५ जेठ २००७ बिक्रमी पिण्ड कल्सी ज़िला अमृतसर बचन होए
गुरप्रसादि गुर प्रसाद कराईए। गुरप्रसादि गुर दर्शन पाईए। गुरप्रसादि प्रभ जोत जगाईए। गुरप्रसादि काया तप्त बुझाईए। गुरप्रसादि चन्नण वांग देह बणाईए। गुरप्रसादि गुर सेव कमाईए। गुरप्रसादि गुर भेंट चढ़ाईए। गुरप्रसादि घर नौं निध पाईए। गुरप्रसादि गुर दर मंगण आईए। गुरप्रसादि नाम पदार्थ झोली पाईए। गुरप्रसादि मन दा भरम गंवाईए। गुरप्रसादि पूरा सतिगुर नैण दरसाईए। गुरप्रसादि दु:ख दलिद्र सर्ब गंवाईए । गुरप्रसादि जन्म सुफल जगत कराईए। गुरप्रसादि मनुख देह नूं लेखे लाईए। गुरप्रसादि गुर वडभागी घर महि पाईए। गुरप्रसादि गुर अंजण नाम नेत्रीं पाईए। गुरप्रसादि थिर घर बैठ गुर नाम दृढ़ाईए। गुरप्रसादि कलिजुग विच आण तर जाईए। गुरप्रसादि जगजीवन दाता रसना नित्त गाईए। गुरप्रसादि आप तरे कुटम्ब तराईए। गुरप्रसादि भय भंजन मेहरवान मन बख्शाईए। गुरप्रसादि त्रैलोकी नाथ उत्ते पलँघ बहाईए। गुरप्रसादि नेत्र खोल्ह गुर चरन दरसाईए। गुरप्रसादि मन में होए ज्ञान, शब्द रूप गुर दर्शन पाईए। गुरप्रसादि गुर संगत रल जाईए। गुरप्रसादि मदि मास ना रसना लाईए। गुरप्रसादि अमृत फल गुर दर ते पाईए। गुरप्रसादि आपणी महिंमा आप लिखवाईए। गुरप्रसादि गुर पूरा सिर छत्र झुलाईए। गुरप्रसादि ज़ात पात दा भेत मुकाईए। गुरप्रसादि चार वरन इक्क हो जाईए। गुरप्रसादि विच संगत भैण भ्रा बण जाईए। गुरप्रसादि गुर दर्शन परमगति पाईए। गुरप्रसादि प्रभ अबिनाश सद रिदे ध्याईए। गुरप्रसादि आत्म जोत गुर जोत जगाईए। गुरप्रसादि अज्ञान अन्धेर नास कराईए। गुरप्रसादि उपजे ब्रह्म ज्ञान सदा सुख पाईए। गुरप्रसादि साध संगत मिल हरि जस गाईए। गुरप्रसादि चरन कँवल गुर सीस झुकाईए। गुरप्रसादि पूरन परमेश्वर गुण गाईए। गुरप्रसादि वाह वाह करदया सतिगुर पाईए। गुरप्रसादि जेठ पंचमीं दिन मनाईए। गुरप्रसादि जोत निरँजण नित दर्शन पाईए। गुरप्रसादि महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसना गुण गाईए। गुरप्रसादि गुरप्रसाद कराईए। गुरप्रसादि कमाई सुफल कराईए। गुरप्रसादि दुध्ध पुत्त दी तोट ना पाईए। गुरप्रसादि साचा साचा शाह इक्क रंग समाईए। गुरप्रसादि सोहँ शब्द गुण गाईए । गुरप्रसादि सचखण्ड समाईए । गुरप्रसादि जोत सरूप अन्त जोत मिल जाईए। गुरप्रसादि आवण जावण पन्ध मुकाईए। गुरप्रसादि गेड़ चुरासी फेर ना आईए। गुरप्रसादि कर्म लेख फेर लिखाईए। गुरप्रसादि पिछली भुल्ल बख्शा अग्गे नूं मार्ग पाईए। गुरप्रसादि मनो गंवाईए विकार, नाम अमोलक पाईए। गुरप्रसादि चतुर्भुज करतार, गुरू विच समाईए। गुरप्रसादि आदि अन्त रंग इक्क हो जाईए। गुरप्रसादि पुरख निरँजण सर्ब सुख पाईए। गुरप्रसादि कर प्रसाद गुर भोग लगाईए। गुरप्रसादि गुर दर आया सुफल कराईए। गुरप्रसादि सुख
सागर विच आण तर जाईए। गुरप्रसादि दक्ुखां वाला भार गुर दर ते लाहीए। गुरप्रसादि दुखी काया कंचन बण जाईए। गुरप्रसादि वांग चन्दन सदा महिकाईए। गुरप्रसादि दाता करता जल थल समाईए। गुरप्रसादि साध संगत मिल हरि जस गाईए। गुरप्रसादि कलू काल विच पार कराईए। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ दर्शन पाईए। गुरप्रसादि जेठ पंचम सोहँ नाम ध्याईए। गुरप्रसादि गुरसंगत प्रसाद कराईए। गुरप्रसादि दरगाह विच गुर माण दवाए। गुरप्रसादि गुर साचा सच बचन लिखाए। गुरप्रसादि सतिजुग मार्ग आप चलाए। गुरप्रसादि धन्न गुरसिख जो गुर चरनी लाए। गुरप्रसादि धन्न गुरसिख खड़े्ह दर सीस झुकाए। गुरप्रसादि अज्ज दिन वडभागी, महाराज शेर सिँघ अवतार आए। गुरप्रसादि जेठ पंचवी होवे वडभागी, मातलोक प्रभ जोत जगाए। गुरप्रसादि गुर कर्म विचारया। गुरप्रसादि गुरसिक्खां गुर जन्म संवारया। गुरप्रसादि गुर कलिजुग पार उतारया। गुरप्रसादि गुर पूरे सद बलिहारया । गुरप्रसादि जेठ पंजवीं जगत उधारया। गुरप्रसादि प्रगटे महाराज शेर सिँघ सदा बलिहारया। गुरप्रसादि गुरसिक्खां गुर पार उतारया। गुरप्रसादि गुरसिख नाउँ गुर रसन उचारया। गुरप्रसादि सोहँ नाउँ भगत भण्डारया। गुरप्रसादि कट्टे हउमे रोग, किल विख पार उतारया। गुरप्रसादि गंवाए काया रोग, गुरसिख जन्म संवारया। गुरप्रसादि जिथ्थे सोहे भगत गुर पूरे बलिहारया। गुरप्रसादि मिली वधाई, जेठ पंचम प्रभ दर्शन पा ल्या। गुर प्रसादि होए दर परवान, जिन्हां महाराज शेर सिँघ सिर हत्थ टिका ल्या। जेठ पंचम प्रभ जोत आकार। कलिजुग देवे जीव उधार। रोग सोग प्रभ कटणेहार। होए निमाणा चल आए दरबार। सोमा सोमा झिरे अपार। गुणवन्त प्रभ नार प्यार। वांग अहल्या दित्ती तार। प्रभ जोत होवे देह आधार। सर्ब सुख पंज तत्त विचार। काम क्रोध लोभ मोह प्रभ देवे मार। रसना सिमरे प्रभ निरँकार निरँकार। आत्म शांत होए जगत उधार। गुर साचा कलू कर्म विचार। सद