५ जेठ २००९ बिक्रमी प्रेम सिँघ दे गृह पिण्ड बुग्घीं ज़िला अमृतसर
गुर दर सच दरबार। धरे जोत आप निरँकार। वरन गोत ना कोई पाए सार। एका जोत आदि अन्त एका एकँकार। एका जोत एका करे अकार। एका जोत जुगो जुग मात लए अवतार। एका जोत पारब्रह्म करे खेल अपर अपार। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान मूर्ख मुग्ध ना करन विचार। एका जोत प्रभ आप जगाऐ। एका जोत प्रभ आप बणाए। एका जोत प्रभ एक लिखाए। गुरमुख साचे तेरी आत्म जोत आण जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे बांहों पकड़ आण तराए। एका जोत जगत पित। आवे जावे नित नवित्त। जीव ना जाणे प्रभ गति मितक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जुगत जगत। जोत सरूपी जगत जगईआ। आप आपणी चलाए नईआ। सतिजुग साचा मार्ग लगईआ। चार वरन एका कराए भैणां भईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा नाम विच मात धरईआ। सोहँ नाम जगत टिकाए। वरन गोत प्रभ सर्ब मिटाए। एका जोत चार वरन जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,
निहकलंक कलि नाउँ धराए। चार वरन प्रभ जोत जगाए। सतिगुर साचा साचे मार्ग जाए लाए। आप आपणी बणत जाए बणाए। महिंमा अगणत सतिगुर सतिजुग साचे जाए लेख लिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जामा मातलोक विच पाए। मातलोक प्रभ जामा धारे। प्रगटावे जोत निहकलंक अवतारे। शब्द लिखावे वरतावे अपर अपारे। कलिजुग जीव सार ना पायण, बेमुख ना आयण दर दरबारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पंचम जेठ जामा मातलोक विच धारे। पंचम रैनड़ीए तैनूं मिले वधाई। प्रभ अबिनाशी दए वड्याई। भिन्नी रैनड़ीए तेरी रुत्त सुहाई। निहकलंक मात जोत प्रगटाई। भिन्नी रैनड़ीए तेरी कलि वड्याई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जोत जगाई। भिन्नी रैनड़ीए प्रभ भए दयाला। भिन्नी रैनड़ीए मात आए गुर गोपाला। भिन्नी रैनड़ीए साचे प्रभ साच दीपक रैण अन्धेरी बाला। भिन्नी रैनड़ीए जोत सरूपी जोत प्रभ भए आप कृपाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आया भगत रखवाला। भिन्नी रैनड़ी वक्त सुहाया। जोत सरूपी जोत प्रभ विच मात दीपक जोत जगाया। कलिजुग जीव रहे कलि सोत, दर घर आए गुरसिख प्रभ आए जगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भिन्नी रैण सुहाए लोकमात प्रभ भाग लगाया। रैण भिन्नड़ी वक्त विचारे। जोत सरूपी जोत प्रभ साची जोत विच मात अकारे। आवे जावे जोत जगावे प्रभ साचा विच संसारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि अचरज खेल करे अपारे। अचरज खेल आप प्रभ करया। जोत सरूपी जामा धरया। गुरमुख विरले प्रभ साचा कलिजुग वरया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त ना पारावरया । प्रभ का अन्त ना पाए कोए । जीव जन्त सभ रहे सोए। गुरमुख साचे सन्त खोल्हे तीने लोए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप भगवन्त वाली जहानां दोए। साचा प्रभ सति वरताए। आपणी बणत आप बणाए। गुणी गणत ना गणया जाए। कोटन कोट कोट कोट साध सन्त दिवस रैण रहे रसना गाए। बैठा आप इकन्त, बेमुखां दिस ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आदि जुगादि जुगादि आदि लोकमात सद आवे जाए। साचा प्रभ आदि जुगादी। साचा प्रभ सदा ब्रह्मादी। एका धुन उपजाए प्रभ नाद अनादी। खोल्हे सुन्न जोत सरूप, जीव जन्त सदा विस्मादी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत कलि विरले गुरमुख लाधी। जोत सरूप प्रभ जामा धार। एका जोत करे जगत अकार। एका गोत कराए सर्ब संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान निहकलंक नरायण नर अवतार। नरायण नर आप अख्वाए। सगली सैण आप तराए। गुरमुख खुल्हाए तीजा नैण, आत्म साची जोत जगाए। विरले गुरमुख कलि साध संगत मिल बहिण, प्रगट जोत निहकलंक दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साचे सन्त लए तराए। देवे दरस आप इकन्ता। मिटाए हरस गुरमुख साचे सन्ता। देवे
वड्याई विच मात सर्ब जीव जन्ता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाए मात बेअन्ता। कलिजुग किया खेल अपारा। जोत सरूपी किया पसारा। बेमुखां आत्म अन्ध अन्धयारा। गुरमुख साचे प्रभ आत्म जोत किया उज्जयारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलंकनिह साचा दर सच्चा दरबारा। साचा दर सच्चा दरबारा। वसे आप प्रभ निरँकारा। मूर्ख मुग्ध ना करन विचारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सारा। आप प्रभ जोती जोत। गुरमुख जगाए बेमुख रहे दर सोत। गुरमुखां नहाए आत्म तीर्थ बेमुख लगायण नर्कीं गोत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात जोत प्रगटाए एका जोत जोत सरूपी जोत। जोत सरूपी जगत विहारा। प्रभ साचे दी साची कारा। आवे जगत वारो वारा। गुरमुख विरला प्रभ करे विचारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बेमुखां चलाए खण्डा दो धारा। सोहँ खण्डा प्रभ हत्थ फड़या। बेमुखां प्रभ विच मात देवे भन्न जो घड़या। गुरमुख साचा निहकलंक सोहँ तेरा पढ़या। साचा नाम रसना जप, विच बैकुण्ठी वड़या। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सद दर आगे खड़या। सच्चा घर सच्चा दरबारा। जिथ्थे वसे आप निरँकारा। एका जोत होए उज्जयारा। एका शब्द सच्ची धुन्कारा। एका जोत जगत पसारा। एकम एके आप एक किया अकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आप निरँकारा। एका जोत प्रभ निरँकार। तीन लोक करे अकार। जोत सरूपी जोत प्रभ विच पताल नैण मुँधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगाए मात आए वारो वार। एका जोत जगत अकारे। एका जोत प्रभ गिरधारे। एका जोत सर्ब सिक्दारे। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तीन लोक होए पनिहारे। एका जोत जगत जगाए। एका जोत जीव जन्त बणाए। एका जोत मात पताल अकाश रहाए। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त रहाए। एका जोत जगत अकार। एका जोत जगत अधार। एका जोत पसर पसार। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप निरँकार। एका जोत जगत समाना। एका जोत सर्ब का ज्ञाना। एका जोत पुरख सुजाना। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाना। एका जोत आप गिरधारा। एका जोत जगाए सर्ब संसारा। जोत सरूपी जोत टिकाए मेट वखाए अन्ध अन्धयारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूपी सर्ब पसारा। जोत सरूपी जोत महाने। जोत सरूपी जगत रहाने। जोत सरूपी प्रगट जोत, आत्म देवे शब्द महाने। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, एका जोत जगाए विष्नूं भगवाने। एक जोत आप अकार। एका जोत विच मात प्रभ आए वारो वार। जुगो जुग प्रभ साचे दी साची कार। प्रगट जोत जाए बल द्वार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, एका जोत आप निरँकार। बल द्वार प्रभ जाए मंगया। बावन रूप धार प्रभ लाए अन्गया। झूठा देख जगत पसार प्रभ चरन निवार
भवजल पार लँघया। जोत सरूपी जोत अकार, अछल अछल्ल करे कराए जीव भुलाए ना कदे सन्गया। अछल अछल्ल ना छलया जाए। वल छल आप कराए। प्रगटाए जोत ना लाए पल, भगत जनां प्रभ होए सहाए। सृष्ट सबाई जाए हल, आपणी कल आप वरताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जुगो जुग विच मात दे आए। साचा प्रभ साची कारे। जुगो जुग जोत सरूपी जामा विच मात दे धारे। जगत जोत अकार कर भयो राम अवतारे। जन भगत उधार कर, रावण जाए सँघारे। साची जोत जगत अकार कर, जामा विच लोकमात दे धारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका जोत आदि अन्त निरँकारे। साची जोत मात अकार। द्वापर आए कृष्न मुरार। घनईआ काहन आप गिरधार। रमईआ राम जोत अधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप जोत निरँकार। जगाए जोत रमईआ रामा। नाउँ धराए घनईआ शामा। जगत आए पूर कराए प्रभ आपणा कामा। एका जोत जोत निरँकार, जुगो जुग जोत सरूपी पहरया बाणा। जोत साची सच अकारा। आया अथर्बण जगत विकारा। अल्ला अलाहू नूर होया उज्जयारा। साचा प्रभ खेल अपारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत अभेदा। साचा प्रभ सदा अभेदा। प्रभ का भेव ना पायण वेदा। वेदी वेद आप वड वेदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूपी अछल अछेदा। अथर्बण ऐड़ा अलाया। अल्ला अलाहू नूर उपाया। ऐड़ा अक्खर मुक्ख रक्ख, प्रभ कलिजुग लेख लिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी भेख वटाया। ऐड़ा अलाही नूर उपा। ईसा मूसा प्रभ दित्ती जोत जगा। जोत सरूपी भेख धर, सृष्ट सबाई लई भुला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव झूठे धन्दे लए लगा। ईसा मूसा प्रभ उपाया। आप आपणा पूत बणाया। एका सूत पेटा ताणा आप अख्वाया। विच अन्ध कूप प्रभ साचे दीप जगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप कलिजुग खेल रचाया। ईसा मूसा प्रभ उपाए। कलिजुग झूठा खेल मिटाए। वड पीर पैगम्बर औलीए प्रभ झूठे धन्दे लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लक्ख चार बत्ती हज़ार विच अन्धकार रखाए। कलिजुग वेला अन्त बणाई बणत, कलि आपणी जोत प्रगटाए। गुरमुख साचे सन्त जन, प्रभ साचा शब्द जणाए। आपणी बणत आप बणाए। बण मलाह आप चलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्त करन दी झूठी देह रचाए। ईसा मूसा जामा पाया। कलिजुग माया विच भुलाया। गुरमुखां गुर दरस दिखाया। आप आपणा भेद छुपाया। गुरमुखां प्रभ विच समाया। हउमे विच्चों रोग गंवाया। गुरमुखां प्रभ अन्ध अन्धेर गंवाया। आत्म साचा दीपक जोत जगाया। गुरमुखां गुर दर हरि हरि हरि मंगल गाया। जोत सरूपी जोत प्रभ, प्रगट होए दरस दिखाया। गुरसिखां देवे प्रभ वड्याई। गुर दर आए प्रभ साचा रसना गाई। साचा दर साचा घर साचा वर विच मात दे पाई। अवतार नर
जन सरनी पड़, वेले अन्त होए सहाई। आदि अन्त प्रभ सहारा। साचा प्रभ देवे मोख दुआरा। गुरमुख साचे कँवल नभ अमृत झिरना झिरे अपारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान लोकमात बणाए सचखण्ड दुआरा। खण्ड सच द्वार प्रभ बणाया। कृष्न मुरार जोत सरूपी भेख वटाया। जोत सरूप आप करतार विच मात दे आया। दुत्तर तार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप रघुराया। साचा प्रभ सच वरतंत। जोत निरालम प्रभ भगवन्त। कलिजुग भुलाए सारी आलम, गुरमुख जगाए विरले सन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बैठा अडोल आप इकन्त। आप अतोल जगत तुलाए। आप अभुल्ल सृष्ट भुलाए। वड अमुल ना किसे जणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम अन्त कराए। अन्तिम खेल अप प्रभ कराउणा। आपणा भेद आप प्रभ खुल्हौणा। आपणी सेव गुरसिख लगाउणा। वड वड वड देवी देव, गुरमुख साचा प्रभ उपजाउणा। अलख अभेव मात आप प्रभ अख्वाउणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान रसना गाउणा। साचा प्रभ अलख अभेवा। भेव ना पाए देवी देवा। गुरमुख साचे साचा प्रभ बख्शे चरन सेवा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अमृत देवे साचा फल सोहँ मेवा। साचा नाउँ जगत भण्डारा। खण्ड सच प्रभ साचे का सच दुआरा। कोटन कोट कोट मंगण खड़े दुआरा। कदे ना आवे तोट, साचा प्रभ आदि अन्त सदा जगत वरतारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका एक आप निरँकारा। निरँकार आप निरँकारी। एका जोत तीन लोक करे सिक्दारी। सृष्ट सबाई प्रभ चरन पनिहारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्त करे ख्वारी। कलिजुग तेरा अन्त कराया। ईसा मूसा विच मात उपाया। झूठे धन्दे विच जगत लगाया। छुरी कटार प्रभ हत्थ फड़ाया। गऊ गरीब उप्पर सीस टिकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, झूठा खेल मिटाया। अचरज खेल प्रभ आप बणाई। अथर्बण माण जगत दवाई। कलिजुग अन्तिम अन्तकाल प्रभ साची बिध बणाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलिजुग जीव खेल ना जाणे राई। झूठा मार्ग जगत लगा के। आपणी रचना आप रचा के। झूठे धन्दे जगत लगा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी खेल जाए आप खिला के। झूठा जगत झूठा अडम्बर। आप उपाए पीर पैगम्बर। अन्तिम अन्तकाल झूठा करे सुअम्बर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत सभ भरतम्बर। आपणी बणत आप बणाए। आपणा भेद ना किसे जणाए। जीव जन्त कोई सार ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भरम भुलेखे जगत भुलाए। कलिजुग जीव सुरत भुलाई। आपणा बैठे मूल गंवाई। दिवस रैण रैण दिवस कुकर्म रहे कमाई। सति सति यति यति आपणा आप रहे गंवाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत अन्त दे सजाई। ऐड़ा अथर्बण अलाही नूर। प्रभ अबिनाशी जोत सरूप। सर्ब जनां प्रभ आसा पूर। महाराज शेर सिँघ
विष्नूं भगवान जोत सरूपी सद हिरदे वसे, बेमुखां दिसे दूर। अमृत वेला वक्त सुहञ्जणा। जोत जगाए प्रभ निरँजणा। वक्त सुहाए प्रभ भय भंजना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरा साचा साक सैण सज्जणा। अमृत वेला अमृत भरया। गुरमुख साचा प्रभ दर खरया। जोत प्रगटाए जगाए अवतार नरया। वक्त सुहाए पैज रखाए गुर सरन आए जन तरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आसा वरया। अमृत वेला अमृत धार। गुरमुखां देवे चरन प्यार। साचा गुर गुरमुख साचा पावे सार। साची देवे नाम भिक्ख, जन मंगण खड़े द्वार। भगत जनां लेख साचे लिख, मानस जन्म जाए सुधार। आत्म मिटाए सारी भुक्ख, अमृत बरखे किरपा धार। गुरमुख मिटाए आत्म तृख, देवे दरस आप करतार। गुरमुख साचे साचे सिख, चल आयण प्रभ दरबार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत बरखे किरपा धार। अमृत वेला अमृत भरया। कर दरस प्रभ गुरमुख विरला कलिजुग हरया। गुरमुख विरले प्रभ अबिनाशी दर घर आए विरले वरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात जोत प्रगटे थिर घरया। थिर घर वासी थिर घर वास। एका जोत प्रभ अबिनाश। सर्ब घट मातलोक जोत प्रकाश। प्रगट होए प्रभ अबिनाशे। कलिजुग अन्धेर सर्ब विनासे। निहकलंक जोत सरूपी कीए वासे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जनां सद दासन दासे। दासन दास आप भगवान। वासन वास सर्ब जहान। नासन नास करे कलिजुग जीव बेईमान। निरासन निरास करे प्रगट जोत चतुर सुजान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा वड बली बलवान। वडा प्रभ बली बलवाना। जोत प्रगटावे घनईआ काहना। एका जोत जगाए रमईआ रामा शामा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक पहरया जामा। साचा प्रभ जामा धारे। जन भगत सुहण प्रभ चरन दुआरे। साचा माण दवाए जिउँ ध्रू दरबारे। प्रहलाद माण रखाया नर सिँघ रूप आप प्रभ धारे। बावन भेख धार, चार वेद मुख पाठ उचारे। चक्र सुदर्शन बाण मार, दुरबासा हँकार निवारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा मातलोक विच धारे। साचा प्रभ वक्त सुहाए। मातलोक प्रभ जोत जगाए। जन भगत प्रभ दर ल्याए। अवतार नर दया कमाए। भण्डारे भर प्रभ सेवा लाए। आत्म दर प्रभ दे खुल्हाए। अमृत सर प्रभ झिरना दे झिराए। सरन पर गुरसिख तर जाए। जनक भगत तीन लोक वड्याए। राणी तारा तार, साध संगत प्रभ माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए आप सहाए। गुरमुखां देवे प्रभ चरन प्यार। जोत जगाए प्रभ अगम्म अपार। वसे विच आप निरँकार। एका जोत आप पसार। जुगो जुग आए वारो वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी कृष्न मुरार। साचा प्रभ कृष्न मुरारी। भगत जनां प्रभ पार उतारी। दर्योध्न गंवाए माण, झुग्गी बिदर जाए पैज संवारी। सुदामे देवे माण, चरनी डिगे आप मुरारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत
