पुस्तकालयभाग २

१८ जेठ २००९ बिक्रमी लछमण सिँघ दे गृह दिल्ली

गुर पूरा कर्म विचारदा। कर किरपा पार उतारदा। जन्म मरन दा काज संवारदा। जो जन आए चरन निमस्कारदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका रंग साचे करतार दा। एका रंग सच्चे करतारा। एका रंग जोत निरँकारा। एका वरते वरतावे विच संसारा। एका आप एका जाप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा आप करे वरतारा। आप आपणा आप उपाए। आप आपणी जोत जगाए। गुरमुख साचे प्रभ सोग मिटाए। दरस अमोघ आप दिखाए। हउमे रोग देही गंवाए। एका जोत माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। जोत सरूपी दरस दिखाया। आप आपणा कर्म कमाया। गुरमुख साचा सच सेवा लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड देवी देवा आप अख्वाया। वड वड देवी देव। करोड़ तेतीस लगाए सेव। गुरमुख साचे आप मेल मिलाए पाए भेव। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए जोत जगाए गुरमुख साचे आप तराए, किरपा करे सुख देव। किरपा करे करतार। गुरसिख साचे जाए तार। एका देवे शब्द अधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा बिरद संभार। आपणा बिरद आप संभारया। कलिजुग अन्तिम अन्त करा रिहा। महिंमा अगणत जन विरला भेव प्रभ पा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आपणी सेव लगा रिहा। गुर सूरा गुर दर परवान। गुर सूरा गुरसिख होए चतुर सुजान। गुर पूरा गुणी गुण निधान। गुर पूरा आत्म देवे ब्रह्म ज्ञान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगाए आप महान। आपणी बूझ बुझाए आप। आपणी

सूझ रखाए आप। गुरमुख साचे तेरे विच समाए आप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोटन कोट उतारे पाप। कोटन कोट पाप उतारे। एका जोत करे अकारे। पवण उनन्जा छत्र झुलारे। गुरमुख साचे तीन लोक तेरे नाम जै जै जैकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विच मात तेरे काज संवारे। आप संवारे गुरसिख काज। सोहँ देवे साचा ताज। गुरमुख साचे प्रभ रखाए तेरी लाज। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगाए विच माझ। आपणी जोत आप जगाए। जुगो जुग सच कर्म कमाए। जगत अज्ञान आप मिटाए। एका धाम गुर चरन टिकाए। चतुर सुजान गुरसिख बणाए। मूर्ख मुग्ध अञ्याण प्रभ आण तराए। साची दरगाह देवे माण जो जन सरनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि मेल मिलाए। गुर साचा आप जगावणा। बांहों पकड़ चरन लगावणा। सोहँ साचा ज्ञान दवावणा। एका माण मात रखावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत धर निहकलंक कलि नाउँ रखावणा। निहकलंक कलि प्रभ आए। जोत सरूपी जामा पाए। बेमुखां प्रभ लए भुलाए । गुरसिखां प्रभ दरस दिखाए । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्तकाल गुरमुख साचे मेल मिलाए। कलिजुग अन्तिम होए अखीर। सोहँ देवे प्रभ साचा धीर। चार कुन्ट पै जाए वहीर। थल जल जलों थल कराए नीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म देवे धीर। गुरमुख साचे धीर धराए। अमृत साचा सीर पिलाए। वेला अन्त अखीर कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां कलि चीर लुहाए। आपणे रंग आप रंगाणयां। होए सहाई जगत निमाणयां। तख्तों लाहे राजे राणयां। दर दर भवाए सेठ सिठाणयां। माण गंवाए वेद पुराणयां। आप खपाए खाणी बाणीआं। दिस ना आए अञ्जील कुरान्यां। हरस मिटाए गुरमुख साचे प्रभ दरस दिखाणयां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप विष्नूं भगवानयां। अन्तकाल अन्त हो जाणा। प्रभ साचे का साचा भाणा। गुरमुख साचे सच कर जाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्तकाल कलि आप कराणा। अन्तिम कलिजुग आप कराए। बेमुख प्रभ जगत खपाए। गुरसिख प्रभ आप तराए। वड वड मुन रिख प्रभ शब्द जगाए। आत्म तृख प्रभ गुरसिख मिटाए। बेमुख प्रभ जगत खपाए। गुरसिख प्रभ आप तराए। एका भिक्ख सोहँ नाम प्रभ झोली पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्तकाल कलि आप कराए। कलिजुग अन्तिम होए अन्ता। जोत जगाए प्रभ भगवन्ता। दरस दिखाए होए सहाए गुरमुख साचे सन्ता। कलिजुग माया पाए बेअन्ता। आए वक्त जोत जगाए प्रभ भगवन्ता। दरस दिखाए गुरमुख साचे सन्ता। जीव जन्त भुलाए, ना दिसे साचा कन्ता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोई ना जाणे एका जोत आदिन अन्ता। आदिन अन्त आप प्रभ होए। साधन सन्त प्रभ दीने लोए। बैठ अचुत वेखे सभ सोए। बणाए बणत ना जाणे कोए। महाराज शेर

सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल मात प्रगट होए मातलोक प्रभ जोत जगाए। आप आपणा भेद खुल्हाए। पार ब्यासों चरन टिकाए। शब्द अकासों एक चलाए। सोहँ सुवासों सुन्न खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। पार ब्यासों आए चल। सृष्ट सबाई जाए हल्ल। थलों जल जलों कराए थल। जोत सरूपी जोत प्रगटाए ना लाए घड़ी पल। आपणा भाणा जगत वरताए ना देखे अज्ज कल्ल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचा दर बैठे मल्ल। चरन ब्यासों पार धर। सृष्ट सबाई ख्वार कर। एका जोत अकार कर। गुर संगत प्यार कर। निहकलंक अवतार नर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणे आवे साचे सर। साचा सर जगत बणाए। अवतार नर दया कमाए। एका घर चार वरन रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत प्रगटाए। मस्तूआणा मोख द्वारी। धरे जोत निहकलंक नरायण नर अवतारी। चार वरन होए पनिहारी। साध संगत प्रभ पार उतारी। दुखियां दु:ख भुक्खयां भुक्ख प्रभ सर्ब उतारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वडा आप वड संसारी। वडा प्रभ आप संसारा। जीव जन्त प्रभ जोत अधारा। साध सन्त पार उतारा। आदि अन्त एका अकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी करे जोत अकारा। मस्तूआणे जोत जगाए। आपणा आप कलि प्रगटाए। राणा संगरूर पकड़ उठाए। जोत सरूपी दरस दिखाए। आपणे चरन आप लगाए। साचा माण जगत दवाए। एका अकार विच देह कराए। जोत अधार प्रभ रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। आप आपणी दया कमाए। दया कमाए सरन लगाए। सरन लगाए माण दवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराए। निहकलंक कलि नाउँ धराए। साचा शब्द आप उपजाए। अग्न मींह आप बरसाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई भस्म कराए। एका जोत अग्न लगाए। सृष्ट सबाई चार कुन्ट बिल्लाए। जीव जन्त प्रभ खपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सन्त होए सहाए। साचे सन्तां पावे सार। एका देवे नाम अधार। बेमुखां प्रभ करे ख्वार। मानस जन्म अन्त कलि गए हार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख साचा करे चरन प्यार। चरन द्वार गुर का घर। नर नरायण आए अवतार नर। कर दरस गुरमुख तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणा बणावे साचा सर। साचा सर सदा भरपूर। जोत सरूपी प्रभ दिया नूर। आसा मनसा सर्ब भरपूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द जणाए उपजाए सुणाए गुरमुख साचे साचा तूर। साचा प्रभ शब्द भण्डारा। गुरमुख साचा पाए सारा। मंगण आए चल दुआरा। देवे नाम प्रभ अधारा। एका बणे आप वरतारा। सृष्ट सबाई ना पावे सारा। निहकलंक कलि ल्या अवतारा। जोत सरूपी प्रभ खेल न्यारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,

