भगवान हो के मेहरवान हो के दइअवान हो के रिहों गुस, गुस्सा आपणे विच्च प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ।

सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बर करो जल्दी, छेती छेती मिलो चाईं चाईंआ। उठ कला वेखो कलिजुग कल दी, की कलकाती खेल खिलाईआ। धार वेखो पंच विकारे दल दी, त्रैगुण मेला बैठा मिलाईआ। चार कुण्ट नव सत अगनी वेखो बलदी, जल थल रही तपाईआ। फिरी दरोही विछोड़े वाले सल दी, सति दा मेल ना कोई कराईआ। कीमत रही ना नानक वाली इक्क गल्ल दी, भरमे भुल्ली सर्ब लुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, की आपणी खेल खिलाईआ।

अवतार पैगम्बर कहण सतिगुर शब्द स्वामीआं, तेरी बेपरवाहीआ। सचखण्ड दे साचे अनामीआं, तेरी वड वडयाईआ। आदि जुगादी निहकामीआं, निरगुण तेरी शहनशाहीआ। असीं सारे तेरीआं असामीआं, तूं बेअन्त अगम्म अथाहीआ। असीं सिफ्तां नाल गाईआं तेरीआं बाणीआं, तूं निरअक्खर धार इक्क अखवाईआ। असीं धर्म धार तेरीआं सवाणीआं, तूं कन्त कन्तूहल इक्क अखवाईआ। असीं सचखण्ड दीआं राणीआं, तूं बेपरवाह बेपरवाही विच्च समाईआ। उठ मीत प्यारे हाणीआं, कुछ सानूं दे समझाईआ। की खेल तेरा जगत जहानीआं, जुग चौकड़ी की वडयाईआ । कलिजुग कूड़ वेख निशानीआं, पड़दा आपणा आपे लाहीआ। पवित्र रिहा ना अठ्ठ सठ तीर्थ पाणीआं, नीर रोवण मारन धाहीआ। निगाह मार लै दो जहानां श्री भगवाना ताण निताणीआं, दर तेरे अलख जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, हरि वड तेरीआं मेहरवानीआं।

गुर अवतार पैगम्बर कहण सतिगुर शब्द सुहेले, सज्जणा दईए जणाईआ। चार जुग तेरे करदे रहे मेले, जुग जुग वेख वखाईआ। धर्म दी धार बणदे रहे चेले, निव निव

सीस झुकाईआ। तूं बोध अगाध खेल खेले, खलक दित्ती वडयाईआ। तेरे वेखे रंग नवेले, वाहवा तेरी बेपरवाहीआ। हुण सचखण्ड विच्च असीं सारे बैठे वेहले, कम्म काज कोई दे समझाईआ। असीं वणजारे बणना नहीं पैसे धेले, माया रंग ना कोई रंगाईआ। सतिगुर शब्द कहे तुसीं निगाह मारो ऐस वेले, सभ नूं वक्त नाल जणाईआ। पहलों तारांगा भगत भगती दे सुहेले, सुहञ्जणी रुत बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच की करनी कार कमाईआ।

सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बरो जन भगतां धार करां उग्घी, उग्घण आथण दिआं वडयाईआ। खेल खिला के गरीब निमाणयां झुग्गी, लोकमात करां रुशनाईआ। मैनूं समझ सके कोई ना बुद्धि, बुद्धिवान ना कोई वडयाईआ । मेरा लेखा जाणे कोई ना वदी सुदी, किशना सुखला पक्ख नज़र किसे ना आईआ। मेरा वेस अव्वलड़ा जुग जुगी, चौकड़ी आपणी कार भुगताईआ । जन भगतां आपणे नाल मिला के रुची, रचना आपणी दिआं वखाईआ । अमृत धार बख्श के सुची, रस धुर दा मुख चवाईआ। आपणी मंजल बख्श के उच्ची, दरगाह साची इक्क वखाईआ। जिथ्थे सुहञ्जणी होवे रुत्ती, रुत्त सके ना कोई बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दी खेल आप खलाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं भगतां देवां तार, प्रभ दित्ती माण वडयाईआ। खेलां खेल सची सरकार, हुक्म हुक्म नाल रखाईआ। लेखा जाणा अद्धविचकार, दो जहानां पन्ध मुकाईआ। अद्धी रसत कर त्यार, अद्धवाटे तक्कां खलक ख़ुदाईआ। जन भगत सुहेले इस तों करके पार, अगला पन्ध मुकाईआ। रूप धर नरायण नर निरँकार, निरवैर हो के वेख वखाईआ। अमृत बख्शां ठांडा ठार, बूंद बूंद विच्चों टपकाईआ। मेरा खेल सदा जुग चार, हरिजन आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकंलक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पावणहारा साची सार, लेखा जाणे चेत रुत बंसत बहार, फल फुल फुलवाड़ी आप महकाईआ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ गुरनाम सिँघ दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू

सतिगुर शब्द कहे अवतार पैगम्बर गुरू खुशीआं दे नाल हस्सो, बिन हत्थां तालीआं दिउ वजाईआ। पुरख अकाल नूं सभ किछ दस्सो, बिन रसना जेहवा ढोले दिउ दृढ़ाईआ। जो वेख्या बिना अक्खो, भेव अभेदा दिउ खुल्हाईआ। चरन विच्च सरन विच्च आपणी आसा रक्खो, खाली हत्थ दिउ समझाईआ। असीं सदी चौधवीं जगत प्यार तों हो गए सक्खो, चारों कुण्ट इशार कराईआ। साडे साहिब स्वामी समरथो, एह तेरी बेपरवाहीआ। जिऊंँ भावे तिऊंँ सृष्टी मथ्थो, नाम मधाणा इक्क रखाईआ। जन भगतां पैज रक्खो, होणा आप सहाईआ। नाम करोड़ी बणा दे लक्खो, कक्खों दे वडयाईआ। भाग लगा दे काया मट्टो, वजूदां वज्जे वधाईआ। आपणे तीर अणिआले नाल फटो, बिरहो नाल उठाईआ। कूड़ कुड़िआर

डोरी कट्टो, अणयाला तीर चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरिजन साचे सचखण्ड दवार सट्टो, दूसर धाम नजर कोई ना आईआ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ जुगिंदर सिँघ दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू

अवतार पैगम्बर गुर कहण सतिगुर शब्द शब्द तेरी साया, सैहज नाल समझाईआ। जो सभ दा दाई दाया, घड़ण भन्नणहार वड वडयाईआ। उस त्रैगुण साचा संग बणाइआ, सोहणा जोड़ जुड़ाईआ। उह तक्क लै चरनां विच्च खड़ी अगम्मी माया, ममता आपणी नाल लिआईआ। जिस तू मेरा मैं तेरा ढोला गाया, सच सच दिआं सुणाईआ। तन सोहणा सिंगार कराया, सीस आई गुंदाईआ। मस्तक तिलक लगाया, विष्न ब्रह्मा शिव रही भरमाईआ। नेत्र नैण रही मटकाया, आपणी अक्ख बदलाईआ। रंग चलूला इक्क चढ़्हाया, लोकमात नजर किसे ना आईआ। सिर सालू इक्क टिकाया, ओढण धुरदरगाहीआ। दन्दी दन्दासा इक्क मलाया, रूप अनूपा आप दरसाईआ। मुख घुंगट कढ्ढ के रही वखाया, परदा परदिआं विच्चों रही पाईआ। नाले झुक झुक सीस निवाया, निव निव लागे पाईआ। नाले चारों कुण्ट वेख वखाया, वेखे विगसे चाईं चाईंआ। तन सिंगार अजीब कराया, अजब आपणा रूप दरसाईआ। पैर पैरां नाल बदलाया, बदली करे चाईं चाईंआ। जगत जहानां नाच रही वखाया, नच्चे टप्पे थाऊंँ थाईंआ। शाह सुल्तानां रही भरमाया, भरम विच्च रक्खे लोकाईआ। आपणा सज्जा बाजू उठाया, आपे रही भवाईआ। मेरा नौ पिण्ड पृथ्मी सत दीप होवे रुशनाया, दीप जगावां थाऊंँ थाईंआ। मैं शाह सुल्तानां देणा ख़ाक मिलाया, सिर सके ना कोई उठाईआ। मैनूं रोके कोई ना मां दा जाया, जनणी जन्मके सूरमा मेरे नाल ना कोई लड़ाईआ। मैं आपणा बिस्तर आप विछाया, सिँघासण दित्ती वडयाईआ। उत्ते बैठ के पुरख अकाल धिआया, इक्को ओट तकाईआ। वाहवा तेरी बेप्रवाहया, बेपरवाही विच्च समाईआ । मैं उस आदि आदि दी तेरी माया, माया हो के खेल खिलाईआ। सदी चौधवीं करां सफाया, सफा हस्ती दिआं मिटाईआ। मेरा खेल तैनूं होवे भाया, भावी भाणा मेरे नाल मिलाईआ। तूं राणा शाह इक्क अखवाया, शहनशाह तेरे हत्थ वडयाईआ। जिस सतिजुग त्रेता द्वापर पन्ध मुकाया, कलिजुग होणा आप सहाईआ। अवतार पैगम्बर गुर सारे सहादत देण भुगताया, निरअक्खर धार बोलण चाईं चाईंआ। तूं पिछला पैंडा पन्ध देणा मुकाया, मुकम्मल आपणी खेल खलाईआ। मैं इक्को आस रखाया, ओट इक्को इक्क तकाईआ। इक्को इष्ट मनाया, दूसर सीस ना कदे झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त श्री भगवन्त तेरा भेव किसे ना पाया, बेअन्त तेरे हत्थ वडयाईआ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ रणीआ राम दे गृह पिण्ड कलोई ज़िला जम्मू

अवतार पैगम्बर गुर कहण अगम्मी पुरख अकाल, अकल कल धारी तेरी बेपरवाहीआ। सचखण्ड दवार एकँकार तेरी सची धर्मसाल, एकँकारे इक्क इकल्ले तेरा जोत नूर रुशनाईआ। जोती जाते पुरख बिधाते पारब्रह्म पतपरमेशवर तेरे दर करीए पुकार, आदि निरञ्जण नूर नुराने शाह सुल्ताने दर ठांडे मंग मंगाईआ। तूं देवणहारा दाता दानी सभ दे खाली भरें भंडार, परम पुरख परमात्म तेरी ओट तकाईआ। सच स्वामी अन्तरजामी सभ दी पाउणी सार, मांहसारथी हो के होणा सहाईआ। जुग चौकड़ी तेरा हुक्म सची सरकार, ना कोई मेटे मेट मटाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग तेरा हुक्म संदेसा देंदे आए विच्च संसार, संसारी भण्डारी सँघारी देण गवाहीआ। नव सत तेरा करदे आए जैकार, ढोले गीत कलमा नाम सुणाईआ। डण्डावत बन्दना सजदयां विच्च नित नित कीती निमस्कार, निव निव सीस झुकाईआ। लिखतां विच्च दृष्टां विच्च भविख्तां विच्च तेरा भविख आए उच्चार, शब्द संदेसयां नाल सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त जुगा जुगन्त तेरा सच सहार, सहायक नायक दूजा नजर कोई ना आईआ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ प्रीतम सिँघ दे गृह पिण्ड कलोए ज़िला जम्मू

पुरख अकाल कहे सुण शब्द अगम्मी धार, बिना अक्खरां दिआं दृढ़ाईआ। बिना अक्खरां लैणी विचार, तन वजूदां बाहर पढ़ाईआ। जिस दा लेख लिखण तों बाहर, कलम शाही चले ना कोई चतुराईआ । सो भेव अभेदा खोल्हां अगम्म अपार, अलख अगोचर हो के पड़दा दिआं उठाईआ। नूर नुराना शाह सुल्ताना सभ दा सांझा बण के परवरदिगार, परम पुरख परमात्म हो के आपणा रंग रंगाईआ। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण खेल खेलां विच्च संसार, दीन दुनी दा लेखा तक्कां थाईं थाईंआ। नौ पिण्ड पृथ्मी सत दीप धरनी धरत धवल धौल वेखां पावां सार, मांहसारथी हो के भज्जां वाहो दाहीआ। लख चुरासी जीव जंत लहणा देणा सभ दा उतार, पूरब लेखे नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि ना अन्ता श्री भगवन्ता वेखणहारा एकंकार, अकल कलधारी इक्क अखवाईआ ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ सेवा राम दे गृह पिण्ड कलोए ज़िला जम्मू

सष्तिगुर शब्द कहे मैं दोहां बणा विचोला, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण खेल खिलाईआ। बिना तराजू तों बण के तोला, दो जहाना तोलां चाईं चाईंआ। साचा दवारा एका खोल्हा, भेव अभेदा आप उठाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म सति सच दा दस्स

के बोला, अनबोलत राग दिआं दृढ़ाईआ। दीन दुनी दा अन्तरशकरन विच्च वेखां रौला, मन दी मनसा घर घर वेख वखाईआ। धरनी धरत धवल दा भार करां हौला, कूड़ कुड़िआरा डेरा ढाहीआ। रूप अनूपा सति सरूपा हो के मौला, मौला हो के आपणा हुक्म वरताईआ। सभ दा वायदा पूरा करां इकरार कौला, लेखा अवर रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दी करनी कार कमाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मैं खेल करा अनोखी, दीन दुनी वडयाईआ। मंज़ल दस्सां सौखी, अगम्म अथाह मेरी पढ़ाईआ। मेरी बिनां पुस्तकां तों पोथी, अक्खरां विच्च ना कोई लिखाईआ। जिस दी धार ना हस्सती ना रोती, चिन्ता ग़म ना कोई जणाईआ। जिस दा नूर जहूर इक्को अगम्मी जोती, जोती जाता हो के डगमगाईआ। जिस दा खेल कोटन कोटी, अणगिणत रूप समझाईआ। जो लेखा जाणे चौदां लोकी, चौदां तबकां फोल फुलाईआ। सच संदेसा सुणाए सलोकी, सोहला धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेखणहारा सभ दी लोची, आशा मनशा मनशा विच्चों फोल फलाईआ।

❋

२६ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ प्यारे लाल दे गृह पिण्ड कलोए ज़िला जम्मू

पुरख अकाल कहे भेव अभेदा खुल्हावांगा। सतिगुर शब्द शब्द वड्डिआवांगा। अवतार पैगम्बर गुरू गुरदेव आसा पूर करावांगा। सति धर्म दा मेरा खेल होवे शुरु, शर्हा शरीअत मेट मिटावांगा। धर्म दा मार्ग इक्को तुरू, तुरीआ तों परे आपणा रंग रंगवांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणा पड़दा लाहवांगा।

सच आपणा परदा लाहेगा। सो पुरख निरञ्जण दया कमाएगा। हरि पुरख निरञ्जण भेव खुल्हाएगा। एकँकार हुक्म वरताएगा। आदि निरञ्जण डगमगाएगा। अबिनाशी करता वेख वखाएगा। श्री भगवान संग निभाएगा। पारब्रह्म वेस वटाएगा। ब्रह्म आपणा नूर चमकाएगा। जोती जाता डगमगाएगा। विष्न ब्रह्मा शिव हिलाएगा । करोड़ ततीसा नाल मिलाएगा। गुर अवतार पैगम्बर भेव चुकाएगा। त्रैगुण माया आप उठाएगा। पंज तत्त फोल फुलाएगा। नव सत वेख वखाएगा। धरनी धरत धवल धौल उठाएगा। पिछले कीते कँवल पूर कराएगा। हरि हिरदे अंदर मवल, आपणा मेल मिलाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच आपणा रंग रंगाएगा।

प्रभ साचा रंग रंगावेगा। अछल अछेदा खेल खलावेगा। भेव अभेदा आप समझावेगा। चारे वेदां पड़दा लाहवेगा। पुरान अठारां गंढ पवावेगा। छे शास्त्रां संग रखावेगा । गीता ज्ञान हत्थ उठावेगा। अञ्जील कुरानां सोभा पावेगा। त्रै तुरियां तों परे दरस दिखावेगा।

खाणी बाणी मेल मिलावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणी वंड वंडावेगा।

हरि करता वंड वंडाएगा। ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखावेगा। पुरीआं लोआं चरनां हेठ दबाएगा। अकाश पतालां जिमीं असमानां फोल फुलाएगा। दो जहानां हुक्म वरताएगा। शाह शहाना आपणा तख़त सुहाएगा। राज रजाना हो के हुक्म वरताएगा। लोकमात वेखे मार ध्याना, परदा उहला आप उठाएगा। कलिजुग कूड़ी क्रिया मेटे निशाना, माया ममता मोह मिटाएगा। सति सच धर्म कर प्रधाना, परम पुरख आपणा रंग रंगाएगा। एको रंग रंगाए सीता रामा, गोपी काहन अंग लगाएगा। पैगम्बरां दे पैगाँमा, होका हक़ हक़ सुणाएगा। एको मन्त्र दस्स सतिनामा, सति सच दी भिच्छया पाएगा। आत्म ब्रह्म बखश ध्याना, परमात्म आपणा जोड़ जुड़ाएगा। नौ खण्ड पृथ्मी सत दीप तू मेरा मैं तेरा होवे गाणा, दूजा अक्खर ना कोई समझाएगा। घर ठाकर स्वामी मिले श्री भगवाना, बाहर खोजण कोई ना जाएगा। नाम निधान अनाद दए तराना, धुंन अनादी आप सुणाएगा। अमृत रस दे के पीणा खाणा, निझर झिरना आप झिराएगा। चार वरन अठारां बरन बख्शे चरन ध्याना, दीन मज़हब वंड ना कोई वंडाएगा। पुरख अकाला दीन दयाला परवरदिगार सांझा यार एकंकार इक्को इष्ट सर्ब मनाणा, देव देवा देव आत्मा आपणे रंग रंगाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकंलक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि ब्रह्म ब्रह्मादी अलख अभेवा भेद अभेदा आपणा आप खुल्हावेगा।

❋

२७ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ गुरदित सिँघ दे टैंट तों बाहर
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

अवतार पैगम्बर गुर कहण साड्डा खेल शब्द दी धार, धरनी उत्ते वेखीए चाईं चाईंआ। चार जुग दा तक्कीए कौल इकरार, वाअदे पिछले वेख वखाईआ। नव खण्ड पृथ्मी पाईए सार, सतिजुग वेख वखाईआ। की खेल करे सची सरकार, हरि करता धुरदरगाहीआ। जो आदि जुगादि एकँकार, अकल कलधारी बेपरवाहीआ। जोती जामा वेस नयार, नूर नुराना डगमगाईआ। भगत सुहेले पावे सार, गुर चेले मेल मिलाईआ। अन्तर आत्म दे अधार, अन्तरशकरन दए वडयाईआ। दूई दवैती पड़दा उतार, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। शब्द नाद दे धुंनकार, अनरागी राग सुणाईआ। जोती धार बखश उजिआर, दीआ बाती करे रुशनाईआ। घर स्वामी पावे सार, हरि करता धुरदरगाहीआ। हरिजन वेखे बरखुरदार, परम पुरख ध्यान लगाईआ। बिरध बालां जाए तार, तरल जवानी दए वडयाईआ। दर आए जाए पैज सवार, मेहरवान सिर आपणा हत्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेखणहारा आदि जुगादि अगम्म अपार, अलख अलखणा आपणी दया कमाईआ।

❋

२७ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ गुरदित सिँघ दे टैंट विच्च
किशन पुरा कैंप जिला जम्मू

धरनी कहे मैं उच्ची कूक पुकारां, दरोही तेरा नाम दुहाईआ। पुरख अकाले दीन दयाले पा सारा, पारब्रह्म पतपरमेशवर आपणी दया कमाईआ। मेहरवान मेहर कर दे परवरदिगारा, सांझे यार दरगाह साची तेरी ओट रखाईआ। सति स्वामी अन्तरजामी मेरा लहणा देणा दे निवारा, नवाजस विच्च सीस निवाईआ। मेहरवान महिबूब चारे कुण्ट मेरे उत्ते धूंआंधारा, सच चन्द नूर ना कोई रुशनाईआ। मैं दिवस रैण रोवां ज़ारो ज़ारा, जाहर जहूर दिआं सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, वर दाते तेरी बेपरवाहीआ।

