१४ माघ २०२० बिक्रमी दलीप सिँघ दे गृह बाबूपुर”
श्री भगवान कहे सुण सेवा बच्ची, धुर दा लेख समझाईआ । तेरी कहाणी लग्गी सच्ची, साहिब सतिगुर भाईआ। तेरी प्रीत धुर दी लग्गी, ना सके कोई मिटाईआ। श्री भगवान रीती साची दस्सी, बेपरवाह दया कमाईआ। करया खेल पुरख समरथी, शहनशाह होए सहाईआ। मैं वखावां तैनूं अक्खीं, जो दर आया सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच पर्दा रिहा उठाईआ।
साची सेवा सर्ब कमौंदा ए। सो पुरख निरञ्जण भेव चुकौंदा ए। हरि पुरख निरञ्जण पर्दा लहुदा ए। एकँकार आप वखौंदा ए। आदि निरञ्जण भेव मिटौंदा ए। अबिनाशी करता रंग रंगौंदा ए। श्री भगवान संग निभौंदा ए । पारब्रह्म सेवा अंदर आपणी कार आप लगौंदा ए । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा इक्क दिृड़ौंदा ए।
सेवा अंदर सेव कमौंदे ने। विष्न ब्रह्मा शिव सीस निवौंदे ने। गुर अवतार पीर पैगग्बर दोए जोड़ मंग मंगौंदे ने। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, साची करनी आप समझौंदा ए।
साची करनी इक्क दृढ़ावांगा। धुर दी रीती आप समझावांगा। सचखण्ड दवार इक्क वखावांगा। घर दीपक जोत रुशनावांगा। धुर दी अगम्मी बणत बणावांगा। नार कन्त रूप वटावांगा। गृह मन्दर सोभा पावांगा। थिर घर दवार इक्क उपजावांगा। बण जननी जन सुत प्रगटावांगा। सच दवार सुहा रुत्त, फल फुलवाड़ी आप महकावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा आपणे हत्थ रखावांगा।
साची सेवा आपणे हत्थ रखावांगा। शब्दी सुत इक्क प्रगटावांगा। धुर दा हुक्म इक्क अलावांगा। साची रचना रचना विच्चों प्रगटावांगा। विष्नूं विश्व धार चलावांगा। ब्रह्मा ब्रह्म रूप धरावांगा। शंकर धूआंधार प्रगटावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, साची सेवा इक्क लगावांगा।
साची सेवा सर्ब कमौणगे। श्री भगवान दवारे सीस निवौणगे। बण दरवेश मंग मंगौणगे। ख़ाली झोली अग्गे डौहणगे। दोए जोड़ वास्ता पौणगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची कारे लग्ग लग्ग ख़ुशी मनौणगे।
साची कारे आप लगावांगा। विष्नूं हत्थ भंडार फड़ावांगा। साची सेवा इक्क समझावांगा। घर घर रोज़ी रिज़क पुचावांगा। साचा इशक आपणे नाल रखावांगा। स्वामी इष्ट रूप हो नज़री आवांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच करनी खेल करावांगा।
❋
ब्रह्मे सेवा सच समझावांगा। ब्रह्म इक्को नूर प्रगटावांगा। ज़ाहर ज़हूर खेल खलावांगा। शब्दी नाद तूर वजावांगा। आसा मनसा पूर, तृसना तृखा मिटावांगा। हो के हाज़र हज़ूर, हरि मन्दर इक्क वखावांगा। जिस गृह नज़री आए जोती नूर, सच उजाला इक्क करावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सेवा इक्क वखावांगा।
साची सेवा सच जणावांगा। शंकर धूआंधार विच्चों उठावांगा। कर प्यार धूढ़ी टिक्का मस्तक लावांगा। एह आधार सर्ब समझावांगा। हत्थ त्रसूल इक्क फड़ावांगा। लहणा देणा मूल झोली पावांगा। बण धुर दा कन्त कन्तूल, सच संदेशा इक्क सुणावांगा। तिन्नां दस्स के सच असूल, साची सिख्या इक्क दृढ़ावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठावांगा।
मेहर नज़र प्रभू उठाएगा। त्रैगुण माया आप प्रगटाएगा। रजो तमो सतो नाम धराएगा। पंज तत्त आपणी गंढ्ढ पवाएगा। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश खेल कराएगा। शब्द संदेशा भेज, धुर दा हुक्म आप जणाएगा। सच समझा के आपणी खेल, सेवा इक्को इक्क वखाएगा। पंज तत्त कर के धुर दा मेल, बंधन आपणा नाम रखाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सेवा इक्को इक्क जणाएगा।
साची सेवा हरि जणौंदा ए। त्रैगुण माया मेल मिलौंदा ए। पंज तत्त साचा जोड़ जुड़ौंदा ए। विष्न ब्रह्मा शिव आप समझौंदा ए। चारे खाणी वंड वंडौंदा ए। अंडज जेरज उत्भुज सेतज साची धार बधौंदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सेवा इक्को इक्क रखौंदा ए।