गुरमुख साचे एका बख्शे चरन प्यारा। गुरमुखां देवे चरन प्यार। प्रभ साचे दी साची कार। गुरमुख साचा प्रभ साचे दी पावे सार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दुतर जाए तार। मस्तूआणे माण दवा के। राणा संगरूर संग रला के। आपणा चरन प्रभ आप उठा के। साध संगत सिर हत्थ टिका के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए सो जगाए जमन किनारे डेरा ला के। जमन किनारे चरन टिकावणा। साचा कर्म प्रभ आप कमावणा । वेला अन्त कलि आप करावणा। गुरमुख साचे सन्त शब्द शब्द रूप आप जगावणा। प्रगट जोत आप भगवन्त, कलिजुग जीआं भरम चुकावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप प्रगट जोत जमन किनारे चरन टिकावणा। जमन किनारे चरन टिकाए। लिख्त भविख्त सति वरताए। सन्त मनी सिँघ गया लिखाए। वड वड धनी धन्न दया कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जमन किनारे भाग लगाए। जमन किनारा साचा धामा। जोत जगाए रमईआ रामा। आप प्रगटाए घनईआ शामा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी पहरया बाणा। जोत जगाए साचे घर। आप दिसाए वखाए प्रगटाए अवतार नर। चार वरन चल आयण दर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सति जाए कर। किनारे जमन जोत प्रगटा के। साचा कर्म प्रभ कमा के। एका वरन जगत बणा के। एका धर्म मात रखा के। एका भरम सर्ब मिटा के। एका वरन आपणा आप उपा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा सच सच सच दरबार लगा के। साचा प्रभ सच दरबारा। सति सति सति कराए सति वरतारा। एका जोत जगाए एका एकँकारा। एका दर दिसाए चर कुन्ट सर्ब संसारा। एका घर वसाए साध संगत सोहे गुर चरन दुआरा। एका नाम जपाए सोहँ कराए जै जै जैकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे पाए सभ दी सारा। साचे गुरमुख सन्त। प्रभ जगाए वड वड सन्त। पकड़ उठाए बैठ इकन्त। जो रहे गाए माया पाए बेअन्त। कलिजुग जीव भुलाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल वरतंत। जमन किनारा धाम न्यारा। जोत जगाए अगम्म अपारा। चरन टिकाए कृष्न मुरारा। पकड़ उठाए नैण मुँधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा अन्त ना पारावारा। अन्तन अन्त प्रभ बेअन्त। कन्तन कन्त गुरमुख साचे प्रभ मिल्या साचा कन्त। जन्तन जन्त प्रभ वड्याए साधन सन्त। बणतण बणत बणाए गुरसिख तेरी साची बणत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए टिकाए रखाए दिसाए साचे साधन सन्त। सन्त जनां प्रभ आप उठावणा। सन्त जनां प्रभ भरम चुकावणा। सन्त जनां प्रभ सरन लगावणा। सन्त जनां प्रभ पूरन घाल करावणा। सन्त जनां सोहँ सच्चा धन माल झोली पावणा। सन्त जनां एका आत्म लाल रखावणा। सन्त जनां महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दिवस रैण रैण दिवस सद रसना गावणा। सन्त जनां देवे वड्याई। सन्त

जनां प्रभ होए सहाई। सन्त जनां मन वज्जे वधाई। सन्त जनां महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत जमन किनारे होए सहाई। जमन किनारे आप प्रभ आए। सोहँ साचा जाप जपाए। कोटन कोट प्रभ पाप गंवाए। सर्ब सृष्ट माई बाप आप अख्वाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाए। जमन किनारे जोत जगईआ। भगत उधारे सोहँ चलावे साची नईआ। वड संसारे चार वरन कराए एका भैणां भईआ। प्रभ गिरधारे सोहँ साचा नाम दवईआ। कर्म विचारे एका मार्ग जगत रखईआ। जोत अधारे ऊँच नीच प्रभ भेख मिटईआ। आप निरँकारे सतिजुग साचा राह दिसईआ। वड सिक्दारे प्रभ आपणे हत्थ रखईआ। सृष्ट पनिहारे राउ उमराउ प्रभ माण गवईआ। जोत अधारे आपणा कर्म धर्म वरम जगत वरतईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप जोत प्रगटईआ। जोत सरूप प्रगटाए जोत। वरन चार कराए एका गोत। गुरमुख जगाए बेमुख कलि रहे सोत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दुरमति मैल तेरी जाए धोत। गुरमुख साचा गुर दर आए। साचा माण प्रभ आप रखाए। एका दान प्रभ झोली पाए। गुण निधान प्रभ दया कमाए। चतुर सुजान विच मात दे बणाए। ब्रह्म ज्ञान प्रभ बूझ बुझाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जोत जगाए। जोत प्रगटाए जमन किनार। सृष्ट सबाई आर पार। बेमुखां अन्तकाल कलिजुग आई हार। गुरमुखां दिसे निहकलंक तेरा सच दरबार। एका वज्जे सोहँ साचा डंक, चार कुन्ट होए धुन्कार। एका रखाए एक अंक, सोहँ शब्द जै जै जैकार। सुहाए थान बंक, प्रभ करे जोत अकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतार। नरायण नर अवतार कलि आए, पारब्रह्म खेल रचाए, कलिजुग जीव ना पावे सारा। आप सहाए भगत तराए, साध सन्त आप रखाए सच दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए जगत हिलाए गुरमुख उपजाए पूरन कर्म विचारा। पूरन कर्म प्रभ विचारे। गुरमुख साचे पार उतारे। देवे दरस प्रभ गिरधारे। मिटाए हरस आप करतारे। जन रहे तरस प्रभ आए चल दुआरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि चरन लगाए टिकाए जमन किनारे। जमन किनारे प्रभ साचे आवणा। साचा समां आप सुहावणा। जोत सरूपी दीपक विच मात जगावणा। प्रभ साचा सर्ब समीपत, एका रंग वरतावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड वड वड हँकारीआं आप माण गंवावणा। आए प्रभ जमन किनार। जोत प्रगटाए प्रभ, जोत सरूप तोड़े सर्ब हँकार। साध सन्त अमृत झिरना झिराए नभ, एका जोत करे अकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी देवे दरस गुरसिख साचे तेरे दरबार। जमन किनारा साचा तट्ट। प्रभ अबिनाशी लाए साचा हट्ट। सोहँ साचा गुरमुख विरला जाए खट्ट। प्रभ अबिनाशी लाग भउ, होए सहाई वसे घट घट। अवर ना दीसे

दूजा थाउँ, प्रभ जोत जगाए दरस दिखाए हरस मिटाए गुरमुख झट्ट। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे माण जमन किनारे फट। गुरमुख साचे प्रभ साचा तारे। जोत जगाए प्रगटाए वसाए गुरमुख साचे अगम्म अपारे। बेमुख तड़फाए अग्न जोत लगाए, करन हाए हाए ना कोई पावे सारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलंकनिह नरायण नर अवतारे। नरायण नरायण नरायण नर। मातलोक आया जामा धर। चार वरन इक्क जाए कर। एका शब्द सोहँ विच मात जाए धर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान महिंमा जगत अपर। अपर अपार जावे तार। आवे द्वार, पावे सार, कर्म विचार, लेख लिखार, भगत उधार, आप करतार विच संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका बख्शे चरन प्यार। चरन नाता भगत पछाता। सोहँ देवे साची दाता। पारब्रह्म पुरख बिधाता। जन भगत प्रभ आप पछाता। गुणी गुण वड गुण दाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे देवे दरस सुत्तयां राता। गुरमुख सोया प्रभ साचा जागा। प्रभ उपजाए सुणाए अनहद साचा रागा। दरस दिखाए चरन लगाए आत्म धोए वड दाग़न दाग़ा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि जो जन तेरी सरन लागा। सरन लाग सिख साची पाए। सरन लाग आत्म अग्न गुरसिख बुझाए। सरन लाग दीपक जगण, प्रभ साचा जोत जगाए। सरन लाग होए मग्न, प्रभ एका भेव खुल्हाए। सरन लाग रंगे रंगण, रंग उत्तर ना जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा सगन गुरमुख तेरे मुख लगाए। सोहँ मुख प्रभ रखाया। आत्म सुख प्रभ उपजाया। उतरी भुक्ख रसना गाया। मिटया दु:ख प्रभ दर्शन पाया। सुफल कुक्ख प्रभ सरन लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली दो जहान जोत सरूपी कलि जामा पाया। जोत सरूपी जामा धारे। आपणी जोत आप निरँकारे। भेद अभेद अभेव करतारे। देवी देव ना पायण सारे। गुरमुख साचे कर साची सेव, प्रभ आए चल दुआरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए भाग लगाए दरस दिखाए जमन किनारे। जमन किनारा धाम सुहाए राम अवतार। जोत प्रगटाए कृष्न मुरार। दरस दिखाए कलंकनिह अवतार। नांउँ तरावे आप बुझावे आप जणावे गुरमुख साचा पावे सार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किनारा जमन मातलोक बणाए सचखण्ड द्वार सचखण्ड द्वार बणाए एका अकार। जोत प्रगटाए कराए जै जै जैकार। सोहँ वरताए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत प्रगटाए विच संसार। जोत सरूपी जोत प्रगटाए। आपणा भेव आप चुकाए वड वड देवी देव आप अख्वाए। घनकपुर वासी आपणा भेव आप खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त अन्तकाल साची जोत जगाए। साचे प्रभ कर्म कमावण। जोत सरूपी खेल रचावणा। वड वड भूपी मेल मिलावणा। विच अन्ध कूपी दीपक जोत जगावणा। सति सरूपी दरस दिखावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द सरन

