पुस्तकालयसेवा

भाईए तेजा सिँघ नूं गलवकड़ी पा के शब्द उच्चारया

सतिगुर पूरा कदे ना भुल्लदा, भुल्लण विच्च कदे ना आईआ । उह मालक बणे भगतां दी कुल दा, कुल्ल मालक आप अखवाईआ । जो गुरसिख सतिगुरू दे नाम

❋

कंडे तुलदा, तराजू आपणे विच्च रखाईआ। ओस वास्तो सदा सचखण्ड दवारा खुल्हदा, अग्गे हो ना कोई अटकाईआ। जिथ्थे इक्को शब्द निशाना झुलदा, सतिगुर शब्द आप वखाईआ। जिथ्थे जाप रहिंदा नहीं रसना बुल्ल्ह दा, मुख दन्द ना कोई वडयाईआ। आत्मा परमात्मा परमात्मा आत्मा जोती जोत विच्च घुलदा, घोल करे गुरसिख सतिगुर नूं ढाहीआ। मैं तेरी छाती उत्ते फलदा फुलदा, सचखण्ड जावां चाईं चाईंआ। चुरासी विच्च फेर कदे ना रुल्लदा, जन्म मरन ना कोई रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणा रंग वखाईआ ।

सतिगुर साचा जाणी जाणा, जानणहार अखवाईआ। सभ तों पैहलों तैनूं मिलावांगा सिँघ माहणा, माता तेरी दा लेखा अवर रहे ना राईआ। सभ दा इक्को घर होवेगा टिकाणा, दूजा गृह नज़र कोई ना आईआ। सभ दा बख्श दित्ता पीणा खाणा, जिन्हां इक्क वार महाराज शेर सिँघ दी सेव कमाईआ। सचखण्ड सिँघासण सुख आसण इक्क सुहाउणा, जिथ्थे बिन दीवे बाती होवे रुशनाईआ । दो मावां नहीं सारयां भैण भरावां नूं लोकमात तरावां, एह मेरी बेपरवाहीआ। छत्ती जुग अगले तैनूं कोई ना कहे निथावां, लोकमात तेरे नाम दी वज्जदी रहे वधाईआ। क्यों तूं सतिगुर प्यार विच्च बाहवां विच्च पाईआं बाहवां, गलवकड़ी पा के गलवकड़ी विच्च रखाईआ। तेरी सेवां तों बल बल जावां, जिस तन मन मन तन सेव कमाईआ। माण मिलेगा उन्हां गरावां, जिस गराँ विच्च जन्म दित्ता तेरी माईआ। सीस तेरे दस्तार उह टिकावां, सीस सतिगुर चरन टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा प्यार जन भगत नाल रक्खे सावां, ऊणता विच्च कदे ना आईआ। (४ कत्तक श सं ९)

❋

लोहां कहण साड्डा रूप होया लोहा लाखा, लाल काले नाल मिलाईआ। बिना प्रभू तों दिसे कोई ना राखा, सिर हत्थ ना कोई टिकाईआ। साड्डा रूप बणना सर्ब भाखा, सृष्टी आपणे विच्च जलाईआ। साड्डी अगनी करे हासा, धूंआं असमानां दए जणाईआ। इक्क इक्क शोहला वेखे तमाशा, चारों कुण्ट नैण उठाईआ। की खेल करे पुरख अबिनाशा, अबिनाशी करता बेपरवाहीआ। जो भगतां अंदर करे वासा, वसल देवे महिबूब नूर अलाहीआ। जिस दे प्यार विच्च हरिजन खुशी दी पावण रासा, गोपी काहन आत्म परमात्म धार बणाईआ। तिन्हां दी सुहञ्जणी होवे तिन्न मध्घर दी राता, जो सेवक हो के साची सेव कमाईआ। लोहां कहण जिन्हां ने सोड्ड सिर दे उत्ते पाई छाता, छत्तरधारी तिन्हां नूं देवे माण वडयाईआ। आपे होए पिता माता, आपणी गोद टिकाईआ। सच प्रीती जोड़ के नाता, जगत जहान मेल मिलाईआ। अन्तम सभ दीआं पुच्छे बाता, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ। तिस साहिब नूं जन भगतो नमो नमो निमस्कार विच्च

