पुस्तकालयभाग २

६ जेठ २००९ बिक्रमी प्रेम सिँघ दे गृह रात दे समें पिण्ड बुग्घे

सतिगुर साचा विच वरभण्डे। सतिगुर साचा विच नव खण्डे। सतिगुर साचा विच ब्रह्मण्डे। सतिगुर साचा साचा दान जगत विच वंडे। सतिगुर साचा सोहँ शब्द उठाए खण्डे। सतिगुर साचा गुरमुखां वड्याए विच वरभण्डे। सतिगुर साचा बेमुखां आत्म करे रंडे। सतिगुर साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत दु:ख रोग सारे खण्डे। सतिगुर साचा सर्ब गुण। सतिगुर साचा मेल मिलाए गुरमुख साचे चुण। सतिगुर साचा आप वखाणे कोई ना जाणे प्रभ साचे दे साचे गुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे सिख उपजावे विच मात चुण। सतिजुग साचे कर्म कमावणा। गुरमुखां प्रभ आप उठावणा। जोत सरूपी दीपक आत्म विच जगावणा। एका जोत एका गोत रंग रंगावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा समां सुहावणा। सतिगुर सति सति सति वरताए। आपे सतिगुर चरन लगाए। बेमुखां प्रभ गूढ़ी नींद सवाए। अद्धी नौं खण्ड विहाए। कलिजुग जीव सुंञ मसाण रखाए। गुरमुख साचे प्रभ चरन बहाए। प्रगट जोत जोत सरूपी दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका चरन ध्यान रखाए। सतिगुर साचा चरन ध्याना। सतिगुर देवे ब्रह्म ज्ञाना। आत्म जोत जगे महाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा समां सुहाणा। पंचम जेठ जोत जगाए वड जोधन जोध। सतिगुर साचा आपे बोध। वड वड प्रभ वड जोध। सृष्ट सबाई जाए सोध। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग मिटाए अन्तिम औध। सतिगुर साचा साची मति। धरे जोत प्रभ अचुत्त। कलिजुग जीव मिटाए झूठे सुत। गुरमुख साचे प्रभ बणाए साचे पुत्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दात दुध्ध पुत्त। सतिगुर साचा वडा वड दानी। सतिगुर साचा जन भगतां देवे नाम निशानी। सतिगुर साचा गुरमुख साचे बूझ बुझाणी। सतिगुर साचा आपे राजा राणी। सतिगुर साचा आपे आप होए वड ज्ञानी। सतिगुर साचा आपे देवे चरन ध्यानी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सद गुरमुख साचे जाणी। सतिगुर साचा सच कर जाणो। सतिगुर साचा सतिसंग माणो। सतिगुर साचा पूरन ब्रह्म पछाणो। सतिगुर साचा दिवस रैण इक्क समाणो। सतिगुर साचा पूरन देवो माणो। सतिगुर साचा ऊँच नीच सर्ब मिटाणो। सतिगुर साचा बीचो बीच जीव जन्त समाणो। सतिगुर साचा आवण जावण गेड़ चुकाणो। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत मलाणो। सतिगुर साचा जोत निरालम। सतिगुर साचा आप भुलाए सारी आलम। सतिगुर साचा गुरमुख साचे हत्थ फड़ाए कालम। सतिगुर साचा वड वड भुलाए औलीए आलम। सतिगुर साचा साची देवे मति। सतिगुर साचा देवे आत्म साचा यति। सतिगुर साचा आत्म बिजाए सोहँ साचे वत्त। सतिगुर साचा एका उपाए रखाए साचा तत्त। महाराज शेर सिँघ

विष्नूं भगवान, गुरमुखां देवे साची मति। साचे धन्दे आप लगाए। आपणे बन्दे आप बणाए कलिजुग जीव मन्दे, मदिरा मास मुख रखाए। अन्तकाल धर्म राए पाए फंदे, देवे आप सजाए। आप चढ़ाए साचे रंदे, छिल छिल तन मास लुहाए। अन्त उठायण मटायण झूठे धन्दे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दे सजाए। झूठ धन्दा जगत विहारा। एका सच्चा शब्द आपारा। ठूठा कच्चा जीव भण्डारा। एका सच्चा विच जोत अकारा। देही भट्ठा जोत अन्ग्यारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा पार उतारा। सतिगुर साचा पार उतारे। किरपा करे आप बनवारे। सतिगुर सच्चा सच धाम न्यारे। देवे दरस अगम्म अपारे। सतिगुर साचा कृष्न मुरारे। एका राम जामा धारे। सतिगुर साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा मात लोक विच धारे। सतिगुर साचा जामा धार। जोत सरूपी करे विहार। सतिगुर साचा आप आपणा वरतावे वरतार। सतिगुर साचा साध संगत दिसावे इक्क दरबार। सतिगुर साचा दर आए मंगत भर देवे शब्द भण्डार। सतिगुर साचा चाढ़्हे रंगत, एका रंग दे अपार। साध संगत प्रगट जोत, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस अपार। देख दरस आत्म अतीता। गुरसिख आत्म होए सीता। एका उपजे चरन प्रीता। सतिगुर मिल्या साचा मीता। मानस जन्म कलिजुग जीता। आपे पाए आपणा कीता। सतिगुर साचे परखी नीता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ आप आपणे जिहा कीता। आप आपणे रंग रंगाए। सोहँ साची नाउँ चढ़ाए। कर किरपा प्रभ पार उतारे। गुरमुख साचे सन्त जन प्रभ साचे मार्ग लाए। मुखों कहे धन्न धन्न, प्रगट जोत दरस दिखाए। साचा शब्द सुणाए कन्न, जन आत्म सर्ब मिटाए। गुरमुख बेड़ा बंध बंधाए। आप बणाए आपणे जन, किरपा करे जगत पित माए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, पंचम जेठ गुर संगत दया कमाए। पंचम जेठ गुर साचा आया। चतुर्भुज आप कहाया। साची धुज शब्द उठाया। मार हुज्झ वड सूरा सूर सिर उठाया। भेव गुज्झ प्रभ सर्ब लिखाया। गुरमुख साचे गुर चरन लुज्झ, वेला अन्त कलिजुग आया। प्रभ अबिनाशी रसना भज्ज, भरम भुलेखा सर्ब मिटाया। वेला वक्त अज्ज खट्ट लै कुझ, वक्त जाए हत्थ ना आया। सतिगुर साचा गुरमुख साचे भज्ज, प्रभ देवे माण दूण सवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नूरो नूर उपाया। साचा नूर आत्म देवे। प्रभ अबिनाशी अलख अभेवे। गुरमुख विरला प्रभ दर वेखे। सोहँ शब्द साचे मेवे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सद रसना सेवे। रसना सिमर सिमर गुर पूरा। प्रभ अबिनाशी कलि मिल्या सतिगुर पूरा। सर्ब घट वासी आत्म देवे साचा नूरा। घनकपुर वासी प्रगट जोत सद खड़े हज़ूरा। निज घर वासी निज घर देवे जोत सरूपी साचा नूरा। सति सरूप बैकुण्ठ निवासी, वाजा अनहद तूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरी आसा मनसा पूरा। आसा मनसा