लगावणा। वाली हिन्द दया कमाए। आप आपणी बणत बणाए भुल्ले डुल्ले प्रभ चरन लगाए। कलिजुग रुले प्रभ आप तराए। वड वड अनमुल्ले गुरसिख बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल रचाए। जोत सरूपी खेल रचाए। आपणी बणत आप बणाए। कृष्ना साँवला भेख वटाए। सर्ब सृष्ट मवला आपणा आप जणाए। उप्पर धवला एका मार्ग लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द बांहों पकड़ उठाए। आत्म पकड़ सर्ब गंवाए। शब्द जकड़ चरन लगाए। रसना मक्का सर्ब गंवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दरस दिखाए जोत सरूपी रंग अपारा। गुरमुख विरला पावे सारा। एका देवे दरस अपारा। नज़री आवे कृष्न मुरारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द आए चरन दुआरा। कृष्न घनईआ दरस दिखाए। राम रमईआ नज़री आए। सोहँ जाम पलईआ जोत प्रगटाए। निहकलंक कलिजुग मिटईआ आप अख्वाए। सतिजुग साचे लेख ल्याए। साचा प्रभ दया कमाए। गुरमुखां प्रभ सरन लगाए। वेखा वेख बेमुख भुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे मार्ग लाए। वाली हिन्द सरनी आए। धरनी धर वड दया कमाए। करनी कर होए सहाए। चरन लाग भुल बख्शाए। आत्म अग्न सर्ब बुझाए। हँसों काग जीव कलि बणाए। कागों हँस गुरसिख उपजाए। वड सरबंस आप चलाए। एका अंस गुरसिख धराए। जिउँ कृष्ना कंस बेमुख खपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी कलि जामा पाए। जोत जगाए, दरस दिखाए, भरम मिटाए, सरन लगाए, कर्म कमाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द तीन जन्म दी बूझ बुझाए। साचे प्रभ कर्म कमावणा। जोत सरूपी दरस दिखावणा। आत्म भरम सर्ब मिटावणा। तीन जन्म दी बूझ बुझावणा। आत्म भेद गूझ खुल्हावणा। एका दूज भउ चुकावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धरावणा। वाली हिन्द सरन लगावणा। तीन जन्म दी बूझ बुझाए। एका भउ शब्द रखाए। आत्म गोझ प्रभ आप कढाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। वाली हिन्द होए बवला। अमृत झिरे मुख कँवला। सरनी पड़े दिसे कृष्न सँवला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी रव रवला। साँवल सुंदर नज़री आए। कँवल नैण सिर मुकट टिकाए। साजन साक सैण कोई दिस ना आए। एका सज्जण सुहेल आप बण जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। वेख दरस आत्म तृप्तासे। साचा प्रभ हिरदे वासे। हउमे रोग होए विनासे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मानस जन्म कराए रासे। साचा प्रभ दरस दिखाए। प्रगट जोत भरम चुकाए। कँवल नभ आप खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। जोत सरूपी जोत जगाए। वाली हिन्द सुरत रखाए। वड मृगिन्द सच मूर्त पाए। गुणी गहिंद सोहँ शब्द देह उपजाए। महाराज

शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ना दिसे दूरत, आप चल सरनी आए। आए सरन प्रभ निमस्कारया। तारन तरन गुण कर्म विचारया। हरन फरन प्रभ आप खुल्हा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे चरन प्यारया। वाली हिन्द चरन प्यार। साचा देवे दर दरबार। एका कराए जगत वरतार। सोहँ कराए जै जै जैकार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, एका देवे शब्द अधार। साचा प्रभ नाम अधारा। साचा प्रभ जगत वरतारा। साचा प्रभ वरते वरताए विच संसारा। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द आप ल्याए चरन दुआरा। साचा प्रभ दया कमाए। साचा प्रभ सेवा लाए। साचा प्रभ आपणा भेद आप चुकाए। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जीव उठ जाग प्रभ आप जगाए। जन क्यों सोए भाग वेला अन्तकाल आए। इक्क उपजाए राग प्रभ साची दया कमाए। पहली माघ प्रभ साचा सतिजुग लाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरन लिख्त लिखाए। आप लिखाए जगत लेख। जोत सरूपी किया भेख। सृष्ट सबाई रही वेखा वेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां लिखाए साचे लेख। गुरमुखां प्रभ मेल मिलाया। गुरसिखां प्रभ आण तराया। गुरमुखां प्रभ भय चुकाया। गुरमुखां प्रभ दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त होए सहाया । अन्तिम अन्त आप रखवाला। भगत वछल आप कृपाला। सोहँ देवे साची माला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत करे उजाला। जोत निरँजण सर्ब पसर पसार। जोत निरँजण महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी किया आकार। जोत निरँजण मात अकारे। जोत निरँजण प्रभ विच संसारे। जोत निरँजण आवे वारो वारे। जोत निरँजण एका रंग प्रभ करतारे। जोत निरँजण गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लए अवतारे। जोत निरँजण आपणे रंग। जोत निरँजण गुरमुख साचे संग। जोत निरँजण कर दरस गुरमुख साचे पार लँघ। जोत निरँजण महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साचा दरस दान दर मंग। जोत निरँजण आप अकारया। जोत निरँजण प्रभ वड संसारया। जोत निरँजण जोत सरूप जामा विच मात दे धारया। जोत सरूप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारया। निहकलंक विच मात दे आए। जोत निरँजण निहकलंक कलि नाउँ धराए। निहकलंक साचा थाउँ आप सुहाए। निहकलंक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट होए दरस दिखाए। जोत निरँजण निराहार। जोत निरँजण नर अवतार। जोत निरँजण सर्ब अकार। जोत निरँजण जीव जन्त अधार। जोत निरँजण महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रिहा पसर पसार। जोत निरँजण साचा गुण। जोत निरँजण साची धुन। जोत निरँजण जोत जगाए गुरमुख साचे चुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सुणाए जणाए गुरमुख साचे सुण। जोत निरँजण साचा कन्त। जोत निंरजण मेल मिलाए साचे सन्त।

जोत निंरजण जोत टिकाए विच बैठ इकन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोई ना जाणे आदिन अन्त। आदि अन्त ना कोई जाणे। जीव जन्त ना कोए पछाणे। वरते वरतावे प्रभ आपणे भाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे बूझ बुझाणे। गुरमुख बूझे घर सूझे। बेमुख कलिजुग जीव दर दर लूझे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे भेव खुल्हावे गूझे। आत्म भेव प्रभ खुल्हाए। जोत सरूपी दीप जगाए। वड रहीम दया कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाए। जामा पाया, नाम धराया, दिस ना आया, देह तजाया, जोत सरूपी गुरसिख समाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराया। लीआ अवतारा, किया अकारा, जगत वरतारा, संसार ख्वारा, गुरमुख उधारा, सोहँ जै जै जैकारा, आपणा वरते आप वरतारा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका वरते आप चार वरन इक्क दर दरबारा। चार वरन लाग सरन, कलि तरन, मिटाए डरन, खुल्हाए हरन फरन, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन आए सरन। साची सरना होए ना मरना, मिले प्रभ धरनी धरना, गुरमुख विरले कलिजुग वरना, कर दरस निहकलंक कलि तरना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरला आए सरना। चरन प्रीती साची नीती। आत्म जीती सदा अतीती। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाए गुरमुख साचे काया सीतल कीती। शांत सरीर आवे धीर मिटे पीड़। अमृत पिलाए साचा सीर। झिरना झिराए चुआए मुख कँवल नीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे शांत कराए सरीर। रसना गाओ सर्ब सुख पाओ। दु:ख मिटाओ भरम चुकाओ। प्रभ अबिनाशी घर में पाओ। गुण निधान चतुर सुजान वड लेख लिखाओ। वड बलवान वड मेहरवान ओट रखाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग मानस जन्म सुफल कराओ। जन्म संवारे पार उतारे, आप निरँकारे शब्द अधारे देवे दरस अपारे। गुरमुख आए दर दरबारे काज संवारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे नाम अधारे। नाम अधारा विच संसारा, जोत उज्जयारा विच देह अन्ध अन्धेरा। पावे सारा प्रभ किरपा धारा। देवे दरस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारा। दरस करन प्रभ अबिनाशी वरन। अमृत झिराए झिरना झिरन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए, खुल्हाए हरन फरन। जोत जगाए अन्धेर मिटाए। सञ्झ सवेर इक्क कराए। हेर फेर रहण ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाए। दया कमाई जोत जगाई। आप रघुराई दरस दिखाई। मिले वड्याई महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा दर घर साचे बूझ बुझाई। दर घर साचा पाए। अवतार नर दया कमाए। भण्डारे भर प्रभ होए सहाए। ना जाए हर निहकलंक सिर हत्थ टिकाए। चार वरन इक्क कर प्रभ, इक्क दर दरबार बहाए। महाराज

शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लाए। सतिजुग साचा मार्ग लाया। पहली माघ लेख लिखाया। कलिजुग भेख सर्ब मिटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे विच मात जन्म दवाया। सतिजुग साचे जन्म दवाया। साचा कर्म प्रभ लिखाया। एका धर्म झोली पाया। एका वरन आप अख्वाया। एका सरन निहकलंक रघुराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाया। सतिजुग लाया, कर्म कमाया, शब्द धराया। सोहँ जै जै जैकार कराया। खाणी बाणी मेट मिटाया। कुरान अंज़ील रहण ना पाया। जगत लेख प्रभ लिखाया। झूठा भेख सर्ब मिटाया। वेखा वेख जगत भुलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे साचा मेल मिलाया। सतिजुग साचा घर। इक्क बणाया साचा दर। जोत जगाए एका नर। चार वरन जाए तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका एक सृष्ट सबाई जाए कर। एका एक एकँकारा। एक कराए जगत विहारा। कलिजुग लेख अन्त आई हारा। निहकलंक प्रभ लए अवतारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे नाम अधारा। सतिजुग लेख लिखाया। कलिजुग झूठा भेख मिटाया। सोहँ साचा जगत धराया। जन हिरदे वाचा प्रभ होए सहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन चार कुंट होए सहाया, जै जै जैकार कराया। चार कुन्ट जै जै जैकारा। सतिजुग तेरा सति वरतारा। सोहँ शब्द भरे भण्डारा। चार वरन आए एका दर दरबारा। एका जोत जगे निरँकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ऊँचो ऊँच अगम्म अपारा। ऊँचो ऊँच आप दातार। चार वरन प्रभ जाए पैज संवार। कारन करन आप करतार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोए ना पावे तेरी सार। सतिजुग साचा मार्ग लाया। सारंगधर आप अख्वाया। अवतार नर इक्क नाम जपाया। किरपा कर सोहँ जाम प्लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर पहली माघ सतिजुग साचे मात जन्म दवाया। जन्म दवाए विच मात। सोहँ देवे साची दात। सतिजुग वरते वड करामात। चार वरन एका नात। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब बणाए भैण भ्रात। एका चरन एका वरन एका धर्म एका बरन एका सरन एका कर्म एका एक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन लाग जीव जन्त सर्ब तरन। एका आप एका जाप एका मात एका बाप एका नाम एका दात महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे बूंद स्वांत। इक्क कराए इक्क वरताए इक्क रहाए इक्क थां बहाए। ऊँच नीच नीच ऊँच कोई रहण ना पाए। सूचो सूच प्रभ अख्वाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वरन बरन सभ मेट मिटाए। नीच ऊँच इक्क करावणा। साचा मार्ग सतिजुग लगावणा। राजा राणा तख्तों लाहवणा। राउ रंक इक्क करावणा । सोहँ डंक जगत वजावणा। द्वार बंक प्रभ सुहावणा। गुरमुख साचे अन्तिम शंक प्रभ मिटावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत जोत सरूपी दरस दिखावणा। सतिजुग

दया धार। प्रभ जाए पैज संवार। सतिजुग कर्म विचार। प्रभ साचा सोहँ देवे नाम अधार। सतिजुग प्रभ पावे सार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन इक्क वरते वरतार। वरन चार एका गुण एका शब्द एका उपजावे साची धुंन। सोहँ साचा सृष्ट सबाई लए सुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे कवण जाणे गुण। जीव जन्त ना गुण विचारे। आदि अन्त ना पसर पसारे। साधन सन्त करे विचारे। माया बेअन्त विच संसारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव डुब्बे अन्ध अंध्यारे। अन्ध अन्धयारा आप रखाया। जोत सरूपी जामा पाया। बेमुखां प्रभ दिस ना आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भरम भुलेखे जगत भुलाया। आप भुलाए, आप रुलाए, आप गुआए, अप खपाए, आप उपाए, आप मिटाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आप तराए दरस दिखाए। दरस दिखावणा, वक्त सुहावणा, जोत जगावणा, सति वरतावणा, चले चलाए आपणे भाणणा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरले रंग तेरा मानणा। रंग माणे जन वखाणे चलाए भाणे जोत जगाए महाने, जन होए सुघड़ स्याणे, बेमुख जीव कलि भुन्ने जिउँ भठयाले दाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल आप वरताणे। कल वरते उप्पर धरते। बेमुख मानस जन्म कलि हरते। जोत जगाई अवतार नर कादर करते। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरले अन्तकाल कलिजुग आयण दर ते। सो जन आए जिस दया कमाए। सो जन आए पाए जिस दरस दिखाए। सो जन गाए जिस रिदे वसाए। सो जन पाए जिस सरन लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे लए तराए। तारनहार आप दातारा। सोहँ देवे नाम भण्डारा। भगत वछल आप गिरधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी खेल अपारा। अचरज खेल आप किया। गुरमुख मिल कर साचा हिया। बिन बाती बिन तेल, आत्म जोत जगाया दिया। बेमुख बेड़ा शौह दरया ठेल, आप डुबाई झूठी नईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल आप कलि किया। आपे खेले, आपे मेले, सज्जण सुहेले, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाए बिन बाती बिन तेले। जोत जगाए करे रुशनाए। अन्धेर मिटाए सवेर वखाए। हेर फेर चुकाए ना देर लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत जोत सरूपी दरस दिखाए। दरस दिखाया भरम गंवाया। कर्म कमाया धर्म चलाया। वरन उपाया जन्म दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिगुर साचा जगत रखाया। सतिजुग तेरी साची आण। सोहँ देवे प्रभ साची बाण। गुरमुख होए प्रभ दर परवान। दर घर आए गुणी निधान। वर घर पाए गुरमुख चतुर सुजान। अवतार नर दया कमाए, कलिजुग जी भुल ना जाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत आप होए मेहरवान। जोत सरूप प्रभ मेहरवाना। सोहँ देवे दानी दाना। आत्म उपजे ब्रह्म ज्ञाना। जगे जोत

देह महाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेल मिलाए विष्नूं भगवाना। भगत भगवान इक्क जन जाण, सति कर मान। देवे दरस वाली दो जहान। मिटाए हरस दर घर आण। दरस परस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। विष्नूं विष्नूं विष्नूं भगवाना। कृष्ना कृष्ना कृष्न गुण निधाना। दसना दिसना देवे दरस महाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुगादि आदि एका जोत जगाणा। एका जोत जगत वरतंत। जुगो जुग प्रभ भगवन्त। मेल मिलाए गुरमुख साचे सन्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाए दर घर आए गुरमुख साचे सन्त। साचे सिख दया कमाए। नाम भिक्ख झोली पाए। लेख लिख मात वड्याए। आत्म भुक्ख दे दरस मिटाए। मिटे तृख प्रभ चरनी आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाए। गुरसिख प्रभ दरस दिखाया। गुरसिख प्रभ आप वड्आया। गुरसिख प्रभ होए सहाया। गुरसिख प्रभ साचे दी साची छाया। गुरसिख सोहँ देवे प्रभ साची माया। गुरसिख गुर चरन धूढ़ गुर दर नुहाया। गुरसिख रंग गूढ़ प्रभ दर चढ़ाया। गुरसिख महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बांहों पकड़ आण तराया। गुरसिख आप तारे। गुरसिख आप काज संवारे। गुरसिख प्रभ पार उतारे। गुरसिख सोहे गुर चरन दुआरे। गुरसिख महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भरे तेरे भण्डारे। गुरसिख साची मति। गुरसिख देवे प्रभ सोहँ साचा यति। गुरसिख आत्म विच एका देवे शब्द तत्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, इक्क रखावे तेरी पति। गुरसिख प्रभ धीर धराई। गुरसिख अमृत आत्म सीर पिलाई। गुरसिख अखीरन अख़ीर प्रभ मिल जाई। गुरसिख वेले अन्त प्रभ जोत समाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाई। गुरसिख प्रभ जोत मिलाया। गुरसिख प्रभ पार कराया। गुरसिख प्रभ तारन आया। बेमुख प्रभ दर दुरकाया। गुरसिख प्रभ चरन लगाया। गुरमुख महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माण दवाया। गुरसिख दर परवाना। गुरसिख गुर घर साचा जाणा। गुरसिख अवतार नर वाली दो जहानां। गुरसिख सरन पर आप मुकाए आवण जाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख जोती जोत मिलाना। गुरसिख मेल मिलाया। गुरसिख अचरज खेल प्रभ दिखाया। गुरसिख सज्जण सुहेल तेरा होए सहाया। गुरसिख, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर तेरे हत्थ टिकाया। गुरसिखां सिर हत्थ टिकाए। कलिजुग ना लाए तत्ती वाए। प्रभ साचे दी सच सरनाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। आपे आप आप वरतंता। आपे आप भगत भगवन्ता। आपे आप विच साधन सन्ता। आपे आप विच जीव जन्तां। आपे आप बैठा अडोल विच प्रभ साचा कन्ता। आपे आप गुरमुख साचे तेरी बणाए बणता। आपे आप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप आदिन अन्ता। आपे आप आप रखवाला। आपे आप गुरसिख प्रितपाला।