सेवा अंदर खाणी चार रचौंदा ए। सेवा अंदर विष्न ब्रह्मा शिव दे आधार, साचे मार्ग आपे लौंदा ए। सेवा अंदर बोल जैकार, चारे बाणी राग अलौंदा ए। सेवा अंदर कर पसार, लक्ख चुरासी वंड वंडौंदा ए। सेवा अंदर महल्ल अट्टल उसार, लोक परलोक आप सुहौंदा ए। सेवा अंदर गगन मण्डल खेल निराल, आकाश प्रकाश नूर चमकौंदा ए। सेवा अंदर रव सस आधार, सेवा अंदर मण्डल मंडप डेरा लौंदा ए। सेवा अंदर ज़िमीं असमान, धरत धवल आप वखौंदा ए। सेवा अंदर खेल करे जुग चार, जुग चौकड़ी बंधन पौंदा ए। सेवा अंदर बोल जैकार, चारे वेदां राग अलौंदा ए। सेवा अंदर खेल नयार, निरगुण सरगुण घाल कमौंदा ए। सेवा अंदर हो त्यार, निरवैर पुरख वेस वटौंदा ए। सेवा अंदर कर शंगार, पंज तत्त काया चोला आप हंढ्ढौंदा ए। सेवा अंदर बण गुरू अवतार, लोकमात वेख वखौंदा ए। सेवा अंदर शब्दी धार, धुर दा राग अलौंदा ए। सेवा अंदर बण लिखार, कातब आपणी कलम चलौंदा ए। सेवा अंदर कर प्यार, अमृत मेघ बरसौंदा ए। सेवा अंदर खेल संसार, सज्जण सुहेले मेल मिलौंदा ए। सेवा अंदर हो ख़बरदार, बेख़बर ख़बर सुणौंदा ए। सेवा अंदर जलवा नूर कर उजिआर, ज़ाहर
❋
ज़हूर पड़दा लहुदा ए। सेवा अंदर पीर पैगग्बर बण के मीत मुरार, सगला संग निभौंदा ए। सेवा अंदर कलमा कायनात बोल जैकार, हदाइत इक्को इक्क सुणौंदा ए। सेवा अंदर भगत भगवन्त कर त्यार, भगती इक्को इक्क वखौंदा ए। सेवा अंदर सन्त सज्जण लए उठाल, अंदर वड़ वड़ मेल मिलौंदा ए। सेवा अंदर गरुमुखां करे प्रितपाल, जुग जुग सिर सिर हत्थ रखौंदा ए। सेवा अंदर गुरसिखां चले नाल, जगत विछोड़ा दूर करौंदा ए। सेवा अंदर खाणी बाणी कर त्यार, शास्त्र सिमरत वेद पुरान बणत बणौंदा ए। सेवा अंदर गीता ज्ञान दे आधार, अञ्जील कुरान ढोला गौंदा ए। सेवा अंदर करे खेल अगम्म अपार, अगम्मड़ी कार कमौंदा ए। सेवा अंदर तेई अवतार, साहिब सतिगुर हुक्म चलौंदा ए। सेवा अंदर ईसा मूसा मुहम्मद लए उठाल, मुस्सला इक्को हेठ वछौंदा ए। सेवा अंदर नानक गोबिन्द बन्न्ह धार, साची सेवा इक्क लगौंदा ए। सेवा अंदर भगत अठारां कर प्यार, प्रेम प्रीती जोड़ जुड़ौंदा ए। सेवा अंदर गोबिन्द बणाया आपणा बाल, पिता पुरख अकाल अखवौंदा ए। सेवा अंदर बाले नीहां हेठां दए सवाल, सेवा अंदर महल्ल अट्टल रुशनौंदा ए। सेवा अंदर खण्डा खड़ग खिच कटार, तीर तरकश भथ्था आपणे कंध वखौंदा ए। सेवा अंदर सभ कुछ वार, आप आपा मेट मिटौंदा ए। सेवा अंदर सत्थर हंढ्ढाया सांझे यार, माछूवाड़ा रुत्त सुहौंदा ए। सेवा अंदर बोल जैकार, पुरख अकाल इक्क ध्यौंदा ए। सेवा अंदर बण भिखार, साची भिख्खया मंग मंगौंदा ए। सेवा अंदर देवणहार, धुर दी वस्त आप वरतौंदा ए। सेवा अंदर अगम्मी गुफ्तार, बिन रसना जिह्वा राग अलौंदा ए। सेवा अंदर करे खेल आप निरँकार, निरगुण आपणी कल वरतौंदा ए। सेवा अंदर कीता कौल इकरार, धुर दा लेख आपणे हत्थ रखौंदा ए। सेवा अंदर कल कलकी लै अवतार, सम्बल आपणी रुत्त सुहौंदा ए। सेवा अंदर गोबिन्द कर प्यार, शब्दी जोती जोड़ जुड़ौंदा ए। सेवा अंदर लेखा जाण जुग चौकड़ी चार, नव नौं पन्ध मुकौंदा ए। सेवा अंदर हो त्यार, त्रैगुण अतीता फेरा पौंदा ए। सेवा अंदर करे खेल आप करतार, कुदरत आपणा खेल रचौंदा ए। सेवा अंदर वेखे विगसे वेखणहार, नेत्र लोचण नैण खुलौंदा ए। सेवा अंदर हो के गरिफ़तार, आपणा बल ना कोई जणौंदा ए। सेवा अंदर आपा आप वार, पंज तत्त काया माटी तत्त जलौंदा ए। सेवा अंदर जोती जोत कर चमत्कार, दीआ दीपक इक्को डगमगौंदा ए। सेवा अंदर करे खेल सिरजणहार, निरगुण निरवैर पुरख अकाल दीन दयाल परवरदिगार सांझा यार साची करनी कार कमौंदा ए। सेवा अंदर भगत भगवन्त लए उठाल, फड़ बाहों गोद बहौंदा ए। सेवा अंदर वेखे लाल, लालन आपणा रंग रगौंदा ए। सेवा अंदर हो दयाल, दयालता इक्को इक्क वरतौंदा ए। सेवा अंदर नाता तोड़ काल महांकाल, महबूब आपणा घर वखौंदा ए। सेवा अंदर सचखण्ड दवार सची धर्मसाल, हरि भगतां लई बणौंदा ए। सेवा अंदर सन्त सुहेले लए भाल, पुरख अबिनाशी दर दर घर घर सेव कमौंदा ए। सुण सेवा आ के वेख सभ दा हाल, बिन सेवक नज़र कोई ना औंदा ए। सभ दे मस्तक नूरी जल्वा इक्क जलाल, जौहर इक्को रंग वखौंदा ए। श्री भगवान साची सेवा विच्चों लए भाल, जो भालयां हत्थ किसे ना औंदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सेवा विच्च सर्ब रखौंदा ए।
❋
