पुस्तकालयभाग १

१७ चेत २००९ बिक्रमी रणजीत कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

साचा प्रभ दया कमाए। आप आपणी जोत जगाए। गुरसिख साचे जगत उपाए। आप आपणी सरनी लाए। आत्म साचा ज्ञान दवाए। रसना रस आत्म रस मुख कँवल खुल्हाए। आत्म साची जोत जगाए विच संसार प्रभ गिरधारे। भगत जनां माण दवाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान विच संसारे। जुगो जुग मात प्रकाशे। एका जोत प्रभ अबिनासे। भगत

जन सद रक्खे वासे। चरन प्रीती साची रहिरासे। जगत माया प्रभ दर तों नासे। एका जोत प्रभ अबिनाशी तेरी जोत प्रकाशे। एका शब्द चलाए उपजाए गुरसिख साचे प्रभ स्वास स्वासे। बाहों पकड़ उठाए साचे मार्ग लाए आत्म देवे पूरन धरवासे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे करे बन्द ख़लासे। साचा प्रभ बणाए बणत। गुरसिख उपजाए साचे सन्त। देवे वड्याई विच जीव जन्त। होए सहाई प्रभ साचा कन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, महिंमा बड़ी अगणत। महिंमा अगणत गणी ना जाए। आपणी बणत आप बणाए। प्रभ इकन्त एका जोत जगाए। प्रभ अबिनाशी गुरमुख विरले दया कमाए। जोत सरूप सर्ब वरतंत, बेमुख जीव भेव ना पाए। गुरमुख साचे साचा शब्द रसना मंत, प्रगट जोत दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा विच मात दे पाए। मातलोक प्रभ जामा धारे। जोत सरूप प्रभ निरँकारे। एका जोत तीन लोक आकारे। जोत सरूपी जोत प्रभ सृष्ट सबाई करे ख्वारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा विच मात दे धारे। जुगो जुग प्रभ जामा पा के। भगत जनां नूं चरनी ला के। सोया हिरदा गुरसिख जगा के। गुरसिख साचे सोझी पा के। कलिजुग माया तनों चला के। सोहँ साचा रसन चला के। अनहद धुन आत्म उपजा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म सुन्न जाए खुल्हा के। भगत जन तेरी वड्याई। तेरी महिंमा गणी ना जाई। साचे प्रभ मनी जोत टिकाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची बणत बणाई। साचा गुर गुर गोपाला। भगत वछल सद रखवाला। जुगो जुग सद प्रितपाला। साचा नाम देवे आत्म माला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी साचा दीपक बाला। सन्त जनां वर घर पाया। सन्त जनां हरि दर बुझाया । सन्त जनां सच मार्ग लाया। सन्त जनां भेव चुकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाया। सन्त जनां सदा बलिहार। सन्त जनां प्रभ जोत आकार। सन्त जनां एका दिसे दर दरबार। सन्त जनां निर्मल जोत करे आकार। सन्त जनां प्रभ बख्शे एका चरन प्यार। सन्त जनां सोहँ शब्द उपजे सची धुन्कार। सन्त जनां एका बणाए दिखाए चलाए रखाए साची धार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा करे आप करतार। सन्त संग प्रभ रंग रंगाया। सन्त रंग प्रभ इक्क मजीठ चढ़ाया। सन्त संग आत्म उपजे जोत सवाया। भगतन जंग काम क्रोध हँकार संग कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ खण्डा हत्थ फड़ाया। सोहँ तेरी साची धारा। गुरमुख विरला पावे सारा। जोत सरूपी वसे गिरधारा। प्रभ अबिनाशी ना दिसे सद अंदर बाहरा। जोत सरूपी जोत प्रभ बैठ अडोल करे आकारा। गुरमुख साचे पर्दे देवे खोल्ह, जगावे जोत अगम्म अपारा। प्रभ अबिनाशी सद वसे कोल, मूर्ख मुग्ध ना करन विचारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए जन सन्तां खोल्ह देवे दस्म दुआरा। खुल्हे

