पुस्तकालयभाग १

४ जेठ २००७ बिक्रमी चेत सिँघ दे गृह पिण्ड कल्सीआं ज़िला अमृतसर

भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, पारब्रह्म प्रभ जोत प्रगटाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, तीन लोक जोत जगाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, प्रगट भए सर्ब सुखदाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जगत आए आप रघुराई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, गुर पूरे घर जोत प्रगटाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जै जै जैकार मातलोक कराई । भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ जस गाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जोत निरँजण प्रभ जगत जगाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, गण गंर्धब फूलन वरखा लाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, करोड़ तेतीस रहे लिव लाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, इन्द्र इन्द्रासण बैठे वरखा लाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, ब्रह्मा विष्न महेष निगाह मात टिकाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, चन्द सूरज दोवें बैठे मुख छुपाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, गुर ठांडा ठंड जोत समाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, प्रगट भए प्रभ सुखदाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, हो मेहरवान एह जोत प्रगटाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, त्रेता राम जगत गोसांईं। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, काहन घनईआ जोत प्रगटाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, कृष्न मुरार एह बणत बणाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, कलिजुग होया घोर रहे जीव बिल्लाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, पापां पाया जोर सच सुच्च नष्ट हो जाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, धरत करे पुकार पापां तों दे छुडाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, करके खेल अपार प्रभ ने जोत प्रगटाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, कोई ना जाणे सार एह बिंग कसाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जोत तों प्रगट जोत जोत जगत प्रगटाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, ब्यापे सभे दु:ख कलिजुग लए तराई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, विष्नूं प्रगट आप मानस देह बणाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जेठ पंज घर घर मिले वधाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, किरपा कर अपार ईश्र कलिजुग दे वड्याई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, धन्न सुहावा थान जिथ्थे प्रभ जोत प्रगटाई।

भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, कुक्ख ताबो दी सुफल कराई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, पिता जवंद सिँघ पूत रघुराई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, महाराज शेर सिँघ जोत जगत टिकाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, मिल सखियां मंगल गाया धन्न जणेंदी माई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जगत भए उज्जयार भगत हरि जस गाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जामा ल्या धार कल निहकलंक अख्वाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, महाराज शेर सिँघ लै अवतार तीन लोक जै जै जैकार कराई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, अज्ज सुहावी रात प्रभ जोत जगाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, बिक्रमी उन्नीं सौ पंजाह लिखवाई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, जेठ पंजवीं आई। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, मंगलवार थित्त लिखाए। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, घनकपुरी नूं भाग लगाए। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, चन्द सूरज खड़्हे दर सीस झुकाए। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, मातलोक प्रभ जोत प्रगटाए। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, कलिजुग हो निहकलंक आए। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, महाराज शेर सिँघ बालक देह जोत जगाए। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, देह सच सुच्च दीपक प्रगास्सया । भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, विच देह ईश्र निवास्सया। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, प्रगटी जोत अपार होवे जगत धरवास्सया। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, सच्चा होवे दरबार सच गुर प्रगास्सया। भिन्नी रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई, अज्ज सुहावी रात देवे दान अपार जाए ना कोए निरास्सया। कलिजुग देवे तार जिन आहार शराब ना मास्सया। गुरसिख विच संसार, जिउँ कंचन प्रगास्सया। महाराज शेर सिँघ आप निरँकार, भगतन दास्सया। उपजी जोत अपार। जोत निरँजण जगत चमकार। विच सृष्ट ना होवे विचार। कलिजुग आए निहकलंक अवतार। विच द्वापर कृष्न मुरार। सुत्ता प्रभास विच गोडे चरन पसार। कृष्न जोत शेर सिँघ अवतार। जिथ्थे मारे बधक बाण। कलिजुग विच मेरी पछाण। चरन खब्बा सच निशान। गिट्टे उप्पर तीर निशान। महाराज शेर सिँघ प्रगटे विष्नूं भगवान। ईश्र जोत विच देह जगा के। आप बैठा मुख छुपा के। बाल अवस्था खेल रचा के। देवे दरस भगतन घर जा के। आपणा आप प्रभ आप रखा के। मनी सिँघ नूं दरस दिखा के। जोत सरूप ब्रह्म ज्ञान दिवा के। महाराज शेर सिँघ सच रूप वटा के। दरस दिखाया आप प्रभ ठाकर, मनी सिँघ नूं घर जा कर। वेखी देह निर्मल कर्म ने उजागर। दित्ता दरस भगत सुख सागर। होए अनन्द बैठा इकागर। महाराज शेर सिँघ जगत उजागर। दर्शन देख मन बिग्साए। बिन देखे फिर ठंड ना पाए। दिन रात रिहा बिल्लाए। दयो दरस काया शांत हो जाए। गुर दर्शन को मेरे नैण तरसाए। महाराज शेर सिँघ होए सहाए। सरन पड़े दी लाज रखाए दिन रात बैठा हरि जस गाए। ऐसा ज्ञान शब्द गुर दिया।

