१६ हाढ़ २००७ बिक्रमी राणी खेत ज़िला अलमोड़ा चुबातीआं बचन होए
अमृत बूंद गुर अमृत बरसाया। अमृत बूंद गुर अमर चढ़ाया। गुरसिक्खां गुर द्वार दस्म खुल्हाया। गुरसिक्खां गुर निजानंद दरसाया। गुरसिक्खां गुर अन्तकाल विच जोत मिलाया । गुरसिक्खां गुर सच धाम पुचाया। गुरसिक्खां गुर जोत निरँजण विच समाया। गुरसिक्खां गुर कलिजुग विच माण दिवाया। गुरसिक्खां गुर विछड़यां आण मिलाया। गुरसिक्खां गुर महाराज शेर सिँघ आण जगत तराया। जगत उज्जयारे प्रभ कृपाला। भगत वछल गुर दीन दयाला। गुरसिक्खां गुर दर धर्मसाला। महाराज शेर सिँघ सच सच सच रखवाला। गुर साचा सच सुच वरतावे। जोत निरँजण विच जगत जगावे। पूरब उत्तर दिशा अग्न लगावे। सृष्ट सारी टुम्ब उठावे। मोता ख़ून जग वरखा लावे। आपणी कला प्रभ आप वरतावे। कोई जीव भेव ना पावे। विच संसार हाहाकार मचावे। गुरसिक्खां मुख जै जै जैकार करावे। गुरपुरी गुर भाग लगावे। जिथ्थे जोत निरँजण अचलत करावे। महाराज शेर सिँघ कलिजुग जोत जगावे। प्रगट जोत प्रभ कलिजुग निरँकारा। निहकलंक प्रभ लै अवतारा। छड्ड देह होए जोत आधारा। उपजे ज्ञान गुरचरन दुआरा। भगत जनां हरि भगत भण्डारा। जगत उधारे गुरसिख तारे प्रभ लै अवतारा। पापी सँघारे नर्क निवारे महाराज शेर सिँघ निहकलंक अवतारा। निहकलंक प्रभ जगत अख्वाए। जुगो जुग एह खेल रचाए। कलिजुग छड्ड देह जोत रूप हो जाए। सतिजुग सति मेहरवान सति सति वरताए। त्रेता प्रगट राम, रिग वेद प्रभ माण दिवाए। द्वापर कृष्न मुरार, अर्जन प्रभ ज्ञान दिवाए। उचर गीता ज्ञान जगत दे समझाए। कलिजुग जामा धार, महाराज शेर सिँघ नाम रखाए। छड्ड देह अपार जोत सरूप हो जाए। होए जगत ख्वार, गुर पूरा एह बचन लिखाए। गुरसिक्खां दित्ता तार, जिन्हां गुर चरन लगाए। होए जगत उधार जिन्हां प्रभ कलिजुग दरस दिखाए।
भगत सोहण हरि द्वार, हरि हरि हरि दरस नैण तृप्ताए। कलजग दित्ता माण महाराज शेर सिँघ गुरसिख तराए। गुरसिक्खां गुर माण दवाया। गुरसिक्खां हरि जू हरि घर मांहि पाया। गुरसिक्खां प्रभ दर्शन दिखाया। गुरसिक्खां मुकंद मनोहर लख़मी नरायण प्रभ नज़री आया। गुरसिक्खां अचुत पारब्रह्म परमेश्र सच दरस दिखाया। गुरसिक्खां कलिजुग जन्म अमोलक पाया। गुरसिक्खां प्रभ होए कृपाल, चुरासी गेड़ कटाया। गुरसिक्खां दे नाम अधार, प्रभ पूरे कर्म कमाया। गुरसिक्खां जगत ना आए हार, जिन्हां गुरचरन ध्यान लगाया। गुरसिक्खां सदा बलिहार, जिन्हां महाराज शेर सिँघ रसना गाया। महाराज शेर सिँघ निहकलंक अवतारा। प्रगटे जोत होए जगत उज्जयारा। पापी अपराधी प्रभ डोबे नर्क मँझारा। मदि मास जो लाए रसना दुआरा। माणस जन्म जगत में हारा। महाराज शेर सिँघ प्रगटयो कल नर अवतारा। धन्न गुरसिख जिन्हां गुरचरन प्यारा। भयो कृपाल आप करतारा। देवे दरस आप निरँकारा। जोत जगाए विच देह अपर अपारा। उपजे ज्ञान विच देह शब्द धुन्कारा। प्रगटे जोत आत्म जोत होए चमत्कारा। बुझी दीपक प्रभ करे उज्जयारा। महाराज शेर सिँघ गुर प्रगटयो अपर अपारा। अपर अपार प्रभ अन्तरजामी। मध सूदन दामोदर स्वामी। कृष्न मुरार जगत नेहकामी। भगत वछल आप प्रभ स्वामी। प्रगट जोत होए कलिजुग महाराज शेर सिँघ सदा अन्तरजामी। सर्ब सूख गुरचरन दुआरा। कर दरस प्रगटे जोत अपर अपारा। जुगो जुग जगत प्रभ लै अवतारा। कलिजुग जामा धारे प्रभ निरँकारा। जगत भुल्ला होए ख्वार गुरसिक्खां प्रभ पार उतारा। बेमुखां मन सदा हँकारा। रसना चले सदा विकारा। गुरसिक्खां हरि नाम प्यारा। उपजे ज्ञान प्रभ देवे नाम भगत भण्डारा। कलिजुग जामा धार प्रगटयो निहकलंक अवतारा। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, कलिजुग कीयो पार उतारा। कलिजुग आण गुर कलिजुग कर्म विचारया। कलिजुग आण गुर जोत जगाई अपर अपारया। कलिजुग आण गुर धारे खेल रंग करतारया। कलिजुग आण गुर जोत सरूप जगत सँघारया। कलिजुग आण गुर रंग इक्क हो सर्ब समाणयां। कलिजुग आण गुर सोहँ शब्द मारे बाणयां। कलिजुग आण गुर भुन्ने पापी भठयाले दाणयां। कलिजुग आण प्रभ होए निहकलंक एह रंग दिखाणयां। कलिजुग जामा धार महाराज शेर सिँघ जगत भुलाणयां। जगत भुल्लया गुर चरन ना लाए। जगत भुल्लया गुर दरस ना दिखाए। जगत भुल्लयां आत्म ठंड ना पाए। जगत भुल्लयां गुर दी सूझ ना पाए। जगत भुल्लयां गुर झूठे धन्दे लाए। जगत भुल्लयां माया ममता विच मन वसाए। जगत भुल्लयां देह दुरमति होए जाए। जगत भुल्लयां गुर आया सार ना पाए। जगत भुल्लया निहकलंक प्रभ जोत प्रगटाए। जगत भुल्लयां महाराज शेर सिँघ चरन ना लाए। गुरसिक्खां गुर चरन लगाया । कलिजुग जामा धार प्रभ दरस दिखाया। देवे दरस अपार, मुकंद मनोहर प्रभ नज़री आया। कलिजुग दित्ता तार, जिन्हां गुर
चरन लगाया। करे खेल अपार, जोत निरँजण आप रघुराया। गुरसिक्खां दित्ता तार, सुरत शब्द गुर ज्ञान दिवाया। होए जोत आधार, दीपक देह विच जोत जगाया। जामा ल्या धार, घनकपुरी प्रभ भाग लगाया। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा प्रगट जोत अपार, कलिजुग नास कराया। उपजे शब्द गुरचरन ध्याना। उपजे शब्द प्रभ दे ज्ञाना । उपजे शब्द जगे जोत विच देह निधाना। उपजे शब्द गुर शब्द बुझाना। उपजे शब्द मिले विष्नूं भगवाना। उपजे शब्द प्रभ दरस होए बिधनाना। उपजे शब्द गुर सोहँ शब्द वखाना। उपजे शब्द हरि भगत हरि चरन ध्याना। उपजे शब्द प्रभ हरि रंग जीव जन्त समाणा। उपजे शब्द प्रभ देवे नाम दाना। उपजे शब्द मन भए ज्ञाना। उपजे शब्द आत्म जोत प्रभ जोत मिलाना। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, राउ रंक जिस इक्क समाना। कलिजुग लै अवतार, कलिजुग पार उतारया। कलिजुग लै अवतार, गुरसिक्खां गुर पार उतारया। कलिजुग लै अवतार, जीव जन्त प्रभ कर्म विचारया । कलिजुग लै अवतार, बेमुखां गुर नर्क निवारया। कलिजुग लै अवतार, गुरसिक्खां गुर चरन लगा ल्या। कलिजुग लै अवतार, कलू काल कलू गुर उलटा ल्या। सतिजुग लाए अपार, सतिगुर सच सुच्च वरता ल्या। मदि मास जो करे अहार, तिन्हां नर्क निवास दिवा ल्या। गुरसिक्खां गुर चरन प्यार, अमृत बूंद मुख चवा ल्या। सभ दा गंवाए माण, प्रभ सोहँ शब्द चला ल्या। प्रभ सरूप एक, जगत रूप अनेक वटा ल्या। जुगो जुग लै अवतार, भगत जनां प्रभ आण तरा ल्या। कलिजुग जामा धार, निहकलंक प्रभ आप अख्वा ल्या। तजी देह जोत सरूप, महाराज शेर सिँघ कलिजुग उलटा ल्या। धरे जोत जगत गुर पूरा। अनहद शब्द सदा सरूरा। होए अन्धघोर उपजे राग शब्द गुर सतिगुर पूरा। उपजे ज्ञान माने सदा मन अनन्द घनघोरा। जगे जोत सदा निरालम, उपजे दरस मिले गुर सूरा। महाराज शेर सिँघ जगत प्रगासिओ जिस दा बचन ना होए अधूरा। मुख वाक् करे गुर पूरा। जगत उधारे आप सच सूरा। तीन लोक प्रभ सद भरपूरा। विच पताल प्रभ नैण मधूरा। बाशक सेज बैठा गुर सतिगुर पूरा। विच आकाश प्रभ जोत सरूरा। उनन्जा पवण चँवर सिर हूरा। जगे जोत अटल्ल प्रभ हज़ूरा। विच पताल लच्छमी प्रभ चरन हज़ूरा। विच मात प्रभ विच देह है तूरा। कोई ना जाणे गुर प्रगटयो आण कलिजुग सतिगुर पूरा। लै अवतार भगतन उधार महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा। जो ना भुल्ले मेरा नाउँ, तिन्हां दु:ख ना ब्यापे। जो ना भुल्ले मेरा नाउँ, तिन्हां कोई रोग ना स्सयापे। जो ना भुल्ले मेरा नाउँ, तिन्हां मिल्या हरि हरि हरि मिल्या आपे। जो ना भुल्ले मेरा नाउँ, झूठी देह विच प्रभ ब्यापे। जो ना भुल्ले मेरा नाउँ, हर रंग विच हरि हरि हरि प्रभ जापे। जो ना भुल्ले मेरा नाउँ, समरथ पुरख प्रभ दरस दरसापे। जो ना भुल्ले मेरा नाउँ, महाराज शेर सिँघ निज आत्म प्रकाशे। निजानंद निज मांहि पाए। गुर पूरा जां दरस दिखाए। बुझी