पूर कर। खाली भण्डारे जाए भर। आप देवे दवावे साचा वर। गुरसिख साचा प्रभ चरन गया तर। अन्तकाल कलिजुग मिल्या साचा हरि। सोहँ शब्द प्रभ साचा सतिजुग जाए धर। दिवस रैण रैण दिवस रसना जप, ऊँच नीच सभ जायण तर। एका रखाए सतिजुग तप, दूसर किसे ना होए डर। आप उपाए आपणा आप, जोत सरूपी जाए ना मर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड बणाए साचा दर। साचा दर आप लिखाया। सच भण्डार आप लगाया। वरतावणहार आप मात विच आया। गुरमुख साचे दर दरबान बहाया। साची रंगण प्रभ आप रंगाया। साची मंगणी आप मंगाए आपणे अञ्जण, गुर पूरे माण दवाया। साचा सच लगाए मुख सगण, अमृत साचा जाम प्लाया। साचे सिख साचे राह लग्गण, मदिरा मास मनों तजाया। बेमुख जीव कलिजुग फिरन नग्न, दर मंगण भिख ना पाया। अन्त कलि अग्न जोत विच दगण, कोई ना होए सहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरे साचे दीपक जगण, चार वरन चार कुन्ट होए रुशनाया। चार कुन्ट होए रुशनाई। गुरमुख साचे प्रभ आप जगाई। हिरदे वाचे प्रभ आण तराई। ढाले साचे सांचे प्रभ साची भट्ठी पाई। आप चढ़ाए जोती आंचे, कच्चा कोई रहण ना पाई। बेमुख आए दर ते नाचे, प्रभ साचा दिस ना आई। गुरमुख साचे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे धाम बहाई। धाम सच काम सच नाम सच जाम सच शाम सच महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी राम सच। सच कराए सच वरताए सच चलाए सच जपाए। साचा नाम दान गुरमुख विरला पाए। बणाए सच सच गुर संगत विच मिलाए। करावे सच गुर रंगत आप चढ़ाए। सच सुच्च साध संगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी झोली पाए। साचा गुर साचा सुर लिखाए लेख आपे धुर। जोत जगाए घनकपुर। गुरमुख आए चरन जुर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग मिल्या सच्चा सतिगुर। गुर दर आओ प्यास बुझाओ। आत्म तृखा गुरसिख मिटाओ। आत्म विखा सर्ब गवाओ। साची सिख्या हरि नाम ध्याओ। साचे लेख प्रभ दर साचे आप लिखाओ। दर घर आए चुरासी गेड़ कटाओ। सोहँ देवे साची भिख्या, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी झोली पवाओ। प्रभ रंगाए गुरसिख चोली। आप भराओ आपणी झोली। कलिजुग जीव मारन बोली। प्रभ अबिनाशी अन्तकाल आप खिडाए रक्त होली। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई आपे तोली। आप डुलाए आप भलाए आप रुलाए आप खपाए, झूठे मार्ग बेमुख लगाए। आप वखाए आप जणाए आप तराए दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे चरन लगाए। चरन प्यार देवे तार, आए ना हार खाए ना मार, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख बेड़ा कर जाए पार। पार उतारे विच संसारे। जमपुरी सँघारे, सचखण्ड दुआरे गुरसिख निवारे एका देवे जोत अधारे। महाराज शेर सिँघ