धरती कहे मेरा इक्को इक्क सहारा, साहिब चरन तेरी शरनाईआ। तूं लहणा देणा देवें सदा जुग चारा, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग तेरी आस रखाईआ। निरवैर निराकार मेरे उत्ते हो जाहरा, जाहर जहूर कर रुशनाईआ। अवतार पैगम्बर गुर तेरा करके गए मुजाहरा, शब्द ढोले नाद कलमे काएनात सुणाईआ। नव सत मेरा निमाणी दा वेख दायरा, दह दिशा ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर तेरे आस रखाईआ।

धरनी कहे मेरे मालक बेपरवाह, मेरी इक्क अरजोईआ। तूं वाहिद इक्क ख़ुदा, श्री भगवान अबिनाशी करता नूर अलाहीआ। दस्ते दस्त तेरे अग्गे दुआ, दो जहाना श्री भगवाना तेरी ओट तकाईआ। मेरा लहणा देणा लेखा वेख थाऊंँ थां, थान थनंतर सोभा पाईआ। मेरी निमाणी कोझी कमली दी फड़ लै बांह, फड़ बाहों लै उठाईआ। मैं बिन नेत्रां रोवां मारां धाह, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। दीन दुनी दे मालक आपणी खलक लै समझा, खालक हो सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर तेरे अलख जगाईआ।

धरनी कहे प्रभू मेरे हिरदे बख्श दे शात, अगनी तत्त बुझाईआ । कलिजुग मेट अन्धेरी रात, सति सति चन्द चमकाईआ। चरन प्रीती जोड़ लै नात, बिधाते आपणा मेल मिलाईआ। आत्म धार तेरी जात, परमात्म पड़दा देणा चुकाईआ। मैं बोल सुणावां साच, सच दिआं सुणाईआ। जगत वासना दीन दुनी रही नाच, टप्पे कुद्दे थाऊंँ थाईंआ। सभ दे अंदर लग्गी आंच, अमृत मेघ ना कोई बरसाईआ। तेरा हुक्म संदेशा सके कोई ना वाच, जगत विद्या ना कोई चतुराईआ। मेरी बातन इक्को बात, जाहर जहूर दिआं सुणाईआ। इक्क वारी मेरे उत्ते मार झात, परदा परदिआं विच्चों उठाईआ। तूं सभ दा माई बाप, पिता पुरख अकाल अखवाईआ। अन्त किनारा कलिजुग तक्क लै घाट, कन्ढ्ढी बैठा डेरा लाईआ। सदी चौधवीं वेख लै वाट, पान्धी हो के आपणा पन्ध मुकाईआ । की करना खेल तमाश, कल कलकी दे समझाईआ। अमाम अमामा मैनूं तेरे उत्ते विश्वास, विश्व दा भेव देणा खुल्हाईआ। मेरी नव नव चार दी आस, पृथ्मी पृथ्म रही दृढ़ाईआ। राह तक्कण तेरा अकाश, अकाश

अकाशा ध्यान लगाईआ। चौदां लोक वेखण तमाश, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, देवणहारा तेरी बेपरवाहीआ।

धरनी कहे प्रभू मेरी उडे ना मिटी खाक, चारों कुण्ट कूक सुणाईआ। मेरा पड़दा खोल्ह दे राज़, भेव अभेद मिटाईआ। मैं बेनन्ती करां आज, आजज हो के सीस निवाईआ। मेरा किस बिध रचे काज, करनी दे करते देणा समझाईआ। किस बिध दीन दुनी बदले समाज, समग्री की वरताईआ। की तेरा लहणा देणा लेखा रोजा निमाज, सजदयां की वडयाईआ। की नाम निधाना वेखे साजण साज, हरि करते ध्यान लगाईआ। मेरी अन्तरशकरन खोल्ह दे जाग, निंदरा आलस रहे ना राईआ। हँस बुध्धी बणा दे काग, काग हँस रूप वटाईआ। मेरे उत्ते बुझा दे आग, अगनी तत्त ना कोई बुझाईआ। तेरा सच दा जगे चराग, शम्हा घर घर करे रुशनाईआ। हर हिरदे दे वैराग, वैरी अंदरों बाहर कढ्ढाईआ। त्रैगुण माया डस्सणी ना डस्से नाग, विख अमृत रूप बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, देवणहारा तेरी शरनाईआ।

पुरख अकाल कहे धरनी धर्म कमावांगा। निहकरमी हो के कर्म कांड दा डेरा ढाहवांगा। चरम दृष्टी भरम मिटावांगा । सृष्टी दृष्ट उपजावांगा। दोजख़ बहसती वेख वखावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणा खेल वखावांगा। सच आपणा खेल खिलावांगा। दो जहानां वेख वखावांगा। अवतार पैगम्बर गुरू गुरदेव नाल मिलावांगा। दीनां मज़हबां पड़दा उठावांगा। चोटी जड़्ह दा भेव चुकावांगा। जीव जहान सड़दा, अन्त शांत करावांगा। लेखा मुका के गोर मड़्ह दा, आत्म ब्रह्म इक्क समझावांगा। लहणा देणा मुका के लहिंदा चढ़्हदा, दक्खण पहाड़ खोज खुजावांगा। लहणा देणा वेखां काया माटी घर दा, तन वजूदां फोल फुलावांगा। जो आत्म धार परमात्म होवे बरदा, बन्दीखानिआं विच्चों बाहर कढावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी ब्रह्म ब्रह्मादी लेखा जाणे जल थल दा, महीअल आपणा रंग रंगावांगा।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ इन्दरा देवी दे गृह
किशन पूरा कैंप ज़िला जम्मू

माया कहे मैं बण के जगत दी राणी आं, रईअत ममता वेखां थाऊंँ थाईंआ । मैं विरोलां अठसठ पाणीआं, भज्जां वाहो दाहीआ । मैं तक्कां जीव पुराणीआं, हर हिरदे ध्यान लगाईआ। मैं वेखां चारे खाणीआं, चारों कुण्ट पड़दा आप चुकाईआ। मैं तक्कां जगत जगिआसू हाणीआं, नव जोबनां संग रलाईआ। मेरी खेल जगत महानीआं, महिंमा कथ कथ समझाईआ। मैं सभ दा मुकाउणा अन्न दाणीआं, मोहर धुर दी आप लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच रिहा समझाईआ।

माया कहे मैं जोबन जोबन धार जोबनवन्ती, जुबा अवस्था इक्क अखवाईआ। मैं पहन के रंग बसन्ती, बिन भूशनां आपणा आप लैणा रंगाईआ। मैं खेल करनी दीन दुनी वाले मन दी, मनसा आपणे नाल रखाईआ। मैं खेल तक्कणी जोती धार गोबिन्द चन्न दी, जो चन्न चांदना करे रुशनाईआ। मैं दीन दुनी वणजारी बणाउदी कन्न दी, चुगली निन्दिआ विच्च भवाईआ। मैं नव सत कूड़ दा बेड़ा फिरां बन्न्हदी, नौका इक्को इक्क वखाईआ। मैं खेल मुकाउण वाली छप्पर छन्न दी, शहनशाह ख़ाक मिलाईआ। मैं लाज रक्खणी उह प्रभू दे जन दी, जिस जन आपणी दया कमाईआ। मैं वणजारन नहीं किसे तन दी, वजूदां संग ना कोई रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मैं आशा रक्खी ओसे भगवन दी, जो भागवान मैनूं रिहा बणाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ शाहणी देवी दे गृह
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

माया कहे मैं सभ दी मेटणी ख़ुदी, ख़ुद मालक मैनूं दए वडयाईआ। धार रहण नहीं देणी दुध्धी, जगत जहान वेख वखाईआ । पवित्र रहे किसे ना बुद्धि, मन मत जगत हलकाईआ। मैं खेल खेलणा उत्ते बसुधी, बसुधा बैठी नैण उठाईआ। मैं लहणा देणा दीन दुनी युध्धी, योध्यां लवां जगाईआ। मैं आऊंँदी कदी कदी जुगी जुगी, जोबनवन्ती हो के आपणा फेरा पाईआ। मैं कदे ना होवां बुढी, बुढेपे विच्च कदे ना आईआ। मैं कलिजुग अन्त प्रभू दे हुक्म नाल फिरदी उडी, नव सत वेखां चाईं चाईंआ। मेरा लेखा समझे कोई ना वदी सुदी, शुद्ध नजर किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सद मेरा होए सहाईआ। माया कहे मैं आऊंँदी कदी कदी, कदीम दी रीती चली आईआ। दीन दुनी दी वेखां बुद्धि, बदली करां थाऊंँ थाईंआ। सतिजुग त्रेता द्वापर रहण नहीं दिती गद्दी, कलिजुग अन्तम करां सफाईआ। प्रभ दे हुक्म वाली वहण वाली नूह नदी, नौका हत्थ किसे ना आईआ। मुक्कण वाली चौधवीं सदी, सदके वारी घोल घुंमाईआ। मेरी अगनी घर घर लग्गी, जीव जंत सके ना कोई बुझाईआ। मैं दिवस रैण फिरां भज्जी, भजन बन्दगी वालिआं रही हलाईआ। मैं सच दवारयां उत्ते सजी, दर दर घर घर आपणा डेरा लाईआ। मेरी मोह दी जोत जगी, ममता विच्च सारे लए फसाईआ। मैं फिरदी पैर दब्बी, मेरी आहट सुणण कोई ना पाईआ। मैं पिछली रीती छड्डी, अगला आपणा खेल खिलाईआ। मैं वेखां दीन दुनियां दी नाड़ी हड्डी, रक्त बूंद ध्यान लगाईआ। मैनूं दे सकदा नहीं कोई वढ्ढी, रिशवत विच्च ना कोई भरमाईआ। मैं आपणा लेखा बैठी कढ्ढी, चौथे जुग वेख वखाईआ। मैनूं हुक्म देवे मालक रब्बी, रहमत आप कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शहनशाह सूरा सर्बग्गी, बग बप्पड़े वेखे ख़लक ख़ुदाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ शंकर सिँघ दे गृह
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