दीपक प्रभ विच देह जगाए। ज्ञान जोत हिरदा हो जाए। ज्ञान गोझ प्रभ आप खुल्हाए। जोत निरँजण विच देह प्रगटाए। ज्ञान उपजे ध्यान गुर चरन लगाए। आत्म प्रकाश हरि दर्शन पाए। गुरसिख रंग गुर रंग मजीठ चढ़ाए। धार खेल अपार, प्रभ चतुर्भुज कहाए। बन माला भिबूखन कँवल नैण सिर मुकट टिकाए। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, कलिजुग लै अवतार कृष्न दे दरस दिखाए। कलिजुग प्रीत गुर चरन ध्याना। उपजे ज्ञान प्रभ रिदे समाना। हरि हरि रंग हरि इक्क समाना। हरि जीउ उपजे देवे ब्रह्म ज्ञाना। उपजे ज्ञान गुरचरन ध्याना। माणे रंग प्रभ जोत समाना। कलिजुग प्रगटे विष्नूं भगवाना। सोहँ शब्द नाम है दाना। कलिजुग आयो प्रभ लै अवतारा। द्वापर कृष्न मुरार, कलिजुग शेर सिँघ निरँकारा। जुगो जुग प्रभ लै अवतारा। करे जोत प्रकाश, मिटे कलिजुग अन्धयारा। होए रहिरास सोहँ शब्द लै अवतारा। होए सभ दा नास, लिखाए आप प्रभ गिरधारा। गुरसिख उतरे पार, जिन्हां प्रीत गुर चरन दुआरा। बेमुखां आई हार, जिन्हां रसना हरि हरि हरि नाम ना उचारा। कलिजुग नर अवतार, महाराज शेर सिँघ आप निरँकारा। निरँकार अछल अडोल्लया। जोत सरूप सभ जगत मौलया। कलिजुग लै अवतार, आपणा आप छुपा ल्या। छड्ड देह प्रभ जोत सरूप हो जगत भुला ल्या। कोए ना पाए सार, जोत सरूप प्रभ विच सिख समा ल्या। देवे ब्रह्म ज्ञान, गुर पूरे मुख वाक् सुणा ल्या। मानस जन्म ल्या सुधार, जिन्हां कलिजुग महाराज शेर सिँघ दा दर्शन पा ल्या। गुर दरस गुर दर ते पाए। हउमे ममता मैल गंवाए। नाउँ निरँजण आत्म जोत जगाए। झूठी देह विच सच सुच्च वरताए। हरि भगत हरि दर्शन पाए। हरि जू बद्धा गुरसिख घर आए। करे जोत प्रकाश सोहँ शब्द गुर ज्ञान दिवाए। सो सुहाए थान, जिथ्थे गुर दरस दिखाए। सो सुहाए थान, जिथ्थे प्रभ जोत जगाए। गुरसिक्खां दे ज्ञान, दूई द्वैत मिटाए। गुर संगत हो मेहरवान, प्रभ जोत प्रगटाए। निरँजण जोत अगम्म, कोई भेद ना पाए। सो जन जाणे, जिन्हां प्रभ द्वार दस्म खुल्हाए। होए शब्द धुन्कार, मन अनहद शब्द वजाए। उपजे राग रसार, आत्म हरि हरि हरि मंगल गाए। लागे चरन ध्यान, गुर पूरा दरस दिखाए। उपजे ब्रह्म ज्ञान, महाराज शेर सिँघ जोत जगाए। दोए जोड़ करो गुर बन्दन। गुर का सिख कलिजुग प्रभास जिउँ चन्दन। प्रगटी जोत प्रभ त्रैलोकी नंदन। देवी देव सभ प्रभ दर ते मंगण। ब्रह्मा विष्न महेष ईश्वर नाम मन हरि रंगन। रूप अगम्म प्रभ भय भंजन। गुर का दरस गुरसिख नित्त मंगण। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, सोहँ शब्द दिया जग अंजन। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग हरि नाम चितारया। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग गुरचरन निमस्कारया । धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां गुर दरस मानस जन्म संवारया । धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग होवे जोत उज्जयारया । धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग मिले प्रभ अपर
अपारया। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग मिले प्रभ निराधारया। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग दरस मिले बनवाल्या। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग मिले कृष्न मुरारया। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग देवे दरस महाराज शेर सिँघ निरंकारया। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग सोहँ शब्द रसना उचारया । सोहँ शब्द उत्तम ज्ञान। बूझे सो जो पुरख सुजान। पावे सो जिस गुरचरन ध्यान। गावे सो जिस प्रभ देवे दान। धारे सो जिस प्रभ दे दयावान। दरसारे सो जिस प्रभ होए मेहरवान। पावे सो जिस महाराज शेर सिँघ दरस दिखान। दरस दिखावे प्रभ अबिनाशी। रिद्ध सिद्ध प्रभ चरना की दासी। सर्ब वस्सया सर्ब घट वासी। कलिजुग प्रगटी जोत अबिनाशी । जगत सारा सदा विनासी। गुरसिख गुरचरन रहिरासी। जगे जोत होए आत्म प्रकाशी। मिटे अज्ञान रसना प्रभ गुण गा सी। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, सर्ब सूख गुरचरन निवासी। गुरचरन उपजे ब्रह्म ज्ञाना। गुरचरन सर्ब रस माणा। गुरचरन प्रभ दर्शन पाणा। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, कलिजुग जोत जगाए महाना। भगत वछल प्रभ बनवाली। भगत वछल सर्ब रखवाली। भगत वछल प्रभ जोत जगा ली। जुगो जुग भगतन प्रभ पैज रखा ली। कोए ना जाणे भेउ ईश्वर जोत निराली। महाराज शेर सिँघ भगत रखवाली। जुगो जुग प्रभ लै अवतारा। भगत जनां प्रभ पार उतारा। बालक ध्रू करे उज्जयारा। प्रहलाद तार नर सिँघ प्रभ लै अवतारा। धार बावन रूप बल नूं पार उतारा। अंबरीक दिवाए माण, चक्र सुदर्शन बाण गुर मारा। इन्दलोक ब्रह्मलोक शिवलोक तज गया बैकुण्ठ प्रभ चरन दुआरा। भगत जनां प्रभ देवे माण, जुगो जुग प्रभ लै अवतारा। दित्ता जनक तार, सचखण्ड जाए सुधारा। तारा कीती पार, जिस प्यार गुरसंगत दुआरा। बिदर होया पार, झुग्गी सुत्ता प्रभ पैर पसारा। सुदामा कर्म विचार, चार पदार्थ मिले प्रभ चरन दुआरा। जैदेउ पाई सार, लेख लिखाए अपर अपारा। नामदेउ दित्ता तार, पाए दरस माणे रंग करतारा । त्रलोचन भरम निवार, रसना जपायो नाम गिरधारा। अन्तकाल अजामल तरिओ, कर दरस तरिओ रविदास चुमारा। बेणी करे विचार, प्रभ दी जोत सदा निराधारा। द्रोपती पाई सार, रक्खी लाज कृष्न मुरारा। गनका उतरी पार, राम नाम रसना उचारा। उधरे भगत कबीर, वेखे सचखण्ड प्रभ निरँकारा। सैण रूप प्रभ आप बणाए, गुरसंगत जो करे प्यारा। पूतना दित्ती तार, जिहड़ी पछाड़ी वांग पहाडा। बधक लाया तीर, गुण अवगुण हरि ना विचारा। भगत जनां प्रभ देवे माण, जुगो जुग प्रभ लै अवतारा। प्रगटी जोत निरँकार, कलिजुग निहकलंक अवतारा। जोत रूप अगम्म शेर सिँघ नाम उचारा । छड्डी देह अनमोल, जोत सरूप प्रभ सर्ब समारा। कलिजुग देवे हार, नर लै अवतारा। सृष्ट होए ख्वार, सोहँ शब्द बाण गुर मारा। गुरसिख उधरे पार, जिन्हां हरि नाम प्यारा। कलिजुग जोत अपार, कोए ना पावे सारा। उलटी सृष्ट
प्रभ कीनी जोत जगत होए चमत्कारा। सोहँ शब्द सर्ब प्रकाशे, चार कुन्ट होए जै जै जैकारा। एक प्रभ आप सरूपा, एक शब्द होए जगत वरतारा। सतिजुग सति सति सति प्रभ वरताए, सोहँ शब्द जपे पुरख अपारा। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, कलिजुग प्रगटयो नर लै अवतारा। गुर का नाउँ गुरसिख जाणे। गुर का नाउँ गुर शब्द पछाणे। गुर का नाउँ गुर भगत ही माणे। गुर का नाउँ ब्रह्म ज्ञाने। गुर का नाउँ होए आत्म ध्याने। गुर का नाउँ गुरसंगत मिलाने। गुर का नाउँ सहँसर रोग मिटाने। गुर का नाउँ आत्म जोत जगाने। गुर का नाउँ झूठी देह विच सच वखाने। गुर का नाउँ हरि प्रभ जोत जगाने। गुर का नाउँ खण्ड ब्रह्मण्ड गुरसिख दरसाने। गुर का नाउँ हरि रंग दिसे हर इक्क समाने। गुर का नाउँ प्रभ जोत साध संगत मिलाने। गुर का नाउँ गुरसिख गुर धाम पहुंचाने। गुर का नाउँ गुरसिख विच बैकुण्ठ पहुंचाने। गुर का नाउँ गुरसिख चुरासी गेड़ कटाने। गुर का नाउँ हर जीव गुर दरस दिखाने। गुर का नाउँ गुरसिख तोड़े अभिमाने। गुर का नाउँ गुरसिख सदा गुरचरन ध्याने। गुर का नाउँ गुरसिख सदा ही माने। गुर का नाउँ गुरसिख आप माने। गुर का नाउँ गुरसिख प्रभ जोत बूझ बुझाने। गुर का नाउँ गुरसिख चले गुर के भाणे। गुर का नाउँ गुरसिख गुर शब्द पछाणे। गुर का नाउँ गुर शब्द उपजावे। गुर का नाउँ अनहद शब्द धुन वजावे। गुर का नाउँ खोल्ह त्रैकुटी प्रभ दरस दरसावे। गुर का नाउँ सच मार्ग पावे। गुर का नाउँ गुरचरन लाग दरस दरसावे। गुर का नाउँ गुर सोहँ शब्द अलावे। गुर का नाउँ गुर पारब्रह्म परमेश्र पावे। गुर का नाउँ धरत धवल आकाश इक्क रंग समावे। गुर का नाउँ खाणी बाणी गगन पताली सर्ब थांएँ रहावे। गुर का नाउँ जीव जन्त सर्ब तरावे। गुर का नाउँ गुरमुख कोई पावे। गुर का नाउँ गुर सच नाम मन्त्र दृढ़ावे। गुर का नाउँ आत्म भूपत रंग लगावे। गुर का नाउँ गुरसिख गुरमुख बणावे। गुर का नाउँ खण्ड ब्रह्मण्ड सर्ब है गावे। गुर का नाउँ तीन लोक एक रहावे। गुर का नाउँ प्रभ अबिनाश संग मिलावे। गुर का नाउँ जीव जुगत प्रगटावे। गुर का नाउँ गुर ठांडा घर मांहि पावे। गुर का नाउँ सचखण्ड सच सच सच दरसावे। गुर का नाउँ देह दीपक विच जोत जगावे। गुर का नाउँ बुझी जोत फिर उपजावे। गुर का नाउँ गोझ ज्ञान विच देह प्रगटावे। गुर का नाउँ सर्ब सूख निज़ आत्म पाए। गुर का नाउँ गुरमुख सति रसना गाए। गुर का नाउँ गुरसिख सदा मन भाए। गुर का नाउँ गुरसिख संगत महाराज शेर सिँघ कलिजुग लए मिलाए। गुर का शब्द ऊँच अगम्म अपारा। गुर का शब्द हरि भगत भण्डारा। गुर का शब्द गुरसिख सवारा। गुर का शब्द उपजे आत्म दुआरा। गुर का शब्द गुरसिख मिलाए निरँकारा। गुर का शब्द गुरसिख कलिजुग पार उतारा। गुर का शब्द सोहँ चले अपर अपारा। गुर का शब्द सोहँ सतिजुग लै अवतारा।
महाराज शेर सिँघ निहकलंक अवतारा। गुर का शब्द सोहँ उत्तम न्यारा। गुर का नाउँ सर्ब गुण तारा। गुर का नाउँ प्रगटे जोत आप निरँकारा। गुर का नाउँ गुरसिख भरवासा देवे दान हरि नाउँ भगत भण्डारा। गुर का शब्द मिले प्रभ अबिनाशी सर्ब घट वासी, होए ज्ञान गुर दरस अपारा। गुर का शब्द भगत जन जानण, आत्म शब्द नित्त आत्म मानण, मिटे अज्ञान मन होए ज्ञानन। सोहँ शब्द होए धुन्कारा। आत्म जोत आत्म प्रकाशे। गुर का शब्द सर्ब दु:ख नासे। हरि हरि मिलिओ प्रभ अबिनाशे। प्रगटी जोत आप निरँकारा। प्रभ कृपाल भगत वछल दीन दयाल, गुर शब्द आत्म लाल गुलाल होए जोत देह चमत्कारा। प्रभ दर्शन पाया, गुर शब्द गुर ज्ञान दिवाया, रोग सोग सभ दे चुकाया, जोत जगाई प्रभ अपर अपारा। हरि हरि प्रभ हिरदे वस्सया, गुर का शब्द गुरदेव दरस्सया, आत्म सुख मिले मन हरस्सया, बूझ बुझाए प्रभ सिरजणहारा। राम नाम मन मांहि पाया, गुर का शब्द गुर दर्शन पाया, जोत निरँजण विच देह जगाया, प्रगटे जोत प्रभ करतारा। कलिजुग आण प्रभ भगत तराए, गुरसिक्खां गुर माण दिवाए, खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ दे उलटाए, करे खेल अचल्ल न्यारा। जुग चौथे दा माण गंवाया, कलू काल करन हरि जू आया, धार खेल चतुर्भुज कहाया, सांवल सुंदर रूप बणाया, करे रंग आप गिरधारा। ब्रह्मे दा हुण माण गंवाया, चार वेद दा अन्त कराया, सोहँ शब्द गुर जगत चलाया, नाम शब्द प्रभ दए भण्डारा। कुरान अंज़ील कोई रहण ना पाए, बाणी दा हुण माण गुआए, ईश्वर जोत जगत प्रगटाए, गुर पूरा गुरसिक्खां मुॅख वाक् सुणाए, ऐसा जगत किया उज्जयारा । ऐसी कला प्रभ आप वरताए, मदि मास सभ नष्ट हो जाए, सोहँ शब्द गुर जगत चलाए, सतिजुग सति होए वरतारा। गुर का नाउँ भगत जन गायन, होए ज्ञान गुर चरन ध्यायन, भगत जन प्रभ दर्शन पायण, कलिजुग प्रगटयो प्रभ जोत निरँकारा। गुरसिख तरायण गुण गोबिन्द गायण, घनकपुरी गुर दर्शन पायण, जिथ्थे महाराज शेर सिँघ लै अवतारा। कलिजुग आण जिस कल संवारी, गुरसिक्खां गुर पार उतारी, जोत निरँजण सर्ब उधारी, प्रगटे आप प्रभ मुरारा। सो बूझे जिन आप बुझाए, बिन गुर कोई भेव ना पाए, देवे दरस आप रघुराए, उपजे शब्द अगम्म अपारा। गुरसिक्खां गुर दर्शन पाया, धन्न गुरसिख जिन्हां गुर चरन सीस निवाया, मन में उपजे ज्ञान हरि जीउ हर मांहि पाया, चतुर्भुज प्रभ तीन लोक आकारा। तीन लोक प्रभ जोत प्रकास्सया, नज़र ना आवे हर जीव में वास्सया, पावे सो जिन प्रभ आत्म प्रगास्सया, जोत जगावे गुर अपर अपारा। रंग एक कोई रूप ना जाणे, प्रभ एक रंग अनेक भेख वखाणे, जोत इक्क कोटन जीव विच समाने, प्रभ का भेउ अगम्म अपारा। कलिजुग प्रगटी जोत निरँकारी, कोई ना जाणे शेर सिँघ कृष्न मुरारी, बाणी बोहथ निहकलंक अवतारी, भगत जनां गुर देवे ज्ञाना। तरे सिख जिन्हां हरि रंग माणया, उधरे सिख जिन्हां
