पुस्तकालयभाग २

२४ सावण २००९ बिक्रमी माता बिशन कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

पाया गुर पूरा भगवन्त। पाया गुर पूरा गुणवन्त। पाया गुर पूरा, वड साधन सन्त। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदिन अन्त। पाया गुर पूरा, पाया सच दरबारा। पाया गुर पूरा, कलि आया निहकलंक अवतारा। पाया गुर पूरा, जन भगतां करे अधारा। पाया गुर पूरा, गुरसिखां करे प्यारा। पाया गुर पूरा, जोत सरूपी जोत निरँकारा। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारा। पाया गुर पूरा, शब्द अधार। पाया गुर पूरा, जोत निरँकार। पाया गुर पूरा, रूप अनूप अगम्म अपार। पाया गुर पूरा, जोत सरूपी किया अकार। पाया गुर पूरा, वरते वरतावे विच संसार। पाया गुर पूरा, मातलोक आया जामा धार। पाया गुर पूरा जीव आत्म करे ब्रह्म विचार। पाया गुर पूरा, सच दिसाया जिस घर बाहर। पाया गुर पूरा, एका एक एकँकार। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतार। पाया गुर पूरा, मोख द्वारी। पाया गुर पूरा, वड वड वड संसारी। पाया गुर पूरा, वड वड भण्डारी। पाया गुर पूरा, वड वड वड दरबारी। पाया गुर पूरा, तीन लोक सच्ची सिक्दारी। पाया गुर पूरा, जोत सरूपी पवण आहारी। पाया गुर पूरा, पवण उनन्जा सिर छत्र झुलारी। पाया गुर पूरा एका जोत निहकलंक नरायण नर अवतारी। पाया गुर पूरा, होए प्रकाश। पाया गुर पूरा, अन्ध अन्धेर जाए विनास। पाया गुर पूरा दर घर आए अबिनाश। पाया गुर पूरा जन भगतां होए दास। पाया गुर पूरा, छड्ड आया पताल अकाश। पाया गुर पूरा, सोहँ शब्द जपाए स्वास स्वास। पाया गुर पूरा गुरसिखां आत्म करे रास। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर सद बलि बलि जास। पाया गुर पूरा भिख्या धारी। पाया गुर पूरा निहकलंक नर अवतारी। पाया गुर पूरा, जुग चौथे राम अवतारी। पाया गुर पूरा, प्रगटाई जोत कृष्न मुरारी। पाया गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारी। पाया गुर पूरा, शब्द अमोला। पाया गुर पूरा, गुरसिखां बणाए सोहँ विचोला। पाया गुर पूरा, गुरसिखां सुणाए सोहँ साचा बोला। पाया गुर पूरा, आप अतुल सृष्ट सबाई बणया आपे तोला। पाया गुर पूरा, कलिजुग अन्तिम अन्त भेव जिस खोल्हा। पाया गुर पूरा, राजे राणयां करे चरन प्रभ गोला। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतार साचा शब्द गुर साचे बोला। पाया गुर पूरा, वड राजन राजा। पाया गुर पूरा, ग़रीब निवाजा। पाया गुर पूरा, वड ताजन ताजा। पाया गुर पूरा, सृष्ट सबाई जिस साजन साजा। पाया गुर पूरा, सोहँ शब्द वजाए अनहद वाजा। पाया गुर पूरा, सरन पड़े दी रक्खे लाजा। पाया गुर पूरा, जोत प्रगटाई विच देस माझा। पाया गुर

पूरा, सृष्ट सबाई कराए भाजा। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द उडावे साचा बाजा। पाया गुर पूरा, वड प्रबीना। पाया गुर पूरा, वड दाना बीना। पाया गुर पूरा, आप मिटाए मुहम्मदी दीना। पाया गुर पूरा, एका चोट लगावे चीना। पाया गुर पूरा, आप कराए आप तराए गुरमुख साचे जिउँ जल मीना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतार आपे जाणे आपणा कीना। पाया गुर पूरा वड गहर गम्भीर। पाया गुर पूरा, वड धीरन धीर। पाया गुर पूरा, वड पीरन पीर। पाया गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां मुख चुआए आत्म साचा सीरन सीर। पाया गुर पूरा, जोत निरँजण। पाया गुर पूरा, साचा साक सैण सज्जण। पाया गुर पूरा, चरन धूढ़ देवे साचा मजन। पाया गुर पूरा, बेमुख दर ते आए जाए भज्जण। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दर तेरे ते गज्जण। आया कलिजुग करन अख़ीर। सोहँ शब्द चलाया तीर। मेट मिटाए पीर फ़कीर। सृष्ट सबाई लथ्थे चीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वक्त चुकाए जगत मिटाए भगत तराए शक्त वखाए वक्त सुहाए आपे देवे साची धीर। पाया गुर पूरा, वड बली बलवाना। पाया गुर पूरा, वड वड मेहरवाना। पाया गुर पूरा, वड वड चतुर सुजाना। पाया गुर पूरा, एक जोत जगाए। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान। पाया गुर पूरा, विष्नूं भगवान। पाया गुर पूरा, सोहँ देवे साचा दान। पाया गुर पूरा, रसना जप जीव आत्म जोत जगे महान। पाया गुर पूरा, झूठा तोड़े जगत अभिमान। पाया गुर पूरा, एका देवे सोहँ वड गुणी निधान। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा सर्ब जीआं दा जाणी जाण। पाया गुर पूरा भगत रखवाला। पाया गुर पूरा, वड दीन दयाला। पाया गुर पूरा, जीव जन्त सर्ब प्रितपाला। पाया गुर पूरा, एक जोत जगाए बिरध बाल जवानां। पाया गुर पूरा, आत्म देवे सोहँ साची काना। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त साध सन्त जीव जन्त पूरन भगवन्त साचा कन्त जिस बणाई बणत होए आप रखवाला। पाया गुर पूरा, पूरन सच उपदेसा। पाया गुर पूरा दर खड़े ब्रह्मा विष्न महेषा। पाया गुर पूरा, देवे जोत सभ देवी देव गनेशा। पाया गुर पूरा, एका जोत जुगो जुग जोत सरूपी जगत प्रवेशा। पाया गुर पूरा कलि साचा भूपा। पाया गुर पूरा, जोत निरँजण सति सरूपा। पाया गुर पूरा, ना दीसे कोई रंग रूपा। पाया गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत करे प्रकाश सृष्ट सबाई होए अन्ध कूपा। पाया गुर पूरा, होए उज्जयारा। पाया गुर पूरा मिटे अन्ध अन्धयारा। पाया गुर पूरा खोल्हे दस्म दुआरा। पाया गुर पूरा आत्म झिरना झिरे अपारा। पाया गुर पूरा, एका शब्द उपजावे साची धुन्कारा। पाया गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगावे जोत निरँकारा।

पाया गुर पूरा जोत निरँकारी। पाया गुर पूरा, जोत सरूप सद निराहारी। पाया गुर पूरा प्रभ साचा सदा निराधारी। पाया गुर पूरा, जोती जोत अकारी। पाया गुर पूरा, सृष्ट सबाई पसर पसारी। पाया गुर पूरा, जीव जन्त देवे जोत अधारी। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दर दरबारी। पाया गुर पूरा, साचा दर। पाया गुर पूरा, आया साचे घर। पाया गुर पूरा, दरस दिखाए अवतार नर। पाया गुर पूरा, कर दरस गुरसिख साचा जाए तर। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत आत्म मेघ बरसाए साचा सर। पाया गुर पूरा, अनहद तूर। पाया गुर पूरा, सर्ब कला भरपूर। पाया गुर पूरा, आत्म देवे साचा नूर। पाया गुर पूरा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप वड सूरबीर। पाया गुर पूरा, वड सूरबीरा। पाया गुर पूरा, सोहँ शब्द चलाए तीरा। पाया गुर पूरा, चार कुन्ट कराए वहीरा। पाया गुर पूरा राणयां महांराणयां लाहे चीरा। पाया गुर पूरा, चार कुन्ट कराए वहीरा। पाया गुर पूरा, बेमुखां मुग्ध अन्जाणयां रुलाए वांग फ़कीरां। गुरमुख साचे सुघड़ स्याणयां सोहँ देवे आत्म धीरा। सिख साचे बाल अञ्याणयां मुख चुआए अमृत सीरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवानयां गुरमुख शांत कराए सरीरा। पाया गुर पूरा, वडभागा। पाया