पुस्तकालयभाग २

८ जेठ २००९ बिक्रमी बिशन कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

गुर सेवा गुर पूरा पाईए। गुरमुख होए गुर सेव कमाईए। गुर सेवा घर साचे जाईए। प्रभ अबिनाशी चरन विगसाईए। गुर सेवा हरि मन्दिर पाईए। प्रभ की जोत अंदर जगाईए। गुर सेवा जन्म मरन गेड़ कटाईए। दरगाह साची थां दवाईए। गुर सेवा अन्त अन्तकाल कर कलिजुग तर जाईए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन प्रीत कमाईए। गुरमुख तरना अन्तकाल। गुर चरन प्रीती निभे नाल। आपणा बिरद प्रभ लए संभाल। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख साचे सद प्रितपाल। प्रितपाल आप रखवाला। पारब्रह्म गुर दीन दयाला। भगत वछल हरि हरि कृपाला। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख साचे संग समाला। सदा संग प्रभ आपे होए। दुरमति मैल गुरसिख धोए। सोहँ धागे आप परोए।

प्रभ साचे दी साची सोए। गुण निधान विरला गुरमुख जाणे कोए। बिन गुर पूरे निथाविआं माण ना देवे कोए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख उठाए जगाए सोए। शब्द शब्द प्रभ आप जगाए। आप आपणी दया कमाए। सुरती सुरत प्रभ दरस दिखाए। सरधा पूरत प्रभ रिहा समाए। अनहद तूरत देह वजाए। जोत सरूपी साची मूर्त आप प्रगटाए। एका उपजाए नूरी नूरत, गुरसिख संसा सर्ब चुकाए। सर्ब जनां दी आसा पूरत, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दरस दिखाए। देवे दरस गुर घर आए। मिटाए हरस सर्ब सुखदाए। अमृत बरस गुरसिख तराए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, पूरन आस आप कराए। गुर दर ते आसा पूरी। एका जोत जगाए नूरी। आत्म देवे सति सरूरी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख हिरदे वसे ना जाणे दूरी। बेमुखां प्रभ दिसे दूर। गुरसिखां प्रभ सदा हज़ूर। बेमुखां घर कूड़ो कूड़। गुरमखां देवे चरन धूढ़। राणयां महांराणयां पाए जूड़। गुरसिख चतुर बणाए आत्म मूढ़्ह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत गिड़ाए पुट्ठा बूड़। मति अपुठी आपे देवे। आपणे खेल आप करेवे। इस हत्थ लेवे इस हत्थ देवे। जगत भुलावे भरम भरम भुलेखे । गुरसिख उपजावे विच मात साचे मेवे । सोहँ नाम निहकलंक प्रगट जोत साचा देवे। धन्न धन्न धन्न गुरसिख सतिगुर साचा सद रसना सेवे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सदा सद गाए सेवे। रसना गाए एका हरि। गुरमुख साचा जाए तर। होए सहाई अवतार नर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप दवाए साचा दर। साचा दर गुर दरबारा। प्रगटे जोत आप निरँकारा। सर्ब सृष्ट देवे अधारा। एका इष्ट निहकलंक अवतारा। सर्ब भृष्ट अन्तकाल कलि करे ख्वारा। गुरमुख साचे जिउँ वशिष्ट एका देवे नाम अधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नर अवतारा। अवतार आए भगत तराए। मार्ग पाए सरन लगाए। माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। बेमुख खपाए गए मुख भवाए, नर्क निवास रखाए। मदिरा मास जन रसना लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विष्टा मुख रखाए। दुष्ट निवारी करे ख्वारी जोत निरँकारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां कलि पार उतारी। दुष्ट सँघारे आप गिरधारे, आए संसारे जोत अकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मदिरा मासी करे ख्वारे। वड विधाता पुरख विधाता। सर्ब ज्ञाता जोत जगाता। मेल मिलाता चरन ध्यान ध्याता, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका बख्शे चरनी नाता। साचा नाता गुरसिख पछाता। सोहँ देवे साची दाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं का आपे ज्ञाता। आपे जाणे आप पछाणे। आप चलाए आपणे भाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सुघड़ स्याणे। गुरमुख साचे प्रभ अबिनाशी आए तेरे दर। सोहँ साचा देवे वर। ओअँ होए आप प्रभ नर।

महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस गुरमुख साचे जाए तर। तारन तारे मारन मारे। ख्वारन ख्वारे उधारन उधारे प्रभ जोत अकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नर अवतारे। आए जाए दिस ना आए। सृष्ट भुलाए गुरसिख तराए। माण गंवाए, निमाणयां प्रभ चरन लगाए। राणयां प्रभ तख्तों लाहे। चतुर सुघड़ स्याणयां प्रभ ख़ाक रुलाए। गुरसिख भुल्ले बाल अञ्याणयां प्रभ गले लगाए। बेमुख कर अन्ध अंध्याणयां प्रभ भठयाले दाणे भुनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत अग्न विच आप जलाए। अग्न जोत आप जलाए। जीव जन्त सर्ब बिल्लाए। साध संगत प्रभ पकड़ उठाए। आदि अन्त होए सहाए। बैठ इकन्त खेल रचाए। बणाए बणत कोई सार ना पाए। कराए भस्मंत जो हँकार रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल आप वरताए। वरताए कल सृष्ट सबाई जाए हल्ल। प्रभ का भाणा ना जाए टल। अन्त ना करन देवे वल छल। किसे ना सूझे अज्ज कल। बेमुख जीव बैठे झूठे घर मल्ल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए जगत खपाए कलिजुग उलटाए सतिजुग सति सति सति लगाए ना घड़ी पल। प्रभ ना लाए देर। ना दिसे संञ्झ सवेर। एका अग्न लगाए चार कुन्ट पै जाए दुहाए, बेमुख मारे कर ढेर। कलिजुग जीव झाड़े जिउँ हलूणे डिग्गण बेर। सृष्ट सबाई अन्तकाल आप कराए मेल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन मेल मिलाए। गुरसिखां कीनां मेल आप मेहरवाना। मेल मिलाए भगत भगवाना। साचा देवे नाम निधाना। आत्म देवे ब्रह्म ज्ञाना। सोहँ देवे सच ध्याना। चरन धूढ़ कराए साचा इशनाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे रंग आप समाना। रंग समाणे वक्त पछाणे जोत जगाणे सृष्ट भुलाए जिउँ भठयाले दाणे। गुरमुख साचे प्रभ चरन प्रीती प्रभ साचे का साचा रंग माणे। बेमुख जीव बिल्लाए चार कुन्ट हाहाकार कराए साचा प्रभ दिस ना आणे। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, वेले अन्त होए आप सहाणे। जीव दुष्ट दुराचारी हँकारी भिवचारी करे ख्वारी नर्क निवारी भगत उधारी, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आपे देवे सच्ची सरदारी। गुरमुख उधारे आपे तेरे काज संवारे, जोत अधारे चरन दुआरे, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आप आपणी दया धारे। बेमुख खपाए दिस ना आए नर्क निवास रखाए। लक्ख चुरासी गेड़ कटाए। आवण जावण सद रखाए। वेले अन्त कोई ना होए सहाए। धर्म राए दे सजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा मुख छुपाए। गुरमुख तरावे सरनी लगावे। सतिजुग साचा नाम जपावे। आप आपणी दया कमावे। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, अनहद साचा राग उपजावे। अनहद रागा साचा वाजा गुरसिख जागा। सतिजुग लागा पहली माघा। अन्तिम अन्त कलि फिरे सुहागा। गुरसिख साचा सतिगुर साचे दी सरनी लागा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द चलाए सोहँ जिउँ डंग बाशक नागा। कलिजुग जीव