आपे आप प्रभ दीन दयाला। आपे आप सोहँ देवे प्रभ नाम सुखाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दीन दयाला। आपे आप सोहँ दिया। आपे आप गुरमुख आपणे जिहा किया। आपे आप सतिजुग रखाई साची निया। आपे आप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म जोत जगाया दिया। आपे आप आप उपाए। आपे आप गुरसिख तराए। आपे आप विच रिहा समाए। आपे आप प्रभ दिस ना आए। आपे आप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरी हरस मिटाए। आपणा आप आपे वेख। जोत सरूपी प्रभ किया भेख। आप आपणे लिखाए लेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ लगाए सतिजुग साची मेख। सोहँ लाया जगत धराया। प्रभ साचे दी साची छाया। कलिजुग पाई झूठी माया। आवण जावण आण प्रभ खेल रचाया। जुगो जुग जोत सरूप जामा पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराया। कलिजुग आए जामा पाए। जोत प्रगटाए देह तजाए। गुरसिख समाए दिस ना आए। भेख वटाए दु:ख गंवाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दरस दिखाए। दरस देखे नेत्र पेखे प्रभ वसेखे। लेख लिखाए प्रभ साचे लेखे। सृष्ट सबाई भुल भुलेखे। आप अडोल बैठा विच वेखे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख विरला दर आए दरस नेत्र पेखे। दरस पेख आत्म तृपाए। मिले प्रभ सर्ब सुखदाए। कर दरस आत्म दु:ख मिटाए। मिटे हरस प्रभ सरनी लाए। कर दरस प्रभ सोहँ नाम जपाए। अमृत बरस प्रभ आत्म तृखा मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस गुरमुख साचा मानस जन्म कलि सुफल कराए। मानस जन्म होए रासा। सोहँ जपे स्वास स्वासा। जोत सरूपी विच रखे वासा। एका जोत जगे अबिनाशा। गुरमुख साचे प्रभ साचा होए दासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मानस जन्म कराए रासा। मानस जन्म होए रासा। प्रभ अबिनाशी हिरदे वासा। एका जोत होए प्रकाशा। अज्ञान अन्धेर सर्ब विनासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरा दासन दासा। दासन दास आपे होया। वासन वास विच देह वसोया। स्वासन स्वास गुरमुख विरले विच स्वास परोया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, थिर घर वासी थिर घर वास रखोया। थिर घर प्रभ का वासा। जोत सरूप प्रभ अबिनाशा। एका जोत होए प्रकाशा। अज्ञान अन्धेर दर तों नासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए मात पताल अकाशा। एका जोत प्रभ अकारे। जोत सरूपी विच संसारे। मात पताल अकाश प्रभ साचा सच वरतारे। जोत सरूपी सदा अबिनाश, सदा सदा निरहारे। लक्ख चुरासी रक्खे वास, बैठा अडोल रहे गिरधारे। झूठी काया होवे नास, आप अडोल अडोल रहे मुरारे। सर्ब घटां घट रक्खे वास, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूप जोत पसारे। जोत सरूपी जगत भुलाए। जोत सरूपी जीव जन्त डुलाए। जोत सरूपी माया अगणत

कलि वरताए। जोत सरूपी साध सन्त झूठा भेख मिटाए। जोत सरूपी महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साची बणत बणाए। धरत मात दर पुकारे। सुणे पुकार प्रभ गिरधारे। कलिजुग जीव वड हँकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी पावे सारे। धरत मात देवे दुहाई। प्रभ साचे तेरे दर ते आई। कलिजुग जीव रहे मेरी पति गंवाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्तकाल होए सहाई। धरत मात दर बिल्लाए। कलिजुग जीव रहे सताए। बुझी दीपक ना कोई जगाए। मदिरा मास खाण पीण अज्ञान अन्धेर देह हो जाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलिजुग दए खपाए। धरत मात सति सतिवन्ती। साचा प्रभ सुणे बेनन्ती। सतिजुग लगाए आप उपाए मात धराए रुत्त बसन्ती। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेल मिलाए कलिजुग गुरसिख उपजाए भगत भगवन्ती। भगत भगवन्त दया कर। साध सन्त इक्क दर। आदि अन्त देवे वर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा दान धरत मात देवे धर। प्रभ दर दर पुकारे। सुणी पुकार आप गिरधारे। जोत सरूपी लए अवतारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी पावे सारे। सुणी पुकार आप दातार। मातलोक आया जामा धार। जोत सरूपी जोत अपार। कोई ना पावे प्रभ दी सार। जोती जोत जोत प्रभ एका जोत करे अकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतार। नरायण नर आया जग। उप्पर धरत प्रभ धरया पग। बेमुख जीव तन लगाए अग्ग। बेमुखा प्रभ अन्त खपाए पकड़ शाह रग। गुरसिख प्रभ चरन लगाए, अमृत बरख आत्म मिटाए तृष्ना अग्ग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाए जणाए गुरमुख साचे चरन जायण लग्ग। सो जन लागे जिस आप लगाए। बेमुख भागे दर ठोहर ना पाए। शब्द अनरागे प्रभ आप उपजाए। पहली माघे जीव लेख लिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका धुंन आप उपजाए। आप उपजाए एका धुन। आप खुल्हाए आत्म सुन। आप वड्याए गुरसिख चुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाए सोहँ शब्द सुणाए गुरमुख साचे सदा कन्न सुण। सोहँ शब्द सच्ची धुन्कार। उपजे उपजावे विच संसार। सुणे सुणावे आप करतार। गुरमुख विरला करे विचार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, जिस बख्शे किरपा धार। नाम धुन आप उपजाए। आत्म सुन्न आप खुल्हाए। गुरमुख चुण प्रभ जोत जगाए। कौण जाणे गुण निहकलंक होए सहाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेव खुल्हाए। साचा प्रभ भरम मिटाए। एका कर्म आ कमाए। एका सुन्न गुरसिख खुल्हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप प्रगट जोत दरस दिखाए। दर घर दरस दिखाए आ। गुरमुख साचे साची बूझ बुझा। सोहँ साचा हिरदे वाचे, एका दूज प्रभ जाए मिटा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन्म जन्म दी मैल गंवा। जन्म जन्म प्रभ मैल गंवाए। भरम

भरम प्रभ भरम चुकाए। आपणा कर्म प्रभ आप कमाए। आपणे चरन आप लगाए। एका सरन निहकलंक रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे माण दवाए। गुरमुख साचा दर वड्आया। गुरमुख साचा प्रभ दर भाया। गुरमुख साचा सच घर पुचाया। गुरमुख साचे प्रभ साचे दी सेवा लाया। गुरमुख साचा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सुरत शब्द शब्द सुरत मेल मिलाया। सुरत शब्द मेल मिलाए। सुरत शब्द प्रभ शब्द जणाए। सुरत शब्द प्रभ भेव खुल्हाए। सुरत शब्द महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मेल मिलाए। सुरती सुरत सुरत ज्ञान। साचा देवे चरन ध्यान। गुरमुख साचा प्रभ साचे का सच रंग माण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाए महान। जगे जोत आत्म उज्जयारा। गुरमुख साचा प्रभ साचा पाए सारा। जन हिरदे वाचा प्रभ चल आए दरबारा। बेमुख दर आए नाचा प्रभ साचा ना पाए सारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे जाए तारा। सदा सदा सदा प्रभ तारे। सदा सदा सदा प्रभ चरन बलिहारे। सदा सदा सदा प्रभ आए गुरसिख दुआरे। सदा सदा सदा प्रभ कर किरपा पार उतारे। सदा सदा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खाली भरे भण्डारे। गुरसिखां गुर सुणे पुकारा। गुरसिखां प्रभ सद सद रक्खे प्यारा। गुरसिखां देवे साचा नाम अधारा। गुरसिखां प्रभ साचा सच करे विहारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप निहकलंक नरायण नर अवतारा। गुरसिख माण दवाए। गुरसिख तारनहार अख्वावे। गुरसिख बेड़े बन्न्ह वखावे। गुरसिख जाणी जाण प्रभ दरस दिखावे। गुरसिख महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी सरनी लगावे। सरन लागे भाग जागे। प्रभ साचा कलि पकड़े वागे। मानस जन्म ना लागे दाग़े। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुख सुवाए गुरमुख साचे प्रभ दर जागे। गुरसिखां प्रभ जगाया। बेमुखां प्रभ सुलाया। गुरसिखां प्रभ वड्आया। बेमुखां प्रभ भुलाया। गुरमुखां प्रभ दया कमाया। बेमुखां प्रभ नष्ट कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत तीजी वार विच दिल्ली शब्द लिखाया। तीजी वार करे ख्वार। वासी दिल्ली ना करन विचार। अन्तकाल कलि आए हार। सोहँ मारे प्रभ शब्द कटार। बेमुख जीव आर ना पार। बेड़ा डुब्बे विच मँझधार। जोत प्रगटाए विच संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे पाए तेरी सार। जीव जन्त सर्ब भुलाया। प्रभ इकन्त जोत प्रगटाया। दूती दंत प्रभ दिस ना आया। कलिजुग माया पाई बेअन्त, भरम भुलेखे विच भुलाया। गुरसिख बणाया साचा सन्त, दर घर आए प्रभ डेरा लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा नाम साचा काम साचा धाम आपणा आप उपाया। प्रभ साचे पाया साचा फेरा। बेमुखां होए शहर अन्धेरा। गुरसिखां होए निज सवेरा। कलिजुग अन्त अन्तकाल प्रभ कराए हेरा फेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए अग्न