दित्ता जोत आधार होया निर्मल जिया। फल पाया शब्द अपार, बीज पूरबला बीआ। दित्ता आप आधार, सतिगुर कर के हीआ। पूरी होई विचार, जोत जगाई जिया। महाराज शेर सिँघ कर्म विचार, सतिगुर दर्शन दिया। प्रभ दर्शन दरसा, सद प्यास मिटाई। प्रभ दर्शन दरसा, मन दी ब्याध गंवाई। प्रभ दर्शन पा बिगसा सर्ब चिन्त मिटाई। प्रभ दर्शन पा, मन दी धीर धराई। प्रभ दर्शन पा, सच शब्द दी सोझी पाई। प्रभ दर्शन पा, दूई द्वैत मिटाई। प्रभ दर्शन पा, जन्म जन्म दी सोझी पाई। प्रभ दर्शन पा, साध संगत विच रिहा प्रभ जस गाई। प्रभ दर्शन पा, महाराज शेर सिँघ रिहा चित्त समाई । शब्द रूप गुर दर्शन दे के, सन्त तांईं ज्ञान दिवाया । शब्द रूप गुर दर्शन दे के, जामा आपणा सभ दिखाया। जोत रूप प्रभ दर्शन दे के, कलिजुग माया अग्न जलाया। शब्द रूप प्रभ दर्शन दे के, मनी सिँघ दा संसा लाहया। शब्द रूप प्रभ दर्शन दे के, महाराज शेर सिँघ आपणा तेज वखाया । कलिजुग कर्म प्रभ आप विचारया। करनहार जामा घनकपुरी विच धारया। दे के शब्द विचार प्रभ आपणा आप चितारया । मनी सिँघ नूं देवां तार दे के दरस अपारया। दे के शब्द ज्ञान सन्तन दी पैज संवारया। महाराज शेर सिँघ प्रगट अवतार कलिजुग कर्म विचारया। ऐसा कर्म कलू विच होया। झूठे धन्दे जगत है मोहया। सतिगुर भुल्ला सृष्ट है सोया। महाराज शेर सिँघ जगत जोत बिलोआ। मनी सिँघ प्रभ दरस दिखाए। करन कार कलू हरि जी आए। प्रगट आप नरायण कलिजुग जोत जगाए। भगत लोक रसना गाए। महाराज शेर सिँघ काल कराए। कलिजुग जोत प्रभ धारे। जिस को सदा सदा सदा निमस्कारे। आपणा शब्द रसना सोहँ उचारे। बाल अवस्था दरस देवे वांग कृष्न मुरारे। भगतन देवे तार, मनी सिँघ नूं पार उतारे। दे के जोत आधार, आपणा दरस दिखा रे। कलिजुग जामा धार प्रगटे महाराज शेर सिँघ नर अवतारे। नर अवतार आप प्रभ आया। कलू काल जिस आण कराया। आपणा नाउँ जीव जन्त जपाया। शब्द सोहँ मुख रखाया। बाकी सभन दा अन्त कराया। सरबत्त तीर्थां माण गंवाया। सर्ब धाम प्रभ जोत खिचाया। सर्ब धाम मेहरवान अख्वाया। सर्ब जाप प्रभ भस्म कराया। सोहँ शब्द गुर ज्ञान दिवाया। ओअँ भए आप सोहँ शब्द सुणाया। गंवाया सभ दा माण, जगत गुर चरन टिकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किसे अग्गे ना सीस झुकाया। दे के ब्रह्म ज्ञान मनी सिँघ दरस दिखाया। दिया दरस आप गुर पूरे। वाजे दर ते अनहद तूरे। सर्ब सरूप रिहा भरपूरे। मनी सिँघ जोत जगाई वांग कोहतूरे। नैणी पेखो महाराज शेर सिँघ सदा हज़ूरे। सोहँ शब्द सदा भरपूरे। ऐसा दरस ज्ञान गुर तों पाया। मन ना धरे धीर करन दरस सन्त उठ धाहया। सिख संगत नाले पाया। घनकपुरी नूं चल के आया। मन में चाउ गुर दर्शन पाईए, बाहर आ के डेरा लाया। उह सुहाया थान, जिथ्थे सन्त मन एह चाउ सुहाया। ऐसी बणत प्रभ आप बणाई, गुर

घर बैठ दर्शन पाया। मन दी इच्छा होई पूर, महाराज शेर सिँघ दर्शन पाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, मनी सिँघ घर साचा पाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, सर्ब कला एक रंग राया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, जोत निरँजण जगत वरसाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, साध · सन्त मन तृप्त कराया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, ज्ञान जोत प्रभ जोत

जगाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, मनी सिँघ गुर नज़री आया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, जिन विच्चों मोह चुकाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, भगत जनां अन्ध विश्वास तजाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, अनहद शब्द मन वजाया। पारब्रह्म गुर दरसन पाया, कोट जन्म दे पाप खिन महि लाहया। पारब्रह्म गुर दरसन पाया, डुब्बदे लए तार जिन्हां गुर चरनीं