माया कहे मैनूं रसते विच्च आऊंँदी नूं वज्जी हाक, धुर मालक दित्ती सुणाईआ। तूं खोल्ह लै आपणा ताक, कुंडी खिड़की बन्द ना कोई रखाईआ। सच दा वेख लै भविख्त वाक, जो भविशां विच्च समझाईआ। दीन दुनी तक्क लै आपणे सज्जण साक, जीवां जंतां ध्यान लगाईआ। निगाह मार लै मेरे असव घोड़े राक, जो आपणी लए अंगढ़ाईआ। जेहड़ा चल्लण नूं बड़ा चलाक, दो जहानां पन्ध मुकाईआ । जिस दे पौड़ां नाल उडणी ख़ाक, धरनी धवल हिलाईआ। उह वक्त सुहञ्जणा वेखां ईसा वाला कलाक, कलधारी नाल मिलाईआ। माया तैनूं मिलण दा मिले इतफक, इतफकीआ तेरा मेल मिलाईआ। तूं ओस दी बणना चाक, चाकर हो के सेव कमाईआ। तेरी वड्डिआई रहि जाए नाक, सीस मेंढी दए सुहाईआ। तूं प्यार विच्च होणा मुशताक, मुहब्बत विच्च समाईआ। दीन दुनी करे पशचाताप, हैरानी घर घर वेख वखाईआ। धर्म रहे किसे ना नात, प्रीती सच ना कोई निभाईआ । सुण लै मेरी बात, बातन दिआं दृढ़ाईआ। धरनी धवल विगड़न वाला हालात, हालांकि सजणूआ रिहा समझाईआ। सहारा रहणा नहीं किसे छात, मन्दर बंक ना कोई सहाईआ। खुशी रहे ना किसे प्रभात, संध्धया संख ना कोई वजाईआ। रूह रहे कोई ना पाक, बुतखाने रोवण मारन धाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कल मेटे कूड़ अन्धेरी रात, राती रुती थित थिती आपणे रंग रंगाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ रसाल सिँघ दे टैंट विच्च
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

माया कहे मैनूं अगम्मी आया भविख, भविश विच्च प्रभू दिता समझाईआ। सति सच रिहा किते ना दिस, कुण्ट चार नज़र कोई ना आईआ। जो अवतार पैगम्बर गुर लेख गए लिख, लिख्या लेख ना कोई मिटाईआ। सदी चौधवीं धर्म ईमान दा मुरीद दिसे कोई ना सिख, सिख्या विच्च ना कोई समाईआ। मैं वेखां किस किस, किस्मतहीण होई लोकाईआ। सति मार्ग तों सारे गए रिस, रसना जेहवा होई हलकाईआ। मैं आख सुणावां जिस, मेरी सुणन कोई ना पाईआ। मैं उभे साह रोवां फिस, हौकिआं विच्च सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच आपणा हुक्म वरताईआ।

माया कहे मैं की दस्सां खेल प्रभू प्रभ एक, एकँकारा की सुणाईआ। तूं जुग चौकड़ी वेखे केतन केत, केतन केती ध्यान लगाईआ। तेरी नज़री आवण नेतन नेत, नेरन नेरा सोभा पाईआ। मेरा पाया किसे ना भेत, भेव कहण किछ ना पाईआ । मैं वसां अगम्मड़े देस, सचखण्ड साचे सोभा पाईआ। मालक बण नरेश, नर नरायण नाउँ धराईआ। अवतार पैगम्बर गुरू दे संदेश, शब्दी कलमे नाम समझाईआ। अन्त बदले अगम्मा वेस, अव्वलड़ी

कार कमाईआ। जिस दे साहमणे होणा पेश, पेशीनगोईआं तैनूं दए वखाईआ। जिस विच्च चार कंट होणा दरवेश, बिन अलफीआं अलख जगाईआ। धरनी होवे कलेश, कलकाती रोवण मारन धाईआ। लेखा जाणे गोबिन्द दस दस्मेश, दह दिशा फोल फुलाईआ। जिस झगड़ा मेटणा मलेश, कूड़ कुड़िआरा डेरा ढाहीआ। उह देवे अगम्मड़ा संदेश, बिन सरवणां दए सुणाईआ। जो पुरख अकाला रहे हमेश, हम साजण डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नित नवित्ता आपणा बदले अगम्मा वेस, भेख भेखाधारी आप बदलाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ हँस राज दे टैंट विखे
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

माईआ कहे प्रभू मेरे करतिआ, करतार कुदरत दे मालक तेरी वडयाईआ। तूं निरगुण धार आया परतिआ, पतिपरमेश्वर वेस वटाईआ। भाग लगाया उप्पर धरतिआ, धवल दिती सुहाईआ । तेरा खेल होवे शरष्तिआ, शरा देणी बदलाईआ। मेरे स्वामी साचे अरशिआ, अर्शी प्रीतम तेरे हत्थ वडयाईआ। मेरे मालक ख़ालक फरशिआ, फर्श वेखणा चाईं चाईआ। मेरी पूरी कर देणी हरसिआ, हवस देणी गवाईआ। तू देवण वाला दरसिआ, दीद देणी चमकाईआ । मैं तेरे हुक्म विच्च रहवां परचिआ, पराचीन दा लेखा झोली पाईआ। वसणहारे मन्दर मस्जिद शिवदुआले मठ चरचिआ, चरागाहां तेरी शरनाईआ। मैं बिरहों विछोड़े विच्च मरदीआं, मर्द मरदाने होणा आप सहाईआ। मेरा बणना दर्दीआ, दर्द लैणा वंडाईआ। मेरीआं पिछलीआं वेख लै अरजीआं, जुग चौकड़ी तेरे अग्गे रखाईआ। तूं सदा आपणीआं करें मरजीआं, मालक हो के हुक्म वरताईआ। मैं भिखारन होई गरजीआ, गरज तेरे अग्गे रखाईआ। तेरा खेल होवे असचरजीआ, असचरज तेरी तेरे हत्थ वडयाईआ। सभ दीआं पुठीआं करनीआं नरदीआं, नर नरेशां देणा ढाहीआ। शरअ दीआं वेखणीआं करदीआं, छुरी जगत फोल फुलाईआ। मैं मिन्नतां हाढ़े करदीआं, निव निव सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मैं तेरा ढोला पढ़दीआं, दूसर अवर ना कोई पढ़ाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ प्रकाशो देवी दे गृह
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

माया कहे मैं फिरां तौली तौली, तलबा सारयां मंग मंगाईआ। नाल संदेशा देवां धरनी धरत धौली, धवल दिआं जणाईआ। मेरी रुत्त सुहञ्जणी मौली, प्रभू दित्ती

माण वडयाईआ। अवतार पैगम्बर गुरूआं वेखां कँवली, कौल इकरार नाल मिलाईआ। दुनी दुनी वेखां बबली, दीन दीनां फोल फुलाईआ। आप बण के वैरागण कमली, भज्जां वाहो दाहीआ। जिज्ञासूआं बुद्धि करां यमली, याद प्रभ दी दिआं भुलाईआ। मेरी खेल जाणे काहना सवली, कृष्न रंग रंगाईआ। मैं बाहू बल वेखां डौली, सूरबीरां दिआं हिलाईआ। मेरी खेल जाणे कोई ना गबली, की भीतर हुक्म वरताईआ। मैं भज्जी फिरदी कूड़ कुड़िआरी मध लई, रस दीन दुनी प्याईआ। मैनूं पुरख अकाले चरनां विच्च सद्द लई, सदके वारी घोल घुंमाईआ। मैं प्यार विच्च बज्झ गई, बंधन सके ना कोई तुड़ाईआ। मैं चारों कुण्ट भज्ज लई, नस्सी वाहो दाहीआ। मैं जगत जहान वेख हद्द लई, दीनां मज़हबां फोल फुलाईआ। मैं निरगुण जोत लभ्भ लई, लबां तों हस्स के दिआं सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, धुर मालक बेपरवाहीआ।

माया कहे मैं आपा रही विचार, विचरके दिआं सुणाईआ। की खेल करे मेरा करतार, कुदरत दा कादर हुक्म वरताईआ। जिस दे हुक्म विच्च सदा जुग चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग भज्जण वाहो दाहीआ। उह लहणे देणे रिहा निवार, उतर पूरब पच्छिम दक्खण ध्यान लगाईआ। मैं उस दा करां दीदार, सनमुख हो के दर्शन पाईआ। निव निव करां निमस्कार, धूढ़ी ख़ाक रमाईआ। किरपा कर मेरे निरँकार, तेरी बेपरवाहीआ। चारों कुण्ट वेख लै धूंआंधार, साचा चन्द ना कोई चमकाईआ। भरमे भुल्लया नारी नार, नर नरायण तेरा दरस कोई ना पाईआ। कूड़ कुड़िआर बणया आहार, विभचार करे लुकाईआ। तन ममता पैज शिंगार, हउमे हंगता गढ़ सुहाईआ। माया कहे मैं वेखां विगसां पावां सार, बिन नैणां नैण उठाईआ। मैनूं इऊंँ जापदा एह खेल दिउहाढ़ी दो के चार, चारे कुण्ट नज़री आईआ। उधर इशारा देवे मुहम्मद चार यार, उम्मत उम्मती नाल मिलाईआ। उधर सतिगुर शब्द होवे त्यार, र्तैगुण अतीता लए अंगढ़ाईआ। उधर अवतार पैगग्बर गुरू रहे पुकार, कूक कूक सुणाईआ। उधर धरनी कहे प्रभू मेरा हौला करदे भार, पतित पापीआं कर सफाईआ। उधर कलिजुग कहे मेरा मेट दे अन्ध अंधिआर, अज्ञान अन्धेरा दे चुकाईआ। उधर सतिजुग कहे मेरा मातलोक कर उजिआर, चार कुण्ट करां रुशनाईआ। उधरों धर्म कहे मेरी सति दी कर बहार, पत टैहणी आप महकाईआ। माया कहे मैं निव निव करां निमस्कार, धूढ़ी चरनां ख़ाक रमाईआ। किरपा कर मेरे गिरवर गिरधार, गहर गम्भीर तेरे हत्थ वडयाईआ। मेरी आसा मनसा पूरी कर विच्च संसार, संसारी भण्डारी सँघारी विष्न ब्रह्मा शिव नाल मिलाईआ। मैं ख़ुशीआं विच्च बणां नाचार, दर ठांडे नच्चां कुद्दां चाईं चाईंआ। तूं बख्शणहार मेरा परवरदिगार, साझां यार इक्क अखवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरी ख़ुशीआं वाली होए बहार, बहिबल हो के तेरे अग्गे रही सुणाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ ज्ञान चन्द दे गृह मनवाल कैंप ज़िला जम्मू

माया कहे मैथों सारे मंगदे मंगा, मांगत हो के ध्यान लगाईआ। मैं हुक्म चाहुंदी सूरे सर्बंगा, की करता दए दृढ़ाईआ । फेर घर घर चाढ़्हांगी रंगा, नव सत वेख वखाईआ। जगत वजावां अगम्म मरदंगा, ताल आपणा दिआं सुणाईआ। फड़ उठावां भुक्खा नंगा, शाह शहाना नाल मिलाईआ। मेरा खेल सभ नूं लग्गे चंगा, चंगी तरां जणाईआ। नैण उठावे जमना सुरसती गोदावरी गंगा, अठ्ठ सठ नाल मिलाईआ। लहणा देणा तक्कां तत्त पंजा, पंचां शब्दां शब्द शनवाईआ। वेख खेल अक्खर बवन्जा, बावन धार भेव चुकाईआ। मेरा लहणा देणा दीन दुनी नाल संदा, संनद पिछली दिआं वखाईआ। कलिजुग अन्तम तक्कां कन्ढ्ढा, कन्ढ्ढी बैठी ध्यान लगाईआ। निरगुण धार वेखां खण्डा, खड़गाँ बाहर अक्ख उठाईआ। जगत विद्या तक्कां पंडा, मुल्हां शेख़ां फोल फुलाईआ। दीन दुनी दा अन्तश्करन तक्कां रंडा, बेवा दिसे लोकाईआ। मेरा सफर नहीं कोई लम्बा, लंमाह लंमाह वेख वखाईआ। प्रभू दे हुक्म विच्च मैं कम्बा, थरथराहट विच्च दुहाईआ । मैं साहिब दे नाम दा किसे नूं लैण नहीं देणा चन्दा, चन्द चांदनी वेखां चाईं चाईंआ। मानस मानव मानुख धरनी उत्ते रहण देणा नहीं कोई गंदा, कूड़ कुड़िआरा डेरा ढाहीआ। चुरासी विच्चों बन्दगी वाला वेखां बन्दा, हरिजन साचा वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सिर मेरे हत्थ रखाईआ ।

माया कहे मैं जगत तक्कदी धारा, धरनी धरत धवल धौल ध्यान लगाईआ। नौं खण्ड पृथ्मी पावां सारा, पृथ्म इक्को पुरख अकाल धिआईआ। दूजा सतिगुर शब्द कर प्यारा, प्रेम प्रीती विच्च सीस निवाईआ। नैणी तक्क के सचखण्ड दवारा, बंक दवारी वेखां चाईं चाईंआ। विष्न ब्रह्मा शिव दे इशारा, बिन अक्ख सैनत दिआं लगाईआ। संदेशा दे पैगग्बर गुर अवतारा, आपणी कार कमाईआ। आओ वेखो दीन दुनी चारों कुण्ट नैण उजिआरा, उतर पूरब पच्छिम दक्खण पड़दा जगत उठाईआ। धरनी वखावां रोदी ज़ारो ज़ारा, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। सति सच दा रहे ना कोई दवारा, धर्म दी धार ना कोई वडयाईआ। चार कुण्ट लोभ मोह हँकार विकारा, माया ममता होई हलकाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म करे ना कोई प्यारा, प्रीतम मिल के वज्जे ना कोई वधाईआ। नाद शब्द सुणे ना कोई धुंनकारा, आत्मक राग ना कोई शनवाईआ। अमृत रस निझर झिरना मिले ना कोई ठंडा ठारा, बूंद स्ंवाती कँवल नाभ ना कोई उलटाईआ। साजण मीत प्रभू मिले ना प्रीतम प्यारा, पारब्रह्म दरस कोई ना पाईआ। आपणयां सिखां मुरीदां मुर्शदां दिउ सहारा, सिर सिर आपणा हत्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, साचा रंग रंगाईआ।

माया कहे मैं रंगावां रंग चलूल, अनदृष्ट दिआं समझाईआ। धर्म दी धार दस्सां असूल, असल असल विच्चों प्रगटाईआ। धुर दा हुक्म जाए कोई ना भूल, भुल्लयां दिआं दृढ़ाईआ। ख़ुद ख़ुदा दा हुक्म वरतणा माकूल, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। खेल करे मालक स्वामी कन्त कन्तूहल, हरि करता धुरदरगाहीआ। जिस दा सच पंघूड़ा मैं दो जहानां

रही झूल, झूले देवे थाउँ थाईंआ। ओस दे चरनां मस्तक लावां धूल, धूढ़ी खाक रमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, उह लेखे लहणे जाणे शंकर वाली त्रैसूल, त्रैगुण अतीता ठांडा सीता धुर दा हुक्म हुक्म विच्चों वरताईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ खोलू राम दे टैंट विच्च
मनवाल कैंप ज़िला जम्मू

सतिगुर बख्शे सच धरवास, शब्द धार सरनाईआ। अन्तर निरंतर दे विश्वास, विश्व दा भेव चुकाईआ। लेखे ला स्वास स्वास, पवण पवणां नाल मिलाईआ। मानस जन्म करे रास, सिर आपणा हत्थ टिकाईआ। पन्ध मुका के ज़िमी आकाश, गगन गगनंतरां लेखा दए चुकाईआ। हरिजन रक्खे दास, सेवक सेवा रूप वटाईआ। काया घर मण्डल पावे रास, आत्म परमात्म गोपी काहन नचाईआ। सदा सुहेला रक्खे पास, विछड़ कदे ना जाईआ। सच दवारा एकँकारा सचखण्ड बख्श निवास, जोती जाता पुरख बिधाता आपणे विच्च मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, गृह साचा रंग रंगाईआ।

सतिगुर शब्द कहे मेरी धर्म धार दी मोख, मुकती चरनां हेठ दबाईआ। जन भगतां देवणहार सन्तोख, सति सति विच्च समाईआ। ना हरख ना सोग, चिन्ता ग़म ना कोई जणाईआ। मानव मानस मानुख धरनी धरत धवल धौल चुगदे चोग, रसना जेहवा रस चखाईआ। आपणी आपणी आयू सारे भोग, चलण वाहो दाहीआ। कोटां विच्चों जन भगत सुहेलयां हुंदा संयोग, पुरख बिधाता आपणा मेल मिलाईआ। आवण जावण कॅटे रोग, चुरासी लेखा दए चुकाईआ। सच दवार बख्श के मौज, चरन कँवल दए सरनाईआ। दूजी करनी पए ना खोज, खोजू कर्म कांड दा डेरा ढाहीआ। सति सच दा बख्श के जोग, जुगती इक्को इक्क वखाईआ। देंदा रहे दरस अमोघ, वड्डयां छोटयां होए सहाईआ। आपणे कंध उठाए तुहाढ्ढा बोझ, मेहरवान मेहर नज़र टिकाईआ। तुहाढ्ढे अन्तश्करन विच्चों कढ्ढ के सोच, समझ समझ नाल बदलाईआ। तुहाढ्ढी आशा मनसा पूरी कर के लोच, लोचन नैण दए वखाईआ। आत्म परमात्म मेल मिलाए अगम्मी गोत, दर ठांडे दए वडयाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेल मिला के निर्मल जोत, जोती जाता पुरख बिधाता एका घर दए वडयाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ बलविंदर सिँघ दे टैंट विच्च
मनवाल कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे मेरे निरँकार, निरवैर निराकार तेरी ओट तकाया। मैं निमाणी सुण पुकार, कोझी कमली कूक कूक सुणाईआ। पुरख बिधाते पा सार, पारब्रह्म पतिपरमेशवर तेरी ओट तकाईआ। मैं रोवां ज़ारो ज़ार, सचखण्ड तेरे अलख जगाईआ। मेरे उत्ते होया धूंआंधार, चारों कुण्ट अन्धेरा छाईआ। सति सच ना कोई उजिआर, धर्म बैठा मुख छुपाईआ। तेरी सृष्टी करे विभचार, कुकर्म विच्च लोकाईआ। शब्द सुणे ना कोई तेरी धुंनकार, अनहद नाद ना कोई शनवाईआ। अमृत रस निझर झिरना मिले ना ठंडा ठार, बूंद सवांती ना कोई टपकाईआ। जोती जाते तेरा नूर होए कोई ना जाहर, जाहर जहूर तेरा दरस कोई ना पाईआ। मेरी कलिजुग सुण पुकार, कूक कूक दिआं सुणाईआ। मेरे उत्तों लाह दे भार, पापां कर सफाईआ। जगत जगिआसूआं दुरमत मैल उतार, निरंतर अन्तर दे वडयाईआ। आपणा मार्ग बख्श सुखाल, रहबर हो के वेख वखाईआ। मेरे मालक खालक दीन दयाल, दयानिध तेरी सरनाईआ। मैं सदी चौधवीं होई बेहाल, बीस बीसे तेरी ओट तकाईआ। तूं योधा सूरबीर आदि जुगादी नौजवान, नूर नुराना इक्क अखवाईआ। किरपा कर मेरे भगवान, भगवन तेरा राह तकाईआ। कूड़ कुकर्म मेट निशान, शरअ शरअ विच्चों बदलाईआ। आत्म ब्रह्म दे ज्ञान, सृष्टी दृष्टी दे समझाईआ । तूं सभ दा नज़री आएं राम, काहन काहना इक्को रूप दरसाईआ। तूं पीरां दा पीर अगम्म अमाम, नबीआं रसूलां पड़दा आप चुकाईआ। तूं शाहो भूप सुल्तान, शहनशाह वड वडयाईआ। तूं दो जहानां राज राजान, पुरी लोअ ब्रह्मण्ड खण्ड तेरी चलण हुक्म रजाईआ। धरनी कहे धरत धवल मैं निमाणी धौल तूं प्रभू मार ध्यान, बिन अक्खां अक्ख उठाईआ। चारों कुण्ट शरअ शैतान, छुरी वेख जगत कसाईआ। कलिजुग जीवां तोड़ माण अभिमाण, हंगता रहे ना राईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म सारे ढोला गाण, पारब्रह्म ब्रह्म मिल मिल के वज्जे वधाईआ। तेरा इष्ट गुरदेव स्वामी इक्क मनाण , दूजा नज़र कोई ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच प्रीती प्रीतम दे दे आपणा दान, दयावान मेरी खाली झोली देणी भराईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ ज्ञान सिँघ दे टैंट विखे
मनवाल कैंप ज़िला जम्मू