बख्शिंदा सदा दातार। महाराज शेर सिँघ देवे कन्या तार। हित चित गुर चरन प्यार। सर्ब सूख गुर नाम द्वार। गुर रंगण नाम रंग मजीठ प्यार। सोमा गंवाए नाम, नाम सरबजीत रखाया। महाराज शेर सिँघ हो दयाल, देह दा दु:ख गंवाया । सोहँ शब्द दे ज्ञान, जेठ पंचम शब्द जणाया। गुर पूरे एह बणत बणाई। उत्तों अद्धी रात विहाई। गुर पूरे एह खेल रचाई। दुनियां सुंञ मसाण सवाई। भगत सोहिन गुर दर्शन पाई। गुर पूरे एह बूझ बुझाई। ज्ञान विहूणा कोए ना जाई। नाउँ लईए दु:ख डेरा ढाई। गुरसंगत प्रभ मिले वधाई। कलिजुग मिले जिन्हां रघुराई। गुरसिक्खां गुर नींह रखाई। नाम निरँजण रंग दए चढ़ाई। चन्द सूरज जिंनां तेज़ सवाई। उच्च पदवी गुरसिख ने पाई। जिथ्थे ईश्र रिहा समाई। बिन बाती बिन तेल होए जोत रुशनाई। प्रभ अगम्म अपार, धरत धवल आकाश बणाई। महाराज शेर सिँघ सिख निवास डुब्बदे लए बचाई।
गुर गहर गम्भीर गुर सागर। सिख निर्मल कर्म होए उजागर। आए चरन द्वार प्रभ देवे आदर। कलिजुग रक्खे आप महाराज शेर सिँघ भगत उजागर। भगतिहीण जो दर ते आया। सोहँ नाम दे पार तराया। जरम कर्म धर्म प्रभ लेख लिखाया। घर मंगल विच देह वखाया। निजा नंदन सुख आत्म पाया। जगत जोत प्रभ दर्शन पाया। महाराज शेर सिँघ सदा अडोल जिस चरन लगाया। चरन कँवल गुर कर प्रनाम । अन्त काल प्रभ दर्शन पान। विच बैकुण्ठ जाण बबाण। प्रभ जोत सरूप गुरसिख जोत मिल जाण। सोहँ पुरख सुजान कलिजुग सोहँ गाण। जगत उधारे आप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। भगत भगवान सदा है एका। भगत जनां है मां पिउ बेटा। भगत जनां गुर पूरे टेका। महाराज शेर सिँघ पसर अनेका। गुर पूरा अपर अपारया। विच पाताल नैण मुँधारया। चरन झस्स लच्छमी मन हँकार वधा ल्या। मन में आए माण मैं प्रभ सुखआसण सवा ल्या। प्रभ सदा अडोल ना किसे डुला ल्या। प्रभ सदा अतोल ना किसे तुला ल्या। दे के सच ज्ञान माया भरम गवा ल्या । प्रभ सदा अनूप इक्क रंग समा ल्या। आप सदा है जाग जगत सवा ल्या। विच देस पाताल प्रभ बाशक सेज सवा ल्या। विच मात प्रभ बणत बणाए। जुगो जुग जोत प्रगटाए। धार देह प्रभ जगत भुलाए । प्रगट जोत प्रभ भगत तराए। सिद्ध सादक बैठे ताड़ी लाए। रख्ीश्र मुनीश्र रहे बिल्लाए। जप तप हठ विच प्रभ नज़र ना आए। कोटी कोट बहि सन्त समाधी लाए। हरि दर्शन तों सभ फिरत तिसाए। निउली कर्म कर कष्ट उठाए। आत्म सुध पवित हो जाए। रतन अमोलक देह में पाए। लाल गुलाल प्रभ रंग चढ़ाए। बिन कर्म प्रभ नज़र ना आए। पूरब जन्म प्रभ लेखे लाए। गुरसिख ते कलिजुग दया कमाए। दे दरस अपार सिक्खी सिख तराए। खोल्ह हरि का द्वार गुर पुरी पुचाए। देवे जन्म सुधार, जोत संग जोत मिलाए। सिख उतारे पार, फिर जन्म ना पाए। गुर बिन कवण करे अधार, सचखण्ड वखाए। महाराज शेर सिँघ गुर करतार, गुरसिक्खां गुर धाम पुचाए। निरँजण जोत ईश्र आकार। विच आकाश प्रभ जोत चमत्कार। सदा अडोल रहे निराधार। बिन बाती बिन तेल बाती जगे आपार। डगमग जोत जगे जोत, उनन्जा पवण सिर चले छत्र झुलार। जोत सरूप जोत प्रभ उपजे, जोत जगत प्रभ देत अधार। सर्ब तांईं प्रभ देवे माण, चन्द सूरज सभ करन निमस्कार। महाराज शेर सिँघ इक्क सरूप, तीन लोक रक्खे जोत अधार। सो वड्डा जिस प्रभ जोत जगाए। सो वड्डा जिस भरम चुकाए। सो वड्डा जिस सोहँ शब्द सुणाए। सो वड्डा जिस गोझ ज्ञान खुल्हाए। सो वड्डा जिस रंगण नाम चढ़ाए। सो वड्डा जिस प्रभ दरस दिखाए। सो वड्डा जिस प्रभ चरनीं लाए। सो वड्डा जिस जन्म जन्म दी सोझी पाए। सो वड्डा जिस भिख्या नाम दी पाए। सो वड्डा जिस प्रभ कर्म कमाए। सो वड्डा जिस नर नरायण माण दवाए। सो वड्डा जो संगत रल जाए। सो
वड्डा चरन कँवल विच सेव कमाए। सो वड्डा जिस महाराज शेर सिँघ सिर हत्थ रखाए। सो वड्डा प्रभ आप जिस वड्डी वड्याई। सो वड्डा जिस सृष्ट उपाई। सो वड्डा जिस चुरासी लक्ख जून बणाई। सो वड्डा सर्ब जीव जोत जिस जगाई। सो वड्डा जीव जीव विच बैठा ताड़ी लाई। सो वड्डा आप देखे किसे नज़र ना आई। सो वड्डा मात गर्भ में जिस बणत बणाई। सो वड्डा कर अंस आकार विच जोत टिकाई। सो वड्डा जिस देह दीपक करी रुशनाई। सो वड्डा देह में पवण सरूप स्वास चलाई। सो वड्डा अग्नी तेज देह जलाई। सो वड्डा वड्डा प्रभ आप विच देह समाई। सो वड्डा जीव किसे ना सोझी पाई। सो वड्डा जोत आपणी विच टिकाई। सो वड्डा महाराज शेर सिँघ जगत गोसांईं। ऊँच अगम्म अपर अपारा। महाराज शेर सिँघ प्रगटे निरँकारा। कलिजुग होए जोत चमत्कारा। सतिजुग वरते विच संसारा। गुर पूरे गुरसिख प्यारा। गुर चरन सच्चा गुरदुआरा। गुर अमृत भगत भण्डारा। पी बूंद खुल्हे दसवां दुआरा। देवे दरस विच देह अन्धयारा। ज्ञान जोत होए उज्जयारा। सोहँ शब्द गुरू सच विचारा। महाराज शेर सिँघ निरवैर समारा। प्रभ पूरन समरथ, जिस सर्ब