हँकारी। प्रभ करे खेल अपारी। सहँसर मुख फुंकारी। अग्न जोत लगाए विच संसारी। वड वड भरे माण हँकारी। ना दिसण अन्त महल मुरारी। प्रभ अग्न जोत विच साड़ी। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आपणी कल वरते वरतारी। अग्न जोत कलिजुग लगाए। कोई ना पायण सार प्रभ जाए जलाए। अन्तकाल करन हाए हाए, कोई ना पाणी मुख चुआए। जीव जन्त सर्ब बिल्लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि दे सजाए। गुरसिख प्रभ दरस प्यासा। प्रभ देवे दरस होए दासन दासा। आपे आप करे सर्ब घट वासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ चलाए धराए जपाए स्वास स्वासा। स्वास स्वास स्वास हरि गुण गा। आस आस आस गुरसिख पूर करा। रास रास रास मानस जन्म रास करा। वास वास वास गुर पूरा विच वास करा। नास नास नास दु:ख दर्द नास करा। मास मास मास मदिरा मास मनों तजा। दास दास दास महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख रिहा दास बणा। भगत जन प्रभ सदा दास। आप आपणा विच रक्खे वास। सचखण्ड बणाए गुरसिख हिरदे रिहा निवास। प्रभ अबिनाशी ना कदे विनासी, साची जोत करे प्रकाश। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाए गुरसिख तराए, चरन लगाए सेव कराए, सोहँ जपाए स्वास स्वास। सोहँ जपाए इक्क वसाए आत्म तृपाए। हरस मिटाए तरस कमाए। गुरसिख पूरन आस कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत राती सुत्तयां दरस दिखाए। गुरसिख सोया प्रभ साचा जागे। गुरसिख दोया प्रभ शब्द चलावे अनरागे। गुरसिख सिख पूरा होया, रात सुत्तयां प्रभ चरनी लागे। मिल्या बीज जो साचा बोया, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन्म जन्म दे लाहे दाग़े। साचा नाम दुरमति धोए। सोहँ सच साचा बोए। गुरमुख जागे बेमुख सोए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, उधारे तारे दु:ख निवारे विच संसारे। गुर दरस जिस जन पाया। गुर दरस कर दु:ख रोग मिटाया । गुर दरस आत्म चिन्ता रोग मिटाया। गुर दरस कर गुरसिख प्रभ सोहँ चोग चुगाया। गुर दरस तीन लोक गुरसिख प्रभ वड्आया। गुर दरस गुरमुख साचे साचा जोग जगत कमाया। गुर दरस गुर दर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म तृप्त कराया गुर दरस चिन्ता जाए। गुर दरस मन सिंचा जाए। गुर दरस रोग हँगता जाए। गुर दरस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा विच संगतां माण रखाए। दरस दिया गुर साचे आ के। जोत सरूपी जामा पा के। पुरी घनक विच जोत प्रगटा के। निहकलंक कलि नांउँ धरा के। झूठी काया आप तजा के। साचा बाणा आप बणा के। भेख भेख भेख प्रभ साचा भेख वटा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप दरस दिखा के। जोत सरूप बिन रंग रूप, महिंमा अनूप सति सरूप, वड वड भूप विच अन्ध कूप, गुरमुख साचे बैठा जोत जगाए। साची जोत आप जगाए। आप आपणे

मार्ग लाए। साचा राग आप उपजाए। आत्म सारंग धुन सुणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सुन खुल्हाए। साचा गुर गुरमुख पाया। लिख्या धुरों दर घर आया। ना जाए मर, प्रभ दया कमाया। जो जन आए दर, प्रभ दए वधाया। आत्म विच सरद, सोहँ नाम प्रभ झोली पाया। माण दवाए वासी घनकपुर साचा मेल मिलाया। करे बेनन्ती दोए हत्थ जोड़, प्रभ साचा लए बख्शाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाथ अनाथे सगले साथे त्रैलोकी नाथे लेख लिखावे विच माथे, गुरसिखां आण तराया। गुर तारे पार उतारे, पावे सार ना देवे हार कर विचार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका चरन दिसाए गुरमुख साचे चरन प्यार। प्यार चरन तारन तरन खोल्हे हरन फरन मुकाए जम्म का डण्ड। गेड़ कटाए जम्म का फंद। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लगाए आपणी सरन। सरन लगाए पार कराए। दरस दिखाए होए सहाए। बबाण बिठाए दरगाह साची माण दवाए। बैकुण्ठ निवासी विच बैकुण्ठ निवास रखाए। आवण जावण गेड़ कटाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा गुरमुख साचे साची जोत जगाए। जोत मिलाए इक्क कराए। सचखण्ड निवासी सचखण्ड निवास रखाए। बैकुण्ठ निवासी गुरमुखां साचे धाम पुचाए। घनकपुर वासी प्रभ बणत बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका नाम शब्द चलाए। साचा नाम सच अधार। गुरसिख आत्म करे उज्जयार। अन्तकाल प्रभ बेड़ा करे पार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे सच सहार। सच सहारा आपे दिया। साचा नाम गुर दर पीआ। साचा नाम सोहँ बीज साचा बिया। साचा राम आप रखाए साची नीआं। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आप जगाए साचे दिया। जोत सरूप दीपक बाले। गुरमुख साचे दया कमाए। आप आपणी सरन लगाए। जन्म मरन दा गेड़ कटाए। हरन फरन प्रभ खुल्हाए। वरन बरन प्रभ इक्क कराए। राउ रंक कोई रहण ना पाए। सोहँ अवाज़ चार कुन्ट लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा वक्त सुहाए। चार कुन्ट जै जै जैकार। एका जोत होए उज्जयार। एका एक कराए इक्क वरताए विच संसार। एका मार्ग लाए इक्क रखाए सोहँ साचा नाम अधार। आप आपणी दया कमाए। गुरमुख साचे बूझ बुझाए। आप एका दूज मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच सच सच आप वरताए। वरताए सच कराए सच धराए सच कमाए सच जोत जलाए सच। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे जोत प्रगटाए, दरस दिखाए सच। सुच्च वरताए सच वक्त सुहावणा। सच वरतावणा सच चलावणा। सच नाम जगत दवावणा। साचा सतिगुर आप अख्वावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक जोत प्रगटावणा। साची कारा सच विहारा सच दातारा। सच सच वरताए सच निरँकारा। सच सच धरे मिटे अन्ध अन्धयारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे जोत उज्जयारा। सच कमावे

