पुस्तकालयभाग १

१ जेठ २००७ बिक्रमी पिण्ड जेठूवाल पूरन सिँघ दे गृह

गुर संगत मिल हरि जस गाया, छड्ड गगन पाताल विच मात आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, प्रभ अबिनाशी घर में पाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, जोत सरूप प्रभ नज़री आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, छड्ड ब्रह्यंड घर ठांडे आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, जगन्नाथ गोपाल बीठला घर में पाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, मुकंद मनोहर प्रभ नज़री आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, महासार्थी आ सतिजुग लाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, कलू काल कर सोहँ शब्द सुणाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, देवे माण आप गुर पूरा चरन कँवल दे विच बहाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, ज्ञान जोत हिरदा प्रभ सिँघ जोत जगाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, देवे खोल्ह किवाड़, अमृत बूंद मुख चुआया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, गुरसिक्खां देवे माण झिरनां निझरों झिराया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, सोहँ जपे नाउँ कँवल मुख खुल्हाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, महाराज शेर सिँघ जपे नाउँ दसवां द्वार प्रभ दरसाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, सो बूझे जिन शरनी लाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, आपणा भेत ना किसे बताया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, खाणी बाणी गगन पताल रहाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, बैठ अडोल जीव जन्त समाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, मानस जन्म दित्ता रोल गुर पूरे दी सरनी ना आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, दर आए परवान जिन्हां गुरमुखां गुर नाम ध्याया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, साहिब अडीठ जिस एह खेल रचाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, बैठा स्वच्छ सरूप नहीं ऊँ पर्दा पाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, संसा करे दूर दु:ख कलेश दा नास कराया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, पापी अपराधी कीते चूर जिन्हां गुर तों मुख भवाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, कलू काल निहकलंक हो आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत प्रगटाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, गुर संगत गुर नज़री आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, सोहँ शब्द गुर ज्ञान दवाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, टुट्टी गंढ्ढे आण गुर विछड़यां गुर मेल कराया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, विछड़े जुग चार अन्त कलू प्रभ मेल कराया। गुर संगत मिल हरि

जस गाया, प्रगट जोत आकार वाहवा सतिजुग लाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, ब्रह्मा विष्न महेष दर खड़्हे सीस झुकाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, कोट ब्रह्मण्ड दाता घर मांहि पाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, संसा कीता दूर भरम भउ चुकाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, चल आओ हज़ूर जिन्हां मन भेख वटाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, प्रभ तोले पूरे तोल नहींउं मुख छुपाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, दे के सोहँ ज्ञान चार वरन उपदेश दिवाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, जोत सरूप आप जगत जोत जलाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, भगत उधार आप गुरसिक्खां सिर हत्थ टिकाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, बेमुखां आई हार, मदि मास अहार बणाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, कलिजुग दित्ते तार जिन्हां प्रभ दया कमाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, सर्ब गंवाए माण आपणा नाम जपाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, आप एकँकार दूसर ना कोए रहाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, होया जगत आकार धुंधूकार जगत जलाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, गुरसिक्खां दित्ता तार जिन्हां प्रभ दरस दिखाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, कलिजुग कीते पार जिन्हां महाराज शेर सिँघ सरन तकाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, छड्ड धाम बैकुण्ठ डेरा मात है लाया । गुर संगत मिल हरि जस गाया, छड्ड बाशक सेज उत्ते पलँघ सुहाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, धरनी धर नर सिँघ नरायण आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, अचुत्त पारब्रह्म परमेश्र जुगो जुग जोत प्रगटाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, देवण ब्रह्म ज्ञान ईश्र देह विच आया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, जोत सरूप प्रभ अबिनाश सर्ब जीव दे विच समाया। गुर संगत मिल हरि जस गाया, महाराज शेर सिँघ हो मेहरवान, कलिजुग आ माण दवाया। ईश्र आपणा आप उपाया। कुदरत रूप सृष्ट बणाया। जगे जोत निरँजण राया। उनन्जा पवण सिर छत्र झुलाया। ना एह डुल्ले ना किसे डुलाया। चार जुग प्रभ खेल रचाया। नाउँ आप निरँकार रखाया। कँवल नाभ दा मुख खुल्हाया। ब्रह्म सरूप ब्रह्मा उपाया। चार मुख का सरूप लगाया । जगत गुरू एह पाई माया। शिवा दा आण माण गंवाया। मोहणी रूप हो दरस दिखाया। होए राम रघवंस, घर भीलणी भोग लगाया। द्वापर कृष्न मुरार बिदर नूं आण तराया। कलिजुग लै अवतार शेर सिँघ नाम रखाया। प्रगटी जोत अपार, पैज भगतन दी रक्खण आया। सतिजुग लै अवतार, ध्रू प्रहलाद तराया। बल राजे दित्ता माण, विच पाताल पुचाया। अंबरीक दित्ता तार, दुरबाशा शरनी लाया। जनक दित्ता उधार, गुर पुरी सिधाया। द्रोपत होई पार, घनईआ घर मांहि पाया। बिदर पाई सार, जिथ्थे प्रभ भोग लगाया। सुदामे दलिद्री करी विचार, चार पदार्थ दान दिवाया। जुगो जुग प्रभ भेस वटाया कभी जोत सरूप कभी देह पल्टाया। सोई पाए सार, जिन्हां गुर दरस दिखाया।