सेवा कहे मोहे होई हैरानी, नेत्र नैणां नैण शरमाईआ। श्री भगवान तेरी खेल महानी, मैं समझ सकां ना राईआ। गुर अवतार पीर पैगग्बर तेरे दर उत्ते भरन पाणी, माण अभिमान ना कोई जणाईआ। तेरी सेवा विच्च फिरदे चारे खाणी, चारों कुण्ट नज़री आईआ। तेरी सेवा विच्च दो जहान चलावण निशानी, निशाना इक्को इक्क तकाईआ। तेरी सेवा विच्च सभ ने बोली बाणी, बाण निराला तीर चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दे मोहे वर, दर तेरे मंग मंगाईआ।
सुण सेवा प्रभ कहे करतार, हरि करता दए जणाईआ। सेवा विच्च सर्ब संसार, दिवस रैण सेव कमाईआ। गुरमुखां सेवा अपर अपार, जन भगतां सेवा सोभा पाईआ। मनमुखां सेवा जगत प्यार, कूड़ा नाता जोड़ जुड़ाईआ। साची सेवा हत्थ ना आए बिन सतिगुर चरन प्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेशा इक्क सुणाईआ।
सेवा कहे मैं तैथ्थों डरदी, उच्ची कूक सकां ना राईआ। मनमुख दवारे जावां मरदी मरदी, मेरी चले ना कोई वडयाईआ। तेरे प्रेम दा मिले कोई ना दर्दी, धुर दा संग ना कोई बणाईआ। मन वासना सभ दी लग्गी मर्ज़ी, मुजरम दिसे जगत लोकाईआ। जिस वेले जन भगत दवारे वड़दी, गीत गावां ख़ुशीआं चाईं चाईंआ। निउँ निउँ पैर उहनां दे फड़दी, जो तेरे चरनी लगन सरनाईआ। गोली बणां दर दी, घर घर सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा दे इक्क वर, हरि एका दे वखाईआ।
सुण सेवा कहे निरँकार, हरि करता आप जणाइंदा। सेवा विच्च खेल अपार, अपरम्पर आप समझाइंदा। साची सेवा अपर अपार, धुर दा फल खवाइंदा। जगत सेवा कूड़ पसार, करता कीमत कोई ना पाइंदा। कूड़ी सेवा अंदर नेत्र रोवे पुरख नार, पुत्तर धी सर्ब कुरलाइंदा। जगत कटुंब ना कोई अधार, सज्जण सैण नज़र कोई ना आइंदा। साची सेवा गुरमुख गुरमुख करन प्यार, प्रेम प्रीती विच्चों प्रगटाइंदा। जिस सेवा दी खिले सच गुलज़ार, सो बगीचा हरि महकाइंदा। सेवा करदे करदे सेवा मंगदे गए गुरू अवतार, पीर पैगग्बर झोली सर्ब डाहिंदा। सभ दी सेवा करे आप निरँकार, सेवा करदा नज़र किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप समझाइंदा।
सुण सेवा धुर दी गाथ, हरि करता आप जणाईआ। तेरी सेवा जगत दात, पारब्रह्म वडयाईआ। तेरा मेला भगतां साथ, सन्त साजण जोड़ जुड़ाईआ। तेरी सेवा प्रभ चरन प्रीती नात, घर इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ।
सेवा कहे मोहे कोई ना नाता, जगत मिले ना कोई वडयाईआ। इक्को मंगाँ
❋
धुर दी दाता, दातार तेरे अग्गे झोली डाहीआ। मैं जन भगत दवारे ख़ाली बर्तन मांझां नाल परातां, ख़ाक धूढ़ी नाल सेव कमाईआ। निउँ निउँ गुरमुखां दे चरना वल झाकां, नैण उपर ना सकां उठाईआ। हौली हौली सुणां उहनां दीआं बातां, जो ख़ुशीआं तेरा ढोला गाईआ। जिन्हां बिरहों विछोड़े विच्च लँघाईआं रातां, तिन्हां पैर हेठ आपणा सीस टिकाईआ। चुक्क के भार धन्न धन्न आखां, कह कह शुकर मनाईआ। ख़ुशीआं विच्च कहां मेरीआं मुक्कीआं वाटां, अग्गे पन्ध नज़र ना आईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मोहे देणी माण वडयाईआ।
श्री भगवान कहे सेवा तूं सेव की कमौणी आं। नेत्र लोचण लए पेख, हरि जू की की खेल वरतौणी आं। जन भगतां पिच्छे धरया भेख, तिस आपणी जोत अकालण निरगुण सेवा विच्च रखौणी आं। भगत दवारे वेख सच कोट, फूलण बरखा इक्क बरसौणी आं। दे नाम भंडार अतोट, अतुट दात वरतौणी आं। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सेवा साची सच कमौणी आं।
सेवा कहे तूं भगवान, प्रभ तेरे हत्थ वडयाईआ। एह दात मैनूं दे दे दान, दर दरवेश बैठी झोली डाहीआ। मैं जा के सेवा करां महान, सेवक बण के सेव कमाईआ। जिस मार्ग गुरमुख आण, तिन्न्हां केस चवर झुलाईआ। जिस वेले मेरे उपर चरन टिकान, मैं ख़ुशीआं नाल लवां उठाईआ। नाले कूक पुकार करां बिना ज़बान, अंदरे अंदर राग सुणाईआ। चलो ओस नूं मिलीए आण, जो धुर दा मालक बेपरवाहीआ। जिस मेरी सेवा लाई विच्च जहान, जन भगतां जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवे माण वडयाईआ।
सुण के बात सेवा दी हरि, धुर संदेशा इक्क जणाईआ। उठ बाल आ दर, दर्दी दर्द वंडाईआ। आपणी कहाणी दस्स घड़, की की बणत बणाईआ। तेरी किस लगाई जड़्ह, पत डाहली कवण महकाईआ। की करनी जुग जुग रिहा कर, निहकरमी इक्को मंग मंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवे माण वडयाईआ।
