२३ सावण २००९ बिक्रमी जेठूवाल
साचा नाम भगत उधारी। साचा नाम जप, देवे जोत प्रभ निरँकारी। साचा नाम साचा जाम, दिवस रैण रहे ख़ुमारी। साचा नाम पूरन काम, गुरमुख साचे रसन उचारी। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड दर दरबारी। साचा नाम सच घर पाओ। साचा नाम सच वणज कराओ। साचा नाम गुरमुख साचे आत्म सच वसाओ। साचा नाम देवे
महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भुल कदे ना जाओ। साचा नाम साची सूरत। साचा नाम गुरमुख मिलाए अकाल मूर्त। साचा नाम आत्म उपजाए साची तूरत। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जन भगतां आसा पूरत। साचा नाम साचा गुण। साचा नाम साची धुन। साचा नाम गुरमुख साचे दर घर सुण। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे चुण। साचा नाम रंग रंगाए। साचा नाम संग रखाए। साचा नाम पार लँघाए। साचा नाम रसना जप जीव अंगीकार आप हो जाए। साचा नाम साचा तप गुरमुख साचे आप कराए। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग वेला अन्त नेड़ ना आए। साचा नाम आत्म सर। साचा नाम खोल्हे दर। साचा नाम रसन जप जीव, प्रभ साचे आए आत्म साचे घर। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी किरपा कर। साचा नाम साची सार। साचा नाम सच वपार। साचा नाम इक्क सिक्दार। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान वेले अन्त पावे सार। साचा नाम साची सीख्या। साचा नाम प्रभ देवे साची भीख्या। साचा नाम साचे प्रभ धुर दरगाहों लीख्या। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख कर आप परीख्या। साचा नाम जीआ दाना। साचा नाम आत्म ज्ञाना। साचा नाम आत्म रस रस रस उपजाना। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाम दान गुरसिख जगाना। साचा नाम रसना चीन। साचा नाम देवे वड प्रबीन। साचा नाम मुख रखाए गुरसिख तृप्ताए जिउँ जल मीन। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वाली दुनी दीन। साचा नाम साचा राखा। साचा नाम प्रभ साचे भाखा। साचा नाम प्रभ देवे अलख अलाखा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए सहाई आपे राखा। साचा नाम साची सुर। साचा नाम सोहँ गुर। साचा नाम रसना जप जीव दर घर साचे जाए तुर। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाई घनकपुर। साचा नाम रसना गाओ। साचा नाम प्रभ साचा पाओ। साचा नाउँ रसना पूरन ब्रह्म समाओ। साचा नाम जपाए आपणा आप, जीव कर्म जन लेख लिखाओ। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाई घनकपुर साचा नाम रसना गाओ। साचा नाउँ सच समाए। साच नाम गुर दर ते पाए। साचा नाउँ हरि हरि ते गाए। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जो जन दर ते आए। साचा नाम सोहँ राग। साचा नाम आप लगाए आत्म जाग। साचा नाम मेल मिलाए पूरन होए जीव भाग। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अनहद अनाहत आत्म उपजे साचा राग। साचा नाम साचा रस। साच नाम रसना जप जीव, प्रभ साचा होए वस। साचा नाम प्रभ दर पीव, आत्म दुखड़े जायण नस्स। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ तीर चलाया कस।
साचा नाम साचा सोहँ। साचा नाम भेख मिटाए दोअँ। साचा नाम एका एक मिलाए ओअँ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका शब्द मात चलाए। आप वड्याए रसना गाए पवण सरूपी विच समाए। तीन भवन रिहा फिराए। आपणे गुण आप जणाए। साची धुन विच रखाए। साचा शब्द आप लिखाए। सोहँ साचा शब्द साची धुन। साचा शब्द खोल्हे सुन्न। साचा शब्द प्रभ साचे दर जीव आए सुण। साचा शब्द नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, क्या कोई जाणे साचे दे साचे गुण। साचा नाम सीतल शांत। साचा नाम आप मिलावे एका इकांत। साचा नाम रसना गाए आत्म होए शांत। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, झूठा पिण्ड जीव भ्रांत। साचा नाम शब्द अधार। साचा नाम आत्म सार। साचा नाम रसना जप जीव जन्म सुधार। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पावे मोख द्वार। साचा नाम सूखम सूखा। साचा नाम रसना जप जीव आत्म उतरे भूखा। साचा नाम रसना आत्म सुख देवे सुखीआ सुख साचा सूखा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जीव जन्तां उतारे सर्ब भूखा। साचा नाम गुरसिख गाए। साचा नाम रिदे वसाए। साचा नाम नौं निध घर उपजाए। साचा नाम देवे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रभ मिलण दी बिध बणाए। साचा नाम रसना गावणा। साचा नाम रिदे वसावणा। साचा नाम रसना जप जीव प्रभ अबिनाशी विच्चों पावणा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल जिस पार लँघावणा। साचा नाम सच सूरबीरा। साचा नाम सोहँ तीरा। साचा नाम जगत चलाए आप खिचाए जोत नीरा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माण गंवाए पीर फ़कीरा। साचा नाम आपे वंडे। साचा नाम प्रभ साचा आप धरे वरभण्डे। साचा नाम गुरसिख रसना जप, गुरसिख प्रभ साचा लाए कन्ढ्ढे। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप चढ़ाए साचे दर साचे डण्डे। साचा नाम गुर का रंग। साचा नाम सदा संग। साचा नाम अजूनी स्वै भंग। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ना दिसाए रूप रंग। साचा नाम साचा रूपा। साचा नाम सति सरूपा। साचा नाम जोत जगाए विच अन्ध कूपा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जन वड भूपन भूपा। साचा नाम सीतल सन्तोख। साचा नाम अन्तिम मोख। साचा नाम मिटाए आत्म दोख। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा मोख। साचा नाम साचा धाम। साचा नाम रंग करतार। साचा नाम महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा धार। साचा नाम कारज सिध्ध। साचा नाम आत्म विध। साचा नाम गुरसिख सिख उपजाए कलि नव निध। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप खुल्हाए आपणा तिध। साचा नाम देवे अखल। साचा नाम एक जगत अटल। साचा नाम गुरमुख साचे आप दवाए जोत प्रगटाए कलि।
साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे जल। साचा नाम बलि बलिवन्ता। साचा नाम मेल मिलावे साचा कन्ता। साचा नाम कन्न सुणावे प्रभ साचे सन्ता। साचा नाम देवे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बणाए साची बणता। साचा नाम गुर साचे दिया। साचा नाम गुरमुख साचे निर्मल जीआ। साचा नाम सोहँ आत्म बीज साचा बिया। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाया दिया। साचा नाम थिर घर वास। साचा नाम मेल मिलाए एका जोत प्रकाश। साचा नाम भेव खुल्हाए दरस दिखाए प्रभ अबिनाश। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे रसना जप स्वास स्वास। साचा नाम हिरदे वास। साचा नाम आप कराए दासन दास। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सद वसे पास। साचा नाम साचा मीत। साचा नाम आत्म उपजावे गुर चरन प्रीत। साचा नाम रसना जप जीव आत्म रहे सदा अतीत। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसना जप मानस जन्म जग जीत। साचा नाम करे उज्जयार। साचा नाम मिटाए अन्ध अंध्यार। साचा नाम देवे आप निरँकार। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख होए भवजल पार। साचा नाम आप जणाए। साचा नाम आप सुणाए। साचा नाम माण ताण रखाए। साचा नाम गुरमुख साचे विच बबाण बिठाए। साचा नाम भगत भगवान आप मेल मिलाए। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां दया कमाए। साचा नाम एका ओट। साचा नाम एका चोट। साचा नाम आत्म कढ्ढे खोट। साचा नाम आप उतारे पाप कोट। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अतुल्ल भण्डार ना आवे कदे तोट। साचा नाम अतुल भण्डारा। साचा नाम वड संसारा। साचा नाम गुर दर लेवे गुरमुख प्यारा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रागन राग राग मझारा। साचा नाम राग मांझ। साचा नाम आत्म सांझ। साचा नाम गुरमुख साचे भाग लगाए, जो नर नारी रहे बांझ। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत रखाए साची सांझ। साचा नाम गुरमुख सच। साचा नाम गुरमुख हिरदे वच। साचा नाम प्रभ साचा देवे आत्म जाए रच। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख बणा कंचन कच। साचा नाम गुरसिख उधार। साचा नाम प्रभ साचा देवे सच दरबार। साचा नाम प्रभ साचे दा सच वरतार। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां भरे आप भण्डार। साचा नाम सच ख़ज़ीना। साचा नाम देवे प्रबीना। साचा नाम गुरमुख विरले रसना जपीना। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रसना जप जप जीव शांत कराए सीना। साचा नाम तृखा मिटाए। साचा नाम साची सिख्या गुर दर दवाए। साचा नाम जिस धुरों लिख्या, प्रगट जोत आप जपाए। साचा नाम देवे महाराज शेर
सिँघ विष्नूं भगवान, साची सिख्या, गुरमुख भुल ना जाए। साचा नाम धुर दा लेख। साचा नाम आप जपाए, गुरमुख साचे वेख। साचा नाम आप जपाए, जोत सरूपी धारे भेख। साचा नाम रसना गाए, सोहँ शब्द वड वड वसेख। साचा नाम जन विरला पाए, जिन मिटाए विधना लेख। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माण गंवाए पीर पैगम्बर औलीए शेख़। साचा नाम साची बणत। साचा नाम सर्ब तराए जीव जन्त। साचा नाम लिखाए जोत सरूपी बैठ इकन्त। साचा नाम मात धराए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरन भगवन्त। साचा नाम पूरन आसा। साचा नाम प्रभ देवे आत्म भरवासा। साचा नाम रसना जप जीव, प्रभ आत्म करे रासा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे एका किनका एका तिनका ना तोला ना मासा। साचा नाम सद अतोल। साचा नाम सद अडोल। साचा नाम आप सुणाए प्रभ अबिनाशी रसना बोल। साचा नाम जन रसना गाए, प्रभ साचा मेल मिलाए जीव सद रहे कोल। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तेरे आत्म पड़दे खोल्ह। साचा नाम मिटे द्वैत। साचा नाम सच शराइत। साचा नाम सच हदैत। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बणाए एक सोहँ साची आइत। साचा नाम इक्क अलाह। साचा नाम प्रभ जगत धराए सर्ब दा तला। साचा नाम साचा प्रभ गुरसिख तेरे अग्गे लै खड़ा। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाई शब्द लिखाई गुर संगत मिलाई ना लावे घड़ी पला। साचा नाम कोटन कोटी। साचा नाम प्रभ साचे दी साची सोटी। साचा नाम गुरमुखां आप रखाए उप्पर चोटी। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां जिउँ बालक माता रोटी। साचा नाम दया दान। साचा नाम गुरमुख साचे प्रभ दर ते पाण। साचा नाम मेट मिटाए आवण जाण। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगटाए जोत सुणाए कान। साचा नाम प्रभ साचा बोले। साचा नाम जन पड़दे खोल्हे। साचा नाम मेल मिलाए, गुरमुख साचे प्रभ साचा विच बैठा तेरे ओहले। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख गुर आपणा भेव आपे खोल्हे। साचा नाम भउ चुकाए। साचा नाम साचे दाउ जीआ लगाए। साचा नाम साचे थांउँ गुरसिख बहाए। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन्म मरन भउ चुकाए। साचा नाम मिटे रोग। साचा नाम चुक्के सोग। साचा नाम रसना जप जीव प्रभ देवे दरस अमोघ। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आत्म रस साचा भोग। साचा नाम आत्म रस्सया। साचा नाम प्रभ साचे दस्सया। साचा नाम गुरमुख साचे तेरे हिरदे वस्सया। साचा नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाए कोट रवि सस्सया। साचा नाम साची कार। साचा नाम गुरसिख प्यार। साचा नाम सद रसन उचार। साचा
नाम देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग ना आवे हार। साचा नाम अन्त कलि। साचा नाम गुरसिख जप ना वेला जाए टल। साचा नाम गुरमुख हिरदे सच समाए अमृत मेघ बरसाए जायण पप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग खेल रचाए आप कराए जल थल। साचा कर्म प्रभ कमावणा। जल थल महीअल आप अख्वावणा। वहन्दे वहण जगत वहावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल आप करावणा। आपणा खेल आप कराए। सृष्ट सबाई फेल हो जाए। गुरमुख साचे प्रभ चरन लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम खेल आप कराए। साची खेल आप करा के। जोत सरूपी जामा पा के। सृष्ट सबाई भरम भुला के। कलिजुग धर्म नष्ट करा के। जीव कुकर्म भृष्ट करा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त जाए करा के। सृष्ट सबाई अन्त करावणा। रूसीआं मूसीआं आप उठावणा। शाह अबनूसीआं नष्ट करावणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा खेल आप वरतावणा। एका जोत अग्न चौफेर। दुष्ट सँघारे घेर घेर। जो प्रगटाए ना लाए देर। वड वड सूरा सूरबीर वड वड गहर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख तराए कर कर आपणी मेहर। चौगिर्द लगाए एका अग्ग। सृष्ट सबाई जाए दग। कलिजुग जीव बिल्लायण कलि दीसण नंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा आप उपाए जोत प्रगटाए करे रुशनाए अन्धेर मिटाए बेमुख खपाए गुरसिख उठाए चरन लगाए विच माझे दूजी वेर। माझा रास आया अबिनाश, होया दास अन्तकाल छोडया वास, निहकलंक जोत प्रगटाई, लिख्त भविख्त सति कराई माझा देस ना होया पास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाए महीना जेठ लिखाए, गुरसिख रलाए अंगीकार अंगद हो जाए, साची रंगत नाम चढ़ाए, गुरमुख साची संगत आप बणाए, आपणा बेड़ा आप उठाए, चरन धरे पार ब्यास। पार ब्यास चरन धर। अचरज खेल आपे कर। माझा देस आवे डर। मदिरा मास जो खायण रामदास तेरे साचे घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दे सजाए जोत प्रगटाई अवतार नर। प्रभ साचा जोत जगत जगाए। प्रभ साचा सोहँ मोख मुक्त रखाए। प्रभ साचा दोख दु:ख मिटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन धूढ़ जन मस्तक लाए। आत्म जीव सद है जोगी। आत्म जीव सद है भोगी। आत्म रस जीव प्रभ साचा वस ना होए विजोगी। महाराज शेर सिँघ दु:ख दर्द मिटाए जो दर आए रोगी। आत्म रस जीव प्रभ वस होए विजोगी। आत्म जोग साची जुगत। आप संवारे तेरी भुगत। प्रभ दुआरे तेरी मुक्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए दरस दिखाए, भुक्खयां उतारे भुक्ख आत्म जोगी। नाम विजोगी झूठी छड्डे दुनिया रोल विरोली। प्रभ साचे दा साचा दर, साची भिख्या पावे झोली। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन प्रीती आत्म घोली। आत्म जोग चरन
ध्यान। प्रभ चुकाए मिटाए दु:ख महान। आत्म सुख उपजाए ना रहे पीड़ प्रान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया करे आप भगवान। उठ सिख सोया जाग। हँस बणयो होयो काग। अन्तिम क्यों होए माढ़े भाग। आपणे घर आपे क्यों लगाई आग। कलिजुग माया डसणी नाग। बिन प्रभ साचे तेरी कोई ना पकड़े वाग। उठ सिख जाग, क्यों होया बाल। उठ सिख जाग, आपणा आप संभाल। उठ सिख जाग, साचा बचन सति कर पाल। उठ सिख जाग, पाप कुठाली विच आपणी देह ना गाल। उठ सिख जाग, क्यों आत्म गंवाया साचा धन माल। उठ सिख जाग, विषे विकारां क्यों होया बेहाल। उठ सिख जाग, मूर्ख मुग्ध गंवारां संगत निभे ना नाल। महाराज शेर सिँघ पकड़ पछाड़े विच उजाड़े होए दो फाड़े आपणा वेला आप संभाल। उठ सिख जाग, काया कच्च। उठ सिख जाग, अग्न जोत विच जाए मच्च। उठ सिख जाग, वेला अन्त जाए बच। उठ सिख जाग, धीआं पुत्तर पाप ना जाए पच। उठ सिख जाग, आपणा किया आप बख्शाए प्रभ फेर वसाए सच। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, झूठा ठूठा आप भन्नाए देही काया कच्च। उठ जीव जाग, प्रभ दर आ। उठ सिख जाग, बुझा आग प्रभ दर्शन पा। उठ सिख धो दाग, क्यों रिहों कलंक लगा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे देही छुडा। आओ दर ना जाओ डर, वसाओ घर आपणी भुल बख्शा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पतित पापीआं आपे मति दे लए समझा। पारब्रह्म सच कर्म। पारब्रह्म सच धर्म। पारब्रह्म सच ब्रह्म। पारब्रह्म जोत अगम्म। पारब्रह्म महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिटाए सभ भरम। पारब्रह्य भूपत भूपा। पारब्रह्म जोत सरूपा। पारब्रह्म रंग अनूपा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि जोत प्रगटाए करे रुशनाए सृष्ट सबाई होया अंध्यार। धरी जोत आप अनाद। कलिजुग आयण माधव माध। निहकलंक नरायण नर अगाध। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे मेल मिलाए सन्तन साध। आपणी आप जाणे सारा। सृष्ट सबाई खेल न्यारा। जोत जगाई शब्द हुलारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल अपर अपारा। अपर अपार आपे आप। सृष्ट सबाई माई बाप। एका देवे सोहँ जाप। जन रसना गायण कोटन कोट उतारे पाप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगावे आप दसावे आपणा आप। आप आपणा आप वखाए। आत्म सर्ब पाप गंवाए। तीनो ताप मार वखाए। सोहँ जाप जन रसना गाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच ब्रह्म दी जोत जगाए। जोत ब्रह्म ब्रह्म समान। पवण जोत जोत पछाण। गुरमुख साचे सच पछाण। तीन भवण अवण गवण खेल महान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि जोत प्रगटाई वाली दो जहान। आपे जोत जगाए जग। आपे आप टिकाए आपणे पग। आपे आप आप अख्वाए, वड सूरा सरबग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,
आपणी कल आप वरताए, एका इक्क कराए, ना दिसे धोती टिक्का तग। अन्तिम अन्त बरसाए अग्न मेघ। सोहँ उठाए प्रभ तेग। एका शब्द चलाए सोहँ सतिजुग साची देग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां मुख चुआए अमृत साचा मेघ। कलिजुग अन्तिम किरपा कर। सतिजुग साचा मात दे प्रभ धर। कलिजुग जीव अन्तकाल मानस जन्म गए हर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए करी लिखाई दस्म अवतर। दस्म गुर गुर गोबिन्दा । प्रभ साचे दी साची बिन्दा। वड जोधा सूरबीर वड मृगिन्दा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड गुणी गहिंदा। माण गंवाए वाली हिन्दा। आप बणाए आपणी बिन्दा। आत्म मिटाए सर्ब चिन्दा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सीस छत्र झुलाए बेमुख खपाए करन जो निंदा। वाली हिन्द वक्त वहाए। गया वक्त फिर हत्थ ना आए। वाक भविख्त प्रभ पूर कराए। लिखाई लिख्त ना कोई मेट मिटाए। निहकलंक सच कर्म कमाए। सोहँ साचा डंक वजाए। एक कराए राउ रंक, ऊँच नीच कोई रहण ना पाए। आप सुहाए थाउँ बंक, जोत सरूपी जोत प्रगटाए। बैठा रहे सद अटंक, सृष्ट सबाई आप हिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाए। जोत सरूपी जामा धार। साच रंग करे करतार। साचा रंग गुरमुख साचे प्रीत सच साचे दरबार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाई वज्जे वधाई चार कुन्ट होए धुन्कार। चार कुन्ट होए धुन्कारा। एका चले शब्द अपारा। सोहँ चले विच संसारा। द्वार बंक इक्क कराए करतारा। ओंकार कर प्यार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक अवतारा। जोत प्रगटाए जामा पाए। निहकलंक आप अख्वाए। सृष्ट सबाई आप सुलाए। गुरमुख साचे सोहँ नाउँ प्रभ साचा आप जपाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा कर्म जगत कमाए। वाहवा खेल अपर अपार। वाहवा मेल प्रभ गिरधार। वाहवा मेल बिन बाती तेल आत्म दीप होए उज्जयार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी किया मात पसार। जोत सरूपी मात पसारया। जोत सरूपी जामा धारया। जोत सरूपी निहकलंक अवतारया। जोत सरूपी सोहँ साचा डंक वजा रिहा। जोत सरूपी एका अंक आपणा आप रखा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माझा देस भाग लगा रिहा। माझा देस किया वेस। प्रभ साचे दा साचा वेस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देह तजाई जोत प्रगटाई निहकलंक अख्वाई कलिजुग किया साचा वेस। वेस भेस आप कर। माझा देख खुल्हाया दर। मातलोक चल आया हरि। निहकलंक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाम रखाया अवतार नर। भरम भुलेखे जगत भुलाया, एक भुलाए साचा घर। गुरमुख साचा चरन लगाया, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी किरपा कर। किरपा करे आप गिरधारा। गुरसिखां पावे आपे सारा। बेमुखां देवे दर दुरकारा। आत्म कढ्ढे सर्ब हँकारा। दर दर करे सर्ब ख्वारा। निहकलंक लए