कलिजुग कहे धरनीए प्रभ अग्गे ना कर पुकार, बहिबल हो ना दे दुहाईआ। मेरा वक्त सुहञ्जणा विच्च संसार, चारों कुण्ट वेख ध्यान लगाईआ। मैं संदेशा देवां वारो वार, गृह गृह रिहा सुणाईआ। कलिजुग जीवां करके ख़बरदार, सुत्यां लिआ उठाईआ। कूड़ कुड़िआरा चाढ़्ह खुमार, मस्ती दित्ती वखाईआ। काम क्रोध लोभ मोह बख्श हँकार, हंगता संग रलाईआ। सति धर्म दा रहण नहीं दिता विचार, चारों कुण्ट अन्धेरा छाईआ। माण

रिहा ना किसे धर्म दवार, सारे देण दुहाईआ। अठ्ठ सठ रोवण धाहां मार, गंगा गोदावरी जमना सुरसती रही कुरलाईआ। एह खेल मेरा तक्क अपर अपार, अपरम्पर स्वामी दित्ती वडयाईआ। मैं लहणा देणा जाणा जगत जीवां पावां सार, महांसारथी हो के वेख वखाईआ। मेरी चारों तरफ खिली गुलजार, महक ममता वाली महकाईआ। विभचारी करके पुरख नार, वेखां चाईं चाईंआ। किसे नज़र ना आए हरि करतार, करता पुरख मिलण कोई ना पाईआ। मैं भेव चुकाया तेई अवतार, हज़रत ईसा मूसा मुहम्मद खेल खिलाईआ। गुरूआं दस्स आपणी तकरार, बहिरहाल आपणा भेव खुल्हाईआ। मैं नौं खण्ड पृथ्मी सभ दा सिकदार, शहनशाह इक्क अखवाईआ। कोई ना मेरे हुक्म तों चले बाहर, सिर सके ना कोई उठाईआ। मैं सभ दा पीर जाहर, जाहर जहूर नज़री आईआ। मेरी सभ तों वखरी गुफ्तार, गुफ्त शनीद करां पढ़ाईआ। मेरी खाहिश दे तलबगार, दीन दुनी वाले नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेरा साचा संग निभाईआ।

कलिजुग कहे धरनीए ना मार प्रभू नूं कूकां, कूक कूक सुणाईआ। मैं ख़ुशीआं विच्च तेरी सति धर्म दी धार नूं फूकां, अगनी तत्त लगाईआ। मेरा खेल वेख लै विच्च पंज भूता, अप तेज़ वाए पृथ्मी अकाश ध्यान लगाईआ। मैं खाली रहण दित्ता नहीं कोई कूचा, गली गली भज्जां वाहो दाहीआ। जिग्यासू दिसे कोई ना सुचा, कूड़ कुड़िआरा रंग रंगाईआ। प्यार मुहब्बत नाता रहण दिता नहीं किसे गुरू दा, सेवक विच्च सेवा भावना नज़र कोई ना आईआ। हुण मेरा खेल तक्कणा शुरु दा, शरअ वालिआं दिआं टकराईआ। धुर दा हुक्म कदे ना मुड़ूगा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। कूड़ कुड़िआरा बेड़ा शौह दरया रुड़ूगा, अग्गे हो ना कोई अटकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दा अनाद नादी मंतर एक फ़ुरूगा, फुरने तेरे मेरे रहण कोई ना पाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ लाल सिँघ दे टैंट विच्च
मनवाल कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे शहनशाह सुलताना, सो पुरख निरञ्जण तेरी शरनाईआ। हरि पुरख निरञ्जण मेरे मेहरवाना, एकँकार तेरी वडयाईआ। आदि निरञ्जण नौजवाना, अबिनाशी करते होणा सहाईआ । श्री भगवान बण मर्द मरदाना, पारब्रह्म मेरी देणी पैज रखाईआ। शब्द सतिगुर नौजवाना, तेरी धूढ़ी खाक रमाईआ। निगह मार लै विच्च जहाना, चारों कुण्ट अक्ख उठाईआ। मेरा धर्म दा धर्म ना रिहा निशाना, सच बैठा मुख छुपाईआ। मैं संदेशे दिते सीता रामा, कृष्ना काहना आख जणाईआ। पैगग्बरां दिते पैग़ामा, संदेसयां विच्च जणाईआ। गुरू गुरदेवा दस्सया लोकनामा, भेव अभेद खुल्हाईआ। आपणे दीनां मज़्हबां वेखो बैठे उत्ते असमाना, बिन नैणां नैण उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, देवणहार तेरी शरनाईआ।

धरनी कहे मेरे पुरख अकाल वेख लै जगत, जग जीवण दाते ध्यान लगाईआ। चारों कुण्ट तक्क लै अगम्मी शक्त, निर्भय पड़दा आप चुकाईआ। वक्त दुहेला वेख लै बूंद रक्त, सच विच्च ना कोई समाईआ। मैं बेनन्ती करदी फकत, फिकरे ढोले रही सुणाईआ। तेरा रिहा कोई ना जिगरे लखत, पूत सपूता नज़र कोई ना आईआ । जिध्धर तक्कां दीनां मज़्हहबां दिसे हसद, मुहब्बत विच्च ना कोई समाईआ। तूं चढ़्ह के आ अगम्मी असव, शाह सवारा फेरा पाईआ। दीन दुनी दा मेट मुतसब, मुतला कर के सभ नूं दे समझाईआ। मेरे उत्ते होण वाला गजब, मैं हैरानी विच्च रही समझाईआ। झगड़ा पैणा दीन मज़हब, चारों कुण्ट लए अंगढ़ाईआ। मेरी मेहरवाना कर दे मदद, सिर मेरे हत्थ टिकाईआ। सदी चौधवीं निरगुण धार तक्कां तशदद, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर मेरे हत्थ रखाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ सवरन कौर दे गृह मनवाल कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे प्रभू मेरी इक्क अरदास, बेनन्ती विच्च जणाईआ। तूं मेरा शहनशाहो शाबाश, पातशाह बेपरवाहीआ। तेरा सचखण्ड दवार निवास, थिर घर तेरे चरन कँवल शरनाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश तेरी रास, मण्डल मंडप वेखां चाईं चाईंआ। तूं शाहो भूप अबिनाश, हरि करता धुरदरगाहीआ। मेरी इक्को बेनन्ती अन्तम पूरी करनी खाहिश, खालस दिआं दृढ़ाईआ। सद वसीं भगतां पास, भगत सुहेले आपणी दया कमाईआ। गरीब निमाणयां पूरी करीं आस, तृष्ना तृखा पूर कराईआ। दीनां नाथां दुखड़े करीं नास, तन वज़ूदां करीं सफाईआ। आत्म जोत बख्श प्रकाश, अन्ध अन्धेरा देणा मिटाईआ। चरन प्रीती दे विश्वास, विशिआं चों बाहर कढ्ढाईआ। तूं दाता सर्ब गुणतास, गुणवन्त तेरी सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरे उत्ते वेखीं आपणे भगत जन, बणीं जणेंदी माईआ। भाग लगावीं काया माटी तन, पंचम पंच दे वडयाईआ। अन्दरों फेर के मणका मन, ममता मोह देईं मिटाईआ। इक्क समझा आपणा ब्रह्म, पारब्रह्म पड़दा देणा उठाईआ। चरन प्रीत बख्श के धरम, धर्म दी धार देणी समझाईआ। झगढ़ा मेट के वरन बरन, शत्री ब्रह्मण शूद्र वैश दा पन्ध मुकाईआ। तूं मेरा मैं तेरा सारे ढोला पढ़न, आत्म परमात्म मिल के वजदी रहे वधाईआ। साची मंज़ल दस्सीं चढ़्हन, रस्ता इक्को इक्क वखाईआ। सचखण्ड दवारी दस्सीं वड़न, अग्गे हो ना कोई अटकाईआ। मेरे स्वामीआं अन्तरजामीआं जन भगतां फड़ीं लड़न, पल्लू आपणे गंढ पवाईआ। मेरे नाल तेरी चरन धूढ़ दा होवे परन, परा पसन्ती मद्धम बैखरी तों बाहर देणा समझाईआ। तूं सतिगुर दाता तारन तरन, तारनहार इक्क अखवाईआ। जो हरिजन गुरमुख गुरसिख भगत सुहेले सूफी सन्त फकीर तेरी आए सरन, सरनगत देणी वडयाईआ। तूं सभ किछ करनी करन, करता पुरख इक्क अखवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निरगुण धार फड़ाईं लड़न, पलू पलकां दे पिच्छे लैणा बंधाईआ।

❋

२८ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ भाग सिँघ दे टैंट विखे
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

माया कहे मैं रचणा काज अगम्मा, अगम्म मेरी वडयाईआ। भेदां भरया होवे मेरा समां, समझ बुद्धी तों बाहर मेरी पढ़ाईआ। मैं लेखा जाणा चार जुग तों नवां, नव नौं चार दी धार नाल वडयाईआ। मैं सच संदेशा ख़ुशीआं दे नाल कहवां, कह कह दीन दुनी सुणाईआ। मेरे सजणो मित्रो मेरा वक्त सुहञ्जणा होणा रवां, रवी दा लेखा सोभा पाईआ। जिज्ञासूओ तुहाढ्ढी मन दी सेजा सवां, आसण सिँघासण इक्क वडयाईआ। तुहाढ्ढे अन्तश्करन विच्च पा के मोह दी तमा, नाता कूड़ नाल जुड़ाईआ। घर घर ममता जगा के शमा, हंगता करां शनवाईआ। वेख वखाणा काया माटी चंमां, चम्म दृष्टी ध्यान लगाईआ। पवण स्वासी तक्कां दमां, दामनगीर हो के खोज खुजाईआ। मेरा लहणा देणा सभ दे नाल विच्च गमां, ग़मखार मिलण कोई ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा हुक्म आप वरताईआ।