सेवा कहे मेरे रूप पंज, पंजां विच्चों नज़री आईआ । पंज कहण तेरी धार सूरा सरबंग, शहनशाह तेरी बेपरवाहीआ । शहनशाह कहे मेरा खेल इक्क अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वडयाईआ।
सेवा कहे मेरा मेल पंज, पंज मिले वडयाईआ। मेरा रूप दा ना कोई तत्त काया कंच, गढ़्ह नज़र कोई ना आईआ । अप तेज वाए पृथ्मी अकाश ना कोई नूर अगनी अंच, धूआंधार ना कोई रखाईआ। साहिब सतिगुर पुरख अकाल बणाई मेरी बणत, घाड़त आपणी हत्थीं घड़ाईआ। जिस दा भेव नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग किसे ना
❋
पाया जीव जंत, गुर अवतार ना कोई लेख लिखाईआ। मेरी महिमा सदा अगणत, रसना जिह्वा ना कोई समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेरा भेव दए चुकाईआ।
सेवा कहे मेरे पंज रूप, रूपावन्ती नज़री आईआ। साहिब स्वामी मेरा भूप, पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। मेरी सेवा चार कूट, चारे रूप दए समझाईआ। पंजवीं सेवा चरन विच्च रक्ख सभ तों करे मज़बूत, हार जित आपणे हत्थ रखाईआ। ना कोई तत्त ना वजूद, बुत्त रूप ना कोई वखाईआ। साहिब सतिगुर इक्क महबूब, मेहरवान दए वडयाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी सदा मौजूद, विछोड़ा नज़र कोई ना आईआ। साहिब सतिगुर मैनूं कर के रक्खया महफ़ूज़, सिर आपणा हत्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेहरवान होए सहाईआ।
सेवा कहे मेरा रूप प्रगट, श्री भगवान आप प्रगटाईआ । मेरा खेल हर घट, हरि करता आप जणाईआ। मेरा खेल मर घट, मड़ी गोर वेख वखाईआ। मेरा खेल तीर्थ तट्ट, तट्ट किनारा फोल फुलाईआ। मेरा खेल मन्दर मट्ठ, शिवदवाले वेखां चाईं चाईंआ। मेरा खेल हत्थ पुरख समरथ, श्री भगवान साची सेवा लाईआ। मेरा खेल सदा अकथ्थ, कथनी कथ ना सके राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, सच सेवा दए वडयाईआ।
सेवा कहे मेरा प्रीतम उह, देवे माण वडयाईआ। जिस सेवा अंदर आपणी सेवा लाई छब्बी पोह, वेस अव्वलड़ा रूप वटाईआ। सेवा ख़ातर निरगुण हो, सरगुण रंग ना कोई रंगाईआ। मीत मुरारा सज्जण लिआ टोह, गोबिन्द आपणे अंग लगाईआ। दो जहानां सभ तों सेवा खोह, साची सेवा इक्को रूप वखाईआ। कूड़ कुटम्ब नालों तोड़ मोह, जन भगतां होए सहाईआ । सेवा कर कर दुरमत मैल धो, निर्मल निर्मल आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सेवा आप दरसाईआ।
सेवा कहे मैं पंच प्यारी, सच रंग रंगाईआ। जुग चौकड़ी मैंनूं सारे वेंहदे रहे कवारी, जोबन मती नूर अलाहीआ। डोली फड़ किसे ना चाढ़्ही, जगत कहार कंध ना कोई उठाईआ। गुर अवतार पीर पैगग्बर प्रेम प्रीती करदे गए वारो वारी, वारता लेखे जाणे लोकाईआ। रसना जिह्वा बत्ती दन्द बोल गए उच्ची कूक पुकारी, धुर दा नाद वजाईआ। सभ दा दाता शहनशाह आवे इक्को वारी, एकँकारा नाउँ उपाईआ। जिस दी सेवा सर्ब तों न्यारी, नेत्र नैण नज़र ना आईआ। जिस दी सेवा सेवक रूप बण के देवे बहारी, कूड़ा किरकट हूंझ वखाईआ । तिस सेवा संग साहिब लगाए यारी, मेहरवान जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवे माण वडयाईआ।
सेवा कहे मेरे मेहरवान, मोहे सच दे दृढ़ाईआ। मेरा लेखा कब करें परवान, आपणे
❋
लेखे लाईआ। शाह पातशाह हो मेहरवान, निरगुण निरवैर आप जणाईआ। बीस बीसे जन भगतां दे माण, गुरमुख आपणी गोद उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा इक्क दृढ़ाईआ।
साची सिख्या इक्क दृढ़ाउँदा ए। श्री भगवान हुक्म सणौंदा ए। बीस बीसा ख़ुशी मनौंदा ए। जन भगतां आप वडिऔंदा ए। साची सेवा तेरी रीती इक्क वखौंदा ए। पिछली बीती आप झोली पौंदा ए। अग्गे कर के ठंडी सीती, जन भगतां जोड़ वखौंदा ए। तूं वेखीं प्रभ दी लुकण मीटी, औंदा जांदा नज़र किसे ना औंदा ए। करे खेल अगम्मी अनडीठी, अनडिठड़ी कार कमौंदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तैनूं सच दवार बहौंदा ए।
सेवा तैनूं सच दवार बहावांगा। जन भगतां अंदर आप रखावांगा। काया मन् दर सच सुहावांगा। भाग लगा के डूंघी कंदर, निर्मल नूर जोत चमकावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को दे सच्चा वर, किस वेले खेल कर के मेरा सच्चा घर वखावेगा।
