१५ चेत २००९ बिक्रमी माता बिशन कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल
बणत बणाए आप प्रभ, आपणी जोत प्रगटाए। बणत बणाए आप प्रभ, गुरसिख साचे लए जगाए। बणत बणाए आप प्रभ, विच चरन लए लगाए। बणत बणाए आप प्रभ, आत्म अन्धेर दए गंवाए। बणत बणाए आप प्रभ, साची जोत दे जगाए। बणत बणाए आप प्रभ, आपणी दया कमाए। बणत बणाए आप प्रभ, गुरमुख साचे बजर कपाट खुल्हाए। बणत बणाए आप प्रभ, साची जोत करे रुशनाए। बणत बणाए आप प्रभ, आत्म झिरना दे झिराए। बणत बणाए आप प्रभ, मुख अमृत दे चुआए। बणत बणाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। बणत बणाए आप प्रभ, जोत सरूपी दरस दिखावे। बणत बणाए आप प्रभ, अनहद साची धुन उपजावे। बणत बणाए आप प्रभ, अनहद साचा राग उपजावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी जोत आप प्रगटावे। साचे प्रभ बणत बणाई। आप आपणी जोत प्रगटाई। बेमुख आत्म अन्धेर रखाई। गुरमुख साचे बूझ बुझाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ दात झोली पाई। सोहँ एका भगत उधार। सतिगुर साचा इक्क रखाए शब्द संसार। बैठा अडोल विच जीव जन्त गुरमुख विरला पावे सार। साचा प्रभ एका देवे चरन प्यार। मातलोक मिले वड्याई, आत्म उपजे साची धुन्कार। दिवस रैण प्रभ एका शब्द चलावे भगत अधार। प्रभ साचा सच
मेल मिलावे, सद बख्शणहार आप दातार। भुलयां प्रभ मार्ग पावे, करे करावे करावणहार। कलिजुग जीव भेव ना पाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी पावे सार। गुरमुख साचे बूझ बुझाए। आप आपणा भेव खुल्हाए। एका रंग गुरसिख आत्म लाए। सोहँ शब्द प्रभ झोली पाए। दिवस रैण रसना गाए। अन्तकाल कलि ना लग्गे तत्ती वाए। मातलोक आए भगवन्त, सतिजुग साचा राह चलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जोत प्रगटाए। कलिजुग अन्तिम खेल रचावणा। बेमुखां नष्ट करावणा। सोहँ खण्डा प्रभ उठावणा। सतिजुग साचा मार्ग लावणा। एका एकँकार नाम एक धरावणा। सर्ब सुहाए थान बंक, चार वरन इक्क करावणा। इक्क कराए राउ रंक, ऊँच नीच दा भेव मिटावणा। सोहँ वजावे साचा डंक, चार कुन्ट जै जै जैकार करावणा। गुरसिख उधारे जिउँ त्रेता जनक, जोत सरूपी आत्म जोत जगावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा घनकपुरी विच पावणा। कलिजुग अन्तिम अन्त करा के। आपणी कल आप वरता के। जूठ झूठ सभ नष्ट करा के। तट तीर्थ सभ नाम मिटा के। खाणी बाणी गगन पताली एका जोत टिका के। सोहँ साचा शब्द विच मात चला के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग तेरा अन्त करा के। वेद अथर्बण जाए मिटा। अल्ला अलाहू जोत खिचा। ईसा मूसा मुहम्मदी कोई दीसे ना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलावे सभनी थां। चार कुन्ट जै जै जैकार। सोहँ शब्द वरते विच संसार। सतिजुग मातलोक लए अवतार। सच सुच्च प्रभ भरे भण्डार। कलिजुग जीव मूर्ख मुग्ध गंवार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा सोहँ मारे मार। लेख लिखाए प्रभ अलख अलेखा। दर आए प्रभ माण गंवाए कढ्ढे भरम भुलेखा। दर आए प्रभ दर्शन पाए, गुरमुख साचे प्रभ नेत्र पेखा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान शब्द लिखाए, मेट वखाए मस्तक लिखी जो रेखा। साचे प्रभ सच वड्याई। भगतन होए आप सहाई। रंकां सिर प्रभ हत्थ टिकाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत निरँजण मात प्रगटाई। साचा कर्म प्रभ कमाई। साध संगत भेव खुल्हाई। एका दूजा कोए रहण ना पाई। एका एकँकार एका नाम धराई। एका वरते विच संसार, वरन बरन प्रभ भेव मिटाई। साध संगत दर उतरे पार, जो चल आए सरनाई। गुर चरन पेखे हरि का द्वार, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पूरन आस कराई। गुर चरन हरि का द्वार, भगत जनां प्रभ परखे नीती। देवे दरस अगम्म अपार, गुरमुख साचे प्रभ काया सीतल कीती। हउमे मारे विच्चों हँकार, बेमुख पायण आपणी कीती। मदिरा मास करन आहार, अन्तकाल कलि जाए औध सी बीती। महाराज शेर सिँघ प्रगट होए चिट्टे असव असवार, जुगो जुग प्रभ साचे दी साची रीती। चिट्टे असव प्रभ प्रगट होए। राणा संगरूर प्रभ चरन बिलोए। होए प्रकाश त्रैलोए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दिसा साचा दर, दूसर नाही कोए। महाराज
शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जै जै जैकार होए तिन्न लोए। साचा प्रभ दरस दिखाए। राउ रंक प्रभ चरन लगाए। पार उतार प्रभ विच सेवा लाए। विच संसार माण रखाए। शब्द अधार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म शांत कराए। साचे प्रभ साची कारा। जोत सरूपी वरते विच संसारा। साचा प्रभ देवे दरस जोत सरूप अगम्म अपारा। साचा प्रभ अमृत आत्म बरस, साचा देवे मोख दुआरा। साचा प्रभ आत्म मिटाए सारी हरस, जो जन आए चरन दुआरा। साचा प्रभ दुखियां भुक्खियां कलि दु:ख भुक्ख अन्त प्रभ रोग निवारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे नाम अधारा। सोहँ नाम गुर दर पाया। भाण्डा भरम भन्न वखाया। साचा कर्म गुर दर लिखाया। मानस जन्म लेखे लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आए दर्शन पाया। कर दरस आत्म रस माण। आत्म उपजे सुख महान। सोहँ देवे प्रभ साचा दान। गुणवन्त आप भगवान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जीआं दा जाणी जाण। आप जाणे आप वखाणे। आप चलाए आपणे भाणे। पकड़ उठाए राजे राणे। राउ रंक इक्क प्रभ कराणे। ऊँच नीच दा भरम मिटाणे। सतिजुग साचे जीव उपाणे। साध संगत प्रभ मेल मिलाणे। आत्म ब्रह्म ज्ञान दवाणे। जोत प्रकाश होए महाने। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी गतिमित आपे जाणे। आपणा किया आपे जाणे। जीव जन्त ना कोए पछाणे। जुगो जुग भुल्ले जीव अञ्याणे। सोहँ शब्द प्रभ मारया बाणे। तख्तों लाहे राजे राणे। चरनी डिग्गण होए निमाणे। मस्तूआणे प्रभ साचे चरन लगाणे। दिवस चाली प्रभ जगत लेख लिखाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सभ दे माण गंवाणे। मस्तूआणे चरन टिकाए। हँकारीआं प्रभ हँकार गंवाए। कर ख्वार प्रभ सरन लगाए। देवे तार जो जन चरनी सीस झुकाए। उतरे पार जो जन सोहँ रसना गाए। जन्म ना पावे दूजी वार, निहकलंक सिर हत्थ टिकाए। भगत वछल आप गिरधार, मातलोक प्रभ जोत जगाए। सच सुच्च वरते विच संसार, सतिगुर साचा मार्ग लाए। बेमुखां ना दीसे उरार पार, प्रभ विच मञ्झधार डुबाए। निहकलंक चरन डिग्गे जो नर नार, प्रभ जोती मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त होए सहाए। साची सेव जिस जन कमाई। देवे दरस आप रघुराई। जम दूत कोई नेड़ ना आई। विच बबाण प्रभ लए बिठाई। सचखण्ड प्रभ दे पुचाई। जोत सरूपी प्रभ जोत जगाई। एका जोत