आकारया। प्रभ पूरन समरथ, जिस आपणा आप उपा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, जोत निरँजण नाउँ निरँकार रखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, तीन लोक समा रिहा। प्रभ पूरन समरथ, किसे आदि अन्त ना पा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ जोत जगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, पताल बाशक सेज सुहा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कुदरत रूप सृष्ट उपा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, ईश्र कर आकार ब्रह्मा रूप प्रगटा ल्या । प्रभ पूरन समरथ, हो प्रतक्ख मुख चार लगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, वेद चार प्रभ जस गा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, आप एक अनेक रंग समा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, लक्ख चुरासी जीव उपा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, बेमुखां तों मुख छुपा ल्या । प्रभ पूरन समरथ, गुरमुखां कर ध्यान विच्चों पा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, दे जोत अधार दीपक जोत जगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, अमृत बूंद अपार झिरना निझरों आप झिरा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, भगत गुर भेत मुका ल्या। प्रभ पूरन समरथ, जोत प्रभ जोत मिला ल्या। प्रभ पूरन समरथ, दे दरस प्रभ भगत निहालया। प्रभ पूरन समरथ, जुग जुग भेस वटा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, सतिजुग हो मेहरवान ग़रीबां नूं गले लगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, त्रेता प्रगट राम भीलणी भोग लगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, नीचों ऊँच ऊँचों नीच बहा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, सिला छुहाए चरन अहल्या बबाण बिठा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कर के कर्म विचार बंस रावण गालया। प्रभ पूरन समरथ, दे के ब्रह्म ज्ञान बाल्मीक समझा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, दे सखियां दान जामा द्वापर उलटा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, प्रगट जोत अपार कृष्न नाम रखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कर के खेल अपार बिन्दराबन भाग लगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कीते
चोहल अनेक सखियां खेल रचा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, दित्ते भगत तार जिन रसना गा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, सुदामा दलिद्री दित्ता तार, तन्दल भोग लगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, छड्ड दुर्योध्न घर बिदर बिसराम भोजन भोग लगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, द्रोपती दित्ती तार मुकंद मनोहर लखमी नरायण ध्या ल्या। प्रभ पूरन समरथ, अर्जन दे ज्ञान हँकार गवा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, दित्ता भगत तार गीता अठारां ध्याए सुणा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, करनहार वैराट रूप वटा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, मैं हां आप अकथ्थ तेरा नाम वड्या ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कीती सृष्ट सभ भथ्थ थोड़्हा भेत रखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कृष्न भगवान हो समरथ, द्वापर ख़त्म करा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कलिजुग कर्म विचार, अथर्बण वेद सिखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, इस नूं दित्ती हार ईश्र नाउँ रखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, दे जोत आधार ईसा मूसा मुहम्मद उपा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, दित्ती मति विभचार भगतां उलटां पन्थ चला ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कलिजुग आई हार मालक दो बणा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, होए पाप अपार, नानक जोत जगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, सेवा कर अपार अंगद जोत जगा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, अमरदास निथावां अवस्था बिरध प्रभ पा ल्या । प्रभ पूरन समरथ, होई किरपा अपार दास राम सोढी बंस चला ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कर किरपा अपार अर्जन दरस दिखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, हरिगोबिन्द भए अवतार सिर छत्र झुला ल्या। प्रभ पूरन समरथ, हरि राए नाम दवाए घर शाह नाम