श्री भगवान दया कमौंदा ए। सच सुनेहुड़ा इक्क सुणौंदा ए। तेरा राह आप चलौंदा ए। बीस बीसा ढूंड ढुुंडौंदा ए। जगत जगदीशा रंग रंगौंदा ए। सभ दा ख़ाली कर के ख़ीसा, ख़ालस तेरा रूप जणौंदा ए। धुर दी दे इक्क हदीसा, हज़रत कलमा इक्क पड़ौं्हदा ए। दूर दुराडों आ नज़दीका, नेरन नेर पन्ध मुकौंदा ए। मेरे भगतां नाल ना करीं शरीका, शरीकत तेरी सर्ब गवौंदा ए। एहनां अंदर मेरी तौफ़ीका, तोहफा तेरी झोली पौंदा ए। तूं सेवा सेवा कराईं नाल रीझां, रहीम रैहमान वेख वखौंदा ए। अग्गे वेख लँघ दहलीजां, पर्दा उहला आप उठौंदा ए। नेत्र तक्क ला के नीझां, नैण अक्ख खुलौंदा ए। सेवा वेख कहे प्रभ नज़री आया मीता, मित्र प्यारा जो अखवौंदा ए। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत जिस अकट्ठा कीता, घर इक्को रंग चढ़ौ्हंदा ए। भेव चुकाया ऊँचां नीचां, शत्तरी ब्रह्मण शूद्र वैश संग निभौंदा ए। जिन्हां नैण खोल्ह तीजा, राती सुत्तयां दरश दिखौंदा ए। एहनां दी सेवा अन्तर रीझा, प्रेम प्रीती इक्क वखौंदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप जणौंदा ए।
सेवा कहे मैं सेवा करनी, सेवक रूप वटाईआ। भगवान कहे लग्ग एहनां दी चरनी, जो चरनी बैठ सीस झुकाईआ। सेवा कहे मैं पाणी भरनी, दर दर घर घर फेरा पाईआ। भगवान कहे औखी मंज़ल चढ़्हनी, बिना हरि किरपा चढ़्हन कोई ना पाईआ । सेवा कहे मैं तैथ्थों डरनी, सीस ना उपर उठाईआ। श्री भगवान कहे मैं उह खेल करनी, जो आदि जुगादि ना किसे कराईआ। सेवा कहे मैं मरदी मरनी, मर मर आपा आप मचाईआ। श्री भगवान कहे तूं इक्को सिख्या पढ़नी, जो गुरमुख देण समझाईआ। सेवा कहे मैं कन्नी फड़नी, चोली गंढ्ढ पवाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सेवा सच सेवा दए समझाईआ।
❋
सेवा वेख सेवक सेवा करन, अठ्ठे पहर ध्यान लगाईआ । रसना जिह्वा परम पुरख दा ढोला पढ़न, सच्चा राग अलाईआ। बिरहों विछोड़े अंदर मरन, जीवत जीवण रूप वटाईआ । तूही तूही करन, मैं ममता रहे गवाईआ। जागत सोवत ख़ुशीआं करन, कर कर रहे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एह देवे सच माण वडयाईआ।
श्री भगवान कहे सुण धुर सुचज्जी, अच्छी तरा समझाईआ। सेवा अंदर रात संगत गई भज्जी, सुरती सतिगुर विच्च रलाईआ । जिस वेले रात होई अद्धी, अन्ध अन्धेर रहे गवाईआ। गुरमुख गुरसिख हत्थ खलोते बध्धी, बन्दना इक्क कराईआ। किशन सिँघ हौली जिही बात सुणाए अद्धी, अग्गों बैठा ज़बान बंध कराईआ। साहिब सतिगुर तेरी वड्डिआई वड्डी, किछ कहणा कहण ना पाईआ। ओसे वेले पंजां सपुत्तरीआं किहा बापू गल्ल अच्छी, अच्छी तरां जणाईआ। मैंढी सीस कर के नंगी, खुलड़े केस दित्ती दुहाईआ। लालो उठ के मंग मंगी, मेहरवान हो सहाईआ। श्री भगवान किहा सत्त महीने एहनां दी औध रहन्दी, लेखा मुक्कया थाऊंँ थाईंआ। ओसे वेले संगत सारी रो के कहन्दी, बख्श साहिब सचे गुसाईआ। इक्को तेरे प्रेम दी लग्गे मैहन्दी, दूजा रंग ना कोई रंगाईआ। तेरी काया तेरे हुन्दआं ढैहन्दी, लज्जया तेरी झोली पाईआ। संगत तेरी तेरा भाणा सहन्दी, सिर सिर ख़ुशी मनाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दोहां हत्थां फड़ के किहा हरि दया करे कला ना चढ़्हदी ना ढैहन्दी, ढह ढेर ना कोई बणाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान देवे दान हो मेहरवान जगत जहान निशानी रहन्दी, लेखा सके ना कोई मुकाईआ।
सुण बचन लाल नेत्र रो, लालो आख सुणाईआ। तेरे बिनां ना साड्डा को, संग ना कोई वखाईआ। तेरे जोगे गए हो, दिवस रैण निक्कीआं निक्कीआं बच्चीआं रहीआं गाईआ। क्यों प्रभू तोड़दा मोह, नाता पंज तत्त छुडाईआ। श्री भगवान दयावान आपे हो, सिँघ किशन दित्ती वडयाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान रक्ख विचोला मैनूं एहनां जोगा गिआ हो, सिर ओढण पर्दा दोशाला आपणा आप टिकाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जींवदयां जींवदयां जीउँदे जीव लए तराईआ।
❋
२५ पोह २०२१ बिक्रमी जरनैल सिँघ दे नवित्त जेठूवाल”
हरि सतिगुर सेवा अगम्मा फल, अमृतां विच्चों अमृत नज़री आईआ। जिस नूं खाध्यां मिले निहचल धाम अट्टल, पदवी इक्को इक्क जणाईआ। सच दवारा लैण मल्ल, चरन कँवल सरनाईआ। किसे दे हिलाइआं मूल ना जाण हल्ल, पासा सके ना कोई बदलाईआ। पुरख अबिनाशी होया जिन्हां दे वल, वलवले सारे दए चुकाईआ।