जैदेउ दित्ता तार, नवां लेख लिखाया। नामे पाई सार, दित्ती गाय ज्विाल दुध्ध नूं भोग लगाया। धन्ने ल्या भाल, पत्थरों भगवान बीठला पाया। वाहवा सतिगुर सतिजुग लाया, सो वेखे जिन आप बुझाया। दित्ता बेणी तार, इक्क मन जोत जगाया। कीता संगत प्यार, सैण रूप हरि वटाया। ऐसा प्रभ दातार, जुग जुग जगत भुलाया। भगतां आई विचार, जिन्हां प्रभ दा दर्शन पाया। बेमुख ना पावण सार, ऐवें बिरथा जन्म गंवाया। गुरसिक्खां पाई सार, जिन्हां हरि दरस दिखाया। कलिजुग दित्ता तार, गुर चरनीं जिन सीस झुकाया। सतिजुग लाया पार, सोहँ शब्द सुणाया। हिरदे होवे ज्ञान, ज्ञान गोझ वखाया। माणस जन्म ल्या हार, जिन्हां गुर तों मुख भवाया। महाराज शेर सिँघ भए अवतार, कृष्न मुरार प्रगटाया । रविदास दित्ता तार, होए अधीन प्रभ जस गाया । बाहर मैले चीथड़े, विच लाल रंग गुलाल लगाया। कबीर पाई सार, सचखण्ड सिधाया। अजामल पापी दित्ता तार, नाउँ नरायण मुखों गाया। गनका दित्ती तार, नाम निरँजण नाम दिवाया। पापण पूतना दित्ती पछाड़, कृष्न नूं जिन दुध्ध चुंघाया। बधक दित्ता तार, जिन गुर चरनीं तीर लगाया। प्रगट कृष्न मुरार, निमाणयां नूं गले लगाया। कलिजुग लै अवतार, महाराज शेर सिँघ नाम रखाया। वाहवा सतिगुर सतिजुग लाया, जोत संग जोत मिलाया। वाहवा सतिगुर सतिजुग लाया, सच सुच्च सभ थां वरताया। वाहवा सतिगुर सतिजुग लाया, मदि मास दा नास कराया। वाहवा सतिगुर सतिजुग लाया, ब्रह्म सरूप ब्रह्म समाया। वाहवा सतिगुर सतिजुग लाया, आप इक्क बहु रंग समाया। प्रगट आपणी जोत, कल मांहि दरस दिखाया। दे त्रैकुटी खोल्ह, अनहद शब्द वजाया। जो तिन्ह पाए सार, तिन्हां जम डण्ड नेड़ ना आया। रसना जपे नाउँ, दु:ख कलेश प्रभ नास कराया। अन्त काल प्रभ होए कृपाल दरस दिखाया। गुरसिख विच बबाण गुर पुरी सिधाया। प्रगट हो भगवान सतिजुग राह चलाया। गुरसिक्खां देवे माण, धाम बैकुण्ठ पुचाया । आप है जोत सरूप, सिख विच जोत समाया। प्रभ विस्मादे विस्माद समाया। गुरसिक्खां संग बेमुख तराया। चन्दन पास निम्म महकाया। सोहँ शब्द गुर बाण चलाया। चार कुन्ट जगत जलाया। जोत सरूप पाणी पवण समाया। बैठ आप अडोल, सारा जगत डुलाया। बैठे जीव अणभोल, कलिजुग सिर ते आया। दित्ते जीव आ रोल, निहकलंक जोत प्रगटाया। महाराज शेर सिँघ आप अतोल, सारा जगत तुलाया। गुरसिक्खां दे ज्ञान, आपणा आप बुझाया। कलिजुग हो कृपाल, सिक्खां नूं दरस दिखाया। छड्ड खण्ड ब्रह्मण्ड, सिक्खां विच डेरा लाया। एह धाम अपार, जिथ्थे गुर चरन टिकाया । कट्टे हउमे रोग, दक्ुखां दा नास कराया। गुण निधान घर आ लेख लिखाया। टुट्टी गंढ्ढे आप, समरथ पुरख आप रघुराया। बैठे आप समरथ, प्रभ ने भेस वटाया। प्रभ है अकथ्थ, किसे कथे ना जाया। एह देह स्वच्छ, जिथ्थे प्रभ जोत जगाया । सोहँ नाम वत्थ, जीआं नूं दान दवाया।