लाया। पारब्रह्म गुर दरसन पाया, होया जगत अधार जिन्हां सिर हत्थ टिकाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, होए पुरख सुजान जिन्हां गुर नाम ध्याया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, भगत वछल कृपाल जिन्हां हरि मंगल गाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, होए जोत समान अन्त संग जोत मिलाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, आप एक सर्ब एक रंग समाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, कलिजुग आई हार सतिजुग नज़री आया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, कर के कर्म विचार सोहँ नाम दिवाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, मनो जाए विकार हउमे रोग गंवाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया, सतिजुग पार उतार जिन्हां दरस दिखाया। पारब्रह्म गुर दरस दिखाया महाराज शेर सिँघ आप अवतार भगतन राह बताया। जेठ पंचम प्रभ जग आया, गुरसिक्खां मन वज्जी वधाई । जेठ पंचम प्रभ जोत जगाया, अज्ञान अन्धेर नष्ट हो जाई। पंचम जेठ प्रभ जोत धराया, घनकपुरी गुर भाग लगाया । जेठ पंचम प्रभ देह धारे, महाराज शेर सिँघ नाम रखाया। जेठ पंचम होवे वडभागी, मिल सखियां मंगल गाया। जेठ पंचम दिन वडभागी, गुण निधान घर दरस दरसाया। जेठ पंचम होवे वडभागी, गुरमुखां घर परमेश्वर पाया। जेठ पंचम होवे वडभागी, प्रगट भए निरँकार जगत ते पाई माया। जेठ पंचम होवे वडभागी, सद मेहरवान आपणा आप उपाया। जेठ पंचम होवे वडभागी, राम रमईआ प्रभ बणत बणाया। जेठ पंचम होवे वडभागी, कृष्न घनईआ देह पल्टाया। जेठ पंचम होवे वडभागी, महाराज शेर सिँघ जन्म उपाया। जेठ पंचम होवे वडभागी, निहकलंक अवतार प्रगटाया। पंचम जेठ होवे वडभागी, कलिजुग जन्म प्रभ पाया। पंचम जेठ होवे वडभागी, ईश्र जोत जगत जलाया। पंचम जेठ होवे वडभागी, जामा धार नर सिँघ प्रभ आया। पंचम जेठ होवे वडभागी, देवी देवते हरि हरि मंगल गाया। पंचम जेठ होवे वडभागी, मन तन सीतल भगत कराया। पंचम जेठ होवे वडभागी, जोत लड़िंदे प्रभ गुर दरस दिखाया। पंचम जेठ होवे वडभागी, महाराज शेर सिँघ जन्म उपाया । कलिजुग आप प्रभ जामा धारया। प्रगट भए प्रभ नर अवतारया। सृष्ट साज जिस पसर पसारया।

सर्ब जीव दित्ती जोत अधारया। गुर ऐसे को सद बलिहारया। कर किरपा जिस पार उतारया। महाराज शेर सिँघ सद निमस्कारया। सोहँ शब्द गुर ज्ञान चितारया। कलिजुग प्रगटी प्रभ जोत अपारा। सर्ब निरंतर अपरम्पर पारा। भरतम्बर जगत उधारा। छिन भंगर गर्ब निवारा। जेठ पंचम धन्न दिहाड़ा। गुरसिख लँघे पाप हारा। महाराज शेर सिँघ सृष्ट चबाई दाढ़ा। ऐसा प्रभ भए बलवन्त। सर्ब धाम कीते भस्मंत । बैठ अडोल आप निरंत। सर्ब सृष्ट कर ईश्र कन्त। देवे उधार जोत प्रभ जन्त। हँकारी सर्ब कीए भस्मंत । तारे सिख जिन्हां गुर मन तन सन्त। प्रभ अबिनशी आप भगतन भगवन्त। कलिजुग जामा सच लिखंत । निहकलंक प्रगट भगवन्त। महाराज शेर सिँघ गर्ब निवन्त। प्रभ गर्ब निवारे हँकारी मारे पतित उधारे जिन सेव कमा ल्या। डुब्बदे तारे विच संसारे, सेवक सिख गुर तारे जिन गुर चरन लगा ल्या। भगत उधारे दुष्ट सँघारे, राणे महाराणे तख्तों उतारे जिन्हां गुर तों मुख भवा ल्या। कर्म विचारे बैठ निराधारे, सर्ब सूख गुर दरबारे जिन्हां सीस झुका ल्या। कलिजुग अवतारे अपराधी तारे, सोहँ नाम उधारे मन्त्र नाम दृढ़ा ल्या। प्रभ सद बलिहारे