❋
लोड़ रही ना गंगा जल, मन्दरां सीस ना कोई निवाईआ। सिध्धा सच दवारे देवे घल्ल, घड़ी पल ना कोई अटकाईआ। सोहँ नाम दा वजदा जाए टल, टल्लीआं वाले बैठण मुख शरमाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दा जन्म कर्म दा लेखा दित्ता उथल, पिच्छे बाकी ना कोई रखाईआ।
❋
तकलीफ़ मिटौण दा जे छेती चाअ, सति सच सच दिआं दृढ़ाईआ । इक्को मन्न सच रज़ा, हुक्म हक़ सुणाईआ । तूं मेरा मैं तेरा सोहँ ढोला लैणा गा, अन्तर आत्म वज्जे नाम वधाईआ। नाता जुड़े बेपरवाह, बेपरवाही विच्च रखाईआ। बिनां दवा दारू तों होवे शखा, मरीज मरजी देवे गवाईआ। जो कोई तबीद बिनां पुच्छयां दस्सयां घर जावे आ, उस दा नुसखा लउ अजमाईआ । बिन रसना जेहवा बत्ती दन्द लैणा खा, हिरदे अंदर ध्यान लगाईआ। रोगाँ दा रोग सोगाँ दा सोग सैहज सुभा देवे गवा, कीमत टक्कयां पैसयां वाली ना कोई रखाईआ। जिस उत्ते किरपा हो जाए उहनूं पए ना फेर एह वबा, जिस नाल खून चले वाहो दाहीआ। हुण अग्गे बहुती भुगतणी नहीं पैंदी सजा, दुःख सुख विच्च बदलाईआ। अंदरों बदल देवे आबो हवा, पवण पवण स्वासां नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जगत बीमारी कूड़ी बाहर कढ्ढाईआ।
सभ तों वड्डी मानव सेवा जायदाद, जगत जहान नज़री आईआ। जिस नूं जबत करन वास्ते कोई कानूंन कायदा नहीं आहिद, खुरद बुरद ना कोई कराईआ। जिस विच्च नुकसान नहीं होवे बहुता फाइद, फैसला जरमन दा हक़ वखाईआ। प्रेम नालों होर केहड़ी चंगी कडाइत, रवाइत नज़र कोई ना आईआ। हँकारीआं नूं करनी हदाइत, दुखीआं दी करनी हमाइत, शरीआं नूं दस्सणी शराइत, दीनां मज़हबां जोड़ जुड़ाईआ। मज़लूमां दी पूरी करनी खाहिश, मासूमां दी करनी तलाश, चार वरनां दी इक्क थां करनी रिहाइश, मुहब्बत विच्च करनी पैमाइश, पूरब एशीआ इक्को रंग रंगाईआ। सच दी लगौणी नमाइश, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच व्यक्ती जुग जुग हुक्में अंदर आपणा हुक्म मनाईआ।
जगत जायदाद बुद्धि, धन्न दौलत जगत नाल वडयाईआ । प्रेम भावना विश्व सेवा सभ तों अगम्मी, जिस दी कीमत ना कोई चुकाईआ। साची जायदाद बैरन साहिब तुहाढ्ढी साढ्ढे तिन्न हत्थ कुली, जिस विच्च प्रेम प्यार अनमुल हीरा रतन दित्ता टिकाईआ। चार कुण्ट दह दिशा सत्त दीप नौं खण्ड तुहाढ्ढी जायदाद खुल्ही, एथ्थे वेखो जायदादां दे मालक तुहाढ्ढे सज्जण नज़री आईआ। प्रेम भावना कोई नहीं बुरी, संसार नूं छुडौणा कोलों कसाईआं वाली छुरी, जो मानव मानव उपर चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अगला लेखा दए जणाईआ। (५ वसाख श सं १ आर ऐल शरमा)
❋
❋
जन भगतो कोई ना किहो असीं वाढी नाल कीती दाती, बल बाहवां वाला वखाईआ। तुहाढ्ढे पिच्छे सचखण्ड विच्च खेल कीता रातीं, गुर अवतार पैगग्बर इक्ठे कर के सभ नूं दित्ता वखाईआ। जरा वेखो मार के झाती, बेदाअविआं दे हावे दित्ते गवाईआ। मेरी लेटे उत्ते छाती, बच्चयां नालों बच्चे प्यारे लए बणाईआ। मेरी अज्ज दी नहीं कोई बाती, जुग चौकड़ी चली आईआ। तुहाढ्ढी मंज़ल पार कर दित्ती घाटी, घाटा एथ्थे ओथ्थे दो जहान रहे ना राईआ। तुहाढ्ढी मंज़ल मुक्की वाटी, सचखण्ड दवारा दिआं वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वडयाईआ। (१३ वसाख श सं २)
❋
सच बेनन्ती कहे, मैं चिढ़ीआ इक्क मरी, मुरीदो मुशर्द दा भेव खुल्हाईआ। सभ नालों पैहलों मैनूं मिल्या हरी, जिस हरी दवारे दित्ता पुचाईआ। जिस बुढ्ढी दी अज्ज बेनन्ती सी बड़ी, उस दे पिच्छेमैं हत्थ औणा सी जीउँदी, पर ओस दे पिच्छेमर के आपणी सेवा लई कमाईआ। सतिगुर शब्द हुंदा नहीं घड़ी घड़ी, मेहर नाल जुग जुग पार कराईआ। मैं रात दी तपदी सां बड़ी, केहड़ा वेला आवे घड़ी, मेरा लेखा लग्गे ज़री ज़री, आप आपणा भेटा दिआं कराईआ। क्यों मैं गोबिन्द वेले इक्क वार ओस दे बाज़ तों सां डरी, चरनां विच्च आण के आपणी जान बचाईआ। सीस निवा के किहा गोबिन्द जे किते मैनूं वी नाल मिलाएं गुरमुखां दी लड़ी, कन्नी कन्नी नाल बंधाईआ। गोबिन्द ने ओसे वेले किरपा करी, मेहर नज़र उठाईआ। जिस वेले मेरे पुरख अकाल