पुस्तकालयभाग २

६ जेठ २००९ बिक्रमी पिण्ड बुग्घे ज़िला अमृतसर विहार होया

प्रभ साचा सच कर्म। प्रभ साचा सच धर्म। प्रभ साचा गुरसिख दवाए साचा जन्म। प्रभ साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा कराए कर्म। प्रभ साचा जीआं दाता। प्रभ साचा पुरख बिधाता। प्रभ साचा पित माता। प्रभ साचा बख्शे चरनी नाता। प्रभ साचा सोहँ देवे साची दाता। प्रभ साचा कलिजुग होए ब्रह्म ज्ञाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा आप पछाता। प्रभ साचा सच सुच्च देवे। प्रभ साचा लेख इक्क लिखेवे। प्रभ साच सच दान देवे। जीव इस हत्थ कर उस हत्थ लेवे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन रसना सेवे। प्रभ साचा अगम्म अथाह। कोई ना जाणे प्रभ साचे का साचा राह। प्रभ सच वखाणे, जिस चलाए पकड़े बांह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच दिसाए जोत जगाए बेपरवाह। साचा प्रभ साचा बंस। गुरसिख उपजाए साची अंस। उज्जल मुख कराए विच सहँस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुख पकड़ पछाड़े जिउँ काहना कंस। प्रभ साचा हँकार निवारे। साचा प्रभ पतित पापीआं जाए तारे। साचा देवे सोहँ नाम अधारे। चार कुन्ट कराए जै जै जैकारे। एका जोत कराए मातलोक चमत्कारे। प्रभ साचा वाह वाह वाह रसना उचारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खाली भरे भण्डारे। प्रभ साचा भण्डार भर। कर दरस गुरमुख साचा जाए तर। प्रभ साचा कलिजुग जीव भाण्डा काचा, रसना जप जप जप आत्म होए सर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जामा पाया अवतार नर। साचा प्रभ साचा देस। साचा प्रभ कोई रहण ना पाए तख्त ताज वड नरेश। प्रभ साचे का भेस, जुगो जुग मात विच आए कर कर जोत सरूपी वेस। चरन लगावे वड वड मृगेश। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी कलि साचा वेस। जोत सरूप भेस धार। मातलोक आया गिरधार। तीन लोक आप करतार। इन्दलोक शिवलोक ब्रह्मलोक प्रभ सिक्दार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा देवे नाम अधार। तीन लोक प्रभ जैकारा। एका शब्द उपजाए धुन्कारा। सुंञ मसाण होए संसारा। गुरमुख विरला पाए प्रभ का दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड देवे साची वस्त थारा। साची वस्त थिर घर। गुरमुख साचे वेख कर। चरन लाग

मात तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगटाए जोत अवतार नर। चरन लाग साचे सिख। प्रभ अबिनाशी सोहँ पावे साची भिख। देवे वड्याई साचे लेख प्रभ जाए लिख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वडे वड मुन रिख। सोहँ शब्द डंक लगाई। किंगरे किंगरे मृदंग वजाई। रंग रंग रंग गुरसिख समाई। हाकन डाकन प्रभ सरन लगाई। माई गोरजां नष्ट कराई। गोरख सिद्ध कोई रहण ना पाई। वल छल इन्द्र जाल प्रभ कटाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द मुख रखाई। एका शब्द मुख रखाया। रोग सोग प्रभ मिटाया। आत्म सुख सर्ब दवाया। साचा प्रभ होए सहाया। गुर चरन धूढ़ गुरसिख साचे तीर्थ नहाया। सरधा पूर पूरन आस कराया। आत्म देवे साचा नूर, प्रभ जोती जोत समाया। सर्ब कला प्रभ साचा भरपूर, गुरमुख साचे होए सहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान ना दिसे दूर, रसना जप जप जीव रसना सुख पाया। रसना जप स्वास स्वास। मानस जन्म कलि होए रास। आप जपाए सोहँ नास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म पर्दे करे खलास। गुरमुख आत्म निर्मल निर्मला। बेमुख तपे जिउँ बालू बिमला। गुरसिख तारे जिउँ तराया पिंगला। बेमुख खाली हत्थ मुड़े जिउँ रुक्ख सिमंला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत गुर चरन लाग चरन कँवल सद चुम्मला। गुरमुख साचा गुर का किया। आप आपणा किया हिया। आत्म जोत प्रकाश कर साचा जगाया दिया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साचा बीज सोहँ आत्म बिया। आत्म बीज आप बिजाया। अमृत आत्म सिंच प्रभ हरा कराया। रसना जप स्वास स्वास प्रभ साचा राह बताया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आवण जावण तेरा सुफल कराया। आवण जावण मेट मिटाए। सोहँ उठाए साची तेग, बेमुखां सीस लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल रिहा वरताए। गुरमुख साचा सदा अनाथ। साचा प्रभ सिर रक्खे दे कर हाथ। लेख लिखाए आप रघुनाथ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल रिहा वरताए, गुरमुख साचा सदा अनाथ। आदि अन्त पैज रखाई। साध संगत देवे वड्याई। रसना जप जप जप जीव अमरा पद पाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे घर नव निध पाई। नव निध गुर दर। कारज सिद्ध सरन पड़। प्रभ मिलन की साची बिध प्रभ साचा वर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगटे जोत अवतार नर। नर नरायण नरायण नर। मातलोक प्रभ आया जामा धर। लोक परलोक गुरसिख साचे जायण तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे एका नाम, जन्म मरन दा मिटे डर। एका सलोक एका वार। एका जपाए एका अकार। एका ध्याए रसन उचार। एका एक प्रभ साचा एका एकँकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साचा नाम अधार। साचा नाम आत्म अधारी। पारब्रह्म रूप अपारी। चतुर्भुज चिट्टे अस्व अस्वारी।

प्रगटे जोत प्रभ बनवारी। कलिजुग आया जामा धारी। गुरमुख साचे प्रभ साचा पार उतारी। कलिजुग जीव भाण्डे काचे, वेले अन्त करे ख्वारी। बेमुख दर आए नाचे, आत्म चले सदा विकारी। अग्न जोत प्रभ लाए तमाचे, मदिरा मास लाहे ख्वारी। गुरमुख साचे ढाले सांचे ढांचे, सोहँ देवे साचा नाम अधारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत कलिजुग कर किरपा पार उतारी। साध संगत उज्जल मुख। सुफल कराए मात कुक्ख। मात गर्भ उलटा रुख। कर दरस तेरी उतरे भुक्ख। आत्म उपजे साचा सुख। कलिजुग भुल्ले सर्ब मनुक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरे कराए सुक्कड़े रुक्ख। साचा प्रभ हर हरयावला। कर दरस जीव आत्म होए बावला। सोहँ शब्द प्रभ लिखाए आवला। जोत सरूपी जोत प्रभ, गुरमुख साचे विच सद समावला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेद खुल्हावला। उठ जीव जाग प्रभ दया कमाई। उठ जीव जाग, प्रभ भाग लगाई। उठ जीव जाग, प्रभ आत्म जाग लगाई। उठ जीव जाग, प्रभ साचा राग सुणाई। उठ जीव जाग, भिन्नड़ी रैण प्रभ आप सुहाई। उठ जीव जाग, पंचम जेठ मातलोक प्रभ जामा पाई। उठ जीव जाग, प्रभ खेल रचाई। उठ जीव जाग, खण्ड ब्रह्मण्ड प्रभ उलटाई। उठ जीव जाग, नैण मुँधार विच मात दे आई। उठ जीव जाग, बाशक सेज प्रभ सुंञ कराई। उठ जीव जाग, जोत सरूपी कर अकार विच मात प्रगटाई। उठ जीव जाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ जोत मात प्रगटाई। उठ जीव जाग, निहकलंक घनकपुरी कलि जामा पाई। उठ जीव जाग, प्रभ वक्त सुहाया। उठ जीव जाग, प्रभ साचे कलि सच कर्म कमाया। उठ जीव जाग, प्रभ सचे दी चरनी लाग, दर घर साचे प्रभ साचा आया। उठ जीव जाग, देही दुखड़े जायण भाग, सोहँ साचा रसना गाया। उठ जीव जाग, प्रभ हँस बणाए कग, चरन धूढ़ मस्तक लाया। उठ जीव जाग, प्रभ अनहद अनाहद उपजावे साचा राग, रसना जप जप जीव आत्म धुन उपजाया। उठ जीव जाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ मातलोक विच जामा पाया। उठ जीव जाग प्रभ भए दयाला। उठ जीव जाग, प्रभ सर्ब करे प्रितपाला। उठ जीव जाग, देवे दरस गुर गोपाला। उठ जीव जाग, मिटाए तृख पी अमृत भर प्याला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ होए आप रखवाला। उठ जीव जाग, सच कर्म कर। उठ जीव जाग, प्रभ सरन पर। उठ जीव जाग, मात आया प्रभ धरनी धर। उठ जीव जाग, कलिजुग मूल ना डर। उठ जीव जाग, अमृत नहाओ साचा सर। उठ जीव जाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंजम जेठ जाए भण्डारे भर। उठ जीव जाग, रैण विहाए। उठ जीव जाग, गुर लेख लिखाए। उठ जीव जाग, गुरमुख साचे वेख प्रभ सरन लगाए। उठ जीव जाग, वेख प्रभ साचे का साचा भेख, भुल भुल क्यों

