२२ माघ २००८ बिक्रमी ज्ञानी बिशन सिँघ दे गृह गुड़गाउँ
साचा प्रभ तारनहार। जुगो जुग मातलोक लए अवतार। कलंकनिह नरायण नर अवतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सार। सर्ब जनां प्रभ जानणहार। जोत सरूप वसे विच निराहार। गुरमुख साचे प्रभ साची जोत करे आकार। कलिजुग प्रगटाए जोत सुहाए थान बंक निहकलंक नर अवतार। निहकलंक अवतार नर। चरन लाग गुरसिख जाए तर। एका दिसाए प्रभ ऊँचा साचा घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अवतार नर। साचा प्रभ जोत अधारे। साचा प्रभ एका एको जोत आकारे। साचा प्रभ जुगो जुग मातलोक लए अवतारे। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दुष्टां आण सँघारे। साचा प्रभ सर्ब का ज्ञाता। साचा प्रभ गुरमुख विरले कल पछाता। साचा प्रभ आप दिसावे साचा नाता। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ देवे साची दाता। साचा प्रभ आप करतार। साचा प्रभ वड दातार। साचा प्रभ सद निराहार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगत तारनहार। साचा प्रभ आपणा भेद गुरसिख साचे दस्से। साचा प्रभ करे जोत प्रकाश गुरसिख कोट रवि सस्से। साचा प्रभ जोत सरूप विच लोकमात वसे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द खण्डा दो धार बेमुख जायण दर तों नस्से। मातलोक प्रभ जोत आकारे। सोहँ शब्द चले खण्डा दो धारे। निहकलंक नरायण नर साची जोत आकारे। आप अडोल बैठा प्रभ गिरधारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सारे। आप अडोल प्रभ अडोला। प्रभ अबिनाशी ना किसे ने तोला। आपणा भेत जोत सरूपी प्रगट जोत कलि खोल्हा। गुरसिख आत्म प्रभ सदा धरवास, बेमुखां प्रभ सद रक्खे रौला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भेत आप प्रभ खोल्हा। सोहँ शब्द जगत वरतंत। देवे दात प्रभ भगवन्त। सर्ब जनां दा साचा कन्त। बेमुख जीवां प्रभ पाई माया बेअन्त। गुरमुख साचे प्रभ उपजाए विच साधन सन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वड्याई विच सर्ब जीव जन्त। गुरमुख तेरा माण रखाया। जोत सरूपी मेल मिलाया। आत्म साची धुन उपजाया। सुन्न समाध प्रभ खोल्ह वखाया। मानस जन्म प्रभ लेखे लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दर घर आए लेखे लाया। मानस जन्म ल्या कलि सुधार। पारब्रह्म मिल्या जोत सरूप नैण मुँधार। दे दरस खोल्ह देवे प्रभ दस्म दुआर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरला करे विचार। सो बूझे
जिस आप बुझाए। बेमुख जीव सार ना पाए। आवे जावे जीव जग जिउँ सुंञें घर काए। गुरमुख साचा महाराज शेर सिँघ चरन लाग जन्म जन्म दी मैल गंवाए। मानस जन्म सुफल कराया। प्रभ अबिनाशी घर में आया। आत्म संसा सारा लाहया। आत्म साची प्रभ जोत जगाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए दरस दिखाया। दर घर घर दर। प्रभ साचा देवे साचा वर। गुरमुख चरन लाग कलि जाए तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत झिरना झिराए साचा सर। गुरमुख कलिजुग वडभागा। बेमुख सोया गुरमुख जागा। प्रभ चरन जन आए लागा। आत्म धोए मिटाए दाग़ा। उपजाए सोहँ साचा रागा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन आए सरनी लागा। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटाए। सोहँ जप जीव प्रभ साची जोत प्रगटाए। बजर कपाट प्रभ खोल्ह वखाए। आप आपणा भेद खुल्हाए। निज घर वासी प्रगट जोत होए सहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां सदा होए सहाए। भगत जनां प्रभ सरधा पूर। सोहँ देवे नाम सरूर। साचा प्रभ सर्ब गुण गुण गुणा भरपूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आसा पूर। सर्ब जनां दा आपे दाता । भगत जनां का आपे ज्ञाता। चरन प्रीती देवे साचा नाता। गुरमुख कराए उत्तम जाति, बणे आप पित माता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साची दाता। आत्म जोत प्रभ जगाई। सोहँ मिले सची वड्याई। साच वस्त प्रभ दर ते पाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए आप सहाई। आत्म उतरे सगल वसूरा। साचा शब्द उपजाए साची तूरा। कलिजुग प्रगटाए जोत साचा नूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सतिगुर पूरा। गुरसिख बेड़ा पार कराया । जन्म मरन दा गेड़ चुकाया । विच चुरासी फेर ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग साचा कर्म कमाया । गुरमुख तेरा बेड़ा बन्न्ह। साचा शब्द प्रभ सुणाया कन्न। सोहँ साचा देवे दान, आदि जुगादि ना लग्गे सन्न्ह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां आत्म निकाले झूठा जन। जन भगतां साची जोत करे आकारे। एका बख्शे मातलोक वड्डी सिक्दारे। जन भगतां प्रभ जाए पैज संवारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त एका एकँकारे। एका आप एकँकारा। सोहँ साचा नाम प्रभ साचा देवे अधारा। थिर घर वासी दर घर आए, जन भगतां प्रभ तारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत निरँकारा। गुरमुख साचे प्रभ साचा सज्जण। प्रभ दरस जग साचा मंजन। चरन धूढ़ प्रभ देवे साचा अञ्जन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख प्रगटाए जिउँ प्रभास चन्दन। दरगाह साची दर माण दवाया। जोत सरूपी मेल मिलाया। आत्म साचा दीप जगाया। प्रगट जोत निहकलंक गुरसिख सिर तेरे हत्थ टिकाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाया। एका जोत प्रभ मात करे वरतारे। चरन कँवल चल आयण प्रभ चरन दुआरे। सोहँ शब्द चार
कुन्ट निहकलंक कराए जै जै जैकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप जामा मातलोक विच धारे। जोत सरूप प्रभ जामा पाया। आप आपणा भेद छुपाया। बेमुख जीवां प्रभ झूठे धन्दे लाया। प्रभ अमृत आत्म सिंच सोहँ साचा जाम पिलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा साचे मार्ग लाया। गुरमुख साचे मार्ग लाए। आप आपणा भेद खुल्हाए। एका दात सोहँ प्रभ झोली पाए। रसना जप जप जीव आत्म रस पाए। आत्म प्रभ जगाए साची दीव, मातलोक बुझ ना जाए। सतिजुग रखाए साची नीव, मातलोक प्रभ जामा पाए। महाराज शेर सिँघ नाउँ धराए। सतिजुग तेरा जन्म दवाया। साचा पित आप अख्वाया। धरत माता दी गोद सवाया। निहकलंक नरायण नर, उप्पर सीस हत्थ टिकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग तेरा जन्म दवाया। सतिजुग प्रभ जन्म दवा। मातलोक जाए टिका। चार वरन इक्क करा। राजा राणा तख्तों लाह। सृष्ट सबाई चरन लगा। एका दिसाए साचा राह। सच सुच जाए वरता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक आए जामा पा। सतिजुग तेरा माण रखाया। निहकलंक सिर हत्थ टिकाया। सोहँ साचा जाप विच जगत चलाया। खाणी बाणी गगन पाताली, एका जोत प्रभ रघुराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग झूठा भेख मिटाया। सतिजुग तेरा सांतक रूप। देवे दात प्रभ अबिनाशी साचा भूप। होए प्रकाश जोत सरूप विच मात अन्ध कूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खेल रचाई जोत सरूप। भगत जनां प्रभ कर्म विचारे। आत्म साची जोत करे आकारे। आत्म तोड़े सर्ब हँकारे। सोहँ साचा बाण प्रभ मारे। गुरमुख विरले चल आयण प्रभ चरन दवारे। रसना जप जप जीव, आत्म होए नाम अधारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत करे आकारे। रसना जप आत्म रस पाओ। आत्म तृखा सर्ब मिटाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसना जप जप मानस जन्म सुफल कराओ। रसना जप आत्म रस माण। प्रभ अबिनाशी गुणी निधान। गुरमुख साचे प्रभ सच पछाण। कलिजुग जीव भुल्ले अञ्याण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड बली बलवान। जोत सरूप जोत अधारा। जोत सरूप पसरे जगत पसारा। जोत सरूप बैठा अडोल आप निराहारा। जोत सरूप सर्ब जीआं दी पावे सारा। जोत सरूप गुरमुखां दिखाए साचा सचखण्ड दुआरा। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नरायण नर अवतारा। जोत सरूप सर्ब दी जाणे। जोत सरूप गुरमुख पछाणे। जोत सरूप गुरमुख चलाए आपणे भाणे। जोत सरूप माण गंवाए, तख्तों लाहे राजे राणे। जोत सरूप प्रगट जोत, गुरमुखां दरस दिखाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव भुन्ने जिउँ भठयाले दाणे। जोत सरूप भगत भण्डारे। जोत सरूप सोहँ देवे साचा नाम अधारे। जोत सरूप जोत निरँजण, निहकलंक नरायण नर अवतारे। जोत सरूप आत्म साची जोत करे आकारे। जोत सरूप महाराज
शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई करे ख्वारे। जोत सरूप भगत दयाला। जोत सरूप गुरसिख रखवाला। जोत सरूप प्रभ दीन दयाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म साचा दीपक बाला। जोत सरूप आत्म अधारे। जोत सरूप सदा निराहारे। जोत सरूप गुरमुख तेरी आत्म जोत करे आकारे। जोत सरूप प्रभ समरथ पुरख अगम्म अपारे। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, भगत जनां दी पैज संवारे। भगत जनां प्रभ आपे जाणे। आप आपणा बिरद पछाणे। गुरमुख साचे प्रभ साचे कल साचे माणे। देवे वड्याई प्रभ अबिनाशी गुणी निधाने। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जीआं दी आपे जाणे। प्रभ का किया जीव क्या जाणे। आप आपणा नाम पछाणे। रूप रंग ना कोई जाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव सर्ब भुलाणे। कलिजुग जीव सर्ब भुलाए। झूठे मार्ग सर्ब लगाए। गुरमुख साचे प्रभ साचा मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। जोत सरूपी दरस दिखा। आत्म तृखा प्रभ दए मिटा। अज्ञान अन्धेर दए गवा। आत्म साची जोत प्रभ जाए जगा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा नाम साची दात प्रभ देवे झोली पा। सोहँ दान गुर दर पाया। रसना जप जप आत्म तृखा मिटाया। सुरत शब्द प्रभ मेल मिलाया। आवण जावण गेड़ चुकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सुन्न समाध खोल्ह वखाया। गुरमुख तेरी खुले्ह सुन्न। आत्म रहे सदा रुण झुण। साचा शब्द सदा कन्न सुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे जाणे कवण गुण। कलिजुग जीव गुण क्या जाणे। सो जाणे जिस प्रभ आप वखाणे। कलिजुग जीव भुल्ले अञ्याणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मार्ग लाणे। साचा मार्ग प्रभ लगाया। चार वरन प्रभ सरन रखाया। राउ रंक इक्क कराया। ऊँच नीच दा भेत मिटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा शब्द चलाया। राउ रंक इक्क करा के। सोहँ साचा नाम जपा के। निहकलंक महाराज शेर सिँघ नाउँ धरा के। कुन्ट चार जै जै जैकार करा के। चार कुन्ट होए जै जै जैकार। साची जोत प्रभ करे आकार। गुरमुख साचे प्रभ आत्म जगाए देवे चमत्कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा देवे एका नाम अधार । चार वरन एका अधार। एका दिसे दर दरबार। निहकलंक नरायण नर अवतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप एका एकँकार। चार वरन एका दरबारा। झूठा सर्ब पसर पसारा। एका वरन प्रभ चलाए सर्ब संसारा। एका सरन निहकलंक तेरे चरन दवारा। तारन तरन महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सारा। चार वरन इक्क करा। ऊँच नीच दा भेख मिटा। राउ रंक इक्क करा। राजा राणा तख्तों लाह। सोहँ साचा शब्द चला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे नाद धुंन दए उपजा। सोहँ साचा शब्द धुन आत्म नाद दए वजा। सोहँ साचा शब्द प्रभ गुरसिख साचे कन्न दए सुणा।
महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी वेला अन्त दए जणा। शब्द रूप प्रभ शब्द जणाए। शब्द सुरत दा मेल मिलाए। गुरमुख साचे टुम्ब उठाए। आत्म जगाए जोत मात बुझ ना जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मेल मिलाए। गुरमुख साचे मेल मिलाया। आप आपणा भेद चुकाया। वेला अन्त ना किसे जणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साचा भेद खुल्हाया। गुरमुखां प्रभ भेद खुल्हावणा। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटावणा। आत्म साचा दीप जगावणा। सोहँ साचा जाम प्रभ रसन पिआवणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा साचे मार्ग लावणा। भगत जनां प्रभ सुणे पुकार। मातलोक आए जामा धार। एका आत्म देवे शब्द अधार। सोहँ शब्द सची गुंजार। आत्म अमृत बरख़े प्रभ साचा किरपा धार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सार। जामा धारे प्रभ उप्पर धवल। सृष्ट सबाई रिहा मवल। झिरना झिराए खुल्हाए मुख कँवल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी भेख वटाए कृष्ना संवल। जोत सरूपी भेख वटईआ । कलिजुग डुबाए झूठी नईआ। जूठ झूठ प्रभ भेख मिटईआ। सतिजुग साचा सच वरतईआ। एका नाम चार वरन दवईआ । राउ रंक प्रभ इक्क करईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भेद आप खुल्हईआ। आपणा भेद आप खुल्हाए। भुल्ले रुल्ले प्रभ सरन लगाए। जोत सरूप प्रगट जोत, प्रभ साचा दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान , आपणा भाणा कलि वरताए। जोत सरूपी साचा भेखा। प्रभ अबिनाशी सदा अलेखा। कलिजुग मिटाए झूठी रेखा। कलिजुग जीव रहे देखी देखा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे नेत्र पेखा। नेत्र पेख गुरसिख तरया। प्रभ साचा वेख तन मन हरया। लिक्खया लेख प्रभ साचे जो जन सरन ठरया। जोत सरूपी किया भेख, गुरमुख विरले कलिजुग वरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग गुरसिख साचा तरया। चरन लाग मिली वड्याई। प्रभ साचे सच पैज रखाई। वेले अन्त होए सहाई। देवे सुख सर्ब सुखदाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तेरी बणत बणाई। गुरमुख साचा पार उतार। साचा शब्द प्रभ दए अधार। आत्म जोत करे उज्जयार। निज घर वसे प्रभ करतार। आत्म उपजाए साची धुंनकार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, एका बख्शे चरन प्यार। गुरचरन प्रीती दरस अमोघ। गुरमुख साचे रस साचा भोग। प्रभ गंवाए आत्म संसा रोग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका बख्शे साचा जोग। साचा जोग चरन ध्यान। आत्म जोत जगे महान। किरपा करे आप भगवान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा देवे दान । साचा जोग जन कमाए। सोहँ नाम रसना गाए। आत्म तृखा सर्ब मिटाए। प्रभ अबिनाशी कलि में पाए। निज घर वासी प्रभ नज़री आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाए। साचा जोग जगत कमाया। प्रभ अबिनाशी रसना