सच खुल्हावे सच दवावे झूठ गवावे। सच कमावे सुच्च करावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आप बचावे। साचा पीआ साचा जीआ साचा किया साचा दिया महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप वरतावे आपणा किया। साचा रहणा साचा बहिणा। साचा लहणा साचा कहणा साचा सहिणा। गुरमुख साचा प्रभ साचा देखे नैणां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत गुर चरन लाग सच सच सचखण्ड विच बहिणा। गुरमुख साचा प्रभ साचा वेखे। प्रभ अबिनाशी नेत्र पेखे। आप आपणा लाए लेखे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचा सचखण्ड वेखे। सचखण्ड हरि का द्वार। एका बख्शे गुर संगत गुर चरन प्यार। दर दर दर आए प्रभ चाढ़्हे साची आत्म रंगत, कोई ना देवे उतार। आप बणाए साची संगत, सतिजुग लगाए साचा दरबार। धन्न धन्न धन्न गुरसिख, निहकलंक चल आए तेरे दरबार। साचा गुर साचे चरन। साचा दरस गुरमुख दर करन। साचे सिख मातलोक विच तरन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन आयण तेरी सरन। चार वरन आप तराए। इक्क सरन राह बणाए। कारन करन कार कमाए। सारन सरन प्रभ सार पाए। उधारन धरन प्रभ धर्म कमाए। अकारन करन प्रभ कर्म कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच सच सच मार्ग लाए। साचे मार्ग गुरसिख साचे लाए। सच सच सच दी कार कमाए। जोत सरूपी प्रभ नष्ट कराए। गुरसिख गए रुठ प्रभ फेर मनाए। देवे नाम रंग अनुठ, रसक रसक रसना लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल आप आपणी दया कमाए। दया धारे आप निरँकारे। भगत उधारे विच संसारे। पार उतारे जन करे निमस्कारे। गुरमुख विरला पावे सारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा धारे। जामा धारया जोत अकारया विच संसारया। गुरमुख विरले किसे विचारया। प्रभ गिरधारया कृष्न मुरारया। राम अवतारया महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा धारया। घनकपुरी प्रभ भाग लगाया। शेर सिँघ नाउँ रखाया। विच मात जोत सरूपी जोत प्रगटाया। निहकलंक आप अख्वाया। गुरमुख साचे पार लँघाया। हँकारीआं प्रभ हँकार गंवाया। गुरमुख साचे चरन लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी विच मात बालक खेल गुर संगत संग कराया। गुरसिख गुर पूरे बाल। प्रभ बणे सच्चा आप रखवाल। सद सहाई सदा संग नाल। साचा देवे प्रभ नाम धन माल। आत्म दीपक देवे बाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विंगा होण ना देवे वाल। जोत प्रगटाए नाम धराए निरँकार अख्वाए। इक्क अकार कराए तीन लोक बणाए। मात पताल अकाश सुहाए। ब्रह्मण्ड बणाए खण्ड खण्ड सभ सृष्ट उपाए। नव खण्ड रिहा समाए। विच वरभण्ड कोई अन्त ना पाए। एका जोत गगन जगाए। एका अग्न एका मग्न रंग चन्द सूरज उपजाए। साचा प्रभ साचा कर्म साचा धर्म साची सरन विच मात आप चलाए। जोत सरूपी

जोत प्रभ वरते वरताए। आप बणाया आप रचाया। धवल उपजाया नाम धरवाया। ब्रह्मा उपजाया वेद पढ़ाया। जगत सुणाया माण दवाया। हत्थ सृष्ट फड़ाया। ब्रह्मलोक सरनाया। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणा खेल रचाया। शिव उपजाए नाम दवाए। भगती लाए आप भुलाए। हँकार धराए माण गंवाए, मोहणी रूप होए आए। आप अछल छल कराए। शिव संभू आप भुलाए। जोत सरूपी जोत प्रभ, कोई भेव ना पाए। आप भुलाया आप डुलाया। मोहणी मोहणा रूप बणाया। आपणा धीरज आप अख्वाया। बेमुख होए सुध भुलाया। काम क्रोध बहुत सताया। अग्नी अग्न अग्न तन लगाया। मग्नी मग्न हत्थ ना आया। जोत सरूपी जोत प्रभ हँकार निवारी आप अख्वाया। खेल रचाया भेख धराया। दर मंगाया दान दवाया। हँकार गंवाया भस्मन्त्र कर आप तराया। आए भन्ना हत्थ ना आया। जाए पहाड़ां सिर छुपाया। पूछों खिच बाहर कढाया। भैंसा रूप शिव बणाया। आप आपणा फिर वटाया। होए प्रतक्ख दरस दिखाया। ल्या रक्ख कर्म कमाया। होया कक्ख प्रभ सरन लगाया। जोत सरूपी जोत प्रभ, शिव भुलाए आण तराया। आप तराए माण दवाए। जगत रखाए नाम जपाए। सेवा लाए दे वड्याए। जोत सरूपी जोत प्रभ कोई भेव ना पाए। देवे वड्याई बणत बणाई। खेल रचाई माया रूपी सन्तान उपाई। पार्बती दी गोद सुहाई। सुरती सुरत शिव लगाई। चौवी बरस घर तजाई। ब्रह्मचारी यति रखाई। बारां बरस सति रखाई। आत्म धीरज पार्बती आप रखाई। दूजी ताड़ी फिर लगाई। आत्म पार्बती बिल्लाई। भगवान आप एह बणत बणाई। देवे दान दर मंगण आई। एका ध्यान सरन लगाई। विष्नूं भगवान दया कमाई। सेतज पूत आप उपजाई। पार्बती पकड़ उठाई। मोहण मुम्मे ल्या पाई। साचा सीर आप प्याई। आपणी पति आप रखाई। अचरज खेल आप कराई। बिन माता बिन पित जोत उपजाई। जोत सरूपी जोत प्रभ, जीव जन्त कोई भेव ना पाई। जोत उपाया गोद सुलाया सीर प्लाया। बारां बरस वक्त सुहाया। शिव जी उठ घर नूं आया। वेख पूत आत्म घबराया। साचा सुत किस उपजाया। बोल्लया पार्बती दा जाया। भुलाई सुरत हँकार रखाया। तेग उठाया तुरत सीस उडाया। वढ्ढया सीस दिस ना आया। जोत सरूपी जोत प्रभ अचरज खेल करे कराया। उडया सीस ना दिसे दीस। खेल करे आप जगदीस। जीव जन्त ना करे रीस। हँकारीआं प्रभ जाए पीस। जोत सरूपी जोत प्रभ छत्र झुलाए एका आपणे सीस। शिव आया चरन लगाया। घर बाहर सुहाया। पार्बती सीस झुकाया। धन्न भाग प्रभ घर में पाया। होया सुहाग आई जाग चौवी बरस विहाया। चरन लाग आत्म रस पाया। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणा भेद ना किसे जणाया। साचे घर मंगलचार साचा प्रभ घर में पाया। आपणा आप आप सुणाया। साचा पूतम प्रभ दर ते पाया। साचा सूत ताणा पेटा इक्क रखाया। बूझत बूझ एह ध्यान लगाया। पति परमेश्वर एह कर्म