महाराज शेर सिँघ कलिजुग पछाणयां, धन्न गुरसिख जिन्हां हरि रंग माणयां, निहकलंक कलिजुग अवतारा। कलिजुग लै अवतार प्रभ ने भेव चुकाया, किरपा कर अपार मनी सिँघ नूं दरस दिखाया, दित्ता सन्त तार दिल दा गोझ चुकाया, कलिजुग दित्ता तार, जामा लै अपारा। वरते सच होवे गुर जोत अधार, गुर पूरा गुरसंगत देवे तार, गुरसिक्खां सद रहे गुर चरन प्यार, मन दा कपट प्रभ निवारा। मनी सिँघ प्रभ दे वड्याई, उच्च पदवी थिर घर ते पाई, जोत निरँजण विच देह टिकाई, गुर पूरे सच शाह पा ल्या । जगत गुर होवे उज्जयारा, जोत जगाए शेर सिँघ निरँकारा, सर्ब दूख गुरचरन निवारा, भगत जनां सद प्रभ वास्सया। गुरसंगत प्रभ माण दिवाए, गुरसंगत प्रभ रिहा समाए, गुरसंगत प्रभ जोत प्रगटाए, मनी सिँघ प्रभ विच निवास्सया। गुरसंगत हरि इक्क समाना। गुरसंगत प्रगटावे विष्नूं भगवाना। गुरसंगत प्रभ जोत जगाना। उपजे शब्द वज्जे धुनकाना। प्रभ दरस मन जोत जगाईए। प्रभ दरस सचखण्ड दरसाईए। प्रभ दरस जोत सरूप हो जाईए। सदा सदा प्रभ आप उपकारया । जुग कल प्रभ आप उलटाए। जोत निरँजण विच देह जगाए। कलिजुग जामा धार शेर सिँघ नाम रखाए। सोहँ शब्द चले जगत उधारया। सोहँ शब्द सतिजुग सति सति वरताए। सोहँ शब्द प्रभ जोत जगाए। सोहँ शब्द आत्म करे प्रकाश, सच सुच्च विच देह वरताए। सोहँ शब्द होए प्रकाश, जीव आत्म प्रभ जोत जगाए। सोहँ शब्द सदा अबिनाश, प्रभ अबिनाशी आप लिखाए। सोहँ शब्द सर्ब गुणतास, बुझी दीपक विच देह जगाए। सोहँ शब्द होए रहिरास, अनहद शब्द मन धुन वजाए। सोहँ शब्द उपजे रघुनाथ, आत्म जोत प्रभ दरस दिखाए। सोहँ शब्द मन भए प्रकाश, अमृत झिरना निझरों झिराए। अमृत मेघ गुर पूरा बरख़े, एक बूंद कँवल में पाए। खुल्हे कँवल होए जोत प्रकास्सया, आत्म द्वार प्रभ पर्दे हटाए। निरँजण जोत करे देह उज्जयारा, खोल्ह त्रैकुटी प्रभ दरस दिखाए। हरि रंग हरि मांहि जानण, निजानंद प्रभ रिहा समाए। निजानंद जो जन जाणे, हरि दर्शन हरि मांहि पाए। प्रभ अबिनाश अविगत अगोचर, तीन लोक रिहा समाए। खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ एक सरूपा, मातलोक प्रभ जोत जगाए। जुगो जुग प्रभ लै अवतारा, भगत जनां नूं आप तराए। सतिजुग होए मेहरवान, त्रेता राम अख्वाए। द्वापर कृष्न मुरार, कलिजुग शेर सिँघ नाम रखाए। कलिजुग जामा धार घनकपुरी गुर भाग लगाए। गुरसिक्खां देवे तार, जिन्हां गुर चरनी सीस झुकाए। बेमुखां आई हार, गुर तों जिन्हां मुख छुपाए। बेमुख ना पायण सार, प्रभ जोत जगत प्रगटाए। कलिजुग कर्म वीचार, गुर पूरा आण माण गंवाए। गुरसिक्खां घर जैकार, जो हरि नाम कल ध्याए। बेमुखां नर्क निवास, जो रसना मदि मास लगाए। निरँजण जोत होए आकार, सतिगुर पूरा सति सच वरताए। सभ दा गुआए माण, सोहँ शब्द मुख रखाए। उपजे ब्रह्म ज्ञान, जो जीव रसना गाए। प्रगटे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,
कलिजुग जीव भेव ना पाए। कलिजुग प्रगटयो शेर सिँघ अवतारे। जोत सरूप सर्ब सृष्ट सँघारे। छड देह होए जोत आधारी । जोत निरँजण अपर अपारी। जीव जन्त सभ जोत हमारी। प्रगटी जोत कलिजुग निरँकारी। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, जाओ सदा सदा चरन बलिहारी। गुरसिख मन गुर चरन प्यास्सया। गुरचरन दरस आत्म धरवास्सया। गुरचरन वज्जे बाण विच प्रभास्सया। देवे बधक तार, करे कृष्न खुलास्सया। कलिजुग जामा धार, देवे दरस प्रभ पुरख अबिनास्सया । गुर गुरसिक्खां लावे पार, जिन्हां गुर चरन प्यास्सया। महाराज शेर सिँघ लै अवतार निहकलंक होए सर्ब निवास्सया। सर्ब निवासी प्रभ जोत सरूप्या। महिंमा अपर अपार, प्रभ वड भूप्या। तेरी कोए ना पाए सार, हर रंग अनूप्या। होए जोत प्रकाश, जगत अन्ध कूप्या। मेरी कोए ना पाए सार, ना रूप ना रेख्या। भगत जन करन विचार, जिन्हां विच विसेख्या। तेरा जोत आकार, गुरमुखां कलिजुग रंग तेरा देख्या। जुगो जुग लै अवतार, प्रभ कढ्ढे भुलेख्या। धन्न धन्न गुरसिख, जिन्हां कलिजुग महाराज शेर सिँघ पेख्या। प्रभ का रूप अगम्म, जीव ना जाणया। प्रभ का रूप अगम्म, भगत जनां पछाणया। प्रभ का रूप अगम्म, जीव जन्त विच समाणया। प्रभ का रूप अगम्म, अन्तकाल जोत विच मिलाणया । प्रभ का रूप