गाया। मानस जन्म जीव सुफल कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे मार्ग लाया। साचा जोग गुर की सेव। सोहँ देवे प्रभ साचा मेव। मिले वड्याई विच देवी देव। प्रभ अबिनाशी अलख अभेव। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बिरथा ना जाए कलिजुग तेरी सेव। साचा जोग प्रभ रसना गाया। साचा भोग प्रभ नाम ध्याया । मिटया रोग प्रभ दर्शन पाया। चुकाया सोग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख सिर तेरे हत्थ टिकाया। गुरसंगत गुर दर पाया। गुरसंगत प्रभ दर साचे माण रखाया। गुरसंगत दर दरबार, प्रभ साचे निवास रखाया। गुरसंगत सति तेरा नाम, करोड़ तेतीस रसना गाया। गुरसंगत कल तेरा माण, खण्ड ब्रह्मण्ड विच वरभंड प्रभ वड्आया। गुरसंगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड निवास रखाया। गुरसंगत मिले वड्याई। गुरसंगत प्रभ अबिनाशी सेव कमाई । गुरसंगत रसना जप जप जप आत्म तृखा मिटाई। गुरसंगत मिल गुरमुख मिल प्रभ अबिनाशी सेव कमाई। गुरसंगत प्रभ आत्म चाढ़्हे साचा रंग, सोहँ दात प्रभ झोली पाई। गुरसंगत गुर दर मंग, साची भिच्छया प्रभ नाम पाई। गुरसंगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि तेरा होए सहाई। गुरसंगत तेरी साची सार। गुरसंगत प्रभ जाए तार । गुरसंगत प्रभ एका बख्शे चरन प्यार। गुरसंगत दिसावे प्रभ हरि का द्वार। गुरसंगत निहकलंक बेड़ा कर जाए पार। गुरसंगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा देवे नाम अधार। गुरसंगत गुरसिख पछाणे। गुरसंगत प्रभ अबिनाशी जाणे। गुरसंगत हर रंग हरि प्रभ का माणे। गुरमुख होए चतुर सुघड़ स्याणे। गुरसंगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची दरगाह देवे माणे। गुर संगत संगत गुर बण। एका उपजावे शब्द धुन। गुरमुख साचे आत्म जाए मन्न। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म मिटाए सारा जन। गुरसंगत तेरी साची गाथा। गुरसंगत रक्खे लाज त्रैलोकी नाथा। गुरसंगत प्रभ लेख लिखाए तेरे माथा। गुरसंगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ चढ़ाए साचे राथा । गुरसंगत गुर मिले गुण निधानी। गुरसंगत प्रभ वड वड दानी। गुरसंगत देवे नाम दात सर्ब घट जाणी। गुरसंगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाए महानी। गुरसंगत गुर दर विचार। प्रभ साचा जाए पैज संवार। भगत वछल प्रभ गिरधार। मातलोक आए जामा धार। जोत सरूप किया आकार। कलिजुग जीआं करे ख्वार। मदिरा मास कराए आहार। गुरमुख साचे प्रभ जाए तार। एका बख्शे नाम अधार। सोहँ कराए जै जै जैकार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आपणी कल कलि करे वरतार। आपणी कल कलि वरताए। आप आपणा भेद छुपाए। जोत सरूपी जोत प्रगटाए। गुरमुख साचे विच समाए। बोध अगाध अगाध बोध प्रभ शब्द लिखाए। बेमुख जीव काल अन्त प्रभ दए खपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाए। कलिजुग जीव जगत भुलाए। प्रभ अबिनाशी
दे सज़ाए। वेले अन्तकाल अन्त प्रभ नर्क निवास रखाए। गुरमुख साचे साचे सन्त प्रभ जोत सरूपी मेल मिलाए। मिल्या मेल प्रभ भगवन्त, उज्जल मुख जगत कराए। उज्जल होए विच जीव जन्त, साचा कन्त नज़री आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा मातलोक विच पाए। बेमुख जीवां करे ख्वारी। आत्म तोड़े सर्ब हँकारी। चार कुन्ट कराए हाहाकारी। ईसा मूसा मुहम्मदी सभ होइण ख्वारी। प्रगटे जोत मात निहकलंक नरायण नर अवतारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका रक्खे जगत सिक्दारी। साचे प्रभ कल खेल मिटावणा। जुग चौथा अन्त करावणा। वेद अथर्बण माण गंवावणा। बेमुख जीवां कलि पाप कमावणा। गुरमुख साचे प्रभ बाहों पकड़ तरावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग साचा कर्म कमावणा। कलिजुग जीव सर्ब मिटाए। बेमुख कोई रहण ना पाए। सोहँ बाण प्रभ चलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त आप कराए। कलिजुग तेरा अन्त अख़ीर। मातलोक तेरे लथ्थे चीर। अठसठ तीर्थां प्रभ खिच्चे नीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब मिटाए औलीए पीर। सर्ब धाम प्रभ जोत खिचाई। एका जोत जगत प्रगटाई। गंगा गोदावरी प्रभ गोद सवाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगत प्रगटाई। कलिजुग तेरा माण चुकाया । वेद अथर्बण अन्त कराया। अल्ला अलाहू नूर मिटाया। दीन मुहम्मदी अन्त कराया। चार यारां वक्त चुकाया । पंचम विच प्रभ आप समाया। पतिपरमेश्वर आप रघुराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिगुर साचा मार्ग लाया। चार यारां प्रभ वक्त चुकाए। संग मुहम्मदी दे खपाए। दीन मुहम्मदी रहण ना पाए। जोत सरूपी प्रगट जोत कल कर्म कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा भाणा आप वरताए। सभ किछ वरते आपे आप। एका शब्द चलाए साचा जाप। गुरमुखां मारे प्रभ आत्म तीनो ताप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साचा जाप। सोहँ तेरी साची धुन्कार। प्रभ उपजाए विच संसार। किया प्रवेश पवन मँझार। चार कुन्ट होए तेरा पसार। जीव जन्त रसन कराए जै जै जैकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सति सति करे वरतार। सति सति सति वरता। सतिजुग साचा मार्ग ला। साची जोत प्रभ अबिनाशी लए प्रगटा। राउ उमराउ कोई रहण ना पा। गुरमुख साचे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त तेरी पकड़े बांह। बांह पकड़ प्रभ पार कराए। गुरमुख साचे मेल मिलाए। दे दरस प्रभ देह छुडाए। वेले अन्त होए सहाए। विच बबाण लए बिठाए। साचा प्रभ घर सच रखाए। गुरमुख साचे विच जोत मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा मातलोक विच पाए। प्रभ जोत जगत आकारा। होए प्रकाश जीव जन्त अधारा। जीव जन्त होए सहारा। बैठे अडोल विच निराधारा। गुरमुख साचे प्रभ देवे दरस अपारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खोल्ह देवे दस्म दुआरा। दस्म दुआर
प्रभ खुल्हाए। आप आपणा भेद चुकाए। जोत सरूपी दरस दिखाए। आत्म साची जोत जगाए। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटाए। साची धुन दे उपजाए। आत्म सुन्न खोल्ह वखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाए। मातलोक प्रभ भाग लगाया। घनकपुरी विच जामा पाया। तीन लोक होए रुशनाया। मात पाताल आकाश प्रभ साचे जै जै जैकार कराया। गण गंधर्ब प्रभ दर फूलन बरख़ा लाया । करोड़ तेतीस प्रभ चरन बहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाया। मातलोक प्रभ जामा धारे। सन्त जनां नूं पार उतारे। एका देवे सोहँ नाम अधारे। गुरमुख सोहण प्रभ चरन दुआरे। ऊँच नीच प्रभ ना विचारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच धारे। मातलोक प्रभ जोत जगाई। गुरसिख प्रभ लए उठाई। सन्त मनी सिँघ प्रभ देवे सच वड्याई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साची जोत जगाई। साचे सन्त प्रभ माण दवाया । साचा शब्द साची धुन उपजाया। आप आपणा भेव चुकाया। अनहद साचा राग सुणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त जनां दे वड्आया। सन्त जनां देवे वड्याई । सन्त जनां प्रभ पैज रखाई। सन्त जनां प्रभ अबिनाशी सेव कमाई। सन्त जनां प्रभ साचे पूरन आस कराई। सन्त जनां महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साची जोत जगाई। सन्त जनां प्रभ तारनहारा। सन्त जनां प्रभ देवे शब्द अधारा। सन्त जनां प्रभ साचे आत्म गुण विचारा। सन्त जनां देवे साची धुन शब्द धुन्कारा। सन्त जनां खोल्ह देवे प्रभ दस्म दवारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त जनां सदा काज सवारा। सन्त जनां प्रभ दरस दिखाए। सन्त जनां प्रभ बूझ बुझाए। सन्त जनां प्रभ आत्म भेव गूझ खुल्हाए । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन सन्तां दे विच समाए । सन्त जनां प्रभ सदा समावे। सन्त जनां प्रभ एका धुन उपजावे। सन्त जनां प्रभ अगाध बोध बोध अगाध शब्द जणावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साची जोत जगावे। गुरमुख साचे भउ चुकाया। सन्त जनां प्रभ लेख लिखाया। सन्त जनां प्रभ वेख वखाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त जनां दे विच समाया। सन्त जनां प्रभ सदा समीप। सन्त जनां प्रभ जोत जगाए आत्म दीप। संत जनां प्रभ साचा मीत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दिवस रैण रैण दिवस सद रसना चीत। सन्त जनां प्रभ आत्म वसे। सन्त जनां प्रभ साचा घर दस्से। सन्त जनां प्रभ साचा रसना रसे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त जनां सद हिरदे वसे। सन्त जनां प्रभ होए सहाया। प्रभ अबिनाशी रसना गाया। रंग रंग रंग प्रभ आत्म साचा रंग चढ़ाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त जनां सिर हत्थ टिकाया। सन्त जनां प्रभ देवे माण। सन्त मनी सिँघ चतुर सुजान। कलिजुग प्रगटे बली बलवान। देवे वड्याई निहकलंक वाली दो जहान। साचे सन्त सच घर सूज्झया। प्रभ अबिनाशी साचा बूज्झया।
प्रभ भेद चुकावे एका दूज्जया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा सन्त दर तेरे झूज्जया। सन्त मनी सिँघ प्रभ वड्आया । जोत सरूपी मेल मिलाया। अनहद साचा राग उपजाया। एका धुन आत्म उपजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर सन्त हत्थ टिकाया। सन्त मनी सिँघ माण दवा के। सोहँ साची धुन उपजा के। दिवस रैण रैण दिवस प्रभ साचा शब्द जणा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई लेख लिखा के। सन्त मनी सिँघ जोत जगा। साचे मार्ग प्रभ लए पा। कर्म कमाए साची धुन उपजा। सर्ब घट वासी साचा शब्द दिवस रैण रिहा सुणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी बणत लए बणा। आप आपणी बणत बणाए। सन्त मनी सिँघ शब्द जणाए। एका जोत एका रंग आप समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच घर दी बूझ बुझाए। सचखण्ड सच द्वार। जोत जगे अगम्म अपार। जोत सरूप प्रभ निराहार। एका एक एका करे आकार। साचा दर साचा दरबार। सचखण्ड वसे आप निरँकार। साचे दर आई साची सरकार। गुरू नानक जाए प्रभ चरन द्वार। प्रभ साचा देवे नाम जगत अधार। इक्क ओंकार सतिनाम जगत कर वरतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत इक्क करतार। प्रभ दर मांगी साची मंग । सच घर गुरू नानक लँघ। प्रभ अबिनाशी लाया अंग। जोत सरूप जोत प्रभ सदा सहाई रहे अंग संग। साची जोत सच निरँकार। एका जगे जोत प्रभ गिरधार। साचा वर साचा घर प्रभ देवे वड नाम सिक्दार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप जोत अधार। साचा दर नानक प्रभ मंगया। वर पाया साचा नाम, रसना जप जीव चार वरन पार लँघया। एका रंग प्रभ करतार रसन उचार, कलिजुग जीवां आत्म रंगया । वेले अन्त होयण ख्वार, प्रभ साचा जायण जीव विसार, पर धन तन लायण अन्गया। महाराज शेर सिँघ निहकलंक अवतार, साचा जामा गुरू नानक कलि मंगया। जामे दस जोत प्रगटा। साचे मार्ग जगत लगा। गुर गुर मन्त्र जगत दृढ़ा। एका अन्तर सर्ब निरंतर सर्ब रिहा जगा। साचा मन्त्र अबिनाशी जगत दए वरता। बेमुख कलिजुग जीव साचा नाम गए भुला। जोत सरूप प्रगट जोत, वेले अन्त दए सज़ा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पा। दस्मां जामा गोबिन्द गुर पाया। साचा बंस आप उपजाया । एका अंस पुरख अकाल अख्वाया। विच सहँस गुरसिख उपजाया। अमृत आत्म सिंच आत्म तृखा बुझाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जोत सरूपी खेल रचाया। गुर गोबिन्द गोबिन्द गुर एह कर्म कमाया। अमृत साचा जाम पिलाया। कलिजुग जीवां वेले अन्त कलि गुर कर्म भुलाया। साचा धर्म होया भस्मंत, मदिरा मास रसन आहार बणाया। कलिजुग माया पाई बेअन्त, आपणा मूल कलिजुग जीव गंवाया। जोत सरूपी प्रभ भगवन्त, प्रगट जोत जोत सरूपी दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे चरन लगाया। गुर
गोबिन्द एह गए जणा। साची बणत कलि गए बणा। वेला अन्त प्रभ गए सुणा। सर्ब जीव जन्त अन्त निहकलंक पकड़े बांह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग आया भेख वटा। गुर गोबिन्द एह ओट रखा के। निहकलंक साचा माण जगत जीव दवा के। आप आपणा जोत सरूपी खेल वरता के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लोकमात आए जामा जोत सरूपी पा के। गुर गोबिन्द एह आस रखाई। निहकलंक वेले अन्त होए सहाई। चार वरन एका सरन लाए प्रभ सरनाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरन आस कराई। पूरन प्रभ पूरन आसा। पूरन देवे प्रभ भरवासा। गुरमुख साचे प्रभ चरन प्रीत साची रहिरासा । निहकलंक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी आत्म रक्खे वासा। गुरमुख साचे प्रभ दरस दिखाया। गुरमुख साचे प्रभ विच समाया। निज घर वासी निज घर वास रखाया। प्रभ अबिनाशी आपणा भेद चुकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी मेल मिलाया। प्रभ अबिनाशी मेल मिला के। साचा शब्द जाए उपजा के। एका धुन सोहँ जगत सुणा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख जाए तेरा बजर कपाट खुल्हा के। साची धुन प्रभ उपजाए। साचे मार्ग प्रभ आप लगाए। गुरमुख साचा गुर दर बहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सरन पड़े दी लाज रखाए। साचा प्रभ पूरन आस। सर्ब घटां घट रक्खे वास। साचा प्रभ सर्ब गुणतास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख दुखड़े कीने नास। गुरमुख तेरा रोग मिटाया। आत्म सुख प्रभ नाम वसाया। अमृत आत्म सिंच तन मन हरा कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत साचा कर्म कमाया। मिटे दु:ख उपजे सुख। गुरमुख तेरी उतरे भुक्ख। प्रभ अबिनाशी महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा वास कटावे मात कुक्ख। कर किरपा प्रभ पार उतारया। लक्ख चुरासी गेड़ निवारया। जन्म मरन प्रभ अन्त संवारया। साचा शब्द प्रभ आप लिखा रिहा। वेला अन्त प्रभ जोती जोत मिला रिहा । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड निवास रखा ल्या। साचा अमृत गुर दर पाए। पी अमृत आत्म तृखा सर्ब मिटाए। आत्म साची जोत जगाए। हउमे विच्चों रोग गंवाए। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटाए। अमृत आत्म सिंच आत्म हरा कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए अमृत मुख चुआए। साचा प्रभ भगत भण्डारी। जन भगतां देवे नाम अधारी। अमृत आत्म सिंच प्रभ आत्म करे उज्जयारी । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रक्खे लाज आप मुरारी । अमृत देवे प्रभ साचा रस। रसना जप जप जप जीव प्रभ अबिनाशी होए वस। निहकलंक अवतार नर गुरमुख आए चरन नस्स। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची रीत मात जाए दस्स। मातलोक वरते वरतार। सन्त मनी सिँघ लिखे लिखार । एका शब्द उपजावे धुन्कार। प्रभ अबिनाशी शब्द गुण भरे भण्डार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वरतावे कल विच संसार। साचे सन्त