दवा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, हरिकृष्न जगत उधार बाल उमर विच जोत मिला ल्या। प्रभ पूरन समरथ, गुर तेगबहादर हो ब्रह्म विचार ईश्र ध्या ल्या। प्रभ पूरन समरथ, होए जगत विचार मक्खण जहाज़ तरा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, प्रगट दसवीं जोत नाम गोबिन्द रखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कर खेल अपार आपणा आप वखा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, प्रभ ना पाए सार अन्त अन्त समा ल्या। प्रभ पूरन समरथ, कलिजुग कर्म विचार प्रगटे शेर सिँघ निरंकारया। प्रभ पूरन समरथ, ऐसी दित्ती हार दुष्टां आण सँघारया। प्रभ पूरन समरथ, दे के ब्रह्म ज्ञान गुरसिक्खां पार उतारया। प्रभ पूरन समरथ, गुर पूरे हो मेहरवान सिक्खा सिर हत्थ टिका ल्या। प्रभ पूरन समरथ, महाराज शेर सिँघ आप समरथ जामा घनकपुरी विच पा ल्या। प्रगट जोत आप निरँकारा। कलिजुग होए भगत उधारा। सोहण सिँघ गुर चरन दुआरा। भगत वछल प्रभ अपर अपारा। जन्म मरन तों प्रभ सदा न्यारा। आदि अन्त प्रभ एकँकारा। भगत जन दर हरि का दुआरा। महाराज शेर सिँघ प्रगट जोत होए उज्जयारा। जोत निरँजण प्रभ जगत जगाई। प्रगट होए आप रघुराई। गुरमुखां एह बूझ बुझाई। हिरदे रंगण नाम चढ़ाई। चरन लिव लागी, छुटी सर्ब लोकाई। कलिजुग तारे आप, प्रभ भए सरनाई। सोहँ दे ज्ञान, ब्रह्म भेव खुल्हाई। उपजे शब्द अपार, अनहद धुन वजाई। दरस
देवे कृष्न मुरार, सिर मुकट टिकाई। होए भगत ज्ञान, जिन महाराज शेर सिँघ रिदे ध्याई। सच्चा सतिगुर सच वरताए। सच सुच्च विच देह समाए। झूठी देह गुर दर ना आए। काया कंचन प्रभ दर्शन पाए। कट्टे हउमे रोग, सति सन्तोख वरताए। उपजे मन ज्ञान, हरि जी दरस दिखाए। कल विच हो कृपाल सिक्खा दी पैज रखाए। कर जोत आकार महाराज शेर सिँघ दरस दिखाए, जुग उलटाए। जुगो जुग प्रभ खेल रचाया। गया कलिजुग सतिजुग वरताया। सतिगुर पुरख निरँजण प्रभ जोत जगाया। गुर प्रसादि भगतन दर पाया। उपजे ब्रह्म ज्ञान, हरि हरि मंगल गाया। सतिगुर नाम बबाण, गुरसिक्खां पार कराया। सर्ब जोत प्रभ जाण, सर्ब सुख आसण लाया। मूर्ख मुग्ध ना जाणे सार, विच परमेश्वर देह समाया। गुरसिख चतुर सुजान, जिन्हां गुर नाम दिवाया। होवे जगत कल्याण, देह हरि मन्दर सतिगुर पाया। होए आत्म अधार, जोत जगन्दा प्रभ नज़री आया। गुर चरन जाउ बलिहार, कलिजुग आण तराया। महाराज शेर सिँघ प्रगट निरँकार, सोहँ शब्द जपाया। जप सोहँ सर्ब सुख आत्म। शब्द धुन इक्क रंग महात्म। प्रभ अबिनाश ना होवे खात्म। महाराज शेर सिँघ जीव जोत जगातन। जीव जोत प्रभ आप जगाए। मात गर्भ से बाहर कढाए। नौं प्रगट दसवां गुप्त रखाए। कर कर्म विचार, प्रभ सरनी लाए। देवे जन्म संवार, गुरसिक्खां प्रभ चरनीं लाए। महाराज शेर सिँघ भगत उधार, बैठा भेत छुपाए। जगन्नाथ प्रभ खेल रचाया। छड्ड देह जोत रूप समाया। कलिजुग अन्तिम अन्त प्रभ दरस दिखाया। राम भए कृष्न ईश्र शेर सिँघ अख्वाया। पूरन हो अवतार, शेर सिँघ सोहँ शब्द चलाया। एक प्रभ आप एक है, सृष्टा वरन चार इक्क रंग समाया। जीव एक विच ब्रह्म सरूपा, एक जोत सर्ब जीव जिवाया। निमाणयां निताणयां गुर माण दवाया। दे जोत अधार सतिगुर सतिजुग लाया । सतिजुग रथवाही सच्चा सतिगुर मनी सिँघ बणाया। करे जगत उधार, जिस नाम ध्याया। महाराज शेर सिँघ आप निरँकार, जगत एह डंक वजाया। गुर पूरा हो मेहरवान, सभ दु:ख मिटाया। मोता ना पावे सार, नाम भगवान रखाया। दे जोत अपार, दीपक महल्ल जगाया। लाए रंग अपार हरि करतार, हो अभेद विच समाया। महाराज शेर सिँघ सच अवतार, भाण्डा भरम गंवाया। हो आप कृपाल, नवां लेख लिखाया। होए जोत अधार, जे गुरसिख गुर नाम वसाया। ऊधम नूं देवां तार, जन्म दा गेड़ चुकाया। बचन जाए जे हार, जून घोगढ़ प्रभ दे लिखाया । मदि मास जे करे आहार, विष्टा मुख रखाया। गुर चरन रक्खे प्यार, कलिजुग माण दवाया। महाराज शेर सिँघ सच अवतार, रूप अनूप वटाया। कदे ना आवे हार, नाम रंग गुर गोबिन्द चढ़ाया। पूरब कर्म विचार, महाराज शेर सिँघ बचन लिखाया। सर्ब कला समरथ, प्रभ आए कल धारया। दे सिक्खा सिर हत्थ, जन्म मरन संवारया। वेख सच्ची वत्थ, सुत्तां माण दवा ल्या। दीपक देह जगाए,