अवतारा। जोत सरूपी अगम्म अपारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा अन्त ना पारावारा। आदि अन्त ना कोई जाणे। पारब्रह्म ना कोई पछाणे। सो पछाणे जिस चलाए आपणे भाणे। निहकलंक प्रगट जोत आप रुलाए राजे राणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा आप आप पछाणे। राजे राणे रुलाए। झूठे बाणे तन पहनाए। आत्म माणे सर्ब गंवाए। प्रभ अबिनाशी मनों भुलाए। थांएँ ना कोई पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे भाणे आप रहाए। आपणा भाणा आप चलाया। आपणा बाणा आप वटाया। जाणी जाण आप अख्वाया। कलिजुग जीआं तांईं ताणा ताण आप उलझाया। गुरसिख कराए सुघड़ स्याणा, सोहँ नाम आप जपाया। साचा माण प्रभ दर पाया। कर दरस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिगुर साचा राउ रंक इक्क कराया। राउ रंक इक्क करा के। सोहँ साचा शब्द डंक वजा के। जोत सरूपी खेल करा के। गुरमुख साचे मेल मिला के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि जाए आप करा के। कलिजुग अन्तिम आप करावणा। गुरमुख विरला प्रभ चरन लगावणा। कलिजुग जीआं माया पाए बेअन्त प्रभ आप भुलावणा। एका बैठा विच सद इकन्त, बेमुखां दिस ना आवणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि आपे आप करावणा। अन्त वरते साची धारा। सृष्ट सबाई होई ख्वारा। राउ उमराउ होए भिखारा। कोई ना देवे थाउँ दुष्ट दुराचारा। ना कोई पकड़े बांहों ना कोई दीसे किनारा। प्रभ साचा अगम्म अथाह बेमुखां करे ख्वारा। गुरसिखां जपाए प्याए सोहँ साचा नाउँ, आप बहाए चरन दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ चलाए साची नाओ गुरमुखां पार उतारा। गुरमुख साचा उतरे पार। बेमुख डुब्बे विच मंझधार। गुरमुख साचे आए सच दरबार। बेमुखां धर्म राए करे ख्वार। गुरमुखां देवे शब्द अधार। बेमुखां रखाए मदिरा मास मुख आहार। गुरमुखां आत्म जोत करे उज्जयार। बेमुखां आत्म होए अन्ध अंध्यार। गुरमुखां पावे आपे साची सार। बेमुखां अन्तिम आपे करे ख्वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा धार। जामा धारे निहकलंक सृष्ट सँघारे। निहकलंक दूती दुष्ट सँघारे। निहकलंक गुरमुख आए चरन दुआरे। देवे दरस आप अपारे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी निहकलंक अवतारे। निहकलंक सच तेरा राथ। निहकलंक सभ तेरा साथ। निहकलंक सच तेरी गाथ। निहकलंक दया कमाए गुरमुख साचे जोत जगाए विच माथ। निहकलंक महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात जोत प्रगटाए त्रैलोकी नाथ। त्रैलोकी नाथा सगला साथा। आपे रक्खे दे कर हाथा। आप चलाए आपणी गाथा। महिंमा अकथ अकथना अकाथा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोलां कला समराथा। सोलां कला आप समरथ। आप आपणी देवे वथ। गुरसिखां चढ़ाए सोहँ साचे रथ। बेमुखां पुआए कलिजुग नत्थ। सृष्ट सबाई जाए मथ्थ। वेला
गया ना आवे हत्थ। बिनां पूत जिउँ पछताए दसरथ। कलिजुग जीव करन हाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई जाए मथ। सृष्ट सबाई करे ख्वारा। जोत सरूप आप निरँकारा। आप मिटाए दुष्ट दुराचारा। ना कोई दीसे मदिरा मास आहारा। सृष्ट सबाई आप उठाए करे दो फाड़ा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप चबाए आपणी दाढ़ा। सृष्ट सबाई होए दो धड़। एका दूआ छड्डया लड़। कलिजुग जीआं होए भाग मड़। प्रभ साचा भाण्डा भन्नया जो ल्या घड़। पीड़ पिड़ाए गन्नयां, बेमुखां ना भाणा मन्नया, प्रभ सीस कटाए धड़। शब्द सरूपी जग बन्नया, आप उखाड़े कलिजुग जड़्ह। बेमुखां प्रभ आपे डन्नया, जोत सरूपी जाए ना हड़्ह। गुरमुख, साचे धन्न धन्न धन्न कर मन्नया, वेले अन्त कलिजुग पकड़े लड़। कलिजुग जीव होए आत्म अन्नया, कच्चे फल शब्द अन्धेरी देवे झड़। गुरमुखां देवे सोहँ साचा नाउँ लागे ना सन्न्हया, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दर ते खड़। सच दर प्रभ का द्वार। साचा वर जोत निरँकार। साचा दर सृष्ट सबाई दे अपार। साचा घर आप वसाए साचा घर बाहर। एका जोत मात धरावे, आवे जावे वारो वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आप निरँकार। एका जोत सच निरँकारा। आवे जावे विच संसारा। जामा पावे अपर अपारा। जुगो जुग प्रभ साचे दी साची कारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत आप निरँकारा। एका जोत जोत अपारा। गुर दस आपे आप लए अवतारा। गुर नानक मंगया एका सच दुआरा। नाम सति मिल्या शब्द भण्डारा। सृष्ट सबाई आत्म वत्त आपे बीज बिजारा। आपे सूत्र देवे कत्त, आपे आप बणे वणजारा। सति नाम देवे साची मति, पवण सरूपी लै हुलारा। सृष्ट सबाई रखाए जति, एका देवे शब्द अधारा। साची मति आप दिसाए धुर दरबारा। आप जणाए साची मित गति, जोत सरूपी जोत निरँकारा। एका जोत आप बिलोए। दोए तीए चौथे होए। पंजवें आत्म करे रसोए। छेवें बीज साचा बोए। सत्तवें हरया आपे होए। अठवें लग्गे फल ना कोए। नावें रक्खे पति वाली जहानां दोए। दसवें देवे साची मति आपणे चरन परोए। आप देवे धीरज सति, जोत सरूपी गुर गोबिन्द गोबिन्द गुर एका जोत होए। दसवां जामा मात टिकाया। भगत लेख प्रभ आप लिखाया। साचा गुरमुख वेख जगत पठाया। प्रभ सच कराया भेख आपणा शब्द जणाया। जोत सरूपी गुर गोबिन्द गुर एका रेख, ना कोई मेटे मेट मिटाया। गुर गोबिन्द ल्या अवतार। दिया हुक्म आप करतार। मातलोक देवे वड वड सिक्दार। आप निवाए वड वड वड हँकार। आप मिटाए दुष्ट दुराचार। आप गावे आपे पावे आपे जावे आपे आवे आप भावे आप रावे आपे हसावे आप रवावे आपे सोए आप जगावे आपे होए आप अख्वाए सृष्ट सबाई माई बाप। हो जावे इक्क जोत इक्क अकार सच विहार जुगो जुग विच मात आवे जावे वारो वार। दस्म गुर जामा धारया। प्रभ दर चरन