सरूप प्रभ बनवारी। किरपा करे आप बनवारया। आए चरन प्रभ निमस्कारया। देवे माण जगत अपारया। महाराज शेर सिघ विष्नूं भगवान, माण रखाए विच संसारया। साचा प्रभ सच दुआरा। लेख लिखाए प्रभ अपर अपारा। नामदेव प्रभ साचे तारा। लेख लिखाए लेखे, वरते वरताए कराए साची कारा। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान मातलोक आवे जावे वारो वारा। जैदेव प्रभ तराया। साचा लेख प्रभ आप कराया। नाम देव माण दवाया। प्रगट जोत दर घर आए प्रभ भोग लगाया। वड वड वड प्रभ सिर छत्र झुलाया। आप देहुरा फेरया, सर्ब जीआं दा माण गंवाया। जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग जगत हित विच मात दे आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि जामा मातलोक विच पाया। मातलोक प्रभ जामा धरया। सरन लाग गुरमुख विरला तरया। दे दरस प्रभ आत्म कीना हरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जामा मातलोक विच धरया। मातलोक प्रभ जामा पाए। ओंकार जोत जगाए। विच संसार होए रुशनाए। अन्ध अंध्यार सर्ब मिट जाए। दर दरबार करोड़ तेतीस रखाए। नर अवतार चौथे जुग जामा विच मात दे पाए। हरिभगत अधार, निहकलंक कलि जामा पाए। सृष्ट ख्वार अन्तिम प्रभ कराए। हाहाकार विच कुन्ट चार मच्च जाए। आप निरँकार सद अडोल, सृष्ट सबाई आप डुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त जोत मात प्रगटाए। मातलोक प्रभ जोत जगा के। जन भगत प्रभ संग उपा के। साची बणत प्रभ जाए बणा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा विच मात दे पा के। लोकमात प्रभ वक्त सुहाया। उन्नीं सौ पंजाह बिक्रमी लेख लिखाया। साचा वक्त वेख, मातलोक प्रभ जोत जगाया। जोत सरूपी कीना भेख, सृष्ट सबाई तांईं भुलाया। कलिजुग जीव रहे वेखा वेख, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आया। बेमुख जीवां उलटी रेख, प्रभ गूढ़ी नींद सवाया। गुरमुख साचे आत्म वेख, प्रभ दर आए सीस झुकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा विच मात दे पाया। मातलोक होए अकारा। जगे जोत अगम्म अपारा। धरे जोत आप प्रभ निरँकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा किया पसारा। साचा प्रभ पसर पसारे। आवे जावे वारो वारे। कलिजुग जीव होए मूर्ख मुग्ध गंवारे। गुरमुख विरले आत्म रस पीव, आत्म जोत करे उज्जयारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल करे अपारे। अचरज खेल प्रभ अपार। प्रगटाई जोत विच संसार। बेमुख दर जायण रोत, नज़र ना आवे नैण मुँधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक आए जामा धार। साचा प्रभ जामा धारे। गुर गोबिन्द सच बचन लिखारे। वेले अन्त प्रगटे निहकलंक नरायण नर अवतारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जाणे सारे। गुर गोबिन्द सति बचन लिखाया। निहकलंक सर्ब समरथ अन्त जामा पाया। जोत सरूपी जोत धराया। गुरमुख
वेखे बेमुखां प्रभ दिस ना आया। मानस जन्म लगाए लेखे, चरन आए जिस सीस झुकाया। जो जन रहे भरम भुलेखे, प्रभ नर्क निवास रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा विच मात दे पाया। वक्त सुहाया आप प्रभ, कलिजुग जामा पाए। वक्त सुहाया आप प्रभ, आपणी जोत प्रगटाए। वक्त सुहाया आप प्रभ, कलिजुग अन्धेर मिटाए। वक्त सुहाया आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ नाउँ रखाए। वक्त सुहाया आप प्रभ, विच मात प्रभ भाग लगाए। वक्त सुहाया आप प्रभ, गुरमुख साचे आत्म जाग लगाए। वक्त सुहाया आप प्रभ, गुरमुखां हउमे अग्न बुझाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मातलोक विच पाए। मातलोक प्रभ साचा आया। पंचम जेठ मुख रखाया। घनकपुरी प्रभ भाग लगाया। माता ताबो कुक्ख सुफल कराया। सिँघ जवंद नाम वड्आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा नाम धराया। घनकपुरी प्रभ भाग लगाए। आप आपणी जोत प्रगटाए। देवी देव प्रभ सरन ल्याए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा विच मात दे पाए। पुरी घनक धाम न्यारा। सतिजुग उपजावे प्रभ विच संसारा। जोत जगावे प्रभ गिरधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नरायण नर निहकलंक अवतारा। घनकपुरी प्रभ जोत जगाए। वाक भविख्त प्रभ सति कराए। लिखाई लिख्त प्रभ आप वरताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत मात प्रगटाए। एका ओट निहकलंक रखा के। शब्द जोत गुर डंक वजा के। कोटन कोट प्रभ सरन लगा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल आप वरता के। जामा मातलोक विच पा के। साचे प्रभ जामा पाया। प्रभ अबिनाशी आपणा आप उपाया। आवण जाण इक्क खेल रचाया। कलिजुग जीआं भरम भुलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा विच छुपाया। आपणा आप प्रभ छुपाए। बेमुखां प्रभ दिस ना आए। आत्म वस रसना रस, मदिरा मास मुख रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीवां दिस ना आए। कलि जीव अन्ध अंध्यारे। साचा शब्द भुल्ले गंवारे। सुणाया सिद्ध नानक निरँकारे। मंगया दान प्रभ भगत भगवान, एका शब्द अधारे। एका शब्द जगत वरतारे। सतिनाम गुर भरे भण्डारे। चार कुन्ट आप वरतारे। कलिजुग जीव होए गंवारे। साचा प्रभ मनो विसारे। रसना करन सर्ब विकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, करे अन्त ख्वारे। गुरमुखां प्रभ दया कमाए। साची धुन शब्द उपजाए। शब्द सुरत मेल मिलाए। गुरमुख साचे बूझ बुझाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बांहों पकड़ लए तराए। बांहों पकड़ प्रभ आप उठाए। गुरमुख विरले प्रभ जगाए। एका धुन शब्द सुणाए। आत्म सुन्न खोल्ह वखाए। निहकलंक तेरे कवण गुण गाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान घनकपुरी कलि जामा पाए। साचे प्रभ जामा पाया। गुरमुखां प्रभ आप उपाया। आप आपणे जिहा बणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे रंग आप
रंगाया। आपणे रंग आप रंगाए। आत्म साची जोत जगाए। गुणवन्त गुण आप दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। आपणी दया आप प्रभ धारी। धरे जोत कलि वड संसारी। गुरमुख विरले कलि आयण तेरे चरन द्वारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं दी पैज संवारी। सर्ब जीआं दी पैज संवार। गुरमुखां देवे चरन प्यार। आत्म जोत करे उज्जयार। सोहँ शब्द उपजावे साची धुन्कार। गऊ गरीब प्रभ सुणी पुकार। सन्त जन बिल्लायण प्रभ चरन द्वार। कलिजुग जीव रखायण मदिरा मास रसन आहार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलिजुग आए जामा धार। प्रभ दर आए जीव जन्त पुकारे। अन्तिम अन्त काल कलि होए दुख्यारे। गऊ मात दर द्वार करे पुकारे। झल्ली ना जाए छुरी कटारे। बणे ग्वाला द्वापर कृष्न मुरारे। कलिजुग जीव होए दुष्ट दुराचारे। ईसा मूसा उम्मती, प्रभ करे ख्वारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा धारे। दुखियां जीआं प्रभ पाए सारे। हँकारीआं प्रभ हँकार निवारे। सोहँ शब्द चलाए खण्डा दो धारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे कलिजुग तारे। साचा मार्ग नानक गुर लाया। मन्त्र नाम सति मुख रखाया। रक्खी आप पति प्रभ दर मंगया प्रभ होए सुहाया। कलिजुग जीआं अन्तकाल कलि आपणा आप गंवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा विच मात दे पाया। गुर दस रहे जणाए। एका राह जगत चलाए। सति सति सति आत्म धीर रखाए। यति यति यति साचा यति नाउँ रखाए। पति पति पति प्रभ आप रखाए। गति मितक मित गत सर्ब जनां दी आप जणाए। कलिजुग जीव भुल्ले तत्त, साचा गुर जो गए बताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि जोत सरूपी जामा पाए। साचा मार्ग जगत चलाया। कलिजुग जीवां आप भुलाया। आपणा बिया आप वढ्ढ खाया। अन्तकाल ना कोई चले हिया, प्रभ अबिनाशी दे सजाया। आत्म जोत बुझाई दिया, अन्ध अन्धेर दे कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दे सजाया। कलिजुग जीव दुष्ट दुराचार। भुल्ले राम इक्क करतार। साचा छड्डया जगत विहार। निमाणयां निताणयां करन दुख्यार। सर्ब समाणयां वेले अन्त पावे सार। राजे राणयां प्रभ साचा करे ख्वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धरे जोत आप करतार। साचे पभ जोत जगाई। पंचम जेठ रुत्त सुहाई। कलिजुग जीव कौड़े रेठ प्रभ दर ना पाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त दे सजाई। पंचम जेठ जगत वड्याए। प्रभ अबिनाशी जोत प्रगटाए। आप आपणा नाउँ धराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, घनकपुरी विच जामा पाए। पंचम तेरी वड वड्याई। पंचम तेरी सर्ब सरनाई। पंचम प्रभ मुख रखाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम विच सद रिहा समाई। पंचम प्रभ लेख लिखाए। पंचम पंचम प्रभ साचा मार्ग लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा दरस दिखाए।
पंचम प्रभ पंचम आया। पंचम साचा मुख रखाया। पंचम मार पंचम उपजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा दरस दिखाया। पंचम प्रभ बणत बणाए। पंचम प्रभ जोत प्रगटाए। पंचम आए गुरसिख तराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ निहकलंक कलि जामा पाए। पंचम जेठ हरि हरि हरि प्रभ आया। पंचम जेठ दर दर प्रभ दर सुहाया। पंचम जेठ नारी नर, दर मंगल गाया। पंचम जेठ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूपी जामा पाया। पंचम जेठ तोड़े जन। हउमे रोग निवारे तन। सोहँ शब्द उपजावे कन्न। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा बेड़ा जाए बन्न्ह। साचा गुर सच घर आया। साचा धाम प्रभ आप सुहाया। साचा नाम विच जगत रखाया। साचा काम प्रभ आप कराया। साचा जाम गुर शब्द प्लाया। घनईआ शाम प्रगट जोत दरस दिखाया। रमईआ राम विच मात दे आया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ जाए उठाया। बाल अवस्था खेल अपारा। कलिजुग जीव ना पावे सारा। साचा सन्त सच्ची शब्द उपजे धुन्कारा। जगे जोत झूठी देह महल मुनारा। सुरत, शब्द शब्द सुरत खोल्ह देवे दस्म दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका देवे जोत अधारा। जोत सरूपी मेल मिलाया। सन्त मनी सिँघ माण दवाया। आपणा भेव आप खुल्हाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणी सरन लगाया। आपणी सरन आप प्रभ लाए। आत्म साची जोत जगाए। अज्ञान अन्ध दे मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, स्वछ सरूप दरस दिखाए। सन्त मनी सिँघ आत्म तृप्तासी। मिल्या प्रभ घनकपुर वासी। आत्म उतरी सर्ब उदासी। मिल्या प्रभ सर्ब घट वासी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप कराए नाम जपाए सृष्ट सभ दासी। साचे प्रभ जोत जगाई। आप आपणी बूझ बुझाई। आत्म दूजे दूज मिटाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द दे जणाई। साचा शब्द आप जणाया। निहकलंक विच मात दे आया। शाम रूप प्रभ नज़र ना आया। वड वड भूप प्रभ आप अख्वाया। ना रंग रूप बेमुखां दिस ना आया। एका सति सरूप प्रभ एका जोत जगाया। गुरमुख साचे तेरी देह विच अन्ध कूप, जोत सरूपी दीप जगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ पकड़ उठाया। सन्त मनी सिँघ प्रभ शब्द जणाए। दिवस रैण रैण दिवस बहिण ना पाए। मुखों सके ना कहण जो प्रभ सुणाए। आप जणाए जन गायण गाण, महाराज शेर सिँघ दया कमाए। साचे सन्त प्रभ किरपाधारी। दिसे बाल अवस्था नैण मुँधारी। साचा रस्ता गुर चरन द्वारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस कृष्न मुरारी। शाम रूप प्रभ दरस दिखाया। साँवल सुंदर प्रभ रूप वटाया। कँवल नैण प्रभ नज़री आया। सुंदर कुण्डल मुकट बैन, सिर हत्थ टिकाया। साचे सन्त दर लहणा लैण, प्रभ अबिनाशी दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणी सरन लगाया । साचे
सन्त प्रभ सति कर मान्नयां। चल्लया आप प्रभ दे भाणयां। आया दर होए निमाणयां। पाया माण विच सुघड़ स्याणयां। जाणी जाण आपणा बिरद आप पछाणयां। भगत भगवान इक्क रंग समाणयां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा भेव गुरमुख विरले कलि पछाणयां। सन्त मनी सिँघ आए दर। साचा प्रभ लए वर। बाल अवस्था सरनी पर। गुरमुख साचे मिल्या साचा घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणी जोत जगाए अवतार नर। बाल अवस्था खेल अपार। सन्त मनी सिँघ एका जाणे रंग करतार। कलिजुग जीव भुल्ले सर्ब संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान ना दिसावे बुझावे साचा सच द्वार। साचा सन्त सेव कमाए। दिवस रैण प्रभ रसना गाए। दरस पेखे नैण आत्म तृप्ताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी रिहा समाए। सन्त मनी सिँघ सति कर जाणो। आत्म गया सर्ब माणो। एका उपजे शब्द कानो। महाराज शेर सिँघ देवे शब्द वड्याई ना लगे संनो। शब्द धन्न गुर दर पाया। तन मन हरा कराया। सुण कन्न धुन उपजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख साचे सुन्न खुल्हाया। खुल्ले सुन्न उपजे धुंन। प्रभ साचे दी साची रुण झुण। आप सुणाए जगाए गुरमुख विरले चुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलिजुग जीव ना जानण तेरे गुण। प्रभ गुण जीव क्या जाणे। सो जाणे जिस आप पछाणे। जगत भुलाए राजे राणे। राउ रंक प्रभ आप मिटाणे। मिटाए शंक प्रभ शब्द लिखाणे। वजाए डंक सोहँ शब्द जै जै जैकार कराणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप चलाए आपणे भाणे। सन्त मनी सिँघ शब्द जणाया। आप आपणा भेद खुल्हाया। देवीआं देव घनकपुरी चल आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ खण्डा सीस लगाया। मातलोक अवतार धर। करे खेल अपार अपर। साचा प्रभ तारन तर। गुरमुख विरले आयण दर। बेमुख कलिजुग जीव जायण डर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान निहकलंक अवतार नर। साचा गुर सच्चा फ़रमाण। सच्चा कर्म सच्चा वरताण। सच्चा धर्म प्रभ चलाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप आपणी रखाए आण। सन्त मनी सिँघ प्रभ शब्द जणाए। आप आपणा हुक्म सुणाए। एका हुक्म जगत वरताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि सर्ब माण गंवाए। साचे सन्त प्रभ हुक्म सुणाया। अमृतसर दा राह बताया। सन्त मनी सिँघ सति कमाया। गुरमुख साचे प्रभ सीस उठाया। सच घर जाए प्रभ जाए टिकाया। पंचम गुर अर्जन जो शब्द लिखाया। हरि जू हरि मन्दिर प्रभ साचा आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भाणा आप वरताया। बाल अवस्था प्रभ खेल कराई। मंजी साहिब चरन टिकाई। लिख्त भविख्त सति वरताई। कलिजुग जीव सार ना पाई। पूरन सन्त प्रभ बूझ बुझाई। निहकलंक कलि जोत जगाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां अन्त दे सजाई। मंजी साहिब चरन प्रभ धरया। साचा सन्त प्रभ सरनी
परया। सर अमृत वड सर सरया। वेला अन्त अन्तकाल बेमुखां हरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे फल कुकर्म कर्म जीव जो करया। अमृत सर दे उठे पुजारी। कलिजुग जीव दुष्ट दुराचारी। आत्म होई अन्ध अंध्यारी। दिस ना आए जोत निरँकारी। मातलोक आए जामा धारी। बेमुखां आत्म होए हँकारी। सन्त आए करन ख्वारी। बांहों पकड़ दर दुरकारी। सर अमृत होई हाहाकारी। वेखण आए सर्ब नर नारी। प्रभ साचे खेल करी अपारी। कासद मंगाया आप गिरधारी। खोहे पर अपर अपारी। जीव जन्तां माया प्रभ पसारी। आत्म विच करन विचारी। प्रभ साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलिजुग जीव ना पायण सारी। साचा प्रभ सार ना पाई। आप आपणा रिहा छुपाई। कलिजुग जीव भरम भुलाई। प्रभ साचा सच वड्याई। निहकलंक कलि जामा पाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलि नाउँ धराई। साचा गुर सच घर आया। दर घर साचे चरन टिकाया। आपणा बचन सति कराया। बेमुखां बांहों पकड़ प्रभ बाहर कढाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भाणा आप वरताया। सन्त मनी सिँघ हुक्म सुणाया। निहकलंक विच मात दे आया। आपे आप करे कराया। सर अमृत सराफ दे, साचे सन्त प्रभ चरनी सीस झुकाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि सर अमृत थेह कराया। साचे सन्त कलम उठाई। प्रभ अबिनाशी शब्द जणाई। सर अमृत दी लिख्त लिखाई। प्रेत जून महंत बणाई। सर अमृत थोड़ा थोड़ा ढाही। विच निवास खण्डर रखाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दुष्ट दुराचारां दे सजाई। अमृत सर थोड़ा थोड़ा ढाहया । सन्त मनी सिँघ लेख लिखाया। साचा भेख निहकलंक वटाया। वेखा वेख जगत भुलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा घनकपुरी विच पाया। साचा खेल प्रभ वरतंत। पूर कराए बचन पूरन भगवन्त। शब्द जणाए मुख रखाए गुरमुख साचे सन्त । कलिजुग जीव होए अञ्याणे, प्रभ माया पाई बेअन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान भेद ना जाणे कोई जीव जन्त। जीव जन्त होए अञ्याणे। प्रभ अबिनाशी भेव ना पाणे। देवे वड्याई जो जन चले प्रभ के भाणे। साचा प्रभ देवे माणे। बेमुखां भुन्ने जिउँ भठयाले दाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तख्तो लाहे राजे राणे। अमृत सर साचा सर। बेमुख ना बूज्झया साचा दर। रामदास बचन गए हर। कलिजुग अन्तिम अन्त आपणा किया लैण भर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भाणा लैण जर। कलिजुग जीव होए निधान। खायण लग्गे पूजा धान। आप गंवाया प्रभ दा माण। एका छड्डया चरन ध्यान। आत्म होई सुंञ मसाण। अन्तकाल कलि फिरन जिउँ सुंञे घर काउन। दरगाह साची सच घर कोई ना देवे माण। प्रगटाए जोत अवतार नर, जन भगतां करे आप पछाण। कलिजुग जीव रसन विकारी। साचा गुर दरबार साचा वसे आप दरबारी। बेमुख जीव अन्ध अज्ञान, मदिरा मास, दर घर