अगम्म, पुरख निरँजण विच समाणया। प्रभ का रूप अगम्म, सो जाणे जो चले गुर के भाणया। प्रभ का रूप अगम्म, जोत इक्क रंग बहुत समाणया। प्रभ का रूप अगम्म, जीव जन्त विच समाणया। प्रभ का रूप अगम्म, बिन गुर कोई भेव ना पाणया। प्रभ का रूप अगम्म, तीन लोक सदा प्रवाणया। प्रभ का रूप अगम्म, विच आकाश प्रभ जोत सदा डगमगाणया। प्रभ का रूप अगम्म, विच बैकुण्ठ इक्क रंग हो जाणया। प्रभ का रूप अगम्म, उनन्जा पवण सिर छत्र झुलाणया। प्रभ का रूप अगम्म बिन बाती बिन तेल दीपक सदा जगा ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, विच मात दीपक विच देह जगा ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, विच मात कब जोत सरूप, कब विच देह समा ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, जुगो जुग लै अवतार सर्ब दा माण निवारया। प्रभ का रूप अगम्म, कलिजुग प्रगटी जोत अन्त ना पारावारया। प्रभ का रूप अगम्म, शेर सिँघ पाए नाउँ कलिजुग पार उतारया। प्रभ का रूप अगम्म, सोहँ रचिओ नाउँ भगत जनां गुर ज्ञान दिवा ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, विच पाताल बाशक सेज आसण ला ल्या। प्रभ का रूप अगम्म विच पताल प्रभ नैण मुँधालया। प्रभ का रूप अगम्म, विच पाताल लच्छमी खड़ी चरन द्वारया। प्रभ का रूप अगम्म, सेवा कर अपार प्रभ आलस वड्या ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, प्रभ सदा अडोल ना किसे डुला ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, जोत सरूप आपणा आप उपा ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, होए जोत आधार जीव जन्त प्रभ जोत जगा ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, निराहारी निरवैर समा ल्या। प्रभ का रूप अगम्म, निरँकार अछल ना किसे डुला ल्या। प्रभ का रूप
अगम्म, कलिजुग प्रभ भेस वटा ल्या। कर जोत आकार नाभ कँवल ब्रह्मा प्रगटा ल्या। पाई देह अपार, मुख चार वेद रचा ल्या। सतिजुग होए मेहरवान, आपणा आप उपा ल्या। त्रेता भयो राम, वेद रिग प्रभ माण दिवा ल्या। द्वापर कृष्न मुरार, वेद यजुर पार लँघा ल्या। अर्जन दे ज्ञान, गीता गोझ ज्ञान लिखा ल्या। कलिजुग अथर्बण वेद, अल्ला नाम रखा ल्या। शेर सिँघ लै अवतार, कृष्न जोत प्रगटा ल्या। कलिजुग उधरे पार, सोहँ शब्द गुर नाम वड्या ल्या। गुरसिक्खां पाई सार, जिन्हां हरिजू हर घर में पा ल्या। चढ़े रंग अपार, निजानंद प्रभ दरस दिखा ल्या। पतित पावण दु:ख भय भञ्जण, प्रभ जन्म मरन दु:ख मिटा ल्या। आत्म प्रकाश लक्ख चुरासी विनाश, अन्तकाल संग जोत मिला ल्या। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, सचखण्ड जिस आसण ला ल्या। गुरचरन ध्यान प्रभ दर्शन पाईए। गुरचरन ध्यान मोहण माधव कृष्न मुरार हरि रंग समाईए। श्री राम चन्द जिन रूप ना रेखिआ, कर दरस इक्क रंग हो जाईए। सहस मूर्त्त नेत्र है सहस, बिन ना गुर बूझ बुझाईए। भगत वछल अनाथ नाथे, कलिजुग जोत निरँजण दरस है पाईए। गोपी नाथ सगल है साथे, बिन गुर आत्म जोत ना जगाईए। बासदेव निरँजण दाता, कलिजुग शेर सिँघ नाम रखाईए। मुकंद मनोहर लख़मी नरायण, भगत वछल प्रभ रसना गाईए। द्रोपती लज्जया निवार उधारन, कृष्न घनईआ सद दर्शन पाईए। कमला कन्त करे कन्तूहल, अनद बिनोदी सभ रंग चढ़ाईए। श्री रंग प्रभ बैकुण्ठ के वासी, हरि हरि रसना हरि गुण गाईए। मच्छ कच्छ कूरम आ गया अउतरासी, प्रभ पूरा कर दरस बिग्साईए। केसव चलत करे निराले, कलिजुग कीता लोड़े सो पाईए। निरहारी प्रभ निरवैर सदाए, बिन भगतां कोई ना जाणेगा। धार खेल चतुर्भुज कहाए, कोई विरला ही रंग माणेगा। सांवल सुंदर रूप बणावे, बेन सुणत मन बिग्सावेगा। भगत जनां होए जोत प्रकाशया, अनहद शब्द मन वजावेगा। होए प्रकाश आत्म उज्जयारा। जोत सरूप प्रभ दरस दिखावेगा । धन्न गुरसिक्खां जिन्हां महाराज शेर सिँघ पछाणया, गुर पूरा तिन्हां चरन लगावेगा। बन माला भिबूखण