❋

टेको माथा, मस्तक ख़ाक रमाईआ। जो सभ दा लहणा देणा देवे हाथो हाथा, सिर सिर आपणा हत्थ टिकाईआ। सेवा करदिआं पिच्छेपए कोई ना घाटा, घाटे पिच्छले पूर कराईआ। हरि संगत सवेरे दस वजे प्रेम नाल गुंन के आटा, सवा पंज सेर अंदर लैणा पकाईआ। फेर सतिगुर आपणीं हत्थीं सभ नूं देवे बाटा, खुशीआं नाल खवाईआ। सभ ने घर नूं जाणा करदयां हासा, भज्जणा चाईं चाईंआ। सतिगुर शब्द ज़रूर होवेगा साथा, साचा संगी साचा संग बणाईआ। जे तुसां सतिगुर दा मन्नया आखा, उह वी आख़र तक्क तुहाढ्ढे नाल तोड़ निभाईआ। जीवण विच्च कदे बदले ना पासा, करवट विच्च ना मुख भवाईआ। तुहाढ्ढा मानस जन्म करे रासा, रस्ते विच्च जांद्यां नूं मिले चाईं चाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा मेला लए मिलाईआ। (३ मध्घर श स ९)

❋

धरनी कहे मैं भगतां करां धन्नवाद, ख़ुशीआं विच्च सीस निवाईआ। भगतो तुसां मेरा खेड़ा करना आबाद, जिथ्थे दीन दुनी मिले वडयाईआ। जिस दा नाम रहे आदि जुगादि, जुग चौकड़ी वज्जे वधाईआ। मेरा असली रूप फेर बणेगा कलिजुग दी धार तों बाद, सतिजुग आपणा रंग प्रगटाईआ। जिस वेले सारी सृष्टी दा होया इक्क रिवाज़, इक्को मार्ग दीन दुनी चले चाईं चाईंआ। इक्को नाम शब्द दी आवे अवाज़, इक्को सरोता होवे धुर दा माहीआ। इक्को शब्द गोबिन्द दा होवे बाज़, बाज़ी दीन दुनी उलटाईआ। मैं तुहाढ्ढा शुकर करां जिन्हां ने भगत दवार सुहाया पैहलों विच्च पंजाब, फेर दिल्ली दवार दित्ती वडयाईआ। जिथ्थे साहिब सतिगुर दे शब्द दा होणा राज, रईअत नौ खण्ड पृथ्मी बैठे सीस निवाईआ। जिस दा शाह सुल्तान करनगे काज, करनी दा करता आपणे हुक्म विच्च भवाईआ। तुसीं प्रभू भगतो मेरे वड्डे मैं तुहानूं करां अदाब, धरनी कहे मैं निव निव लागाँ पाईआ। जिन्हां ने मेरा पूरा कीता खवाब, माझा मालवा दुआबा जम्मू आया चाईं चाईंआ। पर याद रक्खयो एथ्थे सारी सृष्टी वास्ते धर्म दी खुल्हेगी किताब, जिस दा मज़मून जगत कनूंन ना कोई समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच हुक्म इक्क वरताईआ। (२० माघ श सं १०)

❋

अठारां हाढ़ कहे जन भगतो प्रभ चरन करनी सेवा, सेवा सतिगुर विच्च समाईआ। इक्को नाम जपणा जिह्वा, तूं मेरा मैं तेरा ढोला देणा सुणाईआ। इक्को मस्तक मणीआ लाउँणा थेवा, थिर घर वासी वेख के ख़ुशी बणाईआ। साचा नाम होवे तुहाढ्ढी उत्ते रसना जिह्वा, दिवस रैण ढोले गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दी खेल आप खिलाईआ। (१८ हाढ़ श सं ११ रात नूं)

❋

❋

सच्चा अनन्द सतिगुर सेवा, सेवा सच सच वडयाईआ। मेहरवान होवे वड देवी देवा, देव आत्मा वेख वखाईआ। किरपा करे जो वसे धाम निहकेवा, अट्टल महल्ल सोभा पाईआ। सच प्यार दा अन्तर लावे थेवा, कौसतक मनीआ रूप बदलाईआ। पवित्र करे रसना जेहवा, स्वास स्वास विच्च समाईआ। नाम पदारथ दे के अगम्मा मेवा, मिलणी हरि जगदीश कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सॅच दी करनी कार कमाईआ। (१५ माघ श सं ११)

❋

दरबार निवासीआं दलीप सिँघ रतन सिँघ प्रीतम सिँघ जरनैल सिँघ
सुलक्खण सिँघ जगीर सिँघ दे नवित्त

पुरख अकाल सदा निहकेवा, निरगुण निरवैर निरँकार बेपरवाहीआ। आदि जुगादी बोध अगाधी देवी देवा, देवत सुर विष्न ब्रह्मा शिव जिस नूं सीस निवाईआ । आदि अन्त श्री भगवन्त धुर दा कन्त अलख अभेवा, अगम्म अथाह वड वडयाईआ। नित्त नवित्त कर कर हित्त जन भगतां अमृत रस देवे मेवा, नाम निधाना श्री भगवाना, झोली पाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर दर ठांडे लेखे लावे सेवा, कीती घाल आपणे चरनां विच्च टिकाईआ। जिस दी सिफ्त कर सके ना कोई जेहवा, रसना कहण किछ ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच करनी कार कमाईआ।