द्वार होए अतीत। प्रभ साचे दी साची प्रीत। कलिजुग जीव प्रभ साचा परखे नीत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस आत्म होए सीत। साचा सन्त सति कर जाणे। साचा सन्त सच घर पछाणे। साचा सन्त बोध अगाध शब्द लिखाणे। नाद अनादी सोहँ शब्द धुन उपजाणे। गुरमुख साचे सन्त प्रभ माण दवाणे। आत्म साचा रस प्रभ आप पिलाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे सन्त सद विच समाणे। प्रभ अबिनाशी जां दया कमाए। गुरमुख साचे मेल मिलाए। जोत सरूप दरस दिखाए। गुरसिख साचा हस्स हस्स प्रभ चरनी सीस झुकाए। बेमुख दर तों नस्स नस्स आपणा मुख छुपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी भेख वटाए। साचा प्रभ भेख धारे। साचा प्रभ आप गिरधारे। साचा प्रभ नैण मुँधारे। साचा प्रभ वड संसारे। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी पसर पसारे। साचा प्रभ जोत आकारे। साचा प्रभ सदा निराधारे। साचा प्रभ एका जोत आप निरँकारे। साचा प्रभ जोत सरूप विच संसारे। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा लोकमात विच धारे। साचा प्रभ सारंगधर। साचा प्रभ एका हरि। साचा प्रभ गुरसिख साचे चरन लाग जाए तर। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त पुचावे साचे घर। साचा प्रभ अपर अपार। साचा प्रभ जगत अधार। साचा प्रभ पारब्रह्म पूरन नर अवतार। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत निरँजण इक्क करतार। साचा प्रभ सर्ब सुखदाई। साचा प्रभ नाम वड्याई। साचा प्रभ आदि जुगादि होए सहाई। साचा प्रभ मात पताल अकाश तीन लोक रिहा समाई। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खण्ड ब्रह्मण्ड वरभंड एका जोत जगाई। साचा प्रभ सर्ब का ज्ञाता। साचा प्रभ सर्ब का नाता। साचा प्रभ गुरमुख साचे एका पित माता। साचा प्रभ सोहँ देवे साची दाता। साचा प्रभ अमृत मेघ बरसाए स्वांत स्वांता। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विरले गुरमुख कलि पछाता। साचा प्रभ सच करतारे। साचा प्रभ सच कल धारे। साचा प्रभ पारब्रह्म रूप अपर अपारे। साचा प्रभ जोत सरूप आप निरँकारे। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग आए वारो वारे। साचा प्रभ सो जन जाणे। साचा प्रभ आप आपणे रंग समाणे। साचा प्रभ गुरमुख साचे आत्म जोत देवे महाने। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे रंग समाणे। साचा प्रभ देवे दान। साचा प्रभ गुरसिख जगत रखाए माण। साचा प्रभ सोहँ उपजाए सुणावे कान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे लए पछाण। साचा प्रभ शब्द उपजावे। साचा प्रभ गुरमुख आत्म सुन्न खुल्हावे। साचा प्रभ एका साची धुन उपजावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सुरत शब्द दा मेल मिलावे। सोहँ शब्द धुन उपजा के। गुरमुख साचे प्रभ दया कमा के। अनहद अनाहत साचा राग आप सुणा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस बजर कपाट