करन रसन आहारी। आत्म चल्लया विकार, विषे विकारां विच ख्वारी। गुर अर्जन तेरा दर दरबार, कलिजुग जीवां अन्तकाल कलि गई मति मारी। भुल्ले सर्ब जीव अञ्याण, मूर्ख जीव होए नर नारी। जोत सरूप वेले अन्तकाल करे सर्ब ख्वारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे गुर शब्द जणाया। लिख्या धुरों आप उपजाया। साची सुर प्रभ राग उपाया। वासी घनकपुर विच मात दे आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलिजुग कराया। साचा प्रभ रंग करतार। वरते वरतावे विच संसार। करे करावे सच विहार। जोत सरूपी प्रगट जोत, निहकलंक अवतार । महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सन्त मनी सिँघ देवे तार। सन्त मनी सिँघ आप तराया। आप आपणे मार्ग लाया। साचा शब्द प्रभ उपजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पुरी अनन्द दा हुक्म सुणाया। सन्त मनी सिँघ सति कर मन्नया । साचा शब्द साचा गुर बेड़ा बन्नया। गुरमुख साचे जाए तर, कलिजुग जीव अन्तकाल कलि होए अन्नया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख विरले मन्नया। साचा प्रभ सच घर आया। सन्त मनी सिँघ संग रलाया पुरी अनन्द आ डेरा लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साचा कर्म कमाया। साचा शब्द सति जणाए। आप आपणी जोत प्रगटाए। निहकलंक नाउँ धराए। जगत पित आप अख्वाए। भगतन हित कलि जामा पाए। पुरी अनन्द भाग लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बाल अवस्था दया कमाए। पुरी अनन्द आप प्रभ आए। आपणा धाम आप सुहाए। गुर गोबिन्द वाक भविख्त सति कराए। लिखाई लिख्त निहकलंक भुगताए। साची बणत जगत बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराए। आप आपणी जोत प्रगटा के। आपणा बिरद रक्खे आ के। गुर गोबिन्द जिथ्थे गया गवा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा धाम फिर उपजा के। गुर गोबिन्द एह ओट रखाई। निहकलंक प्रभ जामा पाई। पूरन भगवन्त एका जोत आप रघुराई। साचे सन्त प्रभ देवे वड्याई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणी खेल आप बणाई। सन्त मनी सिँघ कर्म कमाया। सतिगुर साचा कंध उठाया। पुरी अनन्द विच फिराया। कल्गीधर अवतार कलि आया। कलिजुग जीआं प्रभ पड़दा पाया। बेमुखां दिस ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा आप छुपाया। सन्त मनी सिँघ पल्ला फेर। शब्द जणाए सुणाए तिन्न तिन्न वेर। प्रभ अबिनाशी जोत प्रगटाए वक्त ल्यावे राउ रंक चरन लगाए घेर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए करे रुशनाए ना लाए देर। साचा सन्त हुक्म सुणाए। कलिजुग जीव आए हस्से हस घर जाए। प्रभ अबिनाशी दिस ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माया पड़दा पाए। माया पड़दा प्रभ ने पाया। दूई द्वैत विच भुलाया। झूठी जमाइत विच रुलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप आपणा आप छुपाया। सन्त मनी सिँघ ऊँच
पुकारे। कल्गीधर आया अवतारे। एका जोत आप निरँकारे। मातलोक प्रगटे नैण मुँधारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत कृष्न मुरारे। सन्त मनी सिँघ दए दुहाई। पुरी अनन्द दी सुणे लोकाई। प्रभ अबिनाशी सार ना पाई। आवे जावे वेखे हस्स हस्स उठ उठ घर तुर जाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलिजुग दे सजाई। साचे प्रभ सति कर्म कमाया। सन्त मनी सिँघ शब्द उपजाया। नीला चोला आप रंगाया। साचे सन्त तन पहनाया। बांहों पकड़ सीस उठाया। कूचो कूच आप फिराया। अमाम मैहन्दी विच मात दे आया। उम्मत मुहम्मदी सार ना पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाया। साचा प्रभ दया कमाए। आप आपणी जोत प्रगटाए। दीन मुहम्मदी आप उपाए। वड वड मुहम्मद अहिमद एका नाम रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, झूठा खेल मिटाए। साचा प्रभ सर्ब उपाए। आप आपणा विच टिकाए। आपे विच आपे बाहर रहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत एका रंग रंगाए। अन्तिम पीर मुहम्मद उपाया। दो शम्बा दिवस लिखाया। नौं रबीउल अव्वल नाम धराया। पंज सौ इकत्तर ईसवी जगत उपाया। एका जोत एका अकार विच मात कराया। विच संसार दीन मुहम्मदी प्रभ आप उपाया। दीन मुहम्मदी आप उपाया। जोत सरूपी सीर प्लाया। जोत सरूपी धीर धराया। वड पीरन पीर आप अख्वाया। साचा पीर आत्म रखाए सति। साचे मार्ग लाए प्रभ साचा रक्खे पति। साचा वणज कराए आप बुझाए आपणा तत्त। वाली दो जहान रक्ख वखाए जो जाणे मित गति। सिध्धे मार्ग प्रभ साचे लाया। आप आपणा राह बताया। कलिजुग जीव झूठे धन्दे विच फसाया। आप पुटाए कलिजुग नीव, अन्तिम करन दी बणत बणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आप रघुराया। नूर मुहम्मदी आप उपा। एका नूर साची जोत प्रभ आत्म दए जगा। उपजे तूर बख्शे, एक धुन वजा। ना दिसे दूर, प्रभ सदा हज़ूर, प्रभ आपणा आप रिहा वखा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत रिहा जगा। एका जोत आप जगाए। दीन मुहम्मदी इक्क चलाए। चार यारां संग रलाए। जोत सरूपी जोत प्रभ आप आपणी दया कमाए। चाली बरस दु:ख उठाया। प्रभ अबिनाशी नज़र ना आया। दिवस रैण रैण दिवस सद रसना गाया। छे सौ ग्यारां ईसवी प्रभ दया कमाया। एका शब्द धुन प्रभ साचे आप उपजाया। खोल्ह वखाई आत्म सुन्न, नूरो नूर कराया। जोत सरूपी जोत हरि सभ थांईं होए सहाया। चाली बरस दु:ख उठाए। जगत भुक्ख बहुत सताए। जगत मनुक्ख देण सजाए। एका सुख प्रभ साचा रसना गाए। उतरे भुक्ख जोत सरूपी जोत प्रभ दर्शन पाए। होई अवस्था चाली साल। दया कीनी प्रभ कृपाल। आत्म दीपक दिया बाल। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणा बिरद संभाल। ऐड़ा अथर्बण अलाहू नूर। सर्ब कला प्रभ किया भरपूर। आत्म जोत जगाई कोहतूर।
एका देवे सति सरूर। होए सर्ब सहाई सर्ब जनां दी आसा पूर। वडी वड वड्याई, प्रभ दर हज़ूर। जिस जन प्रभ पति रखाई, सो जन वड सूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी एका नूर। एका नूर आत्म धरया। सर्ब कला भरपूर, आप आपणे जिहा करया। दीन मुहम्मदी वड जोधा सूर, कर दरस प्रभ साचा तरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अन्त ना पारावरया। अन्तन अन्त होए दु:ख भारी। शत्रू करन मुहम्मद ख्वारी। छड्डया मक्का होए लाचारी। मदीने आया शाह द्वारी। काअबे डेरा लाया, वड होई दुष्वारी। प्रभ साचा दया कमाया। आत्म देवे शब्द ज्ञाना, हउमे लथ्थी तनों बिमारी। साचा साहिब रसना गाया, आत्म जोत होई उज्जयारी। प्रभ अबिनाशी घर में पाया, वडी होई जगत सिक्दारी। विच सृष्टी माण रखाया, रक्खे लाज आप वड मुरारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलि खेल रचाया, एका जोत आप निरँकारी। साचा मार्ग मुहम्मद चलाया। चार यारां संग रलाया। एका वक्त जगत भुलाया। कलिजुग जीव सर्ब डुलाया। आपणा मूल आप गंवाया। सदी चौधवीं अन्तिम अन्त लिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा खेल आप रचाया। सदी चौधवीं होए अख़ीर। दीन मुहम्मदी पए वहीर। चार कुन्ट ना कोई देवे इस नूं धीर। ना कोई सहाई पीर पैगम्बर औलीआ पीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाया तीर। अन्तकाल अन्त लिखाया। साचा वक्त भगत जणाया। वेला वक्त ना किसे लँघाया। बणाए बणत जिस जगत बणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त दे सजाया। वेले अन्त कौण छुडाए। आप मुहम्मद रिहा लिखाए। जोत सरूपी जोत आपणा नूर उपाए। नूर नूर नूर प्रभ विच मात दे आए। सर्ब कला भरपूर एका जोत जगाए। जोत जगाए जिउँ कोहतूर, बेमुखां दिस ना आए। निहकलंक अवतार नर, आपणा भेख आप वटाए। वेला अन्त अन्त कलि आए। अहिमद मुहम्मद रहे जणाए। पीर पैगम्बर सय्यद कोई रहण ना पाए। जोत सरूपी जोत अलाहू जोत उपाए। अमाम मैहन्दी प्रभ नाम रखाए। एका साचा नूर बेमुखां दे सजाए। आपे अमाम आपे शाम आपे राम आप अख्वाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साची जोत जगाए। मातलोक वक्त विचार। आवे जावे वारो वार। पुरी अनन्द कर खेल अपार। नीला रंग किया करतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रंग रंगाए नीला सिर दस्तार। अनन्द पुर भए अनन्दा। प्रगटे जोत गुर गोबिन्दा। दुरमति मैल जाए धोत, जो जन आए सरन लगन्दा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पतित पावन सद बख्शिंदा। पतित पापी प्रभ उधारे। चरन आए जो निमस्कारे। गुण अवगुण प्रभ ना चितारे। गुरमुख जन प्रभ पार उतारे। कलिजुग बेमुख जीव ना पायण सारे। वेला अन्त आए हुण, शब्द चलाए खण्डा दो धारे। कवण जाणे निहकलंक तेरे गुण, सृष्ट सबाई होए दो फाड़े। महाराज शेर
सिँघ विष्नूं भगवान, अग्न जोत विच साड़े। बेमुख कलि आए हार। सोहँ खण्डा चले दो धार। जीव जन्त होए ख्वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द मारे मार। साचा शब्द प्रभ चलाया। सोहँ खण्डा हत्थ उठाया। एका डण्डा सिर लगाया। आत्म रंडा जगत कराया। गुरमुख साचे विच नव खण्डा माण दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विच ब्रह्मण्डां गुरसिख बहाया। खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ उलटाए सच घर वसे। गुरमुख साचे आत्म जोत जगाए कोट रवि सस्से। बेमुख दर आयण जायण डर डर नस्से। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म अन्धेर रखाए जिउँ चन्द मस्से। गुरमुख आत्म उज्जयार। बेमुख कलि होयण ख्वार। गुरमुख शब्द धुन्कार। बेमुख प्रभ दर दुरकार। गुरमुख खोल्हे प्रभ दस्म दुआर। बेमुख आत्म अन्ध अंध्यार। गुरमुख जोत जगे अपर अपार। बेमुख डुब्बे लहिंदी धार। गुरमुख अन्तकाल कलि उतरे पार। जोत सरूपी प्रभ खेल न्यार। आप आपणा किया पसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुखां जाए पैज संवार। आपणी सार आपे जाणे। कलिजुग जीव होए अन्जाणे। गुरमुख साचे सुघड़ स्याणे। प्रभ साचा साचा रंग सदा ही माणे। देवे दरस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाने। जोत सरूप प्रभ दरस कर। गुरमुख साचा जाए तर। एका दिसाए साचा घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका देवे साचा वर। गुरमुख सच राह चलाए। आप आपणी सेवा लाए। मानस जन्म सुफल कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड सच घर दिसाए। साचा घर सचखण्ड द्वार। जिथ्थे वसे आप करतार। एका एक अकार। बैठा अडोल आप निराधार। कलिजुग जीव ना पायण सार। मातलोक आए प्रभ जामा धार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरले पकड़ बाहों कलि जाए तार। तारनहार आप समरथ। गुरमुखां रक्खे दे कर हत्थ। बेमुखां प्रभ पाए नत्थ। सोहँ शब्द चलाए साचा रथ। साचा प्रभ महिंमा अकथ्थ। सृष्ट सबाई होई सत्थ। अन्तकाल प्रगट जोत प्रभ सृष्ट सबाई जाए मथ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब कला समरथ। सर्ब कला वड भरपूरा। वडा गुर आप वड सूरा। शब्द लिखाए वरताए ना होए अधूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म जोत जगाए मिटाए सगल वसूरा। साचे सन्त गुर कीनी दया। जोत सरूप सदा दिस रिहा। एका जोत प्रकाश झूठी देह भया। पंचम होए नास प्रभ साचा नाउँ ल्या। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे विच समाया। आप आपणे विच समाया। आप आपणा प्रभ उपाया। आप आपणा ननाउँ धराया। आप आपणा भेख वटाया। आप आपणा लेख लिखाया। कलिजुग जीव जगत वेख प्रभ दए सजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा विच मात दे पाया। पंचम जेठ शब्द जणाए। वड वड सेठ प्रभ नष्ट कराए। कौड़े रेठ प्रभ पीड़ पिड़ाए। जोत सरूपी दाढ़ा हेठ आप चबाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं
भगवान, कलिजुग उलटी लट्ठ आप गिड़ाए। पंचम जेठ प्रभ साजन साजा। आपणे आप बणे वड राजा। आप आपणे सीस सिर रक्खे ताजा। गऊ गरीब सुण पुकार विच मात आए गरीब निवाजा। वड वड शाहूकार प्रभ खोल्हे पाजा। निमाणयां निताणयां प्रभ जाए तार, साचा आपणा रक्खे आप लाजा। गुरमुखां देवे चरन प्यार, अनहद धुन उपजावे साचा रागा। एका देवे शब्द अधार, निहकलंक जोत प्रगटाए विच माझा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप प्रभ साजन साजा। पंचम जेठ वक्त सुहाया। आपणा आप जगत उपाया। जन भगतां साचा लेख लिखाया। प्रभ दा वाक सदा भविख्त, जीव ना जाणे ना प्रभ जणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाया। पंचम जेठ जगत प्रभ आए। गुरमुख साचे आप उपजाए। मातलोक प्रभ आप वड्याए। आप आपणे काज रचाए। वड वड राजन राज प्रभ ख़ाक रुलाए। आप साजे सारे साज, ऊँचो नीच प्रभ नीचों ऊँच कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ लिख्त लिखाए। साचा प्रभ साचा लेख जोत सरूपी प्रभ का भेख। सृष्ट सबाई प्रभ हत्थ रेख। बैठा अडोल विच रिहा वेख। पहली माघ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग लगाई साची मेख। साचे प्रभ सतिजुग लाया। निमाणयां निताणयां प्रभ गले लगाया। राउ उमराउ ख़ाक रुलाया। वडे वडे शाहो किते थाउँ ना पाया। साचा प्रभ अगम्म अथाहो, जोत सरूपी विच मात दे आया। जुगो जुग बेपरवाह आप आपणा खेल रचाया। कोई ना लवे उभे साह, सोहँ खण्डा हत्थ उठाया। चार कुन्ट चार वरन करन वाह, वाहवा वाहवा महाराज शेर सिँघ जोत प्रगटाया। पंचम जेठ शब्द जणाए। आपणा भेद आप खुल्हाए। अछल अछेद विच मात दे आए। चार वेद भेद ना पाए। जोत सरूप जोत प्रभ सर्ब रिहा समाए। सृष्ट सबाई होए खेद, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम अन्त कराए। पंचम जेठ पंचम वड्आया। पंचम प्रभ मुख रखाया। राजन राज प्रभ पंचम जणाया। साजन साज प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सतिजुग साचे सिर पंचम ताज रखाया। पंचम होए तेरी सिक्दारी। पंचम प्रभ पैज संवारी। पंचम लेख लिखाए आप गिरधारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका देवे सोहँ सतिजुग साची सिक्दारी। सोहँ शब्द जगत प्रकाशे। कलिजुग अन्धेर सर्ब विनासे। एका जोत जगे अबिनाशे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई गाए स्वास स्वासे। स्वास स्वास गाओ प्रभ अबिनाशी, सोहँ धुन उपजावणा। आया प्रभ सर्ब घट वासी, सृष्ट सबाई एका मार्ग लावणा। प्रगट जोत घनकपुर वासी, आपणा नाम जपावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान निहकलंक कलि नाउँ धरावणा। सोहँ शब्द जगत चलाए। वरन चार प्रभ दे सुणाए। एका सरन निहकलंक रखाए। तारन तरन प्रभ आप हो जाए। पंचम जेठ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा आप भेत खुल्हाए। पंचम