लगाए बेमुख खपाए ना लाए देरा। साचा प्रभ सर्ब भुलाया। लब लोभ हँकार वसाया। काम क्रोध विच जीव फसाया। गुरमुख साचे प्रभ आत्म सोध सरन लगाया। ज्ञान बोध बोध ज्ञान प्रभ शब्द लिखाया। चरन ध्यान गुरसिख रखाया। वड देवे दानी दान, जन सोहँ झोली पाया। तोड़े सर्ब अभिमान निहकलंक कलि जोत प्रगटाया। सर्ब जनां प्रभ जाणी जाण, आप अभुल्ल जगत भुलाया। भगत चुकाए कान, प्रभ साचे दी साची माया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा लेख जोत सरूपी भेख, विच दिल्ली आए लिखाया। प्रभ चरन टिकाए दिल्ली। चार कुन्ट सृष्टी हिली। कलिजुग जीव जिउँ आविउँ निकली इट्ट पिली। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल आप वरताए, वाली हिन्द पकड़ उठाए, जमन किनारे चरन टिकाए, जोत प्रगटाए आए आए दिल्ली। सन्त मनी सिँघ सतिवाद। साचा शब्द प्रभ वजाया नाद। साचे सन्त प्रभ अबिनाशी कलिजुग ल्या लाध। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका हुक्म सुणाया, सेवा लाया, शब्द उपाया बोध अगाध। साचे सन्त शब्द सुणाए। आपणी कारे आपे लाए। आपणे विहारे आप चलाए। कोई ना पावे सारे जोत सरूपी खेल रचाए। आदि अन्त ना पारावारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा पित आप बनवारे। साची बणत आप बणाया। सन्त मनी सिँघ शब्द उपाया। सन्त मनी सिँघ हुक्म सुणाया। सन्त मनी सिँघ प्रभ सेवा लाया। सन्त मनी सिँघ धन्न धन्न धन्न हरि रसना गाया। सन्त मनी सिँघ प्रभ साचा साचे दा पूर काम कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे धन्दे साचा सन्त लगाया। साचे सन्त शब्द उपा के। प्रभ अबिनाशी जोत जगा के। सच घर सच दर दी बूझ बुझा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची सेवा साचे सन्त लगा के। साचे सन्त प्रभ सेवा लाई। साचे सन्त एह बणत बणाई। साचे सन्त प्रभ दया कमाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बैठ इकन्त पुरी घनक एका जोत दे जगाई। एका जोत आत्म उज्जयारे। एका शब्द एका धुन्कारे। सन्त मनी सिँघ साचे प्रभ दर दरबारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दिवस रैण रैण दिवस करे निमस्कारे। साचा सन्त करे पुकार। प्रभ अबिनाशी पावे सार। देवे हुक्म आप गिरधार। लेख लिखाए विच संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द उपजावे साची धुन्कार। साचे सन्त डेरा लाया। दिवस रैण प्रभ सेव कमाया। साल तिन्न बहिण ना पाया। आत्म बन्न्ह प्रभ शब्द चलाया। वड वड जन प्रभ साचे सन्त सेवा लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द धुन दे उपजाया। शब्द सुरत हुक्म सुणाए। आत्म साची बूझ बुझाए। लिख्या लेख ना कोई मिटाए। जगत भेख प्रभ रिहा दिखाए। साचा धाम साचा नाम साचा काम वेख प्रभ निशान लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द सरूपी हुक्म सुणाए। साचे सन्त सच निशाना। उपजे धाम जगत महाना। पूरन काम करे भगवाना।

जगाए जोत वाली दो जहानां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा धाम अन्तकाल कलि आप सुहाना। साचे सन्त हुक्म कमाया। प्रभ अबिनाशी जो सुणाया। दिवस रैण प्रभ सेवा लाया। ना मिले बहण शब्द धुन प्रभ उपजाया। साचा लहणा लैण जिस जन सेव कमाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा गहणा तन पहनाया। गुर धाम सन्त तजाए। विच प्रभास बैठे आए। प्रभ अबिनाश शब्द जणाए। हिरदे वास रिहा सुणाए। होया दास सीस झुकाए। कारज रास निशान लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा शब्द विच कान सुणाए। सच धाम सच निशाना। पूर कराए प्रभ साचे कामा। चरन टिकाए घनईआ शामा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उपजाए आपणा धामा। साचा धाम आप उपजाए। साचा काम आप कराए। साचा राम जोत प्रगटाए। घनईआ शाम नाम रखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त मनी सिँघ पूरन आस कराए। राजन राज आप वड राजा। साजन साज आप वड साजा। ताजन ताज आप वड ताजा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रक्खे लाज गुर गरीब निवाज़ा। साचे सन्त मेख लगाई। धर्म वेख लेख लिखाई। जोत सरूप करे भेख आप रघुराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलिजुग आपणा चरन आए टिकाई। आपणे चरन आप टिका के। साचा दर दरबार लगा के। झूठा राज नष्ट करा के। एका ताज निहकलंक सीस रखा के। सोहँ अवाज़ चार कुन्ट लगा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द सरन लगा के। वाली हिन्द झूठा माण। आपणा आप आप पछाण। कलिजुग भुल ना हो निधान। प्रभ साचा तोड़े सर्ब अभिमान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड बली बलवान। साचे सन्त धाम उपजाया। बणाई बणत प्रभ कर्म कमाया। वड राजे राजवन्त प्रभ सेवा लाया। महिंमा अगणत किसे भेद ना पाया। होए अन्त प्रभ जोत जगाया। बैठे इकन्त साचा धाम सुहाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली हिन्द सरन लगाया। वाली हिन्द प्रभ सरन लगाए। वड मृगिन्द आप अख्वाए। सुरपति राजा इन्द सिर छत्र झुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जोत प्रगटाए। जोत प्रगटाए प्रभ जगदीस। एका छत्र झुलाए साचे सीस। भेख मिटाए बीस इकीस। झूठा ताज झूठा राज कोई ना करे प्रभ साचे की रीस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई जाए पीस। साचे धाम जोत प्रगटा। साचा दीपक मात जगा। आप आपणा प्रभ उपा। साचा कर्म जगत कमा। झूठा भरम सर्ब गवा। एका धर्म जगत वरता। एका वरन आप अख्वा। एका सरन निहकलंक तेरा नाम, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए माण रखाए वाली हिन्द सरन लगा। वाली हिन्द प्रभ सरन लगाए। आपणी सेवा आप कराए। साचा मेवा नाम दवाए। अलख अभेवा दया कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, छत्र सीस आपणे आप झुलाए। साचा

छत्र सीस झुलार। वाली हिन्द प्रभ चरन द्वार। दोए जोड़ करे निमस्कार। सृष्ट सबाई होए पनिहार। सोहँ शब्द कराए जै जै जैकार । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलिजुग जोत सरूपी लए अवतार। वेले अन्त सभ पछतावणा। गया वक्त हत्थ ना आवणा। सोहँ रथ प्रभ चलावणा। महिंमा अकथ्थ ना भेव किसे कलि पावणा। साची वथ गुरसिख गुर दर सद झोली पावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कला समरथ अन्तकाल कलि वक्त सुहावणा। सर्ब कल सर्ब समरथ्था। बेमुखां प्रभ पाए नत्था। गुरसिखां प्रभ रक्खे दे कर हत्था। साचे लेख लिखाए माथा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ चलावे साची गाथा। सोहँ चले साची गाथा। आप चलाए त्रैलोकी नाथ। होए सहाई सगला साथ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेख लिखाए साचे माथ। लिख्या लेख ना मेटे कोए। आप लिखाए वाली जहानां दोए। गुरसिख गुर दर जागे बेमुख सोए। कलिजुग जीव होए अभागे, आलस निंद्रा रिदे परोए। निहकलंक जन सरनी लागे मैल आत्म प्रभ देवे धोए। एका शब्द उपजाए अनरागे, गुरमुख विरला सुणे कोए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली जहानां दोए। वाह वाह गुर आया सूरा। वाह वाह गुर पाया पूरा। वाह वाह दु:ख मिटे वसूरा। वाह वाह आत्म सुख उपजाए प्रभ वड गुण भरपूरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अनहद वजाए साची तूरा। वाह वाह दर मंगल गाया। वाह वाह हरि वर घर पाया। वाह वाह जन्म मरन गेड़ कटाया। वाह वाह गुरमुख साचे गुर पूरे हरन फरन खुल्हाया। वाह वाह महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सिर तेरे हत्थ टिकाया। गुरसिख तेरी वड्याई। प्रभ साचे तेरी बणत बणाई। साचा नाम जगत रखाई। साचा थाउँ आप सुहाई। जोती जोत प्रभ जोत प्रगटाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरा होए सहाई। गुरमुख साचे सच कर मन। प्रभ साचा आत्म जोत जगावे तन। सोहँ शब्द प्रभ सुणावे कन्न। आप कढाए गुरमुख साचे तेरा आत्म जन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलंकनिह जोत सरूप सति कर मन्न। साचा प्रभ सति कर मन्नणा। बेड़ा अन्त प्रभ साचे बन्न्हणा। चरन लाग कलिजुग पार लँघणा। सोहँ चाढ़्हे प्रभ साची रंगणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा नाम साचा दान साचा दरस प्रभ दर मंगणा। दरस दान प्रभ आप देवे। चतुर सुजान जन रसना सेवे। रस महान प्रभ आत्म लेवे। कोट भान प्रभ जोत जगेवे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस दान अलख अभेवे। आप अलख गुरमुख साचे कीने वक्ख। सृष्ट सबाई होए भक्ख। गुरमुख साचे प्रभ साचा लए रक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव जलाए जिउँ बसन्तर कक्ख। गुरसिख गुर दर साचा वर। अवतार नर सरन पर। मात तर कर्म कर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दोए जोड़ चरन निमस्कार कर। गुर चरन गुरसिख निमस्कारे। साचा