होए रुशनाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मेल मिलाई। दर घर साचा जिस जन पाया। जोत सरूपी मेल मिलाया। आवे ना जावे जाए ना आए प्रभ आपणे रंग समाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड निवास रखाया। सचखण्ड निवास रखावे। आप आपणा भेव खुल्हावे। एका जोत जुगो जुग विच मात प्रगटावे। गुरमुख साचे प्रभ साची गोत बणावे। बेमुख आयण जायण दर रोत, मन विच हँकार रखावे। गुरमुखां प्रभ खोल्ह सोत, दुरमति मैल आप धुआवे।
महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर साचे मेल मिलावे। साचे प्रभ दया कमा। आपणी सरन लए लगा। सतिजुग सोहँ राग प्रभ दए चला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द जगत जाए धरा। सोहँ शब्द प्रभ जगत चलावणा। चार वरन प्रभ रसना गावणा। वरन बरन प्रभ इक्क करावणा। ऊँच नीच प्रभ सरन लगावणा। राउ उमराउ प्रभ नष्ट करावणा। निमाणयां निताणयां प्रभ चरन लगावणा। चतुर सुघड़ स्याणयां प्रभ सुरत शब्द जगावणा। बिरध जवान अञ्याणयां प्रभ एका शब्द वसावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत सिर हत्थ टिकावणा। पूरे गुर चरन बलिहार। बाहों पकड़ प्रभ जाए तार। एका बख्शे चरन प्यार। साची जोत देवे अधार। गुरसिख साचे कर्म विचार। जोत सरूपी जोत प्रभ करे खेल अपार। बेमुखां आत्म ना दिसे वेले अन्त करे ख्वार। गुरसिक्खां प्रभ जोत सरूप देवे दरस आत्म करे उज्जयार। सोहँ शब्द चार कुन्ट प्रभ कराए जै जै जैकार। साध संगत प्रभ दर सुहाए, दोए जोड़ करन निमस्कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरन नर अवतार। नर अवतार बणत बणावे। राउ रंकां सरन लगावे। साध संगत प्रभ हुक्म सुणावे। आपणे भाणे विच चलावे। राणा संगरूर संग रलावे। जमन किनारे प्रभ डेरा लावे। ज्ञानियां ध्यानियां प्रभ शब्द धुन उपजावे। चरन धूढ़ इशनानीआं प्रभ चरन सेव लगावे। प्रभ तोड़े माण अभिमानीआं, निहकलंक जोत प्रगटावे। सोहँ शब्द देवे साची बाणीआं, सतिजुग साचा राह बतावे। प्रगटे जोत वाली दो जहानिया महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हावे। साची जोत प्रभ जगा के। वड दाता वड जोधा वड सूरबीर बणे आपणा आप उपा के। सोहँ शब्द चलावे तीर, रसना प्रभ अल्हा के। बेमुखां पाए वहीर, गुरमुखां जाए धीर धरा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भेव जाए आप खुल्हा के। आपणा भेव आप खुल्हाए। राजे राणे प्रभ सरन लगाए। हरन फरन सर्ब खुल्हाए। वाली हिन्द प्रभ दया कमाए। सोहँ शब्द स्वास चलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल रचाए। साचे प्रभ साची कारा। साचा वरते जगत विहारा। प्रभ साचा करे रंग अपारा। जोत सरूपी प्रगट जोत देवे दरस जाए दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द जोत जगाए प्रगटाए विच झूठे देह मुनारा। वाली हिन्द प्रभ दरस दिखाए। सुरप्त राजा इन्द प्रभ चरन बहाए। वड्डा आप मृगिन्द आपणे रंग रंगाए। पकड़ वाली हिन्द प्रभ सरन लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल रचाए। साचे प्रभ सच कारज करना। साचे प्रभ सृष्ट सबाई वरना। साचे प्रभ सोहँ साचा नाउँ विच मात दे धरना। साचे प्रभ राउ रंक इक्क करना। साचा प्रभ भेद मिटाए वरना बरना। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द लगाए सरना। वाली हिन्द सरन प्रभ आए। दोए जोड़ सीस झुकाए। कलिजुग तामस मगरों लाहे। सतिजुग साचा राजस प्रभ आप अख्वाए।
महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द सतिजुग साचे लेख लिखाए। सतिजुग वरते सति करतार। सति सति सति होवे विच संसार। सोहँ शब्द चार कुन्ट जै जैकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग बख्शे मोख द्वार। वाली हिन्द प्रभ शब्द जणाए। दुखीआं भुखीआं प्रभ लेख लिखाए। आत्म सुखीआं प्रभ धुन उपजाए। कलिजुग बेमुखां प्रभ अन्तकाल दए सज़ाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा कर्म कमाए। साचा प्रभ सांतक सति। एका शब्द आत्म रखावे साचा यत। गुरमुखां जाणे प्रभ मित गति। साचा प्रभ जन भगतां देवे साची मति। एका शब्द देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरी रक्खे पति। पतिपरमेश्वर घर में आए। जोत सरूपी जामा पाए। आप अभुल सभ जगत भुलाए। आप अतुल सभ जगत तुलाए। आप अडुल सभ जगत डुलाए। सतिजुग साचा दर जाए खुल्ह, निहकलंक तेरी सरनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ रखाए। जगत भुलाए आप प्रभ, झूठे धन्दे ला। गुरमुख तराए आप प्रभ, आत्म साचा नाम वसा। जगत भुलाए आप प्रभ, बेमुख जीव उपा। गुरसिख तराए आप प्रभ, अपणी दया कमा। सृष्ट भुलाए आप प्रभ, उलटी मति वसा। गुरसिख तराए आप प्रभ, सोहँ शब्द जणा। सृष्ट भुलाए आप प्रभ, काम क्रोध हँकार विकार चला। गुरसिख तराए आप प्रभ, आत्म साचा दीप जगा। सृष्ट भुलाई आप प्रभ, उप्पर तट्ट तीर्थां धीआं भैणां गए पति गंवा। गुरसिख तराए आप प्रभ, आपणी सरन लगा। सृष्ट भुलाए आप प्रभ, कलिजुग ल्या जगत धरा। गुरसिख तराए आप प्रभ, सिर आपणा हत्थ टिका। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि सभ धामां दए मिटा। साचा प्रभ गहर गम्भीर। गंगा गोदआवरी खिच्चे नीर। अठसठ तीर्थ कोए ना देवे धीर। पीर पैग़ंबर औलिया ना कोए दस्तगीर। ईसा मूसा मुहम्मदी होए अन्त अख़ीर। प्रगटे जोत निहकलंक सदी चौधवीं लथ्थे चीर। सोहँ शब्द वजाए डंक, चार कुन्ट पै जाए वहीर। इक्क कराए इक्क चलाए इक्क बणाए इक्क सरनाए एका अंक, सोहँ नाम आत्म देवे धीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शांत करे सरीर, सोहँ देवे आत्म धीर। ओअँ आप जोत आकारा। ओअँ आप सदा निराधारा। ओअँ आप सदा निराहारा। ओअँ आप नैण मुँधारा। ओअँ आप जोत निरँकारा। ओअँ आप तीन लोक वरतारा। ओअँ आप मात पाताल आकाश करे उज्जयारा। ओअँ आप खण्ड ब्रह्मण्ड वरभंड जोत अधारा। ओअँ आप आपणे रंग रंगे करतारा। ओअँ आप जोत सरूपी पसर पसारा। ओअँ आप माया रूपी करे विहारा। ओअँ आप आपणी जोत करे आकारा। ओअँ आप लक्ख चुरासी बणे ठठयारा। ओअँ आप घड़े भन्ने अन्त ना पारावारा। ओअँ आप आप आपणा करे पसारा। ओअँ आप एका जोत एका गोत प्रभ निरँकारा। ओअँ आप मात जोत प्रगटाए वारो वारा। ओअँ आप मच्छ कच्छ प्रभ रूप अपारा। ओअँ आप बल