कमाया। गोद मेरी विच पुत्त सुलाया। वेख असचरज शिव करे दुहाया। एह की कहर मैं वरताया। प्रभ साचे दी सार ना पाया। तेरा पूत जम लोक सिधाया। पार्बती नूं आख सुणाया। लोक परलोक उह हत्थ ना आया। वडा सोग पार्बती मनाया। जोत सरूपी जोत प्रभ भरम भुलेखे सर्ब भुलाया। पार्बती करे पुकार। सुण मेरे गुर दातार। मैं हां तेरी चरन पनिहार। पूत मात सद प्यार। मेरा पूत पार उतार। मानस जन्म ना जाए हार। दर दर होवां मैं ख्वार। कोई ना पावे मेरी सार। किरपा कर आप करतार। दुतर देवे तार। सत्त संग मेरा प्यार। जोत सरूपी जोत प्रभ कोई ना पावे सार। शिव जी एह सुणी पुकारा। पार्बती करे हाहाकारा। आत्म करे गहर विचारा। प्रभ का खेल अपर अपारा। जीव जन्त क्या करे विचारा। साध सन्त ना पारवारा। अनन्त अनन्त अनन्त मुरारा। अकन्त अकन्त अकन्त निराधारा। जोत सरूपी जोत प्रभ गुरमुख विरला करे विचारा। साची बूझ आप बुझाए। एका दूज आप चुकाए। आपणा गूझ आप खुल्हाए। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणी बणत आप बणाए। पवण अहारी लई उडारी। चार कुन्ट वेखे सारी । हत्थ ना आवे लथ्था सीस कटारी। रैण सबाई होए ख्वारी । तोड़े प्रभ इक्क हँकारी। इक्क बेनन्ती प्रभ दर गुजारी। दिसे प्रभ इक्क गिरधारी। देवे ध्यान आप मुरारी। होया ज्ञान पाए शुमारी। जोत सरूपी जोत प्रभ आप कराए आपणी कारी। आया ध्यान उपज्या ज्ञान। किया इशनान विच बियाबान। वेखे निशान गजनी सुत्ती कर पिठान। पूत पाया नैण मुंधान। कटया सीस होए बली बलवान। घर लै आया साचा धान। पार्बती नूं मिल्या आण। जोत सरूपी जोत प्रभ गंवाए सभ दा माण। पार्बती शिव हुक्म सुणावे। आपणा किया आप बतावे। मोया जीआ फेर जवावे। एका दूआ दूआ तीआ हो जावे। मेरां किया किश ना होवे। साचा किया प्रभ रघुरावे। आपणी भुल आप बख्शावे। करे बेनन्ती जो जीव करावे। आदिन अन्ती दरस दिखावे। साधन सन्ती लाज रखावे। बैठ इकन्ती जोत जगावे। कर बेनन्ती जो जन चरनी सीस निवावे। जोत सरूपी जोत प्रभ आपणी दया कमावे। शिव आत्म भाखे अलख ना लाखे साचे वसाखे। गजनी सुत राज सीस धड़ उप्पर राखे। बीस इकीस एक अलाखे। जोत सरूपी जोत प्रभ आपे वेखे आपे भाखे। उप्पर सीस धड़ टिकाया। बांहों फड़ प्रभ फेर जगाया। हँकार गया शिव प्रभ सरनी सीस झुकाया। जोत सरूपी विच बैठ बुझा दीपक फेर जगाया। आप चलाए नाड़ी नड़ आपणा आप विच समाया। शब्द शब्द प्रभ देवे गुण, लोकमात विच नाम वड्आया। प्रभ साचे दे जन लगे सरन, प्रभ बेड़ा पार कराया। सच दर आए जाए ना मर, प्रभ साचे सिर हत्थ टिकाया। कोई ना जाए आगे अड़, एक शब्द प्रभ चलाया। बेमुखां होयण भाग माढ़, प्रभ साचे मुख भवाया। वहन्दे जाण कलि बहिंदे हड़्ह, ना कोई होए सहाया। बेमुख जीव डिग्गण धड़ धड़, अग्न मेघ आप

बरसाया। चार कुन्ट होए तड़ तड़, बीर बेताली प्रभ टुम्ब उठाया। वड वड इन्द रजायण वड, सोहँ बाण प्रभ चलाया। सृष्ट सबाई हो जाए दो धड़, अचरज खेल प्रभ आप कराया। जोत सरूपी जोत प्रभ आदि अन्त करे भस्मंत, हँकार निवार आप अख्वाया। शिव जी देवे प्रभ अदेसा। साचा प्रभ हिरदे प्रवेशा। जोत सरूपी सुरत शब्द शब्द सुरत देवे सच संदेसा। मातलोक पूत पब्बी नाउँ धराए गनेशा। चार जुग पूज कराए विच मात हमेसा। अन्तकल चौथे जुग प्रभ मिटाए अंदेसा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत माण गंवाए ब्रह्मा विष्न महेषा। आप उपाया आप उपजाया। आप तराया आप गंवाया। महाराज शेर सिँघ आपे आप करे कराया। जोत जगाए गगन मण्डल रहाए। भवखण्डन कोई सार ना पाए। वड वडण प्रभ आप अख्वाए। जोत सरूपी जोत प्रभ एका जोत अकार विच अकाश रखाए। विच आकाश जोत निराली। एका जोत प्रभ पतालण पताली। बाशक सेज आप संभाली। नैण मुँधारी सुख आसण थांएँ समाली। किरपा निध किरपा कर लछमी चरन झस्सण ला ली। झस्से चरन लग्गे सरन मन हँकार रखा ली। करे प्यार आत्म विचार जोत सरूपी जोत प्रभ गूढ़ी नींद सुला ली। प्रभ गिरधारे जोत निरँकारे ना कोई पावे सारे, आलस निंदरा प्रभ नेड़ ना आए। पसर पसार विच संसार मातलोक प्रभ जोत प्रगटाए। जोत जगाए आपणा आप उपाए। पंज तत्तां विच समाए। मच्छ कच्छ रूप हो जाए। आपणी बणत आप बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जामा विच मात दे पाए। जोत सरूपी जामा पाया। आवण जावण खेल रचाया। पतित पावन आप अख्वाया। होए मेहरवान दया कमाए। हँसा हँस भगवान आप अख्वाए। रूप धार बावन दर मंगण आए, कोई ना पावे सारा। आवे जावे वारो वारा। क्या कोई जन करे विचारा। क्या कोई जाणे जन प्रभ सारा। क्या कोई जाणे प्रभ दरस अपारा। क्या कोई बन्दा दाअवा करे करावे जीव प्रभ पाए सारा। प्रभ साचे का सच वरतारा। चले चलावे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा करे आप वरतारा। आप वरतावे जोत जगाए। नाम रखाए जीव जन्त तराए। देव दंत मिटाए। साध सन्त सुहाए आप बणत बणाए। जोत सरूपी जोत प्रभ, जुगो जुग विच मात दे आए। आए जाए खेल रचाए। जन भगत उपाए सेवा लाए। कर्म करवाए माण दवाए। साची दरगाह पाई थांएँ। जोत सरूपी जोत प्रगटाए। आप आपणा मेल मिलाए। आप मिलाया आप तराया, आप उपाया नाउँ रखाया, भउ वखाया खउ चुकाया घाउ लगाया, सोहँ रिदे वसाया, जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग विच मात दे आया। साचा आए जोत जगाए, हँसा अख्वाए सरबंसा बण जाए, जोत सरूपी जोत प्रभ आप आपणा रिहा प्रगटाए। जोत प्रगटाया प्रभ उपाया तराया अख्वाया गंवाया माण, रावण आण चुकाए कान, सुंञ मसाण राम राम राम अख्वाया। राम अख्वाए भगत तराए त्रेता सुहाए। वड

वड देवी देव अख्वाए। निताणयां सिर हत्थ टिकाए। निमाणया गले लगाए। जाए भीलनी बेर खाए। चरन कँवल उप्पर धवल विच जल दे पाए। पूरन प्रभ सरन सर्ब लगाए। आप आपणी दया कमाए। अग्गे चरन फिर उठाए। नदी किनारे डेरा लाए। सतो सती प्रभ आप तराए। बैठी अहल्या चरन छुहाए। किरपा कर पार कराए। जोत सरूपी जोत धर, विच बबाण लए बिठाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल विच जोती मेल मिलाए। सती अहल्या डेरा लाए। सती अहल्या आपे तारे। किरपा करे आप गिरधारे। चल के आए गंगा किनारे। रक्खे चरन प्रभ मुरारे। एका जोत होए अकारे। देवे वड्याई विच संसारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर पार उतारे। माण दवाए वक्त सुहाए जगत रखाए। जुगो जुग जोत सरूप जामा विच मात दे पाए। जामा पाया जुग उलटाया। आप उपाया नाउँ धराया। कृष्न अख्वाया रूप वटाया। साँवल सुंदर सिर मुकट टिकाया। कवन नैण आप अख्वाया। गुरसिख वेखे नैण जिस दया कमाया। वहन्दे वहिण जगत वहाया। जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग विच मात दे आया। साचा प्रभ जोत प्रगटाए। गुरमुख साचे गले लगाए। मानस जन्म लेखे लाए। जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग विच मात दे आए। जन भगत पैज रखाए। जामा धारया सुदामा अधारया बिदर निवारया। दर्योध्न हंकारया करे ख्वारया। प्रभ पांडो पैज संवारया। रक्खे लाज द्रोपत सुत विच सभा आप मुरारया। जोत सरूप जुगो जुग जामा विच मात दे धारया। जामा धारे खेल रचाए। बणत बणाए सप्त रिख आप उपाए। संग परासर आप रलाए। उप्पर नदी चल के आए। उप्पर तट चरन टिकाए। एका नौका पार कराए। झीवर सपुत्री कर्म कमाए। साचा किया सच फल पाए। जुगो जुग जोत सरूप जामा विच मात दे पाए। परासर आया वेख ख्याल। करे प्यार अञ्याण। कन्या बाल देवे वर सति समान। कुंवारी जन्मे एका बाल। किया विहार आप कमाल। कोई ना जाणे जगत ख्याल। जोत सरूपी जोत धर आप चलाए आपणी चाल। बाल कन्या करे विचारा। होए पूत जगत ख्वारा। कोई ना देवे मैं सहारा। परासर रिख चरन निमस्कारा। किरपा कर आप गिरधारा। मुख वाक किया विचारा। कुंआर कन्यां दु:ख लग्गा भारा। मेट मिटाए चरन कर निमस्कारा। जोत सरूपी जोत प्रभ करे खेल अपर अपारा। रिख परासर आख सुणाए। आपणी दया आप कमाए। कुंआर कन्यां जोत जगाए। बालक जन्मे कोई वेख ना पाए। आपे जाए आपे आए। मात पूत आप अख्वाए। जीव जन्त कोई भेख ना पाए। ब्यास रूप होए रघुराए। वेले अन्त तेरा होए सहाए। वेद विदांत वखाण प्रभ विच मात चलाए। जोत सरूपी जोत प्रभ जामा विच मात दे पाए। आपणा खेल आप प्रभ करया। जोत सरूपी जामा धरया। विच भरवास रक्ख वास, साचा कर्म आप प्रभ करया। जोत सरूपी जोत प्रभ ना कदे जाए ना कदे मरया। जोत निरँकारे