जगत उधारे दर सिख अपारे, महाराज शेर सिँघ दरस दिखा ल्या। धन्न गुरसिख जिन दर्शन करया। धन्न गुरसिख जिन मन तन हरया। धन्न गुरसिख जिन रसना नाम उचरया। धन्न गुरसिख जिन मोहण माधव नदरी परया। धन्न गुरसिख जिन हरि प्रभ किरपा करया। धन्न गुरसिख जिन्हां घर गुर आसा वरया। धन्न गुरसिख जिथ्थे प्रभ दु:ख दलिद्र हरया। धन्न गुरसिख जिन महाराज शेर सिँघ सरनी परया। सरन पड़े जो सतिगुर केरी। जेठ पंचम प्रभ करे ना देरी। दीनां नाथ दु:ख भंजन ढेरी। सर्ब समरथ जोत आ मेरी। महाराज शेर सिँघ विच कल हनेरी। सोहँ शब्द आ देवे दात वडेरी। नाम पदार्थ गुर दर तों पाईए। नाम पदार्थ गुर चरन लगाईए। जीअ का रथ सद हरि गुण गाईए। सर्ब सूख सारथ हरि दर्शन पाईए। महाराज शेर सिँघ समरथ आपणी बणत बणाईए। पंचम जेठ कल धारी। निरँजण जोत आकाशों उतारी। जोत जगत चमत्कारी। कोई ना जाणे प्रभ खेल अपारी। कलिजुग तारे जीव निरँकारी। गुरसिक्खां मन प्रभ दरस ख़ुमारी। देवे दरस प्रभ जोत आधारी । ऐसे गुर को सद बलहारी। सोहँ शब्द गुर ज्ञान चितारी। महाराज शेर सिँघ प्रगट निरँकारी। निरँकार नरायण गुर आया। पंचम जेठ दिन सुहाया। गुरमुखां मिल गुर नाम ध्याया। बेमुखां सौं के वक्त लँघाया। हाहाकार करके शोर मचाया। गुर का शब्द ना मन वसाया। झूठी देह हँकार समाया। प्रभ दा भेत ना किसे पाया। मैं ममता विच जन्म गंवाया। कलिजुग ऐसी पाई माया। मनुआ लोभी फिरत तिसाया। मायाधारी कलिजुग अख्वाया । ईश्र नाम दिलों भुलाया। आपणा आप आप आप प्रगटाया। गुर साचे एह कर्म कमाया। बिन थम्मां गगन रहाया । अंडज जेरज उत्भुज सेतज इन्हां विच्चों सिख कढाया। ईश्र

ब्रह्म सरूप सिख विच जोत समाया। महाराज शेर सिँघ लै अवतार सभ दा माण गंवाया। सोहँ दे ज्ञान आपणा नाम जपाया। जेठ पंचम दिन वडभागी, जिन महाराज शेर सिँघ जोत जगाया। जोत जगाई प्रभ निरालम। भेत ना पावे सारी आलम। प्रगट भया जगत बालम। महाराज शेर सिँघ भगत ग़ालम। जन्म धार लए अवतार। कर्म विचार गुरसिक्खां तारया। सद बलिहार भगत उधार, कर निमस्कार कलिजुग निहकलंक अख्वा ल्या। मन शब्द विचार, गुर पार उतार, प्रगट मुकंद मुरार, कलिजुग जामा धारया। प्रगट नर अवतार, कर दरस अपार, होवे भवजल पार, महाराज शेर सिँघ जिन रिदे चितारया। बिन गुर किसे ना मिले वड्याई, बिन गुर किसे ना सोझी पाई। बिन गुर जोत ना किसे जगाई। बिन गुर अज्ञान अन्धेर ना विच्चों जाई। बिन गुर देह दीपक विच ना जोत जगाई। बिन गुर सोझी किने ना पाई। बिन गुर मिले ना नाम वड्याई । बिन गुर भुली फिरे लोकाई। बिन गुर झूठे धन्दे जन्म गंवाई । बिन गुर माया ममता विच सृष्ट रहाई । बिन गुर कोई ना पार लँघाई । बिन गुर जन्म जन्म दु:ख पाई। बिन गुर कोई ना चरन लगाई। बिन गुर भवजल ना पार तराए। बिन गुर कोई ना दुखियां दे दु:ख गंवाए। बिन गुर कोई ना हउमे दी मैल गंवाए। बिन गुर कोई ना सिख दी पैज रखाए। बिन गुर कोई ना कलिजुग आण तराए। बिन गुर कोई ना आण भेत खुल्हाए। बिन गुर कोई ना जोत जगाए। बिन गुर कोई ना सच मार्ग पाए। बिन गुर कोई ना ज्ञान नाम दिवाए। बिन गुर कोई ना सोझी पाए। बिन गुर कोए ना गुर ज्ञान गोझ बताए। बिन गुर कोए ना विच्चों प्रभ दरसाए। बिन गुर कोई ना जीव दा भेत खुल्हाए। बिन गुर कोए ना सिख को माण दिवाए। बिन गुर कोई ना भाणा सच वरताए। बिन गुर कोई ना जीव दी बणत बणाए। बिन गुर कोई ना भुल्लयां लै तराए। बिन गुर कोई ना जीव दी पैज रखाए। बिन गुर कोई ना