वक्त गंवाए। उठ जीव जाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ मेख लगाए। उठ जीव जाग, मिटे रोग। उठ जीव जाग, प्रभ चुकाए आत्म सोग। उठ जीव जाग, सोहँ देवे प्रभ साचा जोग। उठ जीव जाग, साचा प्रभ साचा रस भोग। उठ जीव जाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म देवे साचा जोग। उठे जीव प्रभ आप उठाए। जन्म जन्म दे रुठड़े प्रभ आण मनाए। मात गर्भ विच उलटे रिहा लटकाए। कलिजुग जीव होए झूठे, प्रभ ठूठे हत्थ फड़ाए। गुरमुख साचे रंग अनूठे, प्रभ मुख चुआए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर आपणा हत्थ टिकाए। आपे जागे आप सवाए। आपे रागे आप उपाए। आपे लागे आप लगाए। गुर हत्थ वागे जगत चलाए। कलिजुग जीव अभागे, प्रभ साचा नज़र ना आए। गुरमुख प्रभ साचे दी सरनी लागे, प्रभ लए तराए। एका धुन उपजाए नाभे, आत्म सुन्न प्रभ खुल्हाए। अनहद वज्जण साचे वाजे, रुण झुण मुक्क ना जाए। एका जोत प्रभ ब्रह्मादे, ब्रह्म सरूप सदा समाए। शब्द चलाए बोध अगाधे, कोई भेव ना पाए। गुरमुख आत्म सद विस्मादे, गुरसिख साचे विच समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलंकनिह जोत सरूपी कलि जामा पाए। रैण सबाई वर दर घर प्रभ साचा पाया। पूर्ब लहणा गुर आप दवाया। भाणा सहिणा प्रभ बचन अलाया। साध संगत मिल रल के बहिण, प्रभ होए सहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप मिले सुखदाया। गुर संगत किया मंगलाचार। पूरन ब्रह्म उपजावे चार वरन मानस जन्म जाए सुधार। वड दाता आए वड वड दरबार। पारब्रह्म पूरन परमेश्वर पूर रिहा सर्ब थार, जगत पित सर्ब जगतेश्वर। किरपा करे अपार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धर्म कर्म देवे आप दातार। दाता गुर वड दातारी। मुन जन सुर गुर खड़े दरबारी। गुरमुख साचे प्रभ चरन निमस्कारी। हउमे कट्टे प्रभ तनों बिमारी। पारब्रह्म जोत अगम्म मिटाए भरम करे खेल अपारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे बणया लेख लिखारी। साचा किया सिख लेख लिखाए। वेख वेख गुरसिख तराए। लेखा लिखे आप ना कोई मेट वखाए। कर कर साचा भेख प्रभ जगत भुलाए। जो जन रहे वेखा वेख, प्रभ दर ना भाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आए तराए। गुरसिखां प्रभ आपे तार। भगत वछल आप गिरधार। आप आपणे रंग रंगाए, हउमे विच्चों देवे मार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप जाणे सभना सार। बेमुखां बेड़ा आप रुढ़ाया। भरया बेड़ा विच मात, नाम चप्पू जीव ना लाया। गुरमुख साचे सच प्रभ बेड़ा बन्न्ह वखाया। सवेर सञ्झ सञ्झ सवेर प्रभ इक्क रंग रंगाया। आत्म जोत जगे अपार, अन्धेर अज्ञान सर्ब मिटाया। निर्मल जोत करे उज्जयार, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा सर्ब जीआं दी जाणे सार, गुरमुख साचे हरि हरि रसना गाया। प्रभ अबिनाशी प्रगट जोत, साचा लहणा झोली पाया। प्रभ साचा सच सुख

देवे। प्रभ अबिनाशी अलख अभेवे। करे कराए करनहार। बांहों पकड़ कलि जाए तार। बख्शे आप सति करतार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सति पुरखां पावे सार। सति पुरख सति कर मान। प्रभ अबिनाशी जाणी जाण। माण रखावे आपे आण। चतुर सुघड़ सुजान बणावे, एका देवे नाम निधान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, वाली दो जहान। दो जहानां आपे वाली। साध संगत तेरा सच पाली। आपे आप एथे उथे करे रखवाली। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच घर सच दर सद निवास रखा ली। सचखण्ड प्रभ निवास। एका जोत प्रभ अबिनाश। घट घट प्रभ रक्खे वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सद बलि बलि जास। बलि बलि बलि बलिहार। गुरमुखां देवे चरन अधार। नाम दान ज्ञान ध्यान वड दाता गुर दरबार। खान पान सर्ब मिट जाण, सोहँ देवे नाम अपार। मूर्ख मुग्ध जीव अञ्याण। चतुर सुघड़ बणन सुजान। साचा नाम रसना गाण। साचा प्रभ विच बिठाए आप बबाण। धर्म राए ना दए सजाए, वेले अन्त होए सहाई आण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जीआं दा जाणी जाण। आपे जाणे आप जणावे। आपणे भाणे आप रखावे। जन होए निमाणे चरन लगावे। जीव होए निताणे प्रभ पकड़ तराणे, जन सुघड़ स्याणे आप बणावे। वड वड कराने सचखण्ड धराणे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दरगाह साची देवे माणे। दरगाह साची पति पतवन्त। वड्याए मात विच सर्ब जीव जन्त। एका जोत इक्क हो जाए, बैठे अडोल आप इकन्त। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सचखण्ड निवास रखाए गुरमुख साचे सन्त। साचा सन्त सच घर वस्सया। साचा भेद प्रभ साचे दस्सया। साचा घर कोटन कोट प्रकाश रवि सस्सया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी भेद आप आपणा दस्सया। जोत सरूपी होए अकारा। निर्मल जोत सदा उज्जयारा। साच दीपक जगे अपारा। पारब्रह्म खेल करे अपारा। बैठे अडोल आप निराधारा। सृष्ट सबाई तोल, प्रभ पूर्ब करे विचारा। प्रभ साचा पड़दे देवे खोल्ह, मूर्ख मुग्ध आयण चरन दुआरा। आत्म धुन उपजावे साची धुन्कारा। प्रभ बचन लिखावे मुखों बोल, सच सच करे वरतारा। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, वसे तेरे कोल, गुरमुख साचे आत्म कर विचारा। दर साचा बूझे, गुर चरन कर निमस्कार। दर घर साचा सूझे, गुर साचा सच दरबार। भेव खुल्हावे आत्म गूझे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भउ चुकाए एका दूजे, आप सच्चा करतार। एका दूजा भउ चुकाए। आपणे रंग आप रंगाए। अंग संग संग अंग होए सहाए। विच वरभण्ड माण दवाए। सृष्ट नव खण्ड रसना गाए। आप ब्रह्मण्ड समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी मेल मिलाए। जोत सरूपी मेल कर। दरगाह साची देवे धर। जोती जोत मिलाए, एका देवे जोत अपर। आवण जावण मेट मिटावे, आप बहावे साचे घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,