माया कहे मैं सभ दे नाल जोड़ना रिश्ता, जगत सनबंधीआं दिआं जणाईआ। प्रभू उत्ते किसे दा रहण नहीं देणा निसचा, निसचे नाल दिआं बदलाईआ। नेत्र लोचन नैण पुरख अकाल होवे ना दिसदा, चारों कुण्ट अन्धेरा छाईआ । प्यार रहण देणा नहीं किसे मित्र प्यारे मित दा, मित्रो दिआं समझाईआ। खेल तक्कणा मन ठगोरी चित दा, चेतन्न सुरती ना कोई कराईआ। मेरे प्यार विच्च शाह सुल्तान वेख्यो विकदा, आपणी कीमत जगत पवाईआ। साधां सन्तां मन होणा नहीं टिकदा, टिक्के धूढ़ी खाक ना कोई रमाईआ। मैं हुक्म मन्नणा ओस अबिनाशी अचुत दा, जो चतुरभुज बेपरवाहीआ। वक्त सुहञ्जणा होणा मेरी रुत दा, रुतड़ी प्रभ दे नाल महकाईआ। मैं भाणा मन्नणा शब्द दुलारे सुत दा, जो जुग जुग आपणा हुक्म वरताईआ। मेरा निशाना होणा अदभुत दा, पंज भूतक समझ कोई ना पाईआ। वक्त सुहञ्जणा होवे मेरी रुत दा, रुतड़ी कलिजुग नाल महकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा खेल आप समझाईआ।

माया कहे मैं मस्तीआं विच्च फिरां दीवानी, दीवा बाती घर घर वेख वखाईआ। मेरी जोबन वाली होवे जवानी, चारों कुण्ट भज्जां वाहो दाहीआ। मेरे संग कूड़ दी होवे निशानी, निशाने नव सत वखाईआ। मेरे कोल मोह दी होवे अभिमानी, ममता कूड़ी नाल रलाईआ। मेरा लेखा सुहञ्जणा होवे नाले चारे खाणी, चारे बाणी मेरी वजदी रहे वधाईआ। मेरा खेल जगत जुगत तों बाहर निसाणी, निरगुण आपणा हुक्म वरताईआ। मैं लेखा तक्कां जीव पुराणी, पुनह पुनह खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, सच बख्शे चरन सरनाईआ।

माया कहे मेरा खेल अगम्मड़ा, अनोखी वक्खरी धार चलाईआ। मेरा रूप समझे ना कोई पैसा धेला दमड़ा, टकिआ वंड ना कोई वंडाईआ। तन वजूद माटी ख़ाक ना दिसे चंमड़ा, पंज तत्त ना वेस वटाईआ। मेरा पवण स्वास ना कोई अम्मी अंमड़ा, गोदी गोद

ना कोई वखाईआ। मेरा नेत्र लोचण नैण कदे ना होवे अन्धड़ा, नेत्रहीण ना कदे अखवाईआ। मेरा भाग दिसे ना मंदड़ा, मंदभागाँ तक्कां लोकाईआ। हरख़ सोग ना होवे गमड़ा, चिन्ता विच्च कदे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच मेरा खेल खिलाईआ।

माया कहे मैं खेल खेलां विच्च जगत, जग जीवण दाता दए वडयाईआ। मेरा सुहञ्जणा होवे वक्त, घड़ी पल ख़ुशी बणाईआ। मेरी पूरी होवे शर्त, शरअ दे डेरे ढाहीआ। मेरा स्वामी मिले मालक अर्श, अर्शी प्रीतम धुरदरगाहीआ। मैं खेल खेलां उत्ते फर्श, धरनी धरत धवल वज्जे वधाईआ। मेरा मेहरवाना श्री भगवाना नौजवाना करे तरस, रहमत रहीम आप कमाईआ। धुर दा मेघ देवे बरस, जगत तृष्ना दए बुझाईआ। मैं सच दवारे करां दरस, दर ठांडे निव निव लागाँ पाईआ। मेरी कल्पणा विच्च रहे कोई ना हरस, हवस देवे बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा मेला लए मिलाईआ।

माया कहे जन भगतो मेरा जगत वाला नहीं मोह, सति सच दिआं समझाईआ। तुहाढ्ढे अन्तर निरंतर ओस प्रभू दी लोअ, जो लोयण लोचन नैण सर्ब रिहा खुल्हाईआ। तुसीं आत्म परमात्म धार इक्क ते दो, दूआ एका मिल दे वज्जे वधाईआ। सच प्यार विच्च जाणा छोह, छोहर बांके बण के लैणी अंगढ़ाईआ। तुहाढ्ढे नाल कदे ना करां धरोह, धरू प्रहिलाद रिहा समझाईआ। सति सच दा ढोआ देवां ढो, वस्त अगम्म अगम्म वखाईआ। तुहाढ्ढे अन्तर निरंतर एका शब्द स्वामी सो, हँ ब्रह्म मिल के वज्जे वधाईआ। मेरा लहणा देणा लेखा अवर रहे ना को, कोयल वांग कूक के दिआं जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, धुर मालक वड वडयाईआ।

माया कहे जन भगतो तुसीं करयो कोई ना फिकर, फिकरा दिआं जणाईआ। तुहाढ्ढा इक्को प्रेमी प्यारा मित्र, मित्रो धुरदरगाहीआ। जिस दी धार विच्चों मैं आई निक्कल, मैनूं जन्मे कोई ना माईआ। मैं जाणा देश इतल, वितल आपणा फेरा पाईआ। दीन दुनी धार तक्कणी पित्तल, कंचन गढ़्ह ना कोई वडयाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दी खेल आप खिलाईआ। झट्ट नारद कहे माया तूं बड़ीआं कीतीआं बातां, आपणे वतन दा हाल सुणाईआ। उठ तक्क लै अन्धेरीआं रातां, बिन नैणां नैण खुल्हाईआ। चार जुग दीआं वेख लै गाथां, अक्खर अक्खरां फोल फुलाईआ। दुनी विच्च तक्क लै अनाथ अनाथां, दीन दीनां पड़दा आप उठाईआ। आपणा मस्तक तक्क लै माथा, की तेरा लेख रिहा जणाईआ। आपणा लहणा वेख लै हाथो हाथा, हथेलीआं दोवें लै उठाईआ। की खेल करे तेरा पुरख समराथा, हरि करता धुरदरगाहीआ। जिथ्थे इक्क खुल्हाया हाटा, हटवाणा बणया बेपरवाहीआ। नी तेरा चीथड़ पुराणा फाटा, जुग चौकड़ी पिछला नज़री आईआ। आपणे खाते विच्चों वेख लै आपणा घाटा, बिन अंकड़िआं हिसाब लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा हुक्म आप वरताईआ।

माया कहे मैं आदि आदि वणजारन, वणज सति सच कराईआ। प्रभ दर भिखारन, जुग जुग झोली डाहीआ। कलिजुग अन्त आई पुकारन, कूक कूक सुणाईआ। खेल तक्क सची सरकारन, शाह पातशाह सचे शहनशाहीआ। धर्म रिहा ना किसे नारी नारन, नर नरायण तेरे विच्च ना कोई समाईआ। भेव अभेदा अछल अछेदा मेरा दस्सदे कारन, किस बिध आपणा खेल खिलाईआ। मैं घर घर दर दर मन्दरां अन्दर होवां भंडारन, वस्त जगत वाली वरताईआ। तूं शाहो भूप बिन रंग रूप मेरा राज राजन, दर तेरे सीस झुकाईआ। हक़ हकीकत किस बिध सवारे काजन, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा धुर दा वर, देवणहार तेरी शरनाईआ।

माया कहे मैं फिरां नाल चाउ, चाउ घनेरा इक्क रखाईआ। गीत गावां वाहो वाहो, वाहवा तेरी बेपरवाहीआ। सृष्टी दृष्टी तक्कां वांग काउँ, गृह गृह फोल फोलाईआ। बिनां भगतां हिरदे वसे किसे ना नाउँ, निरँकार मिलण कोई ना पाईआ। मैं फिरदी गाउँ गाउँ, आप आपणा पन्ध मुकाईआ। मैं कूक सुणावां खड़ी कर के बाहों, बाहू बल नाल जणाईआ । पुरख अकाला दीन दयाला आदि जुगादी शहनशाहो, शाह पातशाह इक्क अखवाईआ। जिस सृष्टी दुनी कायनात ला जाणा सभ नूं दाउ, भेत अभेद समझे कोई ना राईआ। जिस दा लहणा देणा अन्तम शौह दरयाउ, कलिजुग कूड़े बेड़े दए रुड़्हाईआ। जिस ने आदि कीता पसाउ, अन्तम वेखे थाईं थाईंआ। उस स्वामी अन्तरजामी सदा बल बल जाउ, बलहारी बलहार आपणा कराईआ। जो आदि अन्त जुगा जुगन्त श्री भगवन्त सभ दा पिता मांओ, जो परवरदिगारा सांझा यारा एकँकारा एका एक अखवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे अगम्म अथाहो, अगोचर आपणा भेव चुकाईआ।

❋

२९ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ बचनो देवी दे गृह किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे किरपा करे पतित पावन, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। लेखा जाणे बल बावन, बावल धार अगम्म अथाहीआ। जिस खेल खिलाया राम रावण, राम रामा वड वडयाईआ। जिस कंस मिटाया बण के शामन, शाम घनईआ रूप दरसाईआ। सो अन्तम बण के मेरा जामन, कलिजुग कूड़ कुड़िआर वेख वखाईआ। जिस झगढ़ा मेटणा शतरी शूद्र वैश ब्रह्मण, ब्रह्म इक्को इक्क दरसाईआ। उह मेरी वेखे तृष्ना तामन, खाहिशां ध्यान लगाईआ। मैं उस दे करां चरन ध्यानन, निव निव सीस झुकाईआ। पल्लू फड़िआ दामन, आपणी गंढ बंधाईआ। सो किरपा करे श्री भगवानन, भगवन रंग रंगाईआ । मेरे नेत्र देवे चानण, बिन अक्खीआं अक्ख उठाईआ। जिस दे भगत सुहेले ख़ुशीआं रंग मानण, मनसा प्रभ दे नाल रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा लहणा रिहा चुकाईआ।