विष्नूं भगवान, गुर साचे गेड़ निवारे। गेड़ निवारया पार उतारया। गुरसिख तेरा जन्म मरन संवारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बिठाए आपणे द्वारया। साचा द्वार विच संसार। गुरमुख साचे गुर चरन प्यार। प्रभ दुत्तर तार, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सच सच दरबार। सच दरबार वसे निरंकारा रूप अपारा। गुरमुख विरला करे निगम विचारा पावे सारा। प्रभ पिलाए अमृत धारा। खोल्ह देवे दस्म दुआरा। जोत उपाए अगम्म अपारा। नज़री आए नैण मुँधारा। अज्ञान अन्धेर सर्ब वसारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे करे प्यारा। गुरमुख साचे दर साचे भेटा। लेखे लाए आप बणाए आपणा बेटा। रंग चढ़ाए गुरसिख सहेटा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा लाल झूठे बाणे विच लपेटा। झूठ बाणा पंज तत्त चतुर सुजाना। एका सति विष्नूं भगवाना। बैठा घट महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा सर्ब समाणा। सर्ब समाणा सर्ब घट जाणा। भगत भगवान करे इक्क समाना। बिरधां बाल जवाना दर आया देवे माणा। मूर्ख मुग्ध अञ्याण, प्रभ चतुर सुजाना। साचा मोड़ प्रभ आप मुड़ाना। आप निभाए चरनां नाल, साचा देवे नाम ज्ञाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जाणी जाणा। चौथा जुग साची सेवा। साचा मिले सोहँ मेवा। सतिगुर साचा वड देवी देवा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सुफल कराए दर दी सेवा। गुरमुख सेवा सुफल कराए। गुरमुख साचे लेखे लाए। गुरमुख साचे वेख वखाए। गुरमुख साचे लेख लिखाए। गुरमुख साचे प्रभ गंढ्ढ वखाए। गुरमुख साचे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे लेखे लाए। गुरमुख लाए आपणे अंग। एका देवे साचा संग। कोई ना दिसे भुक्खा नंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म चाढ़्हे साचा रंग। रंग रंगीला मोहण माधव। सच घर आए गुरमुख सन्त साधव। दर घर पाओ प्रभ रसन अराधव। दर्शन पाओ प्रभ आदि जुगादि महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची धुन उपजाओ सोहँ वजाओ साचा नादव। साचा नाद वजाए धुन। गुरमुख साचे साध आप खुल्हाए सुन्न। आत्म मिटे सर्ब ब्याध, सोहँ देवे आत्म धुन। आप उपजाए राग माधो माधव गुरमुख साचे कन्न सुण। साचा प्रभ सच घर लाध, आप जणाए आपणे गुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे देवे वड्याई कलिजुग चुण। वडी वड्याई गुर दर पा। सच सच सच वरताई प्रभ साचा होए सहा। रच रच रच आत्म रच जाई, प्रभ आप आपणा राह। विच विच विच रसन गुण गाई, प्रभ देवे जोत जगा। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, हउमे रोग दए मिटा। हउमे रोग आप गंवाए। साचा योग सोहँ दवाए। पूरन भोग प्रभ शब्द कमाए। चिन्ता सोग प्रभ दे मिटाए। दरस अमोघ प्रभ दे दिसाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे उप्पर दया कमाए। प्रभ पूरन सदा समरथ। गुरमुख चढ़ाए साचे रथ। साचा नाम देवे साची वत्थ। रसना जप जप जीव आत्म वसूरे जायण

लथ्थ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे लेख लिखाए अकथ्थ। वक्त सुहाया सतिगुर आण। दिवस मनाया आप भगवान। जामा पाया वाली दो जहान। नाउँ धराया निहकलंक बली बलवान। शब्द चलाया वरताया सोहँ दानी दान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, खेल मेल आप कराण। कराए मेल आप मिलाए। बिन बाती बिन तेल जोत सरूपी दीप जगाए। अचरज पारब्रह्म खेल, प्रभ साचा आप खिलाए। बण जाए साचा सज्जण सुहेल। जो जन आए चरन सीस झुकाए। विछड़यां मिलाया साचा मेल, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, फिर विछड़ कदे ना जाए । मिल्या मेल अन्तिम आण। प्रभ साचे करी अन्त पछाण। साचा गुर साचे दर दवाए साचा माण। लिख्या धुर देवे वड्याई वाली दो जहान। चरन लगाए करोड़ तेतीस सुर, एका पाए आपणी आण। जोत जगाए घनकपुर महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। पुरी घनक धाम उपाए। आप आपणा नाम रखाए। सतिजुग साचा माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन इक्क थां बहाए। साचा थां आप उपावणा। दीपक साचा जोत जगावणा। साचा समां फेर सुहावणा। घनकपुरी प्रभ डेरा लावणा। सचखण्ड विच मात बणावणा। नौं खण्ड पृथ्मी राउ रंक सभ दर ल्यावणा। सोहँ डंक प्रभ जगत लगावणा। पूरन काम आप करावणा। लहिंदी धार सर बणावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी सारा खेल रचावणा। जोत सरूपी सच्चा सर आप बणाए। सच्चा घर इक्क खुल्हाए। चार वरन माण रखाए। साचा थान आप सुहाए। पतित पापीआं दु:ख कटाए। मुख गुर सावण अमृत वरसाए। फड़े दामन जो दर ते आए। जन भगत गायण होए सहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी बणत बणाए। साचा सर जगत उपा के। आपणा आप विच टिका के। पुरी घनक फेर वसा के। साध संगत विच बहा के। एका रंगत नाम चढ़ा के। सोहँ साची धुन उपजा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साची कल वरता के। चार वरन एक सरन आप रखाए तारन तरन महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर रक्खे हत्थ टिका के। अमृत वेला वक्त सुहाए। जोत सरूपी खेल रचाए। निर्मल जोत जोत जगाए। वरन गोत इक्क रखाए। साची जोत इक्क टिकाए। अमृत वेला मुख रखाए। सुन्न समाधी आप लगाए। तीन लोक प्रभ रिहा समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेला अमृत आए सुहाए। एका गुण दस्म खुल्हाई। आपणी धुन मस्त बणाई। साचे गुण देवे वड्याई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आप जगाई। अमृत वेले जोत जगाए। गुरमुख साचे चरन बहाए। सचखण्ड आप निवास रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दीपक जोत जगाए। सच दीपक जोत प्रकाश। गुरमुखां जन्म कराया रास। साचा धाम आप आपणा किया वास। कलिजुग माया प्रभ कीनी नास। सतिजुग एका जोत अबिनाश। होए सहाई महाराज शेर सिँघ