शब्द जणाया। आप आपणा भेव खुल्हाया। एका नाम अधार रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद छुपाया। सन्त मनी सिँघ प्रभ दया कमाई। एका कलम हत्थ फड़ाई। किरपा करे आप रघुराई। दिव दृष्ट प्रभ आप खुल्हाई। शब्द धुन आप उपजाई। एक सुन्न प्रभ चरन खुल्हाई। सन्त साचा चुण प्रभ सेव लगाई। बैठ अडोल रिहा सृष्ट लेख लिखाई। आप आपणा रिहा छुपाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज कल कलि वरताई। सन्त मनी सिँघ शब्द जणाए। दिवस रैण रैण दिवस एका नाद वजाए। मिटाए विवाद आत्म साध प्रभ एका रंग समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद छुपाए। साचा शब्द सन्त चलंत। बैठा आप इकन्त भगवन्त। साची सेवा प्रभ साचा लाया सन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेख लिखाए सर्ब जीव जन्त। कलिजुग जीवां प्रभ लेख लिखा। साचा हुक्म दिया सुणा। साचे सन्त साचा डंक दिया वजा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा आप रिहा छुपा। साचे सन्त सच जणाया। साचा हुक्म प्रभ इक्क लिखाया। राणयां महाराणयां प्रभ दिख ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद छुपाया। सन्त मनी सिँघ लेख लिखारे। प्रभ अबिनाशी शब्द अधारे। साचा नाम जोत आकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग करे खेल न्यारे। साचे शब्द प्रभ सच लिखाए। साचे हुक्म प्रभ आप लिखाए। तिन्न तिन्न लेख प्रभ लिख्त लिखाए। राजे राणे प्रभ झूठे कर वखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ साचा माण दवाए। सन्त मनी सिँघ प्रभ हुक्म सुणाया। साचा लेख प्रभ लिखाया। राउ रंकां सर्ब सुणाया। निहकलंक कलि जामा पाया। अमाम मैहदी प्रभ नाउँ रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद छुपाया। सन्त मनी सिँघ करे पुकार। कलिजुग प्रगटे निहकलंक नरायण नर अवतार। मातलोक प्रभ जामा आए धार। एका जोत जगे निरँकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ जाए तार। सन्त मनी सिँघ रंग रंगाया। प्रभ अबिनाशी दरस दिखाया। साचा धन माल गुर शब्द दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद छुपाया। साचा हुक्म सन्त सुणा के। साची कलम आप चला के। राजे राणे तख्तों लाह के। वेले अन्त कलिजुग प्रभ सरनी डिग्गण आ के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा बैठा भेद छुपा के। लेख तीन सन्त लिखाए। राजे राणे सर्ब भुलाए। चल ना आए प्रभ सरनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सति सति वरताए। सन्त मनी सिँघ कर्म लिखाए। निहकलंक दे सज़ाए। तख्त निवासी रंक कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर निमाणयां हत्थ टिकाए। राजिआं राणयां प्रभ करे ख्वारी। निहकलंक नर अवतारी। भगत जनां प्रभ पैज संवारी। साध संगत गुरचरन बलिहारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख सोहण धुर दरबारी। सन्त मनी
सिँघ कलम चलाई। प्रभ अबिनाशी पैज रखाई। मस्तूआणे माण दवाई। वेले अन्त अन्त कलि, सर अमृत थेह कराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची लिख्त आप कराई। वेला अन्त आए अख़ीर। गुरमुखां प्रभ कट्टे भीड़। बेमुखां प्रभ जाए पीड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तोड़े हड्डी रीड़। वेला अन्त अन्त कलि आया। गुरमुखां प्रभ होए सहाया। प्रगट जोत जोत सरूप प्रभ साचे दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विछड़यां कलि मेल मिलाया । साचा प्रभ दया कमाए। साचा धाम आप सुहाए। वक्त सुहंजणा आप कराए। साचा चरन प्रभ मस्तूआणे पाए। दिवस रैण रैण दिवस प्रभ साचा शब्द लिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, राजे राणे सरन लगाए। दिवस चाली प्रभ शब्द लिखावणा। साची जोत प्रभ जगत जगावणा। मस्तूआणा साचा धाम प्रभ उपजावणा। सन्त मनी सिँघ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे माण दवावणा। मस्तूआणा धाम उपा। राणे महाराणे चरन लगा। सन्त मनी सिँघ माण दवा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे सन्त होए आप सहा। साची जोत प्रभ आप जगाए। सन्त मनी सिँघ माण दवाए। सतिजुग साचा सतिगुर बण आए। चार वरन प्रभ टेक रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ आप तराए। सन्त मनी सिँघ आप तराया। सतिजुग साचे माण दवाया। साचा सुख आप उपाया। सति पुरखां प्रभ माण रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेख वटाया। साचा प्रभ बणत बणाए। एका दर दरबार चार वरन चल आए सरनाए। राउ रंक कोई रहण ना पाए। ऊँच नीच प्रभ इक्क कराए। सन्त मनी सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जनां दी आस पुजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा रिहा छुपाए। गुर दरस अन्धेर विनासे। गुर दरस जोत प्रकाशे। गुर दरस सर्ब दु:ख नासे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मानस जन्म होए रासे। गुर दरस गुरसिख करया। कर दरस भवजल तरया। प्रभ अबिनाशी विरले गुरमुख वरया। गुरसिख पूरा विच कलि मूल ना डरया। गर्भवास फेर ना परया। जो जन आए प्रभ सरनी परया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त ना पारावरया। साचा प्रभ अन्त ना पारावार। आदि जुगादि गुर पार उतारनहार। पारब्रह्म परमेश्वर पूरन नर अवतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरला पाए सार। गुर दरस जिस जन पाया। हउमे सारा रोग मिटाया। मानस जन्म कलि सुफल कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दे दरस आत्म दु:ख मिटाया। गुर दरस गुरमुख जाणे। गुरमुख साचा साचा रंग माणे। प्रभ अबिनाशी साचा जाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सची दरगाह माण दवाणे। साचा माण जगत दवाए। प्रभ अबिनाशी होए सहाए। गुरमुख साचे गुर साचे धाम बहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे धाम बहाए। जोत सरूपी जोत मिला। साचे धाम जाए बहा।
आप आपणे रंग रंगा। सचखण्ड प्रभ रिहा समा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे लए तरा। गुरमुख साचे माण दवाया। निहकलंक कलि कर्म कमाया। खण्ड ब्रह्मण्ड वरभंड प्रभ उलटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा खेल आप रचाया। साचा प्रभ सच कर्म कमाए। ब्रह्मलोक प्रभ दे उलटाए। गुरमुख साचे सच थान बहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे होए सहाए। ब्रह्मा तेरा गया माण। वेले अन्तकाल कलि प्रभ चुकाई काण । प्रभ अबिनाशी जोती जोत मिलाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी आवण जाण। ब्रह्मा ब्रह्मलोक तजाए। प्रभ अबिनाशी विच जोती जोत मिलाए। गुरमुख साचा गुर धाम बहाए। तीन लोक प्रभ दे उलटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाथ त्रैलोकी आपणी बणत आप बणाए। ब्रह्मा ब्रह्म रूप समाया। प्रभ अबिनाशी मेल मिलाया। आदि जुगदि प्रभ एका आप रघुराया। दूसर कोई रहण ना पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त ना किसे जणाया। ब्रह्मलोक गुरसिख बहाए। साची सेवा प्रभ अबिनाशी लाए। आप आपणा हत्थ टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तीन लोक जाए उलटाए। गुरमुख साचा सच घर जाए। दरगाह साची माण दवाए। दर दरबान होए माण सिख पाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख साची दया कमाए। साचा सिख गुर दर बहाया। प्रभ अबिनाशी माण रखाया। कलिजुग अन्तिम अन्त कराया। ध्रू दरबान प्रभ परे हटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुग चौथे जोती मेल मिलाया। साची जोत प्रभ मिला के। ध्रूू दरबान परे हटा के। गुरमुख साचा दर बहा के। सिँघ सवरन माण दवा के। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साचा मार्ग जाए ला के। प्रभ अबिनाशी सच कर्म कमावणा। साचा मार्ग मात लगावणा। तीन लोक धाम उपजावणा। शिवलोक इन्दलोक ब्रह्मलोक प्रभ माण दवावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा कर्म जगत कमावणा। अछल छल प्रभ आप कराए। आपणा भेद प्रभ आप छुपाए। जुगो जुग प्रभ विच मात दे आए। बावन भेख धर बल दर मंगण जाए। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणा भेख वटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बोध अगाध अगाध बोध प्रभ साचा शब्द लिखाए। जोत सरूप प्रभ अनित। भगतन हित जामे धारे नवित्त। भगत जनां प्रभ साचा पित। मानस जन्म गए जग जित्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जन साचा मात पित। भगत जनां प्रभ पार उतारे। जुगो जुग मातलोक लए अवतारे। निहकलंक कलिजुग जामा धारे। अचरज खेल करे अपारे। बहत्तर जामे भगत जन प्रभ आपणे आप लिखारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल वरतावे विच संसारे। भगत जनां प्रभ लेख लिखाए। बहत्तर जामे भगत कराए। सर्ब जनां सिर हत्थ टिकाए। एका आपणी ओट रखाए। दूसर कोई रहण ना पाए। सोहँ साचा डंक वजाए। चार वरन चार कुन्ट एका अंक रखाए।
महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल कलि वरताए। आप आपणे चले भाणे। जोत सरूपी चोज वडाणे। गुरमुख साचा प्रभ साचे का रंग साचा माणे। जोत सरूपी गुरमुख विरला जाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे माण जो जन चले प्रभ के भाणे। साचा भाणा प्रभ का भाउ। गुर चरन धूढ़ सद सद नहाओ। साचा नाम सोहँ सद रसना गाओ। रसना जप जप जीव आत्म रस पाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निज घर वासी निज घर वास रखाओ। निज घर वसे प्रभ वसणेहारा। जो जन करे चरन प्यारा। खोल्ह देवे प्रभ दस्म दुआरा। एका जगे जोत मिटे सर्ब अन्धयारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी करे आकारा। जोत सरूपी पसर पसार। साचा देवे जोत अधार। गुरमुख साचा प्रभ साचा जाए तार। सचखण्ड वसाए दिसाए आण तराए प्रभ दुतर तार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सार। गुरमुख साचा रंग रंगाया। प्रभ अबिनाशी रसना गाया। साचा प्रभ रिदे वसाया । घनकपुर वासी महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए सहाया। साचा नाम प्रभ दवाए। साचा धाम आप उपजाए। आप आपणे चरन टिकाए। सतिजुग साचा माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा थान आण सुहाए। सो सुहाए थान, जिथ्थे प्रभ चरन टिकाया। सो सुहाए थान, प्रगट जोत प्रभ अबिनाशी दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा आण तराया। सुहाए थान प्रभ भए दयाला। सर्ब जीआं करे प्रितपाला। गुरमुख साचे प्रभ होए आप रखवाला। सुहाया थान गुरमुख साचे प्रभ आत्म दीपक बाला। सोहँ शब्द गुरसिख साचे प्रभ सोहँ देवे आत्म साची माला । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे चरन प्रीती तेरी निभे नाला। प्रभ साचा सच थान सुहाया। जुगो जुग प्रभ माण दवाया। विच द्वापर मुकंद मनोहर लक्खमी नरायण चरन टिकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग वेले अन्तिम सच्चो सच लिखाया। द्वापर भए कृष्न मुरार। जादव कुल उतरी पार। भगतन हेत लए अवतार। बिदर सुदामा उतरे पार। द्रोपदी रक्खी लाज मुरार। प्रभ साचे दी साची कार। विच प्रभास पांडो भए ख्वार। दुरबासा रिख करे लाचार। चल आए घनईआ शाम भगत द्वार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, निहकलंक नरायण नर अवतार । दुर्योधन एह कर्म कमाया। दुरबासा रिख संग रलाया। पांडो तांईं दु:ख पुजाया। विच प्रभास पांडो दर रिख दुरबासा मंगण आया। देवो रसोई आत्म तृप्ताया। प्रभ अबिनाशी प्रगट जोत जुगो जुग जन भगतां होए सहाया। दुरबाशा एह हुक्म सुणाए। धर्म राज नूं दे जणाए। सुण युधिष्टर रिहा शरमाए। सर्ब तांईं रिहा समझाए। एक ओट प्रभ रखाए। प्रभ अबिनाशी जुगो जुग जन भगतां होए सहाए। दुरबाशा एह हुक्म सुणाया। पंज सौ साधू संग है आया। दु:ख भुक्ख बहुत सताया। धर्मराज तेरे दरबार रिख दुरबाशा मंगण आया। दु:ख भुख विच प्रभास
पांडो बहुत सताया। भगतन हेत जुगो जुग प्रभ अबिनाशी होए सहाया। पंजे पांडो करन पुकार। सुणी पुकार आप दातार। रक्खे लाज कृष्न मुरार। भगत जनां प्रभ साची पावे सार। जन भगतां प्रभ सुणी पुकार। सिँघआसण छड्डे आप गिरधार। ऊधो हुक्म सुणाया अपार। मुरारी कृष्न करे त्यार। साचा रथ प्रभ होए संवार। साचा धाम प्रभ किया आप उज्जयार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी किया आकार। भगतन हेत आए मुरारी। उधो संग रथ सवारी। सुहाए थान प्रभ बंक द्वारी। सतिजुग साचे गुरसिख तेरी होए जै जै जैकारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी पैज संवारी। गुर दर सच घर एह धाम न्यारा। द्वापर ल्या कृष्न अवतारा। माधो सुत्ते चरन पसारा। कलिजुग जीव भुल्ले सर्ब गंवारा। साचा धाम प्रभ उपजावे, सतिजुग विच मात न्यारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जाणे सारा । साचा धाम सतिजुग बणाए। प्रभ अबिनाशी माण दवाए। गुरमुख साचे प्रभ साचा छत्र सीस झुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा धाम आप उपजाए। साचे प्रभ चरन टिकावणा। जोत सरूपी खेल रचावणा। वाली हिन्द सरन लगावणा। जमन किनारा धाम सुहावणा। वाली दो जहान विच मात दे आवणा। निहकलंक अवतार नर प्रभ अबिनाशी नाउँ रखावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा कर्म आप कमावणा। दिल्ली विच प्रभ चरन टिका। राज बणतर प्रभ दए बणा। सतिगुर साचा लेख लिखा। सतिजुग चलावे साचा राह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन बहाए एका थां। साचा प्रभ लेख लिखारे। चार वरन प्रभ भरे भण्डार। आयण चरन सोहण दरबारे। निहकलंक नरायण नर अवतारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची करी आप सिक्दारे। सतिजुग तेरा प्रभ सिक्दार। पारब्रह्म पूरन अवतार। जोत सरूप जोत निरँकार। गुरमुख साचा पावे सार। बेमुख जीव कलिजुग होयण ख्वार। वेले अन्त खायण जम मार। गुरमुख साचा करे प्रभ चरन प्यार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त देवे तार। साचे प्रभ सच वड्याई। साची बणत प्रभ आप बणाई। महिंमा अगणत गणी ना जाई। जीव जन्त प्रभ रिहा जणाई। एका सरन देवे सरनाई। मातलोक मिले वड्याई। जो जन सोहँ रसना गाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची लिख्त लिखाई । साचा वक्त प्रभ सुहावणा। साचा चरन सच घर पावणा। दिवस रैण रैण दिवस प्रभ अबिनाशी रसना गावणा। गुरमुख साचे ना मिले सवणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाए स्वास पवणा। सोहँ चले स्वास स्वासा। गुरमुख साचे प्रभ आत्म तेरी रक्खे वासा। रसना जप जप जीव, सोहँ तेरी सची रहिरासा। साचा शब्द मातलोक देवे प्रभ भरवासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जनां दासन दासा। दासन दास प्रभ सद दास। गुरमुख साचे प्रभ आत्म रक्खे सद वास। रसना लगाए जो जन मदिरा मास। अन्तकाल पाए जम
की फास। सोहँ शब्द जन रसना गाए स्वास स्वास। प्रभ मिलण की साची आस। देवे दरस प्रभ अबिनाश। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरे हिरदे रक्खे वास। साचा प्रभ सर्ब सुखदेवा। साचा प्रभ साची प्रभ सेवा। धरे जोत प्रभ अलख अभेवा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साचा मेवा। जीव जाग जाग, प्रभ जामा धारे। जीव जाग जाग, प्रभ जोत आकारे। जीव जाग जाग, मातलोक आया नैण मुँधारे। जीव जाग जाग, प्रभ साचा आए दर दरबारे। जीव जाग जाग, आत्म जोत जगाए झूठे महल मुनारे। जीव जाग जाग, कर दरस प्रभ कृष्न मुरारे। उठ जीव जाग, चल आ गुर चरन दुआरे। उठ जीव जाग, प्रभ साचा लाए भाग भर दए भण्डारे। उठ जीव जाग, प्रभ साचा कलि काज संवारे। उठ जीव जाग, प्रभ उपजावे अनहद धुन सची सरकारे। उठ जीव जाग, आत्म बुझा तृष्ना आग, रसना सोहँ जै जै जैकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म देवे जोत अधारे। उठ जीव जाग, प्रभ दरस कर। उठ जीव जाग, प्रभ चरन लाग जगत तर। उठ जीव जाग, रसना जप साचा नाम हरि। जोत सरूपी जोत प्रभ, प्रभ साचे दी सरनी पर। उठ जीव जाग, प्रभ दवाए साचा घर वर। उठ जीव जाग, मातलोक प्रगटे अवतार नर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मूल ना डर। उठ जीव जाग, प्रभ भए अनन्दा । उठ जीव जाग, प्रभ उपजावे आत्म परमानंदा । उठ जीव जाग, कलिजुग छोड़ झूठा धन्दा। उठ जीव जाग, रसना त्याग मदिरा मास गन्दा। उठ जीव जाग, प्रभ अबिनाशी सद बख्शिंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत सिर हत्थ रखंदा। उठ जीव जाग, प्रभ शब्द जणाए। उठ जीव जाग, प्रभ साचा सरन लगाए। उठ जीव जाग, मानस जन्म सुफल कराए। उठ जीव जाग, प्रभ साचे दी साची जोत विच जोत मिलाए। उठ जीव जाग, भगत भगवान इक्क हो जाए। उठ जीव जाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सिर तेरे हत्थ टिकाए। उठ जीव जाग, प्रभ दर वेख। उठ जीव जाग, प्रभ अबिनाशी किया भेख। उठ जीव जाग, प्रभ साचा लिख जाए लेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जीव जन्तां रिहा वेख। सो जागे जिस आप जगाए। कलिजुग जीव सार ना पाए। गुरमुख साचे प्रभ सरन लगाए। ब्रह्म ज्ञानीआं प्रभ ब्रह्म ज्ञान दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे एका चरन ध्यान रखाए। गुरमुख देवे चरन ध्याना। चरन धूढ़ बख्शे साचा इशनाना। प्रभ अबिनाशी आत्म देवे जोत महाना। होए सहाई वेले अन्त, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाना। गुरमुख साचा सच रंग रंगाया। साचा रंग नाउँ मजीठ चढ़ाया। बेमुख जीव कलि कुड़िआर प्रभ सर्ब खपाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा बांहों पकड़ तराया। तारनहार गुरसिख तारया। कर किरपा पार उतारया। साचा कर्म प्रभ आप विचारया। थिर घर वासी गुरमुख साचे बणत बणा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं
भगवान, बैकुण्ठ निवासी बैकुण्ठ निवास दवा रिहा। साचा प्रभ सदा दयावान। प्रभ अबिनाशी पूरन भगवान। सन्त जनां प्रभ सद मेहरवान। प्रभ साचे दी साची आण। गुरमुख जोत जगाए महान। बेमुख आत्म सुंञ मसाण। सन्त जन कर दरस प्रभ बलि बलि जाण। दर दरबार आए साचा मंगण नाम दान। देवे दान प्रभ अबिनाशी सोहँ गुणी निधान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब घटां दा जाणी जाण। साचा नाम जिस जन मंगया। प्रभ अबिनाशी आत्म रंगया। अमृत झिरना झिराए आत्म गन्गया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग गुरमुख साचा पार लंघिआ। कलिजुग आए नैण मुँधार। बाशक सेज तजे गिरधार। जोत सरूपी विच मात जोत किया आकार। गुरमुख साचे जोत सरूप विच बैठ रिहा गिरधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जीव जन्त ना पावे तेरी सार। बाशक सेज प्रभ तजाया। सहँसर मुख जिस रसना गाया। सर्ब सुख आत्म तृप्ताया। विच मात जोत सरूपी खेल रचाया। उतरे भुक्ख जो जन आए प्रभ सरनाया। हउमे विच्चों जाए दु:ख सोहँ साचा रसना गाया। सुफल कराए मात कुक्ख, निहकलंक तेरी सरनाया। कलिजुग जीव होए बेमुख, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आया। वेले अन्त पायण दु:ख धर्म राए दे सज़ाया । वास कटाए मात कुक्ख, आवण जाण प्रभ गेड़ चुकाया। गुरमुख साचे मिल्या साचा सुख, प्रभ जोती मेल मिलाया। कर दरस उतरे भुक्ख, चल आए प्रभ सरनाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आस पुजाया। सर्ब जनां प्रभ सरधन पूर। प्रभ अबिनाशी सदा हज़ूर। गुरमुख साचे प्रभ आत्म करे भरपूर। आत्म जोत जगाए करे रुशनाए जिउँ कोहतूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साचा सति सरूर। प्रभ अबिनाशी सचा सतिगुर पूरा। साची धुन उपजावे अनहद तूरा। निहकलंक कलि साचा सूरा। प्रभ का बचन ना होए अधूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कला भरपूरा। सर्ब घटां प्रभ आपे जाणे। प्रभ की जोत जगत महाने। क्या कोई जाणे क्या वखाणे। आपणे रंग प्रभ सद समाणे। जीव जन्त कोई भेद ना जाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे चलाए भाणे। आप आपणे विच समाया। एका अधार जोत रखाया। एका जोत जगत जगाया। तीन लोक आकार कराया। विच संसार प्रभ भेद रखाया। जोत सरूप विच जीव जन्त समाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुख जीवां सर्ब भुलाया। भुल्ले जीव सर्ब संसारी। प्रभ साचे दी खेल न्यारी। माया पाई कलि अपर अपारी। दिस ना आए प्रभ गिरधारी। भगत जनां प्रभ पैज संवारी। साची देवे नाम खुमारी। दर घर आए देवे दरस आप गिरधारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आस पुजारी। साचे मार्ग गुरमुख लाया। साचा दर प्रभ आप वखाया। एका घर प्रभ आप वसाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी डेरा लाया। जोत सरूप विच विस्माद। जगे जोत आदि जुगादि। झूठी देह
सोहँ वजाए साचा नाद। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां आत्म जाए साध। गुरमुख सो जिस प्रभ पछाणया। गुरमुख सो जो चले प्रभ के भाणया। गुरमुख सो जिस हरि रंग माणया। गुरमुख सो जिस देवे दरस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवानया। साचा रंग सो जन जाणे। जो जन रसना प्रभ वखाणे। प्रभ अबिनाशी देवे माणे। जो जन चले प्रभ के भाणे। साध संगत प्रभ सद कुरबाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जनां दी आपे जाणे। भगत जन साचे सन्त। प्रभ अबिनाशी बणाई साची बणत। देवे वड्याई विच सर्ब जीव जन्त। एका जोत जगाए प्रभ साचा कन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माण दवाए साचे सन्त। साचे सन्त सेवा कर। प्रभ अबिनाशी ल्या वर। अन्तकाल प्रभ साचा घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वड्याई धरनी धर। सन्त मनी सिँघ तेरा माण। प्रभ अबिनाशी ल्या जाण। साचा शब्द रसन वखाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन पाए एका आण। साचे सन्त सति मार्ग लाया। धन्न धन्न धन्न गुरसिख जिस सन्त मनी सिँघ संग रलाया। उज्जल होए मुख, प्रभ अबिनाशी होए सहाया। वेले अन्त सर्ब दवाए सुख, प्रभ साची जोत लए मिलाया। कर दरस उतरे भुक्ख, प्रभ अबिनाशी घर में पाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सरन पड़े दी लाज रखाया। सन्त जनां का किया संग। आत्म चाड़्हिआ प्रभ साचा रंग । प्रभ दर मंगी साची मंग। मानस जन्म ना होया भंग। कर दरस भवजल पार जाए लँघ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सहाई संग अंग। सन्त मनी सिँघ राह चलाया। निहकलंक प्रभ सरन लगाया। साचा शब्द साचा हुक्म सर्ब सुणाया। कलिजुग जीव भुल्ल भुल्ल वक्त गंवाया। वेले अन्त रुल रुल रुल आपणा मूल गंवाया। गुरमुख साचे प्रभ अबिनाशी आपणा मेल मिलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरब लहणा झोली पाया। प्रभ अबिनाशी सति सरनाए। जुगो जुग विछड़े प्रभ साचा मेल मिलाए। जुग चौथे प्रभ साचा साची बणत बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ गुरसिख तेरे आण तराए। सन्त मनी सिँघ माण दवाया। पिता पूत होए सेव कमाया। साची दरगाह प्रभ वड्आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख बेड़ा पार कराया। गुरमुख तेरा बेड़ा बन्न्ह। साचा प्रभ आत्म कढाए सारा जंन। सोहँ शब्द सुणावे कन्न। साचा देवे नाम ना लग्गे संन्ह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल तेरा बेड़ा जाए बन्न्ह। आया वक्त वक्त सुहाए। प्रभ अबिनाशी लाज रखाए। सीस जगदीस आपणी बणत बणाए। बीस इकीस प्रभ आपणा भेद चुकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची बणत विच मात बणाए। साचा प्रभ वक्त विचार। जोत सरूप लए अवतार। भगत जनां प्रभ पावे सार। हँकारीआं जाए हँकार निवार। साध संगत प्रभ जाए पैज संवार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सो जन उधारे जो चल आयण दरबार। साचा वक्त
प्रभ सुहावणा। साचा माण गुरसिख दवावणा। साचा नाम आत्म उपजावणा। साचा राम घनईआ शाम प्रगट होए दरसन दिखावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म धुन उपजाए विच आत्म स्वास पवणा। पवण सरूपी जीव स्वासा। साचा प्रभ विच रक्खे वासा। सोहँ शब्द जणाए तेरी रहिरासा। प्रभ साचा सद बलि बलि जासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत करे बन्द खुलासा। प्रभ साचे दी साची जुगती। गुरमुख देवे साची मुक्ती। देवे दरस जोत सरूप अकाल मूर्ति। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ तेरी जोत जगाए विच सति सुरती। सन्त मनी सिँघ प्रभ तेरी जोत जगा। सतिजुग साचा सतिगुरू जाए बणा। निहकलंक प्रगट जोत तिलक जाए लगा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन तेरी सरन जाए लगा। साची जोत प्रभ उपजाए। सन्त मनी सिँघ माण दवाए। सतिगुर साचा विच मात बणाए। सतिजुग साचा ताज दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, उप्पर सीस छत्र झुलाए। सीस छत्र प्रभ झुलावणा। सतिगुर साचे प्रभ साचे माण दवावणा। गोबिन्द गुर गुर गोबिन्द प्रभ आपे आप अख्वावणा। जोत सरूप प्रभ प्रगट जोत, हँकार निवार सर्ब चरन लगावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दुष्ट सँघारे जिउँ रामा रावणा। प्रभ साचा साची कार। जुगो जुग प्रभ लए अवतार। मातलोक आए वारो वार। रमईआ राम रघुपत गिरधार। घनईआ शाम कृष्न मुरार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुग चौथे नाम उचार। गुरमुख आत्म कर विचार। साचा प्रभ रसन उचार। आत्म जोत करे उज्जयार। खोल्ह आपणा दस्म दुआर। कर दरस जोत सरूप प्रभ वसे आप निराहार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा बख्शे चरन प्यार। गुरमुख साचे प्रभ चरन प्रीत। प्रभ साचे की साची रीत। सोहँ देवे साचा नाम तेरी आत्म करे अतीत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग जग जीत। गुरमुख रसना हरि गुण गा। आत्म बुझी दीप जगा। प्रभ अबिनाशी जोत सरूप विच आपणे दर्शन पा। होए प्रकाश विच देह अन्ध कूप, साची जोत करे रुशना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी बणत जाए बणा। साचा नाम रसन आहार। रसना जप जप जीव उतरे पार। साचा प्रभ जोत सरूप देवे दरस अपार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म देवे भरम निवार। साचा प्रभ गुरसिख सुहेला। जोत सरूपी मेल मिलाया मेला। पारब्रह्म अचरज खेल विच मात दे खेला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जनां सद संग सुहेला। भगत जनां प्रभ सदा सहाई। जुगो जुग प्रभ पैज रखाई। बालक ध्रू दरस दिखाई। नर सिँघ नरायण प्रहलाद लाज रखाई। बावन रूप धार चार वेद मुख पाठ अलाई। भगत उधारे, दुरबासा माण गंवाइ र्। अंबरीक गया दर, मार चक्र सुदर्शन बाण प्रभ अबिनाशी होए सहाई। जुगो जुग प्रगट जोत, प्रभ साचा जन भगतां होए सहाई। जन भगत जनक प्रभ तारे। साचा नाम देवे अधारे।
प्रभ साचे दी साची कारे। राणी तारा प्रभ पार उतारे। साध संगत प्रभ सद बलिहारे। प्रभ साचे का साचा नाउँ मिल संगत रसन उचारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा मातलोक विच धारे। भगत बिदर प्रभ साचे तारया। दुर्योधन छड्डे महल मुनारया। नाथ त्रैलोकी चल आए गुरमुख द्वारया। प्रभ साचे की साची कारया। भगतन हित जुगो जुग लए अवतारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा घनकपुरी विच धारया। प्रभ अबिनाशी जाओ बलिहार। निमाणयां प्रभ जाए तार। दलिद्री आए हरि के द्वार। छड्डे सिँघासण कृष्न मुरार। सुदामे करे प्रभ निमस्कार। भगत जनां प्रभ जाए तार। भगत वछल आप करतार। प्रभ अबिनाशी जुगो जुग मात लए अवतार। द्रोपत सुत प्रभ उधारे। विच सभा दे पैज संवारे। हँकारीआं प्रभ हँकार निवारे। प्रभ साचे दी साची कारे। प्रभ साचे सच कर्म कमाया। जैदिउ दा लेख लिखाया। आत्म साचा ज्ञान दवाया। जोत सरूप प्रभ अबिनाशी नज़री आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जन भगतां होए सहाया। नाम देव प्रभ आप तारे। भोग लगाए चल दवारे। बाडी बणे सची सरकारे। साचे प्रभ तेरे रंग अपारे। भगतन हित विच मात लए अवतारे। भगत जनां प्रभ पार उतारे। पार उतारे रविदास चुमारे। कबीर त्रिलोचन प्रभ देवे दरस अपारे। वेले अन्त जन भगतां होए सहारे। सदने प्रभ लाज रखाई। वेले अन्त होए सहाई। सैण रूप प्रभ लए बणाई। दर राणे दे सेव कमाई। भगतन हित जुगो जुग प्रभ अबिनाशी जोत विच मात प्रगटाई। गनका पूतना पापण तारे। मोहण मुम्मे पाए कृष्न मुरारे। गुण अवगुण प्रभ ना विचारे। पतित पापी प्रभ पार उतारे। चल आयण जो जन दुआरे। अजामल उधरे हरि रसन उचारे। प्रभ अबिनाशी सदा सदा बलिहारे। भगत जनां हरि काज संवारे। साचे प्रभ बधक तारया। चरन कँवल विच बाण जिस मारया। आए डिग्गा चरन दवारया। बाहों पकड़ प्रभ पार उतारया । जन्म मरन दा गेड़ निवारया। प्रभ साचे दी साची कारया। वेले अन्त जुगो जुग जामा मातलोक विच धारया। मातलोक प्रभ जामा धार। भगत जनां प्रभ जाए तार। लिखाए लेख अपर अपार। सतिजुग देवे साची सिक्दार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, जन भगतां बणे आप लिखार। भगत जनां प्रभ लेख लिखाए। दर घर साचे माण दवाए। थिर घर वासी घर सच बहाए। गुरसिख साचे अन्त कलि सच धाम सचखण्ड बहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे विच जोती मेल मिलाए। प्रभ साचा महिंमा अकथ्थ। पूरन जोत प्रभ समरथ। सृष्ट सबाई जाए मथ। सोहँ चलाए साचा रथ। चार वरन चलाए साची गथ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कला समरथ। गुरमुख साचे प्रभ वड्याए। कलिजुग प्रगट जोत प्रभ साचे लेख लिखाए। चार वरन कराए एका गोत, ऊँच नीच कोई रहण ना पाए। दुरमति मैल प्रभ जाए धोत, सोहँ भट्ठी प्रभ दे चढ़ाए। बेमुख दर जायण
रोत, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी बूझ बुझाए। प्रभ अबिनाशी सदा अभेदा। भेद ना पायण चारे वेदा। साचा प्रभ अछल अछल्ल, छल कराए अछल अछेदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव ना जाणे तेरा भेदा। निहकलंक जीव ना जाणे। साचा प्रभ आपणा रंग वखाणे । गुरमुख साचे प्रभ कँवल नाभ खोल्ह वखाणे। प्रगट जोत तराए झब्ब, जिस बख्शे चरन ध्याने। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दे विच समाणे। कँवल नाभ प्रभ खुल्हाए। अमृत बूंद मुख चुआए। प्रभ अबिनाशी आत्म साची जोत जगाए। आत्म मिटे अन्ध अंध्यार, साचा प्रभ दया कमाए। खुल्ह जाए दस्म दुआर, अनहद धुन प्रभ उपजाए। देवे दरस प्रभ अपार, जोत सरूपी नज़री आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मेल मिलाए। निहकलंक साचा डंक। इक्क कराए राउ रंक। जोत सरूपी लाए तनक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख बणाए साची बणत। साची बणत प्रभ बणाए। सन्त मनी सिँघ तेरी लाज रखाए। गुरमुख तेरे साचे सिख प्रभ आपणी सरन लगाए। देवे वड्याई प्रभ साचा कन्त, साचे लेख लिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आए दया कमाए। विछड़यां प्रभ मेल मिलाया। पूरब लहणा झोली पाया। आप अलेख किया भेख, प्रभ अबिनाशी आपणा भेद चुकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे वेख आपणी सरन लगाया। साचा प्रभ सरन लगाए। साचा माण मात दवाए। लजपति रक्खे आप रघुराए। आत्म साचा शब्द प्रभ देवे दूण सवाए। होए अतीत गुरसिख साचा, महाराज शेर सिँघ सिर हत्थ टिकाए। साचा प्रभ दूख निवारे। कर किरपा प्रभ पार उतारे। नेत्र पेख दु:ख लथ्थे सारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए गुरसिख तेरे काज संवारे। प्रभ साचे काज संवारया। प्रगट जोत, प्रभ दर घर बणाए वड दरबारया। खोल्ह देवे प्रभ साचा सोत, एका जोत करे अधारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निर्मल जोत करे उज्जयारया। साची जोत प्रभ अधारे। देवे दात प्रभ सच दरबारे। प्रभ साचे दे भरे भण्डारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां सदा सदा वरतारे। प्रभ साचा एह बणत बणाए। जीव आकार जोत कराए। अप तेज वाए पृथ्मी अकाश रचाए। मत मन बुध विच टिकाए। प्रभ साचा सच दया कमाए। उलटा बिरख जीव मात कुक्ख रहाए। जोत सरूपी जोत प्रभ, जोत अधार रखाए। किरपा करे आप गुणतास, मातलोक विच जन्म दवाए। मातलोक प्रभ जन्म दवाया। पंज तत्त दा खेल रचाया। विच आपणा आप समाया। बैठा अडोल आप रघुराया। जोत सरूपी दिस ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी सर्ब समाया। प्रभ साचे सच बणत बणाई। कलिजुग माया तनों जलाई। साची जोत विच देह जगाई। बाल अवस्था प्रभ सुन्न खुल्हाई। दीपक संग दीपक प्रभ जोत जगाई । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,