भगत अधारे वारो वारे। जामा मातलोक विच धारे। जामा धार भगत उधारे विच संसारे प्रभ गिरधारे, जोत सरूपी जोत प्रभ सर्ब जीआं दी पावे सारे। ध्रू तारे प्रभ गिरधारे। प्रहलाद तराया हरनाक्ष नष्ट कराया। बावन रूप बणाया बल दर मंगण आया। दुरबाशा माण गंवाया। चक्र सुदर्शन बाण लगाया। जनक माण दवाया। कुण्ड अठारां आण तराया। तारा राणी लाज रखाया। साध संगत इक्क मन ध्याया। घर बिदर भोग लगाया। अलूणा साग आप प्रभ खाया। भगत सुदामा द्वार प्रभ आया। छड्ड सिँघासण हरि जी चरनी सीस निवाया। द्रोपती प्रभ आप तराया। कोटन कोट चीर पहनाया। नामदेव सिर हत्थ टिकाया। प्रगट जोत दरस दिखाया। होए परतक्ख भोग लगाया। जै दिओ जगत वड्आया। प्रगट होए विच ललाट लेख लिखाया। चम्यार रविदास आप तराया। इक्क कसीरा लहणे पाया। भगत कबीर टुम्ब उठाया। एका नाम राम तराया। सैण नाई आप तराया। सैण रूप होए घर राणे दे आपे आया। सदने प्रभ दया कमाया। अन्तकाल होए सहाया। गुरमुख बेणी आप तराया। सिर निमाणे हत्थ टिकाया। जोत सरूपी जोत प्रभ, जुगो जुग जामा विच मात दे पाया। मातलोक प्रभ जामा पाए। गनका पापण आण तराए। सन्त जनां प्रभ दे वड्याए। आप त्रलोचन नाम दवाए। पापण पूतना मोहण मुम्मे पाए। साचा प्रभ अन्तिम अन्त आप कराए। प्रभ साचे दी साची कार, जुगो जुग विच मात लए अवतारे। साचे प्रभ दया कमाई। धन्ने जट्ट दित्ती वड्याई। पूरन सार तरलोचण पाई। साची भगती प्रभ मिलाई। साचा प्रभ होए आप सहाई। देवे नाम दान दर भिच्छया पाई। विष्नूं भगवान एह दया कमाई। जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग विच मात दे आई। पतित पापी चरन लगाए। जिउँ अजामल बैकुण्ठ सिद्धाए। साचा प्रभ आप आपणी सेवा लाए। जोत सरूपी जोत धर जुगो जुग विच मात दे आए। आवण जावण खेल रचाया। पतित पावन आप अख्वाया। बधक बाण चरन लगाया। होए मेहरवान गले लगाया। कृष्न भगवान पार कराया। आपणा किया आपणा दिया आपणा हिया लेख चुकाया। जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग जामा विच मात दे पाया। जामा पाए कृष्न मुरार। पांडो बांहो पकड़ जाए तार। हँकारीआं जाए हँकार निवार। जन भगतां देवे शब्द अधार। साचा शब्द प्रभ दए अपार। अर्जन आत्म दए सुधार। करे करावे आप विचार। हउमे विच्चों दित्ती मार। एका बख्शया चरन प्यार। जोत सरूपी जोत प्रभ, जन भगतां पावे सार। आपणा खेल आप कराया। द्वापर जुग अन्त कराया। साची बणत आप बणाया। होए रथवन्त महांसार्थी आप अख्वाया। जोत सरूपी प्रगट जोत, जुगो जुग विच मात दे आया। द्वापर जुग अन्त कराए। कौरो पांडो आप खपाए। आपणा आप नाउँ रखाए। गीता ज्ञान आप उपजाए। कृष्न घनईआ नाम जपाए। भगत भगवान मेल मिलाए। अन्तिम अन्त सर्ब कराए। जादव खेल आप मिटाए। आप आपणे

खेल रचाए। जोत सरूपी जोत प्रभ अन्त मिल्या जोत विच जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माया रूपी पर्दा लाहे। द्वापर अन्त आप कराया। कलिजुग नाम जगत धराया। वेद अथर्बण तख्त बहाया। अल्ला अल्हाहू नूर उपाया। ईसा मूसा प्रभ जोत जगाया। नाम ख़ुदाई आप अख्वाया। नाम दुहाई मात कराया। गऊ बधाए कर्म कमाए होए तबाहे अन्त लेख लिखाया। देवे गवाही सर्ब लोकाया। मुख ते शाही, प्रभ सर्ब भुलाया। अन्तकाल कलिजुग कोई दीसे नाही, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराया जामा पाया। ईसा मूसा होए कृस्ती। आप भुलाए सर्ब सृष्टी। नई चलाए जगत इष्टी। आत्म सभ दी गई भृष्टी। रक्खण मुख मदिरा मास विष्टी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्तकाल कलिजुग सभ कराए नष्टी। जोत सरूप प्रभ गिरधार। उप्पर गरुड़ होए सवार। गरुड़ जाए प्रभ चरन द्वार। रोए मात एका संग बड़ा प्यार। दूजा होए सदा ख्वार। आपणा आप ना सके उचार। बणत बणाए करे विचार। बत्ती धार दिया दुध्ध धार। किरपा कर देवे तार। बचन मेरा ना जाए हार। आप आपणी करे विचार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत प्रभ एका जोत जुगो जुग वरतार। भेख वटाया आप प्रभ, आप आपणा धरया ना। भेख वटाए आप प्रभ, बेमुख पछाड़े पकड़ बांह। भेख वटाए आप प्रभ, माण गंवाए रंक राजान। भेख मिटाए आप प्रभ, एका नाम करे प्रधान। भेख मिटाए आप प्रभ, भरम भुलेखे जीव भुलाण। भेख मिटाए आप प्रभ, जूठ झूठ नष्ट हो जाण। भरम भुलाए आप प्रभ, कलिजुग जीव होए निधान। भेख मिटाए आप प्रभ, सतिजुग लाया आण। भेख मिटाए आप प्रभ, आत्म देवे ब्रह्म ज्ञान। भेख मिटाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। भेख मिटाया आप प्रभ, आपणी कल वरताए। भेख मिटाए आप प्रभ, बेमुखां दे सजाए। भेख मिटाए आप प्रभ, गेरूदार चीर पहनाए। भेख मिटाए आप प्रभ, शेख़ मुसायक जो रहे अख्वाए। भेख मिटाए आप प्रभ, चेटक नाटक कोई रहण ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा नाम जगत धराए। भेख मिटाए आप प्रभ, जगत नाउँ धर। भेख मिटाए आप प्रभ, गुरमुख साचे इक्क कर। भेख मिटाए जगत प्रभ, एका जपाए नाम हरि। भेख मिटाए आप प्रभ, सन्त होए ना मंगे दर। भेख मिटाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग देवे साचा वर। भेख मिटाए आप प्रभ, एका मार्ग ला। भेख मिटाए आप प्रभ, एका राग उपजा। भेख मिटाए आप प्रभ, सोहँ जाग लगा। भेख मिटाए आप प्रभ, ओअँ दरस दिखा। भेख मिटाए आप प्रभ, दोइंग इक्क जणा। भेख मिटाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा नाम जगत चला। भेख मिटाए आप प्रभ, कूड़ कुड़यारे। भेख मिटाए आप प्रभ, जो वरते विच संसारे। भेख मिटाए आप प्रभ, कोई ना दिसे जगत जुआरी। भेख मिटाए आप प्रभ,