विष्नूं भगवान, नाम जपाए स्वास स्वास। अमृत वेला आप सुहाए। आप आपणा बिरद रखाए। गुरमुखां हिरदे शुद्ध कराए। घर घर नव निध उपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड निवासी सचखण्ड निवास रखाए। गुर संगत गुर दर बहावे। अचरज खेल आप करावे। छड्ड देह सचखण्ड प्रभ जावे। साची जोत इक्क अकाश डगमगाए। होए प्रकाश तीन लोक लो आवे। जोत सरूपी जोत प्रभ साची जोत मात टिकावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच दीपक प्रकाश कर गुरमुखां आत्म जोत जगावे। जोत जगाए दीपक बणाए, आप समीप्त विच हो जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर संगत सुन्न खुल्हाए, रुण झुण धुन उपजाए। एका जोत एका दिया। साचा प्रभ गुरमुख साचे निर्मल कराए जीआ। आए आए दर बहाए। सरन लगाए सुन्न समाध खुल्हाए, आपणी आप देह तजाए, जोत सरूपी जोत जगाए, आप आपणा किया हिया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच सच आत्म जोत धर, आप आपणे जिहा किया। आपे आप जोत जगाए। साचा मार्ग जगत लगाए। मात पताल अकाशे प्रभ एका रंग रंगाए। सर्ब घटां घट वासे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां रंग मिटाए। जोत जगे इक्क अगम्म। प्रभ कमाए साचा कर्म। रास कराए गुरमुख जन्म। इक्क उपाए इक्क समाए इक्क रखाए साचा ब्रह्म। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, इक्क चलाए साचा धर्म। साचा धर्म आप चलाए। साचा पित भगतन जामा पाए। आत्म सति प्रभ शांत कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोती जोत जोत प्रभ आत्म साची जोत जगाए। साची रचना आप रचाई। साचा बचन भविख्त लिखाई। गुरमुख कंचन प्रभ बणाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अमृत एका जोत आप जगाई। आप आपणी जोत जगाए। साध संगत विच सच प्रकाश कराए। आप आपणा बैठा छुपाए। निज घर वासी निज डेरा लाए। सुन्न समाध प्रभ आप खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा कर्म करया विच मात दे आए। मातलोक एह कर्म कमाया। आपणा भेख आप वटाया। साचा दीप जगत जगाया। वड वड वड मीत, प्रभ संग रलाया। एका वक्त एका वेला सत्त दीप करे रुशनाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्त साध संगत तेरी आत्म दीप जगाया। साचा दीपक खिमा दान। एका जोत जगे महान। गुरमुख साचे सति कर मान। साची दरगाह देवे माण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सदा सदा सदा रहे सच समान। सदा सदा सदा प्रभ एका जोत। चार वरन प्रभ एका जोत। जीव जन्त प्रभ एका जोत। साचा कन्त तीन लोक एका जोत। एका जोत सदा अडोल। आप वखाए बैठा कोल। आत्म वेख गुरमुख फोल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी कीते चोहल। एका जोत डगमगाए। एका दीपक करे रुशनाए। विच समीप्त नज़र ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड

निवासी थिर घर निवास रखाए। आपणी बणत आप बणाए। बणाए बणत अचरज खेल। प्रभ साचे दी साची जोत, आप जगाए बिन बाती बिन तेल। सतिजुग कराए साचा मेल। विछड़यां प्रभ ल्या मेल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ आप कराया साचा खेल। आप आपणा खेल रचाए। जीव जन्त कोई भेद ना पाए। वेले अन्त प्रभ दया कमाए। बैठा इकन्त दरस दिखाए। बेअन्त बेअन्त बेअन्त महिंमा गणी ना जाए। आदिन अन्त सर्ब थांईं समाए। साचा कन्त एका जोत जगत जगाए। जीव जन्त प्रभ रहया समाए। प्रभ बणाए साची बणत, वेले अमृत जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख साचे आत्म साचा दीप जगाए। साची जोत करे अकारे। जोत सरूपी विच संसारे। जोत सरूपी गुरमुख तारे। निर्मल जोत गुरमुख साचे आत्म करे उज्जयारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे काज संवारे। साचा राज सचखण्ड दवा रिहा। साचा ताज सिर पहना रिहा। सोहँ अवाज़ प्रभ लगा रिहा। पकड़ वाग प्रभ पार करा रिहा। हँस काग प्रभ सच बणा रिहा। सोहँ जाप प्रभ आप जपा रिहा। सर्ब सृष्ट माई बाप आप अख्वा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आत्म दीप जगा रिहा। एका आत्म होए जीव उज्जयारी। देवे दरस आप मुरारी। दासन दास प्रभ होए सहारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म देवे जोत अधारी। जोत जगाई दीपक टिकाई खेल वखाई साध संगत प्रभ दे जणाई। पंचम जेठ वड दया कमाई। निहकलंक कलि मात जोत प्रगटाई। साध संगत मन वज्जी वधाई। आत्म होए सर्ब रुशनाई। सीतला रैण प्रभ नज़री आई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर कर दरस गुरमुख साचे सद बख्शाई। साचा प्रभ आप दर आए। जोत सरूपी दरस दिखाए। शब्द सुरत प्रभ मेल मिलाए। आत्म धुन प्रभ धुन उपजाए। सरधा पूरत प्रभ आसा पूर कराए। अकाल मूर्त एका जोत आप रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अमृत दया कमाए। साची जोत मूर्त अकाल। साध संगत प्रभ कट्टे ज़ंजाल। एका जोत जगाए झूठी काया होई लाल। एका होए आप सहाई चरन प्रीती निभे नाल। धन्न धन्न धन्न गुरसिख कमाई, वड सेवा वड घर में घाल। प्रभ साचा शब्द सुणाए आत्म कर लाल गुलाल। आत्म वज्जे सच्ची वधाई, होए सहाई भगत वसाल। नव निध प्रभ घर उपजाई, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म साचा दीपक बाल। जोत जोत जोत प्रभ जोत जगाई। साची जोत प्रभ मात टिकाई। आत्म दीपक बाल प्रभ जोत वखाई। गुरमुख साचा विच जोत मिलाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत करे रुशनाई। जोत सरूप जोत जुगतार। जोत सरूप प्रभ सर्ब मुखतार। जोत सरूप एका जोत अकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत प्रगटाए आपे जोत भुगतार। जीव जन्त की जाणे जोती। गुरसिख बणाए माणक मोती। सृष्ट सबाई रही सोती।