दरगाह साची माण दवाए अवतार नर। साचा वक्त सर्ब सुहाया। साचा प्रभ रसना गाया। आत्म दु:ख सर्ब मिटाया। साचा सुख रिदे वसाया। उतरे भुक्ख प्रभ दर्शन पाया। सुक्के रुक्ख जीव प्रभ हरे कराया। उज्जल मुख जगत धराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ साध संगत दया कमाया। दया करे दीन दयाल। सर्ब जनां आपे प्रितपाल। साचा अमृत सोहँ साचा धन माल। निर्मल किया जीआ गुर चरन बहाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन प्रीती निभे नाल। चरन प्रीत आप दवाए। साची रीत जगत चलाए। बख्शे प्रीत प्रभ सेवा लाए। सदा अतीत गुर सरन जो आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची इक्क प्रीत रखाए। सची प्रीत गुर के चरन। गुरमुख प्रभ खोल्हे हरन फरन। आपे आप प्रभ तारन तरन। सर्ब कला समरथ प्रभ कारज करन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मात दु:ख ना भरन। गुरमुख साचे साचा हट्ठ। सोहँ रथ चढ़ाए प्रभ पाए साचे भट्ठ। लालो लाल लाल कराए, अग्न जोत लगाए मट्ठ। प्रभ गुर संगत संग रलाए, साचा किया इक्ठ। पंचम जेठ दिवस मनाए, दरस दिखाए माण गंवाए तीर्थ अट्ठ सट्ठ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए सहाए, गुर संगत चरन आए नठ्ठ। गुर संगत गुर दर परवान। देवे वड्याई वाली दो जहान। जन भगतां प्रभ आप करे पछाण। विच साचे साधन सन्तां जोत सरूप सद सदा भगवान। बैठा इक्क इकन्ता, जोत जगाए देह महान। महिंमा प्रभ बड़ी अगणत, आपणे रंग सदा इक्क समाण। आप तराए सर्ब जीव जन्त, जन चरनी डिगे आण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, दर आई साध संगत देवे माण। माण मोह जीव विचार। साचा प्यार गुर चरन निमस्कार। एका अधार गुर दातार। देवे जोत प्रभ अपर अपार। खोल्हे सोत होए उज्जयार। आत्म मैल धोत, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जीआं दी सुणे पुकार। साचा प्रभ सुणे पुकारा। आपणा किया आप विचारा। सतिजुग वरताए सच वरतारा। बेमुखां प्रभ करे ख्वारा। चार कुन्ट होए हाहाकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वरते वरतावे विच संसारा। साचा संग प्रभ का जाण। आपणा आप जीव पछाण। साचा संग वाली दो जहान। देवे वड्याई विच मात आण। साचा संग भगत भगवान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई आण। साचा संग प्रभ बणाए। गुरमुख साचे आण तराए। साचा संग तोड़ निभाए। टुट्टी गंढ्ढे फिर टुट्ट ना जाए। साचा संग गुर अंग लगाए। मानस जन्म ना भंग कराए। साचा संग गुर सतिसंग रलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए सहाए। साचा संग घर दर दिखावे। पूरा गुर बूझ बुझावे। साचा संग थिर घर निवास रखावे। साचा संग आवण जावण गेड़ चुकावे। साचा संग मानस जन्म सुफल करावे। मात कुक्ख विच फेर ना आवे। साचा संग थिर घर निवास रखावे। साचा संग आवण जावण गेड़ कटावे। महाराज शेर सिँघ

विष्नूं भगवान, सर्ब सुखदाए साचा कर्म कमावे। साचा संग गुर पूरा करे। चरन लाग गुरसिख तरे। साचा संग आत्म वास करे हरे। सोहँ स्वास स्वास जप जीव कलिजुग पार तरे। साचा संग एका नर हरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरा मूल ना डरे। साचा संग प्रभ संग संगीत। आत्म देवे चरन प्रीत। साचा संग गुर मानस जन्म जग जीत। साचा संग प्रभ आत्म सदा अतीत। साचा संग साचा प्रभ साचा सति मीत। साचा संग मानस जन्म ना होवे भीत। साचा संग महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग लख चुरासी जावे जीत। साचा संग गुर गुरमुख। आत्म उतरे सारी भुक्ख। साचा संग गुर साजण सुख। साचा संग दर घर आए नेत्र पिक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साची देवे सिख। साचा संग सच परीख्या। गुरमुख साचे साचा प्रभ साचा देवे सीख्या। साचा संग कर दरस आत्म मिटे तृीख्या। साचा संग महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ दान पावे भीख्या। साचा संग भगत संग। आप निभावे आपणा संग। साचा संग अमृत नीर वहावे गंग। शब्द नाउँ पार जाए लँघ। साचा प्रभ सच दान दर मंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई अंग संग। साचा संग सच कर माण। आपणा आप जीव पछाण। साचा संग साचा माण ताण। सतिगुर साचा जाणी जाण। साचा संग वेख वखाण। होए निमाणा जन चरनी डिगे आण। साचा संग महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सति सति कर जाण। साचा संग सतिगुर सति साचा देवे साची मति। साचा संग साचा सति, सतिगुर साचा साची रक्खे पति। साचा संग इक्क रखावे साचा सति। साचा संग महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेला गया ना आवे हत्थ। साचा संग वक्त संभाल, चरन प्रीती निभे नाल। साचा संग गुरसिख साचे पाल, देवे वड्याई दीन दयाल। साचा संग महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। साचा संग गुरसिख दिया। अमृत नाम महांरस पीआ। आत्म जोत जगाए प्रभ दिया। पूर्ब लहणा प्रभ साचे दिया। गुरमुख साचे प्रभ दर लीआ। सोहँ साचा बीज आगे बिया। प्रभ मिलन का आप बणाया साचा हिया। गुरमुख साचे सचखण्ड रखाई तेरी निया। एका जोत एका आत्म जगाया दिया। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साचा नाम गुर दर पीआ। एक दीप आप जगाए। पिछली कीती भुल बख्शाए। आगे गुर मार्ग पाए। पंचम जेठ दया कमाए। गुरमुख साचे विरले प्रभ डीठला सिँघासण डेरा लाए। कलिजुग जीव बेमुख, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचे, सति सति सति तेरी वड्याए। साचा संग जिस जन जाणया। प्रभ अबिनाशी मन्ने भाणया। साचा संग गुर आप वखाणया। गुरमुख साचे प्रभ देवे चरन ध्यानया। साचा संग गुर देवे नाम निधाणयां। मूर्ख मुग्ध अन्जाण प्रभ करे सुघड़ स्याणयां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि विरले गुरमुख पछाणयां।