अज्ञान अन्धेर गंवाए। बिन गुर कोई ना संसा रोग गंवाए। बिन गुर कोई ना भाण्डा भरम भुलाए। बिन गुर कोई ना आपणी जोत जगाए। बिन गुर कोई ना पंजवीं जेठ मनाए। बिन गुर कोए ना आपणी जोत आपणे विच समाए। बिन गुर कोई ना सिख को माण दिवाए। बिन गुर कोई ना भरम चुकाए। बिन गुर कोई ना कलिजुग सोझी पाए। बिन गुर कोई ना रसना हरि गुण गाए। बिन गुर कोई ना गुर का शब्द अलाए। बिन गुर कोई ना मंगलाचार कराए। बिन गुर कोई ना कलिजुग पार लँघाए। महाराज शेर सिँघ सिर दे के हत्थ, सिक्खां दी लाज रखाए। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, प्रभ अबिनाशी घर मांहि पाया। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, हरि हरि हरि जी हर थां समाया। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, जोत निरँजण प्रगट रघुराया। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, कल दर्शन निहकलंक पाया। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, सतिजुग मेहरवान त्रेता राम नबेरा। गुरसिक्खां

मन चाउ घनेरा, द्वापर कृष्न मुरार कट्टे अज्ञान अन्धेरा। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, प्रगटी जोत अपार महाराज शेर सिँघ सतिगुर मेरा। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, पंज जेठ गुरपुरब मनाई। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, गुर दर्शन मन तृप्त कराई। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, त्रैलोकी नाथ नरायण दरसाईए। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, कलिजुग पाप कर्म गंवाईए। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, सतिगुर पूरा विच बहाईए। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, कलिजुग विच्चों आप तर जाईए। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, झूठी जगत प्रीत नेंह चरनां संग लाईए। गुरसिक्खां मन चाउ घनेरा, महाराज शेर सिँघ घर मांहि पाईए। गुरसिक्खां मन वज्जी वधाई, प्रगट जोत होया उज्जयारा। गुरसिक्खां मन वज्जी वधाई, जोत निरँजण जगत उतारा। गुरसिक्खां मन वज्जी वधाई, पारब्रह्म प्रभ भए दरसारा। गुरसिक्खां मन वज्जी वधाई, कलिजुग विच गुरू उधारा। गुरसिक्खां मन वज्जी वधाई, महाराज शेर सिँघ निहकलंक अवतारा। गुरसिक्खां मन वज्जी वधाई, गुरमुख नाउँ गुर जगत उज्जयारा। गुरसिक्खां मन होई वधाई, गुर प्रीत गुरचरन दुआरा। गुरसिक्खां मन होई वधाई, लँघावे पार आप करतारा। गुरसिक्खां मन होई वधाई, जोत जगाई अपर अपारा। गुरसिक्खां मन होई वधाई, होवे शब्द ज्ञान जावे धुंधूकारा। गुरसिक्खां मन होई वधाई, गुर पूरा लए पछाण जिस किया पसारा । गुरसिक्खां मन होई वधाई, कर दरस दातार जिन एह बणत बणाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, गुर ठांडा गुर दरबार सिक्खां दी पैज रखाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, उत्तम एह विहार प्रभ दी जोत जगत में आई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, भुल्ली सृष्ट अनभोल, प्रभ दी सार ना पाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, घर घर होए जैकार शब्द धुन गुर आप वजाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, दे के ब्रह्म ज्ञान गुर संगत गुर पार कराई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, प्रभ आप अतोल तोल्लया ना जाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, निमाणयां देवे माण ग़रीबां गले लगाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, कलिजुग लए पछाण, प्रगट हो प्रभ दरस दिखाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, जिन्हां रसना हरि हरि हरि जस गाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, पंचम जेठ जिन ख़ुशी मनाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, गुर पूरा घर मांहि पाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, होए प्रभ कृपाल भगतन दरस दिखाई। गुरसिक्खां मन होई वधाई, भगत उधारन आप महाराज शेर सिँघ दरस दिखाई। देवे दर्शन गुर जोत प्रगास्सया। भुल्ला जीव फिरे जगत उदास्सया। बिन सतिगुर झूठी देह निरास्सया। कोई ना कट्टणहार गलों जम फास्सया। गुर चरन कर प्यार, नौं निधि होवे दास्सया। महाराज शेर सिँघ प्रगट करतार, सर्ब सूख वास्सया। सर्ब सूख गुर चरन प्यार। सर्ब सूख गुर रिदे चितार। सर्ब सूख गुर संगत प्यार। सर्ब सूख महाराज शेर सिँघ रिदे चितार। मानस जन्म जगत में पाया। बिन गुर पूरे किसे पार ना लाया। मोह ममता विच फिरे लुभाया।

दुनिआवी झंजटां विच फसाया। दक्ुखां कलेशां डेरा लाया। देह रोगी विच रोग वधाया। होवे कष्ट अपार बिन गुर कोए ना दे छुडाया। जेठ पंचम दित्ता तार, जिन गुर दर्शन पाया। आत्म होए उज्जयार, दक्ुखां दा नास कराया। प्रगट जोत अपार, सिक्खां दा कर्म लिखाया। आप बैठा निराधार, दीपक जोत जगाया। गुर पूरे जायो बलिहार, कलिजुग पार तराया। भगत जनां प्रभ देवे माण, ईश्र जोत जगत पल्टाए। भगत जनां प्रभ देवे माण, जोत निरँजण देह विच आए। भगत जनां प्रभ देवे माण, खोल्ह किवाड़ दरस दिखाए। भगत जनां प्रभ देवे माण, गुरसिख महिंमा आप जणाए। भगत जनां प्रभ देवे माण, गुरबाणी विच नाम लिखवाए। भगत जनां प्रभ देवे माण, जुगो जुग अटल्ल रह जाण। भगत जनां प्रभ देवे माण, गुरसिक्खां विटुह कुरबाण। भगत जनां प्रभ देवे माण, कलिजुग विच ल्या गुर पछाण। भगत जनां प्रभ देवे माण, मिल संगत जो हरि जस गाण। भगत जनां प्रभ देवे माण, जोत सरूप प्रभ जोत जगाण। भगत जनां प्रभ देवे माण, देवे दात अपार मन में उपजे शब्द ज्ञान। भगत जनां प्रभ देवे माण, कोए ना जावे निरास गुर चरन लाए ध्यान। भगत जनां प्रभ देवे माण, महाराज शेर सिँघ बणे बबाण। भगत जनां जाईए कुरबान, जिन की महिंमा प्रभ आप गणाए। भगत जनां जाईए कुरबान, ध्रू प्रहलाद प्रभ संग समाए। भगत जनां जाईए कुरबान, भगत अंबरीक पार लँघाए। भगत जनां जाईए कुरबान, जन्म द्रोपती माण दिवाए। भगत जनां जाईए कुरबान, बिदर सुदामे दरस दिखाए। भगत जनां जाईए कुरबान, घर जिन्हां दे ईश्र आए। भगत जनां जाईए कुरबान, जैदेउ नामा चरन लगाए। भगत जनां जाईए कुरबान, तरलोचण ना दु:ख उठाए। भगत जनां जाईए कुरबान, बेणी सैण प्रभ भेस वटाए। भगत जनां जाईए कुरबान, ईश्र जिन्हां दे दर ते आए। भगत जनां जाईए कुरबान, गनका अजामल पूतना सभ जोत मिलाए। भगत जनां जाईए कुरबान, कबीर तांईं सचखण्ड वखाए। भगत जनां जाईए कुरबान, नामदेउ रविदास तराए। भगत जनां जाईए कुरबान, बधक तीर कृष्न चरन लगाए। भगत जनां जाईए कुरबान, जिथ्थे ईश्र दरस दिखाए। भगत जनां जाईए कुरबान, जुगो जुग प्रभ दरस दिखाए। भगत जनां जाईए कुरबान, जोत सदा प्रभ संग समाए। भगत जनां जाईए कुरबान, कलिजुग भए अवतार शेर सिँघ नाम रखाए। गुरसिक्खां दित्ता तार, जिन्हां