गुर पूरा, गुरसिख कलिजुग सोया जागा। पाया गुर पूरा, प्रभ साचे दी सरनी लागा। पाया गुर पूरा आत्म मैल धोए दागा। पाया गुर पूरा अनहद शब्द उपजाए साचा रागा। पाया गुर पूरा, भरम भउ जगत खउ गुरमुख साचे तेरे दर तों भागा। पाया गुर पूरा, सतिजुग लगाया जिस पहली माघा। पाया गुर पूरा, छेड़ छिड़ाए आप उठाए सोए जगाए थेह कराए पहले वाघा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द लिखाए सति वरताए, ना कोई मेट मिटाए, जो जन वेखे प्रभ वेख वखाए, भरम भुलेखे सर्ब कढ्ढाए, जो जन प्रभ दर आए चरन लागा। जोत सरूपी भरम चुकाए। आप लगाए आपणे लेखे। हँकारी दुष्ट दुराचारी विभचारी कोई रहण ना पाए। भगत उधारी जगत सुधारी जोत निरँकारी आपणा आप विच मात प्रगटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लिखाए भुगताए लिखाए वरताए लिखाए कराए लिखाए खपाए लिखाए मिटाए लिखाए उलटाए लिखाए भवाए लिखाए उठाए लिखाए भजाए लिखाए अन्ध अंध्यार आप कराए। लिखाए सञ्झ सवेर इक्क कराए। लिखाए जगत अन्धेर आप करवाए। लिखाए भेड़ भेड़ आप मरवाए। लिखाए गेड़ गेड़ विच आप ल्याए। लिखाए पीड़ पीड़ जीव पिड़ाए। लिखाए बीड़ बीड़ बीड़ आप उठाए। लिखाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कल आप वरताए। आप लिखाया भरम चुकाया। कर्म कमाया कलिजुग जीआं धर्म गंवाया। राम दास तेरा साचा घर, कलिजुग जीवां बेशरमी दा दर बणाया। आवण जावण पाप कमावण, नर नारी प्रभ साचा मनों भुलाया। पतित पावन जोत सरूपी रूप बावन कलि आया। कलि

अन्धेर मिटावण, गुर गोबिन्द लिख्त भविख्त सति वरतावण, सिँघ मलेश आप बणाया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि आपणा खेल आप रचाया। सर अमृत सच्चा दरबारा। कलिजुग तेरा अन्तिम अन्त वरतारा। कूड़ो कूड़ जीव अन्ध अन्धयारा। मूढ़्हो मूढ़्ह होए गंवारा। तेरे दर साचे घर, धीआं भैणां करन पति ख्वारा। आवे डर मानस जन्म गए हर, झूठा करन वणज वपारा। आपणा किया लैण भर, निहकलंक ल्या अवतारा। आप मिटाए साचा सर, लेख लिखाए अपर अपारा। दर पुजारी होयण ख्वारा। दुष्ट दुराचार मदिरा मास करन आहारा। साचा प्रभ सर्ब भुलाया, माया रूपी वणज वपारा। आपणा आप सर्ब वड्आया, पंचम भुल्लया गुर अवतारा। आपणा आप सर्ब रुलाया, आत्म होई सर्ब हँकारा। भरम भुलेखे आप भुलाया, निहकलंक कलि लै अवतारा। आपणा आप भेव छुपाया, उलटी कारे लाया दुष्ट दुराचारा। करे कराए जो मन भाया, प्रभ साचे दा सच विहारा। सोहँ शब्द प्रभ आप उठाया खण्डा दो धारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब मिटाए सर्ब खपाए रामदास तेरे दुष्ट दुराचारां। जगे जोत जगत निराली। प्रगटाए जोत दो जहान वाली। गुरमुख साचे प्रभ दर आयण देवे दरस आप बनवाली। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निर्मल जोत जोत सरूप जोती जोत निराली। कलिजुग जियां किस्मत खोटी। आप कटाए बोटी बोटी। मंगयां हत्थ ना आवे रोटी। उठावण ना देवे धोती टोपी। सृष्ट सबाई रहे सोती। जोत सरूपी खेल रचाए एका अग्न लगाए जोती। गुरमुख साचे आप तराए, कलिजुग माणक मोती। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द जपाए गुरसिख आत्म धोती। कलिजुग जीव भाग मन्द। कलिजुग जीव आत्म होए अन्ध। आत्म अन्ध अन्धेर विच रखाई माया कंध। प्रगटाए जोत ना लाए देर, जोत सरूपी लाए फंद। प्रभ साचा करे ना हेर फेर, मदिरा मास जो जन लायण गन्द। अग्न जोत लगाए एका वेर, मुख छुपाए दु:ख दवाए, गुरसिख तराए सुख उपजाए, भुक्ख मिटाए सतिजुग चढ़ाए साचे चन्द। कलिजुग जीव झूठ पसारा। एका सच्चा प्रभ साचे दा सच दुआरा। सृष्ट सबाई झूठा कच्च, घड़े भन्ने भन्नणहारा। अग्न जोत जायण मच्च, कलिजुग जीव दुष्ट दुराचारा। गुरसिख सोहँ नाम आत्म जाए रच, देवे दरस आप गिरधारा। जोत प्रगटाए सच्चो सच्च, आपे देवे मुक्त दुआरा। गुरमुख साचे जायण बच, चल आयण निहकलंक दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वरते वरतावे विच संसारा। कलिजुग जीव बूझ विचार। आपणा आप ना कलिजुग हार। साचा जाप ना मनों विसार। साचा तप रसन नाम करतार। कोटन कोट उतारे पाप, जन आए निहकलंक दरबार। सृष्ट सबाई माई बाप, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे पावे सार। कलिजुग जीव चल चल चल प्रभ द्वार। कलिजुग जीव मल मल साचा घर बाहर। कलिजुग जीव थल थल जल जल वसे आप करतार।

कलिजुग जीव घड़ी घड़ी पल पल प्रभ साचा लए विचार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बलि बलि बलि जो जन करे चरन निमस्कार। कलिजुग जीव आत्म रास। कलिजुग जीव प्रभ साचे दा होए वास। कलिजुग जीव आप कटाए गर्भवास। कलिजुग जीव अन्तकाल कलि ना होए नास। कलिजुग जीव सोहँ जप स्वास स्वास। कलिजुग जीव प्रभ साचा सद वसे तेरे पास। कलिजुग जीव महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां आपे होए दास। कलिजुग जीव बूझ विचार। कलिजुग जीव प्रभ साचा सच दरबार। कलिजुग जीव प्रभ साचा दर घर खाली भरे भण्डार। कलिजुग जीव प्रभ साचा माली, जीव जन्तां होए रख्वार। कलिजुग जीव महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म देवे शब्द अपार। कलिजुग जीव अन्तकाल कलि क्यों रूठा। कलिजुग जीव आपणे चढ़ा अनूठा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सदा सद मूठा। कलिजुग जीव आपे जाग। कलिजुग जीव आप बुझा आपणी आग। कलिजुग जीव प्रभ साचा चरन लाग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बणाए हँसों काग। हँसों काग आप बणाया। मानस जन्म दे जीव भुलाया। मदिरा मास मुख रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल प्रगट जोत बेमुखां दे सज़ाया। बेमुखां प्रभ दे सजाए। अग्न कुठाली जोत तपाए। वड भठयाली सोहँ भट्ठी प्रभ आप चढ़ाए। सच कुठाली सोहँ सुहागा साचा नाम गुरमुख आत्म आप लगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचो साच साचे हाट विकाए। गुरमुख साचे साचा हाट। सोहँ साचा नाम प्रभ दर खाट। हउमे रोग आत्म काट। प्रभ अबिनाशी सद वसे घट घट। सोहँ देवे साचा नाउँ गुरमुख साचे रसना रट। आप बहाए साचे थाउँ, साची जोत जगाए काया झूठे मट। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अगम्म अथाह, कर दरस गुरमुख साचे साचा लहणा, आत्म गहणा तीजे नैणां प्रभ दर साचे तों लैणां, जोत प्रगटाए अन्धेर मिटाए दरस दिखाए गुरमुख साचे तरस कमाए झट्ट। गुरमुख साचे तेरी उज्जल मति। प्रभ साचा तेरी आपे जाणे मित गत। सोहँ देवे आत्म साचा सति। आप बुझावे आप समझावे आप सवावे आप जगावे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे हिरदे वच। हिरदे वाचे आत्म राचे। आपे ढाले साचे ढांचे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा घर साचा वर अवतार नर गुरमुख साचे सरनी पर बेमुख दर आयण जायण नच्च। सुरत शब्द प्रभ मेल मिलाए। सुरत शब्द दे प्रभ आप जगाए। सुरत शब्द प्रभ भेव खुल्हाए। सुरत शब्द दे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी सेव लगाए। सुरत शब्द देवे सुर। सुरत शब्द मिलावे प्रभ साचे का दर धुर। सुरत शब्द देवे वाली घनकपुर। सुरत शब्द देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द उपजावे साची सुर। सुरत शब्द प्रभ जोत अधारा। सुरत शब्द प्रभ खोल्हे सच दुआरा। सुरत शब्द प्रभ साचा भरे भण्डारा। सुरत शब्द आप मिटाए गुरसिखां अन्ध