साचा संग जिस जन। हरा कराए तन मन। सोहँ देवे सच्चा माल धन। एका मिटावे आत्म जन। एका राग उपजावे कन्न। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख रसना गाए धन्न धन्न धन्न। पंचम जेठ जोत प्रगटाए। अग्न जोत जगत लगाए। पंचम जेठ मींह कहर वरताए। उप्पर हेठ हेठ उप्पर कराए। मात पताल अकाश एक जोत अग्न लगाए। खण्ड ब्रह्मण्ड नव खण्ड थर थराए। विच वरभण्ड चार कुन्ट हाहाकार कराए। सोहँ लाए साचा डण्ड, मूंड मुंडाए रहण ना पाए। बेमुख वखायण सारे कंड, सोहँ खण्डा प्रभ उठाए। नष्ट कराए जेरज अंडज अंड, एका आप अटल रह जाए। एका दात जगत विच वंड, गुरमुख साचे लए तराए। सोहँ साचा दान गुरमुख आपणी आत्म रंग, प्रभ आपणी सरन लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लिख्त लेख जगत भेख वेखा वेख जगत भुलाए। जेठ महीना कहर वरता। कलिजुग जीवां नष्ट करा। राउ रंक इक्क थां बहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त आप करा। राउ रंक इक्क थां बहा। जो जन चले प्रभ के भा। सो जन आपणे चरनी लए लगा। अग्न जोत लगाए ताअ। गुरमुख साचे फेर लए उपा। एका सुहाए साचा नाउँ, बाकी सर्ब दए मिटा। एका दिखाए ऊँचा थांउँ, निहकलंक जोत प्रगटा। पुत्तर संभाले ना कोई मां। भैणां ताई छड्ड जाण भ्रा। बेमुख जीवां लभ्भे ना कोई थां। निहकलंक कलि दे सज़ा। गुरमुख साचे प्रभ दर आए, महाराज शेर सिँघ होए सहा । महीना जेठ वेख वरतंत । प्रभ भस्म कराए सर्ब जीव जन्त । जोत जगाए अन्तिम अन्त। चौथा जुग करे भस्मंत। गुरमुख विरले प्रभ पकड़ उठाए सन्त। आप आपणी सरन लगाए, होए सहाई साचा कन्त। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, तेरी वड्याई कलिजुग माया बेअन्त। महीना जेठ अन्तिम जग। अग्न जोत लगाए अग्ग। लाल अन्धेरी जाए वग। कलिजुग जीव जायण दग। सृष्ट सँघारे प्रभ पकड़ शाह रग। भगत उधारे आप लगाए आपणे पग। बेमुख जीवां कर ख्वारी, अग्गे धर्म राए लगाए वग। गुरमुख साचे पार उतारे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हँस बणाए कग। गुरमुख हँस आप वड हँसा। प्रभ अबिनाशी साचा बंसा। जन भगत उपाए साची अंसा। उज्जल मुख कराए विच संसा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द लिखाए चुकाए संसा। जेठ महीना होए अख़ीर। गुरमुखां देवे आत्म धीर। बेमुखां पाए जगत वहीर। तड़प तड़पाए दु:ख उठाए, मिले नाहीं नीर। गुरमुख साचे आप मुख चुआए अमृत पिलाए साचा सीर। अग्न बाण प्रभ चलाए तन जलाए, बेमुखां लाहे चीर। गुरमुख साचे मुख रखाए, आत्म अमृत बरसे करे शांत सरीर। बेमुख कलिजुग जीव फ़कीर बणाए, कोई ना देवे धीर। गुरमुख साचे प्रभ मिलण मिलाए, चरन लगाए वक्त अखीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तुध बिन कोई ना देवे धीर। वक्त वेला अन्त ल्याए। सज्जण सुहेला

सन्त तराए। साचा मेला आप कराए। साक सज्जण सुहेला आप बण जाए। झूठे भैण भ्रा छुडाए। आप आपणे राह चलाए। बांहों पकड़ प्रभ अग्गे लाए। हत्थ चँवर सिर गुर छत्र झुलाए। गुर संगत अग्गे गुर पीछे आए। आपणी बणत आप बणाए। गुरमुख साचे सन्त प्रभ लए तराए। सोहँ चप्पू नाम बेड़ी पार ब्यासों आप कराए। धन्न धन्न धन्न गुर पूरा मस्तूआणे चरन टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी खेल आप वरताए। आपणा बेड़ा आप बन्न्हे। गुरमुख साचा सति कर मन्ने। गुरमुख आगे गुर पूरा पाली, जिउँ माल चराए धन्ने। पार ब्यासों चरन टिकाए, सृष्ट सबाई हन्ने बन्ने। आपणी कल आप कराए, कलिजुग जीव पीड़ पिड़ाए जिउँ बेलणा गन्ने। वेला वक्त प्रभ नेड़ ल्याए, उठावण ना देवे थाली छन्ने। आपणा कहर आप वरताए, अग्न मेघ प्रभ आप बरसाए, सृष्ट सबाई करे दो खंने। एका अग्न जोत आप लगाई, कलिजुग जीव कराए अन्ध अज्ञानी अन्न्हे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खेल वरताए सति पुरख सति सति कर मन्ने। पार ब्यासों चरन टिकाए। साध संगत प्रभ संग रलाए। दूती दुश्मण प्रभ पकड़ उठाए। ताक ताक फाक फाक अग्न बम्ब बरसाए। वाक वाक वाक भविख्त प्रभ आपणे पूर कराए। लेख लिखाई जो साची लिख्त, सर अमृत प्रभ थेह कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे भाणे रिहा समाए। रंक रंक रंक, प्रभ रंक समाए। अंक अंक अंक, प्रभ अंक तराए। रंग रंग रंग, प्रभ बंक द्वार लगाए। रंक रंक रंक, प्रभ विच मात वड्याए। रंक रंक रंक, प्रभ दरस दिखाए। रंक रंक रंक प्रभ हरस मिटाए। रंक रंक रंक, घर प्रभ अमृत आप बरसाए। रंक रंक रंक, प्रभ आप इक्क अंक हो जाए। रंक रंक रंक, प्रभ जोत सरूपी रंक वड्याए। रंक रंक रंक, विच मात प्रभ होए सहाए। रंक रंक रंक, साची गाथा प्रभ आप चलाए। रंक रंक रंक त्रैलोकी नाथ आप अख्वाए। रंक रंक रंक प्रभ अकथ्थ ना कत्थया जाए। रंक रंक रंक प्रभ राजन माण गंवाए। अंक अंक अंक प्रभ एका आण जगत रखाए। रंक रंक रंक प्रभ सोहँ बाण प्रभ शब्द चलाए। रंक रंक रंक प्रभ वड मेहरवान, राउ उमराउ नष्ट कराए। रंक रंक रंक आपणे रंग राता, अन्तकाल सिर आपणे ताज रखाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साचा राज जगत चलाए। रंकां देवे साचा ताज। सतिजुग साचा बख्शे राज। आप संवारे सारे काज। भुक्ख नंग ना आवे लाग। दुध्ध पुत्त दवाए जगत सांझ। औरत कोई ना रहे बांझ। सृष्ट सबाई तोड़ी सांझ। बेमुखां दर दर घर घर पै जाए भाज। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगाए माझ। रंक रूप रंक भूप रंक दिसे सति सरूप। रंक रंक रंक अनूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई आप विच अन्धकूप। रंक वेख किया भेख। लिखाए लेख वेख वेख साची रेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसना जपाए सोहँ करे बुध विसेख। निर्मल