निमस्कारया। प्रभ साचे भरे भण्डारया। आत्म देवे जोत अधारया। साचा शब्द राग सुणा रिहा। बैठे रहे सीतल धारया। बाहों पकड़ आप उठा ल्या। पूर्ब किया जन्म विचार, मातलोक जन्म दवा रिहा। किरपा करी अपर अपार, माता गुजरी कुक्ख सुफल करा रिहा। जोत धरी आप करतार, चण्ड प्रचण्ड साचा खण्ड आप उठा रिहा। जोत सरूपी जोत प्रभ जुगो जुग जामा विच मात दे पा रिहा। दस्म गुर जामा पाए। लिख्या धुर आप कमाए। वड वड सुर सरन लगाए। साचा गुर कर्म कमाए। अनन्दपुर जोत जगाए। जोत सरूपी जोत प्रभ जामा विच मात दे पाए। पुरी अनन्द वेला अन्त। प्रभ साचे आप बणाई साची बणत। आप परखे झूठे जीव जन्त। गुरमुख साचे दिसण अडोल साचे सन्त। रसना हारी कढ्ढण मुखों बोल, माया पाई प्रभ बेअन्त। वेला अन्त ना बैठण कोल, आपे छड्डण साचा कन्त। आप गंवाया आपणा मूल, आए दर, बचन हर जायण डर, गुर आप होए अनभोल वेला अन्त। गुरसिख जर साचा सन्त चरनी गुर चरनां। बणाए बणत धरनी धरना। आया कन्त करनी करना। साचा सन्त विरला सरनी सरना। भुल्ले जीव जन्त बेमुख दु:ख भरना। जोत सरूपी जोत हरि बेमुखां बचन साचा हरना। गुर गोबिन्द शब्द अलाया। साध संगत हुक्म सुणाया। हुक्म अंदर मैं जामा पाया। प्रभ कलिंदर जिउँ चाहे नचाया। कलिजुग जीव ना होयो बन्दर, वेला गया हत्थ ना आया। आत्म साचा मारो जंदर, सति सरूप विच सति समाया। आपे वसे सभ दे अंदर, भय भयानक विच होए सहाया। किला कोट अनन्द पुर, पुर अनन्द साचा दर गुर गोबिन्द जोत प्रगटाया। आपणा आप वेख मार झात अंदर, साची मति दे आप समझाया। कलिजुग जीव वेला छिन भंगर, प्रभ अबिनाशी हुक्म सुणाया। जोत सरूपी जोत गुर जामा विच मात दे पाया। गुर का हुक्म अमोड़। चरन प्रीती चले तोड़। माता गुजरी करे पुकार, सच्चे सपूत टुट्टी जोड़। अन्त ना पाए गुरसिखां हार, प्रभ साचे दी साची लोड़। जोत सरूपी जोत प्रभ, प्रभ का शब्द सद अमोड़। मोड़ मुड़ाया प्रभ का भाणा। आत्म रखाया आपणा माणा। गुरमुखां बणाया गुर अञ्याणा। गुर वरताया आपणा भाणा। वेला अन्त अन्त वक्त शब्द लिखाणा। निहकलंक साचा कन्त आपे आए फिर भगवाना। जोत सरूपी जोत धर, आप लिखाए सिखां मलेछ बाणा। कलिजुग तेरी अन्त हार, दसवें गुर आप लिखाणा। निहकलंक आए जामा धार। जगाए जोत आप करतार। मिटाए गोत आप सर्ब संसार। गुरमुख जगाए सोत देवे शब्द हुलार। जोत सरूपी जोत प्रभ निहकलंक लै अवतार। कलिजुग लै अवतार सिखां वरतावे साचा भाणा। सिँघ मलेछ एका खाणा। आपे भुल्लण साचा बाणा। आपणा किया आपे पाणा। मदिरा मास रसन लगाणा। आत्म सुख सर्ब गंवाणा। ना उतरे भुक्ख दु:ख महाना। कलि जोत प्रगटाए निहकलंक नाम रखाए जोत सरूपी जामा पाए आपे आप आप भगवाना। मलेछ धार
होयण ख्वार, रामदास तेरे सच घर दर दरबार। मदिरा मास करन आहार। धीआं भैणां करन वपार। दुष्ट दुराचारां कूड़ा होया विहार। जोत प्रगटाए आप प्रभ बेमुखां करे ख्वार। जोत सरूपी जोत प्रभ, अन्तिम अन्त कलि आए जामा धार। राम दास तेरा साचा घर। कलिजुग जीआं बणाया वेसवा घर। सर अमृत साचा सर। कलिजुग जीव होए दुष्ट दुराचार नारी नर। आयण चल दर विच पापां आपणा आप जायण हर। प्रगट जोत निहकलंक एक दिसावे आपणा डर। राम दास तेरा दरबारा। रामदास तेरा घर बाहरा। राम दास तेरा पसारा। पंचम गुर जोत अकारा। प्रभ अबिनाशी बैठा चरन जुड़, शब्द लिखाए लेख लिखारा। आप लिखाए साचा गुर, निहकलंक अन्तकाल लै अवतारा। साची लिख्त आप कराए। वाक भविख्त सति वरताए। लेख लिख्त ना कोई मिटाए। निहकलंक कलि जामा पाए। रामा शामा आप अख्वाए। सोहँ नाम आप जपाए। पूरन घाल जगत कराए। शब्द दमामा आप वजाए। कलिजुग झूठा जामा अन्त खपाए। सतिजुग तेरा रक्खे माणा, विच मात कलि जन्म दवाए। एका रक्खे सोहँ आणा, चार कुन्ट जै जै जैकार कराए। जोत प्रगटाए विष्नूं भगवाना, निहकलंक कलि नाउँ धराए। निहकलंक कलि जामा पाया। पुरी घनक भाग लगाया। पूरन काम अन्तिम अन्तकाल प्रभ साचे आण कराया। वेला अन्त ना जाए टल, प्रभ साचे लेख लिखाया। सृष्ट सबाई जाए हल, जोत सरूपी अग्न लगाया। आप उतारे बेमुखां खल्ल, वड वड वड कसाई आप अख्वाया। आप कराए वल छल, छल वल कर जगत भुलाया। आप कराए थल जल, जल थल आप उलटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक पुरी घनक कलि जामा पाया। पुरी घनक जामा पा के। जोत सरूपी जोत प्रगटा के। माझा देस आग लगा के। साचा वेस प्रभ आप करा के। वड वड वड नरेश प्रभ हुक्म सुणा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम अन्त करा के। राउ रंक सर्ब भुला के। सर्ब भुलाए आप रुलाए कवण छुडाए पति गंवाए यति तुड़ाए मति गंवाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां पाए नत्थ दर दर फिराए। प्रभ साचा रक्खे लाजा। सृष्ट सबाई जिस साजन साजा। देवे वड्याई वड राजन राजा। जोत जगाई पुरी घनक विच देस माझा। माझा देस गया भुल्ल। वेला अन्त गया हुल्ल। पाणी हत्थ ना आवे चुल्ल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप वरताए दुष्ट दुराचारां आप खपाए आपणा आप जीव गए भुल्ल। साचा वक्त आप सुहाए। जगत रक्त आप वहाए। सक्त भुगत कोई रहण ना पाए। एका जुगत निहकलंक सरनाए। साची मुक्त सोहँ रसना गाए। जीव आत्म जुगत प्रभ साचा विच समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे भाणे विच आप रहाए। माझे देस होए भीड़। जीव जन्तां पाए पीड़। आपे तोड़े हड्डी रीड़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप बेमुखां जाए पीड़। बेमुखां