वेले अमृत कारज खेल सच सज्जण सुहेले, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख टिकाए आत्म जोती। जोत जोत जोत प्रभ जोत सरूप। जोत जोत जोत प्रभ वड भूप। जोत जोत जोत प्रभ करे प्रकाश विच अन्ध कूप। जोत जोत जोत प्रभ आपणे रंग रवे सच रूप। जोत जोत जोत सति सरूप। जोत जोत जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ना छाउँ ना धूप। जोत जोत जोत जगाए। सच विहार आप कराए। भगत उधार दया कमाए। निराहार निरवैर समाए। धार खेल चतुर्भुज कहाए। साँवल सुंदर रूप वटाए। सुंदर कुण्डल सिर मुकट लगाए। कँवल नैण एका जोत विच मात प्रगटाए। गुरमुख साचे लहणा लैण, जोत सरूपी प्रभ रिहा समाए। आप खुल्हाए साचा नाभ, द्वार दस्म दी सोझी पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म ताक दे खुल्हाए। आत्म रक्खे आपे वास। गुरसिख वड्याई प्रभ दे पास। देवे वड्याई जिउँ चन्दन प्रभास। आत्म साची जोत जगाई, अज्ञान अन्धेर किया विनास। साची बणत प्रभ आप बणाई, एका जोत किया प्रकाश। साध संगत प्रभ पैज रखाई, सच कराए आपणा दास। जै जै जैकार गुर संगत गुर संगत कराई, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा होया दास। दासन दास प्रभ आपे दासा। गुर सरूपी गुर संगत वासा। दरस दिखावे आण तरावे, गुरसिख बणाए जिउँ कंचन पासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए पुरख अबिनाशा। प्रभ पूरन जोत अबिनाश। प्रभ पूरन सर्ब घट वास। प्रभ पूरन कलिजुग अन्धेर करे विनास। प्रभ पूरन सति सति सति करे प्रकाश। प्रभ पूरन गुरमुख साचे तेरी आप बणाए रहरास। प्रभ पूरन महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ चलावे जपावे स्वास स्वास। स्वास स्वास आप चलावे। आप आपणे लेखे लावे। वेखे विगसे आण तरावे। कलिजुग जीव भुल्ला प्रभ मार्ग पावे। सारंगधर भगवान बीठला आपणे रंग समावे। आत्म साचा रंग मजीठला, प्रभ आप चढ़ावे। जोत सरूपी साचा अंगीठला प्रभ गुरसिख बलावे। आत्म जोत प्रभ जगावे सोहँ देवे नाम सीतला, रसना जप जप पतित पापी तर जावे। मिल्या प्रभ जगत भय भीतला, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मीत अख्वावे। साचा मीत आप कहाए। आत्म अतीत प्रभ आप कराए। पिछला वक्त जाए बीत, प्रभ जोत प्रगटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग आपणी बणत आप बणाए। क्या कोई जाणे क्या कोई वखाणे। कलिजुग जीव सर्ब अन्जाणे। गुरमुखां चलाए प्रभ आपणे भाणे। बेमुख भुन्ने जिउँ भठयाले दाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिखां बणाए सुघड़ स्याणे। साचा प्रभ सच दी कार। साचा प्रभ सच दी मार। साचा प्रभ सच विहार। साचा प्रभ सच करतार। साचा प्रभ सिरजणहार। साचा प्रभ रूप अपार। साचा भूप वड सिक्दार। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगाए जोत अपर अपार। साची जोत साचा जीआ। कर