गंगा मिले ना कोई नर नारी। भेख मिटाए आप प्रभ, गुरसिख गुरमुख ना करन झक्ख मारी। भेख मिटाए आप प्रभ, सर्ब जीआं करे आपे कारी। भेख मिटाए आप प्रभ, सतिजुग देवे सच्ची सिक्दारी। भेख मिटाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सदा निमस्कारी। भेख मिटाए आप प्रभ, देवे ब्रह्म ज्ञाना। भेख मिटाए आप प्रभ, एका देवे चरन ध्याना। भेख मिटाए आप प्रभ, सोहँ पहनाए साचा बाणा। भेख मिटाए आप प्रभ, जगत पखण्ड नष्ट कराणा। भेख मिटाए आप प्रभ, रंड सुहागण इक्क रंग माणा। भेख मिटाए आप प्रभ, रोग सोग प्रभ जगत मिटाणा। भेख मिटाए आप प्रभ, साचा डंग बेमुखां लगाणा। भेख मिटाए आप प्रभ, सर्ब वरभण्ड इक्क मार्ग लाणा। भेख मिटाए आप प्रभ, नवखण्ड प्रभ परे कराणा। भेख मिटाए आप प्रभ, चण्ड प्रचण्ड कोई रहण ना पाणा। भेख मिटाए आप प्रभ, एका जोत वरभण्ड जगाणा। भेख मिटाए आप प्रभ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा नाम चलाणा। भेख मिटाए आप प्रभ, आत्म देवे सोहँ दाती। भेख मिटाए आप प्रभ, एका जोत जगाए आत्म बाती। भेख मिटाए आप प्रभ, देवे दरस गुरमुख सुत्तयां राती। भेख मिटाए आप प्रभ, सोहँ देवे दान वडा वड दाती। भेख मिटाए आप प्रभ, सच्चो सच वरते विच माती। भेख मिटाए आप प्रभ, चार वरन सतिजुग बणाए भैण भ्राती। भेख मिटाए आप प्रभ, ऊँच नीच प्रभ नष्ट कराती। भेख मिटाए आप प्रभ, अमृत देवे बूंद स्वांती। भेख मिटाए आप प्रभ, बैठा अडोल रहे इकांती। भेख मिटाए आप प्रभ, गुरमुख साचे प्रभ साचे बणत बणाती। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दरस दिखाए भांतन भांती। भेख मिटाए वेख वखाए देख जगाए मेख हिलाए रेख मिटाए गुरमुख तराए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका साचे मार्ग लाए। मार्ग लाया भरम चुकाया। कर्म कराया धर्म धराया पार कराया अधार रखाया विकार गंवाया सोहँ जै जैकार कराया। निराधार विच समाया। एका हार जोत रखाया। विच संसार आप वड्आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे होए सहाया। होए सहाए लए तराए। सरन लगाए माण दवाए। सिर हत्थ टिकाए लेखे लाए। दरस दिखाए जोत प्रगटाए। लेखे लाए दर ते आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे अन्तकाल लए तराए। तारनहारा हरिभगत प्यारा। देवे मोख दुआरा। गुरसिख उतरे पारा। एका देवे शब्द अधारा। लक्ख चुरासी गेड़ निवारा। एका जोत किया कारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे पार उतारनहारा। पार उतारया जन्म मरन संवारया। भुलेखा भरम निवारया। जन आए गुर दरबारया। मानस जन्म कलि संवारया। प्रभ साचे कर निमस्कारया। दु:ख रोग सर्ब गवा ल्या। आत्म चिन्ता सोग सर्ब मिटा ल्या। प्रभ आत्म साचा भोग, कर दरस गुरमुख लगा ल्या। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे लेखे ला ल्या। रसना गावणा

रोग मिटावणा जोग कमावणा। दरस अमोघ प्रभ दिखावणा। हउमे रोग विच्चों चुकावणा। प्रगट जोत गुरमुख साचे भोग लगावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान धीर धराए, साचा वक्त आप सुहावणा। लेखे लाए आप तराए चढ़ाए साची नाए। बहाए साची थांए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे लए तराए। वक्त सुहाए जोत प्रगटाए भगत तराए दरस दिखाए धीर धराए अमृत सीर पिलाए। कलिजुग साचे बीर बणाए। वड पीरन पीर आप अख्वाए। हीरन हीर गुरसिख बणाए। चीरन चीर सर्ब लुहाए। वहीरन वहीर जगत कराए। अखीरन अखीर अन्तकाल कराए। नेड़न नेड़ बेमुखां हत्थ ना आए। वड धीरन धीर गुरमुखां धीर धराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी सरन लगाए। सरन लगा गुरसिख जगा दरस दिखा हरस मिटा तरस कमा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बेड़ा बन्न्हे ला। बेड़ा बंधे होए सहाई जिउँ मूर्ख धन्ने सति कर मन्ने। भोग लगाए खाली छन्ने। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत जनां सद सद सद मन्ने। भगतन माण भगतन ताण भगतन जाण भगत पछाण वड वड वड मेहरवान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। विष्नूं भगवाना वड मेहरवाना। वड मेहरवान गुरसिख तराणा। दु:ख रोग मिटाणा। आत्म जोत जगाणा। अनहद धुन उपजाणा। आत्म सुन्न खुल्हाणा। कलिजुग चुण चुण चुण पछाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ दिया साचा दाना। देवे रखाए माणा। तोड़े अभिमाना जोड़े ध्याना। वाली दो जहानां गुण निधाना। सर्ब थांएँ सुहाना। जोत सरूपी पहरया बाणा। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, वाली दो जहानां। हरि गाओ जन्म सुहेला। हरि गाओ प्रभ साचे का साचा मेला। हरि गाओ मेल मिलाए रंग नवेला। हरि गाओ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पाओ सज्जण सुहेला। हरि गाओ घर साचा पाओ। हरि पाओ दर दरबार प्रभ के भाओ। हरि गाओ नर अवतार जोत मिल जाओ। हरि गाओ निज घर वासी घर में पाओ। हरि पाओ मिटे अभिमाना। हरि गाओ दरस भगवाना। हरि गाओ साचा शब्द उपजाए काना। हरि गाओ देवे दरस जोत सरूपी पहरया बाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका रंग समाणा। हरि गाया हरि हरि हरि निज घर में पाया। हरि गाया आत्म दर आप खुल्हाया। हरि गाया साचे घर प्रभ सच वसाया। हरि गाया हिरदे वाचे, गुरमुख गुर पूरा पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए सहाया। हरि हरि हरि गुण गाओ। दर दर दर प्रभ आत्म धुन उपजाओ। कर कर कर दरस, गुर आत्म तृखा मिटाओ। सर सर सर अमृतसर, गुर चरन धूढ़ सद गुर बणाओ। वर वर वर गुर दर गुरमुख साचे सद पाओ। तर तर तर गुर चरन लाग तर, दोए जोड़ सीस झुकाओ। ठर ठर ठर कर दरस गुर ठर आत्म तृप्त कराओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खुल्हा भण्डार गुरमुख साचे झोली भर घर लै जाओ। साचा खोल्हे नाम भण्डारा।