होए आप सहाई। साचे प्रभ जन्म दवाया। आप आपणी सरन लगाया। साचा नाम जगत रखाया। गुरचरन सिँघ प्रभ लेख लिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त होए सहाया । आदि अन्त प्रभ होए सहाई। गुरमुख साचे साची दात प्रभ झोली पाई। कुक्ख मात सुफल कराई। बाल अवस्था प्रभ साचे आत्म साची जोत जगाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बिरध बाल जवानां सद रिहा समाई। प्रभ साचे का राह न्यारा। जोत सरूप किया पसारा। सोहँ देवे नाम अधारा। जो जन करे चरन प्यारा। मदिरा मास तजे विकारा। उज्जल मुख विच संसारा। साचा प्रभ आत्म देवे जोत अधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत करे आकारा। साचा प्रभ लेख लिखाए। लिक्खया लेख मिट ना जाए। गुरमुख साचा रहे सरनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आस पुजाए। गुरमुख साचा शब्द कमावणा। मदिरा मास रसना मूल ना लावणा। रसना रस रस जीव आत्म रस उपजावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निज घर वासी निज घर में पावणा। निज घर वासी दरस दिखाया । दे दरस प्रभ आत्म भुख मिटाया। हउमे ममता नास कर, सच सुच वरताया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी मेल मिलाया। सुरत शब्द प्रभ मेल मिलाए। सुरत शब्द गुरसिख लए जगाए। सुरत शब्द प्रभ आत्म धुंन दए उपजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा राग दए सुणाए। सुरती शब्द सुरत ध्यान। सुरत शब्द प्रभ देवे ब्रह्म ज्ञान। सुरत शब्द प्रभ साचे की गुरसिख करे पछाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दा जाणी जाण। साचा शब्द जन कमाओ। रसना जप जप आत्म रस पाओ। प्रभ साचा हो जाए वस, निजानंद निज मांहि उपजाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुख होए भुल्ल ना जाओ। बेमुखां प्रभ दर दुरकारे। सोहँ बाण प्रभ साचा मारे। आत्म होए अन्ध अंध्यारे। दिस ना आए प्रभ गिरधारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां करे ख्वारे। साचा प्रभ शब्द भण्डारे। साचा देवे नाम अधारे। निर्मल जोत आत्म करे उज्जयारे। गुरसिख मंगण प्रभ दर खड़्हे वड दरबारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म भरे शब्द भण्डारे। आत्म भरे शब्द भण्डारा। प्रभ साचे का सच वरतारा। रसना जप जीव प्रभ देवे मोख दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे नाम सहारा। साचा प्रभ सदा सहायक। देवे दरस प्रभ सुखदायक। सर्ब जनां दा साचा नायक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरा सदा सहायक। गुरप्रसाद गुर दया कमाए। दर घर आए प्रभ भोग लगाए। साध संगत सति प्रसाद प्रभ दए वरताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जनां दी पैज रखाए। भगत लगाए साची कार। प्रभ साचा सद जाए बलिहार। तरन तारनहार दातार। दर घर आए कारज जाए संवार। प्रगट जोत निहकलंक नरायण नर अवतार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, भोग लगाए
सच सच दरबार। साचे प्रभ भोग लगाया। गुरमुख साचे लेख लिखाया। तीन लोक प्रभ माण दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जनां दर घर सुहाया। गुर आए काज संवारया। प्रभ पूरन भरे भण्डारया। वर घर देवे आप निरंकारया। जोत सरूप प्रभ साचा भूप, साचा देवे नाम अधारया। गुरमुख तेरा काज संवारया। सतिजुग बणाए साचा दर, उपजाए विच मात आप गिरधारया। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, रक्खे लाज आप मुरारया। साचा धाम प्रभ साचे उपजावणा। आपणा चरन निहकलंक टिकावणा। गुरमुख साचे साचा माण विच मात दवावणा। साचा ताज निहकलंक तेरे सिर टिकावणा। साचा डंक तेरे नाउँ वजावणा। चार जुग सति सति सति तेरा नाउँ रखावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रैण दिवस दिवस रैण सद सद रसना गावणा। रसन रसन रसन गुण गा। आप आपणा लए बणा। प्रभ अबिनाशी घर में पा। दु:ख भुक्ख प्रभ साचा दए गंवा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दूसर कोई ना। जोत सरूप किरपा धारे। एका जोत करे चमत्कारे। चार कुन्ट कराए सोहँ जै जै जैकारे। गुरसिख तेरे सोहण बंक दुआरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग देवे वड सिक्दारे। सतिजुग तेरी सिक्दारी। चार वरन होए पनिहारी। रक्खे लाज आप गिरधारी। कोए ना जाणे कलिजुग जीव, प्रभ की खेल कलि न्यारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां जाए पैज संवारी। गुरमुख प्रभ चरन जोड़। माण दवाए विच तेतीस करोड़। आत्म कढ्ढे हउमे कोढ़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरनी लए जोड़। चरन कँवल गुरसिख प्यासा। प्रभ अबिनाशी आत्म करे साचा वासा। साची जोत प्रभ करे प्रकाशा। अज्ञान अन्धेर सर्ब विनासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ जपाए स्वास स्वासा। बणत बणाए आप प्रभ, भए दयाला। बणत बणाए आप प्रभ, दीन दयाला। बणत बणाए आप प्रभ, सर्ब रखवाला। बणत बणाए आप प्रभ, सर्ब प्रितपाला। बणत बणाए आप प्रभ, सोहँ देवे साची माला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ नाम देवे जगत सुखाला। बणत बणाए आप प्रभ, गुरसिख पैज संवारे। दर घर जाए प्रभ साचा तारे। बणत बणाए आप प्रभ, देवे माण विच संसारे। बणत बणाए आप प्रभ, दुतर तारे। बणत बणाए आप प्रभ, साचा लेख लिखे करतारे। बणत बणाए आप प्रभ, सुरत शब्द भरे भण्डारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच धारे। गुरसिख साची बणत बणाए। आप आपणी चरनी लाए। रिद्ध सिद्ध सभ वस कराए। नव निद्ध प्रभ घर उपजाए। आप आपणा हत्थ टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए आप सहाए। गुरसिख प्रभ रक्खणेहारा। साचा गुर देवे मुक्त दुआरा। भगत वछल आप गिरधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां देवे वड्याई विच संसारा। आप आपणा भेद जणाया। जोत सरूपी खेल रचाया। प्रगट होए जोत सरूप प्रभ आप रघुराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं
भगवान, अन्तकाल तेरा होए सहाया। गुरसिख तेरा प्रभ रखवाला। आत्म साचा दीपक बाला। जगत गंवाए मिटाए सर्ब जंजाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे नाम सुखाला। सोहँ नाम जगत वड सूरा। प्रभ अबिनाशी देवे सतिगुर पूरा। अनहद धुन उपजावे तूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कला भरपूरा। सर्ब कला प्रभ समरथ। गुरसिख रक्खे दे कर हत्थ। सोहँ देवे साची वथ्थ। कर दरस गुरमुख साचे मानस जन्म ना आवे हथ्थ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे लेख लिखाए मथ्थ। आपे आप लेख लिखावणहारा। सोहँ साचा वणज गुरसिख करे वपारा। साचे नाम प्रभ साचे दिया अधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत रूप सर्ब पसारा । पसर पसार आप प्रभ करया। प्रभ अबिनाशी गुरमुख साचे वरया। चरन लाग विच मात दे तरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड निवास करया। वाह वाह गुरसिख मिले वड्याई। वाह वाह गुर पूरे पूरन आस कराई । वाह वाह वड सूरे साची दात झोली पाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विछड़यां कलि मेल मिलाई। मेल मिलाए आप प्रभ, इक्क रंग राए। मेल मिलाए आप प्रभ, सर्ब सुखदाए। मेल मिलाए आप प्रभ, जोत सरूप बिध नाए। मेल मिलाए आप प्रभ, आपणी जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत प्रगटाए। मिल्या मेल गुरसिख तृप्तास्सया। मिल्या प्रभ विच आत्म किया वास्सया। आत्म सहसा हउमे रोग विच्चों नास्सया। देवे दरस प्रभ अबिनास्सया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सद रक्खे वास्सया। गुरमुख साचा करे पुकार। प्रभ अबिनाशी करे जोत आकार। जोत सरूप प्रगट जोत देवे दरस अपार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा जाए तार । आप तारे दु:ख दर्द निवारे। हउमे रोग प्रभ विच्चों मारे। आत्म सोग प्रभ निवारे। दरस अमोघ जोत चमत्कारे। कर दरस गुरमुख साचे जाउ चरन बलिहारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे नाम अधारे। साचा नाम जिस जन कमाया। आप आपणे संग रलाया। साचा संग गुरसिख बणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विछड़यां कलि मेल मिलाया। साचे सन्त सच दस्सया राह। निहकलंक कलि पकड़ी बांह। प्रगटे जोत साचा प्रभ दूसर कोई ना । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तेरा होए सहाई सभनी थां। थान सुहंतर प्रभ रहंतर विच गगंतर जोत जगंतर जोत सरूपी तीन लोक भगवन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख वड्याए विच साध सन्त। तीन लोक प्रभ चरन दवारे। बैठे अडोल आप गिरधारे। खण्ड ब्रह्मण्ड वरभंड प्रभ चरन पनिहारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड आप होए सिक्दारे। साचा प्रभ साची जोती। गुरमुख मिलाए चरन लगाए प्रभ आप बणाए एका गोती। कलिजुग जणाए हार बणाए माणक मोती। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म मैल गुरमुख धोती। प्रभ आवे आवे जावे। आपणा आप
ना किसे जणावे। भगत जनां प्रभ आप तरावे। एका धुन नाद उपजावे। आत्म सुन्न खोल्ह वखावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरे उप्पर दया कमावे। प्रभ की जोत जोत चमत्कार। प्रभ की जोत सदा निराहार । प्रभ की जोत गुरमुख साचे पावे सार। प्रभ की जोत जगे अगम्म अपार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत करे आकार। गुरमुख होए जोत प्रकाश। अज्ञान अन्धेर जाए विनास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे सदा तेरे संग साथ। धन्न धन्न गुरसिख। प्रभ दर मंगी साची भिख। साचा प्रभ प्रगट जोत साचे लेख जाए कलि लिख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप शब्द लिखाए भविख। गुर पूरा दर भोग लगाए। साध संगत प्रभ दे वरताए। आप आपणी बूझ बुझाए। साची जोत विच देह जगाए। साचा ध्यान साचा ज्ञान प्रभ आप उपजाए। भगत भगवान प्रभ मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दर तेरे भोग लगाए। गुरसिक्खां देवे प्रभ साचा दान। प्रभ दी जोत जगे महान। जुगो जुग प्रभ साचा गुरमुख साचे, प्रभ साचे की साची आण। देवे दरस जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। रसना जप साचा नाउँ। दरगाह साची पाए थाउँ। गुरमुख साचे विच मात रक्खे प्रभ साचा नाउँ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगतन हित तारे सभ गुड़गाउँ। गुरसिख सिख तेरी वड्याई। नाम भिक्ख भिक्ख भिक्ख प्रभ तेरी झोली पाई। लिख लिख लिख लेख प्रभ साचा लेख लिखाई। वेख वेख वेख प्रभ तेरी बणत बणाई। सतिजुग साचे महाराज शेर सिँघ दित्ती आप वड्याई। साचा धाम ऊँचा दर। सतिजुग बणे साचा सर। चार वरन दिसे एका घर। रसना जप जप जीव सभ जायण तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साचा देवे वर। वर घर प्रभ दर पाया। हरि हरि मंगल रसना गाया। हउमे विच्चों हँकार तजाया। एका ओट निहकलंक तेरी सरनाया। प्रगट जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बिशन सिँघ आण तराया।
मातलोक प्रभ तारन आया। धरे जोत आप रघुराया। साचा बाप किसे अन्त ना पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाया। निहकलंक अवतार धर। कलिजुग अन्त प्रभ जाए कर। सतिजुग साचा प्रभ देवे साचा वर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाए अपर। सोहँ शब्द प्रभ जगत चलाया। सतिजुग साचा मार्ग लाया। चार वरन प्रभ इक्क कराया। ऊँच नीच प्रभ भेव मिटाया। आप आपणा रंग चढ़ाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पहली माघ सतिजुग साचे जन्म दवाया। सतिजुग लै आए साचा रूप। धरे जोत प्रभ वड साचा भूप। जोत प्रकाश करे विच
अन्ध कूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत सरूप। जोत सरूप प्रभ जामा धारया। कलिजुग खेल करे अपारया। बेमुखां प्रभ गूढ़ी नींद सवाया। गुरमुखां प्रभ बाहों पकड़ आपणे चरन लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा घनकपुरी विच पाया। घनकपुरी प्रभ जामा धारे। एका जोत करे आकारे। सोहँ साचा शब्द धरे विच संसारे। चार वरन जपाए कराए जै जै जैकारे। साची दात महाराज शेर सिँघ विच मात वरतारे। जोत सरूप प्रभ भेख वटाया। आप आपणा आप छुपाया। गुरमुख साचे प्रभ बूझ बुझाया। प्रगट जोत जोत सरूप स्वच्छ सरूप प्रभ दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा घनकपुरी विच पाया। घनकपुरी प्रभ जामा पाए। तीन लोक करे रुशनाए। आप अतुल सभ जगत तुलाए। सोहँ साचा बाण प्रभ शब्द लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक जामा घनकपुरी विच पाए। घनकपुरी होए धाम न्यारा। साची जोत धरे निहकलंक नरायण नर अवतारा। पारब्रह्म तेरे अचरज खेल, कलिजुग जीव ना पायण सारा। गुरमुख साचे प्रभ दर आयण, सोहँ शब्द प्रभ आत्म भरे भण्डारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक बणाए सचखण्ड दुआरा। सचखण्ड गुरचरन दुआरा। साची जोत धरे निहकलंक नर अवतारा। गुरमुख साचे प्रभ पाए सारा। बेमुखां कलि आई हारा। मदिरा मास करन रसन आहारा। गुरमुख साचे प्रभ अमृत झिरना झिराए अपर अपारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत करे आकारा । साची जोत जगत प्रकाशे। अज्ञान अन्धेर सर्ब विनासे। देवे दरस प्रभ अबिनाशे। गुरसिख जन्म होया रहिरासे। साचा प्रभ तेरे हिरदे वासे। जोत सरूपी जोत प्रभ भगत जनां दासन दासे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम करे बन्द ख़ुलासे। दासन दास आप प्रभ होया। भगत जनां प्रभ दर खलोया। सोहँ साचा देवे ढोया। पूरब जन्म बीज जो बोया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली जहान दोया। दो जहान आप प्रभ वाली। सर्ब जीआं हरि प्रभ पाली। गुरमुख साचे साची जोत तेरे आत्म दीपक बाली। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख खड़्हे दर सवाली। गुरसिक्खां प्रभ काज संवारे। कर किरपा प्रभ पार उतारे। जो जन आए प्रभ चरन दवारे। भगत वछल आप गिरधारे। रक्खे लाज प्रभ आप मुरारे। देवे दरस दिवस रैण अगम्म अपारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तेरे काज संवारे। गुरसिख तेरा काज संवारया। कर किरपा पार उतारया। जो जन आए चरन निमस्कारया। गुण अवगुण ना प्रभ विचारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे आत्म भरे भण्डारया। साचा प्रभ शब्द भण्डारी। देवे शब्द जोत अधारी। एका शब्द सद निरँकारी। जुगो जुग मातलोक लए अवतारी। जोत सरूप जोत प्रभ, जन भगतां जाए पैज संवारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा शब्द भरे भण्डारी। साचा शब्द प्रभ जगत चलाया। सोहँ साचा मुख रखाया। एका