दुआरे जाए बावन रूप धारा। ओअँ आप नर सिँघ रूप करे अपारा। ओअँ आप दे दरस बालक ध्रू पार उतारा। ओअँ आप चक्र सुदर्शन दुरबासे मारा । ओअँ आप साचा नाम देवे जनक अधारा। ओअँ आप राणी तारा जोड़ी मेल मिलाए अपर अपारा। ओअँ आप भोग लगाए जाए बिदर दुआरा। ओअँ आप जुगो जुग लोकमात लए अवतारा। ओअँ आप राम रूप प्रभ साचे धारा। ओअँ आप निर्धनां प्रभ पावे सारा। ओअँ आप दर भीलणी भोग लगाए चरन छुहाए बणाए अमृत जल धारा। ओअँ आप सती अहल्या जाए चरन छुहाए दवाए मोख दुआरा। ओअँ आप जुगो जुग मातलोक लए अवतारा। ओअँ आप दर आए बिप्पर लाज रखाए। ओअँ आप जैदेव लेख लिखाए। ओअँ आप सैण रूप राजन जाए। ओअँ आप कबीर जुलाहा ज़ंजीर कटाए। ओअँ आप भगत रविदास कसीर लेखे लाए। ओअँ आप दर घर साचे नामे भोग लगाए। ओअँ आप धन्ने धीर धराए दरस दिखाए। ओअँ आप जुगो जुग जामा विच मात दे पाए। ओअँ आप भगत जनां दी पैज रखाए। ओअँ आप बेणी भगत जगत तराए। ओअँ आप अजामल विच बिबाण बिठाए। ओअँ आप पापण पूतना पार कराए। ओअँ आप बधक पकड़ गले लगाए। ओअँ आप जुगो जुग जामा विच मात दे पाए। ओअँ आप कलि जुग बणाई। ओअँ आप ऐड़ा अथर्बण वेद लेख लिखाई। ओअँ आप ईसा मूसा मुहम्मद संग चार यारां ल्या उपजाई। ओअँ आप कुरान अञ्जील तुरैत रिहा लिख्त लिखाई। ओअँ आप गुरू नानक विच जोत टिकाई। ओअँ आप जामे दस जोत सरूप रिहा समाई। ओअँ आप गुर अर्जन लेख लिखाई। चरन बहाए भगत जन सुर, बोध अगाध अगाध बोध शब्द लिखाई। ओअँ आप साची दात मात टिकाई। ओअँ आप कलिजुग जीवां वेले अन्त दे भुलाई। ओअँ आप सृष्ट सबाई माई बाप, जीव जन्त रिहा समाई। ओअँ आप सोहँ साचा जाप जगत दे चलाई। ओअँ आप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप खेल रचाई। जोत सरूपी खेल न्यारा। वरते वरतावे विच संसारा। जोत सरूपी प्रभ गिरधारा। गुरमुख साचे प्रभ आत्म देवे दरस अपारा। बेमुख दर ना पावे प्रभ की सारा। सोहँ शब्द जन हिरदे वाचे, प्रभ देवे मोख दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान निहकलंक अवतारा। सोहँ शब्द आत्म रास। साचा प्रभ सदा रक्खे वास। आत्म हँकार विकार जायण नास। सोहँ चले रसन स्वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान थिर घर करे निवास। सोहँ चले स्वास स्वासा। जोत सरूप करे प्रकाशा। देवे दरस प्रभ अबिनाशा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मानस जन्म कराए रासा। निहकलंक साचा रूप। निहकलंक जोत सरूपी साचा भूप। जगत महिंमा प्रभ अनूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत निरँजण सति सरूप। सति सरूप प्रभ सदा सतिवादी। प्रभ अबिनाशी आदि जुगादी। एका आकार सद ब्रह्मादी। साची धुन उपजावे सोहँ नादी। गुरमुख विरले पाई प्रभ जोत अगाधी। प्रभ
साचा होए सहाई, प्रभ साचा सद रसन अराधी। विच मात देवे वड्याई, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख तेरी आत्म साधी। गुरसिक्खां प्रभ माण दवाए। गुरसिक्खां प्रभ आण रखाए। गुरसिक्खां प्रभ सोहँ साचा शब्द जणाए। गुरसिक्खां आवण जावण प्रभ गेड़ कटाए। गुरसिक्खां अन्तकाल प्रगट जोत प्रभ दरस दिखाए। गुरसिक्खां प्रभ साचा दरगाह साची माण दवाए। गुरसिक्खां महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी गोद बहाए। गुरसिख सच धाम बहाए। साचा प्रभ सचखण्ड निवास रखाए। आवण जाण जाण आवण प्रभ गेड़ कटाए। एका माण एका ताण प्रभ चरन रखाए। भगत भगवान गुण निधान प्रभ दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विछड़यां कलि मेल मिलाए। विछड़यां प्रभ मेल मिलाया। आप आपणा दरस दिखाया। मातलोक सचखण्ड बणाया। जोत सरूप वरभंड समाया। नव खण्ड प्रभ एका जोत जगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाया। जोत सरूपी जोत धर। साध संगत देवे साचा वर। अन्तकाल कलि चरन लाग जायण तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, उच्चा