जीआं आपे किया। आत्म जोत जगाया दिया। प्रभ साचे दा साचा अमृत गुरमुख साचे पीआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रंक राजान एका किया। इक्क कराए इक्क बणाए इक्क उपजाए इक्क चलाए इक्क वरताए इक्क हो जाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ऊँच नीच कोई रहण ना पाए। इक्क आकार इक्क वरतार इक्क अधार इक्क सरकार इक्क विहार इक्क धुन्कार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप वरताए इक्क बहार। भगत उधार जगत सुधार शब्द उचार, साचा अमृत दिया सोहँ साचा धन माल। निर्मल किया जीआ, प्रभ गुर चरन बहाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन प्रीती निभे नाल। चरन प्रीत आप दवाए। साची रीत जगत चलाए। बख्शे प्रीत प्रभ सेवा लाए। सदा अतीत गुर सरन जो आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची इक्क प्रीत रखाए। साची प्रीत गुर के चरनां। गुरमुख साचे प्रभ खोल्हे हरना फरना। आपे आप प्रभ तारन तरन। सर्ब कला समरथ प्रभ कारज करन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मात दु:ख ना भरन। गुरमुख साचे साचा हठ। सोहँ रंग चढ़ाए प्रभ पाए साचे भट्ठ। प्रभ लालो लाल लाल कराए, अग्न जोत लगावे भक्ख। प्रभ गुर संगत संग रलाए, साचा किया इक्ठ। पंचम जेठ दिवस मनाए, गुर दरस दिखाए माण गंवाए तीर्थ अट्ठ सट्ठ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए सहाए, गुर संगत चरन आए नठ्ठ। गुर संगत गुर दर परवान। देवे वड्याई वाली दो जहान। जन भगतां प्रभ आप करे पछाण। विच साचे साधन सन्त, जोत सरूप सद सदा भगवान। बैठा एक इकन्ता जोत जगाए देह महान। महिंमा प्रभ बड़ी अगणत, आपणे रंग सदा समाण। आप तराए सर्ब जीव जन्तां, जन चरनी डिगे आण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, दर आई संगत साचा देवे माण। माण मोह जीव विचार। साचा प्यार गुर चरन निमस्कार। एका उधार गुर दातार। देवे जोत प्रभ अपर अपार। खुल्ले सोत होए उज्जयार। आत्म मैल धोत महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जीआं दी सुणे पुकार। साचा प्रभ सुणे पुकारा। आपणा किया आप विचारा। सतिजुग वरताए सच वरतारा। बेमुखां प्रभ करे ख्वारा। चार कुन्ट होए हाहाकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वरते वरतावे विच संसारा। आपे तारे आपे मारे करे ख्वारे। मानस जन्म बेमुखां हारे। चलाए खण्डा प्रभ दो धारे। सोहँ डण्डा लाए करताए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बणे सच्चा सिक्दारे। साची सिक्दारे सृष्ट पनिहारे। जगाए जोत अगम्म अपारे। एका ओट जगत निरँकारे। कोटन कोट खड़े प्रभ चरन दुआरे। वोटन वोट सोहँ साचा वोट, महाराज शेर सिँघ तेरा नाम वडारे। आपे आप जपाए जप कराए तप गंवाए करे सति प्रताप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई आप बणे माई बाप। मात पित जगत हित, एका मित सृष्ट जित, जोत प्रगटाए जुगा जुग नित नवित्त। महाराज

शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन प्रीती साचा हित। चरन प्रीत साचा पित साची रीत, होए प्रीत मिले साचा मीत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग जग जीत। चरन लाग जागण भाग। पकड़े वाग धोवे दाग़। हँस बणाए काग। सेज तजाए बाशक नाग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत तेरी पकड़े वाग। आपे जागे आपे रागे आपे माधे आपे साधे, आप उपावे ब्रह्म ब्रह्मादे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म साधे। आत्म साध वजाए नाद आवे साध शब्द उपजावे बोध अगाध, गुरमुख साचे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दिवस रैण रैण दिवस सद अराध। गुरमुख साचे रसन अराध। प्रभ मिटाए तेरी ब्याध। एक रखावे आपणी याद। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप तराए सन्तन साध। साचा शब्द बणाए बणत। जणाए सन्त वड्याए जन्त चलाए इकन्त। महिंमा अगणत जोत सरूपी विच रहंत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोई ना जाणे आदि ना अन्त। आदि अन्त एका कन्त। आप उपाए जीव जन्त। जोत प्रगटाए साधन सन्त। दरस दिखाए बैठ इकन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म पड़दा लाहे आप बणाए साची बणत। बणत बणाए दरस दिखाए। जोत प्रगटाए अज्ञान अन्धेर मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सच मार्ग पाए। सच मार्ग लाया। एका साचा राह चलाया। एका दूजा भउ चुकाया। तीआ चौथा रहण ना पाया। पंचम होए मात रुशनाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ मातलोक विच जामा पाया। जामा धारे आप करतारे। जोत निरँकारे नैण मुँधारे। सर्ब अकारे इक्क वरतारे। चल आयण भगतन दुआरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड वड आप विच संसारे। झूठा संसार झूठा विहार झूठा सिक्दार झूठा आहार झूठा वपार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुग चौथा अन्त करे ख्वार। करे ख्वारी जूठ झूठ, पारब्रह्म खेल अपारी। जोत सरूप करे जोत उज्जयारी। वड वड भूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पकड़ ल्याए चरन द्वारी। चरन द्वार वड सिक्दार, हँकार निवार मारे शब्द मार खण्डा दो धार, कोई ना पावे प्रभ की सार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप वरताए आपणा वरतार। वरते वरतावे चले चलावे। डुब्बदे तारे गले लगावे। माण दवावे चरन बहावे, सति संग रलावे प्रगट जोत दरस दिखावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ दया कमावे। दया कमाई देवे वड्याई होए सहाई। बणत बणाई जगत तराई लाज रखाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त होए सहाई। आप सहाए लाज रखाए आण तराए माण धराए आण रखाए चरन लगाए हरन फरन खुल्हाए मरन डरन चुकाए तारन तरन आप अख्वाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका सरन गुरसिख रखाए। गुर चरन द्वार उतरे पार दुत्तर तार भगत उधार जगत सुधार, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द चलाए। शब्द चलाए

लेख लिखाए। गणत गणी ना जाए, बणी ढाहे फेर बणाए। कलिजुग मिटाए सतिजुग लाए। खाणी बाणी सर्ब खपाए। सोहँ साचा नाम चलाए। चार कुन्ट जै जै जैकार कराए। आप अडोल रहे रघुराए। सृष्ट सबाई आप हिलाए। आप अतुल्ल बेमुख तुलाए। आप अभुल्ल सभ सृष्ट भुलाए। बेमुख कलिजुग आपणा आप गए रुलाए। कुंभी नर्क निवास रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन निंद कराए। निन्दक दुष्ट दुराचार। प्रभ साचा करे ख्वार। शब्द मार मारे करतार। धर्म राए करे ख्वार। कोई ना बेड़ा लाए पार। प्रभ डोबे विच मंझधार। एथे ओथे आई हार। गुर पूरे दी पाई ना सार। आपणा आप ना ल्या विचार। बैठा विच सच्चा सरदार। साचा छड्डया नाम करतार। मदिरा मास किया आहार। प्रभ अबिनाशी पावे सार। विष्टा मुख रखाए जन्म पाए वारो वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग बणया आप लिखार। वड दरबारी, एका माण रखाए सर्ब नर नारी। पारब्रह्म होए वडा सिक्दारी। साची जगत चलाए इक्क सच्ची सरकारी। पंच विच प्रभ आप समाए, पंचम पंच प्रभ वडारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका रंग आप मुरारी। पंचम होए पंच पंचाइत। वडी होए शरअ शराइत। आप बणाए साची काइत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा हुक्म आप सुणाइत। साचा हुक्म आप लिखावे। सृष्ट सबाई बणत बणावे। एका डन्न जगत लगावे। झूठा ठूठा भन्न वखावे। सतिजुग खेल आप रचावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लावे। वेला अन्त अन्त ल्यावे। प्रभ अबिनाशी दया कमावे। जोत सरूप गुरसिख समावे। पूरन सिँघ नाम वड्यावे। पाल सिँघ दी पैज रखावे। मस्तूआणे डेरा लावे। साचा दर दरबार लगावे। एका करामात साची जोत जगावे। निरँकार निरँकार निरँकार गुर धन्न हो जावे। धुन्कार धुन्कार धुन्कार सर्ब जीव हो जावे। सुण कार सुण कार सुण कार मुन रिख उठ जावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा भेद आप खुल्हावे। साचा लग्गे गुर दरबारा। जगे जोत अगम्म अपारा। कलिजुग मिटे धुुंधूकारा। एका होवे जोत अकारा। एका दिसे प्रभ गिरधारा। जोत सरूढ़प भगत पसारा। अचरज खेल करे अपारा। पारब्रह्म रूप न्यारा। रूप अनूप सरूप समारा। अन्ध कूप वडे वड भूप प्रभ करे उज्जयारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगावे जोत निरँकारा। जोत निरँजण जगत जगाए। दु:ख भय भंजन होए सहाए। गुरमुख मजन तीर्थ नहाए। चरन धूढ़ गूढ़ अंजन पाए। पारस छोहे लोहा कंचन हो जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगत जगाए। साची जोत होए प्रकाश। कलिजुग अन्धेर जाए विनास। साचे घर साचे दर होए प्रकाश। धरे जोत प्रभ अबिनाश। घट घट घट वसे प्रभ घट वास। खट खट खट करन दरस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा करे वास। सिँघासण प्रभ डेरा लाए। आपणा आप मात प्रगटाए। एका जोत डगमगाए।