अन्धयारा। सुरत शब्द एका एक दिखाए ब्रह्म सरूप ब्रह्म अपारा। सुरत शब्द महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप खुल्हाए दिखाए आपणा दुआरा। सुरत शब्द गुरसिख जगाया। सुरत शब्द प्रभ मेल मिलाया। सुरत शब्द प्रभ खेल रचाया। सुरत शब्द शब्द सुरत सज्जण सुहेल आप अख्वाया। सुरत शब्द मेल कर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा दरस दिखाया। सुरत शब्द साची धुन। सुरत शब्द देवे वड वड रिख मुन। सुरत शब्द गुरमुख साचे आत्म खोल्हे सुन्न। सुरत शब्द देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे कलिजुग चुण। सुरत शब्द साचा रंग। सुरत शब्द साचा संग। सुरत शब्द आप दवाए दया कमाए गुरमुख साची मंग। सुरत शब्द आप चढ़ाए साचा रंग। सुरत शब्द देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई अंग संग। सुरत शब्द जोत जगा। सुरत शब्द दरस अमोघ दिखा। सुरत शब्द आत्म चिन्ता सोग मिटा। सुरत शब्द सोहँ शब्द आत्म देवे भोग लगा। सुरत शब्द देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दिवस रैण रैण दिवस सद सद रसना गा। सुरत शब्द खुल्ले कँवल। सुरत शब्द आत्म बवल। सुरत शब्द दरस दिखाए काहना सँवल। सुरत शब्द मेल मिलाए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई रिहा मवल। सुरत शब्द आप जगाता। सुरत शब्द सोहँ देवे साची दाता। सुरत शब्द आप दिखावे चरन प्रीती साचा नाता। सुरत शब्द गुरसिख तराए आपे आप बण जाए प्रभ साचा पित माता। सुरत शब्द महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मेल मिलाए बिधनाता। सुरत शब्द प्रभ मेल मिला के। सुरत शब्द प्रभ खेल वरता के। सुरत शब्द साचा प्रभ गुरमुख साचे दया कमा के। सुरत शब्द देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे चरन लगा के। सुरत शब्द चरन ध्याना। सुरत शब्द आत्म उपजे ब्रह्म ज्ञाना। सुरत शब्द आत्म जोत जगाए कोटन भाना। सुरत शब्द मेल मिलाए गुरमुख साचा आप पछाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द आप सुणाए काना। सुरत शब्द जीव जगाए। सुरत शब्द दीव जलाए। सुरत शब्द नींव रखाए। सुरत शब्द सीव रखाए। सुरत शब्द महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म तृष्ना सर्ब मिटाए। सुरत शब्द सच भण्डारा। सुरत शब्द गुरमुख साचा पावे गुर दरबारा। सुरत शब्द आप दिखाए रंग करतारा। सुरत शब्द शब्द सुरत एका धुन एका धुन्कारा। सुरत शब्द शब्द सुरत आप जगाए सर्ब संसारा। सुरत शब्द देवे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिलाए गुरमुख साचे कर प्यारा। चरन प्यार दु:ख निवार, भूक्ख विचार सूखम सूख आप गिरधारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ देवे साचा शब्द, गुरमुख साचे कर साचा वणज वपारा। सोहँ साचा वणज वपारा। सोहँ देवे ओअँ आप निरँकारा। ओअँ दोअँ एक सोहँ शब्द हुलारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप टिकाए सतिजुग साचे