सुच्चा साचा दर। साचा दर सचा दरबारी। नरायण नर निहकलंक अवतारी। सरन पड़ प्रभ जावे पैज संवारी। धरनी धर जगत पित गिरधारी। वरनी वर सोहँ नाम बण वपारी। करनी कर साचा शब्द रसन उचारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जाए पैज संवारी। पैज संवारे आप प्रभ, जुगो जुग विच मात दे आ। भगत उधारे आप प्रभ, साचे मार्ग ला। नाम चलावे आप प्रभ, एक शब्द चला। दरस दिखावे आप प्रभ, जो जन डिग्गे आ। मुख खुल्हावे कँवल नभ, अमृत देवे मुख चुआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सांतक सति सति सति दए वरता। सांतक वरते विच संसार। सोहँ शब्द प्रभ भरे भण्डार। कोटन कोट मंगण खड़्हे प्रभ द्वार। ना आवे तोट प्रभ साचा वड भण्डार। सोहँ शब्द प्रभ टिकावे जोत उपजावे साची धुन्कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माण रखाए जो आयण चल दरबार। गुर घर गुर दर दरबारा। साचा प्रभ जोत सरूप विच संसारा । वेखे विगसे जीव करे विचारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोए ना जाणे जोत सरूपी खेल अपारा। जोत सरूपी जोत प्रगटाए। साचा नाम प्रभ उपजाए। साचा धाम प्रभ वक्त सुहाए। सोहँ नाम साध संगत प्रभ भिच्छया पाए। साचा नाम जो जन रसना गाए। देवे दरस घनईआ शाम, निहकलंक कलि नाउँ धराए। सोहँ शब्द पिलावे साचा जाम, दिवस रैण रैण दिवस एका रंग समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जोत प्रगटाए। जोत निरँजण पूजण योग। हउमे विच्चों कट्टे रोग। सोहँ देवे साचा जोग। गुरमुख साचे प्रभ साचा आत्म मिटावे चिन्ता सोग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी प्रगट जोत दर घर आए लगाए भोग। उठ जीव जाग प्रभ दया कमाए। उठ जीव जाग, पूरन होए भाग, प्रभ दरस
दिखाए। उठ जीव जाग, प्रभ चरन लाग, अमृत प्रभ मुख चुआए। उठ जीव जाग, बण हँस विच्चों काग, सोहँ प्रभ साचा साची चोग चुगाए। उठ जीव जाग, प्रभ आत्म बुझाए आग, अमृत मेघ रिहा वरसाए। उठ जीव जाग, अनहद वजाए साचा राग, प्रभ साची धुन उपजाए। उठ जीव जाग, मानस जन्म ना लागे दाग़, प्रभ साचा कर्म कमाए। उठ जीव जाग, प्रभ साचा पकड़े वाग, वेले अन्त होए सहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत आत्म वरख, दु:ख भुक्ख सभ रोग गंवाए। दुखियां दु:ख प्रभ मिटाया। आत्म सोग सर्ब गंवाया। शब्द विजोग गुरसिख कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दूजा भउ चुकाया। चुक्के दूजा माण। साचा प्रभ बली बलवान। एका जोत जगे जगत महान। शब्द प्रभ बंध बंधान। कलिजुग जीव ना जाणे नादान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। साध संगत प्रभ दया कमाए। आत्म साचा दीप जगाए। बणाए चतुर सुजान, साध संगत गुर दर वड्याए। हरि हरि नाम रसना गायण रैण सबाए। प्रभ रसना गाण वेले अमृत, सृष्ट सबाई प्रभ सुंञ मसाण सवाए। साचा दर साचा दरबार निहकलंक विच मात लगाए। गुर संगत प्रभ किरपा धार, सोहँ शब्द झोली पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर आपणा हत्थ टिकाए। गुर दर आए आत्म जोत जगाए। मानस जन्म सुफल कराए। लक्ख चुरासी गेड़ कटाए। जन्म ना पाए दूजी वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आई संगत जाए तार। साध संगत दर दीबाण। दर घर साचे पावे माण। होए सहाई वाली दो