जेठ पंचम जीआ। पंचम नाम पंचम वर दिया। पंचम पंचम सोहँ साचा बिया। पंचम पंचम पंचम आत्म अमृत रस पीआ। गुरमुख साचे अमृत रस पंचम किया निर्मल जीआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाया दिया। आत्म जोत होए उज्जयारी। गुरमुख साचे प्रभ पैज संवारी। आप खोल्हे प्रभ दस्म दुआरी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप जोत निरहारी। साचा प्रभ सद निराहारा। जोत सरूप आप करतारा। करे मात आप पसारा । देवे दान जीव जन्तां नाम अधारा। वड करामात सोहँ रसन उचारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप दिसाए साचा दर दरबारा। साचा दर वड दरबार। चार वरन इक्क अधार। साची सरन निहकलंक अवतार। ज़ात पात प्रभ दए निवार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे रंग रवे करतार। साचा प्रभ सरन लगाए। वरन बरन सर्ब हटाए। राउ रंक इक्क कराए। सोहँ साचा डंक प्रभ आप वजाए। एकम एकँकार एका नाम रखाए। आत्म मिटाए सर्ब शंक, जो जन बूझ बुझाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी खेल रचाए। पंचम जेठ पंचम पाया। पंचम विच प्रभ आप वसाया। पंचम ताज प्रभ आप पैहनाया। संवारे काज होए सहाया। रक्खे लाज महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब सुखदाया। साचा प्रभ सर्ब सुखदाई। गुरमुख साचे वज्जी वधाई। दिवस रैण रैण दिवस प्रभ साचा रसना गाई। गुरमुख साचे लहणा लैण, चल आए प्रभ सरनाई। बेमुख आए दर गए मुख भवाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब जनां विच रिहा समाई। गुर का शब्द सर्ब गुण। गुर का शब्द उपजावे साची धुन। गुर का शब्द गुर दर आए सुण। गुर का शब्द मेल मिलाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग गुरमुख चुण। गुर का शब्द गुरसिख तराए। आत्म रंग मजीठ चढ़ाए। गुर शब्द मेल मिलाए। गुर शब्द गुरसिख कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप आपणी सरन लगाए। गुर शब्द गुर दर पाओ। आत्म संसा रोग मिटाओ। एका शब्द निजानंद उपजाओ। परमानंद गुरसिख समाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस आत्म तृप्ताओ। गुर दरस सभ रोग विनासे। गुर दरस गुरमुख होए जिउँ कंचन पासे। गुर दरस गुरमुख साचे आत्म साची जोत प्रकासे। गुर दरस अज्ञान अन्धेर सर्ब देह विनासे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान करे बन्द खलासे। गुर शब्द गुरसिख कमावणा। साचा नाम रिदे वसावणा। सोहँ साचा जाम आप पिलावणा। पूरन काम विच मात करावणा। सतिजुग साचा सच सच वरतावणा। राउ रंक प्रभ इक्क करावणा । एका डंक सोहँ शब्द चार कुन्ट वजावणा। चार कुन्ट चार वरन प्रभ बांहों पकड़ उठावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी सरन लगावणा। अन्तकाल कलिजुग आए। प्रभ अबिनाशी खेल रचाए। पार ब्यासों चरन टिकाए। अन्ध अंध्यार सृष्ट हो जाए। वड जोधे जोध प्रभ पकड़
उठाए। हँकारीआं प्रभ लए सोध, अग्न मेघ वरसाए। आप बणे अगाध बोध, बोध अगाध प्रभ शब्द लिखाए। सृष्ट सबाई लए सोध, सिँघासण डेरा लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल कलि रचाए । पार ब्यासों चरन धर। अन्तिम खेल प्रभ जाए कर। माझा देस जाए हर। चरन लाग दोआब जाए तर। साचे प्रभ सर्ब गुणां भरपूर, मस्तूआणा उपजाए साचा सर। मस्तूआणा मोख द्वार। धरे जोत आप करतार निहकलंक अवतार। जोत जगे अगम्म अपार। राउ रंक प्रभ करे ख्वार। सुहाए बंक जिस जाए द्वार। वजाए डंक शब्द धुन्कार। एका अंक रूप करतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच्ची सरकार। साचा प्रभ सच्ची सरकारा। आप चलाए जगत विहारा। राजस करे आप वरतारा। आप लेख लिखाए सतिजुग अगम्म अपारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग चलाए साची कारा। मस्तूआणे चरन टिकाए। साधां सन्तां माण दवाए। हँकारीआं मदिरा मास अहारीआं प्रभ पकड़ उठाए। जगत करे ख्वारीआं, दर मंगण भिक्ख ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल मस्तूआणे जोत जगाए। मस्तूआणे जोत जगा। राणा संगरूर प्रभ लए उठा। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणा दरस दए दिखा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणी सरन लए लगा। आप आपणी सरन लगाए। आत्म साची जोत जगाए। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटाए। सञ्झ सवेर प्रभ इक्क कराए। एका जोत दीप जगाए। खोल्हे सोत होए रुशनाए। दुरमति मैल धोत प्रभ निर्मल कराए। अमृत आत्म प्रभ दर रस पीत, आत्म शांत कराए। आपणी भुल बख्शाए जो पिछे कीती, आगे प्रभ मार्ग पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सति सति प्रभ दर्शन पाए। साचा प्रभ सति वरताए। सच सुच्च विच देह वसाए। गुरमुख साचे सरन लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा सिर हत्थ टिकाए। आप आपणा सिर हत्थ टिकाए। तीन लोक दी बूझ बुझाए। एका दूज सर्ब मिटाए। ज्ञान गूझ भेव चुकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, राणा संगरूर दया कमाए। राणा संगरूर दर माण दवाए। सन्त मनी सिँघ जोत जगाए। साचा तिलक विच ललाट लगाए। सतिजुग साचा गुर उपजाए। चार वरन सरन लगाए। आप आपणी दया कमाए। एका जोत प्रभ विच देह जगाए। वरन गोत जगत मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणा साचा धाम उपजाए। सन्त मनी सिँघ मिले वड्याई। सतिजुग साचे प्रभ बणत बणाई। चार वरन आयण सरनाई। हरन फरन प्रभ दे खुल्हाई। चरन आए जो जन बख्शाई। चार कुन्ट तेरे नाम दुहाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दे वड्याई। चार कुन्ट पाए आण। कलिजुग चुकाए झूठी काण। एका शब्द सोहँ बाण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जनां दा जाणी जाण। सन्त मनी सिँघ जोत जगाए। राउ उमराउ सरन लगाए। जोत सरूपी विच
समाए। तीन लोक प्रभ वड्याए। सतिजुग साचा सीस छत्र झुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साची दया आप कमाए। साचा कर्म आप कमा। राणा संगरूर संग रला। आपणा बाणा प्रभ लए बदला। साचा भाणा जगत वरता। अन्न्हा काणा इक्क थां बहा। सुघड़ स्याणा चरन लगा। राजा राणा सभ तख्तों लाह। वड वड महाराणा आप अख्वा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा शब्द विच मात दए चला। मस्तूआणे माण दवाए। आप आपणा चरन उठाए। साध संगत संग रलाए। वड वड साचे सन्त प्रभ शब्द सुणाए। बैठे इकन्त जो लिव लाए। प्रभ की महिंमा बड़ी अगणत, नीचो नीच ऊँचो ऊँच आप अख्वाए। आप बणाए सर्ब दी बणत, अंडज जेरज उत्भुज सेतज रिहा समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख साचे मेल मिलाए। साचा वक्त वक्त सुहावणा। जमन किनारे प्रभ चरन टिकावणा। वड वड दरबार प्रभ आप लगावणा। सच सच सिक्दार आप अख्वावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत सन्त जन सुरत शब्द प्रभ आप जगावणा। सुरत शब्द प्रभ सन्त जगाए। एका शब्द आप उपजाए । साचा राग साची धुन उपजाए। खुल्ले सुन्न उठे जन जिन प्रभ दया कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अचरज खेल जमन किनारे आप कराए। जमन किनारे प्रभ जोत अकार। एका शब्द प्रभ रक्खे गुंजार। बेमुख जीव ना पायण सार। मदिरा मासी ना आयण चरन द्वार। राउ रंक ना प्रभ करे विचार। निमाणयां निताणयां प्रभ बांहों पकड़ कलि जाए तार। राजे राणयां प्रभ देवे दर दुरकार। चल आए सरन होए निमाणयां, प्रभ बेड़ा कर जाए पार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान प्रगटे जोत निहकलंक नरायण नर अवतार। निहकलंक जोत जगाए। जमन किनारे साचा धाम उपजाए। साचा प्रभ वड कर्म कमाए। साचा प्रभ दरबार जा लगाए। साध संगत प्रभ संग रलाए। वड वड प्रभ साधन सन्त शब्द जणाए। आप प्रभ भगवन्त साचा मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी प्रगट जोत गुरमुख साचे दरस दिखाए। साचा प्रभ सच कर्म कमाए। आपणी खेल आप रचाए। जोत सरूपी भेख वटाए। माया सुख आप प्रभ उपाए। वाली हिन्द दरस दिखाए। दरस दिखाए भय रखाए दिस ना आए। रोए घिगआए प्रभ प्रगट होए दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलिजुग वेला अन्तिम अन्त कराए। वाली हिन्द प्रभ दरस दिखाए। जोत सरूपी जोत जगाए। आप आपणा भेव चुकाए। भुल भुल रुल रुल प्रभ दर पाए। खुल्ल खुल्ल प्रभ शब्द जणाए। अतुल्ल अतुल्ल प्रभ आप तुलाए। पारब्रह्म अचरज खेल कलि आप कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द सरन लगाए। वाली हिन्द सरन लगावणा। आप आपणा प्रभ प्रगटावणा। साचा सच दरबार दिल्ली शहर लगावणा। चार वरन सतिजुग साचा प्रभ राह बतावणा। सोहँ साचा शब्द सुणावणा। चार वरन
प्रभ एका मार्ग लावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान राउ रंक ऊँच नीच इक्क करावणा। साचा मार्ग प्रभ चलाए। जगत लेख प्रभ आप लिखाए। गुरमुख साचे वेख प्रभ सरन लगाए। जोत सरूपी किया भेस, प्रभ दिस ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणी दया आप कमाए। सच सुच्च सच वरताया। साचे मार्ग जगत लगाया। दु:ख भुक्ख प्रभ रोग मिटाया। आत्म सुख प्रभ आप उपजाया। सुफल कराए मात कुक्ख, सोहँ शब्द जिन रसना गाया। वास ना होए उलटा रुक्ख, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गर्भ वास कटाया। साचा प्रभ वड सिक्दारा। आपणे रंग आप मुरारा। सोहँ दान देवे अधारा। जन भगतां प्रभ भरे भण्डारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बणत बणाए सच्ची सरकारा। साचा प्रभ सच्ची सरकार। कलिजुग झूठा मिटावे प्रभ पसर पसार। बेमुखां प्रभ ठूठा हत्थ फड़ाए, दर दर फिरन भिखार। प्रभ रूठा फिर मनाए, जन होए निमाणा चरन करे निमस्कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच सच करे वरतार। सच सच जगत वरतंत। साची जोत जगाए प्रभ भगवन्त। गुरमुख पकड़ उठाए विच मात साचे सन्त। प्रभ साचा हुक्म सुणाए प्रभ बैठ आप इकन्त। विच जगत दूत भजाए, आप आपणी बणाए बणत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सरन लगाए साचे सन्त। आप आपणा भेव खुल्हा के। साचा माण जगत दवा के। चार कुन्ट आयण धा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द आपे जाए जपा के। चार कुन्ट दूत उठाए। आप आपणा हुक्म सुणाए। साची बूझ आप बुझाए। एका दूजा भउ चुकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लूझ गुरमुख साचा आत्म रस पाए। साचा गुर कर्म लिखाए। धुरों लिख्या मेट वखाए। साचे लेख गुरसिख लिखाए। आप आपणे नेत्र पेख, गुरसिख तर जाए। जो जन आए झूठा वेस कर, नर्क निवास प्रभ कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे लेख रिहा लिखाए। साचा शब्द सच चलाया। साची बणत प्रभ आप बणाया। खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ दे उलटाया। विच वरभण्ड हाहाकार मचाया। विच नव खण्ड सोहँ शब्द जै जै जैकार कराया। साचा शब्द जगत प्रभ वंड, आपणा बिरद रखाया। बेमुखां प्रभ लाए डण्ड, अन्त नर्क निवास रखाया। सोहँ साचा नाउँ साध संगत प्रभ जाए वंड, पंचम जेठ कर्म कमाया। खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ उलटाए। विच वरभण्ड प्रभ आप समाए। अन्तिम कलि प्रभ खेल रचाए। वक्त ना जाए टल, प्रभ शब्द लिखाए। सृष्ट सबाई जाए हल, जल थल कराए। प्रगटाए जोत निहकलंक, महीना जेठ कहर वरताए। जेठ महीना वरते कहर। ना कोई गावे ना कोई रावे शाइर। आप आपणा भेद खुल्हावे, सृष्ट खपाए, गुरसिख तरावे करके मेहर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्त ल्यावे ना लावे देर। अन्तिम वेला अन्त कर जावणा। सच सच वरताए, प्रभ साचा आपणा भाणा। चार
वरन इक्क थाउँ बहाए, ना कोई दीसे राजा राणा। इक्क कराए राउ रंक, जोत सरूपी विच समाणा। प्रभ सोहँ शब्द चलाए, प्रभ झूठा भेख कलि मिटाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका डंक सोहँ शब्द वजाणा। झूठा भेख जगत मिटाणा। आप आपणा मार्ग लाणा। हुक्म देवे वाली दो जहानां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाना। गुरमुखां प्रभ लिख्त लिखाई। विच मात देवे वड्याई। साचे धाम प्रभ माण दवाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ब्रह्मलोक ब्रह्मा लए उठाई। ब्रह्मा ब्रह्मलोक तजाए। वेला अन्तिम अन्त कराए। प्रभ साचे दी साची खेल, आप आपणी रिहा वरताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ब्रह्मलोक दे उलटाए। अन्तिम वेला अन्त कर। ब्रह्मा जाए साचे घर। गुरमुख बहाए साचे दर। माण दवाए जगत, आप दवाए साचा वर। सृष्ट सबाई हत्थ फड़ाए, आपणा सिर हत्थ धर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिँघ पाल बहाया साचे घर। साचा सिख सच घर बहाया। ब्रह्म सरूप ब्रह्म समाया। सच ब्रह्मा आप तराया। सच धर्म प्रभ आप चलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लाया। सतिजुग साचा मार्ग ला के। आप आपणी दया कमा के। अन्तिम अन्त ध्रू करा के। दर दरबान प्रभ परे हटा के। जुग चौथे अन्तिम खेल सच करा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खण्ड ब्रह्मण्ड जाए उलटा के। वेला अन्त होई अख़ीर। हटया दर दरबान, प्रभ साचे दीनी धीर। विच मिल्या जोत महान, प्रभ साचे सच प्लाया सीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप कराए अन्त अख़ीर। सतिजुग साचा सच वरताया। गुरमुख साचा सच धाम बहाया। प्रभ अबिनाशी दया कमाया। जोत सरूपी जोत प्रभ गुरमुख साचे विच मिलाया। गुर सिख सिख गुर इक्क रंग समाया। जोत सरूपी जोत प्रभ, दर घर साचे माण दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सिँघ सवरन आपणी सेवा लाया। गुरमुख साचा गुर दर बहाए। साचा दर दरबान सचखण्ड बहाए। मिल्या मेल ध्रू भगवान विच जोती मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे माण दवाए। गुरसिख साचा सच घर आया। प्रभ अबिनाशी दर्शन पाया। अन्तिम अन्त होई बन्द खलासी, ना मरे ना जाया। मानस जन्म होए रहरासी, प्रभ चरनी सीस निवाया। गुरमुख आत्म प्रभ दरस प्यासी, कर दरस आत्म तृप्ताया। देवे दरस घनकपुर वासी, जोत सरूपी गुरसिख समाया। जोत सरूपी गुरसिख समाए। बिन रंग रूप प्रभ दिस ना आए। सति सरूपी रिहा जोत जगाए। विच अन्ध कूपी साची जोत करे रुशनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साची दया आप कमाए। खण्ड ब्रह्मण्ड वरभण्ड समाया। विच नव खण्ड प्रभ जोत जगाया। आप अखण्ड सभ जगत खण्डाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग झूठा भाण्डा भन्न वखाया। कलिजुग झूठा झूठे जीव जन्त। प्रभ जोत महाने सच पछाणे सच वखाणे प्रभ साचा कन्त। गुरमुख
साचे आप बणाए साचे सन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुण निधान आप बणाए आपणी बणत। गुरमुखां रंगे एका रंग। प्रभ दर मंगे साची मंग। सदा सहाई अंग संग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड सूरा सरबंग। वड सूरा वड सिक्दारा। गुरमुखां प्रभ तारनहारा। एका देवे नाम अधारा। साचा प्रभ भरे भण्डारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी पावे सारा। साचा प्रभ सच भण्डारा। साचा प्रभ सच दुआरा। साचा प्रभ साचा देवे नाम अधारा। गुरमुख साचे साचा कर वणज वपारा। झूठी दुनियां जगत पसारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूप जोत निरँकारा। गुरसिखां प्रभ बणत बणाए। गुरसिखां प्रभ जोत जगाए। गुरसिखां प्रभ आण तराए। गुरसिखां प्रभ तृखा मिटाए। गुरसिखां प्रभ सरन लगाए। गुरसिखां प्रभ हरन फरन खुल्हाए। गुरसिखां जोत सरूपी प्रभ मेल मिलाए। गुरसिखां महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी सेवा लाए। एका जोत प्रभ अकार। एका जोत प्रभ निरँकार। एका जोत प्रभ निराहार। एका जोत सद निराधार। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका एकँकार। एका जोत प्रभ जगाए। जीव जन्त बणत बणाए। विच विस्मंत रिहा समाए। आप भगवन्त दिस ना आए। गुरमुख साचे तेरी साची बणत प्रभ आप बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक विच जामा पाए। साची जोत मात अकारे। जगे जोत अगम्म अपारे। जोत सरूप गुरसिख पसारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल कलि करे अपारे। जोत सरूपी गुरसिख समाया। रंग रूप प्रभ दिस ना आया। बेमुखां आत्म दिस ना आया। गुरमुखां साचे नाम दान दर मंगण आया। किरपा कर प्रभ भगवान, साची दात प्रभ झोली पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी सरन लगाया। गुरमुख साचे आप उपाए। प्रभ अबिनाशी दया कमाए। एका जोत विच टिकाए। एका गोत आप बणाए। मैल धोत सुरपति कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी सरन लगाए। गुर पूरा चरन बलिहार। गुरमुख साचे प्रभ जाए तार। प्रभ साचे दी साची कार। जुगो जुग विच मात लए अवतार। जोती जोत जोत प्रभ, एका जोत करे अकार। भगत जनां प्रभ पाए सार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नर अवतार। एका जोत एका प्रभ एका करे अकारे। साचा देवे नाम अधारे। प्रगट जोत जोत सरूप प्रभ साचा दरस दिखारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत निरँकारे। गुरमुख साचे प्रभ आपणा भेद खुल्हाए। गुरमुख साचे प्रभ तीजा नैण खोल्ह वखाए। गुरमुख साचे लहणा लैण, प्रभ दर ते आए। प्रभ साचा सज्जण साक सैण, जीव झूठे भाई भैण, वेले अन्त ना कोई सहाए। भाणा प्रभ का सभ जन सहण, वेले अन्त ना कोई छुडाए। गुरमुख साचे गुर शरनी पैण, प्रगट जोत प्रभ वेले अन्त दरस दिखाए। कर दरस गुरसिख प्रभ साचे नैण, विच बबाण लए बिठाए। महाराज
शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त जोत धर विच जोती मेल मिलाए। पूरे गुर एह वड्याई। गुरमुखां प्रभ लए तराई। आत्म तृखा प्रभ लए बुझाई। साची भिख्या सोहँ नाम प्रभ झोली पाई। आत्म उतरी तृखा, गुरमुख साचे सोहँ स्वास स्वास गाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे विच मात देवे वड्याई। गुरमुख वड्याए आपे आप। प्रभ अबिनाशी आत्म मारे तीनो ताप। कोटन कोट कोट प्रभ दे दरस उतारे पाप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई माई बाप। सृष्ट सबाई प्रभ आप उपाए। आप अतुल्ल अडुल्ल अछल अछल्ल ना छलया जाए। बेमुख क्या जाणे किस रंग समाए। गुरमुख वखाणे जिस रिहा समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे प्रगट जोत दरस दिखाए। गुरमुखां प्रभ सरन लगाई। मेल मिलाया आप प्रभ, गुरमुख साचे दे वड्याई। गुर बहाई दर साध संगत प्रीत देवे चरनाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सचखण्ड निवास रखाई। सचखण्ड साचा धाम। जगे जोत एका राम। गुरमुख गाए सोहँ एका नाम। प्रभ पिलाए अमृत साचा जाम। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरे पूर कराए काम। पूरन काम आप कर। देवे वड्याई निहकलंक अवतार नर। अमृत झिरना झिराए साचा सर। गुरमुख साचे प्रभ सरनी आए पर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अमृत आत्म झिरना झिराए साचा सर। अमृत सर तीर्थ नहाओ। आत्म साची जोत जगाओ। बुझी दीपक गुर नाउँ जगाओ। चरन लाग निजानंद उपजाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस साध संगत अन्तकाल कलिजुग तर जाओ। साचा गुर तारनहार। मूर्ख मुग्ध ना करन विचार। गुरमुख साचे पायण गुर पूरे की सार। गुरमुख साचे खोल्ह देवे प्रभ दस्म दुआर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए एका एकँकार। एकँकार एका अकार। गुरमुख साचे तेरी देही करे पसार। मेट वखाए प्रभ सारा अन्ध अंध्यार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस गुरमुख साचे तेरा बेड़ा हो जाए पार। प्रभ दरस गुरसिख पाओ। आत्म संसा डर गंवाओ। शब्द गुण गुण शब्द प्रभ साचे का रसना गाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका दूजा भउ चुकाओ। एका दूजा प्रभ भउ चुकाए। चौथा तीजा कोई रहण ना पाए। चार वेद प्रभ अन्त कराए। छे शास्त्र प्रभ मेट मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग सोहँ साचा शब्द उपजाए। सोहँ शब्द प्रभ उपजावणा। अट्ठ सट्ठ तीर्थ मेट मिटावणा। जोत सरूपी जोत प्रभ सर्ब जोत खिचावणा। एका एकम्म आप प्रभ, एका आपणा आप उपावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका नाउँ एका थाउँ सतिजुग साचे लावणा। गोदावरी प्रभ गोद सुलाए। अन्तिम अन्त गुर गोबिन्द चरन टिकाए। वेले अन्त दस्म गुर एह शब्द अलाए। आपणी जोत आपे आप, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान विच माझे देस धराए। गुर गोबिन्द एह शब्द लिखाया।
आपणा अन्तिम अन्त दिसाया। निहकलंक दी ओट रखाया। अन्तकाल कलिजुग प्रगट जोत, फतहि डंक प्रभ आए वजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत तेरा होए सहाया। साचे प्रभ कर्म कमाया। अन्तकाल कलि जोत सरूपी जोत प्रगटाया। प्रभ अबिनाशी बेमुखां कलि दिस ना आया। लिख्या लेख प्रभ साचे सति सति सति वरताया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जामा घनकपुरी विच पाया। साचा प्रभ सच घर आए। दुखियां जीव दर दर बिल्लाए। आत्म दु:ख प्रभ दे गंवाए। तृष्ना भुक्ख दे मिटाए। एका सुख आत्म उपजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दु:ख दलिद्दर दए गंवाए। दु:ख दर्द प्रभ निवारे। साचे शब्द प्रभ भरे भण्डारे। हउमे कढ्ढे प्रभ विकारे। एका जोत करे उज्जयारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन आए चरन करे निमस्कारे। चिन्ता रोग आत्म सोग प्रभ मिटाए। दे दरस अमोघ, प्रभ आत्म धीर धराए। नेड़ ना आवे चिन्ता रोग, जन साचा शब्द कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द मुख रखाए। रोगन रोग जीव वड रोगी। प्रभ मिटाए आत्म चिन्ता ना होए सोगी। आप बणाए साची बणत, ना रहे विजोगी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साचा देवे नाम, अमृत रस गुरमुख साचे भोगी। अमृत रस आत्म तृप्ताए। प्रभ अबिनाशी होए वस, जो जन रसना गाए। बेमुख दर तों जायण नस्स, साचा प्रभ दिस ना आए। सोहँ बाण प्रभ मारे कस, झूठ जूठ रहण ना पाए। निहकलंक विच मात आपणी जोत जगाए। सतिगुर साचा साचा राह जाए दस्स, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दु:ख रोग सर्ब मिटाए। मिटया रोग आया सुख। गया सोग उतरी भुक्ख। मिल्या जोग उज्जल मुख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस जीव सांतक वरताए साचा सुख। सांतक वरते सति वरतार। सांतक रूप आप करतार। सांतक सति सति सति करे विच संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सांतक देवे इक्क अधार। तामस राजस प्रभ मनों तजाया। रजो तमो नेड़ ना आया। सतो गुण प्रभ सति समाया। सांतक साचा रूप बणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बैठ अडोल गुरमुख साचे विच आपणा आप टिकाया। सांतक तेरा सति वरतार। प्रभ साचा तेरे भरे भण्डार। मातलोक कदे ना आए हार। लोक परलोक गुरमुख साचा आपणा जाए सुधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आत्म देवे साचा सांतक अधार। सांतक साचा सति सरूप। देवे प्रभ साचा भूप। सांतक वरते सति सति ना लागे दूख। कर दरस सति सरूप। देवे प्रभ साचा भूप। कर दरस गुर जीव उतरे तेरी भूख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म पुचावे साचा सूख। भूख निवारे आप प्रभ, जिस दया कमाए। भूख निवारे आप प्रभ, होए अन्त सहाए। भूख निवारे आप प्रभ, अमृत मुख चुआए। भूख निवारे आप प्रभ, साचा शब्द मन वसाए। भूख निवारे आप प्रभ, नाम दान दर भिच्छया पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं
भगवान, सूखम सूख सूख सुखदाए। सुखदायक आप प्रितपाला। सर्ब प्रितपालक होए आप रखवाला। वड घाल गुरमुख विच मात दे घाला। वड वड दायक, प्रभ होए आप दयाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त तेरा होए आप रखवाला। साचा प्रभ होए सहाया। साचा प्रभ गुर साचे मेल मिलाया। गुरमुख साचा प्रभ साचे दी सरनाई आया। साचा प्रभ साचा घर सचखण्ड गुर धाम उपाया। गुरमुख साचे साचे घर प्रभ माण दवाया। एका जोत अकार कर, एका दीप जगाया। एका जोत प्रकाश कर, प्रभ साचा थान सुहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी मेल मिलाया। जोत सरूपी मेल मिलाए। आवण जावण गेड़ कटाए। लक्ख चुरासी फेर ना आए। मात गर्भ ना वास रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त प्रगट जोत दरस दिखाए। एका जोत एका अकार। जन्म ना पावे दूजी वार। आप उपावे सच्ची सरकार। आवे जावे आप प्रभ मातलोक लए अवतार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, जन भगतां जाए तार। भगत जनां प्रभ सदा बलिहारे। दु:ख भुक्ख प्रभ रोग निवारे। आत्म सुख प्रभ आप उपजाए। सुफल कुक्ख मात कराए। मातलोक प्रभ जन्म दवाए। गुरमुख साचे जन भगत प्रभ आपणी सरन लगाए। प्रगट जोत निहकलंक जामे बहत्तर भगत जन जाए आप लिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अन्तिम अन्त आपणी बणत बणाए। साचा सन्त मुक्ख रखाया। सन्त मनी सिँघ नाम वड्आया। सतिजुग साचा सतिगुर बणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साची जोत जगाया। मातलोक प्रभ जन भगत उधारे। मातलोक आए प्रभ आप निरँकारे। कोई ना जाणे प्रभ खेल अपारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे पार उतारे। साचा सिख बली बलवान। साचा प्रभ वाली दो जहान। तन मन धन किया कुरबान। देवे वड्याई,, महाराज शेर सिँघ प्रगट जोत विष्नूं भगवान। गुरमुख साचे सेव कमाई। बुध सिँघ मिली वड्याई। बाले चक्क धाम सुहाई। निहकलंक कलि चरन टिकाई। माया पाए जगत भुलाई। साचे लेख वेख गुरसिख चरन लगाई। साची मेख जगत लगाई। तन मन धन प्रभ बल जाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लिख्त लेख प्रभ आप लिखाई। साचा प्रभ लेख लिखाए। जन भगत आप वड्याए। आप अगणत बणत बणाए। जीव जन्त प्रभ मुक्ख रखाए। सतिजुग साचा माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे चार जुग तेरा नाम रखाए। साचा प्रभ लेख लिखईआ। ना कोई मेटे मेट मिटईआ। आप चढ़ाए साची नईआ। साचा दर द्वार प्रभ आप दवईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सचखण्ड निवास रखईआ। गुरसिख सचखण्ड द्वार, एका देवे जोत अधार, आपे आप प्रभ रघुराया। होए सदा सहार, एका जोत डगमगाया। बैठा रहे आप निराधार, रसना जप जप जीव मानस जन्म ना आवे हार। आप बोले
बोल बुलाए करतार, बिन बोले जीव जन्त समाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई पाए सार। गुर संगत पंचम वड्याई। साध संगत प्रभ होए सहाई। गुर संगत प्रभ बणत बणाई। साध संगत प्रभ लाज रखाई। साध संगत तेरी धन्न कमाई। साध संगत प्रभ सेव कमाई। गुर संगत प्रभ बूझ बुझाई। साध संगत मार्ग पाई। गुर संगत नव निध पाई। साध संगत प्रभ आत्म सरूर रखाई। गुर संगत दुध्ध पुत्त फल साचा पाई। गुर संगत मूल आपणा ना कलि गंवाई। साध संगत सोहँ साचा नाउँ सद रसना गाई। गुर संगत मिले साचा थाउँ, प्रभ अबिनाशी सेव कमाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल होए सहाई। साध संगत कलि साचे गुण। गुर संगत प्रभ लए चुण। साध संगत साचा शब्द प्रभ साचे का सुण। गुर संगत उपजावे साची धुन। साध संगत प्रभ मेल मिलाए, गुरमुख साचे चुण। गुर संगत दरस दिखाए, पैज रखाए जोत सरूपी पवण। गुर संगत प्रभ ना विचार अवगुण गुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत मेघ बरसाए जिउँ बरसे सवण। अमृत बरसे साचा सीर। गुरमुखां आत्म कढ्ढे पीर। एका शब्द प्रभ रखाए आत्म धीर। अमृत साचा मुख चुआए जिउँ बालक माता सीर। मात कुक्ख प्रभ सुफल कराए, सोहँ शब्द चलाए प्रभ साचा तीर। बेमुखां प्रभ नष्ट कराए चार कुन्ट पाए वहीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन धराए नीर। साध संगत वक्त अख़ीर। साचा प्रभ होए सहाई देवे धीर। बेमुखां अन्तकाल कलि वेखो लथ्थे चीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप गहर गम्भीर। साचा प्रभ सच दर मंग। प्रभ आत्म चाढ़्हे साचा रंग। वड दाता वड गुर सूरा सरबंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दरस दान दर मंग। साचा प्रभ दरस सद पाओ। जन्म मरन दा गेड़ चुकाओ। एका जोत जोत मिल जाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका रंग समाओ। साचा सिख गुर विच समाए। आत्म तृख प्रभ आप मिटाए। साची भिक्ख प्रभ अमृत मुख चुआए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म साची जोत जगाए। जोत प्रगटाए काहना साँवल सुंदरा। प्रभ झूठा भेख मिटाए, जो पाए फिरन मुंदरा। प्रभ साची जोत जगाए, चरन लगाए गोरख मच्छन्दरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब पकड़ चरन लगाए करोड़ तेतीस सुरपति राजा इन्द्रा। सर्ब देवे प्रभ इक्क सरनाई। इकीस बीस भेख मिटाई। एका छत्र सीस झुलाई। चार कुन्ट सोहँ तेरे नाम दुहाई। बिरध बाल जवान सभ रसना गाई। एका पूजन भगवान, दूसर कोई रहण ना पाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका नाम जगत रखाई। एक चलाए साचा नाउँ। आप उपजाए सभनी थाउँ। प्रभ जाए जोत प्रगटाए माण रखाए जगत गुड़गाउँ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सद सद बलि जाओ। सदा सदा प्रभ बलिहार। एका देवे चरन प्यार। हउमे ममता देवे मार। अनूप
रूप देवे दरस आप करतार। सति सरूप जोत अधार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आत्म सूखम निर विकार। आत्म सूख आप उपजईआ। दूखम भूखम प्रभ मिटईआ। वड वड सूखम प्रभ सूख दवईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई चढ़ाए एका नईआ। एका टेका साचा नां। चार वरन अट्ठ सट्ठ तीर्थ मक्का मदीना ना कोई दीसे दूजा थां। एका लेखा प्रभ दर्शन पेखा, बाकी रहे ना नां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सद बलि बलि जां। आपणा लेखा आप चुकाए। भेखी भेखा सर्ब भेख मिटाए। वेखी वेखा सभ कुछ वेख, कलिजुग जीव वेख वखाए। गुरमुख साचे नेत्र पेखा। भगत वछल प्रभ घर आण तराए। साची रेखा प्रभ विच मात लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर्म धर्म दोए मात उपाए। साचा कर्म प्रभ कमावणा। एका धर्म जगत चलावणा। एका ब्रह्म ब्रह्म सरूप दिखावणा। एका जन्म जीव जन्त दवावणा। एका चरन प्रभ दर पावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी आपणा आप विच टिकावणा। सर्ब जन्त जीव एका ज़ात। ऊँच नीच ना कोई पात। साचा प्रभ धरे जोत सति सरूप विच मात। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई एका देवां सोहँ साची दात। सोहँ दात गुर दर पाओ। दर दर मंगण दी आस मिटाओ। एका नाम स्वास स्वास सर्ब जीव गाओ। साचा प्रभ होए दास, कर दरस आत्म तृप्ताओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे रक्खे वास, कलिजुग जीव भुल ना जाओ। कलिजुग भुल्ले जीव अञ्याणे । गुरमुख विरले सुघड़ स्याणे । वेला अन्त अन्तकाल भुज्जण जिउँ भठयाले दाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप चलाए आपणे भाणे। सच भट्ठ प्रभ वडा भठयाल। जोत सरूपी अग्न प्रभ साचा देवे बाल। सृष्ट सबाई होई अन्धेरी रात, गुरमुखां प्रभ रक्खे चरनां नाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा देवे शब्द धन माल। शब्द धुन सच दरबारा। कर कर गुरसिख आत्म होए उज्जयारा। साचा नाम साचा काम साचा जगत अधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त ना पारावारा। आदि अन्त अन्त आदि ना किसे जणाया। जाप ताप जुगो जुग प्रभ अपणा आप उपाया। पतित पापी पापण पाप जुगो जुग खपाया। सृष्ट सबाई माई बाप, आप आपणा बिरद रखाया। आप आपणा बिरद रखाए। जिउँ भावे तिउँ जगत चलाए। जो जन रसना गावे आत्म तृप्ताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए पूरन आस कराए। पूरन आस गुर दर होए। पूरा भरवासा भुक्ख रहे ना कोए। जप जीव स्वास स्वासां प्रभ आत्म तृखा मिटाए। कट्टे वासण प्रभ गर्भ वासा, जन्म मरन विच फेर ना आए। महाराज शेर सिँघ सर्ब घट वासा, अन्तकाल अन्तिम अन्त आप सहाए। अन्तकाल प्रभ होए सहाया। हरि जन साचा सन्त प्रभ आण तराया। आप बणाए गुरमुख बणत जोत सरूपी दरस दिखाया। जोती सरूप जोत जगाए। जोत सरूप