दरस गुरमुख साचे निर्मल किया जीआ। रसना रस अंमित रस पीआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा देवे जीआ। साचा दर गुर संगत पाया। दिवस रैण मंगल गाया। लहणा लैण प्रभ घर विच पाया। भाणा सहणा प्रभ हुक्म सुणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा समां आण सुहाया। वक्त सुहाए आप प्रभ, आपणी जोत जगा। गुर संगत तराए आप प्रभ, आपणे चरन लगा। वक्त सुहाए आप प्रभ, आपणी जोत जगा। जन संगत तराए आप प्रभ, आपणी सेवा ला। वक्त सुहाए आप प्रभ, एका अंक इक्क चला। जन भगत तराए आप प्रभ, साची बूझ बुझा। सतिजुग लगाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा मार्ग ला। साचा मार्ग जगत लगाया। सतिजुग साचे जन्म दवाया। पहली माघ लेख लिखाया। पंचम जेठ प्रभ वड्आया। सतिजुग साचे मुख रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत विच मात साचा मेल मिलाया। संगत आई गुर दरबार। इक्क कराए चरन प्यार। आप दवाए नाम अधार। जोत जगाए अपर अपार। पार लँघाए विच मंझ धार। पावे सार विच संसार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, दर आए सरन लगाए बेड़ा कर जाए पार। सतिगुर साचा सतिसंग बणाए। सतिगुर साचा गुरमुख साचे अंग अंग समाए। सतिगुर साचे साध संगत तेरी साची मंग दर आए पूर कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरि हरि हरि रंग प्रभ आत्म सच चढ़ाए। हरि हरि हरि साचा रंग। हरि हरि हरि दर साचा मंग। हरि हरि हरि मिटाए भुक्ख नंग। हरि हरि हरि वेख साचा घर एक रंगाए आपणे रंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस गुर संगत पार जाए लँघ। गुर संगत गुर देवे माण। आप रखाए आपणा ताण। एक बख्शे नाम निधान। साचा देवे अन्त बबाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन रसना गाण। रसना गाया पुरख बिधाता। हरि घर आया आप पछाता। नाम तराया जोग कमाता। वर घर पाया प्रभ रघुराता। तारनहार आप प्रभ अपार सर्ब जीआं का दाता। बेड़ा बन्न्ह आप तराया, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सगला संग साथा। साचा प्रभ साचा संगी। साच वर प्रभ दर मंगी। साध संगत प्रभ राखे अंगी। सतिगुर साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत तेरा साचा संगी। गुर संग सो धन्न वेला। सतिगुर साचा सद सुहेला। आप बणाए आपणे चेला। भुल्ले भुलाए प्रभ आप कराए मेला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर संगत कराए साचा मेला। साचे प्रभ समां सुहाया। आपणा आप जगत प्रगटाया। साचा जाप गुर संगत सुणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसना जप जप रैण दिवस दिवस रैण इक्क रंग समाया। गुर संगत रसना हरि गुण गा। आपणा लेख धुर दरगाह लिखा। वेखा वेख रह ना जा। भरम भुलेखा सर्ब मिटा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई वेले अन्तिम आ। अन्तकाल प्रभ सदा सहाई। जोत

सरूप प्रभ लए बचाई। वड वड भूप आप सुखदाई। बिन रंग रूप आप रिहा समाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका ओट रखाई। साचा गुर सच जणावे। गुरमुख साचे सच मार्ग पावे। सतिजुग साचा सति वरतावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चिन्ता सोग मिटावे। एका किणका जोत जगाए। मन का मणका आप फिराए। एका तिनका विच रखाए। जिन का जन का रूप कढ्ढाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा रंग चढ़ाए। साचा प्रभ सद रस भीन्ना। सर्ब जीआं का दाना बीना। साचा नाम गुर दर पीना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख शांत कराए सीना। सांतक वरते साचे दर। सति सति सति कराए प्रभ साचा सर। पति पति पति प्रभ पति रखाए प्रभ साचे घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुगादि आदि जगत सुक्के हरे दए कर। दर मंगल गाया नाम ध्याया तृखा मिटाया दर्शन पाया गुरमुख साचा गुर दर आया। साचा नाम मंगण आया। गुण निधान प्रभ साचे झोली पाया। वाली दो जहान बेड़ा पार कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर संगत सिर हत्थ टिकाया। आपणा हत्थ सिर रखाया। गुरमुख साचा आण तराया। वेले अन्त हो जाए सहाया। साचे सन्त प्रभ साचा नाम दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दे वड्आया। आत्म वज्जी साची वधाई। प्रभ साचे दी सच सरनाई। विच मात दे वड्याई। सच करामात सोहँ झोली पाई। साची दात गुरसिख लै गुर दर जाई। उत्तम ज़ात विच चुरासी आप लिखाई। साचा नात गुर चरन सेव कमाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची देवे सर्ब वड्याई। सर्ब जन आसा पूरे। प्रभ का दरस आत्म भरपूरे। साचा सरबंस प्रभ संग हज़ूरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सद वसे नेड़ ना जाणो दूरे। निजानंद निज का वास। साचा प्रभ सद है दास। गुरसिख साचे सद रक्खे वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आए पार लँघाए आप तराए जन्म कराए रास। गुरसिख होया जन्म रास। प्रभ साचे का होया वास। निहकलंक करे बन्द खलास। एक लिखाए आपणा अंक सोहँ शब्द जपाए स्वास स्वास। साचा प्रभ दया कमाए। गुर प्रसादी गुर प्रसाद आप वरताए। वड वड नाद अनादी साची धुन नाद वजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आई संगत सप्तम जेठ विदा कराए। सच वस्त सच घर पाई। आत्म वज्जी गुरसिख वधाई। साचा लिख्या गुरसिख कमाई। पूरन इच्छया पूर कराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रैण दिवस दिवस रैण सद रसना गाई। रसना रस आत्म रस पाउणा। प्रभ अबिनाशी ना मनों भुलाउणा। घनकपुर वासी रिदे वसाउणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा सतिगुर सदा ध्याउणा। सप्तम जेठ सति कर माण। साध संगत गुर दर परवान। जोत सरूपी जोत महान। विच अन्ध कूपी करे पछाण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुर संगत देवे साचा माण। माण ताण आप दवाए।