गुर आसण कोई देख ना पाए। पंज गज़ चौगिर्द प्रभ लकार लगाए। मदिरा मासी आप जलाए। बेमुख जीव दर मंगण ना पाए। दर आए बिल्लाए, हाए हाए करे मेरी माए, वेले अन्त ना कोई छुडाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत मस्तूआणा जाए तराए। आपे बणे जगत विहारा। मातलोक बणाए सचखण्ड दुआरा। जोती जोत प्रगटाए एका एकँकारा। वरन गोत मिटाए सति सति करे वरतारा। चार वरन दिखाए एका ऊँचो ऊँच ऊँच दरबारा। इक्क अवतार इक्क दरबार इक्क घर बाहर इक्क आकार विच संसार जीव जन्त अधार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब पसर पसार। एका आए एका जाए। एका चढ़ाए एका मार्ग लाए। आप आप अख्वाए। एका नाउँ जगत धारए। चार वरन सोहँ रसन जपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लाए। सतिजुग तेरा सति वरतारा। होए सहाई कलंकनिह अवतारा। जो जन आए चरन दुआरा। वरते वरतावे सर्ब संसारा। सोहँ शब्द वड भण्डारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग खोल्हे सच दुआरा। साचा प्रभ सच द्वार। ऊँच नीच सभ उतरे पार। सूचो सूच प्रभ साचे घर बाहर। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, निहकलंक नरायण नर अवतार। नरायण नर एका हरि जोत धर। चार वरन जाए इक्क कर। भरम हरि चरन धर। मस्तूआणा बणाए साचा सर। ऊँच नीच जायण तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका अकार जाए कर। सचखण्ड दर प्रभ खुल्हाया। वड वड भण्डार विच मात लगाया। सोहँ शब्द सच वस्त बणाया। सन्त मनी सिँघ वरतावा लाया। मोता सिँघ मगर लगाया। दलीप सिँघ मददगार बणाया। निहकलंक सिर हत्थ टिकाया। रुक्ख्यां भुक्खयां प्रभ नष्ट कराया। एका बरदार एका दरबार वड वड करे सिक्दार, मनी सिँघ सिर ताज रखाया। आप आपणी वरतावे कार, दु:ख भुक्ख दा रोग गंवाया। करे करावे करावणहार, जिउँ धन्ने माण रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत साचा दर सच भण्डार बणाया। साचा चले प्रभ भण्डारा। आप बणाए आप चलावे आप वरतावे बण आपे वरतारा। आप लिखावे आप भरावे आपे सेव कमारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सति सति करे वरतारा। सच भण्डार जगत चलाए। सच सुच्च प्रभ आप वरताए। ऊँच नीच कोई रहण ना पाए। ज़ात पात प्रभ सर्ब मिटाए। राउ उमराउ प्रभ नष्ट कराए। साजन साज प्रभ साचा राह चलाए। एका आंचल अग्न प्रभ बेमुखां आप लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां नष्ट कराए। आत्म आंच प्रभ लगाई। बेमुख कलि ठोहर ना पाई। गुरमुख साचे अमृत सिंच काया हरी कराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे आप वड्याई। नाम दान दान नाम गुर दर लीआ। साचा अमृत जाम गुर दर पीआ। पूरन होए काम, प्रभ साचे किया। जोत सरूप घनईआ शाम, आत्म जोत जगाए दिया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,

गुरमुख साचे किरपा कर गुर आप आपणे जिहा किया। किरपा करे आप कृपाला। देवे दरस दीन दयाला। सर्ब जीआं होए प्रितपाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर गोबिन्द गुर गोपाला। गुर वेखे गुरसिख वखाए। नेत्र पेखे गुरसिख तर जाए। साची लिख्त प्रभ आप कराए। भरम भुलेखे जीव भुल ना जाए। वेखा वेखे कोई रुल ना जाए। कलि जोत प्रगटाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नांउँ धराए। आए शाम निहकलंक। सोहँ शब्द वजाए डंक। राउ उमराउ एका एक करावे एका अंक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आण सुहाए थान बंक। थान जोत जगाए। सुहाए थान भगत तराए। सुहाए थान शब्द वरताए। सुहाए थान गुरमुखां माण दवाए। सुहाए थान सोहँ शब्द चलाए। सुहाए थान गुरमुख साचे मार्ग लाए। थान सुहाए साध संगत दे बन्द कटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाए। थान सुहाए आप गिरधार। थान सुहाए देवे तार। थान सुहाए दर साचे सच दरबार। थान सुहाए जोत जगाए गुरसिख अपार। थान सुहाए हउमे ममता देवे मार। थान सुहाए एका रंग रंगाए करतार। थान सुहाए गुरमुख साचे मोख द्वार। थान सुहाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत देवे अधार। थान सुहाए पारब्रह्म निरँकारी गिरवर गिरधारी। थान सुहाए जगत बनवारी। थान सुहाए चिट्टे होए अस्व अस्वारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां जाए पैज संवारी। थान सुहाए आपणा आप उपा के। थान सुहाए कलिजुग जोत प्रगटा के। थान सुहाए जा यति।नकपुरी विच पा के। थान सुहाए निहकलंक कलि नाउँ धरा के। थान सुहाए पंचम जेठ मात विच आ के। थान सुहाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत विच जोत प्रगटा के। सुहाए थान जोत प्रगटाई। सुहाए थान साध संगत मन वज्जी वधाई। थान सुहाए दिवस रैण रैण दिवस मिल गुरसिख गाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तारे, कीए साचे मुख जो जन आए सरनाई। सुहाए थान तारनहारा। सुहाए थान आप गिरधारा। सुहाए थान कर जाए परउपकारा। दर आए पार कराए जो जन आए चरन निमस्कारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी किया अकारा। थान सुहाया सतिगुर आण। थान सुहाए चुक्के काण। थान सुहाए गुर संगत देवे माण। थान सुहाए बणत बणाए सर्ब जीआं दा जाणी जाण। थान सुहाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। थान थनंतर एको एक। प्रभ साचे की साची टेक। गुरमुखां करे बुध बिबेक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत रंग अनेक। अनेक अनेक अनेक रंग। एक एक एक अंग। टेक टेक टेक गुर चरन संग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दर गुरमुख साचे साची मंग मंग। साची मंग गुरसिख मंगो। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच्चा दर सच्चा दरबार दिवस रैण रैण दिवस गुरमुख साचे मंगो। सच सुच्च देवे आप करतार।