ने लाई प्रेम वाली झड़ी, तेरा नाता लवां जुड़ाईआ। जे तूं मिट्टी ते सौंदी मिट्टी ते बहिंदी तैनूं भगतां विच्च बिठा देवां उत्ते दरी, बिन कीमत तों तेरी कीमत देवां पाईआ। तेरे उत्ते ओढण पर्दा देवां आपणा ज़री, ज़ाहर ज़हूर हो के पर्दा दिआं चुकाईआ। डरन वाल्लयां ने वड़ जाणा आपणे घरीं, तूं सचखण्ड डेरा लाईआ। तेरे प्यार विच्च इक्क गुड़ दी भेली फड़ी, तेरी कुरबानी दी महिमानी भगतां देणी खवाईआ। तूं अजे ना व्याही कर्म कांड दी छड़ी, इक्क नालों विछड़ी ते इक्क नाल जुड़ाईआ। वेखयो भगतो कोई हँकार नाल मारिओ ना तड़ी, परम पुरख परमात्म लक्ख चुरासी जीव जंत दा मालक नज़री आईआ। जिस ने सेवा करी, ओसे दे लेखे पड़ी, देवणहार सर्ब वडयाईआ । तुहाढ्ढे वेंहदिआं बिना बबानो मंज़ल चढ़्ही, दर साचे डेरा लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणी कार कमाईआ। (१८ फग्गण श स ४)
❋
नारद कहे प्रभ बरस दे अमृत मेहों, अगम्मी धार वहाईआ। आत्म परमात्म बणा निहों, भगत भगवान मिल के वज्जे वधाईआ। झगड़ा मुका दे साढ्ढे तिन्न हत्थ
❋
सेउँ, सीआं कम्म किसे ना आईआ। मेहरवान महबूब सच ख़ुदा देउ, देवत सुर सीस निवाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी एका देवी देउ, दूजा नज़र कोई ना आईआ। मैं हैरान हो गिआ तूं सभ दा इक्को पिओ, पिता पुरख अकाल तेरी शरनाईआ। तेरे भगत तेरी संगत खातर सच प्यार दा कट्टण गेहूं, गंदम तेरा नाम वडयाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच करनी कार कमाईआ।
नारद कहे मैं वेखदा रिहा जोश, जोशीले गुरमुख नज़री आईआ। मैनूं आपणी भुल्ल गई होश, मेरी चली ना कोई चतुराईआ। मैं तिन्न वारी हो के अलोप, प्रभ चरनां सीस निवाईआ। फेर वेखे जा के हज़रत ईसा वाले पोप, चरचां विच्च जा के ध्यान लगाईआ । फेर मुल्लां शेख़ां कीती खोज, मुसाइकां फोल फुलाईआ। फेर ग्रन्थी तक्के नाल चोज, माया ममता विच्च हलकाईआ। जां भगतां कोल आया ओन्हां मैनूं किहा कणक वढ्ढणी साड्डा जोग, इस तों वड्डी भगती नज़र कोई ना आईआ । जिस नूं भगत भगवान दा मिल के लगदा अमृत भोग, मास बरख दिवस आपणी ख़ुशी मनाईआ। रसना सुणया इक्क सलोक, तूं मेरा मैं तेरा ढोला अगम्म अथाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। (१० वसाख श स ५)
❋
करनी कहे मेरी जुग जुग कार, अवतार पैगग्बर गुर गए समझाईआ। प्रभ ने वक्खरी बध्धी धार, कलिजुग रीती दित्ती उलटाईआ। जन भगतां दे अधार, सिर आपणा हत्थ रखाईआ । जो प्रेम नाल करे इक्क वार निमस्कार, कोट जन्म दा कर्म दए गवाईआ। जिन्हां सेवा कीती अपर अपार, दिवस रैण भज्जे वाहो दाहीआ। सतिगुरू भंडारा भगतां दा भंडार, वस्त गुरमुखां नज़री आईआ। गुरसिखो सभ दे अन्तर बख्शां उह प्यार, जिस प्रेम प्रीती नूं कबीर जुलाहा गिआ समझाईआ। तुहाढ्ढा चार दिन दा विहार, चौथे जुग तों खैहड़ा दए छुडाईआ। तुहाढ्ढे अंदर दी सितार, प्रेम प्रीती विच्च वजाईआ। जेहड़ा सीस ते चुक्कया भार, कुकर्म दी गठड़ी दित्ती सुटाईआ। बुढ्ढे नढ्ढे वड्डे छोटे नौजवान देवे तार, स्त्री पुरुष वंड ना कोई वंडाईआ। तुसीं मेरे मैं तुहाढ्ढा दोहां दा इक्को घर बाहर, भगत दवारा इक्को सोभा पाईआ। ख़ुशी नाल सभ ने पंज वार बोलणा जैकार, सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै बुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सभ नूं प्रेम प्रीती विच्च करे त्यार, गुरमुखां घर जाणा चाईं चाईंआ। (१५ वसाख श स ६)
❋
❋
विसाख कहे मैं वेखी अगम्मी हस्ती, जो हस्त कीटां विच्च समाईआ। जिस दी भगत प्यार बस्ती, नगर खेड़ा आप सुहाईआ। आत्म धार उस दी वसदी, वसे चाईं चाईंआ। सतिगुर दरस नूं सदा नस्सदी, भज्जे वाहो दाहीआ। उह मेलण निज नेत्र लोचण अक्ख दी, नैण कँवल नैण नाल मिलाईआ। प्रीआ प्रीतम प्यार विच्च हस्सदी, हँस मुख सोहँ हँसा रूप बणाईआ । धार लवे अमृत निझर रस दी, जगत रसना रस तजाईआ। खेल तक्के पुरख अलक्ख दी, अलख अगोचर जो दृढ़ाईआ। प्रीती प्यार बंधाए नत दी, चरन कँवल कँवल सरनाईआ। तृष्ना पूरी करे पंज तत्त दी, सनमुख सतिगुर दर्शन पाईआ। आशा रहे ना मनमत दी, गुरमत मेला सहज सुभाईआ। एह खेल परमेश्वर पति दी, पारब्रह्म जो नूर इल्लाहीआ। जिस दी