खुल्हा के। सतिगुर साचा दया नंद। सतिगुर साचा गुरमुख उपजावे सतिजुग साचे चन्द । साचा प्रभ आत्म उपजावे परमानंद। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप सदा बख्शंद। साचा प्रभ सर्ब गुणवन्त। साचा प्रभ पूरन भगवन्त। साचा प्रभ गति मित मित गति जाणे सर्ब जीव जन्त। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वड्याई गुरमुख विरले सन्त। साचा प्रभ सदा संग साथा। साचा प्रभ नाथ अनाथा। साचा प्रभ गुरमुख साचे लेख लिखावे माथा। साचा प्रभ सतिजुग चलावे साची गाथा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग चलावे साची गाथा। साचा प्रभ त्रैलोकी नाथ। साचा प्रभ भगत वछल आप रघुनाथ। साची संगत प्रभ सदा संग साथ। वेले अन्त अन्तकाल कलि रक्खे दे कर हाथ। चार वरन चार कुन्ट इक्क चलाए सोहँ साचा राथ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस सगल वसूरे जायण लाथ। सतिगुर साचा सच घर आया। विच मात जोत सरूप सिँघआसण डेरा लाया। सर्ब मिटाए जाप ताप, एका रंग वरन चार चढ़ाया। बेमुखां होए अन्धेरी रात, प्रभ अबिनाशी दिस ना आया । गुर साचे चरन धूढ़ लाए माथ, कोटन कोट जन्म दे पाप गंवाया। बैठे अडोल आप इकांत, विच सिख देह समाया। कलिजुग जीव वेख मार झात, निहकलंक कलि जामा पाया। अमृत बरसे बूंद स्वांत, अमृत झिरना दे झिराया। प्रभ मिटाए भुलेखे भ्रांत, ऊँची कूक शब्द सुणाया। गुरमुख विरले आए शांत, अमृत बूंद प्रभ कँवल मुख चुआया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग विरले सन्त अमृत बूंद प्रभ मुख कँवल चुआया। जोत सरूपी दरस दिखावे। कँवल नैण विच मात दे आवे। सावल सुंदर रूप वटावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि दरस दिखावे। निहकलंक जीव ना जाणे। जोत सरूपी ना प्रभ पछाणे। गुरमुख चलाए आपणे भाणे। सोहँ साचा शब्द प्रभ विच स्वास चलाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दिवस रैण सद रसना गाणे। गुरसिख साचे बूझे दर। देवे दरस अवतार नर । जीव आत्म वेख साचा घर। बैठे अडोल हरी हरि। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसना जप जप जीव प्रभ सोहँ देवे साचा वर। आत्म वेख कर विचार। एका जोत जगे अपार। साची धुन उपजे धुन्कार। गुरमुख विरले प्रभ साचे पावे सार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां जाए तार। भगत जनां प्रभ आप जगाया। जोत सरूपी विच देह समाया। बाहों पकड़ कलि मार्ग लाया। सन्त जनां प्रभ मेल मिलाया। जोत सरूपी जोत धर, आत्म साचा दीप जगाया। किरपा कर अवतार नर, अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटाया। आत्म दिसे साचा सर, दिवस रैण रैण दिवस गुरसिख तीर्थ नहाया। कर दरस विच मात जीव जाए तर, जो जन सरनाई आया। साध संगत मूल ना डर, आदि जुगादि जुगादि आदि जुगो जुग प्रभ साचा होए सहाया। भगत जनां प्रभ होए सहाई। जुगो

जुग प्रभ साचे पैज रखाई। एका बख्शे साची दात सोहँ झोली पाई। सोहँ शब्द वड करामात प्रभ विच मात टिकाई। गुरचरन प्रीत साचा नात, गुरसिख भुल ना जाई। गुरसिख ना जाणे ज़ात पात, प्रभ पूरन बूझ बुझाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरी आत्म तृखा मिटाई। साचा प्रभ तृखा मिटाए। जोत सरूपी जोत जगाए। आत्म सुख देह उपजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। साचा प्रभ दया कमाए। गुरसिख पूरी आस कराए। सोहँ नाम धीर धरवास रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। आप आपणा राह चलाया। सोहँ साचा शब्द सुणाया। जीव जन्त कलि भुलाया। गुरमुख विरला चरन लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, घनकपुरी विच जामा पाया। घनकपुरी विच जामा धारे। देव देवीआं आयण दुआरे। जोत ना दिसे प्रभ गिरधारे। शब्द मार प्रभ साचा मारे। भगत जनां प्रभ किरपा धारे। विच मात लए अवतारे। भगत