जाणी जाण गुरसिख तराए। बाणी बाण हरि नाम ध्याए। भगत जनां हरि दरस दिखाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जनां पूरन आस कराए। आसा मनसा प्रभ साचे पूरी। जो जन आए प्रभ चरन हज़ूरी। एका सरन रखाए सर्ब गुण भरपूरी। जन्म मरन गेड़ चुकाए प्रभ आप मिलाए साची नूरी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत आसा मनसा आपे पूरी। प्रभ साचा देवे नाम अधार। प्रभ साचा देवे चरन प्यार। बेमुखां प्रभ मारे शब्द मार। राह साचा जाए दस्स, सोहँ नाम देवे अधार। गुर आत्म जाए वस, साचा करे चरन प्यार। दु:ख दर्द जायण नस्स, कर दरस निहकलंक जोत करतार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, कर किरपा जाए तार। शब्द विच प्रभ सर्ब बंधाए। अमका जीआ वस कराए। साचा बाण नाम लगाए। सर्ब मुशकलां हल्ल कराए। मसाण पवण प्रभ परे हटाए। जम का बेटा नेड़ ना आए। कालका माता दर विलकाए। बीर बैताल कोई रहण ना पाए। हाकन डाकन छाकन प्रभ पकड़ उठाए। अंचनी कंचनी निरंचनी कला सोधरी प्रभ बंधाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। साचा गुर ओंकार। गुरमुख साचे सुणे पुकार। मरू देवा करे ख्वार। माल जोगी की असरई पार उतार। बीर मवकल करे ख्वार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सरन पड़े दी पावे सार। वलीए छलीए प्रभ मिटाए। हसन हसून अली सभ नष्ट कराए। आत्म जलीए रहण ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द जणाए। दृष्ट मुशट कोई रहण ना पाए। छल छिद्र आप गंवाए। टूणा जादू कोई रहण ना पाए। सरदी काल बाल प्रभ आप हटाए। उलट वाहू दे सिर पवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। दीनां नाथ जीव अनाथा। आप रखाए साचा साथा। सिर रखाए आपणा हाथा। माण दवाए त्रैलोकी नाथा। संसा रोग चुकाए लेख लिखाए माथा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप चढ़ाए सोहँ साचे राथा। सोहँ राथ जन चढ़ाया। साचा शब्द आप चलाया। विच नाड़ी आप समाया। पाप पहाड़ां प्रभ रोग मिटाया। दूती दुष्ट प्रभ अग्न साड़ी, गुरमुख लग्गे ना तत्ती वाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए आप सहाया। होए सहाई आपे आप। कोटन कोट उतारे पाप। एका देवे सोहँ साचा जाप। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आप बणे माई बाप। मात पित आप अख्वाए। पिता पूत गुरसिख हो जाए। वड वड दूत प्रभ सेवा लाए। गुरमुख साचे एका सूत आप परोए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर घर आए माण दवाए। गुरमुख साचे विच समावे, आत्म दिसे प्रभ निरँकार। दर आए हस्स वेखे रंग अपार। जोत सरूपी रसना वसे आप समाए किरपा धार। आत्म जोत करे प्रकाश कोट रवि सस्से, अज्ञान अन्धेर जाए निवार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बांहों पकड़ कलि जाए तार। दु:ख गंवाए भुक्ख मिटाए सुख उपजाए दूती

दुष्ट खपाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा सिर हत्थ टिकाए। आत्म चलाया डाहडा तीर। दुखियां दु:ख रिहा देही पीड़। काया तोड़ी हड्डी रीड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप गंवाए आत्म पीड़। घिरना घिर आत्म घर। सुध बुध ना रहे दर। निरबल होया चरन पर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर आत्म हरा जाए कर। आत्म होए हर हरयावला। किरपा करे घनिया साँवला। साची सुध आप दवाए जीव होया बावला। साचा अमृत मुख चुआए, दु:ख रोग सोग मिटावला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब दूख सर्ब भूख नष्ट करावला। दूखन दूख लग्गे तन। आत्म रहे सदा सुन्न। होया अन्धेर साचे चन्न। हेरा फेरा किया कम्म। टूणा जादू दूती कर, भाण्डा गई दलीज़ी भन्न। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप खुल्हाए आत्म सुन्न। आत्म लाया वडा रोग। अट्ठे पहर चुका सोग। झूठा रहे भरम विजोग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप कमाए मुख लगाए भोग लगाए गुर प्रसाद भोग। पंचम आए जोत प्रगटा के। साध संगत प्रभ दर बुला के। पंचम जाए जोत जगा के। गुर संगत गुर चरन लगा के। पंचम मारे प्रभ साचा आ के। पंचम जाए टिका के। पंचम पंचम दिवस सुहा के। सतिजुग साचे मुख रखा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई पंचम आ के। पंचम किया सच दरबार। पंचम तारे गुर करतार। पंचम तारे जोत निरँकार। पंचम पंचम मुख रखाए विच संसार। पंचम पंचम सुख वसाए। आप पाए सार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, जोत सरूपी पंचम आया जामा धार। पंचम जेठ सति वरताया। पंचम जेठ धीरज यति रखाया। पंचम जेठ सोहँ बीज़ प्रभ जगत बिजाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मातलोक सिँघासण डेरा लाया। सिँघ आसण प्रभ डेरा लाए। दु:ख विनासन दया कमाए। सर्ब घट वासण जोत जगाए। मानस जन्म कराए रासन। जो जन दर ते आए। आप छुडाए मदिरा मासन, सोहँ साचा शब्द उपजाए। बाणी अकाशन रुण झुण उपजाए। एका पन्थ चलाए बासन, दूसर कोई रहण ना पाए। सोहँ जपाए स्वास स्वासण, बिरथा स्वास कोई ना जाए। आप होया दास दासन, पंचम जेठ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत मात प्रगटाए। मातलोक प्रभ साचा आए। गुरमुख साचे आण तराए। एका अंक नाम दवाए। बैठा अटंक जोत जगाए। सुहाए द्वार बंक जिस घर प्रभ आए। चुकाए शंक जो जन सरनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका नाम साध संगत तेरी झोली पाए। साचा दिया दया दान। प्रगट होए आप भगवान। सतिगुर साचा जाणी जाण। दरगाह साची देवे माण। साचा प्रभ वाली दो जहान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सोहँ देवे दानी दान। साचा प्रभ वड दानी दाना। भरे भण्डारे भगत भगवाना। आपे तारे गोपी काहना। जोत सरूपी निहकलंक पहरया जामा। जोत प्रगटाए दलिद्दर गंवाए जिउँ कृष्न