कला कलिजुग धार अन्तम जट्ट दी, किरसाणा आपणी किरस कमाईआ। उहदी जोत प्रकाश लट लट दी, नूर नुराना डगमगाईआ। उहदी वस्ती शब्दी धुर दे हट्ट दी, हटवाणा इक्को इक्क अखवाईआ। जिस दी याद विच्च जन भगतां तृष्ना नट्ठदी, भज्जे वाहो दाहीआ। ख़ुशी तक्के विसाख अठ्ठ दी, अठां तत्तां वज्जे वधाईआ। जन भगतो तुहाढ्ढी मिलणी प्रभू प्यार इक्ठ दी, इकट्ठयां सभ दा लेखा पूर कराईआ। जन्म जन्म दी मैल सतिगुर सेवा विच्च लथ्थदी, कर्म कर्म दा पन्ध मुकाईआ। कलिजुग अन्तम एह भगती रक्खी हक़ दी, कम्म काज करदिआं पार कराईआ। तुहाढ्ढी लाज रक्खणी दो जहान नक्क दी, जगत निशाने नाल झुलाईआ। तुहाढ्ढी लेखे लाउणी इक्क इक्क बूंद रत्त दी, जो बिरध बाल जवान पसीना रहे वगाईआ। इस तों परे होर खेल नहीं कोई तप दी, जगत तपीश्र हत्थ कदे ना आईआ। जन भगतो तुहाढ्ढे कर्म दी फसल पकदी, कुकर्म दा लेखा दए मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धार इक्क पुरख समरथ दी, समरथ आपणी दया कमाईआ। (८ वसाख श स ८)
❋
जन भगत कहण साड्डे अन्तर अगम्म विचार, बुद्धि समझ कोई ना पाईआ। पिच्छे बीते जुग चार, कलिजुग चौथा दए दुहाईआ। की भगतां खेल करदा रिहा करतार, कुदरत दा करता आपणी कार कमाईआ। जगत तसीहे दे विच्च संसार, मार्ग भगती वाला जणाईआ। कलिजुग अन्तम किरपा कर अपार, अपरम्पर आपणी दया कमाईआ। फड़ फड़ बाहों दए तार, तारनहार इक्क अखवाईआ। साची भगती सतिगुर हुक्म दी कार, जगत माला दी लोड़ रहे ना राईआ। गुरमुख सूरबीर बणा हुशियार, जोधा आपणा मेला लए मिलाईआ। सन्त सुहेले बणा बरखुरदार, बरखुरदारी विच्च वेख वखाईआ। पूरब जन्म दा लहणा दए उधार, कज़ा मकरूज़ आप चुकाईआ। सेवा विच्च सेवा करन सेवादार, सेवा सतिगुर सतिगुर साचे भाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा मालक इक्क अखवाईआ। · (१८ फग्गण
श सं ८)
❋
❋
धरनी कहे मेरा ख़ुशीआं वाला सतारां विसाख प्रविष्टा, परम पुरख दिआं जणाईआ। तेरे भगतां दी प्यार विच्च खुल्ही दिसे दृष्टा, दृष्टी तेरे विच्च समाईआ। जिन्हां दा आत्म परमात्म धार निरगुण निरगुण निसचा, निहचल धाम बह के तेरा दर्शन पाईआ। उह रूप बण गए साचे गुरसिख दा, गुरमुख हो के गुर गुर सेव कमाईआ। सच प्यार करन एकँकार इक्क दा, इक्क इकल्ले तेरी ओट तकाईआ। झगड़ा छड्ड के पत्थर इट्ट दा , पाहिना पन्ध मुकाईआ। इक्को सहारा लै के परमेश्वर पित दा, पारब्रह्म प्रभ दर तेरे अलख जगाईआ। तूं सतिजुग त्रेता द्वापर जुग जुग जन भगतां लेखा आइउँ लिखदा, कलिजुग अन्त दे वडयाईआ। सच प्यार बख्श अन्तर हित दा, हितकारी हो के वेख विखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच तेरी शरनाईआ।
धरनी कहे मेरे उत्ते तेरे भगत सुहेले टप्पदे, खुशीआं विच्च भज्जण वाहो दाहीआ। अन्तर तूं मेरा मैं तेरा नाम जपदे, सोहँ ढोला अगम्म अथाहीआ। सच प्यार विच्च आपणा अन्तर रतदे, रतन अमोलक हीरे नज़री आईआ। उह वणजारे तेरे आत्म ब्रह्म तत्त दे, तत्तव तत्त आपणा लेखा देणा वखाईआ। उह वणजारे नहीं कूड़ी मत दे, बुध बिबेक देणी कराईआ। कलिजुग अगन विच्च फिरन ना तपदे, सांतक सति सति देणा कराईआ। तेरे नाते हो जाण पक दे, जगत जहान ना कोई तुड़ाईआ। गुरमुख भगत सुहेले सेवा करदे कदी ना थक्कदे, थकावट विच्च कदी ना आईआ। उह वणजारे तेरे घर विच्च हो गए हक़ दे, हकीकत दे मालक हक़ सभ दी झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दी करनी कार कमाईआ।
धरनी कहे प्रभू मेरे कमलापाती, पतिरमेश्वर सीस निवाईआ। जो गुरमुख गुरसिख हरि संगत सेवा करदी तन वजूद नाल दाती, दिवस रैण भज्जण वाहो दाहीआ। उन्हां दी लेखे लाउणी आपणे दर ते अज्ज दी राती, रुतड़ी आपणे नाल महकाईआ। अगला जीवण चरन प्रीती बख्श हयाती, प्यार मुहब्बत विच्च रखाईआ। जेहड़ी वस्त हत्थ नहीं आउँदी जगत जगिआसू साध सन्त फिरदे लोकमाती, जन्म जन्म भज्जण वाहो दाहीआ। उह लहणा देणा सभ दा पूरा करदे बाकी, बकाइदा आपणा रंग रंगाईआ। धरनी कहे मैं जोड़ के दोवें हाथी, बिन सीस सीस निवाईआ। तूं साहिब स्वामी पुरख समराथी, हरि करता धुरदरगाहीआ। होणा सहाई अनाथ अनाथी, दीनां दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हत्थ रखाईआ। (१७ वसाख श स ९)
❋