प्रभ सद बलिहारे। आवे जावे वारो वारे। जोत प्रगटाए विच संसारे। भगत उधारे पावे सारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी प्रगट जोत निहकलंक कलि नाम धरारे। साचा प्रभ भगत उधारन। आप कराए पूरन कारन। सर्ब जनां दी पावे सारन। दु:ख दर्द प्रभ निवारन। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दर घर आया, प्रभ साचा काज सुवारन। गुरमुख साचे काज संवारया। कर किरपा प्रभ पार उतारया। सोहँ साचा नाम रिदे विचारया। प्रभ साचा आए चल दर दरबारया। गुरमुख नाम अटल विच संसारया। सृष्ट सबाई जाए हल्ल, गुरमुख सोहे प्रभ चरन द्वारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सद सद सद चरन बलिहारया। चरन लाग मिले वड्याई। चरन लाग भगत तर जाई। चरन लाग जगत नाम रह जाई। चरन लाग दुरमति मैल गंवाई। चरन लाग महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए आप सहाई। साचा प्रभ सदा सहाया। गुरमुख साचे सिर हत्थ टिकाया। साची नाम वथ प्रभ झोली पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोती जोत जोत सरूपी मेल मिलाया। माण मोह जगत त्यागे। प्रभ साचे दी सरनी लागे। सतिजुग लगाया प्रभ पहली माघो। सति सति सति वरताया साध संगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाया अनरागे। अनराग शब्द चलाया। सोहँ नाद आप वजाया। बोध अगाध भेद खुल्हाया। गुरमुख साचे प्रभ आत्म साध दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी दया कमाया। वेखे दरस गुर दर आए। पूरन आस प्रभ कराए। आत्म हरस सर्ब मिटाए। आत्म शब्द प्रभ बरस बरस कर प्रभ तृखा मिटाए। गुर चरन परस परस कर, गुरसिख मानस जन्म सुफल कराए। बेमुख कलि रहे तरस, प्रभ अबिनाशी नज़र ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस सिँघ लछमण दर तेरे घर आए। साचे दर जोत जगाई। साचा दर आप दवाई। धरनी धर दया कमाई। जोत निरँजण प्रभ प्रगटाई। दु:ख भय भंजन बणत बणाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे साचे दर मिले वड्याई। सांतक सति सति वरतावे। सांतक आपणा रंग चढ़ावे। सांतक साचा नाम रखावे। सांतक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी झोली पावे। सांतक तेरा सच वरतारा। सांतक वरते विच संसार। सांतक देवे सोहँ नाम अधार। सांतक सति सति सति सरूप, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत निरँकार। सांतक साचा साचा रूप। सांतक देवे सतिजुग प्रभ साचा भूप। सांतक वरते उप्पर धरते जोत जगाई प्रभ साचे करते विच सृष्ट अन्ध कूप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सांतक वरतावे सति सरूप। सांतक तेरा साचा ताण। सांतक वरते विच जहान। सांतक सांत देवे वड गुणी निशान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा सति सति सति करे वरतान। सति सति सति होए वरतारा। सतिजुग लाए प्रभ गिरधारा। एका नाम धराए विच संसारा। जगत भेख मेट मिटाए, एका

रंग चढ़ाए जोत जगाए तीन लोक करे अकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेट मिटाए कलिजुग धुंदूकारा। कलिजुग मिटे अन्ध अन्धयारा। जोत जगावे प्रभ अपारा। निहकलंक कलि ल्या अवतारा। सतिजुग लगाए विच संसारा। एका दर दरबार रखाए चार वरन आए गुर दर दरबारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाम धराए जोत सरूपी निहकलंक अवतारा। सतिजुग साचा मार्ग लाया। विच मात प्रभ जन्म दवाया। राउ उमराउ सर्ब मिटाया। वरन बरन प्रभ इक्क कराया। साचा धर्म जगत चलाया। एका सरन निहकलंक रखाया। सोहँ साचा डंक प्रभ वजाया। राउ रंक रंक राउ प्रभ इक्क कराया। सुहाए थान बंक जिथ्थे प्रभ चरन टिकाया। इक्क रखाए एका अंक, एकँकार एका नाम धराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लाया। सतिजुग प्रभ माण दवाए। सोहँ साचा दान प्रभ झोली पाए। वड गुणी निधान एह दया कमाए। तोड़े सर्ब अभिमान, सिर हत्थ टिकाए। राउ रंक रंक राजान प्रभ इक्क कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा बाण लगाए। सोहँ साचा बाण लगाया। एका आण जगत लिखाया। सच निशान निहकलंक सोहँ साचा नाम चलाया। भगत भगवान प्रगट आप, प्रभ साचे दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत निहकलंक आपणा भेव चुकाया। आप आपणा भेव चुकाए। गुरमुख साचे बूझ बुझाए। बेमुख वेखे प्रभ दिस ना आए। आत्म विच हँकार रखाए। मदिरा मास रसन आहार बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत अन्तकाल कलिजुग दे सज़ाए। गुरमुख साचे प्रभ चरन प्यारा। सोहँ देवे नाम अधारा। बेमुख दर होए ख्वारा। मदिरा मास रसन अहारा। गुरमुख साचे प्रभ भरे भण्डारा। एका जोत करे उज्जयारा। बेमुख दर आए गए झक्ख मारा। आत्म तृख सद हँकारा। गुरमुख प्रभ दर आए चरन करे निमस्कारा। सोहँ देवे नाम अधारा। कर किरपा प्रभ पार उतारा। बेमुख आत्म सद विकारा। सोहँ मारे प्रभ खण्डा दो धारा। बेमुख होए दुष्ट दुराचारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं दी पावे सारा। गुरमुख साचे लए तार। बेमुखां प्रभ करे ख्वार। बेड़ा डोबे विच मँझधार। ना दिसे आर ना पार। गुरमुख साचे सुहण निहकलंक तेरे चरन द्वार। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा अमृत आत्म बरखे किरपा धार। अमृत आत्म प्रभ चुआया। सोहँ साचा जाम प्लाया। जोत सरूपी प्रगट जोत दरस घनईए शाम दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि नाउँ धराया। निहकलंक नाउँ धराए। निहकलंक जोत जगाए। निहकलंक जगत भुलाए। निहकलंक आपणा भेव आप छुपाए। निहकलंक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ रिहा डंक वजाए। निहकलंक नाम निरबान। निहकलंक मुशकलां करे सभ आसान। निहकलंक गुणी गुण निधान। निहकलंक वड बलवान। निहकलंक मेल मिलाए भगत भगवान। निहकलंक