जहान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा आवण जाण खेल मिटाण। बेमुखां प्रभ दिस ना आए। गुरमुखां प्रभ सदा समाए। जोत सरूपी मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा नाम जपाए। जोत निरँजण नाम निरँकारा। घनकपुरी बणाए सचखण्ड दुआरा। एका एक प्रभ जोत कर आकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नरायण नर अवतारा। नरायण नर प्रभ अबिनाश। घनकपुरी सद रक्खे वास। चार यारां कराए दास। जीव खपाए रसन लगाए जो मदिरा मास। भगत वड्याए चरन लगाए सोहँ जपाए स्वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत सद रक्खे वास। साध संगत प्रभ सद वसेरा। प्रगट जोत ना लावे देरा। अछल छल कराए जोत सरूपी हेरा फेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगटे जोत ना लाए देरा। प्रगटे जोत सिख समाए। नाड़ी बहत्तर बन्द कराए। आप आपणा विच टिकाए। जोत सरूपी जोत धर, गुरसिख गुर इक्क हो जाए। साध संगत दिसावे साचा घर, बेमुखां प्रभ पड़दा पाए। देवे दरस अवतार नर, रुढ़दा बेड़ा बन्ने लाए। गुरसिख साचे मूल ना डर, वेले अन्त प्रभ लए छुडाए। प्रभ का भाणा सिर ते जर, आत्म सोहँ धीर धराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सरन पड़े दी लाज रखाए। हत्थ ना आए वेला वक्त जगत विहाए। कलिजुग जीव रहे पछताए। बेमुखां प्रभ डन्न लगाए।
कोए ना जाणे प्रभ भगवाने, वेले अन्त दे सज़ाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नर्क निवास रखाए। गुरसिक्खां प्रभ धीर धराए। आत्म अमृत सीर पिलाए। हउमे ममता रोग गंवाए। सोहँ साचा जोग दवाए। दरस अमोघ प्रभ आप दिखाए। आत्म चिन्ता रोग प्रभ सर्ब मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हाए। खुल्हावे भेव भगत जन। सोहँ शब्द सुणावे कन्न। आत्म सीतल ठंडा तन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत उधारे जन। भगत जनां प्रभ सदा उधारे। विच मात सच्ची देवे सिक्दारे। एका बख्शे चरन प्यारे। गुरमुख साचे प्रभ चरन निमस्कारे। प्रगट जोत जोत सरूप देवे दरस कृष्न मुरारे। प्रभ दाता वड साचा भूप, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलंकनिह अवतारे। निहकलंक नर नरायण। सृष्टी सबाई वहाए वहन्दे वहिण। गुरसिख वड्याई प्रभ दरस पेखे नैण। आदि जुगादि प्रभ पति रखाई बण जाए साक सज्जण सैण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा लहणा गुरसिख लैण। दया कमाए दया नंद। आत्म उपजावे परमानंद। आत्म मिटावे अन्धेर अन्ध। रसना तजावे मदिरा मास गन्द। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत सदा बख्शंद। बख्शण योग आप प्रभ सूरा। प्रभ अबिनाशी सतिगुर पूरा। अनहद शब्द उपजावे साची तूरा। आत्म निर्मल जोत जगावे बख्शे सति सरूरा। महाराज शेर सिँघ शब्द लिखावे वरतावे ना रहे अधूरा। रैण सबाई मंगल गाया। गुर गोबिन्द दरस दिखाया। आत्म साचा सुख वसाया। संसा दु:ख सर्ब मिटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा कर्म कमाया। जरम कर्म लिक्खया धुर, प्रभ साचे लेख लिखाया। प्रभ दरसन को लोचण सुर, साचा प्रभ नज़र ना आया। साध संगत बैठे कलि प्रभ चरन जुड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दरस दिखाया, कलि मिल्या सचा सतिगुर। गुरचरन प्रीती पूरन घाल। साचा प्रभ सच घर देवे सचा धन माल। आत्म साची जोत