दीप सिँघ पार उतारया। जगत उधारन आप, सर्ब गुण माण दवा ल्या। आप प्रभ समरथ, समरथ पूत बणा ल्या। महाराज शेर सिँघ नाम आ वथ, सर्ब नूं पार लँघा ल्या। बेणी कर विचार, शामा शांत बणा ल्या। सुख सागर कर विचार, दु:ख भंजन पा ल्या। कदे ना आवे हार, पिट्ठ ते हत्थ टिका ल्या। महाराज शेर सिँघ दे वत्थ, आपणा बिरद संभालया। पंचम रंग एक, इक्क जोत जगा ल्या। महाराज शेर सिँघ सदा बबेक, किसे भेत ना पा ल्या। करे सतिजुग खेल अनेक, मनी सिँघ टेक रखा ल्या। मोता भगत भगवान, जिस प्रभ विच समा ल्या। ऊधम उतरे पार, जे गुर बचन पा ल्या। दीप सिँघ देह अपार, जिथ्थे प्रभ शब्द धुन वजा ल्या। शामे आए सार, जां गुर सिर हत्थ टिका ल्या। पंचम लाए पार, महाराज शेर सिँघ विच समा ल्या। सतिजुग सति सति सति वरताए, सर्ब रंग इक्क समा ल्या। गुर संगत पाया माण, जिस दर्शन पा ल्या। होए सदा जै जैकार, दर आ जिस सीस झुका ल्या। महाराज शेर सिँघ पूरन अवतार, दरगाह भगत वड्या ल्या। गुर पूरा सर्ब गुणतास। सोहँ शब्द भगत प्रकाश। सोहँ शब्द आत्म स्वास। सोहँ शब्द करे ब्रह्म निवास। सोहँ शब्द पावे जुग आस। सोहँ शब्द जीव धरे आस। सोहँ शब्द करे मन दु:ख नास। सोहँ शब्द सिख रहे रास। सोहँ शब्द गुर चरन निवास। सोहँ शब्द सदा प्रभ पास। सोहँ शब्द ना गर्भ निवास। सोहँ शब्द जप, ना जम की फास। सोहँ शब्द ना होवे उदास। सोहँ शब्द देह चन्दन प्रभास। सोहँ शब्द ब्रह्म निवास। सोहँ शब्द महाराज शेर सिँघ प्रभ कँवल बिगास। कलिजुग आ जिस नाम चितारया। कर किरपा प्रभ पार उतारया। जेठ पंचम प्रभ जोत अकारया । सर्ब सृष्ट वड हंकारया। जोत सरूप प्रभ पकड़ सँघारया। गुरसिक्खां गुर चरन दरसा ल्या। रल मिल सखियां मंगल गा ल्या। प्रभ अबिनाशी घर मांहि पा ल्या। करे जगत ख्वार बेमुखां मुख भवा ल्या। बाकी होए नास एह धाम अटल्ल रखा ल्या। कलिजुग होवे पार, जिन ए सीस झुका ल्या। सतिजुग देवां माण, खण्ड सच बणा ल्या। देवे वड्डा माण, धरत सुहावे जिथ्थे ताज सुहा ल्या। होवे रंग अपार, २ ३ ४ प्रभ रंग रंगा ल्या। होवे धाम अपार, हाढ़ पंज जिथ्थे गुर उठ बहा ल्या। महाराज शेर सिँघ कलिजुग अधार, इक्क रंग समा ल्या। सतिजुग बणे धाम न्यारा। सृष्ट सभ करे निमस्कारा। एह सुहाए थान, जिथ्थे गुर चरन दुआरा। सभ दवाए माण, जिथ्थे प्रभ पुरख अपारा। होण दर परवान, मिले आप निरँकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सुहाए सचखण्ड दुआरा। गुर धाम गुर पुरी सदाए। हरि भगत जिथ्थे हरि जस गाए। सुरत शब्द प्रभ मन चित लाए। अनहद धुन राग रमईआ गाए। सुहाई भूमिका जिथ्थे गुर चरन टिकाए। उधरे जीव खड़्हे दर सीस झुकाए। होए भगत भगवान ब्रह्म दी बूझ बुझाए। हिरदे दे विचार, निजानंद दरस दिखाए। कर्म ना देवे हार, जिन्हां प्रभ दया कमाए। पा सर्ब दी सार,
जिस एह जीव उपाए। सदा कर विचार, जीव जन्त समाए। गुर का शब्द विचार, कुम्भी नर्क ना जाए। मन में धरे ध्यान, जोत ब्रह्म दरसाए। सोहँ भगत बलवान, सोहँ रसना गुण गाए। अन्त जोत मिल जाण, जिन प्रभ दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ कर्म निशान, सर्ब नूं पार कराए। पारब्रह्म प्रभ पाया, जिन धुर कर्म लिखाया। पारब्रह्म प्रभ पाया, कलिजुग आण जिस दरस दिखाया। पारब्रह्म प्रभ पाया, रंग रंगीला माधो सिख विच समाया। पारब्रह्म प्रभ पाया, किरपा कर के गुरसिख बणाया। पारब्रह्म प्रभ पाया, दे शब्द अमोल आपणा भेत खुल्हाया। पारब्रह्म प्रभ पाया, महाराज शेर सिँघ आपणा नाम जपाया। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान चतुर सुजान। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान शब्द दीबाण। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान तीन लोक एक समान। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान खण्ड ब्रह्मण्ड जोत जगाण। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान निहकलंक बलवान। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान भगत बख्शान। महाराज शेर सिँघ पूरन भगवान, भगत भगवन्त दोए एक समान। बिन भगत गुर दर ना पाण। बिन दर गुर बूझ ना बुझाण। बिन बूझे गुर दरस ना पाण। बिन दरस ना जोत समाण। बिन जोत ना देह धराण। बिन देह ना प्रभ को पाण। महाराज शेर सिँघ सर्ब गुण गाण। सर्ब सूख रसना हरि गुण गाईए। सर्ब सूख, महाराज शेर सिँघ रिदे ध्याईए। सर्ब सूख दोए जोड़ दर मंगण आईए। सर्ब सूख, दर सीस झुकाईए। सर्ब सूख, एका लिव लाईए। सर्ब सूख, रसना हरि गुण गाईए। सर्ब सूख, नाम पदार्थ पाईए। सर्ब सूख, महाराज शेर सिँघ जोत प्रगटाईए। गुरप्रसादि गुरचरन ध्यान। गुरप्रसादि होए ब्रह्म ज्ञान। गुरप्रसादि गुरमुख मुख पाण। गुरप्रसादि गुर संगत गुर इक्क समान। गुरप्रसादि भगत दर मंगल गाण। गुरप्रसादि महाराज शेर सिँघ तारे पाहन। संगत सतिगुर सति वरताया। सति सन्तोख गुर ज्ञान दिवाया। कर्म जरम पाप देह मिटाया। अविगत अगोचर विच समाया। धन्न गुरसिख रैण सारी जिन मंगल गाया। होए प्रभाती प्रभ रंग राती गुर पूरे एह माण दवा ल्या। सचखण्ड सर्ब गुण अन्तर, पूरन सिँघ जिस पूरब विचारया। पूरब सिख कदे मरे ना जाया। सर्ब सूख प्रभ दे निरंतर, करे ज्ञान फिर अन्धेर ना छाया। सति सति सति गुर संगत, जिन्हां मिल कर हरि जस गाया। रंग रंग देवे नाम प्रभ रंगत, सोहँ शब्द गुर झोली पाया। गया अन्धेरा संसा चूका, शब्द सुरत प्रभ रंग लाया। भगत विचार गुर शरनी लाए, दे दरस कल पार कराया। महाराज शेर सिँघ सर्ब घट वासी, गुरसिक्खां जिन पार तराया।