एका जोत होए अकार। एका शब्द होए धुन्कार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साचा सच दरबार। दरबार सच सच्चा दरबारी। गुरमुख साचे हिरदे वस, सोहँ शब्द जीव अधारी। बेमुख दर ते आए नच्च, साचा प्रभ करे ख्वारी। अग्न जोत जाए मच्च, कोई ना होए तेरा सहारी। गुरमुख साचे प्रभ साचे हिरदे जायण रच, आत्म देवे नाम खुमारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आप निरँकारी। निरँकार निरँकार निरँकार इक्क आकार इक्क संसार इक्क उधार इक्क उज्जयार इक्क आकार इक्क दरबार इक्क घर बाहर एका कन्त सृष्ट सबाई नार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका गोत एका जोत आप निरँकार। जोत निरँजण आप निरँकारी। जोत सरूप जोत अधारी। पवण सरूप सर्ब मझारी। स्वास स्वास करे अकारी। दासन दास दिसे गिरधारी। वासन वास आप छुपारी। नासन नास दु:ख दर्द निवारी। रासन रास रसना जप जप जीव, प्रभ करे रास तुमारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे नाम खुमारी। नाम खुमारी दिवस रैण। गुरमुख साचे दर ते बहिण। कलिजुग जीव भुल्ले रहण। अन्त बहिण झूठे वहिण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर साचे लहणा लैण। गुर साचा देवे साचा लहणा। गुरमुख विरले प्रभ दर बहिणा। प्रभ अबिनाशी शब्द सरूपी साचा शब्द कहणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख खुल्हाए तीजे नैणां। तीजा नैण प्रभ आप खुल्हाए। लहणा लैण प्रभ आप दवाए। रैणा रैन आप हो जाए। सज्जण साक सैण सुहेल आप अख्वाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी मेल मिलाए। जोत सरूपी मेल मिला। आत्म साचा दीप जगा। अमृत चुआए प्याए आत्म सच तुला। गुरमुख विरला नहावे कोटन कोट पाप गंवावे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जिस जाए दया कमा। जिस जन दया कमाई। अमृत आत्म तीर्थ नहाई। साचा सीरथ मुख चुआई। कँवल नाभ खोल्ह वखाई। एका अमृत आत्म तीर्थ आप हो जाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अठसठ तीर्थ माण गंवाई। एका तीर्थ आत्म जाण। गुरमुख साचे सच पछाण। अमृत आत्म साचा नहाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा देवे आप निशान। आत्म तीर्थ जो जन नहाता। चार वेद का होए ज्ञाता। वेदन वेद आप विधाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेल मिलाए जोत जगाए इक्क कराए बिधनाता। बिधना बिध बिध बणाए। सिद्धना सिद्ध सिध्ध कराए। रिद्धना रिद्ध रिदे वसाए। आत्म रिद्ध आत्म विध गुरसिख समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेल मिलाए जोत जगाए। कारज सिद्ध जो गुर चरनी आए। दरगाह साची माण दवाए। साची दरगाह साचा धाम। एका जोत जगाए राम। पूर कराए गुरमुख काम। सोहँ पिलाए साचा जाम। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूर कराए आपणा काम। साचा नाम जगत धीर। कलिजुग रक्खे प्रभ अख़ीर। मेट मिटाए पीर पैगम्बर औलीए सर्ब फ़कीर। एका शब्द चलाए

सोहँ साचा तीर। ईसा मूसा कोई रहण ना पाए, प्रभ कराए अखीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी जोत प्रगटाए, सच सुच्च वरताए वड पीरन पीर। पीरन पीर आप वड पैगम्बरा। झूठा खेल मिटाए कलिजुग अडम्बरा। सतिजुग सच रचाए सच सवम्बरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी सर्ब भरतम्बरा। सृष्ट सबाई प्रभ भरतम्बरा। बेमुखां सदा सदा प्रभ भंगरा। सोहँ साचा ज़हाज बणाया चलाया साचा नाम लाया लंगरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेट मिटाए अन्त खपाए पीर पैगम्बरां। पीर पैगम्बरां सर्ब मिटाए। कुरान अंज़ील वक्त चुकाए। ईसा मूसा मुहम्मदी प्रभ दे सज़ाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्तकाल कलि अचरज खेल आप रचाए। रचे रचाए आपणी खेल। कलिजुग अन्त होए अवेर। गुरमुखां मिलाए साचा मेल। प्रभ अग्न जोत जलाए, लगाए बिन बाती बिन तेल। गुरमुख साचे विच समाए, अचरज पारब्रह्म दा खेल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विछड़यां कलिजुग कराया साचा मेल। मिल्या मेल भगत भगवाना। दया धारी सच निशाना। साचा प्रभ गुणी निधाना। आत्म जोत जगाए महाना। जगे जोत मिटे अभिमाना। अनहद साची धुन उपजाणा। पारब्रह्म दरस दिखाए गुरमुख साचे बिधनाना। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, कलिजुग जोत प्रगटाए विष्नूं भगवाना। दया धारी सच निशान। गुर दरबारी चुक्के कान। चरन निमस्कारी देवे माण। विच संसार जीव तेरे तान। तेरे दर दरबार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत तेरा होए सहाए। गुरमुख साचे आसा पूरा। प्रभ अबिनाशी सतिगुर तेरा। आवे जावे बेड़ा कर जाए पारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त, देवे मोख दुआरा। जोत मिलाए किरपा धारी। धर्म राए ना करे ख्वारी। प्रभ साचा रक्खे चरन द्वारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, महिंमा जगत न्यारी अपर अपारी। अपर अपार आप करतार। सतिजुग वरते सति विहार। प्रभ साचा करते कोई ना जाणे सार। उप्पर धरे धरे जोत निहकलंक बली बलकार। गुरमुख आए दर ते बांहों पकड़ देवे तार। माण दवाए साचे दर ते, दोए जोड़ करन निमस्कार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साध संगत बेड़ा कर जाए पार। सतिगुर बेड़ा आप बन्न्हाए। गुर संगत प्रभ दया कमाए। सतिजुग साचा चन्न चढ़ाए। गुरमुख साचा सति सति सति कर मन्न जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। गुरमुख पूरा सेव कमाए। प्रभ अबिनाशी चरन लगाए। देवे वड्याई जन्म मरन कटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। दया कीनी दया धार। गुरसिख साचे कीने पार। साचा नाम दिया अधार। झूठा जगत दिसाए विहार। आत्म मारे सर्ब हँकार। सच सुच्च करे वरतार। नर नर नर कलंकनिह अवतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बांहों पकड़ कलि देवे तार। पार उतारे जीव जन्त आप उधारे। साध सन्त

प्रभ चरन दुआरे। आदि अन्त प्रभ किरपा धारे। बैठ इकन्त जोत जगारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जीव जन्त वेखे सर्ब पसारे। जीव जन्त सर्ब पसार। जोत सरूपी जगत विहार। जामे धारे वारो वार, आवे जावे वक्त विचार। जगत उलटावे दुष्ट सँघार। भुक्ख गंवावे देवे शब्द अधार। सुख उपजावे आपे रोग देवे मार। कुक्ख सुफल करावे जन भगत रक्खे चरन प्यार। उज्जल मुख रखावे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन आयण चल दरबार। गुरमुख साचे प्रभ दया कमाए। आप आपणी सेवा लाए। आत्म सुख सर्ब उपजाए। सूखम सूख विच समाए। दूख भूख प्रभ मिटाए। आलस निंदरा प्रभ मगरों लाहे। आत्म जिंदरा प्रभ खोल्ह वखाए। आत्म इन्द्रा प्रभ रूप वखाए। सर्ब वसंदरा नज़री आए। जोत जगन्दरा जोत प्रगटाए। वासी बन बिन्दरा दरस दिखाए। काया कोठी अंदर कंदरा, जोत सरूपी दीप जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दया कमाए। सच कार गुरसिख लगाया। जगत लेख लिखार प्रभ आप बणाया। कर वेख विचार हत्थ कलम फड़ाया। एका बख्शे शब्द अधार, आत्म सुन्न खोल्ह वखाया। आत्म उपजावे सच्ची धुन्कार, सुरत शब्द प्रभ देवे तार, देवे वड्याई विच संसार, सिँघ दर्शन प्रभ माण दवाया। साची देवे भगत वड्याई, प्रभ साचे सच कर्म कमाया। लिखे लेख दे मिटाया। गुरमुख साचा वेख, प्रभ लेख लिखाया। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख साचे होए सहाया। आप आपणी दया धारे। कर किरपा प्रभ पार उतारे। सिर रक्खे हत्थ ना आवे हारे। साची सुन्न प्रभ दर खुल्हारे। उत्तम होए विच रिख मुन, जन भगत प्यारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म भरे शब्द भण्डारे। शब्द भण्डारे आप वरतारे सच दातार। विच दिसाए जोत अधार। इक्क रखाए ओट करतार। शब्द लिखाए आप निरँकार। गुरसिख तराए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा धार। गुर सेवा कारज रासे। प्रभ अबिनाशी हिरदे रक्खे वासे। दूती दुष्ट दर तों नासे। कोढ़ी कुष्टी प्रभ रक्खण चरन भरवासे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सभना दुखड़े आप विनासे। प्रभ अबिनाशी साचा घर। गुरमुख साचा जाए तर। साचा प्रभ देवे साचा वर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई अवतार नर। दर द्वार प्रभ दिसाए। सच घर बुद्ध उपजाए। आत्म भेद सर्ब खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सरन पड़े दी लाज रखाए। साचा प्रभ किरपा धार। दर आया प्रभ जाए तार। घर पाया हरिभगत भण्डार। सर्ब सिक्दार निहकलंक नरायण नर अवतार। वर पाए दुतर जाए तार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, देवे दरस जोत अपार। जोत सरूपी दरस दिखाए। आत्म हरस सर्ब मिटाए। अमृत बरस शांत कराए। बैठ इकांत जोत जगाए। दिवस रैण इक्क रंग रंगाए। साची मंग दर मंगण आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दान गुरसिख