आप एका जाप मात रखाया। चार वरन प्रभ इक्क कराया। राउ रंक प्रभ भेव चुकाया। एका अंक साचा डंक प्रभ आप वजाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाया। एका डंक प्रभ वजाए। सोहँ शब्द जगत चलाए। कलिजुग भेख सर्ब मिटाए। अलख अलेख प्रभ लेख लिखाए। सतिजुग साची प्रभ मेख लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाए। कलिजुग झूठा भेख मिटावणा। सोहँ साचा डंक वजावणा। सतिजुग साचा प्रभ साचे लावणा। एका आपणा नाम जगत धरावणा। चार वरन प्रभ चरन लगावणा। राणयां महाराणयां माण गंवावणा। एका छत्र निहकलंक सीस झुलावणा। वाली हिन्द प्रगट जोत प्रभ चरन लगावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद खुल्हावणा। आप आपणा भेद खुल्हाए। जोत सरूपी जामा पाए। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणी जोत आप प्रगटाए। गोती गोत गोत प्रभ चार वरन इक्क गोत कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद खुल्हाए। आप आपणा प्रभ भेद खुल्हावणा। जोत सरूपी प्रगट जोत प्रभ दरस दिखावणा। राणा संगरूर प्रभ साचे आपणीे सरन लगावणा। आया वक्त प्रभ साचे आपणा चरन मस्तूआणे जाए टिकावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद खुल्हावणा। मस्तूआणे प्रभ चरन टिकाए। तीन लोक होए रुशनाए। राउ रंकां प्रभ साचा दया कमाए। साध संगत प्रगट जोत प्रभ साचा दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद खुल्हाए। मस्तूआणे प्रभ चरन टिकाणा। साध संगत प्रभ माण दवाणा। दिवस चाली प्रभ शब्द लिखाणा। दिवस रैण प्रभ एका रंग वरताणा। गुरमुख साचा प्रभ पेखे नैण, जोत सरूप प्रभ साचे दरस दिखाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा नाम चार वरन वरताणा। मस्तूआणा प्रभ धाम उपजाए। सतिजुग साचे प्रभ माण दवाए। आप आपणी जोत प्रगाए। लिख्त भविख्त प्रभ सच कराए। अगाध बोध बोध अगाध प्रभ साची लिख्त लिखाए। बेमुखां प्रभ जाए सोध, सोहँ साचा बाण लगाए। प्रगट जोत प्रभ वड जोधन जोध, कोए ठहिर ना पाए। गुरमुख साचे प्रभ रखाए गोद, सोहँ शब्द नाम जपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हाए। गुरसिक्खां प्रभ गोद सुलाया। आत्म साची जोत जगाया। एका नाम रिदे वसाया। जोत सरूप प्रगट जोत प्रभ साचे दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हाया। गुरमुखां प्रभ दरस दिखाए । आत्म साची जोत जगाए । अज्ञान अन्धेर प्रभ सर्ब मिटाए। सोहँ साची बत्ती लाए। बिन बाती बिन तेल प्रभ साची जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हाए। गुरमुख आत्म सद उज्जयारी। आत्म वसे प्रभ गिरधारी। साची जोत प्रभ निरँकारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत सर्ब करे आकारी। जोत सरूप प्रभ सर्ब आकारया। जोत सरूप प्रभ नैण मुँधारया। जोत
सरूप प्रभ धरे जोत विच संसारया। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त ना पारावारया। जोत सरूप प्रभ खेल रचाया। जोत सरूप प्रभ मेल मिलाया। जोत सरूप गुरमुख साचे प्रभ आपणा भेव खुल्हाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाया। सुरती शब्द शब्द ध्यान। देवे शब्द सुरत भगवान। एका शब्द सोहँ आत्म देवे ब्रह्म ज्ञान । देवे दरस प्रगट जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। सुरत शब्द प्रभ मेल मिलईआ। सुरत शब्द प्रभ दरस दखईआ । सुरत शब्द प्रभ जगत तरईआ। सुरत शब्द महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे इक्क करईआ। सचखण्ड प्रभ तेरा वास। साचा प्रभ सदा अबिनाश। जोत सरूप सर्ब गुणतास। एका जोत करे प्रकाश। गुरमुख साचे सद रक्खे वास। भगत जनां प्रभ होए दास। कर दरस गुरमुख साचे दु:ख जायण नास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मानस जन्म कराए रास। मानस जन्म गुर संवारया। जो जन आए चरन निमस्कारया। कर किरपा प्रभ पार उतारया। वेले अन्त प्रभ जोती जोत मिला रिहा। गुरमुख साचे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे धाम बहा रिहा। गुरसिक्खां धाम न्यारा। जगे जोत अगम्म अपारा। एका दीसे आप निरँकारा। जोत सरूप सदा निरधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगत आकारा। गुरसिख सच धाम बहाए। आप आपणी जोत जगाए। देवे दरस प्रभ रघुराए। आत्म साचा दीप जगाए। जगे दीप होए रुशनाए। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिट जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मेल मिलाए। गुरसिक्खां प्रभ मेल मिलाया। प्रगट जोत विच मात प्रभ दरस दिखाया। सोहँ देवे साची करामात, रसना जप जीव आत्म रस पाया। साची देवे चरन प्रीत, कर दरस गुरसिख मानस जन्म सुफल कराया। आत्म रहे सदा अतीत, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त सद होए सहाया। गुरसिख सच घर बहाए। साचा प्रभ सिर हत्थ टिकाए। लक्ख चुरासी गेड़ कटाए। मात गर्भ विच फेर ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साची जोत मिलाए। गुरसिख साचे प्रभ दया कमाए। आप आपणा दरस दिखाए। हउमे ममता रोग मिटाए। सुन्न समाध प्रभ खुल्हाए। आत्म झिरना प्रभ देह झिराए। अमृत बूंद मुख कँवल चुआए। खुल्हे कँवल होए उज्जयार, दस्म दुआर प्रभ दे खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाए। दस्म दुआर प्रभ खुल्हाया। आप आपणा भेव चुकाया। सुरत शब्द प्रभ मेल मिलाया। अनहद साची धुन दए वजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी नज़री आया। गुरमुख साचे प्रभ दरस कर। एका दीसे साचा घर। कलिजुग प्रभ चरन लाग मूल ना डर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस भवजल तर। जोत सरूप जगत अधारया। कर किरपा गुरसिख साचा पार उतारया। धरे जोत प्रभ आप बनवारया। जोत सरूप प्रभ निराहारया। महाराज
शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत निरँकारया । साची जोत मात प्रगटाए। बाशक सेज प्रभ तजाए। नैण मुँधारी विच मात दे आए। आप आपणी कल वरताए। सृष्ट सबाई प्रभ भुलाए। गुरमुख साचे प्रभ साची बूझ बुझाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस आप रघुराए। साचे प्रभ साची कारा। साची जोत करे आकारा। धरे जोत निहकलंक नरायण नर अवतारा। पारब्रह्म तेरा अचरज खेल, कोई ना पावे सारा। बेमुखां प्रभ जाए बेड़ा ठेल्ह, कलिजुग जीव भुल्ले संसारा। गुरमुख साचे प्रभ चरन मेल, जोत सरूपी दे सहारा। जुगो जुग प्रभ मात विच आए। आप आपणी जोत प्रगटाए। बेमुख कलि बूझ ना पाए। गुरमुख साचे प्रभ आत्म साची जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाए। दु:ख दु:ख प्रभ दु:ख गंवाया। सुख सुख प्रभ आत्म सुख वसाया। भुक्ख भुक्ख प्रभ आत्म भुक्ख गंवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत आत्म सिंच हउमे रोग गंवाया। अमृत मेघ प्रभ बरसाए। साध संगत प्रभ दया कमाए। दुरमति मैल प्रभ सर्ब गंवाए। सोहँ शब्द प्रभ नाम दवाए। प्रगट जोत जोत सरूप स्वच्छ सरूप दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे बजर कपाट तेरा खोल्ह वखाए। साचा प्रभ साचा दर। चरन लाग गुरसिख जाए तर। सोहँ साचा शब्द प्रभ आत्म देवे साचा वर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द भण्डारी जाए भण्डारे भर। आत्म देवे शब्द अधार। एका जोत करे आकार। दिसे विच आप निराधार। देवे दरस गुरमुख साचे प्रभ साचा किरपा धार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई चिट्टे असव असवार। साचा प्रभ असव असवारा। गुरमुखां देवे दरस अपारा। आत्म साची जोत करे उज्जयारा । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निगम करे विचारा। जोत जोत जोत प्रभ कलि जोत आकारे। जोत जोत जोत कलि पसर पसारे। जोत जोत जोत एका जोत जगत वरतारे। जोत जोत जोत साची जोत सदा निराधारे। जोत सरूप निहकलंक नरायण नर अवतारे। जोत जोत जोत जन भगतां जाए काज संवारे। जोत जोत जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत सची निरँकारे। जोत जोत जोत प्रभ भगत उधारा। जोत जोत जोत वरते विच संसारा। जोत जोत जोत सोहँ साचा देवे नाम अधारा। जोत जोत जोत साची जोत चार कुन्ट करे उज्जयारा। जोत जोत जोत चार वरन सोहँ शब्द करे वरतारा। जोत जोत जोत गुरमुखां देवे नाम अधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नर अवतारा। जोत जोत जोत जगत का दाता। जोत जोत जोत प्रभ सर्ब का ज्ञाता। जोत जोत जोत प्रभ सृष्ट सबाई पित माता। जोत जोत जोत प्रभ गुरसिख साचे प्रभ बख्शे चरनी नाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साची दाता। जोत जोत जोत प्रभ जोत वरतंत। जोत जोत जोत प्रभ साची जोत जगावे विरले सन्त। जोत जोत जोत प्रभ जोत सदा इकन्त। जोत जोत
जोत प्रभ एका जोत भगत भगवन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत धरे सर्ब जीव जन्त। जोत जोत जोत प्रभ जोत आकारे। जोत जोत जोत प्रभ जोत निराहारे। जोत जोत जोत प्रभ वड संसारे। जोत जोत जोत प्रभ प्रगट जोत निहकलंक सृष्ट सबाई करे ख्वारे। जोत जोत जोत प्रभ चार वरन करे पनिहारे। जोत जोत जोत प्रभ सोहँ देवे सतिजुग सची सिक्दारे। जोत जोत जोत प्रभ एका जोत जगत निरँकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत मात आकारे। जोत जोत जोत प्रभ जगत जगावे। जोत जोत जोत प्रभ जगत भुलावे। जोत जोत जोत प्रभ गुरसिख तरावे। जोत जोत जोत प्रभ बेमुख खपावे। जोत जोत जोत प्रभ आपणी जोत जगावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम अन्त करावे। जोत जोत जोत प्रभ कलि साची जोत जगायके। जोत जोत जोत प्रभ आपणा भेव खुल्हायके। जोत जोत जोत प्रभ जाए कलिजुग भेख मिटायके। जोत जोत जोत प्रभ सोहँ शब्द जाए जगत वरतायके। जोत जोत जोत प्रभ एका अंक साचा डंक जाए वजायके। जोत जोत जोत प्रभ चार वरन जाए इक्क करायके। जोत जोत जोत प्रभ ऊँच नीच जाए भेव मिटायके। जोत जोत जोत प्रभ राउ रंक जाए इक्क करायके। जोत जोत जोत प्रभ साची जोत मात प्रगटायके। जोत जोत जोत प्रभ कलिजुग जाए अन्धेर गंवायके। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल वरतायके। जोत जोत जोत प्रभ विच मात दे आया। जोत जोत जोत प्रभ जोत सरूपी खेल रचाया। जोत जोत जोत प्रभ जोत सरूप विच सिख समाया। जोत जोत जोत प्रभ बेमुखां दिस ना आया। जोत जोत जोत प्रभ गुरमुख साचे बूझ बुझाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद खुल्हाया। जोत जोत जोत प्रभ कलि मात प्रगटाई। जोत जोत जोत प्रभ एका जोत देवे वड्याई। जोत जोत जोत एका जोत प्रभ रघुराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत करे रुशनाई। जोत जोत जोत प्रभ मात प्रगटाए। जोत जोत जोत प्रभ एका जोत जगत धराए। जोत जोत जोत प्रभ कलिजुग धाम सभ मेट मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाए। निहकलंक जामा पाया। निहकलंक सोहँ साचा डंक वजाया। निहकलंक एका अंक विच जगत धराया। निहकलंक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हाया। निहकलंक जोत प्रगटाए। अठसठ तीर्थ माण गंवाए। तट्ट तीर्थ कोई रहण ना पाए। प्रगट जोत निहकलंक सर्ब जोत खिचाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम अन्त कराए। गंगा तेरा गया सीर। खिच्चे जोत जिहड़ी कटे ज़ंजीर। दिवस रैण रैण दिवस पई रहे वहीर। बिन प्रभ साचे कोए ना देवे धीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका अमृत बख्शे जिउँ बालक माता सीर। गोदावरी प्रभ गोद सवाई। वेले अन्तकाल कलि तेरी ब्याध मिटाई। साची जोत
प्रभ साचे खिच्च वखाई। सोहँ साचे शब्द विच मात मिले वड्याई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा अन्तिम अन्त कराई। साचे प्रभ शब्द चलाया। चार कुन्ट हाहाकार कराया। गुरमुख साचे तेरी रसना सोहँ जै जै जैकार कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हाया। सोहँ शब्द मिले वड्याई। साचा प्रभ होए सहाई। कुरान अञ्जील कोई रहण ना पाई। चार यारां संग मुहम्मद प्रभ साचे खेल मिटाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत कलिजुग अन्तिम तेरा अन्त कराई। पंचम देवे प्रभ वड्याई। पंचम विच प्रभ रिहा समाई। पंचम प्रभ जोत जगाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान तेरा भेव ना लखिआ जाई। पंचम प्रभ पंचम मारया। कर किरपा पार उतारया। सोहँ साची धुन प्रभ आत्म उपजा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखा रिहा। पंचम प्रभ सदा आदेसा। पंचम प्रभ सदा प्रवेसा। पंचम प्रभ प्रभ साचे का साचा वेसा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा भेव ना जाणे ब्रह्मा विष्न महेषा। गुरसिख साचे प्रभ साचा तारे। गुरमुख साचे प्रभ पार उतारे। बेमुखां प्रभ डोबे विच मञ्झधारे। गुरसिक्खां प्रभ आत्म जोत करे उज्जयारे। बेमुखां आत्म होए अन्ध अंध्यारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप जोत निरँकारे। गुरमुख साचा प्रभ साचे तारया। गुरमुख साचे प्रभ भरे भण्डारया। गुरमुख साचे प्रभ देवे शब्द अधारया। गुरमुख साचे रसना सोहँ होए जै जै जैकारया। गुरमुख साचे प्रभ तेरे सोहण चरन दवारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा अन्त ना पारा वारया। गुरमुख साचे सच घर पाया। गुरमुख साचे प्रभ साचा रिदे वसाया। गुरमुख साचे प्रभ आपणा भेव चुकाया। गुरमुख साचे प्रभ दर आए आपणा भरम गंवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भेद खुल्हाया। गुरमुख साचे प्रभ दर सूज्झया। गुरमुख साचे प्रभ साचा बूज्झया। गुरमुख साचा प्रभ चरनी झूज्जया। गुरमुख साचे प्रभ आत्म भेव खुल्हावे गूज्झया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगावे, अन्धेर गंवाए दूज्जया। गुरमुख प्रभ दर्शन पाए। गुरमुख आत्म साची जोत जगाए। गुरमुख साचा सोहँ रसना गाए। गुरमुख साचा प्रभ साचे सदा संग समाए। गुरमुख साचा दर घर वर प्रभ साचा पाए। गुरमुख साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी सरन लगाए। गुरमुख साचे तेरी पूरन घाला। गुरमुख साचे प्रभ सोहँ देवे साची माला। गुरमुख साचे प्रभ आत्म तोड़े तेरे सर्ब जंजाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त तेरा सदा रखवाला। गुरमुख साचे प्रभ माण दवाया। वेले अन्त प्रगट जोत प्रभ साचे दरस दिखाया। जोत सरूपी जोत प्रभ, विच जोती मेल मिलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा साचे धाम बहाया। गुरमुख साचा सच धाम बहा के। सचखण्ड प्रभ सच निवास दवा के। आप आपणा सिर हत्थ टिका के। दर दरबान प्रभ बहा के। देवे वड्याई विच मात दया कमा