धरनी कहे मेरी मिटी ख़ाक मारे छालां, बिन कदमां कदम उठाईआ। मैनूं चाउ घनेरा बाहला, बहुभांती दिआं समझाईआ। मेरा अन्तश्करन होया काहला, छेती छेती रिहा कुरलाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला, देवणवाला जगत वडयाईआ। जन भगतां बण रखवाला, होए आप सहाईआ। प्रेम प्यार दी तन अन्तर पहना के माला, मन का मणका रिहा भवाईआ। साढ्ढे तिन्न हत्थ सुहा सची धरमसाला, धर्म दवारा इक्क वखाईआ। मार्ग दस्स अगम्म सुखाला, भेव अभेदा आप चुकाईआ। हरिजन तूं मेरा मैं तेरा गा लै, दूसर अवर ना कोई पढ़ाईआ। तेरी लेखे लावे घाला, जन्म जन्म लहणा दए चुकाईआ। दाग़ रहे मूल ना काला, कल कलकी होए सहाईआ। अग्गे मंगे कोई ना हाला, राए धर्म ना दए सजाईआ। नाम प्या लै जाम प्याला, साकी बणे धुर दा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरा हल्ल करे सवाला, इच्छया आसा तमन्ना पूर कराईआ।

❋

२९ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ बलवन्त कौर दे गृह
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे भगतो मैं तुहानूं दिआं वधाई, वाहवा ख़ुशीआं गीत सुणाईआ। जिन्हां दा प्रीतम प्यारा इक्को माही, सद मुहब्बत विच्च समाईआ। जो तुहाढ्ढे पिच्छे बणया पान्धी राही, मिले थाउँ थाईंआ। इक्क संदेशा रिहा सुणाऐ, धुर फ़रमाण जणाईआ। तूं मेरा मैं तेरा लैणा गाई, सच नाम शनवाईआ। तुहाढ्ढा लहणा देणा पूर कराई, आशा तृष्ना जगत मिटाईआ। गोबिन्द दा लेखे ला के बरस दो सौ ढाई, ढईआ आपणा रंग रंगाईआ। लेखा जाणे थल अस्गाही, टिल्ले परबत वेख वखाईआ। दीनां मज़्हहबां लेखा रिहा चुकाई, ज़ात पात ना वंड वंडाईआ। सर्ब बणा के भैणां भाई, पिता पूत लए गल लाईआ। तुसां वसणा चाईं चाईं, चाउ घनेरा दए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा रंग आप रंगाईआ।

धरनी कहे जन भगतो तुसीं सदा रहणा वसदे, घर सच मिले वडयाईआ। अन्तर आत्म रहणा हस्सदे, मन ममता दूर कराईआ। ढोले गाउणे प्रभू दे जस दे, आदि अनादी सिफ्त सालाहीआ। नज़ारे लैणे प्रेम दी अक्ख दे, दर्शन लोचन नाल पाईआ। झगड़े मुकण पंज तत्त दे, तत्तव तत्त ना कोई तपाईआ। वणजारे बणना ब्रह्म मत दे, पारब्रह्म दए समझाईआ। लेखे रहण ना बूंद रत दे, रक्त दा झगड़ा दए मुकाईआ। खेल तक्कणे परमेश्वर पत दे, जो पत पतवन्ता दए वखाईआ। नव सत जगत अगिआसू तक्कणे तपदे, हिरदे शांत ना कोई कराईआ। माया रूप धरे डस्सणी सॅप दे, शाह सुल्तानां डंग लगाईआ। राउ रंक चारों कुण्ट नट्ठदे, भज्जण वाहो दाहीआ। पुरख अकाले दीन दयाले सद्द दे, नेत्र रोवण मारन धाहीआ। साड्डे मेले कर सबब दे , चिरी विछुन्नयां लैणा मिलाईआ। हिसाब

वेख लै आपणे जग दे, जागरत जोत कर रुशनाईआ। चारों कुण्ट अंगिआरे अग्ग दे, अमृत मेघ ना कोई बरसाईआ। प्याले मूधे हो गए मध दे, मधुर धुंन सुणन कोई ना पाईआ। हाए उफ तोबा की हुक्म वरते रब्ब दे, रब्बे आलमीन की खेल खिलाईआ। राह लभ्भण किसे ना हज़ दे, हुजरे हक़ ना कोई सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरे लेखे मुका दे झब्ब दे, यदी आपणा हुक्म वरताईआ।

❋

२९ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ पूरन सिँघ दे गृह किशन पुरा ज़िला जम्मू

धरनी कहे मेरे ते जुग चौकड़ी जांदे बीत, नित नित आपणा पन्ध मुकाईआ। गुर अवतार पैगग्बरां चलदी रहन्दी रीत, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग वजदी रहे वधाईआ। शब्द शहाना नौजवाना वेखदी रही मीत, मित्र प्यारा ध्यान लगाईआ। दीन मज़्हहब दी तक्कदी रही रीत, नाम कलमयां सोभा पाईआ। जगत जिज्ञासूआं वेखदी रही चीत, चेतन्न हो के खोज खुजाईआ। मैं हैरान होवां बिनां भगतां तों मिले ना किसे त्रैगुण अतीत, त्रैभवण धनी मिलण किसे ना आईआ। जिस दा लेखा बाहर मन्दर मसीत, धर्म दी धार इक्क वखाईआ। हरिजन काया करे ठांडी सीत, अगनी तत्त बुझाईआ। कर के पतित पुनीत, पावन दया कमाईआ। कर्म कांड ते मार के लीक, पिछला लेखा दित्ता मुकाईआ। हरिजन साचे कर आप तस्दीक, शहादत नाम वाली भुगताईआ। अन्दरों मेट के अन्धेरा तारीक, नूर नुराना दए चमकाईआ। माण देवे हस्त कीट, हरिजन इक्को रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच स्वामी होए सहाईआ।

धरनी कहे जन भगतो मेरा इशारा इक्क, इक्को वार जणाईआ। इक्क इष्ट ते जाणा टिक, टिक्के मस्तक धूढ़ी ख़ाक रमाईआ। मैं जिस दी नौ सौ चुरानमें जुग चौकड़ी रक्खी सिक, आशा विच्च बैठी अक्ख खुल्हाईआ। सो आ गिआ मेरा मित, मालक खालक धुरदरगाहीआ। जो तुहाढ्ढे वसे चित, ठगोरी मन दी दूर कराईआ। बण परमेशवर पित, आपणी गोद टिकाईआ। दर्शन देवे नित, होए आप सहाईआ। तुसां मानस जन्म लिआ जित, जिंदगी जिंदगी विच्चों बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा मेला आप मिलाईआ।

धरनी कहे मेरीआं ख़ुशीआं होईआं नवीआं, नव नव दिआं जणाईआ। मैं खेल वेखणा अवतार चवीआं, चार बीस नाल वडयाईआ। मैं ओस प्रभू दे प्यार विच्च रवी आं, जो रवीदास दा लेखा पूर कराईआ। जिस लहणा पूरा करना बविंजा कवीआं, कायनात वेख वखाईआ। मैं ओस दी सरन सरनाई पईआं, सिर सिर सीस निवाईआ। जिस ने धर्म राए दीआं पाड़ीआं वहीआं, लेखे भगतां आपणे हत्थ रखाईआ। मैं गुरमुखां दा घर वेखां चाईं चईंआ, चारों

कुण्ट नैण उठाईआ। की खेल करे धुर दा सईआ, साजण बेपरवाहीआ। की दीन दुनी बदले रवईआ, रवादार की आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरिजन साचे लोकमात उजड़े फेर वसईआ, वसीअत गुर अवतार पैगग्बरां नाल रखाईआ।

❋

२९ मध्घर शहनशाही सम्मत ९ भगवान सिँघ दे गृह
किशन पुरा कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे जन भगतो तुसी मेरे उत्ते फिरदे, चरन चरन नाल बदलाईआ। मेरे तपदी दे शांत आई हिरदे, हरि जू दिती माण वडयाईआ। तुसीं विछुंने मीत प्यारे चिर दे, मेला होया सैहज सुभाईआ। रल मिल गीत गाईए ओस पिर दे, जो पीआ प्रीतम धुरदरगाहीआ। जिस लेखे पूरे करने मनसा वाले दिल दे, दलिद्दर दा डेरा ढाहीआ। तुसीं सारे उसे गुंचे दे फुल खिलदे, खलकत विच्चों दए वडयाईआ। तुहाढ्ढे नज़ारे अगम्मी तिल दे, तिलकण बाजी तों बाहर कढ्ढाईआ। पैंडे मुक्क गए बजर कपाटी सिल्ह दे, सिल्ल्ह पाहिन रहण कोई ना पाईआ। तुहाढ्ढे बेड़े शौह दरया कदे ना ठिल्ल्हदे, वहणा वहण ना कोई वहाईआ। हुण वक्त वक्त रहे नहीं ढिॅल दे, समां समां रिहा समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सद आपणा खेल वखाईआ।

धरनी कहे जन भगतो तुहाढ्ढा मेरे उत्ते वसेरा, वसण वालिओ दिआं जणाईआ। मैं नित नित खेल वेख्या बथेरा, जुग चौकड़ी ध्यान लगाईआ। मेरे उत्ते कोई गुरू रिहा ना चेरा, तन वजूद नज़र कोई ना आईआ । सभ तों वखरा खेल करे प्रभू प्रभ शेर शेरा, जोती जाता पुरख बिधाता आपणा रूप बदलाईआ। जो कलिजुग मेटे अन्धेरा, अन्ध अज्ञान दए चुकाईआ। जन भगतां उत्ते करे मेहरा, मेहर नज़र उठाईआ। मेरे उत्ते मारया फेरा, धरनी कहे मैं निव निव लागाँ पाईंआ। जिस दा वक्त सुहञ्जणा नेरा, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। मेरा पूरा करन वाला गेड़ा, गेड़ा गेड़े विच्चों बदलाईआ। चुकावण वाला झेड़ा, झगढ़ा तक्के ख़लक ख़ुदाईआ। तुहाढ्ढा इक्को वार बन्न्ह के बेड़ा, आप आपणे कंध उठाईआ। तुहाढ्ढा वसदा रहे खेड़ा, घर वजदी रहे वधाईआ। दरस कर गिआ जेहड़ा जेहड़ा, चुरासी विच्चों पार लंघाईआ। अन्तम करके हक़ निबेड़ा, लहणे सभ दे झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतो तुहाढ्ढा अज्ज ख़ुशीआं वाला लिआए सवेरा, सुबाह अलल सुबह आपणी दया कमाईआ।