जोत जगत धराए। जोत सरूप आपणा खेल आप वरताए। जोत सरूप विछड़यां कलि मेल मिलाए। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलिजुग झूठा भेख मिटाए। जोत सरूप जोत अधारी। जोत सरूप वड संसारी। जोत सरूप भगत उधारी। जोत सरूप सृष्ट सबाई करे चरन पनिहारी। जोत सरूप प्रगटे जोत, एका कृष्न मुरारी। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे नाम अधारी। जोत सरूप जगत पित आया। जोत सरूप एका साचा नाम चलाया। जोत सरूप सच्चो सच सच सच जगत धराया। जोत सरूप आपे वरते। जोत सरूप प्रगटे विच मात धरते। जोत सरूप जोत प्रभ खेल जाणे कोई ना करते। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका जोत जगाए वड वड करते। जोत सरूप वडा वड नर। जोत सरूप मातलोक जोत दए धर। जोत सरूप गुरमुख साचे दर दर आए दरस प्रभ कर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा देवे वर घर। जोत सरूप सच घर आया। जोत सरूप आपणा आप मात प्रगटाया। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोती जोत नूर उपाया। जोत सरूप सर्ब का ज्ञाता। जोत सरूप सर्ब पित माता। जोत सरूप जन भगतां देवे साची दाता। जोत सरूप गुरमुख विरले कलि पछाता। जोत सरूप चार वरन कराए एका भैण भ्राता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब जीआं का आपे दाता। जोत सरूप सर्ब गुण जाणे। जोत सरूप आप चलाए आपणे भाणे। जोत सरूप बांहों पकड़ गुरसिख उठाणे। जोत सरूप आप आपणे चरन लगाणे। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाने। जोत सरूप साचा देवे नाम अधार। जोत सरूप गुरसिख देवे चरन प्यार। गुर चरन हरि का द्वार। गुर चरन गुरसिख तारनहार। गुर चरन दुतर जाए तार। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन देवे प्यार सर्ब नर नार। जोत सरूप सच प्रीती। जोत सरूप गुरसिख देवे साची नीती। जोत सरूप गुरसिख चरन लागे सरबजीत सदा जग जीती। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान काया सीतल कीती। जोत सरूप मेल मिलाए भगत भगवाना। जोत सरूप एका शब्द धुन सुणाए काना। गुरमुख साचे प्रभ आत्म दवाए प्रभ ज्ञाना। जोत सरूप संसा रोग मिटाए, दरस दिखाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाना। गुर चरन दोए जीव जोड़। गुर चरन गुरमुख साचे आदि अन्त लोड़। गुर चरन जो जन परसे प्रभ देही कट्टे रोग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान विछड़यां मेल मिलाया साचा जोड़। गुर चरन गुर दर परस। गुर चरन आत्म मिटाए सारी हरस। गुर चरन आत्म मेघ रिहा दर बरस। गुर चरन गुरमुखां लगाए कर तरस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिटाए सर्ब हरस। गुर चरन साचा संग। गुर चरन प्रभ दर मंग। गुरमुख साचे सदा अंग संग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे चाढ़्हे अतम साचा रंग। जोत सरूपी साचा नूर। जोत सरूप गुरसिख आत्म
करे भरपूर। जोत सरूप गुरसिख साचे ना दिसे दूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची देवे चरन धूढ़। गुर चरन साची धूढ़। गुरसिख मस्तक लाए चरन धूढ़। प्रभ आत्म देवे साचा नूर। गुरसिख तराए जोत जगाए जिउँ कोहतूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उपाए साचा नूर। गुर चरन प्रीती साचा दर। गुर चरन प्रीत मिले प्रभ आसा वर। गुर चरन प्रीती मिले अवतार नर। गुर चरन प्रीत सर्ब जग जीत, मानस जन्म जीव ना हर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दिसावे एका घर। गुर चरन सच घर पाओ। गुर चरन लाग आपणा आप कलि तराओ। गुर चरन खोल्हे हरन फरन, गुर चरन धूढ़ मस्तक लाओ। गुर चरन लाग जागण भाग उपजे राग, जोत सरूप दरस नित पाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सद रसना गाओ। रागन राग प्रभ आप उपजावे। सोहँ साची अवाज़ प्रभ आत्म धुन उपजावे। वड ताजन ताज आप महाराज सुन्न समाधी खोल्ह वखावे। वड साजन साज गुरमुख साचे तेरी लाज रखावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सरन पड़े दी लाज रखावे। गुर चरन साची सरना। कलिजुग जीव ना होए मरना। साचा प्रभ दर घर आए गुरमुख साचे करना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माण दवाए जगत तराए चार वरनां। चार वरन प्रभ चरन लगावणा। सतिजुग साचा मार्ग लावणा। सति सच सुच्च विच देह वसावणा। बेमुख दर दर फिरन, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आवणा। प्रभ साचे गुरसिख जोत सरूपी दीप जगावणा। बेमुखां प्रभ जोत सरूपी अग्न लगावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार कुन्ट दिवस रैण रैण दिवस जै जै जैकार करावणा। सतिजुग तेरा साचा राह। एका राह दिसाए बाकी सर्ब मिटाए दूसर कोई नाह। एका शब्द चलाए जोत जगाए सभनी थां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ जै जै जै कराए, जगत जपाए एका नां। सतिजुग तेरे साचे गुण। प्रभ अबिनाशी गुरमुख उपजाए चुण चुण। आपे आप खोल्ह वखाए आत्म सुन्न। जोत सरूपी जोत दिसाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां जाणे आपे गुण। सतिजुग सति पुरख उपाए। सच सच आप वरताए। दु:ख भुक्ख आप मिटाए। एका नाम प्रभ अधार रखाए। मात कुक्ख बाल अञ्याणे प्रभ आत्म ज्ञान दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ साचे साचे सन्त उपाए। सतिजुग तेरा सति सतिवाद। एका शब्द उपजावे सोहँ वजावे साचा नाद। एका शब्द चलावे लिखावे बोध अगाध। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा शब्द जणावे माधव माध। मोहण माधव कृष्न मुरार। कलिजुग आया जामा धार। निहकलंक नरायण नर अवतार। गुरमुख साचे साचा प्रभ जाए तार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सतिजुग जोत जगाए अपर अपार। प्रभ जोत रूप अनूप। जोत जगाए प्रभ कलि साचा भूप। होए रुशनाए विच अन्ध कूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दूसर कोई रहण ना पाए, एका जोत जगाए सति सरूप। एका
प्रभ एका अकार। सृष्ट सबाई इक्क वरतार। इक्क वड्याई सर्ब संसार। इक्क जणाई शब्द धुन्कार। एक जगाई प्रभ जोत अधार। जीव जन्त टिकाई गुरमुख विरला पावे सार। बणत बणाई आप नर अवतार। जीव जन्त उपाई सृष्ट चलाई साची कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग वरताए सति सति सति करतार। सति सति सति प्रभ करावणा। सति सति सति गुरमुख विरले कमावणा। सति सति सति प्रभ साचे दान दवावणा। तत्त तत्त तत्त एक तत्त चार वरन रखावणा। प्रभ आपणा आप उपजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ साचा नाम चलावणा। सति सति सति वरतंत। सति सति सति गुरमुख विरला जाणे सन्त। सति सति प्रभ एका साचा कन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान महिंमा बड़ी अगणत। सति सति सति प्रभ सारंगधर। सति सति सति प्रभ अवतार नर। सति सति सति सतिजुग साचा मात जाए धर। सति सति होए बचन, चार वरन प्रभ एका जाए कर। सच सति महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एक खुल्हावे साचा दर। साचा दर प्रभ खुल्हाया। अमृत मेघ प्रभ वरसाया। प्रभ साचे दी साची देग, गुरमुखां मुख चुआया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान वड वड दर दरबार इक्क रखाया, वरन चार बहाया। चार वरन एका दर। इक्क दिसाए साचा घर। एका देवे सर्ब वर। एका माण एका ताण सर्ब नारी नर। झूठी आण जगत कान चुकावे जोत जगावे निहकलंक अवतार नर। सतिजुग साचा आप लगाए। सोहँ नाम जगत टिकाए। तट्ट तीर्थ कोई रहण ना पाए। भठ भगीरथ प्रभ सर्ब मिटाए। वड वड वड आत्म सीर प्रभ अमृत मुख चुआए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग तेरी बणत बणाए। बणत बणाए आप प्रभ, आपणी किरपा धार। बणत बणाए आप प्रभ, जाए काज संवार। बणत बणाए आप प्रभ, देवे ताज राज वडी सिक्दार। बणत बणाए आप प्रभ, आप आपणी पाए सार। बणत बणाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुणवन्त गुण विचार। आप आपणी बणत बणाए। जीव जन्त सरन लगाए। महिंमा अगणत गणी ना जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लाए। सतिजुग तेरा शब्द अनन्द। प्रभ साचा दु:ख रोग मिटाए बन्द बन्द। एका जोत जगाए एका दवाए परमानंद। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका सुख उपजावे गुरमुख साचे निजानंद। निजानंद निज घर माण। कलिजुग जीव ना भुल अन्जाण। साचा प्रभ गुण निधान। जोत जगाए गुरसिख महान। सोत खुल्हाए जीव होए दर दरबान। कोटन कोट पाप गंवाए जन चरनी डिगे आण। सोहँ शब्द प्रभ जोत जगाए। आत्म उपजाए ब्रह्म ज्ञान। हउमे विच्चों खोट गंवाए, गुणवन्त गुणी निधान। आलणे डिगे बोट कलिजुग जीव ना कोई टिकाए, अन्तकाल पछताण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी सरन लगाए गुरमुख साचे चतुर सुजान। साची सरन साची सरनाया। निहकलंक दर दर्शन पाया। एका अंक विकार
गंवाया। एका डंक प्रभ साचे सोहँ जगत वजाया। राउ रंक निहकलंक चार कुन्ट पकड़ उठाया। सुहाए थान बंक, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत जगाया। राउ रंक प्रभ उठाए। साचा डंक आप वजाए। एका अंक जोत जगाए। जीव जन्त प्रभ बणत बणाए। साधन सन्त प्रभ दरस दिखाए। आदिन अन्त महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी आस पुजाए। आसा मनसा प्रभ साचे पूरी जो जन आए चरन हदूरी। साचा घर साची धुन अनहद तूरी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उपजाए उठाए वड वड सूरी। वड वड जोधा प्रभ उठाए। दूरन दूर नेड़ हो जाए। धूढ़ो धूढ़ चार कुन्ट लगाए। जूड़ो जूड़ राजयां महांराणयां जूड़ पवाए। गूढ़ो गूढ़ गुरमुख साचे रंग चढ़ाए। कलिजुग जीव बेमुख मूढ़्ह प्रभ अबिनाशी सार ना पाए। गुरमुख विरले लाए मस्तक चरन धूढ़, साची जोत विच ललाट जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी खेल आप वरताए। साचा प्रभ सर्ब कल वरते। कर दरस गुरसिख साचे कोटन पाप तन ते हरते। एका नाम आत्म धरते। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन सरनी परते। गुरसिख साचा प्रभ दर आए। प्रभ वड्याई दर ते गाए। तन मन मन तन हरा कराए। आत्म जन सर्ब कढाए। निर्मल मन प्रभ रखाए। साचा शब्द कन्न सुणाए। साचा प्रभ जो जन रसना गाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साची जोत जगाए। एका जोत प्रभ अकार। जोत सरूप निराधार। प्रभ साचे का साचा घर, एका जोत करे अकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आत्म दे अधार। एका जोत आत्म परवेशया। एका जोत जुगो जुग मात करे भेस्सया। जोत सरूप साचा प्रभ, सद सद आदेस्सया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर खड़े ब्रह्मा विष्न महेषया। साचा प्रभ सच दरबारा। जगे जोत अगम्म अपारा। कोटन कोट खड़े दुआरा। जोत सरूपी प्रभ जोत अधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए रखाए धराए प्रगटाए सर्ब संसारा। एका जोत जगत वरताए। गुरमुख साचे प्रभ जोत जगाए। एका एक प्रभ एका ओट रखाए। गुरमुख साचे दे दरस, प्रभ बजर कपाट खुल्हाए। खुल्ले कपाट मिटे अन्धेर, प्रभ अबिनाशी नज़री आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। एका जोत अधार आत्म उज्जयार। देवे दरस आप करतार। दर आए प्रभ नैण मुँधार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा कर्म विचार। आत्म विचार प्रभ विचारे। किरपा करे आप गिरधारे। देवे दरस जोत निरँकारे। उतरे हरस प्रभ चरन दुआरे। गुरमुख साचे प्रभ पावे सारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे खोल्ह दस्म दुआरे। दस्म दुआर प्रभ खुल्हाए। एका आकार जोत कराए। प्रभ निराहार दरस दिखाए। सर्ब विकार प्रभ दे चुकाए। गुरमुख विचार प्रभ आप तराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी साचा दीपक गुरमुख साची
देह जगाए। साचा दीपक जोत जगाए। अज्ञान अन्धेर नष्ट कराए। एका ध्यान गुर चरन स्पष्ट रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख साचे तेरी दिब दृष्ट खुल्हाए। खुल्ले दृष्टी आप खुल्हावे। साचा इष्टी सच घर पावे। सर्ब सृष्टी प्रभ आपणी जोत जगावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दर घर आए साचा माण दवावे। प्रभ दर साचा मंगल गाया। आपणा आप आपणा नाउँ अलाया। गुरमुख साचे साचा जाप प्रभ साचे का गाया। गुरसिख साचा प्रभ साची सेवा लाया। एका धरे सोहँ साचा जाप, रसना जप जीव आत्म तृप्ताया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए माई बाप, पवण सरूपी विच समाया। गुर कथा रसन बखानी। संसा लथ्था, गुर चरन ध्यानी। उज्जल मथ्था विच दो जहानी। सोहँ साचा रथा गुरमुख चढ़ानी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आत्म देवे जोत नूरानी। आत्म जोत एका इकांत। गुरमुख आत्म सीतल शांत। प्रभ कढाए भरम भ्रांत। गुरमुख देवे नाम साची दात। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साचा बख्शे चरन नात। चरन प्रीती साचा नाता। गुरमुख साचा प्रभ आप पछाता। सोहँ जपावे नाम वड वड दाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब जीआं का आपे ज्ञाता। गुणवन्त गुण विचारे। जो जन आए चरन निमस्कारे। देवे वड्याई विच संसारे। सोहँ नाम रसना गाए, वज्जी वधाई महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पंचम जेठ कलि जोत प्रगटाए। वज्जी वधाई आत्म अनन्द। प्रभ उपजावे परमानंद। गुरमुख साचे सरन लगा खोल्ह वखाए प्रभ परमानंद। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात जोत प्रगटाई लखमी नरायण मनोहर मुकंद। गुरमुख रंग प्रभ चढ़ाए। साचा संग साध रखाए। अमृत आत्म मेघ वरसाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान उलटा कँवल फेर खुल्हाए। अमृत बूंद मुख चुआए, खुल्ले कँवल आत्म शांत। आत्म शांत एका देवे बूंद स्वांत। सुन्न समाधी होए इकांत। साचा दर घर प्रभ देवे सच प्रांत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख साचे सुरत शब्द शब्द सुरत आत्म कराए शांत। सुरत शब्द प्रभ दवाए। शब्द सुरत गुरसिख जगाए। सुरत शब्द प्रभ मेल मिलाए। सुरत शब्द शब्द सुरत प्रभ सुन्न खुल्हाए। शब्द सुरत प्रभ रंग रंगाए। सुरत शब्द प्रभ अंग लगाए। सुरत शब्द कँवल खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द सुरत गुर दर बूझ बुझाए। साचा शब्द गुर दर पाया। मानस जन्म सुफल कराया। आवण जाण जाण आवण गेड़ कटाया। भगत भगवान गुण निधान मेल मिलाया। चतुर सुजान गुरमुख कराया। जन चरनी डिगे आण, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाया। साचा गुर साची रीत। साची देवे चरन प्रीत। कर कर कर दरस गुरमुख प्रभ आत्म कीनी सीत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोटन कोट कोट प्रभ साचा परखे नीत। साचा प्रभ वड खज़ीना। साचा प्रभ वड प्रबीना। साचा प्रभ गुरमुख साचे रसना चीना। साचा प्रभ दाना
बीना। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साचा देवे नाम नगीना। साचा नाम नाम गुण दात। सोहँ देवे प्रभ सच करामात। रसना सेवे अलख अभेवे, दर्शन देवे आपे आप। गुरमुख साचे साचे मेवे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे आत्म प्रभ साचा जाप। सोहँ देवे साचा जाप। कोटन कोट उतारे पाप। सोहँ शब्द एका देवे चरन नात। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव ना कोई पुच्छे वात। गुर नानक जाए साचे दर। एका मंगया साचा वर। नाम निधान लै आया घर। मातलोक कलि गया धर। एका अंक चलाए सभ नारी नर। सारा शंक मिटाए जो सरनी जायण पर। इक्क सेवा मुख रखाए, गुरसिख साचा तरनी तर। सुक्के रुक्खड़े हरे कराए, रसना रसायण आप कर। चार कुन्ट दुखड़े सर्ब मिटाए, पवण बबाण धुरों धर। कुन्ट चार दहि दिश फिराए, एका देवे राम नाम नाम राम सतिगुर साचा वर। निरँकार गुर हुक्म सुणाया। जोत अधार दर वक्त सुहाया। जगत सुधार नाम सति सतिनाम मुख रखाया। वक्त विचार पाए सार, गुर नानक जाए दर दरबार, साचा दर जगत भण्डार प्रभ साचे आप खुल्हाया। जगत भण्डारा जगत वरताए। सचखण्ड दुआरा नाम सति दवाए। पवण हुलारा शब्द अधारा गुरसिख रखाए। दस्म दुआरा जोत अकारा गुरमुख कराए। मूर्ख मुग्ध ना पायण सारा, मदिरा मास मुख रखाए। गुणवन्त गुरमुख किने विचारा जिस जन दया कमाए। आप आपणी पाए सारा, सर्ब थांईं रिहा समाए। आप आपणी सार समाले। गुरमुख साचे सदा संग नाले। आपणा बिरद जुगो जुग आपे पाले। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बेमुखां अन्तकाल कलिजुग करे मात मूंह काले। गुर नानक दर हरि साचा बूज्झया। एका मंगे साची मंग, भउ चुकाए एका दूज्जया। एका नाम पूरन काम गुर साचा बूज्झया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूप विरले बूज्झया। साचा दरस दान प्रभ दर मंगया। प्रभ साचे एका दात दे आत्म रंगया। साचा नाम गुर देवे जगत धर, रसना जप जीव पार लँघया। एका एक आप करतार एका रंग प्रभ रंगया। दूखन भूखन सर्ब निवार, सूखन सूख प्रभ सद अंग सन्गया। सूखन सूख प्रभ आप उपजावे, साचा नाम दान जन दरस दर गुर मंगण जावे, जोत सरूपी जोत प्रभ आपे जावे जोत प्रगटावे मातलोक कदे ना सन्गया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सदा नव रंगया। जगत सेव गुर कराई। वड वड देवी दैंत प्रभ चरन लगाई। नाम सति सति सति वरताई। प्रभ जगत भण्डारी साची दात जगत वरताई। आप अलख अभेव कलि खेल रचाई। जोत सरूपी जोत प्रभ गुर नानक दे वड्याई। गुर नानक जगत सुधारया। चार कुन्ट विच सति सतिनाम आप वरता रिहा। जीव जन्त साध सन्त प्रभ अबिनाशी दिवस रैण सर्ब गा रिहा। वेला अन्त होए भस्मंत, कलिजुग जीव मनों भुला रिहा। बैठा इकन्त वड्याई दंत, जोत सरूपी जामा विच मात