बेमुखां पाई नत्थ, दर दर चक्र लवाया। निमाणयां देवे माण, राणयां तख्तों लाहया। आप ब्रह्म सरूप, जीव ब्रह्म उपाया। गंवाए सभ दा माण, चार वरन कर इक्क बहाया। तीन लोक होई जै जैकार, सोहँ शब्द धुन वजाया। देवी देवते करन विचार, किथे गुर शब्द अलाया। ब्रह्मा विष्न महेष खड़्हे दरबार, तिन्हां गुर नज़र ना आया। ब्रह्मा आई हार, आपणा आप गंवाया। प्रगट्या जोत सरूप, विच जोत समाया। गगन पताल प्रभ ने आण हिलाया। सृष्टी साजे आप प्रभ है जोत सरूपा। अनहद शब्द वजाए भूपा। सोहँ शब्द सदा अनूपा। नाम निरँजण गुरचरन सर्ब मिल है सूखा। महाराज शेर सिँघ सदा सद खेल अनूपा । गुरसिक्खां मन सदा खुमारी। निरँजण जोत आकाशों उतारी। प्रभ अबिनाशी सद निराधारी। गुरसिक्खां पैज आण संवारी। कलिजुग हउमे कट बिमारी। सोहँ शब्द गुर कीती कारी। दर आए मन दुबिधा भारी। नर्कवास होवे दुष्ट दुराचारी । उन्हां लए उधार, जिन हिरदे नाम मुख उचारी। कलिजुग भए अवतार, महाराज शेर सिँघ निरँकारी। निरँकार अछल्ल अडोल। जोत सरूप जगत मौल। साध संगत विच प्रभ सदा अडोल। सोहँ शब्द सुणावे अनमोल । महाराज शेर सिँघ सदा अणतोल। गुर पूरे दी एह वड्याई। सरन पड़े दी लाज रखाई। पसू प्रेतों देव बणाई। कोई ना खोजे घर दे बुझाई। जोत जुगत प्रभ एह चलाई। जिउँ दीपक संग दीपक जल जाई। गुर संगत गुर माण दिवाया। आए दर परवान, जिन सरनीं सीस झुकाया। किरपा करे करतार, दक्ुखां दा डेरा ढाहया । वांग कृष्न मुरार, निमाणयां गले लगाया। बरसे किरपा धार, अमृत मुख चुआया। पारब्रह्म परमेश्वर घर मांहि पाया। दक्ुखां लाहे काण, गुरसिक्खां नूं माण दिवाया। दे के सोहँ ज्ञान, आपणा नाम जपाया । डिग्गे दर ते आण, सिर ते छत्र झुलाया। दरगाह दित्ता माण, जिन्हां गुर दर्शन पाया। होए भवजल पार, जिन्हां गुर नाम ध्याया। दे के दरस अपार, कलिजुग आण तराया। महाराज शेर सिँघ निराहार, जोत रूप समाया। जोती जोत अगम्म किसे भेद ना पाया। गुरमुखां दे बुझाए, जिन्हां दर ते सीस झुकाया। गुर पुरी गुर धाम बणाया। जिथ्थे ईश्र जोत प्रगटाया । रल मिल सखियां मंगल गाया। गुर संगत प्रभ रिदे ध्याया। पलँघ उठाया सीस, झूला झूल हिलाया। कर के खेल अपार, धक्का जगत नूं लाया। डुब्बदे लाए पार, जिन्हां गुर दरस दिखाया। मोर खम्ब गुर चवर लै, गुरसिक्खां सिर झुलाया। दु:ख खण्डणहार प्रभ पूरा, देह कष्ट सभ नास कराया। होए कृपाल प्रभ दित्ता दान, सोहँ शब्द काया कंचन रोग गंवाया। जो जन सिमरे मेरा नाउँ, भय भयानक विच होए सहाया। मैं आप पूरन पुरख परमेश्र, मात पाताल आकाश सुहाया। मेरी जोत सदा अडोल, तीन लोक दे विच समाया । ऐसा मेरा नाम निराला, बिन भगतां किसे हत्थ ना आया। महाराज शेर सिँघ सद मेहरवान, दर आयां दा दु:ख गंवाया। घट घट वासी सर्ब निवासी, कलिजुग