सतिगुर शब्द सदा सुखदाई, देवे माण वडयाईआ। जो जुग जुग निरगुण सरगुण खेल रिहा खलाई, ख़ालक ख़लक रंग वखाईआ। जन भगत सुहेले उठाए फड़ फड़ बाहीं, लक्ख चुरासी विच्चों बाहर कढ्ढाईआ। भेव अभेदा खोल्हे पर्दा अन्तर दए उठाई, निझ नेत्र लोचन नैण करे रुशनाईआ। लेखा जाणे धुर गुसाईं, गहर गम्भीर बेपरवाहीआ। वेखणहारा थाउँ थाईं, थान थनंतर खोज खुजाईआ। जो भगत सुहेले दर ठांडे करदे वाही, वाहिण चुरासी विच्चों बाहर कढ्ढाईआ। मेल मिलावा करके भैणां भाई, चरन प्रीती इक्को इक्क इक्क रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच रंग आप रंगाईआ।

सतिगुर शब्द कहे सति सति सति मेहरवानी, मेहरवान दया कमाईआ। जन भगतां वेखणहारा जगत जवानी, नव जोवन ध्यान लगाईआ। जो साची सेवा दी करन कुरबानी, करबले तों परे मिले वडयाईआ। धर्म धार रहे निशानी, निशाना जगत जहान झुलाईआ। दर आयां करे परवानी, परम पुरख होए सहाईआ। देवणहारा धुर दा दानी, वस्त अगम्म अथाह वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा लेखा वेख विखाईआ।

सतिगुर शब्द कहे एह खेल अगम्मे हरि दे, हर हिरदा वेख वखाईआ। जो भगत

❋

सुहेले भगत दवार सेवा करदे, सिर सिर आपणा हत्थ टिकाईआ। भय चुकाए धर्म राए दे डर दे, चुरासी फ़ासी रहे ना राईआ। साची मंज़ल जाण चढ़्हदे, अग्गे हो ना कोई अटकाईआ । तूं मेरा मैं तेरा सोहँ ढोला जाण पढ़दे, परा पसन्ती मद्धम बैखरी दा पन्ध मुकाईआ। मालक होवण सचखण्ड दवारे साचे घर दे, गृह मिले माण वडयाईआ। जिथ्थे ना जन्मे ना मरदे, जोत जोत विच्च मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा रंग आप रंगाईआ।

सतिगुर शब्द कहे जो भगत दवारे घाले घाल, घोली आपणा आप घुंमाईआ। तिस नूं वेखणहारा दीन दयाल, दयानिध धुरदरगाहीआ। जो बख्शणहारा नाम सच्चा धन माल, खज़ीना अतोट अतुट्ट वरताईआ। हरिजन गुरमुख सन्त सुहेले बणा लाल, लालन आपणा रंग चढ़्हाईआ। निरगुण सरगुण बण दलाल, मेला मेले सहज सुभाईआ। सम्बल बह के करे संभाल, घर साचे होए सहाईआ। लेखा जाणे बिरध बाल जवान, नारी नर इक्को रंग रंगाईआ। पुच्छणहारा मुरीदां हाल, मुशर्द अगम्म अथाहीआ।

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच करनी कार कमाईआ।

सतिगुर शब्द कहे जन भगत सुहेला फलदा, जुग जुग प्रभ दी सेव कमाईआ। उस दा दीपक जोती जोत हो के बलदा, जगत जहान करे रुशनाईआ। माण वेखे आपणे गृह अट्टल दा, दरगाह साची सोभा पाईआ। लोकमात झगड़ा चुक्के जल थल दा, महीअल आपणा पन्ध मुकाईआ। उह लहणा लेखा लाए आपणी इक्क गल्ल दा, जिस रसना नाल तूं मेरा मैं तेरा ढोला गाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला तिस लेखा मुकाए कलिजुग कल दा, कलकाती नज़र कोई ना आईआ। वसेरा बख्शे चरन प्रीती निहचल धाम अट्टल दा, सचखण्ड साचा इक्क सुहाईआ। जन भगत सुहेले आपणे प्यार विच्च सचखण्ड दवारिउँ घलदा, फेर सचखण्ड विच्च मिलाईआ। एह फ़ैसला आदि जुगादि अट्टल दा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां अंदर आपणा आसण मलदा, मल मूतर दा लेखा दए मुकाईआ।