वछल आप गिरधारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक विच जामा धारे। भगत जनां होए सहाई। साचा प्रभ सदा सुखदाई। आदि जुगादि लाज रखाई। आत्म साध प्रभ साची जोत जगाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां सिर हत्थ टिकाई। भगत जनां प्रभ काज संवारे। आत्म जोत जगाए गुरमुख देह महल मुनारे। एका एक जोत होए उज्जयारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा करे आप करतारे। जोत सरूप सर्ब गवण। जोत सरूप तीन भवन। जोत सरूप सोहँ स्वास चलावे पवण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे दिवस रैण कदे ना सवण। दिवस रैण सद मंगल गाए। आत्म रंग प्रभ चढ़ाए। प्रभ अबिनाशी दया कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लक्ख चुरासी गेड़ कटाए। लक्ख चुरासी गेड़ कटाया। जोत सरूपी मेल मिलाया। सचखण्ड निवासी थिर घर वासी गुरमुख साचे सिर हत्थ टिकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रभ अबिनाशी जोत सरूपी मेल मिलाया। जोत सरूपी मेल मिलईआ। आवण जावण गेड़ कटईआ। गुरमुख साचे दर घर साचे माण दवईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी सचखण्ड निवास रखईआ। सचखण्ड धाम न्यारा। जगे जोत अगम्म अपारा। जोत सरूप आप निराधारा। एका एकँकार जोत निरँकारा। एका धुन एका धुन्कारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत अधारा। साचा प्रभ जोत अधारी। जीव जन्त प्रभ जोत पसारी। गुरमुख साचे सन्त प्रभ दया धारी। आप बणाए बणत, आप जोत करे उज्जयारी। आत्म रंगे साची रंगत, साची देवे नाम ख़ुमारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरन जोत नर अवतारी। नरायण नर जगत पित आए। आप आपणी जोत जगाए। गुरमुखां साचे दरस दिखाए। आत्म तृष्ना सर्ब मिटाए। लिक्खया सुख प्रभ आत्म सुख उपजाए। भुक्ख्यां भुक्ख दुखियां दु:ख प्रभ सर्ब गंवाए। महाराज शेर

सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आस पुजाए। साचा प्रभ आसा मनसा पूर। एका बख्शे चरन धूढ़। आत्म जोत जगावे साचा नूर। सोहँ शब्द देवे सति सरूर। अनहद उपजावे साची तूर। गुरमुख ना दिसे दूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोती नूर। जोत सरूपी जोत प्रभ, साची जोत जगाए। जोत सरूपी जोत प्रभ, चार वरन इक्क गोत कराए। जोत सरूपी जोत प्रभ, मदिरा मासी दए खपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां होए सहाए। आप आपणा भेव खुल्हा के। हँकारीआं प्रभ हँकार गंवा के। निर्धनां सिर हत्थ टिका के। सरधनां प्रभ पूरन आस करा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भाणा जाए वरता के। भाणा वरते प्रभ वरतार। कलिजुग अन्तिम आई हार। सोहँ शब्द मारे खण्डा दो धार। कलिजुग होए दो फाड़। बणत बणाई आप करतार। उठे लशकर रूसा भार। ईसा मूसा मुहम्मदी सभ करे ख्वार। प्रभ अबिनाशी प्रभ जोत चरन धरे जमन किनार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगावे आप निरँकार। जमन किनारे चरन टिकाए। वाली दो जहां विच देह आए। सोहँ साचा बाण प्रभ आत्म शब्द चलाए। सुरत शब्द शब्द ध्यान वाली हिन्द प्रभ लए उठाए। भय भयानक जोत सरूप प्रभ आपणा भय दिखाए। अचन अचानक प्रगट जोत प्रभ आपणा दरस दिखाए। जगे जोत आत्म होए उज्जयार, प्रभ आपणी बूझ बुझाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल रचाए। जमन किनारा साचा सर। निहकलंक लए