के। उधरे गुरसिख महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान तेरा नाम रसना गा के। चौथे जुग प्रभ कर्म कमाए। तीन लोक प्रभ दे उलटाए। मात पाताल आकाश प्रभ एका जोत समाए। खण्ड ब्रह्मण्ड वरभंड प्रभ साचा दे उलटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दरगाह साची माण दवाए। गुरमुख साचे मिली वड्याई। उच्च पदवी प्रभ दर ते पाई। साची सेव निहकलंक तेरे चरन कमाई। वेले अन्त मिल्या साचा मेल प्रभ विच बैकुण्ठ निवास रखाई। देवे वड्याई विच देवी देव, करोड़ तेतीस विच चरन बहाई। बिरथा ना जाए गुरसिख तेरी सेव, प्रभ दर आए जो कमाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरसिख तेरा होए सहाई। चौथे जुग प्रभ अन्त कराया। दर दरबान ध्रू हटाया। जोत सरूपी जोत प्रभ जोती जोत मिलाया। गुरमुख साचे साची दरगाह माण दवाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिँघ सवरन विच चरन बहाया। सतिजुग चले साची गाथा। चलाए आप त्रैलोकी नाथा। गुरमुख साचे प्रभ सदा संग साथा। सोहँ शब्द चलाया साचा राथा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे लेख लिखाए माथा। गुरसिख सच धाम बहाया। विच मात प्रभ वड्आया। गुरमुख साचे प्रगट जोत निहकलंक साचे लेख लिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिँघ सवरन दर दरबान बहाया। सिँघ सवरन सच घर पाया । प्रभ अबिनाशी सद सरनाया। दिवस रैण रैण दिवस दर घर साचा गुरसिख पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे माण दवाया। साचा प्रभ भरम चुकाए। नाथ त्रैलोकी विच मात दे आए। तीन लोक प्रभ लेख लिखाए। ब्रह्मलोक ब्रह्मा तजाए। कलिजुग अन्त प्रभ साचा माण गंवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत प्रगटाए। ब्रह्मे ब्रह्मलोक तजाया। प्रभ अबिनाशी विच समाया। जोत सरूपी जोत मिल, आवण जावण गेड़ कटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जामा धार तीन लोक दे उलटाया। ब्रह्मलोक ब्रह्मा तजाया। आप आपणा मुख छुपाया । एका प्रभ जुगो जुग, दूसर कोए रहण ना पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा कर्म कमाया। ब्रह्मा ब्रह्मलोक तजा के। साची जोत विच समा के। सृष्ट सबाई गुरसिख साचे हत्थ फड़ा के। सतिजुग साची बणत बणा के। निहकलंक ओट रखा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे जाए माण दवा के। गुरमुख साचा सच धाम पुजाया । साचे प्रभ सच कर्म कमाया। सृष्ट सबाई प्रभ हत्थ फड़ाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ब्रह्मलोक दे उलटाया । मातलोक प्रभ कर्म कमाए। पंज तत्त दी देह तजाए। आप आपणा भेव छुपाए। जोत सरूपी खेल रचाए। अग्न जोत जगत लगाए। चार कुन्ट हाहाकार कराए। आप अडोल सभ सृष्ट डुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई आप भुलाए। जोत सरूपी खेल न्यारा। जोत सरूपी वरते विच संसारा। जोत सरूपी प्रभ पसारा। जोत सरूपी प्रभ नर अवतारा। महाराज
शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव ना पायण सारा। कलिजुग जीव प्रभ भुलाया। प्रभ साचे दी साची माया। आप आपणा मूल गंवाया। मदिरा मास रसन विकार चलाया। वेले अन्त धर्म राए दए सज़ाया । बिन प्रभ साचे कोए ना होए सहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नर्क निवास रखाया। जो जन होए मदिरा मासी। वेले अन्त नर्क निवासी। कोए ना करे बन्द ख़ुलासी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए घनकपुर वासी। सो सुहाए थान जिथ्थे प्रभ चरन टिकाया। सो सुहाए थान, जिथ्थे प्रभ रोग मिटाया। सो सुहाए थान, साध संगत प्रभ अमृत मेघ वरसाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाया। सो सुहाए थान, जिथ्थे प्रभ आसा पूरी। सो सुहाए थान, जिथ्थे प्रभ सदा हज़ूरी। सो सुहाए थान, जिथ्थे साध संगत देवे आत्म नूरी। सो सुहाए थान, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बख्शे चरन धूढ़ी। सो सुहाए थान, प्रभ भए अनन्दा। सो सुहाए थान प्रभ साची दात दर घर आए दिन्दा। सो सुहाए थान, प्रभ शब्द सरूप खोल्ह वखाए आत्म जिंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस धाम चरन रखंदा। सो सुहाए थान, प्रभ जोत जगाई। सो सुहाए थान, प्रभ साध संगत तराई। सो सुहाए थान, प्रभ गुरसिक्खां दे वड्याई। सो सुहाए थान, प्रभ आए पूरन आस कराई। सो सुहाए थान, प्रभ दुखियां दु:ख मिटाई। सो सुहाए थान, प्रभ जोती जोत जगाई। सो सुहाए थान, चरन लाग जन जायण भुल बख्शाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिक्खां दया कमाई। सो सुहाए थान, प्रभ पैज रखाए। सो सुहाए थान, प्रभ जोत जगाए। सो सुहाए थान, प्रभ आत्म सोग मिटाए। सो सुहाए थान, गुरमुख साचे प्रभ हउमे रोग गंवाए। सो सुहाए थान, सोहँ साचा जोग प्रभ गुरसिख झोली पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरा सदा होए सहाए। साचे धाम प्रभ चरन टिकाया । दवाए माण जो जन आए सरनाया। साचा नाम सोहँ दान, प्रभ साचे झोली पाया। चरन भगवान साचा इशनान, गुरसिख साचा प्रभ दर आए नहाया। देवे दरस विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे विच सद समाया। गुरमुख साचे भेद खुल्हाए। कर किरपा तीजा नैण खुल्हाए। प्रगट जोत स्वच्छ सरूप प्रभ दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम साची जोत जगाए। गुरसिख आत्म तेरी उज्जयार। साचा प्रभ तेरे भरे भण्डार। सांतक साचा शब्द प्रभ आत्म देवे अधार। एका जोत जगे निरँकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे जाए तार। गुरमुख साचे प्रभ बूझ बुझाई। आत्म बुझी दीव प्रभ साचे फेर जगाई। झूठी देह विच अन्ध कूप, साची जोत करे रुशनाई। साची जोत प्रभ अनूप, अज्ञान अन्धेर दे मिटाई। दीसे प्रभ सति सरूप, जोत सरूप प्रभ दरस दिखाई। प्रभ की महिंमा बड़ी अनूप, गुरमुख विरले बूझ बुझाई। ना दीसे रंग रूप, जोत सरूप गुरसिख समाई। महाराज शेर सिँघ
विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरी बणत बणाई। गुरसिख गुरचरन द्वार। प्रभ साचा सर्ब तारनहार। देवे दरस जोत आकार। एका दिसावे दर प्रभ हरि का द्वार। अमृत देवे आत्म साचा सर बरखे किरपा धार। सोहँ देवे प्रभ साचा वर, गुरमुख साचे रसन उचार। कलिजुग जीव अन्त जायण तर, कर दरस निहकलंक अवतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सरन पड़, अन्तकाल ना आवे हार। वेले अन्त प्रभ होए सहाई। धर्म राए ना दए सज़ाई। साचा प्रभ विच लए बबाण बिठाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तेरा होए सहाई। गुरमुख साचा सच रंग रंगाया। सोहँ साचा नाम प्रभ रिदे वसाया। एका साचा थाउँ प्रभ चरन दिसाया। प्रभ पार उतारे पकड़ बाहों महाराज शेर सिँघ साचा कर्म कमाया। प्रभ साचा खेल न्यारी। कलिजुग जीव भुल्ले संसारी। भुलाए आप जोत सरूप प्रभ निराधारी। वेले अन्त अन्तकाल कलिजुग जीवां होए ख्वारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप वरते विच संसारी। जोत सरूप विच संसारा। प्रभ साचे का भेव न्यारा। सर्ब जीआं का सद वरतारा। आपणे रंग रवे करतारा। बेमुख जीवां करे ख्वारा। गुरमुखां सद पार उतारा। सोहँ देवे नाम अधारा । गुरमुख विरले प्रभ साचा देवे मोख दुआरा। बेमुख जीवां अन्तकाल नर्क निवास दु:ख लग्गे भारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल वरते विच संसारा। आपणी कल आप वरताए। कलिजुग झूठी माया पाए। कलिजुग जीवां सर्ब भुलाए। आप आपणा लए छुपाए। बेमुख जीवां दिस ना आए। गुरमुखां प्रभ जोत जगाए। जोत सरूपी दरस दिखाए। आप आपणा भेद खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विछड़यां कलि मेल मिलाए। विछड़यां प्रभ मेल मिलाया। पूरब लहणा लहिणे पाया। लिक्खया लेख ना किसे मिटाया। साचे प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मेल मिलाया। गुरमुख साचे मेल मिलाए। आप आपणा दरस दिखाए। सोहँ साचा नाम जपाए। आत्म साची जोत जगाए। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटाए। सुन्न समाध प्रभ खुल्हाए। स्वच्छ सरूप दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म संसा जाए लाहे। गुरसिख प्रभ दया कमाया। अनहद साची धुन उपजाया। सोहँ साचा नाद वजाया। साचा राग प्रभ सुणाया। पहली माघ शब्द लिखाया। सुण सुण सुण गुरसिख आत्म रोग मिटाया। चुण चुण चुण गुरमुख साचे प्रभ साचे चरन लगाया। रुण रुण रुण झुण प्रभ आत्म रुण झुण उपजाया। पुण पुण पुण प्रभ बेमुख पुण, अन्त कलि आपणा आप छुपाया। सुण सुण सुण प्रभ साचा सुण गुरमुखां दर्शन पाया। गुण गुण गुण सोहँ साचा गुण प्रभ साचे झोली पाया। धुन धुन धुन प्रभ आत्म साची धुन उपजाया। सोहँ साचा शब्द सुण, प्रभ आत्म अन्धेर दे मिटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा कर्म कमाया। साचा प्रभ सच कर्म कमाए। जुगो जुग जन भगतां पैज रखाए। जुगो जुग मातलोक प्रभ जोत प्रगटाए। अछल अछल्ल
छल आप कराए। आप अछल्ल ना छलया जाए। बावन रूप धार बल दर प्रभ मंगण जाए। जोत सरूपी भेख कर, चार वेद प्रभ पाठ सुणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा मातलोक विच पाए। जोत जगाए रमईआ राम। जोत प्रगटाए घनईआ शाम। निहकलंक नाम रखाए, सोहँ जपाए साचा नाम। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे पूर कराए काम। साचे प्रभ जामा धारया। आप आपणा बिरद संवारया। जोत सरूप किया आकारया। सृष्ट सबाई प्रभ भुला रिहा। गुरमुख विरले प्रभ बाहों पकड़ तरा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल कलि वरता रिहा। अचरज खेल प्रभ की वरते। किया आकार जोत सरूपी करते। होया पसार उप्पर धरते। प्रभ का भाणा सर्ब जग वरते। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे काज संवार जो जन आए दर ते। जो जन आए दर भिखारी। साचा प्रभ सोहँ देवे नाम ख़ुमारी। गुरमुखां प्रभ सोहँ शब्द भरे भण्डारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दर सचा दरबारी। सचा दर सचा दरबारा। निहकलंक जोत आकारा। कलिजुग जीव भुल्ले संसारा। गुरमुख बूझे कर विचारा। रक्खे लाज आप मुरारा। देवे दरस अगम्म अपारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी पावे सारा। सर्ब जनां प्रभ आपे जाणे। आप आपणा भेख दिखाणे। गुरमुख विरला प्रभ रंग माणे। जो जन चले प्रभ के भाणे। सो जन होए सुघड़ स्याणे। साची दरगाह माण दवाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन रसना गाणे। रसना जप आत्म रस पाया। प्रभ अबिनाशी रिदे वसाया। दर घर घर दर प्रभ साचा पाया। आत्म भउ सर्ब गंवाया। एका नाउँ रसना गाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आस पुजाया। जो जन आयण प्रभ दरस भिखारी। साचा प्रभ आत्म जोत करे उज्जयारी। निरगुण सरगुण रूप प्रभ सर्ब पसर पसारी। विच अन्ध कूप प्रभ साची जोत करे उज्जयारी। प्रगट जोत साचा भूप, प्रभ गुरसिक्खां जाए पैज संवारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां होए आप लिखारी। भगत जनां प्रभ लेख लिखाए। बहत्तर जामे प्रगट कराए। गुर गोबिन्द लिख्त सच कराए। वेले अन्त निहकलंक गया ओट रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप आप आपणे विच समाए। आप आपणे विच समाया। आप आपणा खेल रचाया। आप आपणा भेद छुपाया। आप आपणा कर्म कमाया। आप आपणा राग चलाया। आप आपणा नाम धराया। आप आपणा दरस दिखाया। आप आपणा गुरमुख साचे प्रभ भेव चुकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दूजा भउ मिटाया । एका दूजा प्रभ भउ चुकाए। एका ओंकार जोत कराए। एका रंग अपार प्रभ जगत चढ़ाए। एका शब्द अधार चार वरन रखाए। एका इक्क संसार, प्रभ साचा मार्ग लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाए। एका शब्द जगत चलाणा। एका मार्ग प्रभ साचे पाणा। एका नाम
चार वरन रसना गाणा। एका दर एका दरबार प्रभ साचे दिसाणा । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग भेख वेले अन्त सर्ब मिटाणा। एका दीसे दर दरबार। एका दीसे हरि का द्वार। एका दीसे नैण मुँधार। एका दीसे वड सिक्दार। एका दीसे सोहँ शब्द जगत अधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका एक वरतावे विच संसार। एका आप एका सृष्टी। एका जाप एका दृष्टी। एका बाप एका इष्टी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाए नौं खण्ड सृष्टी। एका शब्द प्रभ चलाणा। सतिजुग साचा माण दवाणा । आप आपणा सिर हत्थ टिकाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका एक साची टेक निहकलंक रखाणा। निहकलंक एका ओट। सोहँ शब्द आत्म लगावे प्रभ साची चोट। साचा शब्द प्रभ भण्डारी कदे ना आवे तोट। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तेरी आत्म कढ्ढे खोट। गुरसिख साचा प्रभ रंग राता। साचा प्रभ देवे साची दाता। एका बख्शे प्रभ चरनी नाता। सोहँ देवे प्रभ साची करामाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि विरले गुरमुख पछाता। जाणे सो जिस आप जणाए। कलिजुग जीव भेव ना पाए। आप आपणा चले गंवाए। प्रभ अबिनाशी नज़र ना आए। जोत सरूप प्रभ रिहा समाए। झूठी माया प्रभ साचा पाए। लब लोभ विकार वधाए। काम क्रोध सर्ब सताए। झूठे धन्दे जगत भुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी कल वरताए। झूठे धन्दे जगत भुलाया। आपणा आप ना किसे जणाया। गुरमुख साचे प्रभ साची बूझ बुझाया। सोहँ शब्द जन हिरदे वाचे, देवे दरस आप रघुराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा पार कराया। गुरसिक्खां प्रभ पार कराए। आप आपणी दया कमाए। दरगाह साची माण दवाए। सचखण्ड निवास रखाए। आवण जावण गेड़ चुकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विच जोती मेल मिलाए। मेल मिलाए आप प्रभ, कलि किरपा धार । मेल मिलाए आप प्रभ, गुरसिक्खां जाए तार। मेल मिलाए आप प्रभ, सोहँ देवे शब्द अधार। मेल मिलाए आप प्रभ, देवे दरस अगम्म अपार। मेल मिलाए आप प्रभ, एका जोत करे आकार। मेल मिलाए आप प्रभ, हउमे रोग जाए निवार। मेल मिलाए आप प्रभ, सच सुच्च करे वरतार। मेल मिलाए आप प्रभ, सोहँ शब्द भरे भण्डार। मेल मिलाए आप प्रभ, आत्म उपजावे साची धुन्कार। मेल मिलाए आप प्रभ, आत्म जोत करे उज्जयार । मेल मिलाए आप प्रभ, खोल्ह देवे दस्म दुआर। मेल मिलाए आप प्रभ, जोत सरूप दिसे गिरधार। मेल मिलाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान मातलोक विच जामा धार। मेल मिलाए आप प्रभ, कलि बणत बणाए। मेल मिलाए आप प्रभ, गुरमुख साचे दरस दिखाए। मेल मिलाए आप प्रभ, आत्म साची जोत जगाए। माण गंवाए आप प्रभ, आत्म त्रिकुटी खोल्ह वखाए। मेल मिलाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाए। मिल्या मेल भगत भगवान। सुरत शब्द
सच ध्यान। आत्म उपजे ब्रह्म ज्ञान। देवे दरस विष्नूं भगवान। जोत पवण पवण जोत जिउँ भगत भगवान। एका जोत गोत पूरन सन्त सो जन होत। बेमुख दर ते जायण रोत। बेमुख सो जिस प्रभ भुलाया । बेमुख सो जिस प्रभ डुलाया। बेमुख सो जिस सोहँ नाउँ ना रसना गाया। बेमुख सो प्रभ अबिनाशी नज़र ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त दे सज़ाया। बेमुख प्रभ दर ना बूज्झया। रसन विकारी रसना लूज्झया। मदिरा मास सच अमृत सूज्झया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भेव खुल्हाए गूज्झया। सन्त जनां प्रभ हिरदे वसे। साचा मार्ग प्रभ साचा दस्से। आत्म करे जोत प्रकाश कोट रवि सस्से। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दर बेमुख जायण नस्से। सन्त जनां प्रभ भेव खुल्हाए। सुरत शब्द दा मेल मिलाए। अगाध बोध बोध अगाध प्रभ साचा शब्द लिखाए। धन्न धन्न धन्न सन्त जन, प्रभ साचा बूझ बुझाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ माण दवाए। सन्त मनी सिँघ बूझ बुझाई। आत्म साची जोत जगाई। आत्म धुन प्रभ उपजाई। साची कलम हत्थ फड़ाई। सृष्ट सबाई लेख लिखाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे सन्त सिर हत्थ टिकाई। साचे सन्त सिर हत्थ टिकाया। आप आपणा शब्द चलाया । साची धुन प्रभ उपजाया। दिवस रैण रैण दिवस प्रभ साचे साची सेवा लाया। बेमुख डोबे प्रभ वहन्दे वहिण साचा लेख लिखाया। गुरमुख साचे सच रस लैण, प्रभ अबिनाशी दरस दिखाया। खोल्ह देवे प्रभ तीजा नैण, जिस जन सोहँ रसना गाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त जनां होए सहाया। साचे सन्त कलम चलाई। सर अमृत गया लेख लिखाई। वेले अन्त अन्तकाल कलि थेह हो जाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा धाम मस्तूआणा दे उपजाई । बाल अवस्था प्रभ कर्म कमाया। सर अमृत प्रभ चरन टिकाया। अर्जन लिखे लेख, प्रभ साचे पूर कराया। कलिजुग जीव ना जाणे भेव, जोत सरूप प्रभ खेल रचाया। झूठे जीव रहे वेखा वेख, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर अमृत चरन टिकाया। साचा प्रभ शब्द उपजाए। सन्त मनी सिँघ धुन सुणाए। पूरन कर्म सन्त कमाए। रंग रंगीला माधव आत्म भुक्ख मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। साचे प्रभ हुक्म सुणाया। शब्द सरूपी धुन उपजाया। सन्त मनी सिँघ पूरन कर्म कमाया। प्रभ साचा साचे दर साचे घर साचा सन्त बहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लिक्खया लेख पूर कराया। हरि मन्दर हरि का धाम। जोत सरूप आया राम। बेमुखां ना दीसे घनईआ शाम। कलिजुग जोत प्रगटाए निहकलंक धराए नाम। कलिजुग जीव भुलाए, पूर कराए काम। आपणी कल वरताए, साच भुलाए नाम। गुरमुख विरले प्रभ साचा पकड़ उठाए, सोहँ पिलाए साचा जाम। स्वच्छ सरूप प्रभ दरस दिखाए, नज़री आए घनईआ शाम। प्रभ अबिनाशी गुरसिख साचा
पाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साचा नाम। साचा नाम आत्म रस। प्रभ अबिनाशी हो जाए वस। साचा शब्द ज्ञान प्रभ साचा जाए दस्स। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे हिरदे रिहा वस। गुरमुख साचे प्रभ साचे देख। जोत सरूपी कलिजुग किया भेख। बेमुख जीवां प्रभ आप लिखाए लेख। गुरमुख साचे प्रभ मिटाई झूठी रेख। कलिजुग जीव वेले अन्त कलि रहे वेखा वेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूपी तेरा भेख। जोत सरूपी भेख प्रभ किया। गुरमुख साचे तेरी आत्म जोत जगाया दिया। सतिजुग साचे प्रभ साचे तेरी रखाई नीआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द ज्ञान सतिजुग साचे दिया। गुर मिल हरि जस गाईए। प्रभ अबिनाशी घर में पाईए। सर्ब सुख निज घर वसाईए। दु:ख भुक्ख सभ जगत तजाईए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रैण दिवस दिवस रैण तेरे गुण गाईए। गुर गोबिन्द दोए घर आए। दर घर साचा जाए सुहाए। साचा दरबार विच मात बण जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची दया कमाए। गुर गोबिन्द गोबिन्द गुर। मिल्या मेल लिक्खया धुर। गुरमुख साचे प्रभ चरन जुड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दर ख़ाली ना होए, प्रभ साचे लिक्खया धुर। बेमुख दर आए नाचे, प्रभ साचा ना हिरदे वाचे, आत्म झूठी गई खुर। गुरमुख साचे प्रभ ढाले सांचे, मिल्या मेल साचे गुर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वड्याई विच सुर। सुरप्त राजा प्रभ चरन बहाया। करोड़ तेतीस खड़्हे दर सीस झुकाया। इक्कीस बीस बीस इकीस प्रभ रहे समाया। गण गंधर्ब गुरसिख साचे सिर फूलन बरखा लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा साचा लेख लिखाया। लिक्खया लेख भगत निराला। साचा प्रभ होए रखवाला। चरन प्रीती गुरसिख तेरी निभे नाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी करे सदा प्रितपाला। गुरसिक्खां प्रभ सद प्रितपाले। चरन प्रीती निभे नाले। गुरमुख साचे प्रभ चरन आस रखा ले। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा संग तेरे नाले। सदा संग सज्जण सुहेला। गुरमुख साचे प्रभ साचे का साचा मेला। बेमुख कलिजुग जीव अन्त होए दुहेला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग प्रभ साचा सज्जण सुहेला। साचा प्रभ साचा मीत। गुरमुख साचे रसना चीत। प्रभ साचा साची प्रभ की रीत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका बख्शे चरन प्रीत। चरन प्रीत गुरसिख कमाए। साचा वर प्रभ दर ते पाए। साचा सर अमृत झिरना विच देह झिराए। अवतार नर प्रगट जोत दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी मेल मिलाए। किशना पख सदा अन्धेरा। जीव ना जाणे सञ्झ सवेरा। जीव ना जाणे प्रभ नेरन नेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई ना लाए देरा। अप तेज वाए पृथ्मी आकाशा। पवण सरूप प्रभ चलाए स्वासा। बणत बणाए आपणी रहिरासा। जीव उपाए जोत टिकाए सर्ब जीव प्रभ रक्खे वासा। आपणा आप छुपाए
दिस ना आए बैठा वेखे जीव तमाशा। बणत बणाए लाज रखाए विच गर्भासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी रक्खे वासा। उलटा बिरख जीव लगाया। प्रभ साचे दी साची माया। आप आपणा विच वसाया। जीव देखे प्रभ दिस ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी बणत बणाया। सर्ब जीआं दी बणत बणाए। काया आकार आप कराए। विच अन्ध अन्धेर प्रभ साचा होए सहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत अधार रखाए। एका जोत जीव अधार। साची जोत विच आकार। बैठा प्रभ विच निराधार। दवाए जन्म विच संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा करे अपार। साचा प्रभ पूरन भगवाना। किरपा करे बिरधां बाल जवानां। सोहँ देवे आत्म साचा नाम ज्ञाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दा जाणी जाणा। साचा प्रभ सुणे पुकार। देही दु:ख दए निवार। वलिया छलिया इन्द्र जाल दए निवार। हाकन डाकन प्रभ साचा देवे मार। छदौण पौण अवा गौण दर साचे होए ख्वार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सोहँ खण्डा चलावे दो धार। साचा प्रभ होए सहाए। अम काज़ीआं दिख ना पाए। कुक्ख रोग प्रभ दए मिटाए। आत्म सुख सदा वसाए। मात कुक्ख प्रभ सुफल कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सरन पड़े दी लाज रखाए। सरन आए जो जीव बिल्लाए। दु:ख रोग ना कलि सताए। साचा सुख प्रभ साचा देवे, जो जन रसना सोहँ गाए। आत्म उतरे सारी भुख, निहकलंक जो दर्शन पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आस पुजाए। उतरे दु:ख सगल वसूरा। आत्म देवे प्रभ साचा नूरा। होए सहाई प्रभ वड सूरन सूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कला भरपूरा। सर्ब कला प्रभ भरपूर। देही दुखड़े कीने दूर। आत्म सुख उतरे भुख प्रभ साचा दिसे हज़ूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आसा पूर। सुरत शब्द प्रभ दवाए। तीन लोक वस कराए। नाम निरबाण प्रभ लगाए। जेतीआं मुशकलां तेतीआं आसान प्रभ बणाए। साचा नाम जो जन रसना गाए। पवण रूप विच मसाण रखाए। जीव वेखे दिस ना आए। जम का बेटा कर्म कमाए। आपणी कल कलि वरताए। काल काल काल सभ होए, आत्म चिन्त लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तीन लोक आण रखाए। ओहनी माता कोई सार ना जाणे। साचा प्रभ आप पछाणे। भुल्ले जीव सर्ब अञ्याणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं दी आपे जाणे। झूठे बीर सर्ब बेताले। हनवन्त अहिमद मुहम्मद होए बैताले। खिलंता सला सलसला प्रभ अग्न जोत विच गाले। निरंदी नेसरी केसरी शब्द मार महाराज शेर सिँघ होए आप रखवाले। सगती भुगती कर्म कमाया। झूठी जुगती मन डुलाया। रोग दु:ख दुख रोग प्रभ खेल रचाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दा होए सहाया। साचा प्रभ करे आकार। बीर बैताली करे ख्वार। इक्क लक्ख अस्सी हज़ार, प्रभ
साचा सोहँ मारे मार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जीवां जन्तां देवे जोत अधार । छल छिद्र जिस कमाया। उलट वाहू प्रभ लेख लिखाया। शब्द निरँकार प्रभ आप चलाया। विच संसार सर्ब माण गंवाया। कर जोत आकार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दु:ख रोग सर्ब मिटाया। दुखिया जीव दर बिल्लाए। काल बाल तन रिहा जलाए। धन माल किछ कम्म ना आए। गोद बाल जिस दिस ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं दी आस पुजाए। खट रोग प्रभ चुकाए। जीव जन्त कोई भेद ना पाए। नाड़ी बहत्तर प्रभ रिहा समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सरन पड़े दी लाज रखाए। प्रभ साचे सच कर्म कमाया। कुक्ख रोग सर्ब मिटाया। सुक्का काष्ट हरा कराया। अमृत आत्म सिंच प्रभ देही रोग मिटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच तेरी सरनाया । दु:ख कलेश प्रभ किया नबेड़ा। हिरदे सुख प्रभ सदा वसेरा। आत्म दु:ख मिटे अन्धेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई ना लाए देरा। साचा प्रभ कर्म कमाए। दर घर सभ बन्न्ह वखाए। वाट घाट कोई लँघ ना जाए। आन बाट प्रभ होए सहाए। विच ललाट साचे लेख लिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सरन पड़े दी लाज रखाए। गुर साइर गुर सरमपति गुर लखमी गुर दीना। गुर अञ्जन लहराया, गुरमुख साचे आत्म भीन्ना। प्रभ कुक्ख रोग मिटाया, शांत कराया सीना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दान दर आए सच दीना। दरोही खुदाए खुदाए नबी रसूल । दरोही चौंह यारां दरगाह ना होए कबूल। दरोही हज़रत पीर दस्तगीर प्रभ शब्द लगाए त्रसूल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा राह चलाए, बेमुख गए भूल। बी पहरबान महिबान बीदो बी खैर यामुहबैन बी खैर या अलाह। अज़मतो कसमतो अज़िबव अतिल हे या ऐली सर्ब ईस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द सरूपी जाए पीस। अमृत साचा गुर दर पाईए। पी अमृत आत्म तृखा मिटाईए। प्रभ अबिनाशी सद सद रसना गाईए। कलिजुग जामा भरम भुलेख, गुरमुख होए भुल्ल ना जाईए। प्रभ चुकाए साचा लेख, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साचे लेख लिखाईए। लिक्खया लेख सदा अटल। सृष्ट सबाई जाए हल्ल। प्रभ अबिनाशी कराए जल थल। गुरसिख साचा प्रभ दर बैठे मल्ल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस ना लाए घड़ी पल। जोत सरूप प्रभ दरस दिखाए। प्रगट जोत होए सहाए। सति सति सति प्रभ रिहा समाए। पति पति पति गुरसिख तेरी प्रभ साचा पति रखाए। मति मति मति प्रभ साची मति विच तेरी देह टिकाए। यति यति यति सोहँ साचा यति प्रभ आत्म वास रखाए। गति गति मित गति प्रभ तेरी आप जणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी आत्म अमृत मेघ वरसाए। साचा अमृत प्रभ दर पाया। पी अमृत आत्म रोग मिटाया । सुख जीव साचा सुख निज घर में पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरले
हिरदे वसाया। हिरदे वस्सया प्रभ अबिनाशी। आत्म दुबदा सारी नासी। देवे दरस घनकपुर वासी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां करे बन्द ख़ुलासी। पारब्रह्म तेरा साचा रूप। पारब्रह्म तेरी महिंमा अनूप। पारब्रह्म जोत सरूपी जोत सरूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नज़र ना आए कोई रंग रूप। प्रभ साचे सद अदेस्सया। प्रभ साचा गुरसिख साचे विच सद परवेशिआ । साचा प्रभ साचे दर खड़े ब्रह्मा विष्न महेषया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी कलिजुग किया भेस्सया। जोत सरूपी पहरया बाणा। तख्तों लाहे राजा राणा। सतिजुग साचा प्रभ विच मात दे लाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा शब्द चलाणा। भारत मात प्रभ दर पुकारी। कलिजुग जीव होए दुष्ट दुराचारी। दिवस रैण करन विकारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारी। गुरप्रसाद गुरदर पाया। गुरप्रसाद प्रभ दरस दिखाया। गुर प्रसाद प्रगट जोत प्रभ भोग लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साध संगत तेरा सोग मिटाया । साध संगत प्रभ दे वड्याई। साध संगत प्रभ भए सहाई। साध संगत सुरती सुरत ध्यान ज्ञान प्रभ दवाई। साध संगत चरन धूढ़ इशनान प्रभ दर नहाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सदा सहाई। साध संगत प्रभ पूरन आसा। साध संगत गुरचरन भरवासा। साध संगत होए आत्म रहिरासा। साध संगत प्रभ साचा सच रक्खे वासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए दासन दासा। साध संगत कलि पूरन भाग । निहकलंक चरन कलि गए लाग। बेमुख सोए गुरमुख साचे गए जाग। सोहँ साचा शब्द प्रभ उपजाया राग। होए सहाई वेले अन्त, प्रभ साचा पकड़े वाग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरन लेख लिखाए पहले माघ। सोहँ देवे साचा जाप। प्रभ मारे गुरसिख तीनो ताप। जन्म जन्म प्रभ उतारे पाप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई आप। मरू देवा छेआ देवी जा बसे असमाल जोगी की सुरई । गऊ चरदी चरदी बन में रही। कृष्न घनईआ लखमी नरायण साची धुन उपजाए दई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम सभ नष्ट करई। प्रभ साचे तेरे साचे भेद। सत्त काले सत्त सफेद। उत्तर पच्छिम डंक समेत। चौदां विद्या प्रभ असमेत। सोलां कला समरथ प्रभ सदा अभेत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा कोए ना पावे भेत। कलिजुग जीव भेद ना जाणे। जोत सरूप प्रभ पछाणे। साचा प्रभ सर्ब समाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आई साध संगत परवाने। जन भगतां प्रभ सदा सहाई। नित नवित्त प्रभ आवण जावण खेल रचाई। भगत जनां प्रभ साचा पित, पिता पूत प्रभ मेल मिलाई। मानस जन्म कलि जाए जित्त, जो जन आए निहकलंक तेरी सरनाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरी आत्म बूझ बुझाई। गुरमुख साचे बूझ बझईआ। प्रभ आत्म साची जोत जगईआ। सतिजुग साची प्रभ
सोहँ चलाए नईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग भगत जनां पैज रखईआ। भगत जनां प्रभ तारनहारा। प्रभ साचे दी साची कारा। जुगो जुग विच मात लए अवतारा। दुष्ट दुराचार प्रभ साचा करे ख्वारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत निरँकारा। जुगो जुग प्रभ मात विच आए। जोत सरूपी जामा पाए। भगत जनां दी बणत बणाए। वेले अन्त होए सहाए। विच मात प्रभ वड्याए। हँकारीआं प्रभ हँकार गंवाए। निमाणयां सिर हत्थ टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग साची जोत मात प्रगटाए। साचा शब्द गुरसिख कमाणा। मदिरा मास मनों तजाणा। रसना रस आत्म रस पाणा। अमृत साचा मुख चुआणा। राह साचा दस्स प्रभ भेव चुकाणा। दर आए नस्स, प्रभ देवे माणा। होए जाए वस, सोहँ शब्द जिस रसना गाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे अज्ञान अन्धेर मिटाणा। गुरचरन प्रीती साचा जोग। गुरमुख साचे आत्म रस भोग। देवे दरस प्रभ अमोघ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म कट्टे हउमे रोग। साचा प्रभ दरस दिखाए। भय भयानक होए सहाए। गुरमुख साचे लग्गे ना तत्ती वाए। रसना जप जप एका ओट रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साची जोत जगाए। गुरमुख साचे प्रभ जोत जगा। झूठी देही प्रभ जाए भाग लगा। हउमे ममता रोग प्रभ जाए दाग़ मिटा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द हिरदे जाए वसा। सोहँ शब्द जिस जन जाणया। साचा प्रभ सति कर मानया। गुरसिख साचा चले प्रभ के भाणया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस बिरध बाल अञ्याणया। कर दरस मन भए अनन्दा। आत्म उपजे परमानंदा। गुरमुख साचे प्रभ साचा शब्द लिखंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस गुणी गहिंदा। गुणवन्त गहर गम्भीर। दे दरस सांत करे सरीर। गुरसिख तेरी प्रभ साचा कट्टे भीड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत आत्म बख्शे जिउँ बालक माता सीर। अमृत आत्म आत्म रस। साचा प्रभ हो जाए वस। गुरचरन प्रीती साची नीती साचा राह प्रभ जाए दस्स। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरे हिरदे वस।