आपे पीड़ पिड़ाए। बेमुखां आपे चीर लुहाए। बेमुखां आपे तीर चलाए। बेमुखां आपे नीर तरसाए। बेमुखां आपे वहीर कराए। बेमुखां सीर हत्थ ना आए। बेमुखां ना कोई सीर चुआए । बेमुखां फ़कीर जगत फिराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलिजुग प्रगट गुरसिखां धीर धराए। धीर धराए धरनी धर। धरत अकाश एका जोत हरि। एका हरि तीन लोक साचा दर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा आप टिकाए लिखाए वसाए एका साचा घर। एका घर एका दर एका वर एक हरि। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस गुरमुख साचा जाए तर। गुरसिख तरया सरनी परया। आत्म हरया प्रभ दर खरया। ना कदे जम्मे ना कदे मरया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सदा सदा दर तेरे खड़या। सदा सदा प्रभ तेरे दर। सदा सदा प्रभ तेरे घर। सदा सदा प्रभ तेरे वर। सदा सदा कर दरस गुरमुख साचे जायण तर। सदा सदा प्रभ अबिनाशी जोत प्रगटाए अवतार नर। सदा सदा प्रभ अबिनाशी गुरमुख साचे सन्त जगाए आत्म देवे भण्डारे भर। सदा सदा प्रभ बणत बणाए जो जन आए प्रभ साचे दे साचे दर। सदा सदा प्रभ भेव खुल्हाए, साची सेवा आप लगाए, वड देवी देव आप बणाए, सोहँ साचा मेव मुख चुगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन प्रीती साची सेव कलि ना बिरथी जाए। गुर चरन प्रीती सच कमाओ। गुर चरन प्रीती, प्रभ अबिनाशी साचा पाओ। गुर चरन प्रीती साची रीती, पिछली भुल दर बख्शाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पतित पुनीती काया सीतल कीती, अमृत आत्म मेघ बूंद स्वांती मुख चुआओ। बूंद स्वांती लाए मुख। गुरसिख तेरी उतरे भुक्ख। एका उपजे साचा सुख। हउमे विच्चों जाए दुख। सुफल कराए मात कुक्ख। गुरसिख फिर मात गर्भ ना होए उलटा रुक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विच मात कराए तेरा उज्जल मुख। उज्जल मुखीआ आत्म सुखीआ, मिटे दुखीआ उतरी भुखीआ, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म होए सूखम सुखीआ। दर्शन वेला प्रभ सुहेला। साचा मेला भगत दुहेला। जोत जगाए बिन बाती बिन तेला। अचरज खेल प्रभ कलि खेला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए चरन लगाए, प्रभ मिलण दा साचा वेला। मिल प्रभ जीव आत्म उतरे तेरी संग। मिल प्रभ साचा दरस दान दर मंग। मिल प्रभ आत्म चाढ़्ह इक्क मजीठी रंग। मिल प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म गंवाए गुरसिख तेरी भुक्ख नग्ग। भुख्या नन्गयां सद है सन्गया। कर दरस गुरमुख साचा पाप पहाड़ां लँघया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दर जिस जन आए मंगया। मांगो मांगो मांगो जीव, नाम दान। मांगो मांगो मांगो जीव, दरस भगवान। मांगो मांगो मांगो जीव, प्रभ जोत गुण निधान। मांगो मांगो मांगो जीव निहकलंक चरन धूढ़ इशनान। मांगो मांगो मांगो जीव, एक दरस महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान।
दरस दिखाए हरस मिटाए तरस कमाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत आत्म बरस आत्म शांत कराए। आत्म शांत जीव इकांत। एका दिसे पिण्ड परात। ना कोई दिसे दिवस रात। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत एका गोत बैठा रहे सदा इकांत। जीव इकांती बूंद स्वांती मुख चुवांती कँवल भुवांती द्वार खुल्लांती धुन उपजाति सुन्न खुल्लांती महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बणाए साची बणत। बणत बणाए आप प्रभ, गुरसिख लए जगा। बणत बणाए आप प्रभ, सोहँ राग जगत उपा। बणत बणाए आप प्रभ, एका नाम जगत धरा। बणत बणाए आप प्रभ दोअँ नाम जगत मिटा। बणत बणाए आप प्रभ, सभ थांईं होए आप सहा। बणत बणाए आप प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दूसर कोई नांह। ना कोई दूसर नां कोई दूज। सतिजुग दिसे ना कोई पूज। एक बुझाए प्रभ आपणी बूझ। आपणा भेव खुल्हाए गूझ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलाए एका एक रहाए आप गंवाए एका दूज। लेख लिखाए आप प्रभ। रेख मिटाए आप प्रभ। वेखा वेख चरन लगाए आप प्रभ। भेख भेख भेख जगत मिटाए आप प्रभ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक प्रगट जोत दरस दिखाए आप प्रभ। जोत जगा के दरस दिखा के। सतिजुग साचा अमृत मेघ बरसा के। कलिजुग झूठा अन्त खपा के। बेमुखां हत्थ ठूठा आप फड़ा के। गुरमुख रूठा आप मना के। रंग अनूठा आप चढ़ा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जूठ झूठ सभ जाए नष्ट करा के। नष्ट कराए कलिजुग जूठ। आप खपाए कलिजुग मूठ। गुरमुख वड्याए दर भिख्या पाए नाम दुवाए सुख उपजाए एका रंग चढ़ाए बसूठ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिटाए कलिजुग झूठ। मेट मिटाए आप। तेज वखाए आप। भेव खुल्हाए आप। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मात जोत प्रगटाए आप। प्रगटे जोत वरते भाणा। निहकलंक कलि पहरे बाणा। तख्तों लाहे राजा राणा। आप उठाए मुगल पठाणां। धूढ़ धूढ़ होए जहाना। तुड़ो तुड़ पिंज पिंजाना। कूड़ो कूड़ कूड़ मिटाना। कलिजुग जीव शब्द बूड़ विच पिड़ाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप वरताए आपणा भाणा। उठे लशकर वड दुरानी। आत्म होए सर्ब अभिमानी। तोड़े ना कोई जीव गुमानी। मातलोक ना कोई दिसे सांनी। आवण वाहो दाही चण्डी चमकानी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाई सोहँ शब्द उठाई खण्डी भवानी। आवण आए जिउँ सावण मेघ बरसाए। एका कांग आप चढ़ाए। स्वांगी स्वांग सांग रचाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अपणी कल आप वरताए। आवण जावण वाहो दाही। फिरदी जाए भगत दुहाई। भज्जे फिरन राहो राही। कोई ना दीसे भैण भाई। त्रीया छड्डया साचा माही। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत अग्न लगाई। अग्न जोत आपे लाए। आपे आप कुठाली आपणी ताए। सृष्ट सबाई आप खपाए। गुरमुख विरले
आत्म लाली आप चढ़ाए। साध संगत प्रभ साचा वाली, अन्तिम मेल आप मिलाए। कलिजुग जीव चले दोए हत्थ खाली, धर्म राए दे सजाए। गुरसिख आत्म मालो माली, सोहँ साचा रसना गाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा सिर हत्थ टिकाए। उठण मुगल संग मुगलाणीआं। दुध्धां विच पईआ रहण मधाणीआं। उठ उठ भज्जण घर घर सवाणीआं। सुंञे घर आवे डर, लेखा मंगे बाणीआं। प्रभ साचे दी सरनी पर, बेमुखां पीड़ पिड़ाए जिउँ कोहलू घाणीआं। प्रभ साचा कलिजुग वेला हत्थ ना आए प्राणीआं। प्रभ साचे दा साचा दर, ना कोई दिसे ना कोई छुडाए निधानीआं। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाई, सोहँ साची नाओ चलाई, आपे बणे वंञ मुहाणीआं। उठाए उठण मुगल पठाण। आपे कुट्ठण वड वड बलवान। आपे मुट्ठण जिउँ रसना चूपे पान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाई जगत महान। मुगल पठाणां आप उठाणा। बल दिवाणा आप चलाणा। सत्तर लक्ख संग रलाणा। वक्ख वक्ख राह बताणा। लक्ख लक्ख होए प्रधाना। कक्ख कक्ख कक्ख उडाणा। भक्ख भक्ख भक्ख विच सृष्ट कराणा। रक्ख रक्ख रक्ख गुरसिख विष्नूं भगवाना। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचे जोत सरूपी पहरया बाणा। सत्तर लक्ख आए चढ़। वहन्दी धार जिउँ सावण हढ़। तोड़ तुड़ाए किल्हा गढ़्ह। आप उखाड़े सभ दी जड़्ह। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप पछाड़े फड़ फड़। आप पछाड़े आप चबाए आपणी दाढ़े। अग्न जोत प्रभ आपे साड़े। बेमुखां दिन होए माढ़े। गुरसिख बणाए सतिजुग साचे लाड़े। सोहँ साची नईआ प्रभ साचा चाढ़्हे। एक कहाए भैणां भईआ, कोई ना दीसे जीव दो फाड़े। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई पावे दुहाई, जीव जन्त रुलाई, साध सन्त तराई, आपणी सरन आप लगाई, बेमुखां प्रभ अग्न जोत विच साड़े। माझा हद्द घविंड रखाई। आप आपणी मेख लगाई। वेले अन्त कलिजुग साची लिख्त लिखाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा थाउँ साचा गाउँ आपे फेर सुहाई। आप सुहाए आपणे थाना। आप बन्न्हाए साचा गाना। आप धराए धर्म निशाना। आप उपजाए ब्रह्म ज्ञाना। आपे आप जीव पावे, एका रक्खे चरन ध्याना। चरन धूढ़ मस्तक लावे, जोत ललाट जगे महाना। सोहँ साचा रसना गावे, बजर कपाट आप खुल्हाणा। प्रभ अबिनाशी घर में पावे, द्वार दस्म भेव चुकाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप लगाए आपणी सेव, गुरमुख साचे आवण जावण गेड़ मिटाना। आवण जावण गेड़ कटाए। सच निशान नाम जपाए। भगत भगवान मेल मिलाए। गुण निधान दर दया कमाए। चतुर सुजान आप अख्वाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाए। आपे होए चतुर सुजाना। आपे गोपी आपे काहना। आपे घनईआ आपे शामा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि पहरया जामा। जामा धार
जगत प्रभ आए। सृष्ट ख्वार आप कराए। एका द्वार चरन रखाए। शब्द अधार गुरसिख तराए। पावे सार आत्म तृखा मिटाए। ना आवे हार जो जन गुरसिख कहाए। प्रभ देवे तार, सोहँ साची भिक्ख दर पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे लेख आप लिखाए। लेख लिखाया प्रभ साचे कलि। भेख वटाया प्रभ साचे कलि। मेख लगाया प्रभ साचे कलि। साचा धाम आप उपजाया प्रभ साचे कलि। भेख वटाया प्रभ साचे कलि। जोत सरूपी जोत जगाया प्रभ साचे कलि। जोत सरूपी दरस अमोघ दिखाया प्रभ साचे कलि। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म चिन्ता सोग मिटाया, प्रगट होए दरस दिखाया कलि। दरस दास दसवां मास। आत्म रास मिले स्वास। छुट्टे गर्भवास, मानस जन्म होए रास। मम्मां होया मास ग्रास। साचा सीर आपे वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द जपाए स्वास स्वास। स्वास स्वास रसन स्वासा। रास रास रास मानस जन्म होए रासा। वास वास वास प्रभ साचा रक्खे वासा। दास दास दास भगत जनां प्रभ रक्खे दासा। विनास विनास विनास सभ कलिजुग जीव अन्तिम होयण सर्ब विनासा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाई पुरख अबिनाशा। प्रभ साचा सद अबिनाश। सृष्ट सबाई जाए विनास। गुरमुख विरला रसना गाए सोहँ स्वास स्वास। प्रभ आपणा आप उपाए, एका जोत करे प्रकाश। प्रभ सोए आप जगाए हिरदे किया वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, थांउँ साचा पाए, मानस जन्म कराए रास। सचखण्ड गुर दरबारा। विच वरभण्ड जोत निरँकारा। विच नव खण्ड कराए जै जै जैकारा। साचा नाम जगत प्रभ वंड, आपे बणे सर्ब सहारा। अन्तकाल ना आवे कंड, प्रभ देवे दरस अगम्म अपारा। गुरसिख आत्म ना होए रंड, सदा सुहागण विच संसारा। आप वड्याए विच खण्ड ब्रह्मण्ड विच वरभण्ड जो जन निहकलंक चरन निमस्कारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा धाम एक आप रखाए आपणे चरन दुआरा। सचखण्ड चरन द्वार। चरन द्वार सच्चा घर बाहर। सच्चा दरबार सच्चा घर बाहर। प्रभ दरबार जन देवे तार। जन देवे तार, ना आवे हार। ना आवे हार, प्रभ पावे सार। प्रभ पावे सार, जुगो जुग प्रभ साचे दी साची कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोई थान सुहाए जित चल आए दरबार। वड दरबारी वड संसारी। वड भण्डारी आप गिरधारी। जोत निरँकारी वड सिक्दारी। सृष्ट सबाई करे चरन पनिहारी। मात जोत प्रगटाए, निहकलंक नरायण नर अवतारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप वजाए सोहँ डंक चिट्टे अस्व अस्वारी। चिट्टा अस्व सच अस्वारा। जोत सरूप जोत निरँकारा। सत्त सफेद आप उधारा। सत सत सत काले खड़े दुआरा। वड रथबाण जगत मुरारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त ना पारावारा। आपे राथा आपे साथा आपे नाथा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सदा तेरे संग साथा।
प्रभ का संग आत्म संगीत। प्रभ अबिनाशी साचा मीत। एका बख्शे चरन प्रीत। दिवस रैण सद रसना चीत। मानस जन्म कलिजुग जीत। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका मिल्या साचा मीत। मित्र प्यारा जोत निरँकारा। शब्द अधारा सबाई सृष्ट पसारा। एका देवे सच दुआरा। साची भिख्या आप सोहँ देवे नाम अधारा। पूरन इच्छया आप करावे आत्म देवे दरस अपारा। गुरसिख रक्खया आप करावे, सोहँ उठावे खण्डा दो धारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप शब्द अधारा। सोहँ खण्डा आप उठाया। वरभण्डी वरभण्ड समाया। खण्ड ब्रह्मण्ड देवे उलटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा भेख वटाया। वडा प्रभ भेख धार। कलिजुग जीवां करे विचार। साढे तिन्न हत्थ सीआं रक्खे विचार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बेमुखां मारे कर ख्वार। करे ख्वारी दुष्ट दुराचारी। हाहाकारी करे नर नारी। आत्म दु:ख लग्गा भारी। सोहँ करे प्रभ साची कारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप सदा सदा जोत अधारी। जोत अधार आपे रक्ख। जोत अकार आपे रक्ख। भगत उधार आपे रक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान देवे तार, गुरमुख साचे पति तेरी रक्ख। गुरसिख साचे राखे पति। आपे देवे साची मति। सोहँ देवे आत्म यति। साचा बीज बिजावे साचे वत्त। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी दया कमावे, चरन प्रीती देवे साचा नत्त। चरन प्रीती साचा नाता। आपे देवे साची दाता। सोहँ सतिजुग वडी करामाता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आप पछाता। आप पछाणे आपे जाणे। आत्म होई सुंञ मसाणे। कलिजुग जीव बाल अञ्याणे। माया ममता विच भुलाणे। साधां सन्तां संग ना भाणे। आदिन अन्ता ना कोई पछाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं जन्तां एका रंग समाणे। एका रंग आप समाया। जोत सरूपी लाहे माया। कलिजुग माया पोहे ना राया। आपे आप बणे गुरसिखां दाया। धन्न धन्न धन्न गुरसिख तेरी वड्आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निज घर वासी निज घर में पाया। गुर संगत आसा पूर कर। संसा रोग दुखड़े दूर कर। गुरमुख साचे आपणी चरन धूढ़ कर। सुघड़ स्याणे बाल अञ्याणे मूढ़्ह कर। आप चलाए आपणे भाणे, आत्म रंग गूढ़ कर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख आपणी धूढ़ कर। चरन धूढ़ सच भबूत। चरन धूढ़ आत्म सूत। चरन धूढ़ दुरमति मैल सभ धोत। चरन धूढ़ देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप खुल्हाए सर्ब सोत। चरन धूढ़ मस्तक लाओ। साचे लेख प्रभ दर लिखाओ। झूठा भेख जगत तजाओ। वेखा वेख ना प्रभ भुलाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भरम भुलेखे भुल ना जाओ। गुरसिखां सुणे आप पुकारा। दुक्खां भुक्खां सभ निवारा। आत्म जोत करे उज्जयारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस अपारा। साचा दर सच्ची अरदास। साचा सुख भया प्रभ साचा रक्खे वास। सोहँ साचा नाउँ