सुदामा। प्रभ सोहँ झोली गुर संगत नामा। आओ दर गुरसिख भिखारी। साचा प्रभ वड भण्डारी देवे नाम आत्म अधारी। बैठा अडोल वड सिक्दारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका बख्शे साध संगत नाम ख़ुमारी। साचा नाम सदा खुमारी। हउमे दुबिधा प्रभ साचे मारी। हउमे मारी प्रभ शब्द कटारी। प्रगटे जोत साचा गिरधारी। शंक मिटाए सतिजुग साचा रंग चढ़ाए पंचम जेठ साचा प्रभ जोत निरँकारी। निरँकार क्या कोई जाणे। अकार कवण पछाणे। विकार सदा वखाणे। अन्ध अंध्यार गुर पूरे मिटाणे। गुरमुख सच्यार प्रभ आप बणाने। आत्म अमृत कर सिंचार , प्रभ मैल गंवाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे गुर संगत चरन ध्याने। चरन प्यार साचा ताज। चरन ध्यान पूरन काज। चरन ध्यान साचा देवे दरगाह राज। चरन ध्यान प्रभ रक्खे आत्म लाज। चरन ध्यान महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तराए चरन बिठाए सोहँ लगाए साची अवाज़। सोहँ शब्द प्रभ अवाज़ लगाए। गुरमुख साचे सोए जगाए। गुरमुख साचे सच मार्ग लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पंचम जेठ आए दया कमाए। पंचम जेठ प्रभ मात मनाया। निहकलंक दिवस सुहाया। एका अंक आप रखाया। सोहँ डंक प्रभ वजाया। साध संगत दर आई, प्रभ साचा माण दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाया। दवाए माण आप प्रभ जन दरस प्यासे। माण दवाए आप प्रभ, साचा गुर सर्ब गुणतासे । माण दवाए आप प्रभ, मानस जन्म कराया रासे। माण दवाया आप प्रभ, वेले अन्त करे बन्द खलासे। माण दवाए आप प्रभ, पूरन देवे जोत भरवासे। माण दवाए आप प्रभ, गुरसिख तेरे कारज आए रासे। माण दवाए आप प्रभ, सोहँ जप जीव स्वास स्वासे। माण दवाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन आए चरन प्यासे। माण दवाए आप प्रभ, होए आप दयाला। माण दवाए आप प्रभ, जन भगतां होए आप रखवाला। माण दवाए आप प्रभ, सदा सदा प्रितपाला। माण दवाए आप प्रभ, आतम जोत जगे सोहँ जपाए साची माला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत आदि अन्त होए तेरा रखवाला। सर्ब जीआं आपे दातार। सर्ब जीआं आपे भतार। सर्ब जीआं आपे पसार। सर्ब जीआं जोत अधार। सर्ब जीआं कर्म विचार। सर्ब जीआं महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पावे साची सार। साची सार आपे जाणे। जन भगत विच कलि पछाणे। आप चलाए आपणे भाणे। दिस ना आए राजा राणे। निमाणयां निताणयां प्रभ विच समाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी पहरया बाणे। गुर पूरा कर्म कमांवदा। कर किरपा पार लँघांवदा। जन चरनी सीस निवांवदा। प्रभ साचा गले लगांवदा। दर आए दोए जोड़ भुल बख्शांवदा। कर किरपा पार करांवदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी फेरा विच मात दे पांवदा। मातलोक विच फेरा पाया। ऐड़ा अथर्बण वेद मिटाया।

अल्ला अलाहू नूर गंवाया। वेद पुरान कुरान अंज़ील रहण ना पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका सोहँ साचा शब्द चलाया। सोहँ साचा शब्द चलाए। सतिजुग साचा मार्ग लाए। पंचम जेठ शब्द लिखाए। साध संगत चरन बहाए। साध संगत उतरे पार, हरि गुण गाए। जोत सरूपी जोत प्रभ विच रक्खे मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दर घर साचे देवे आप वड्याए। पूरन गुर सद वड्याई। दे दरस तृखा मिटाई। निर्धनां प्रभ होए सहाई। सरधनां प्रभ आस पुजाई। गुरमुख साचे घर तेरे जोत प्रगटाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट होए वाली दो जहान, गुर प्रसादी गुर प्रसाद भोग लगाई। भोग लगाए सतिगुर मुख। साध संगत उतारे सारी भुक्ख। सुफल कराए मात कुक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर प्रसाद प्रभ वरताए साध संगत मिटावे आत्म दुख। मिटे दु:ख आत्म अज्ञान। एका उपजे चरन ध्यान। गुर प्रसादी देवे ब्रह्म ज्ञान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुर संगत करे पछाण। गुर संगत देवे वड्याई। दर मंगत भिच्छया पाई। हरि रंगत नाम चढ़ाई। गुर अंगद जिउँ नानक धराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत दर आई देवे आप वधाई। वधाई वधाई वधाई गुर संगत वधाई। पूरन मति गुर दर ते पाई। साचा सति घर लै जाई। दुरमति मैल गुर दर गंवाई। अचरज खेल करे रघुराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अनाथां हेत जोत प्रगटाई। साचा प्रभ नाथ अनाथे। जीव जन्त प्रभ सगला साथे। बणाई बणत लेख लिखाए माथे। प्रभ का भेव कोई ना काथे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गोपी नाथ सगला साथे। साचा संग प्रभ आपे करे। लाग अंग गुरसिख तरे। चाढ़्हे रंग एका हरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर्शन पाए साध संगत तेरे काज सरे।