९ जेठ २००७ बिक्रमी पूरन सिँघ दे गृह पिण्ड जेठूवाल
गुरशब्द भगतन ज्ञान। गुरशब्द पावे चतुर सुजान। गुरशब्द होवे ब्रह्म ज्ञान। गुरशब्द होवे प्रभ जोत जगाण । गुरशब्द दीपक जोत देह जगाण। गुरशब्द निजानंद सुजान। गुर शब्द आत्म जोत जगाण। गुरशब्द ईश जीव इक्क हो जाण। गुरशब्द गुर एका रंग माण। गुरशब्द गुरमुख हो जाण। गुरशब्द गुर सच निशान। गुरशब्द पावे दरगाह माण। गुरशब्द जगत पार उतरान। गुरशब्द सच घर थान। गुरशब्द गुर दर ते माण। गुरशब्द जोती जोत मिल जाण। गुरशब्द महाराज शेर सिँघ विच भगत समाण। गुरशब्द गुर देवे ज्ञान। गुरशब्द गुरचरन ध्यान। गुरशब्द जीव सोझी पाण। गुरशब्द सच सुच्च समान। गुरशब्द भगतन सुख मान। गुरशब्द महाराज शेर सिँघ मिल जाण। सुरत शब्द गुरचरन प्यार। सुरत शब्द पारब्रह्म संसार। सुरत शब्द पावे मोख द्वार। सुरत शब्द मिल अबिनाशी करतार । सुरत शब्द त्यागे संसार। सुरत शब्द होवे ब्रह्म विचार। सुरत शब्द देह जोत आधार। सुरत शब्द होवे निराधार । सुरत शब्द प्रभ मिले दातार। सुरत शब्द अनहद धुन्कार । सुरत शब्द जगत जोत अपार। सुरत शब्द ना विसरे करतार । सुरत शब्द पेखे महाराज शेर सिँघ जीअ उधार। ज्ञान शब्द गुर नाम दृढ़ाया। ज्ञान शब्द सच मार्ग पाया । ज्ञान शब्द सतिजुग चलाया। ज्ञान शब्द सोहँ मुख रखाया। ज्ञान शब्द तीन लोक दरसाया। ज्ञान शब्द गुर ज्ञान दवाया। ज्ञान शब्द गुर चरन बख्शाया। ज्ञान शब्द जीव सर्ब सुख पाया। ज्ञान शब्द गुरमुख गुर रंग समाया। ज्ञान शब्द महाराज शेर सिँघ आपणा रूप दरसाया। शब्द रूप प्रभ दरस दिखाए। शब्द रूप सच बूझ बुझाए। शब्द रूप सिख चरनी लाए। शब्द रूप दर सीस झुकाए। शब्द रूप सिर हत्थ टिकाए। शब्द रूप ब्रह्म जोत जगाए। शब्द रूप आत्म भेत खुल्हाए। शब्द रूप महाराज शेर सिँघ सोहँ शब्द दवाए। सर्ब शब्द ईश्र गुण गाया। सर्ब शब्द हरि नाम ध्याया। सर्ब शब्द प्रभ अबिनाश वड्आया। सर्ब शब्द जगत उधार रखाया। सर्ब शब्द महाराज शेर सिँघ जस गाया। सर्ब शब्द गुर निरँजण देउ। सर्ब शब्द गुर नाम सेउ। सर्ब शब्द गुर आत्म देउ। सर्ब शब्द महाराज शेर सिँघ अलख अभेउ। उपजे शब्द मन वज्जे वधाई । उपजे शब्द जीव प्रभ दया कमाई। उपजे शब्द प्रभ जोत जगाई। उपजे शब्द संसा चुक्क जाई। उपजे शब्द मिले रघुराई। उपजे शब्द सर्ब सुखदाई। उपजे शब्द ब्रह्म रूप हो जाई। उपजे शब्द झूठी काया माण दवाई। उपजे शब्द दसवां द्वार खुल्ह जाई। उपजे शब्द अनहद शब्द परमगति पाई। उपजे शब्द महाराज शेर सिँघ जिस उप्पर आप दया कमाई। गुरशब्द अनहद धुन्कार। गुरशब्द प्रभ जोत चमत्कार। गुरशब्द कँवल मुख चरनार। गुरशब्द अमृत बूंद बरसार। गुरशब्द दरस करतार। गुरशब्द दीपक देह उज्जयार। गुरशब्द
जोत निरँजण जगे अपार। गुरशब्द प्रभ दीदार। गुरशब्द सुझे मुरार। गुरशब्द सोहँ निराधार। गुरशब्द जीव बुझे विचार। गुरशब्द जगत उधार। गुरशब्द पाए गुरमुख सार। गुरशब्द गुरसिख लँघाए पार। गुरशब्द महाराज शेर सिँघ जोत अधार। गुरमुख सो जिस नाम चितारया। गुरमुख सो जिस दरस दरसा रिहा। गुरमुख सो जो प्रभ चरन निमस्कारया। गुरमुख सो जिस दे जोत अधारया। गुरमुख सो जिस शब्द धुन्कारया। गुरमुख सो जिस पारब्रह्म विचारया। गुरमुख सो जिस मिले बनवारया । गुरमुख सो जिस रिदे करतारया। गुरमुख सो जिस सोहँ रिदे चितारया। गुरमुख सो जिस मिले राम अवतारया। गुरमुख सो जिस तुठ्ठे कृष्न मुरारया। गुरमुख सो जिस कलिजुग महाराज शेर सिँघ दर्शन पा ल्या। गुरमुख सो जिस गुरू विचारया । गुरमुख सो जिस प्रभ चरन लगा ल्या। गुरमुख सो जिस मदि मास ना रसना ला ल्या। गुरमुख सो जिस निहकलंक कल विच पा ल्या। गुरमुख सो जिस दूख निवारन भगवान बीठलो पा ल्या। गुरमुख सो जिस प्रभ दर माण दवा ल्या। गुरमुख सो जिस मिल हरिसंगत हरि जस गा ल्या। गुरमुख सो जिस प्रभ अबिनाश घर में पा ल्या। गुरमुख सो जिस महाराज शेर सिँघ चरनीं सीस निवा ल्या। गुरमुख सो जिस प्रभ ज्ञान दवा ल्या। गुरमुख सो जिस निजानंद समा ल्या । गुरमुख सो जिस प्रभ दया कमा ल्या। गुरमुख सो जिस सोहँ लिव ला ल्या। गुरमुख सो जिन कलिजुग महाराज शेर सिँघ रिदे ध्या ल्या। गुरमुख सो जिस प्रभ गर्ब निवारया। गुरमुख सो जिस प्रभ दरस दरसा ल्या। गुरमुख सो जिस प्रभ प्रगट जोत चमका रिहा। गुरमुख सो लग गुर चरन जन्म संवारया। गुरमुख सो जिस सर्ब घट वासी आण दरसा ल्या। गुरमुख सो जिस महाराज शेर सिँघ संगत विच रला ल्या। गुरचरन लाग सर्ब सुख माणया। गुरचरन लाग पाप मथण मधाणया। गुरचरन लाग माण जाए राणया । गुरचरन लाग मिले दरस निमाणया। गुरचरन लाग आत्म सुख जीव अञ्याणया। गुरचरन