दे पा ल्या। साचा गुर सच परीख्या। गुरमुख साचे साचा दर घर साचे दीख्या। साचे गुर दी विच मात साची सीख्या। कर कर सेव दर मिले मेव, प्रभ देवे साचा नाम भीख्या। साचा दर भगत भिखारी। साचा दर वड भण्डारी। साचा दर सच दरबारी। अवतार नर जोत अकारी। दुष्ट सँघार प्रभ पार उतारी। दुतर जाए तार, जो जन आए चरन निमस्कारी। साचा मिलावा साचा घर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारी। अन्तिम अन्त ए आए। झूठी काया जगत रह जाए। झूठा तन झूठा जन झूठा मन जगत दिस आए। साचा शब्द प्रभ कन्न सुणाए। जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग एका जोत जगाए। अन्तकाल अन्तिम अन्त आया, गुर नानक वड वड कर्म कमाया। लहणा लैण आया दर, गुर साचा लहणा झोली पाया। साचा लहणा गुर दर पाए, गुर साचे रंग रंगाया। रंग रंगाया आपणे अंगद, सच धाम दे उपजाया। जोत सरूपी जोत प्रभ, साचा दीपक विच देह जगाया। जुगो जुग आदि अन्त प्रभ साचे दी सच सरनाया। एका जोत आप जगाए। जामे दस प्रभ पूर कराए। गुर गुरसिख रवि ससि समाए। साची भिक्ख प्रभ साचा पाए। साचे लिख लेख जगत वड्याए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा विच मात दे पाए। अन्तिम होए गुर गोबिन्द। लेख लिखाया सारी हिन्द। गुरसिख बणाए गुरमुख उपजाए प्रभ साचे की साची बिन्द। बेमुखां मुख रखाए मदिरा मास गन्द। जोत प्रगटाए पकड़ उठाए धर्म राए दे सजाए, दुष्ट दुराचार जो जन करन निंद। जामा धार कर्म प्रभ करया। मातलोक अवतार प्रभ धरया। साचा कर्म आप प्रभ करया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन सरनी परया। वाह वाह गुण साचे गाओ। वाह वाह प्रभ अबिनाशी घर में पाओ। वाह वाह अवतार नर रिदे वसाओ। वाह वाह महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दिवस रैण रैण दिवस एका गुण गाओ। वाह वाह आए गुर दरबार। वाह वाह किरपा करे अपार। वाह वाह गुर संगत प्रभ जाए तार। गुर संगत पंचम जेठ जोत अपर अपार। पंचम जेठ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान मातलोक लए अवतार। पंचम जेठ किया हित। गुरमुख आपे जाणे तेरी गति मितक। जोत प्रगटाए रखाए विच मात नवित्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सृष्ट सबाई जाए जित। वाह वाह साचा गुण गाया। गुर साचा साचा शब्द सुणाया। वाह वाह गुर दर दरबार, संसा भउ चुकाया। वाह वाह सति करतार, आपणा रूप वटाया। वाह वाह गुर पूरा भरे भण्डार, दर घर जो जन मंगण आया। वाह वाह गुर उज्जल करे मुख संसार, सोहँ साचा नाम जिस रसना गाया। वाह वाह महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस अपार, पंचम जेठ विच मात दे आया। मातलोक प्रभ भाग लगाए। पंचम जेठ लेख लिखाए। वड वड सेठ प्रभ हत्थ ठूठ फड़ाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पंचम जेठ साचा हुक्म सुणाए। पंचम जेठ
पंचम पंचा। गुरमुख साचे अमृत आत्म सिंचा। बेमुख दर नाचे, प्रभ काम चुकाए कंचन कंचा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दरस दिसाए जिस जन मन गुर चरनी भीन्ना। तन मन गुर आगे धरया। साचा शब्द धन दर वरया। सोहँ साचा सुणया कन्न, प्रभ सुणाए आसा वरया। आत्म गुरमुख जाए मन, प्रभ अबिनाशी सरनी परया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात जोत जगाए पंचम जेठ अन्त ना पारावरया। गुरसिख आए प्रभ दर। वेखे वखाए साचा घर। गुण निधान अवतार नर। पूरन भगवाने मात जोत प्रगटाए अवतार नर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान राउ रंक इक्क जाए कर। राउ रंक इक्क करा के। पंचम जेठ माण दवा के। पुरी घनक साचा धाम फेर प्रगटा के। दीन मुहम्मदी आप उपाए खपाए प्रभ अन्तिम अन्त कराए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेला अन्त जाए सहाए। ईसा मूसा संग मुहम्मदा, प्रभ आप खपाए। एका रूप ब्रह्म दा जगत प्रगटाए। एका झण्डा धर्म दा, प्रभ जगत झुलाए। गुरमुख साचे प्रभ साचा देवे कर्म, जन्म विच मात दवाए। वेला अन्तकाल कलिजुग करन दा, निहकलंक सिर हत्थ टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ चार कुन्ट जै जै जैकार कराए। गुर संगत प्रभ भेव चुकाए। गुर अंगद जिउँ अंग लगाए। गुर संगत गुर दर दरबार बहाए। गुर संगत विच मात सच सरकार बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी दया कमाए। गुर संगत प्रभ आप तराया। गुर संगत प्रभ साची नाओ चढ़ाया। गुर संगत प्रभ फूलन बरखा लाया। गुर संगत गण गंधरब सेवा लाया। गुर संगत गुरमुख साचे दर बहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराए। साचा भउ प्रभ चुकाए। राउ उमराउ प्रभ नष्ट कराए। सोहँ चार कुन्ट प्रभ उपजाए। सुहाए थान प्रभ चरन टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत साचा माण दवाए। साचे प्रभ सदा वड्याई। जुगो जुग जन भगतां होए सहाई। भगतां हित प्रभ जोत प्रगटाई। सृष्ट सबाई जाए जित, गुरमुख एका सुख गुर चरन सरनाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त आप सहाई। जिस तेरी जीव बणत बणाई। गुरसिखां प्रभ बणत बणाए। एका नाम रसन जपाए। साचा धाम विच जगत उपाए। पूरन काम प्रभ आप कराए। चार वरन सरन लगाए। धरनी धरना इक्क वरन कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लाए। गुरमुख साचे साचे फूल। मिल्या प्रभ कन्त कन्तूहल । कलिजुग जीव अन्त ना भूल। जोत प्रगटाए प्रभ दूल्हो दूल्ह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, फंद कटाए आप छुडाए धर्म राए दी सूल्हो सूल। साचा प्रभ बन्दी तोड़। गुरसिख साचे चरन प्रीती प्रभ संग जोड़। बेमुख कलिजुग जीव अमोड़। वेले अन्तकाल कलि प्रभ साचे दी लोड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अन्तकाल बेमुखां प्रभ देवे रोड़्ह। साचा गुर धीर धराए। साचा प्रभ अमृत मुख सीर पिलाए। साचा
गुर मात पित भैण भ्रा अख्वाए। एका लिखावे धुर मेट ना सके कोए। साचा गुर सर्ब जन मुन देवी देव सुर, आए कोल रहण ना पाए। चार वरन प्रभ दर आए तुर, एका साची जोत जगाए। सोहँ शब्द मन्त्र देवे साचा गुर, चार वरन आप जणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान चरन लाग भवजल बेड़ा पार कराए। एका जोत आप जगाई। पंचम जेठ देवे वड्याई। साध संगत प्रभ दर ते आई। प्रभ साचा साचे दर मिली वधाई। गुरमुख साचे प्रभ नव निध घर उपजाई। जोत सरूप पंचम जेठ प्रभ जोत जगाई। आप जाणे बिध गुरमुख साचे रिद्ध सिद्ध वस कराई। जेठ पंचम रुत्त आप सुहाई। पंचम जोत प्रभ प्रगटाई। पंचम प्रभ वक्त सुहाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अचरज खेल कलि वरताई। अचरज खेल आप प्रभ खेला। झूठी देह संग तजाया झूठा जगत मेला। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणे रंग नवेला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पारब्रह्म रूप अगम्म साचा सज्जण सुहेला। रूप अगम्म रंग अपार। जीव ना जाणे प्रभ की सार। साचा प्रभ गुरमुख साचे लोक परलोक जाए सुधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान नरायण नर अवतार। तीन लोक प्रभ जैकारा। एका शब्द उपजे धुन्कारा। चुण चुण मारे करे ख्वारा, प्रभ वडे हँकारा। गुरमुख विरला पावे प्रभ रसना गावे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि प्रगटे निहकलंक अवतारा। निहकलंक अन्त कराणे। आप आपणी करे पछाणे। गुरमुख साचे प्रभ विच बहाए सोहँ सच बबाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे वरते आपणे भाणे। वेले अन्त आप तराए। धर्म रखाए आण चुकाए। झूठी देह जगत तजाए। आप आपणा बल रखाए। वड वड जाहर आप हो जाए। गहर गम्भीर कोई भेद ना पाए। वड शाइरी शाइर कोई सके ना गाए। एका शब्द एका लहर प्रभ वरताए। एका कहर सवा पहर सृष्ट हो जाए। महीना जेठ लग्गे दुपहर, सृष्ट सबाई भट्ठ हो जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान उलटी लट्ठ आप गिढ़ाए। जेठ महीना आए जग। कहर अन्धेरी जाए वग। वड वड हँकारीआं प्रभ पकड़े शाह रग। गुरमुख साचे दरस द्वारीआं, प्रभ देवे दरस अभग। वडे वडे संसारीआं प्रभ आप लगाए आपणे पग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अग्न जोत लगाए बेमुख जीव जायण दग। अग्न जोत लगाए। चार कुन्ट हाहाकार कराए। विच संसार पै जाए दुहाए। ईसा मूसा मुहम्मदी प्रभ मेट वखाए। एका साचा सति दरबार आप रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्तकाल आपणी बणत आप रिहा बणाए। आपणी बणत आप बणाए। जीव जन्त खोटी मति रखाए। वड वड सन्त आप भुलाए। कलिजुग जीवां माया पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम अन्त कराए। अन्तकाल कलिजुग प्रभ करना। सृष्ट सबाई हेठ दाढ़े प्रभ आपणी धरना। पीड़ पिड़ाए पीस पिसाए प्रभ आपणी करनी करना। पकड़ उठाए सरन लगाए गोद बहाए
गुरमुख साचे धरनी धरना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त कलि एका रखाए चार वरन चल आए प्रभ देवे सची सरना। साचा प्रभ सच कर्म विचारया। गुरमुख साचा प्रभ खिच ल्यावे चरन द्वारया। खोल्ह वखाए कँवल नभ, अमृत देवे मुख फुहारया। जोत प्रगटावे विच आत्म झब्ब, एका देवे जोत अकारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर गुरमुख पार उतारया। गुरमुख साचा प्रभ साचा पाया। आप आपणा भेद खुल्हाया। प्रभ अबिनाशी आपणी सरन लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई लेख लिखाया। साचे सन्त साची कार। प्रभ अबिनाशी पायण सार। सृष्ट सबाई रही वेखा वेख, नज़र ना आए जोत अधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल करे करतार। साचे लेख प्रभ लिखाए। राजे राणे टुम्ब उठाए। पूर कराए आपणा वाक, वाक भविख्त जो रिहा लिखाए। गुरसिख आत्म मार झाक, प्रभ साचा खोल्हे ताक, जिस जन दया कमाए। जीव जन्त कलि होए आक, प्रभ अबिनाशी गए भुलाए। वेले अन्त सर्ब गंवाए छुडाए सज्जण साक, आपणे चरन लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, राउ रंक इक्क रंग समाए। साचे सन्त भेजे लेख। राणे महाराणे ना जानण भेख। साचा प्रभ कलि आया जामा पाया नाउँ धराया जगत लिखावे साचे लेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दर आओ दरस पाओ, तृखा मिटाओ हँकार गंवाओ, सरनी सीस झुकाओ, मानस जन्म सुफल कराओ, आपणा मूल ना कलि गंवाओ, राजे होए भुल ना जाओ, जिस का दिया सर्ब तुम खांओ, निहकलंक कलि साचा थांउँ , भुल ना जाणा जगत नरायण वेख वेख। सन्त मनी सिँघ देवे भरवासा। राजे राणे समझण हासा। साचा मन्नया जगत तमासा। रसना लायण मदिरा मासा। अन्तकाल कलिजुग प्रगट जोत निहकलंक किया नासा। सतिगुर पूरा पूरन आसा। गुरमुख विरले पूरन भरवासा। आप आपणा सद रक्खे वासा। धरे जोत प्रभ अबिनाशा। मानस जन्म कराए रहिरासा। वेले अन्त प्रभ करे बन्द खुलासा। जोती जोत जोत मिलावे जोत प्रगटाए निज घर करे वासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ सद रक्खे वासा। सन्त मनी सिँघ आप प्रभ उपजाया। साचे सन्त प्रभ जन्म दवाया। पिता आप पूत उपजाया। आपणा बिरद प्रभ रखाया। साचा लहणा प्रभ साचे झोली पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दीपक विच देह जगाया। आत्म गहणा प्रभ पवाए। पूर्ब लहणा प्रभ झोली पाए। भाणा सहणा प्रभ हुक्म सुणाए। गुर संगत विच गुर रल बहिणा, प्रभ साचा माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी खेल रचाए। साचे सन्त फेरा पाया। बणाई बणत जन्म दवाया। आप इकन्त विच समाया। बणावे बणत जिस जीव उपाया। प्रगट जोत प्रभ भगवन्त, पंचम जेठ माण दवाया। साचे सन्त प्रभ माण दवाई। आप आपणी जोत टिकाई। आदिन अन्त होए सहाई। जोत
सरूप रिहा विच समाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ दया कमाई। साचा गुर सति प्रसादि। आवे जावे उपजावे शब्द धुन नाद। जोत सरूपी जोत प्रगटावे सदा ब्रह्माद। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत शब्द लिखावे बोध अगाध। साचा प्रभ शब्द लिखाए। सन्त मनी सिँघ बणत बणाए। वड वड धनी गुर नाम दवाए। एका सोहँ साचा जाम मुख चुआए। उपजावे धाम प्रभ रसन लगाए। पूरन कराए काम सिर हत्थ टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नांउँ धराए। साचा प्रभ होए सहाई। सन्त जनां प्रभ बणत बणाई। मातलोक प्रभ देवे वड्याई। पंचम जेठ दर घर संगत आए मंगल गाई। मनी सिँघ प्रभ देवे आप वसाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सतिगुर साचा आप बणाई। सन्त मनी सिँघ प्रभ दया कमाए। साचा सतिगुर आप बणाए। आपणा हत्थ सिर टिकाए। शब्द रथ प्रभ दे चढ़ाए। एका अंक बंक द्वार सुहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए जाए लेख लिखाए। लेख लिखाए आप जगाए वड दाता भूप। प्रभ साचा होए सहाए ना दिसे रंग रूप। प्रभ साची जोत जगाए होए रुशनाए विच अन्ध कूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ देवे वड्याई सति सरूप। सन्त मनी सिँघ सच कर जाण। मिलाया मेल साचे सन्त आप भगवान। बणाए बणत जोत जगाई प्रभ महान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ माण दवाए आण। सृष्ट सबाई प्रभ तजाए। राउ उमराउ दर दुरकाए। वडे वड घाओ प्रभ माया जगत लगाए। वडे वड शाहो प्रभ ख़ाक रुलाए। प्रभ साचे सद बलि बलि जाओ, सन्त मनी सिँघ साची जोत विच ललाट जगाए। जोत विच ललाट जगाए। वडे वडे वड द्वार। कलिजुग जीव भरे हँकार। निमाणयां निताणयां प्रभ रक्खे प्यार। जोत प्रगटावे आवे जावे, नीचो नीच अख्वावे आप गिरधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रभ साचे दी साची कार। दर्योध्न प्रभ महल्ल तजाए। झूग्गी बिदर प्रभ भाग लगाए। अलूणा साग मुख लगाए। दूख भूख सूख रंग इक्क समाए। जन भगत उज्जल मुख आप कराए। जोत सरूपी प्रगट जोत, आपणी जोत टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त चौथे जुग बुग्घीं भाग लगाए। माझा देस पिण्ड बुग्घा। सतिजुग प्रभ कराए उग्घा। माण रखाए चार जुगां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका दर दरबार बणाए मेट वखाए कलिजुग निशान उपाए जो कलिजुगा। साचा धाम प्रभ सहाए। गुरमुख साचे आण तराए। सिँघ प्रेम प्रभ दया कमाए। पिता पूत एका सूत एका जोत एका गोत प्रभ साचा इक्क हो जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ विच बुग्घीं भाग लगाए। पंचम जेठ आसा वर। गुरमुख साचे प्रभ सुहाया तेरा घर। देवे वड्याई अवतार नर। सन्त मनी सिँघ जोत प्रगटाई आप जगाई साचे दर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सति पुरखां देवे साचा वर। साचे
दर गुर पूरा आया। साचा घर प्रभ आण वसाया। सेवक सेवा प्रभ सेवा लाया। साचा मेवा प्रभ आप खवाया। वडा वड देवी देवा गुरसिख उपजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बिरथा जाए ना तेरी सेव, जो जन आए कमाया। साचे सन्त कीनी सेव। प्रभ दर मंगया साचा मेव। जोत जगाए वड देवी देव। इक्क कराए प्रभ साची सेव। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ सतिजुग बणाए साचा गुरदेव। साचा गुर गुर बणाया। लिख्या धुर प्रभ आप प्रगटाया। करोड़ तेतीस सुर प्रभ सरन लगाया। साचा सतिगुर सन्त बणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत साचा लेख आप लिखाया। पंचम जेठ देवे वड्याई। आपणी जोत देवे टिकाई। दिवस रैण होए रुशनाई। साचा दीपक आप जगाई। एका जोत प्रभ मात रखाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब घटां गुणतास देवे आप वड्याई। साचा सतिगुर प्रभ आप बणाया। गुर गुर गुर विच समाया। धुर धुर जोत सरूप विच मात दे आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत साचा खेल वरताया। साचा प्रभ सच वरताए। आपणे भाणे आप चलाए। एका गुर आप हो जाए। मात पित भैण भ्रा सज्जण साक सैण आप अख्वाए। प्रभ आपणी सरन लगाए जो जन सेव कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दूसर कोई रहण ना पाए। साचा खेल प्रभ कलि खेला। चतुर्भुज जगत दुहेला। साचे सन्त सति कराया मेला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत पंचम जेठ आए सुहाया वेला। थान सुहाए आण प्रभ, गुर संगत जोड़। थान सुहाए आप प्रभ, गुरसिख चढ़ाए तोड़। थान सुहाए आण प्रभ, गुरमुख साचे लए लोड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख चरन प्रीती जोड़। गुर पूरे शब्द जणाया। आपणा भेद आप खुल्हाया। चार वेद माण गंवाया। सोहँ साचा मुख रखाया। निहकलंक सिर हत्थ टिकाया। सन्त मनी सिँघ पंचम जेठ प्रभ साचे माण दवाया। साचा शब्द प्रभ साचा देवे। करे खेल अलख अभेवे। दिवस रैण रैण दिवस प्रभ अबिनाशी रसना सेवे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिगुर साचा वड प्रसादी साचा नाम देवे साचे मेवे। साचा शब्द प्रभ सुणाया। पंचम दिवस आप सुहाया। साचे पित सच कर्म कमाया। किया हित पवण पूत आप तराया। बणया साचा पित, सिर हत्थ टिकाया। आप जणाए सर्ब गति मितक साचे भेद आप बुझाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, संगत सतिगुर मनी सिँघ सतिजुग बणाया। गुर प्रसाद गुर साचा मन्नया। गुर प्रसाद देवे वड्याई जिस ताणा तणया। साचा प्रभ जोत सरूपी बेड़ा बन्न्हया। विच ब्रह्माद आदि जुगादि आवण जाण जाण आवण प्रभ साचे का खेल साचा मन्नया। आवे जावे जगत रहावे, जुगो जुगो जन भगतां बेड़ा बन्न्हया। एका रूप आप रखावे, सोहँ जोत आत्म जगावे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान विच सतिजुग उपजावे साचा माण दवाए, सतिगुर साचा सति कर मन्नया। साचा शब्द प्रभ साचे का,