दा अन्त कराया। जपावे सोहँ नाम, दरगाह विच तराया। बेमुखां आई हार, निन्दकां सिर छाही पाया। गुरसिक्खां मन विचार, पूरा सतिगुर घर में पाया । आपणा सतिगुर भेव खुल्हावे, जगत डंक सोहँ लाया। हँकारीआं निन्दकां माण गंवा के, निमाणयां तांईं गले लगाया। जो दर चल के परखण आए, उहनां एह वर घर पाया। दुरमति देह फिरे दुराचारी, धर्म राए नक्क नत्थ पाया। कुम्भी नर्क फड़े फड़ डारी, रोवे बप्परा ना किसे छुडाया। ऐसी प्रभ दे सज़ाए, हाहाकार कर बिल्लाया । कोई ना लवे सार, ऐसा प्रभ ने डन्न लगाया। महाराज शेर सिँघ भया अवतार, हँकारीआं तांईं नास कराया। मन में धरे ध्यान, चरन ना सीस झुकाए। मन में धरे गुमान, दर दर चोटां खाए। मन में होवे गुमान, दरगाह विच ठौर ना पावे। पापी अपराधी कुष्टी कोढ़ी कुल तांईं कलंक लवावे। ऐसा शब्द गुर लिखाए। पूरा दुखिया होवे जगत बिल्लावे। शब्द रूप गुर बचन लिखाया। शब्द रूप विच देह दे आया। शब्द रूप प्रभ जोत जगाया। शब्द रूप धुन शब्द वजाया। शब्द रूप सोहँ नाम दृढ़ाया। शब्द रूप अज्ञान अन्धेर चुकाया। शब्द रूप सर्ब थांएँ समाया। शब्द रूप किसे नज़र ना आया। शब्द रूप गुरसिक्खां प्रगटाया। शब्द रूप हँकारीआं हँकार गंवाया। शब्द रूप निहकलंक अख्वाया। शब्द रूप संसार सागर सिख पार तराया। शब्द रूप जीव जन्त सुहाया । शब्द रूप महाराज शेर सिँघ दरस दिखाया । सुरत शब्द जो जन लावे, अनहद शब्द मन वजावे। सुरत शब्द जो जन लावे, राग रिसारंग घर मांहि पावे। सुरत शब्द जो जन लावे, दीपक जोत देह मांहि जगावे। सुरत शब्द जो जन लावे, निज घर बैठा ताड़ी लावे। सुरत शब्द जो जन लावे, जोती जोत प्रभ संग मिल जावे। सुरत शब्द जो जन लावे, अन्धघोर प्रभ अबिनाशी पावे। सुरत शब्द जो जन लावे, महाराज शेर सिँघ दरस दिखावे। सुरत शब्द जो जन लावे, सतिजुग साचा प्रभ आप दिखावे। सुरत शब्द जो जन लावे, सतिजुग शब्द सोहँ गुण गावे। सुरत शब्द जो जन लावे, होवे ब्रह्म ज्ञान विच्चों भेत चुकावे। सुरत शब्द जो जन लावे, मनों जाए विकार हिरदे जोत जगावे। सुरत शब्द जो जन लावे, होवे जोत आधार अज्ञान अन्धेर गंवावे। सुरत शब्द जो जन लावे, प्रगट हो प्रभ आप आपणा आप दरसावे। सुरत शब्द जो जन लावे, कलिजुग जामा धार महाराज शेर सिँघ पैज रखावे।