जोत जगाए विच देह महान। निहकलंक एका शब्द उपजाए सुणाए कान। निहकलंक गुरमुख साचे जोत सरूपी साचा जाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, इक्क कराए रंक राजान। निहकलंक नेत्र पेख। निहकलंक प्रभ साचा वेख। निहकलंक जोत सरूपी किया भेख। निहकलंक जगत लिखाए साचे लेख। निहकलंक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई रिहा वेख। आपे वेखे वेख वखाए। बेमुखां प्रभ दिस ना आए। गुरसिखां प्रभ बूझ जोत सरूपी दरस दिखाए। अज्ञान अन्धेर सर्ब मिटाए। एका ध्यान चरन लगाए। ब्रह्म ज्ञान बूझ बुझाए। गुण निधान दया कमाए। आत्म सुन्न खोल्ह वखाए। साची रुण झुण आप उपजाए। गुरमुख विरले चुण प्रभ सरन लगाए। सोहँ साची धुन प्रभ नाद वजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे चरन लाग द्वार दस्म खोल्ह वखाए। दस्म दुआर प्रभ खुल्हाए। एका आकार जोत कराए। प्रभ निराहार नज़री आए। जन्म सुधार गुरसिख तर जाए। भगत अधार विच रिहा समाए। नदरी नदर कर जाए पार जो जन आए सरनी सीस झुकाए। अन्तकाल ना होए ख्वार, प्रभ साचा मेल मिलाए। मानस जन्म ना आए हार, बांहों पकड़ लए तराए। धर्म राए ना मारे मार, जोत सरूपी प्रभ मेल मिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सिर तेरे हत्थ टिकाए। गुरमुख साचा प्रभ साचा तारे। अन्तकाल कलि प्रभ आए खड़ा दुआरे। गुर गोपाल भगत विछाल गुरमुख साचा पार उतारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन चरन निमस्कारे। गुर चरन निमस्कार। प्रभ साचा साची पाए सार। आप आपणी जोत प्रगटाए चल आए भगत द्वार। गुरमुख साचे होए सहाए, देवे वड्याई विच संसार। एथे ओथे दोए थांएँ रक्खे पति आप मुरार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दुत्तर जाए तार। आपे तारे तारनहारा। पैज संवारे प्रभ गिरधारा। गुरमुख बूझे कर विचारा। दर घर सूझे पावे सारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दिसावे साचा दर साचा घर सचखण्ड दुआरा। सचखण्ड प्रभ द्वार। जोत जगे अगम्म अपार। एका होए जोत अकार। दिवस रैण सच्ची धुन्कार। गुरमुख साचे प्रभ दर बहिण, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप सदा निरहार। जोत सरूप सदा निरहारा। महिंमा अनूप सदा निराहारा। बिन रंग रूप रवे करतारा। विच अन्ध कूप एका जोत करे उज्जयारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि देवे मेट झूठा पसर पसारा। कलिजुग झूठा पसर पसार। झूठी सृष्ट झूठा विहार। झूठी सृष्ट प्रभ करे ख्वार। आत्म भृष्ट मदिरा मास करन आहार। एका साची दृष्ट इष्ट एका एकँकार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप निहकलंक नरायण नर अवतार। एका जीआ एका पीआ। एका जोत एका दिया। एका गोत एका बिया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप जीव जन्त जन्त जीव सर्ब विच वसईआ। जीव जन्त आपे

वसे। साचे गुरमुख सन्त राह साचा दस्से। बेमुखां अन्धेर जिउँ चन्द मस्से। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म जोत जगाए कोट रवि सस्से। आत्म जोत होए उज्जयार। गुरमुख पाए प्रभ दी सार। आपणा आप प्रभ आप लए विचार। हउमे पाप उतरे ताप प्रभ दर लए उतार। सोहँ साचा जाप देवे आप करतार। सर्ब सृष्ट माई बाप होए आप सहार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे जुगो जुग प्रगट जोत जोत सरूप विच मात बेड़ा कर जाए पार। मातलोक जोत प्रगटाए। जन भगत आण तराए। साध सन्त लाज रखाए। पूरन काज आप कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत प्रभ निहकलंक कलि नाउँ रखाए। निहकलंक जिस जन जाणयां। प्रभ पूरन देवे ब्रह्म ज्ञानयां। निहकलंक जिस जन पछाणयां। प्रभ देवे माण बिरधां बाल अञ्याणयां। निहकलंक जो जन चले भाणयां। जोत सरूपी प्रगट जोत गुरमुख साचे सद खड़ा तेरे सरहाणयां। निहकलंक जिस जन वखाणयां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेड़ा बन्न्हे सोहँ देवे वञ्झ मुहाणयां। गुरमुख तेरा बेड़ा बन्न्ह। आत्म मिटावे साचा जन। झूठा भाण्डा प्रभ जाए भन्न। सोहँ साचा प्रभ सुणाए कन्न। जिस जन हिरदे वाचा आत्म जाए मन। प्रभ अबिनाशी हिरदे राचा, होए धन्न धन्न धन्न। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साचा दान ना लग्गे कदे संन्ह। साचा नाम रिदे वसाओ। रिद्ध सिद्ध नव निध सच घर में पाओ। प्रभ मिलण दी साची बिध, स्वास स्वास हरि गुण गाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव भुल ना जाओ। आप अभुल जगत भुलावे। झूठे मार्ग आप लगावे। आप अतुल्ल जगत तुलावे। आप अडुल्ल जगत डुलावे। जीव जन्त कोई सार ना पावे। आप अरुल सभ जगत रुलावे। अग्न जोत प्रभ जलावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी प्रगट जोत घनकपुरी कलि जामा पावे। घनकपुरी प्रभ जामा पाया। शेर सिँघ कलि नाउँ धराया। आप आपणा आप छुपाया। छड्ड देह अपार, जोत सरूपी जोत समाया। किया जोत अकार, विच मात प्रभ जोत जगाया। वरते वरतावे विच संसार, कलिजुग जीवां भेद ना पाया। गुरमुख साचे प्रभ देवे तार, प्रगट होए दरस दिखाया। एका दिसे एका एकँकार, जोत सरूपी प्रभ आत्म जोत जगाया। झूठी दिसे जगत बहार, प्रभ साचा नज़री आया। पारब्रह्म रूप अपार, जोती जोत जोत जगाया। झूठी काया जोत अकार, आत्म दीप जोत जगाया। साचा नाम पाया अधार, दिवस रैण दूण सवाया। मानस जन्म ना जाए हार, सोहँ नाम जिन रसनी गाया। प्रभ साचा भरे भण्डार, अखुट्ट अतुट्ट आप अख्वाया। पारब्रह्म रूप अपार, बिन रंग रूप विच गुरसिख समाया। विरला गुरमुख पावे सार, जोत सरूप विच मात दे आया। बेमुखां ना करे विचार, आपणा भेद प्रभ आप छुपाया। महाराज शेर सिँघ निहकलंक नरायण नर अवतार, जोत सरूपी जामा पाया। घर भगत गुण

निधान। आया जगत विष्नूं भगवान। दिल्ली सारे सुंञ मसाण। कलिजुग जीव सोए बेप्राण। अन्तकाल कलिजुग आई हान। प्रभ अबिनाशी ना करे पछाण। सर्ब घट वासी सर्ब जीआं दा जाणी जाण। वेले अन्त करे बन्द खलासी, जो जन चरनी डिगे आन। हउमे ममता दर तों नासी, सोहँ रसना जो जन गाण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, निहकलंक बली बलवान। गुरमुख साचे प्रभ चरन दुआरे। बेमुख सुत्ते पैर पसारे। गुरमुख सोहँ रसना जै जै जैकारे। बेमुख आत्म हाहाकारे। गुरमुख साचा प्रभ साचे दी पावे सारे। बेमुख कलिजुग जीव मदिरा मास करन आहारे। जोत सरूपी जोत प्रभ, जुगो जुग जन भगतां खड़ा दुआरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक जामा घनकपुरी विच धारे। घनकपुरी पाया जामा। जोत जगाई रमईआ रामा। मिली वधाई घनईआ शामा। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, निहकलंक विष्नूं भगवाना। भगवान भगवान भगवान। सोहँ देवे दानी दान प्रभ दान। गुरमुख बोवे सोहँ साचा नाम विच जहान। बेमुख पति आपणी खोवे, मदिरा मास रसन लगान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुरमुख साचे साची दरगाह देवे माण। साची दरगाह देवे माणे। आप आपणे रंग समाणे। गुरमुख साचा सच दीबाणे। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साचा सचखण्ड निवास रखाणे। साची दरगाह सच दरबारा। वसे आप एकँकारा। जगे जोत इक्क निरँकारा। होए इक्क सर्ब अकारा। एका एक प्रभ भगत गिरधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत साची जोत अगम्म अपारा। साची जोत अगम्म अपार। एका करे तीन लोक आकार। जीव जन्त विच पसार। गुरमुख विरले करन विचार। बेमुख जीव रहे झख मार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप आप निरँकार। जोत सरूप जोत जगाई। आपणा नाउँ आप धराई। भरम भुलेखे सृष्ट भुलाई। गुरसिख लाए लेखे प्रभ भेव चुकाई। दिवस रैण प्रभ दर्शन पेखे, नज़री आए आप रघुराई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विच मात देवे वड्याई। विच मात आप वड्याए। आपणा हत्थ सिर टिकाए। सर्ब कला समरथ होए सहाए। एका देवे साची वत्थ, सोहँ नाम झोली पाए। सृष्ट सबाई जाए मथ्था जिउँ मक्खण दुध्ध मधाण ल्याए। बेमुख प्रभ पाए नत्थ, दर दर फिराए। महिंमा जगत प्रभ अकथ्थ, आपणी खेल आप रचाए। वेला गया ना आवे हत्थ, अन्तकाल जायण पछताए। गुरमुखां देवे सोहँ साचा रथ, प्रभ पार लँघाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुगो जुग जन भगतां होए सहाए। सोहँ साचा रथ चलाए। जन भगतां प्रभ लए चढ़ाए। कर किरपा पार लँघाए। अवतार नर दया कमाए। बेमुख कोई थांएँ ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे लए तराए। आप तराए आप भुलाए, आप रुलाए, आप डुलाए, प्रभ अबिनाशी जन गए भुलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सिर शाही पाए। भुल्ले वाक सिर ख़ाक,

कट्टे नाक छुट्टे साक, ना मिले पाकी पाक, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी हिरदे वसे कलिजुग जीव आत्म वेख खोल्ह ताक।