जप, आत्म वसूरे होण विनास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां गुरसिखां सद रक्खे पास। आपे जीव आप प्राना। आपे देवे चरन ध्याना। आप उपजावे आत्म ब्रह्म ज्ञाना। आप नुहावे साचे सर, अमृत आत्म वड महाना। आप खुल्हावे साचा दर, जिथ्थे वसे आप भगवाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिगुर साचा जोत सरूपी मेल मिलाना। जोत सरूपी मेल मिला के। गुरमुख साचा साक सज्जण सुहेल बणा के। प्रभ अबिनाशी आप आपणी दया कमा के। घनकपुर वासी साचा संग अंग निभा के। आत्म उतारे सर्ब उदासी, जोत सरूपी दीप जगा के। आप तजाए मदिरा मासी, उधरे सिँघ पाल सोहँ रसना गा के। सच प्रीती चरन रहरासी, मानस जन्म जाए सुफल करा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म कीनी दासी आपणी दया कमा के। दया कमाए हिरदे वस। साचा राह प्रभ जाए दस्स। गुरसिख प्रभ चरन आए नस्स। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाए कोट रवि ससि। आत्म जोत जगे महाना। मिल्या प्रभ भगत भगवाना। आपे देवे सोहँ साचा दाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख बणाए दे वड्याए चरन सुजाना। गुरसिख तेरी वड वड्याई। उच्च पदवी प्रभ दर ते पाई। साचा दर घर प्रभ आप वखाई। अवतार नर सच रघुराई। किरपा कर बूझ बुझाई। जोत धर भेव गूझ खुल्हाई। अन्तकाल ना आवे डर प्रभ साचा होए सहाई। धन्न धन्न धन्न गुरसिख महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे आप वड्याई। वडा दाता वडा माण। पूरन ब्रह्म करे पछाण। गुर गुरसिख गुर इक्क रंग समाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप गुरसिखां करे पछाण। चरन प्रीती किरपा कर। आप रखावे साचा घर। आप खुल्हाया आपणा दर। जिथ्थे वसे आपे हरि। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, करन करावणहार आपे सभ किछ रिहा कर। आप खुल्हाए दर दरवाजा। आप वजाए अनहद वाजा। प्रभ साचे सच साजण साजा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिखां दया कमाए गरीब निवाजा। आत्म इच्छया कूड़ी रास। साची भिच्छया ना होए पास। ना करे रच्छया जिस होया दास। लागे पिच्छया होए जम घर वास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द लिखाए सन्तन करे अन्तिम दास। सन्तन लेखा आप चुकाया। अन्तिम शब्द आप लिखाया। अन्तन अन्त दु:ख मिटाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जोत मिलाया। होए सन्त आत्म अधूरी। आत्म तृष्ना सदा वसूरी। दिवस रैण रैण दिवस आत्म रक्खे गरूरी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कराए, झूठे सन्तां खेल मिटाए, आप उठाए खूंडी भूरी। सन्त सन्त साध छड्ड झूठा माण। सन्त सन्त साध ना बण बाल अञ्याण। सन्त सन्त सन्त साचा कन्त पछाण । सन्त सन्त सन्त जीव जन्त देवे दु:ख महान । सन्त सन्त सन्त अन्तिम अन्त कराए आपणा आप पछाण। साधन संग झूठा रंग आत्म
नंग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिटाए आप खपाए प्रेत सरूपी जून कटाए। दर मन्दिर जो विच रहाए। विच कंदर जो दिस ना आए। वांग बन्दर आप नचाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी किरपा कर, बंधे आप बंधाए। आपे पांधे रस्ते पाए। थक्के मांदे प्रभ गले लगाए। आत्म अन्धे प्रभ दे सजाए। सोहँ गांउदे जीव क्यों दु:ख उठाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा सिर हत्थ टिकाए। आसा मनसा पूर कर। सन्ता खिडावा दूर कर। आपे चकना चूर कर। गुरसिख आत्म भरपूर कर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी नूरो नूर कर। गुण अवगुण ना प्रभ विचारे। जो जन आए चरन निमस्कारे। डुब्बदे पात्थर कलिजुग तारे। सोहँ देवे नाम जपावे आप खुल्हावे। सच दुआरे, जिथ्थे वसे आप निरँकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत अकारे। आत्म जोत होए प्रकाश। अज्ञान अन्धेर हो जाए विनास। गुरमुख साचा होया दास। रसना जपे स्वास स्वास। आप तजाए मदिरा मास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जोत जगाए आपणा आप दिखाए सद सद सद वसे पास। आत्म वास आप रखाए। गुरसिख हरस आप मिटाए। अमृत मेघ बरस प्रभ तृखा मिटाए। आप दिखाए आपणा दरस, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस जन दया कमाए। दरस देख आत्म अतीता। प्रभ आत्म शांत कराए सीतल सीता । प्रभ सति सति वरताए साचा मीता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ बीज बिजाए गुरमुख साचा आप आपणे जिहा कीता। आप आपणी सरन लगाया। तारन तरन आप अख्वाया। हरन फरन प्रभ आप खुल्हाया। एका वरम सोहँ आप लगाया। साचा कर्म निहकलंक सरनाया। मानस जन्म प्रभ साचे सुफल कराया। आप मिटाए भरम, जोत सरूपी जामा पाया। एका एक रखावे साचा ब्रह्म आपणा भेव प्रभ आप खुल्हाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म जिंदा आप तुड़ाया। आत्म मारे सोहँ बाण। गुरमुख साचे दर पछाण। दर घर देवे साचे माण। रसना गावे सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। सोहँ गाया सर्ब सुख पाया। आत्म तीर्थ नहाया। साचा सीरथ मुख चुआया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर जोत धर कँवल नाभ आप उलटाया । कँवल नाभ उलटा फुल्ल। जीव जन्त रहे भुल्ल। साचा अमृत रिहा डुल्ल। हत्थ ना आवे वड वड अनमुल्ल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस जन दया कमाए अमृत मुख चुआए, एका जोत करे रुशनाए ना कोई रहे भरम। आत्म जोत आप जगईआ। सोहँ साचा राग सुणईआ। आत्म साची जाग लगईआ। पूरन भाग प्रभ दरस दिखईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप चढ़ाए सोहँ साची नईआ।