२ जेठ २००७ बिक्रमी पिण्ड जेठूवाल ठाकर सिँघ दे गृह

गुर गहर गम्भीर प्रगटे घर भगत सुजाना। धन्न मन्दर चरन धरापिआ विष्नूं भगवाना। कलिजुग तारन आ गया, कर खेल बिधनाना। हरि मन्दर थान सुहा ल्या, वांग भगत सुदामा। गुरसिक्खां माण दिवा ल्या, उपजे ब्रह्म ज्ञाना। सोहँ

शब्द दिवा ल्या, मन उपजे गुर नामा। महाराज शेर सिँघ दरस दिखा ल्या, सुफल होवे सभ कामा। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे गुर जोत जगाए । धन्न सुहाया थान, जिथ्थे गुर भोग लगाए । धन्न सुहाया थान, जिथ्थे गुर रोग गंवाए। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे विछड़े संजोग मिलाए। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे गुरसिख बणाए। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे जीव तांईं गुर ज्ञान दिवाए। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे नर नरायण निरँजण आए। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे नाथ त्रिलोकी भगत तराए। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे आत्म जोत गुर दे जगाए। धन्न सुहाया थान, जिथ्थे महाराज शेर सिँघ दरस दिखाए। धन्न गुरसिख जिन सेव कमाई। धन्न गुरसिख जिन मिली वड्याई। धन्न गुरसिख जिन बूझ बुझाई। धन्न गुरसिख हउमे ममता मैल गंवाई। धन्न गुरसिख सिक्खी सिख्खया मन टिकाई। धन्न गुरसिख गुर पूरे दी सोझी पाई। धन्न गुरसिख कल विच बंस ल्या तराई। धन्न गुरसिख मुक्त जुगत दी सोझी पाई। धन्न गुरसिख सेवा विच प्यार घर जोत जगाई। धन्न गुरसिख उपजे नाम सोहँ शब्द दी सोझी पाई। धन्न गुरसिख जगत गंवाया माण चरन सीस झुकाई। धन्न गुरसिख पारब्रह्म प्रभ पए सरनाई। धन्न गुरसिख आवण जावण ब्याधि मिटाई। धन्न गुरसिख सर्ब सूख घर मांहि पाई। धन्न गुरसिख कलू अग्न पोहे ना राई। धन्न गुरसिख जिस प्रभ दे वड्याई। धन्न गुरसिख कर सेवा ईश्र जोत प्रगटाई। मानस जन्म सुजान, जे गुर सेव कमावे। मानस जन्म सुजान, जे गुर चरनीं सीस झुकावे। मानस जन्म सुजान, मिल साध संगत हरि जस गावे। मानस जन्म सुजान, मनो अभिमान चुकावे। मानस जन्म सुजान, जीव जीव जीव दया कमावे। मानस जन्म सुजान, गुर गुर गुर दरस दरसावे। मानस जन्म सुजान, इक्क मन हो प्रभ रिदे ध्यावे। मानस जन्म सुजान, घर बैठे अन्तरजामी पावे। मानस जन्म सुजान, जिन महाराज शेर सिँघ दरस दिखावे। गुरसिक्खां सद बलिहार, जिन्हां प्रभ नाम चितारया। गुरसिक्खां सद बलिहार, जिन्हां मिले प्रभ अपर अपारया। गुरसिक्खां सद बलिहार, देवे गुर नाम भण्डारया। गुरसिक्खां सद बलिहार, जिन्हां सोहँ शब्द विचारया। गुरसिक्खां सद बलिहार, जिन्हां महाराज शेर सिँघ निमस्कारया । प्रगट जोत प्रभ ठाकर, जिस जगत पसारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, जीव जन्त उधारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, जिस अन्त ना पारावारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, जुग जुग देह पलटा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, सद सद सद निमस्कारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, कलिजुग आ भगतां नूं तारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, भय भंजन सिख उधारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, बैठा विच देह प्रभ निराधारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, कोट ब्रह्मण्ड जिस पसर पसारया। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, चन्द सूरज जिस सेवा ला ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, तीन लोक इक्क रंग समा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, ब्रह्म बिन्द सभ जगत उपा

ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, आपणा आप विच टिका ल्या । प्रगट जोत प्रभ ठाकर, माया रूपी जीव पर्दा पा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, राखे हउमे रोग, देह अन्धेर रखा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, जोत जगा निराली देह दीपक डगमगा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, जीव विकारे विच प्रभ छुपा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, कर कर्म विचार भगतां नूं दरस दिखा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, आप ब्रह्म सरूप सिख ब्रह्म सरूप बणा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, आप जोत निरँजण सिख जोत निरँजण बणा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, कलिजुग लै सार भवजल पार तरा ल्या। प्रगट जोत प्रभ ठाकर, महाराज शेर सिँघ भगत उधार सिक्खां नूं आण तरा ल्या। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे गुर चरन धरंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे जोत मृगिन्दे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे गुरसिख तरंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे फड़ मन भवंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे गुर ज्ञान दिवंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे प्रभ जोत जगन्दे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे प्रगट सद बख्शंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे ल्यां नाउँ, दु:ख ढहिंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे सिख गुर चरन पड़ंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे उपजे प्रभ मुकंदे। सोई सुहंदा थाउँ, जिथ्थे महाराज शेर सिँघ सिख कर्म लिखंदे।

३ जेठ २००७ बिक्रमी पिण्ड जेठूवाल अमरजीत सिँघ दे गृह

गुर पूरा कर्म कमांवंदा, कलिजुग डुब्बदे आण तराए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, दुखियां दे दु:ख गंवाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, पापी अग्न दे वांग जलाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, अमृत मेघ वरखा लाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, गंवाए विच्चों रोग जीव सुखी कराए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, बाल बिरध देवे तार सरन पड़े दी लाज रखाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, देवे जोत आधार रसना नाम जपाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, दुनी सुत्ती पैर पसार भगत पकड़ उठाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, बेमुखां आई हार गुरसिक्खां जै जै जैकार कराए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, प्रगट जोत अपार सिक्खां सिर छत्र झुलाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, कलिजुग लए सार जिन्हां नूं दरस दिखाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, कट्टे हउमे रोग सोहँ नाम जपाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, महाराज शेर सिँघ भए अवतार जोत जगत जलाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, बद्धे जीव बिल्लायन दे अमृत पकड़ छुडाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, करन करावणहार समरथ भूतां प्रेतां नष्ट कराए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, मुख अमृत बूंद चवाए काया तप्त बुझाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, होए आप कृपाल साध संगत माण दवाए। गुर पूरा कर्म

कमांवंदा, जिन्हां आई विचार तिन्हां संगत संग रलाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, हो जोत आधार दुखियां दे दु:ख गंवाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, कलिजुग पाया जोर गुरसिक्खां नूं पार लँघाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, देवे नाम ज्ञान सोहँ नाम जपाए। गुर पूरा कर्म कमांवंदा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लग्गयां लाज रखाए।