झोली पाए। साच दान गुर साचे दिया। गुरसिख कराया निर्मल जीआ। आप आपणे जेहा किया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाया दिया। साचा प्रभ साची कल। गुरमुख आए दर ते चल। साध संगत दर बैठे मल। दरस दिखाए आप अखल्ल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत सदा सदा अटल। आप अटल अटल रखाए। आप अचल्ल अचल्ल कराए। गुर संग साथ गुरमुख आत्म सुख पाए। आत्म दुखड़े सारे जाण, सुख सूखम प्रभ देह वसाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निज घर वासी प्रगट जोत निज घर दरस दिखाए। निज घर प्रभ वसेरा। आप जणाए तेरा मेरा। देवे दरस ना लाए देरा। ना जाणे दूर गुरमुखां सद वसे नेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी पाए विच मात दे फेरा। फेरा पाए विच मात। सोहँ वरतावे साची दात। जगत दिखावे वड करामात। चरन लगावे आप पछाणे जन भगतां सद रक्खे वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगावे मार झात। जगे जोत आत्म जोती। आप जगाए आत्म सोती। दिवस रैण रैण दिवस एका रंग होती। गुरमुख साचे आप बणाए कलिजुग प्रभ माणक मोती। सोहँ साची चोग चुगाए, दुरमति मैल आत्म धोती। महाराज शेर सिँघ देवे दान, सति सति सति सन्तोखी। सति सन्तोख आत्म दवाए, साचा देवे ब्रह्म ज्ञान। चरन धूढ़ साचा इशनान। आत्म गूढ़ जोत महान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आपे आप होए मेहरवान। साचा प्रभ सद मेहरवाना। आपणे आप रहे भगवाना। एका जोत एका गोत गुरसिख मिलाणा। गुरमुख साचे आत्म धोत, पाप उतारे कोट कोट, साध संगत प्रभ विच रलाणा। आत्म लाए सोहँ चोट कढ्ढे खोट, शब्द धुन प्रभ उपजाणा। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, एका देवे चरन ध्याना। चरन ध्यान जन रखाओ। आप आपणा पार कराओ। जगत सुफना अन्त छड्ड जाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर साचे दरस दिखाओ। प्रभ चुकाए तेरा मेरा। कोई ना करे हेरा फेरा। जोत जगाए सञ्झ सवेरा। गुरसिखां करे पार बेड़ा। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, ना लाए देरा। गुरसिख बेड़ा पार कर, गुर पार उतारा। गुरसिख साची भीख्या गुर दरबारा। आत्म रक्खया करे गिरधारा। साची सिख्या गुर चरन प्यारा। मदिरा मास तजण विकारा। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा सद दुत्तर तारा। दुतर तारे दो जहानी। गुरमुख साचे प्रभ आप पछाणी। वक्त वखावे गुण निधानी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप चुकाए आवण जाणी। आवण जाण आप चुकाया। आप आपणा माण रखाया। दर घर आए प्रभ माण दवाया। होए निमाणा। निताणा दर प्रभ सीस झुकाया। सावण सावण प्रभ अमृत मेघ वरसाया। पावन पावन पतित्त पावन प्रभ आत्म विच समाया। आवण गवण गवण आवण प्रभ सारा डेरा ढाहया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे रंग रंगाया। रंग रंग गुर एक रंग।

संग संग संग प्रभ साचे का साचा संग। साचा संग साचा अंग प्रभ सहाई अंग संग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख दर घर आए कट्टे भुक्ख नंग। साचा प्रभ सदा सहाई। संसा रोग सर्ब गंवाई। आपणी बणत आप बणाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे आप वड्याई। गुरसिख आत्म वज्जी वधाई, चाउ घनेरा। देवे वड्याई सच्चा सतिगुर तेरा। पंचम जेठ विच मात प्रभ पाया फेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी भेख गुरमुख विरला कलि जाणे तेरा। दर घर सिख साचे पुच्छया। आत्म होई साची इच्छया। सोहँ देवे दान प्रभ साची भिच्छया। करे आप भगवान तेरी रच्छया। वाली दो जहान पूरन करे इच्छया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दात पूर कराए तूर वजाए नूर उपाए गुरसिख तेरी इच्छया। आत्म इच्छया सतिगुर पूरे। शब्द शब्द प्रभ करे भरपूरे। गुरसिख आए गुर चरन हज़ूरे। प्रभ शब्द लिखाए सतिगुर भरपूरे। भुल ना जाए जन बचन करे अधूरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आसा मनसा सा यति।ूरे। साचा शब्द सिख कमावणा। पूर कराए प्रभ आत्म कामना। आप फड़े अन्त तेरा दामना। दरगाह साची माण दवावणा। साचा घर दर दरगाह बनावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका ओट गुरमुख साचे विच मात रखावणा। गुरसिख रक्ख एका ओट। प्रभ गंवाए आत्म खोट। आप उडाए आल्हणिओ डिगे बोट। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख रखाए एका ओट। साचा गुर सारंगधर। गुरसिख आए चरनी पर। गुर चरन लाग भवजल तर। प्रभ दवाए साचा घर। जोत सरूपी निहकलंक अवतार नर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म खुल्हाए तेरा साचा दर। आत्म दर आप खुल्हाए। अकार कर जोत जगाए। एका नूर अन्धेर मिटाए। कर्म कर दरस दिखाए। गुरमुख साचे धर्म कर, मदिरा मास रसन ना लाए। पूरा बचन जायण हर, कुंभी नर्क दे सजाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, चरन लाग भुल ना जाए। मदिरा मास गुरसिख खाए। साचा प्रभ दर दुरकाए। एथे ओथे थांएँ ना पाए। कुंभी नर्क आप रखाए। गर्भवास आवण जावण गेड़ फिराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अंडज जेरज उत्भुज सेतज विच रखाए। साचे गुर दी साची आण। झूठा खेल जगत विच जाण। जोत प्रगटाए विच मात विष्नूं भगवान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए महान। एका जोत करे अकार। साध संगत वरतावे सति वरतार। एका जोत जगावे अपर अपार। झूठा धन्दा सर्ब मिटावे, सति सच सुच्च करे वरतार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, जोत सरूपी कलि जामा धार।