चरन धर। सन्त जनां प्रभ साचा देवे वर। गुरमुख साचे प्रभ साचे आयण दर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाए अवतार नर। साचे प्रभ भेव खुल्हावणा। सोहँ शब्द दूत बणावणा। विच पवण चार कुन्ट चलावणा। जीव जन्त दे विच वसावणा। सोहँ जै जै जैकार करावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल रचावणा। सोहँ शब्द चार कुन्ट चलाए। वड वड सन्त प्रभ पकड़ उठाए। दिवस रैण जो सेवा लाए। साचा मेल सोहँ लेख लिखाए। एकँकार इक्क आकार, प्रभ आत्म एका साची जोत टिकाए। कर विचार विच संसार, शब्द अधार प्रभ अबिनाशी दूत पठाए। उपजे धुन्कार ना तुट्टे तार, सोहँ प्रभ दे साची तार बैठ अडोल कार कराए। आर पार पार आर पावे सार भगत अधार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ जै जै जैकार कराए। सन्त जनां प्रभ दूत बणा। सोहँ साचा दान झोली पा। साचा राग प्रभ आत्म उपजा। एका नाम गुरमुख साचे तेरी झोली पा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां हुक्म सुणा। हुक्म सुणाए आप प्रभ, सिर हत्थ टिकाए। हुक्म सुणाए आप प्रभ, वाली दो जहान विच मात दे आए। राउ रंक राजान प्रभ सरनी लाए। ऊँचो ऊँच महान प्रभ सन्तन जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आपणे दूत उपजाए। साचे प्रभ हुक्म सुणाना। राणयां महाराणयां अभिमान गंवाणा। निमाणयां

निताणयां प्रभ चरन लगाणा। गुरसिख सुघड़ स्याणयां प्रभ आपणी सेवा लाणा। जोत सरूप निहकलंक आपणा डंक वजाणा। बेमुखां वड वड ज्ञानियां प्रभ साचे मार्ग लाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम अन्त उलटी लट्ठ गिढ़ाणा। उलटी लट्ठ कलि गिड़ाए। कलिजुग जीव पीड़ पिड़ाए। मदिरा मास जो रसना लाए। कलिजुग आत्म गंवाया रस रसना रस होए हलकाए। साचा प्रभ वेले अन्त दए सज़ाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अपणा भाणा कलि वरताए। भाणा वरते प्रभ वरतावे। कलिजुग जीव भेव ना पावे। गुरमुख सोया प्रभ आप जगावे। कर किरपा आपणी सरनी लावे। सोहँ साचा नाम जपावे। आत्म साचा दीप प्रभ जगावे। बिन बाती बिन तेल करे रुशनावे। अमृत आत्म साचा सर, कोई विरला गुरमुख नहावे। बेमुखां मानस जन्म गया कलि हर, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आवे। गुरमुख साचा जाए तर, कर दरस आत्म तृप्तावे। सोहँ देवे साचा वर, दिवस रैण गुरमुख साचा गावे। देवे दरस जोत सरूप अवतार नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे घर आवे। दर घर आए आप गुर पूरा। भगत जनां प्रभ सदा हज़ूरा। साची देवे चरन धूढ़ा। अनहद उपजावे साची तूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जामा धारे सर्ब कला भरपूरा। प्रगटे जोत जिउँ त्रेता रामा। द्वापर आए नाम धराए घनईआ शामा। कलिजुग जोत प्रगटाए सोहँ चलाए साचा नामा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान नाउँ धराए, जोत सरूपी कलि पहरया जामा। प्रभ दरस उज्जल मुख। सुफल कराए मात कुक्ख। आत्म उपजावे साचा सुख । रोग मिटाए माया भुक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाए आण तराए, जोत मिलाए वास कटाए, उलटा बिरछ मात कुक्ख। गर्भवास प्रभ कटाया। इक्क धरवास चरन लगाया। सोहँ स्वास स्वास शब्द उपजाया। मानस जन्म महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सुफल कराया। मानस जन्म जन आप सुधारे। चल आयण निहकलंक दरबारे। प्रगट जोत पारब्रह्म परमेश्वर जोत सरूप निराधारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर किरपा पार उतारे। किरपा करे प्रभ रघुपत। सोहँ देवे आत्म साचा यति। साचा सति रखाए एका तत्त। गुरमुख उपजावे साचे प्रभ साची पावे मति। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप जाणे मित गति। सर्ब जनां प्रभ आपे जाणे। चले चलाए आपणे भाणे। तख्तों लाहे प्रभ राजे राणे। दर मंगण होए निमाणे। सन्त जनां दी प्रभ चरनी महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आत्म तोड़े सर्ब अभिमाने। आत्म तोड़े प्रभ अभिमाना। गुणवन्त प्रभ गुणी निधाना। सोहँ देवे प्रभ साचा दाना। आत्म उपजे ब्रह्म ज्ञाना। चरन धूढ़ बख्शे इशनाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाना। प्रभ अबिनाशी भेख धर। चार वरन जाए इक्क कर। राउ रंकां इक्क दिसावे दर। गुरमुख साचे सन्त प्रभ जाए भण्डार भर। बैठे रहण सदा इकन्त चल आयण प्रभ दर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप

ना जंमे ना जाए मर। जोत सरूप सदा समाए। जीव जन्त दे विच समाए। सन्तन यति प्रभ जोत धराए। झूठी सृष्ट अन्तकाल कलि प्रभ खेत कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल रचाए। सृष्ट सबाई खेद कराणा। प्रभ अबिनाशी सोहँ शब्द तीर चलाणा। सर्ब घट वासी चार कुन्ट वहीर कराणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे अमृत साचा रस पिलाणा। गुरमुख साचा गुर पछाणे। साचा रंग प्रभ अबिनाशी जाणे। वेले अन्त काल कलि प्रभ विच बिबाण बिठाणे। जोत सरूपी जोत प्रभ, दरगाह साची माण दवाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड निवास रखाणे। सचखण्ड सदा निवासा। जोत सरूप सदा प्रकाशा। साचा प्रभ सद सद विच रक्खे वासा। भगत जनां प्रभ दासन दासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मानस जन्म कराए रासा। भगत जनां प्रभ जन्म सुधारे। कर किरपा प्रभ पार उतारे। सोहँ साची नईआ चाढ़्हे। कलिजुग बेमुख जीव अन्तकाल कलि चबाए दाढ़े। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विच जोत अग्न दे साड़े। अग्न जोत जोत अग्न। बेमुख जीव सद मग्न। गुरमुख साचे प्रभ चरन लगण। देवे वड्याई प्रभ विच गगन। कलिजुग जीव अन्त होए नग्न। गुरमुख साचे आत्म साचे अमृत सोमे वगण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वड्याई जोत सरूपी दीपक जगण। जोत सरूपी दीप जगाए। सोहँ साची बत्ती लाए। प्रभ अबिनाशी दया कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सद समाए। गुरसिक्खां प्रभ माण दवाया। बेमुखां प्रभ दर दुरकाया। गुरसिक्खां प्रभ भउ चुकाया। बेमुखां प्रभ दिस ना आया। गुरसिक्खां प्रभ आत्म सुख उपजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे रंग रंगाया। सोहँ तेरी जै जैकार। वरते वरतावे विच संसार। जीव जपे जपावे दवावे मोख द्वार। जन रसना गावे प्रभ पार लँघावे, जन्म ना पावे दूजी वार। बणत बणावे गणत गिणावे, प्रभ अबिनाशी गुरसिख सन्त तरावे, एका देवे चरन प्यार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार कुन्ट कराए जै जैकार। जै जै जैकार कराए गुरदेव। कलिजुग जीव ना पायण भेव। प्रगटे जोत निरँजण देव। साध संगत सद रसना सेव। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन प्रीती साचा मेव। गुरसंगत गुर दर आई। प्रभ पूरन आस मन तन वज्जी वधाई। ऊँच नीच प्रभ सर्ब तराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां होए आप सहाई। साध संगत दर साचा पाया। प्रभ अबिनाशी भेव चुकाया। जोत सरूपी दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आए सीस झुकाया। साची दरगाह जन परवान। जो जन चरनी डिग्गे आण। प्रभ विच बिठाए अन्त बिबाण। गुरमुख साचे अन्त साची जोत मिल जाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप वाली दो जहान। सच घर प्रभ उपजाया। आप आपणा विच टिकाया। जोत सरूपी दीप जगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,

सति सति सति पुरख रहाया। सति सति सति जन जाणे। सति सति सति गुर पछाणे। सति सति सति गुर सति रखाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दरगाह साची देवे माणे। दरगाह साची खेल अतंत। एका दस्से प्रभ भगवन्त। भेव ना जाणे कोई जीव जन्त। गुर पछाणे गुरसिख जाणे विरला सन्त। जन सन्त चले प्रभ के भाणे, मेल मिलावा साचे कन्त। कलिजुग जीव भुल्ल ना जाह, प्रभ आप बणाई तेरी बणत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात पताल अकाश महिंमा बड़ी बेअन्त। अगणत महिंमा गणी ना जाए। कोटन कोट रहे दर घर भेव जन पाए। गुर ना बूझे ना दर सूझे प्रभ अबिनाशी नज़र ना आए। गुरचरन लाग घर साचा सूझे, महाराज शेर सिँघ दरस दिखाए। साचा घर सच दरबार। एका जोत प्रभ निरँकार। झूठी सृष्ट झूठा पसार। माया मोह आत्म हँकार। कलिजुग जीव गुर गुण विचार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच घर वसे आप निरँकार। साचा घर प्रभ सच बणाए। बणत बणत बणत सन्त प्रभ आप बणाए। अगणत अगणत अगणत महिमा गणी ना जाए। जन्त जन्त जन्त जीव प्रभ आप उपाए। इकन्त इकन्त इकन्त विच सर्ब समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर बैठा नज़र ना आए। दस्से घर आप अबिनाशी । साची जोत सच करे प्रकाशी। सदा अडोल प्रभ ना कदे विनासी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जीव जन्त समासी। जीव जन्त प्रभ सद समाया। निज घर वासी निज घर वास रखाया। बैकुण्ठ निवासी प्रभ अबिनाशी जोत सरूपी जोत जगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, करे बन्द ख़लासी जो जन सरनाई आया। चरन लाए राखे लाज। भगत उधारे संवारे काज। झूठी सृष्ट झूठी सांझ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ पहनावे आत्म ताज। नाम निधान गुर दर पिया। पूरब लहणा प्रभ साचे दिया। निर्मल किया गुरसिख जिया। मार मुकाए शब्द चलाए अमका जिया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, करे कराए वरताए आपणा किया। आप आपणे खेल रचाए। भूत भविख्त आप उपाए। लिख्त लेख प्रभ जन्म दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी खेल आप वरताए। आप उपाए बीर बेताले। जीव जन्त होए बेहाले। कोए ना होए सहाए विच मात करे खेल आप निराले। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे सदा संग तेरे नाले। सदा संग प्रभ संग समाया। आपणे रंग आप रंगाया। भुक्ख नंग प्रभ रोग कटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा सेवा लाया। प्रभ साचे सच सेवा लाया। आपणा भेव आप चुकाया। वड वड गुरदेव दरस दिखाया। वड दाता अलख अभेव गुरसिख समाया। सोहँ देवे साचा मेव, जो जन सेवा आया। वडा वड वड देवी देव, प्रभ सोहँ मेव चुकाए भेव, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा नाम जपाया।