आपे बणे भगत वरतारा। आपे भन्ने रणे जो करे हँकारा। सुफल कराया सीर मात दो थणे जो जन करन निमस्कारा । धन्न धन्न धन्न मात गुरमुख साचे जाणे, चल आयण प्रभ चरन दुआरा। कदे ना होवे अन्धेरी रात, खोल्ह देवे प्रभ दस्म दुआरा। गुरमुख साचे दर मार झात, प्रगटे जोत निहकलंक अवतारा। बिन गुर पूरे कोई ना पुच्छे वात, अन्तकाल होयण सर्ब आरा। आप बणे पित मात, गुरमुख देवे गोद हुलारा। होए सहाई आप बहु भांत, जन भगतां होए आप सहारा। बैठा रहे विच इकांत, जोत सरूप विच देह मुनारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अन्त ना पारावारा। अन्त ना जाणे कवण पछाणे। प्रभ भगवाने गुण निधाने। चतुर सुजान मात जोत प्रगटाणे। सृष्ट सबाई आप भुलाणे। अन्त भुन्नाए जिउँ भठयाले दाणे। मदिरा मासीआं गई खाने। भगत जनां प्रभ आपे जाणे। आप चलाए आपणे भाणे। जो जन होए गुर दर निमाणे। आत्म रक्खे हँकार महाने। तख्तों लाहे राजे राणे। अन्तकाल विच खाक मिलाणे। घर घर फिरन मंगण दाणे। प्रभ साचा ना कोई पछाणे। एका देखे वेख वखाणे। लेखा लिखे लेख लिखाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवाने। सच भगवान झूठा जहान। वड बली बलवान जीव जन्त सर्ब निधान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, एका जोत जगाए वाली दो जहान। आपणे गुण आप वखाणे। आपणे रंग प्रभ आप समाणे। आपणे संग प्रभ आप निभाणे। गुरमुख रंग प्रभ हिरदे माणे। बेमुख जीव काची वंग प्रभ भन्न वखाणे। एका रंगाए आपणे रंग, दर निमाणयां देवे माणे। वड दाता सूरा सरबंग, कलिजुग जोत धरे महाने। मानस जन्म ना होए भंग, गुरमुख साचे दर परवाने। कलिजुग पार जायण लँघ, सोहँं चप्पू वंञ महाणे। पवण जोत लगाए खम्ब, गुरमुख साचा गुर शब्द उडाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाणे। सच तुरंग आप चढ़ाया। सच रंग आप लगाया। साचा दान मंग गुरमुख साचे दर ते पाया। दर घर साचा मूल ना संग, प्रभ देवे माण सवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाया। जामा धार करे पार काज संवार। रक्खे लाज आप मुरार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे नाम अधार। भगत सहारा जगत दुआरा । कोई पावे गुरमुख विरला प्यारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ खोल्हे सच भण्डारा। भगत भण्डारे सच वरतारे, प्रभ गिरधारे गुरमुख विरला पावे सारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग कोई विचारे। गुरसिख विचारे पावे सारे उतरे पारे, किरपा धारे आप गिरधारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान निहकलंक नर अवतारे। आप तराए चरन लगाए। दर ल्याए माण दवाए। ताण रखाए काण चुकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराए। नाउँ रखाया जोत प्रगटाया। बेमुख कलिजुग जीव गूढ़ी नींद सवाया। जोत सरूपी जोत प्रभ, बेमुखां दिस ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान

गुरमुख साचे विच समाया। सदा सदा सद विच समाए। निज घर वासी निज घर वास रखाए। जन भगतां करे बन्द खलासी बन्दी तोड़ आप बण जाए। हउमे रोग होए विनासी, चरन प्रीती तोड़ निभाए। मानस जन्म कलि रहिरासी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख नीती जोड़ जुड़ाए। जुड़या जोड़ निभे तोड़। बेमुख रोढ़ देवे बोड़्ह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां चलाए देही कोढ़। बेमुख खपाए दु:ख पुचाए सुख गंवाए भुक्ख वरताए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात गर्भ उलटे रुक्ख लगाए। भगत तराए सरन लगाए हरन फरन खुल्हाए वरन बरन मिटाए। एका साचा नाम दवाए। सोहँ साचा जाम पिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे विच वास आप रखाए। वास देव निरँजण दाता, सर्ब जीआ का आपे ज्ञाता। मुकंद मनोहर भगत जनां साचा साक सज्जण सैण मोहण माधव कृष्न मुरारी जन भगतां जाए पैज संवारी। जोत सरूप रंग रूप ना रेख, कलिजुग जामा पाया अछल कराया भेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे दर आए नेत्र पेख। नेत्र पेख्या जाए भुलेख्या, प्रभ साचा जिस जन जोत सरूपी वेख्या। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप लिखाए साचे लेख्या। लेख लिखाए दया कमाए, वेख वेख वेख गुरसिख जगाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द विशेष जपाए। नाम जपाए आप प्रभ आपणा। नाम जपाए आप प्रभ, सोहँ देवे साचा जप जपणा। नाम जपाए आप प्रभ, कोट उतारे पाप पपणा। नाम जपाए आप प्रभ, आत्म देवे साची मति मतिना। नाम जपाए आप प्रभ, साचा शब्द देवे यति जतना। धीर धराए, सोहँ शब्द सच बीज बिजाए वत वतना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा सीर पिलाए सति सतना। सति सति सति अमृत देवे। प्रभ अबिनाशी अलख अभेवे। देवे अमृत जीआ दाता। आप बणे पुरख बिधाता। बेमुखां दिसाए अन्तकाल अन्धेरी राता। गुरमुख साचे जोत जगाए, आत्म वेख मार झाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दया कमाए, ब्रह्म ब्रह्म का ज्ञाता। ब्रह्म सरूप ब्रह्म समाए। रंग अनूप आप बणाए। वड वड रूप आप अख्वाए। विच अन्धकूप होए सहाए। बिन रंग रूप सद विच समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप कलिजुग जीआं दिस ना आए। साचा प्रभ कलि ना दीसे। गुरमुख विरले प्रभ चरन झुकावण सीसे। बेमुख कलिजुग जीव अन्तकाल कलि पीसे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भेव चुकाए बीस इकीसे। भेव चुकाउणा भेव खुल्हाउणा सेव लगाउणा, गुरमुख साचे प्रगट जोत आपणा दरस दिखाउणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दिवस रैण रैण दिवस गुरमुख साचे गाउणा। साचा प्रभ गुरसिख तराए। साचा प्रभ दु:ख रोग मिटाए। साचा प्रभ सुख भोग उपजाए। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म संसा रोग मिटाए। मिटया रोग विनासी चिन्ता। चुक्या सोग गया संसा। कोटन कोट कोट विच उपाए गुरसिख हँसा।

महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख बणाए साची अंसा। अंस हँस आप बणाए। विच संसा आप उपजाए। साचा बंस जगत जलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। किरपा करे भगत उधारे। किरपा करे जन्म मरन संवारे। किरपा करे देवे प्यार चरन दुआरे। किरपा करे भगत वछल आप गिरधारे। किरपा करे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच्ची सरकारे। किरपा करे मेल मिलाए। किरपा करे कलि खेल कराए। किरपा करे गुरसिख तराए। किरपा करे नाम भिक्ख दवाए। किरपा करे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ रसना जै जै जैकार कराए। आप कराए जै जैकारा। वरन बरन सद रहे बाहरा। तारन तरन जीव जन्त उधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी देवे दरस गुरमुख दुआरा।