कँवल नैण प्रभ दरस दिखावेगा। सुंदर कुण्डल मुकट बैन प्रभ दरस दिखावेगा । सोहँ शब्द चले न्यारा, राउ रंक इक्क रंग समावेगा। एक जोत प्रभ जगत प्रगास्सया, जोत सरूप प्रभ भेद चुकावेगा। प्रभ शब्द है एका, एक जोत जगत जीव उपजावेगा। कलिजुग बाण सोहँ गुर लाया, चार कुन्ट हाहाकार मच जावेगा। उधरे सिख जिन गुर चरन प्यास्सया, वांग बिदर रंक तर जावेगा। दुर्योध्न छड्ड महल्ल, घर बिदर कृष्न डेरा लगावेगा। कलिजुग लै अवतार, भगत जनां प्रभ माण दिवावेगा। मूर्ख मुग्ध अञ्याण ना पावण सार, जोत सरूप प्रभ जोत प्रगटावेगा। गुरमुखां पाई सार, निहकलंक छड्ड देह, कलिजुग महाराज शेर सिँघ अख्वावेगा। शेर सिँघ प्रगटयो नर अवतारा। कलिजुग कीता जिस पार किनारा। मदि मासी होए जगत ख्वारा। सतिजुग साचा सच
लाए निरँकारा। वेद चार गुर पार उतारा। अंज़ील कुरान गए जगत मँझारा। बाणी गीता गुर पार उतारा। सर्बत्त तीर्थ गुरचरन दुआरा। कलिजुग प्रगटयो शेर सिँघ नरायण नर अवतारा। सतिजुग सोहँ शब्द चले अपर अपारा। चार कुन्ट होए महाराज शेर सिँघ जै जैकारा। जोत सरूप प्रभ जुग उलटाया। जोत सरूप प्रभ कलिजुग कहर वरताया। जोत सरूप जीव जन्त विच विकार चलाया। जोत सरूप प्रभ एह पाई माया। जोत सरूप कलिजुग मदि मास आहार बणाया। जोत सरूप कलिजुग लै अवतार, घनकपुरी गुर भाग लगाया। जोत सरूप गुर अर्जन शब्द विचार, सर अमृत गुर चरन टिकाया। एह सुहाया थान, जिथ्थे श्री राम चन्द्र चरन टिकाया। बेमुखां ना पाई सार, हा हा कर शोर मचाया। लिख्त लिखाई अपर अपार, सर अमृत नूं थेह कराया। ऐसा समां प्रभ लै आवे। अमृतसर दा नाम मिटाया। सति शब्द गुर ज्ञान दृढ़ावे, अंडज जेरज उत्भुज सेतज सर्ब जीव रहावे। प्रभ जोत सरूप जोत जगत जुगत विच जीउ जगावे। प्रभ पूरन समरथ, जोत सरूप विच सिख समावे। प्रभ अबिनाश सदा अकथ्थ, कथी कथ किसे नज़र ना आवे। तीन लोक प्रभ जोत सरूपा, खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ जोत जगावे। कलिजुग भगत उधार, देह दीपक प्रभ जोत जगावे। पूरन पुरख समरथ, जिथ्थे प्रभ जोत सदा परवेस्सया। जोत अडोल सदा निरँकार, कलिजुग आण प्रगटे मृगेस्सया। महाराज शेर सिँघ कलिजुग गुर सतिगुर पूरा, ऐसे गुर को सदा आदेस्सया। जगत पित प्रभ भए सहाया। भय भयानक विच प्रभ होए सहाया। भगत जन ध्यान गुरचरन लगाया। धरनी धर ईश्र नर सिँघ नरायण प्रभ नज़री आया। कलिजुग लै अवतार, दाढ़ां हेठ सभ सृष्ट चबाया। प्रभ जोत निराधार, जगत विच अग्न जलाया। पूरब कर्म विचार, गुरमुखां गुर दरस दिखाया। कलिजुग उतरे पार, मोहण माधव कृष्न मुरार जगदीश्र हरि जू असुर सँघार हरि प्रभ नज़री आया। कोट अपराधी प्रभ दित्ते तार, जिन्हां सीस झुकाया। बेमुखां आई हार, गुरसिख दरगाह माण दिवाया। भवजल उतरे पार, अन्तकाल नर नरायण नज़री आया। सर्ब दूख निवार, जोत सरूप प्रभ जोत जगाया । खण्ड सच होए निवास, जिन्हां प्रभ जोत मिलाया। प्रभ सर्ब गुणतास, दे दरस सभ रोग मिटाया। कलिजुग भगत प्रगास, जिन्हां महाराज शेर सिँघ चरन लगाया। गुर गोबिन्द जगत प्रगासे। धन्न गुरसिख जिन्हां गुरचरन प्यासे। झूठी सृष्ट डुब्बी विच हासे । कोई ना कट्टे रोग चुरासे । अमृत बूंद गुर दर ते पाईए, होए चुरासी बन्द खुलासे। गुण निधान गुर पूरा पाईए, आत्म जोत ब्रह्म प्रगासे। आत्म ब्रह्म ब्रह्म सच सुच्चा, ईश्र जोत ब्रह्म निवासे। ब्रह्म सरूप जो जन जाणे, आत्म जोत निरँजण प्रकाशे। मध सूदन दामोदर स्वामी, घट घट वासी सर्ब निवासे। पूरन पुरख अगम्म अपारा, सर्ब सूख गुरचरन है पासे। हरि हरि हरि नाम सदा मुख उपजे, हरि शब्द मन तृप्तासे। उपजे ज्ञान वज्जे धुन्कारा, अनहद शब्द विच आत्म
प्रकाशे। खुल्ही त्रिकुटी होया उज्जयारा, जोत निरँजण विच आकाशे। शब्द धुन सदा मन उपजे, नाभ कँवल अमृत बूंद मुख चवासे। ऐसा ज्ञान देवे गुर पूरा, कलिजुग होए रहिरासे। महाराज शेर सिँघ गुर सतिगुर पूरा, कलिजुग कीनी बन्द ख़ुलासे।