जगाए, देह दीपक देवे बाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द देवे सचा धन माल। सोहँ शब्द वड ख़ज़ीना। गुरसिख रहण ना पाए जिउँ जल मीना। आप आपणे रंग रंगाए साचा प्रभ सद रंग भीन्ना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा शब्द दान दर दीना। साचा शब्द गुरचरन हेत। सच शब्द प्रभ साचा देत। साचा शब्द उधार पशू प्रेत। साचा शब्द महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख आत्म करे सुचेत। गुरसिख आत्म रंग रंगाए। अमृत आत्म गंग वहाए। वेले अन्तकाल कलि पार लँघ जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पवण सरूप स्वास चलाए। साचा प्रभ सिख पेखे नैण। प्रगटे जोत मुंकद मनोहर लखमी नरायण। साध संगत बणाए भाई भैण। सोहँ साचा जाम पिलाए, आत्म साची जोत जगाए, एका साचा नाम जपाए, किरपा करे आप नरायण। गुरसिख बेड़ा पार कराए, बेमुख बेड़ा मञ्झधार डुबायण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे रंग रंगाए। मोहण
माधव रंग अपारा। सांवल सुंदर कृष्न मुरारा। मातलोक लए अवतारा। सृष्ट सबाई होए दुखदाई ना कोए सहाई, अन्तकाल कलि लग्गे दु:ख भारा। साध संगत नाम ध्याई, वर घर साचा पाई, अवतार नर पूरन आस कराई, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा करे आप गिरधारा। गिरवर प्रभ गिरधार। सृष्ट सबाई करे ख्वार। ब्रह्मा विष्न महेष कोट खड़्हे द्वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कल वरते विच संसार। तारनहार सर्ब दाता। प्रभ अबिनाशी आत्म ज्ञाता। साध संगत बख्शे प्रभ चरनी नाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि विरले गुरमुख पछाता। गुरमुख विरला प्रभ अबिनाशी गाए। रसना जप जप जीव आत्म रस पाए। बेमुख जीव तप तप तप प्रभ अग्न जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त कोए ना पाए। प्रभ बेअन्त ना पारावार। गुरमुख विरले सन्त कलि आयण चल दरबार। दे दरस प्रभ अबिनाशी चार कुन्ट होए उज्जयार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सार। जीव काया रथ बणाए। महासार्थी आप अख्वाए। भुल्ले भुलाए जीव डुलाए। भेव जाणे ना राए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हाकन डाकन सिर मुंडवाए। हाकन डाकन सिर मुंडवाया। प्रभ अबिनाशी दया कमाया। दु:ख सुख कुक्ख सुफल प्रभ करवाया। उज्जल मुख प्रभ दर्शन पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रोग सोग सर्ब मिटाया। रोगी जीव दर बिल्लाए। आत्म दु:ख चैन ना आए। प्रभ दर्शन भुक्ख, कर दरस आत्म तृप्ताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन्म कर्म दे लेख लिखाए। लिक्खया कर्म धुर दरगाह। कलिजुग ना सूझे साचा राह। बेमुख ना सूझे साचा ना बूझे थां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली दो जहां। साचा प्रभ सुणे पुकार। दु:ख दर्द जाए निवार। करे बेनन्ती गुरसिख तीजी वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत चलाए सच विहार। गुरसिख बेनन्ती गुर दर। साचा प्रभ शब्द उपजावे अवतार नर। दु:ख दर्द मिटाए जन आए दर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत वरखे साचा सर। अमृत आत्म साचा रस। साचा राह प्रभ जाए दस्स। बेमुख दर आयण जायण हस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगाए जोत कोट रवि ससि।