लाग अन्तकाल विच बबाण बिठाणया। गुरचरन लाग प्रभ जोत सरूप जोत मिल जाणया। गुरचरन लाग मिटे जगत आवण जाणया। गुरचरन लाग नाम भगत वखाणया। गुरचरन लाग गुर दर मिले निताणया। गुरचरन लाग महाराज शेर सिँघ बैकुण्ठ सुहाणया। गुरदरस सर्ब सुख उपजे, घर पाईए गुण निधान जीउ। गुरदरस सर्ब दु:ख बिनसे, प्रभ भगत लै पछाण जीउ। गुरदरस सर्ब सुख उपजे, मिले गुरशब्द निरबाण जीउ। गुरदरस सर्ब दु:ख बिनसे, लागा गुरचरन ध्यान जीउ। गुरदरस सर्ब सुख उपजे, प्रभ दे ब्रह्म ज्ञान जीउ। गुरदरस सर्ब दु:ख बिनसे, करे किरपा मेहरवान जीउ। गुरदरस सर्ब सुख उपजे, सोहँ शब्द देवे गुर ज्ञान जीउ। गुरदरस सर्ब दु:ख बिनसे, मिल्या महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जीउ। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, सर्ब सृष्ट ते पाई माया। कलिजुग प्रगट प्रभ भए दर्द दु:ख भंजन,
बिन गुरसिख किसे दिस ना आया। कलिजुग प्रगटे त्रैलोकी नंदन, बेमुखां तों मुख छुपाया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, महाराज शेर सिँघ नाम रखाया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, छड्ड देह जोत सरूप समाया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, निहकलंक प्रभ आप अख्वाया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, जोत रूप हो सिख समाया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, सोहँ शब्द मार्ग जगत चलाया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, सतिजुग साचा सच वरताया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, अचरज खेल जगत रचाया। कलिजुग प्रगट जोत निरँजण, ग़रीबां तांईं गले लगाया।
१४ जेठ २००७ बिक्रमी पिण्ड जेठूवाल
नाउँ निरँकार महिंमा अपर अपारया। नाउँ निरँकार तीन लोक जोत आकारया। नाउँ निरँकार आपणा आप उपा ल्या। नाउँ निरँकार कुदरत रूप सृष्ट उपा ल्या। नाउँ निरँकार प्रभ जोत, जोत सरूप जगत जगा ल्या। नाउँ निरँकार आपणे विच समा ल्या। नाउँ निरँकार भेत किसे ना पा ल्या। नाउँ निरँकार ब्रह्मा विष्न महेष रसना गा ल्या। नाउँ निरँकार खण्ड ब्रह्मण्ड समा ल्या। नाउँ निरँकार दु:ख भंजन नाउँ रखा ल्या। नाउँ निरँकार जोत दीपक विच देह जगा ल्या। नाउँ निरँकार तीन लोक इक्क रंग समा ल्या। नाउँ निरँकार इन्द शिव ब्रह्मा रसना गा ल्या। नाउँ निरँकार चार वेद राग अला ल्या। नाउँ निरँकार रिख मुन निओली आसण कर प्रभ चित्त ला ल्या। नाउँ निरँकार आप अडोल किसे भेव ना पा ल्या। नाउँ निरँकार खण्ड सच सुच आसण ला ल्या। नाउँ निरँकार होवे जोत प्रकाश, बिन तेल दीपक जगा ल्या। नाउँ निरँकार मात आकाश पाताल थिर रहा ल्या। नाउँ निरँकार बाशक सेज सिँघ आसण ला ल्या। नाउँ निरँकार नैण मुँधार लच्छमी चरन झसा ल्या। नाउँ निरँकार प्रभ सद अबिनाश, जगत विनासी बणा ल्या । नाउँ निरँकार प्रभ भरतम्बर, सर्ब जीव समा ल्या। नाउँ निरँकार प्रभ छिन भंगर, भेव जीव ना पा ल्या। नाउँ निरँकार रूप माया जगत उपा ल्या। नाउँ निरँकार मार्ग जग रईअत तों सद गुण बणा ल्या। नाउँ निरँकार ऊँच विच समा ल्या। नाउँ निरँकार जुगो जुग भेस वटा ल्या। नाउँ निरँकार कभी जोत सरूप कभी देह आसण ला ल्या। नाउँ निरँकार सति मेहरवान, सति सति सति वरता ल्या। नाउँ निरँकार भयो राम अवतार, त्रेता रमईआ गुण गा ल्या । नाउँ निरँकार यज़ुर धर जोत निरँजण, कृष्न नाउँ रखा ल्या। नाउँ निरँकार कँवल नैण मुकट बैण महासार्थी आप अख्वा ल्या। नाउँ निरँकार कोटन जीव धर ध्यान, प्रभ अबिनाश दा भेत ना पा ल्या। नाउँ
निरँकार दे प्रभ ज्ञान, भगत अर्जन तरा ल्या। नाउँ निरँकार भयो कृष्न मुरार, गीता ज्ञान गोझ अला ल्या। नाउँ निरँकार कीए खेल अपार, द्वापर भेस वटा ल्या। नांओ निरँकार कलू काल जन कल वरता ल्या। नाउँ निरँकार प्रगट जोत अपार घनकपुरी भाग लगा ल्या। नाउँ निरँकार किसे ना पाई सार, जामा विष्नूं भगवान पा ल्या। नाउँ निरँकार मैं हां विष्नूं भगवान, सर्ब जीव विच समा ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग जामा धार, निहकलंक अख्वा ल्या। नाउँ निरँकार मैं इक्क रंग, बहु रंग जगत वखा ल्या। नाउँ निरँकार प्रगट जोत अपार, विच देह समा ल्या। नाउँ निरँकार सर्ब कला समरथ, सोलां कल विष्नूं भगवान कल वड्या ल्या। नाउँ निरँकार वज्जे शब्द धुन्कार, मनी सिँघ दरस दिखा ल्या। नाउँ निरँकार उपजे शब्द ज्ञान, नेत्र पेख ईश्र सीस झुका ल्या। नाउँ निरँकार जिस ने पाई सार, पल्ला जगत फिरा ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग लै अवतार, महाराज शेर सिँघ नाउँ रखा ल्या। नाउँ निरँकार गुरसिक्खां दित्ता तार, सोहँ शब्द गुर ज्ञान दवा ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग भगत भण्डार, अमृत बूंद मुख चवा ल्या। नाउँ निरँकार खड़्हे दर ब्रह्मा विष्न महेष गल पल्ला पा ल्या। नाउँ निरँकार कोट तेतीस दर सीस झुका ल्या। नाउँ निरँकार जोत सरूप कलिजुग खेल रचा ल्या। नाउँ निरँकार छड्ड देह अपार, जोत सरूप विच सिख समा ल्या। नाउँ निरँकार उपजे ब्रह्म ज्ञान, जिस दर सीस झुका ल्या। नाउँ निरँकार गुरसिक्खां देवे तार, गुण निधान घर आ लेख लिखा ल्या। नाउँ निरँकार आए दर परवान, जिन्हां महाराज शेर सिँघ रिदे ध्या ल्या। नाउँ निरँकार दस पास मिले बनवाल्या। नाउँ निरँकार कल लै अवतार, गुरमुखां गुर दरस दिखा ल्या। नाउँ निरँकार बेमुख पाए ना सार, धक्क परे हटा ल्या। नाउँ निरँकार दरगाह मिले ना माण, जिन्हां गुर तों मुख भवा ल्या। नाउँ निरँकार मातलोक जोत सरूप बचन लिखा ल्या। नाउँ निरँकार गुरसिख ब्रह्म सरूप, ब्रह्म भेत गुर आप मुका ल्या। नाउँ निरँकार दे दरस अपार, भरम मन चुका ल्या। नाउँ निरँकार धरत धवल आकार, तीन लोक समा ल्या। नाउँ निरँकार भगत वछल कृपाल, निमाणयां माण दिवा ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग देवे तार, जिन गुरचरनीं सीस झुका ल्या। नाउँ निरँकार किरपा निध सर्ब लवे सार, दुखीआं दु:ख गंवा ल्या। नाउँ निरँकार प्रभ आए, जोत सरूप विच देह समा ल्या। नाउँ निरँकार बिन नब्ज़ रसना बचन लिखा ल्या। नाउँ निरँकार गुरसिख उधरे पार, जिन्हां हरि जस गा ल्या। नाउँ निरँकार गुरसंगत पाया माण, जिन्हां महाराज शेर सिँघ विच बहा ल्या। नाउँ निरँकार गुरमुखां देवे माण, दरगाह विच बहा ल्या। नाउँ निरँकार अन्तकाल प्रभ दरस दिखा ल्या। नाउँ निरँकार गुरमुखां देवे माण, विच बबाण बिठा ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग देवे तार, पसू प्रेत कर देव बहा ल्या । नाउँ निरँकार गुरसिक्खां देवे माण, चन्दन वास निम्म महिका ल्या। नाउँ निरँकार गुरसिक्खां
देवे माण, सिक्खा संग बेमुख तरा ल्या। नाउँ निरँकार आप प्रभ जोत सरूप, जीव विच जोत मिला ल्या। नाउँ निरँकार धन्न धन्न धन्न गुरसिख जिन्हां महाराज शेर सिँघ चरन लगा ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग जामा धार, आपणा भेस वटा ल्या। नाउँ निरँकार किसे ना पाई सार, माया जगत भुला ल्या। नाउँ निरँकार भुल्ले जीव गंवार, बिरथा जन्म गंवा ल्या। नाउँ निरँकार सच्चा एह गुर धाम, जिथ्थे प्रभ जोत जगा ल्या। नाउँ निरँकार बैठ प्रभ अडोल सिँघासण ला ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग जामा धार, विछड़े आण मिला ल्या। नाउँ निरँकार जुगो जुग प्रभ देवे माण, भगत जनां गुरमुख वड्या ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग अन्धघोर, महाराज शेर सिँघ दीपक जोत जगा ल्या। नाउँ निरँकार पापी डुब्बे विच मंञधार, गुरसिक्खां गुर पार लँघा ल्या । नाउँ निरँकार दया करे प्रभ करतार, लक्ख चुरासी गेड़ मुका ल्या। नाउँ निरँकार गुरसिक्खां देवे तार, जन्म मरन जंजाल तुड़ा ल्या। नाउँ निरँकार कर किरपा अपार, गर्भ वास ना फेरा पा ल्या। नाउँ निरँकार कलिजुग जामा धार, सिक्खां नूं चरन लगा ल्या। नाउँ निरँकार दे ब्रह्म ज्ञान, शब्द रूप प्रभ दरस दिखा ल्या। नाउँ निरँकार वज्जे शब्द धुन्कार, अनहद शब्द मन वजा ल्या। प्रभ सरनाई दूख बिनासे। प्रभ सरनाई आत्म जोत प्रगासे। प्रभ सरनाई निन्दक दूत गल फासे। प्रभ सरनाई गुरसिख होई बन्द खलासे। प्रभ सरनाई जगत गंवाया विच हासे। प्रभ सरनाई भुल्ली लोकाई वेख जगत तमाशे। प्रभ सरनाई मिले प्रभ अबिनाशे। प्रभ सरनाई सोहँ शब्द गूंज गुंजार आकाशे। प्रभ सरनाई दरगाह गुरसिख सभ आसे। प्रभ सरनाई गर्भ जून ना वासे। प्रभ सरनाई सिख होवे ना नर्क निवासे। प्रभ सरनाई अन्त काल होए सुखी स्वासे। प्रभ सरनाई गुर चरन कलिजुग रहिरासे। प्रभ सरनाई महाराज शेर सिँघ गुरसिख दे पासे। प्रभ सरनाई प्रभ कर्म लिख्त लिखासे। प्रभ सरनाई छुट्टे जगत भोग बिलासे। प्रभ सरनाई निरँजण जोत आकाशे। प्रभ सरनाई दरस सर्ब निवासे। प्रभ सरनाई सोहँ शब्द सर्ब गुणतासे। प्रभ सरनाई खण्ड सच निवासे। प्रभ सरनाई महाराज शेर सिँघ कलिजुग करे बन्द खलासे। गुरचरन सेव पारब्रह्म प्रभ पाईए। गुरचरन सेव गुण निधान घर दरसाईए। गुरचरन सेव जन्म जन्म दे पाप गंवाईए। गुरचरन सेव दु:ख देह प्रभ गंवाईए। गुरचरन सेव सच सुच्च इक्क रंग समाईए। गुरचरन सेव रंग मजीठ झूठी देह चढ़ाईए। गुरचरन सेव सोना कंचन इक्क दरसाईए। गुरचरन सेव सोहँ शब्द ज्ञान दवाईए। गुरचरन सेव महाराज शेर सिँघ दर्शन पाईए। गुरचरन सेव विच्चों हउमे मैल गंवाईए। गुरचरन सेव चरन कँवल केस चवर झुलाईए। गुरचरन सेव कलिजुग निहकलंक दरसाईए। गुरचरन सेव फिर जन्म ना पाईए। गुरचरन सेव अन्त काल प्रभ जोत मिल जाईए। गुरचरन सेव महाराज शेर सिँघ घर मांहि पाईए।