कदे ना करनी भन्नया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई सदा अंग संगया, आप आपणे रंगाए रंगया। साचा छत्र सीस झुलाए। साध संगत प्रभ चरन लगाए। एका धुन संगत गुर मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान देवे वड्याई विच पंचम जेठ जोत प्रगटाए। सतिगुर साचे तेरी साची छाया। आत्म पड़दा प्रभ माया लाहया। एका जोत करे रुशनाया। प्रभ अबिनाशी कदे मरे ना जाया। सच घर सद रक्खे वास, आप होए दासन दास, संगत सिर छत्र झुलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर संगत आण तराया। साध संगत मन चाउ घनेरा। जोत प्रगटाए ना लाए देरा। निहकलंक प्रभ अबिनाशी सतिगुर साचा तेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चौथे जुग लोकमात पाया फेरा। जोत सरूप सदा वरतंत। एका जोत जगाए पूरन भगवन्त। गुरमुख साचे मेल मिलाए आप उपजाए साचे सन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत पंचम जेठ आप बणाए तेरी बणत। बणत बणाए गुरमुखां आप। कोटन कोट प्रभ उतारे पाप। सोहँ शब्द जपावे साचा जाप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दूसर कोई रहण ना पाए, आप उपाए आपणा आप। गुर उपाए वड वड सूर। सर्ब घटा प्रभ करे भरपूर। गुर प्रसादि प्रसादि गुर दिया, आत्म देवे साचा सति सरूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगावे साचा नूर। गुर प्रसादि गुर दर आए। सति सतिवादी प्रभ घर वसाए। बोध अगाध प्रभ शब्द लिखाए। विच विस्माद प्रभ आप समाए। साध संगत पंचम जेठ दया कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दरस दिखाए। पंचम जेठ दिवस भागा। बेमुख सोया गुरमुख जागा। प्रभ साचे की सरनी लागा। अन्तिम धोए प्रभ आत्म दाग़ा। एका शब्द उपजाए सोहँ साचा रागा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अनहद वजावे आत्म साचा वाजा। आत्म धुन सच्ची धुन्कार। प्रभ अबिनाशी सुणी पुकार। घनकपुरी आया जामा धार। छड्डी देह आप गिरधार। जोत सरूपी प्रभ अकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका रंग करतार। जोत सरूप गुरसिख समाए। बेमुखां प्रभ दिस ना आए। नाड़ी बहत्तर बन्द कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अंदर बाहर बाहर अंदर ना देखे ना दिस आए। आपणे घर आप प्रभ वस्सया। गुरमुख साचे सन्त जनां साचा घर प्रभ साचे दस्सया। बेमुख दर आए, वेख वेख उठ जाए, प्रभ सार ना पाए, आत्म अन्धेर जिउँ चन्द मस्सया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन सेव कमाए, चरनी सीस झुकाए, आपणा आप बणाए, जोत जगाए कोट रवि सस्सया। साची जोत सच प्रकाश। साचा प्रभ सदा अबिनाश। साचा प्रभ गुरसिखां सदा रहे दास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ प्रगट जोत साध संगत सद रक्खे विच वास। साध संगत प्रभ सदा वसेरा। गुरमुख साचे मन चाउ घनेरा। वेखे विगसे गुरमुख तराए ना लाए देरा। समाध सुन्न खुल्हाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं
भगवान आत्म मिटाए सर्ब अन्धेरा। आत्म अन्धेर अन्ध अज्ञान। कलिजुग जीव भुल्ले अञ्याण। साचा प्रभ देवे साचा शब्द ज्ञान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, देवे दरस आप भगवान। देवे दरस दर घर आए। करे तरस गुरमुख प्रभ वड्याए। अमृत मेघ वरस, प्रभ आत्म तृखा मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सच तेरा तरस, जन्म मरन दा गेड़ कटाए। साचा शब्द गुण विचार। गुरमुख साचे सच दरस, रसना सद उचार। पतित पापी प्रभ देवे पुण, अमृत वरखे किरपा धार। गुरमुखां जणाए साचे गुण, चरन लगावे सति करतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब देवे शब्द अधार। साचा शब्द प्रभ का रूप। सति सति सति वरतावे प्रभ साचा सति सरूप। तत्त तत्त रखाए आप डराए विच बैठा अन्ध कूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख गुर इक्क बणाए, ताणा पेटा जिउँ एका सूत। एका सूत नाम रखाया। स्वास स्वास प्रभ मणक बणाया। सोहँ धागे गुरसिख परोया। कंठ माल प्रभ गल विच टिकाया। खण्ड ब्रह्मण्ड नव खण्ड विच वरभण्ड माण दवाया। तोड़े घमंड नव खण्ड लाए डण्ड महाराज शेर सिँघ सोहँ शब्द चलाया। सोहँ शब्द साची कार। आप चलाए खण्डा दो धार। गुरमुख कमावे उतरे पार। बेमुख भुलावे डुब्बे नर्क मंझार। गुरसिख साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सरन परे काज सरे आया चरन द्वार। भुल्लयां डुल्लयां जगत रुल्लयां मिल्या प्रभ अबिनाशी वड वड वड मुल्लया। कलिजुग जीव कलि ना डोल, प्रभ अबिनाशी सदा अतोल, कदे जगत ना तुल्लया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दए भण्डारे खोल्ह, देवे साची नाम दात वड वड वड अनमुल्लया। साचा प्रभ वड भण्डारा। देवणहारा इक्क दातारा। मंगण खड़े कोट दुआरा। निखुट्ट ना जाए प्रभ साचे तेरा भण्डारा। जोत सरूप प्रभ साचा सचखण्ड वसे आप निरँकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए कर किरपा पार उतारा। पार उतारनहार आप प्रभ आया। सच दर दरबार विच मात प्रभ लगाया। एका एकँकार साची जोत जगाया। प्रगट जोत आप गिरधार, सिँघासण डेरा लाया। जोत सरूपी देवे दरस अपार, गुरमुख साचे प्रभ आत्म भउ चुकाया। खिच ल्याए चरन द्वार, गुरमुख साचे प्रभ साचा दया कमाया। खाली भरे फिर भण्डार, सोहँ शब्द प्रभ झोली पाया। कर दरस प्रभ अपार, कर किरपा पार लँघाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर हत्थ टिकाया। भुल भुल भुल जीव वक्त गंवाया। रुल रुल रुल क्यों जीव आपणा आप रुलाया। आया वक्त दर गया खुल्ल, वड अमुल्ल भण्डार लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत भिखारी आप लिखारी साचा नाम सोहँ दान प्रभ झोली पाया। रसना रस रस जाप। आप उपाए आपणा आप। जोत जगाए कोट गंवाए ताप। मुख रखाए स्वास चलाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप रखाए गुरसिख पति। मंगी प्रीती चरन कँवल। मिले वड्याई उप्पर धवल। जोत सरूपी प्रभ
विच रिहा मवल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख साचे तेरा खोल ह वखाए नाभ कँवल। कँवल नाभ आप खुल्हाए। सागर सिंध नीर उपाए। नैण मुँधार मुख उलटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत बूंद मुख चुआए। अमृत बूंद मुख चुआए। स्वांतक सांती सति वरताए। पवण सरूपी धूप जगाए। जोत सरूपी रूप प्रगटाए। आपणी जोत गुरमुख जगाए। दूई द्वैत प्रभ पर्दा लाहे। एका आप आपणी जोत आप जगाए। सोहँ साची दात प्रभ झोली पाए। गुरमुखां प्रभ करे बन्द खलास, दरस देवे जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाए। गुरमुख साचे उपजी सच्ची धुन्कार। साची धुन रुण झुण साचा गुण देवे आप करतार। गुरमुख साचे सतिजुग चुण, एका देवे जोत अधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे जाणे सर्ब गुण, साचा नाम भरे भण्डार। साचा नाम रसना गाओ। आप आपणा दीप जगाओ। अज्ञान अन्धेर विनास कराओ। एका चरन ध्यान रखाओ। उपजे ब्रह्म ज्ञान, नाम निधान प्रभ दर पाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सदा सद सदा रिदे वसाओ। रिदे वसाओ आप भगवान। साचा देवे सोहँ दान। आप रखाए आपणा माण। आप जोत जगाए वड गुर बली बलवान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सति पुरख उपाए वाली दो जहान। सति पुरख साचा सति संग। प्रभ दर मंगी साची मंग। एका माण रखाए लगाए अंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सदा सहाई अंग संग। अंग संग प्रभ सदा सहाई। गुरमुख साचे तेरी पैज रखाई। उज्जल शब्द अटल रसना रसक रसक रसक खाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सद रसना गाई। रसना जप हरि का नाम। पूर कराए प्रभ हर का काम। प्रगट जोत दरस दिखाए एका राम। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सोहँ देवे साचा नाम। बेमुखां पर्दा आत्म पाया। साचा दर दरवाजा प्रभ बन्द कराया। कलिजुग जीव जगत माया आप भुलाया। दया कमाए सरन लगाए आप आपणी सेवा लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान ,पर्दा खोल्ह वजाए ढोल, अनहद साचा राग उपजाया। एका राग आप उपाए। एका जाग प्रभ लगाए। चरन लाग गुरसिख तर जाए। प्रभ वाग पकड़ी होए सहाए। ना लागे दाग़ सोहँ स्वास स्वास जीव रसना गाए। कलिजुग तृष्ना जलाए आग, प्रभ सांतक सति वरताए। प्रभ बणाए हँस काग साध संगत मिलाए। मदिरा मास त्याग, भुल भुल जीव हत्थ ना लाए। होए सहाई आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सद रसना गाए। गुर चरन प्रीती साचा जोग। प्रभ अबिनाशी देवे दरस अमोघ। हउमे ममता कटाए रोग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ देवे साची चोग। सोहँ शब्द सति कमावणा। आत्म वत्त सोहँ बीज आप बीजावणा। पाचो तत्त प्रभ साचे नष्ट करावणा। एका यति निहकलंक आप रखावणा। साची देवे प्रभ साचा मति, साचे मार्ग लावणा। आप रक्खे गुरमुख पति, मदिरा मास
मनों तजावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साचा दीपक जोत जगावणा। आत्म दीपक करे उज्जयार। एका जोत जगाए अगम्म अपार। एका मार्ग लाए प्रभ विच संसार। गुरमुख बांहों पकड़ तराए, प्रभ देवे एका शब्द अधार। रिद्ध सिध्ध प्रभ वस कराए, चरन दोए जोड़ करे निमस्कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सरन पड़े दी रक्खे लाज। लिख्या लेख प्रभ मिटावे। साचे लेख प्रभ आप लिखावे। साचा भेख आप करावे। गुरमुख साचा वेख प्रभ धीर धरावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सिँघ पाल तेरी लाज रखावे। पाल सिँघ प्रभ जोत जगाई। माहणा सिँघ देवे वड्याई। किरपा करे आप रघुराई। जामा धार साँवल सुंदर, गुरसिख दुआरे प्रभ आपे जाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर जाए गुरमुख साचा आप तराई। आपणा जामा आपे धारे। साँवल सुंदर रूप मुरारे। गुरमुख साचा पार उतारे। देवे दरस अवस्था बाल, बांहों पकड़ आप उठारे। आत्म होए लाल, साचा मिल्या प्रभ वसाल, साचा प्रभ खड़ा दुआरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगाए अपर अपारे। गुरमुख साचे प्रभ आप वड्या। साची दात प्रभ झोली देवे पा। वड वड हँस गुरसिख प्रभ दए बणा। आप आपणी बणाए अंस, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान चरनी लए लगा। आपणी अंस आप बणाए। दु:ख रोग प्रभ मिटाए। कर्म विजोग कोई रहण ना पाए। साचा भोग प्रभ दरस पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लिख्या लेख दे मिटाए। सावण लिखाया सतिगुर लेख। पंचम जेठ मिटाया आप आपणा किया देख। एका दूजा भउ चुकाया, आत्म कीनी सद वसेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान झूठी मिटाई लिखाई रेख। लिखाया लेख आप मिटाए। गुरमुख साचा प्रभ बणाए। सरन पड़े दी लाज रखाए। लिख्या लेख प्रभ लेखे जाए लाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साची दात झोली पाए। साची दात प्रभ आपे देवे। पिता पूत सपूत जग साचे मेवे। कोई नेड़ ना आवे जम डण्ड भूत, प्रभ साचा भय रखावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी दया आप कमावे। आपणे आप आप दयाला। भगत जनां पभ सद प्रितपाला। होए सहाई सद रखवाला। लिख्त मिटाई गुर गोपाला। लेख लिखाई भगत वछल आप कृपाला। वज्जी वधाई महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा देवे सच्चा धन माला। गुरसिख प्रभ सुणे पुकार। पंचम जेठ जाए तार। सच सच सच करे आप विहार। देवे दात प्रभ साचा आप दातार। वड करामात साचा नात गुर चरन प्यार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिँघ जीवण बेड़ा कर जाए पार। साचे प्रभ शब्द लिखाया। जीव जन्तां भेद ना पाया। हस्स हस्स कलि वक्त गंवाया। दस्स दस्स दस्स प्रभ आप भुलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निपुंसक रूप आप लिखाया। निपुंसक होए जन। चिन्ता रहे तन मन। आपणा आप ना सके बन्न्ह। आत्म भुल्ले ना झूठा मन।
महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दया कमाई होए सहाई आत्म धीरज प्रभ जाए बन्न्ह। आत्म धीर प्रभ धराए। साचा सीर गुरसिख पिलाए। साचा नीर प्रभ बंध वखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ तीर आप चलाए। आत्म देवे धीरज धन। गुरसिख कराए हरा तन मन। दया कमाए आप बणाए आपणा जन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान झूठा ठूठा देही दुखड़ा आप दए भन्न। गुरमुख आओ गुर दर आओ। आत्म चिन्त सर्ब मिटाओ। आत्म सुख सगल फल पाओ। अमृत आत्म साचा तीर्थ गुरमुख साचे नहाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूपी आत्म साचा दीप जगाओ। गुरसिख साचे सति कर मन्नणा। झूठा ठूठा प्रभ साचे भन्नणा। आप चढ़ाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साची रंगणा। गुरसिख आत्म प्रभ रंगाए। अंग अंग प्रभ अंग समाए। नंग नंग प्रभ भुक्ख नंग कटाए। कांग कांग प्रभ अमृत कांग चढ़ाए। स्वांगी स्वांग सांग सांग आपणा सांग वटाए। अंगीकार कर अंग गुरमुख साचे आप तराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत जगाए। गुरमुख साचे आत्म उज्जयार। साचा देवे नाम अधार। एका बख्शे चरन प्यार। साची धुन आप उपजावे साची धुन्कार। जीव जन्त जोत जगावे अपर अपार। रिख मुन जन प्रभ आप तरावे जो चल आवे द्वार। गुरमुख साचे गुरसिख बण जाओ। आत्म तृखा गुर दर बुझाओ। आप आपणा भरम मिटाओ। हउमे संसा रोग चुकाओ। दु:ख द्वैत गलों तजाओ। साचा लेख सच लिखाओ। नेत्र पेख आत्म साचा दीप जगाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसन सद गाओ। आत्म दीप प्रभ जगाए। गुरमुख साचे बणत बणाए। महिंमा अगणत ना कोई गिणाए। जीव जन्त प्रभ रिहा समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बैठ इकन्त जोत जगाए। मंग मंग गुर सरबंग पूर कराए। भुक्ख नंग प्रभ आप कटाए। साचा संग गुर चरन रखाए। लगाए अंग कदे विछड़ ना जाए। प्रभ कराया चढ़ाया आत्म रंग। अन्धेर विनास जोत प्रकाश आप कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दु:ख दलिद्दर सर्ब मिटाए। भुक्ख नंग वडा रोग। दिवस रैण रहे सोग। साचा सुख जग साचा जोग। प्रभ अबिनाशी प्रगट जोत देवे दरस अमोघ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दु:ख दलिद्र कट्टे रोग। साची बिध प्रभ आप बणाए। रिद्ध सिद्ध प्रभ वस कराए। नव निध गुरसिख उपजाए। कारज कीने सिद्ध प्रभ दया कमाए। आप आपणी बणाए बणत, सर्ब पदार्थ घर उपाए। पूरन आसा, प्रभ कराए दुखड़ा नासा, दर रहण ना पाए। किया वासा प्रभ दया कमाए। जोत प्रकाशा अन्धेर मिटाए। सचखण्ड निवासा प्रभ दिखाए। जगत तमाशा प्रभ वखाए। झूठा करे कराए हासा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव भरम भुलाए। गुरसिख तेरी पूरन घाल। चरन प्रीती निभे नाल। साचा बचन प्रभ सद सदा पाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म दीपक
देवे बाल। सति ज्ञान सति ध्यान। सति सति सति कर देवे माण। सति सति सति बली बलवान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म दीपक देवे बाल, साचा देवे नाम दान, नाम दान गुणी गुणवन्त। चतुर सुजान होए जीव जन्त। गुण निधान बणाए आप साची बणत। मेल मिलावा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप तराए जीव जन्त।