चरन लगाए। बेमुखां दित्ती हार, जिन्हां मुख भवाए। उपजे भगत अपार, जिनां गुर नाम लिखाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे गुर चरन टिकाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे गुर धाम रचाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे सचखण्ड बण जाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे कल्सीआं नूं माण दिवाए। एह सुहावे मन्दर, नाम चेत सिँघ जुग चार रहि जाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे प्रभ सुख आसण लाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे प्रभ चरन भार रखाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे ईश्र दक्खण दिशा सिर

रखाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे लहिंदे मुख रखाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे प्रभ जोत जगाए। एह सुहावे
मन्दर, जिथ्थे प्रभ सवरन दी देह छुडाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे प्रभ बैठा आए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे सतिजुग राह
बणाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे गण गंधर्ब सीस झुकाए। एह सुहावे मन्दर, जिथ्थे सतिजुग सति धाम अख्वाए। एह सुहावे
मन्दर, जिथ्थे महाराज शेर सिँघ भगत वड्याए। ऐसी भगत देउ वड्याई, झूठी देह दी प्रीत तजाई। धाम बैकुंठ रिहा समाई।
ईश्र जोत प्रभ खिच्च वखाई। जेठ सत्त प्रभ बणत बणाई। ईश्र दो हज़ार छे बिक्रमी सतिजुग सति बणाई । तज देह
सवरन परमगति पाई। प्रगट गुण निधान एह बूझ बुझाई। छड्ड जगत प्रीत, सच घर बैठा जाई। उपजे प्रभ जोत, प्रभ
जोत लए मिलाई। दूसर नाहीं कोए, एक प्रभ थिर रहाई। सतिजुग दित्ता माण, भगत ने पदवी पाई। बैठा हो दरबान ध्रू
परे हटाई। मुक्का आवण जावण, खड़्हा दर सीस झुकाई। गुर पूरे हो मेहरवान दरगाह सच वखाई। सिख उधारन आप
प्रभ एह खेल रचाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सतिजुग जोत जगाई। सतिजुग सति सति सति गुर वरतावे। गुर
प्रसादि सिख दर्शन पावे। दे के सोहँ ज्ञान कलिजुग जीव तरावे। महाराज शेर सिँघ सद मेहरवान भगतन दी पैज रखावे।
गुण निधान एह कर्म कमाए। कलिजुग आण भगत तराए। विछड़यां नूं मेल गुर चरन लगाए। देवे सुरत ध्यान, अनहद
शब्द वजाए। पावे भगत ध्यान, महाराज शेर सिँघ घर मांहि पावे। भगत वछल अनाथ प्रभ नाथ। सर्ब जीव सदा है साथ।
जीव विनासी प्रभ अबिनाश। महाराज शेर सिँघ कर भगत प्रकाश । भगत उधारन आप प्रभ आया। जोत सरूप विच देह
समाया। कलू काल जिस आण खपाया। सतिजुग साचा राह बताया। गुरसिक्खां गुर ज्ञान दवाया। सोहँ शब्द जहाज़
बणाया। चाढ़्ह पाल सिँघ बैकुण्ठ पुचाया। सवरन सिँघ सच राह सिद्धाया। गुर धाम जिस आसण लाया। इन्दलोक शिवलोक
जिस ब्रह्मलोक तजाया। भगत दे वड्याई प्रभ दर अग्गे बहाया। धन्न जणेंदी माई, जिन पूत सवरन एह जाया। जगत
मिले वधाई, पिता घर पूत कँवल लगाया। महाराज शेर सिँघ सदा सुखदाई, कलिजुग आ भगत वड्आया। ऐसी प्रभ
ने खेल रचाई, उलटी जगत ते पाई माया। ज्ञान विहुणे सार ना जानण, मुखों बोलण इस घर विच छाया। बैठा आप
गोसांईं, सच्चा सवरन जिस गोद बहाया। ना प्रभ डोले ना किसे डुलावे, भगत आपणा जगत वड्आया। गुरमुख नाम
उधार, सोहँ शब्द सुणाया। बाणी बोहथ सतिगुर पूरा घर चेत सिँघ डेरा लाया। मैं हां परिपूर्ण परमेश्वर, दे दुहाई पल्ला
फिराया ।