विच मात संसारा। सोहँ वरते विच संसार। सोहँ दिया करते, कर्म विचार। सोहँ दिया धरते, धर्म सुधार। सोहँ मिलाए हरते, रसना जीव सद उचार। बेमुख जीव रहण दु:ख भरते, अन्तकाल कलि होयण ख्वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो जन आयण दर त,े प्रभ साचा देवे तार। सोहँ दिया साचा रस, आत्म जाए प्रभ साचा वस। सोहँ दिया साचा रस, साचा राह प्रभ जाए दस्स, धरत मात प्रभ साचा हस्स हस्स। सोहँ दिया साचा रस, वड करामात कलि अन्धेर मिटाए शब्द तीर चलाए कस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे तेरे हिरदे जाए वस। सन्त जनां प्रभ आप हलूणयां। आप मिटाए ताईआं धूणीआं। आप गवावे दु:ख मिटावे आंदरां लूहणीआं। आप चुकावे मुकावे खवावे सुक्कीआं अलूणीआं। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत प्रगटावे सन्त जनां जोत जगाए कराए सवाईआं दूणीआं । सन्त जनां जोत जगा । सन्त जनां दु:ख मिटा । सन्त जनां दरस अमोघ दिखा। सन्त जनां महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे पावे साचा राह। सन्त जणाए उठाए आप। सन्त जन जगाए आप। सन्त जन उपजाए आप। सन्त जन सोहँ शब्द सुणाए आप। सन्त जन आपे आप विच समाए आप। सन्त जन माई बाप अख्वाए आप । सन्त जन, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगाए आप । सन्त जनां साची सारा। सन्त जनां देवे शब्द हुलारा। सन्त जनां खोल्हे आपे आप दस्म दुआरा। सन्त जनां आपे आप उतारे पाप पहाड़ां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त जनां सद रक्खे प्यारा। सन्त जनां साचा प्यार। सन्त जनां प्रभ देवे तार। सन्त जनां एका एक दर एका घर बाहर। सन्त जनां महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बणाए साची सरकार। जन सन्त दूत पठईआ। जन सन्त साचा नाम रसना सूत कतईआ। सन्त जन जन सन्त एका रूप आप रखईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाई आप चढ़ाए साची नईआ। सन्त जनां साचा नाउँ। आप बहाए साचे थाउँ। आप दिसाए प्रभ साचा रूप अगम्म अथाहो। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, घनकपुर वासी बैकुण्ठ निवासी सद सद सद रसना गाओ। सन्त जनां प्रभ सारंगधर। सन्त जनां प्रभ आया घर अवतार नर। सन्त जनां प्रभ अबिनाशी दरस कर कलिजुग तर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच वरताए सच भण्डार लगाए आपे आप दवाए सच दातार। दया कमाए सृष्ट सबाई आए द्वार। एका साचा नाउँ भिच्छया पाए। आप खुल्हाया साचा दर, रुक्खे सुक्के रुक्खड़े प्रभ हरे कराए। बाल अञ्याणे भुक्खड़े, प्रभ तृप्त कराए। सुक्के होए मुखड़े, प्रभ अमृत मुख चुआए। आप उतारे दुखड़े, जो जन सरनाई आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म उपजाए सुक्खड़े आपे होए सहाए। रोग गया सोग गया। सोहँ साचा जोग प्रभ दर ल्या। अमृत रस साचा भोग प्रभ दर देवे करता कादर किरपा भया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं

भगवान, आप आपणी कीनी दया। रूख दूख भूख निवार। एका देवे जीव प्रभ साचा मोख द्वार। आप वसाए साचे घर बाहर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर किरपा देवे तार। किरपा कर अवतार नर। आत्म हरया कर। आप चुकाया सर्ब डर। भरम गंवाया आया साचे घर। कर्म कमाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी किरपा कर। किरपा धारी पैज संवारी। आए द्वारी चरन निमस्कारी। सद सद बलि बलि हारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म दुक्खां आपे करे कारी। आपे कारा आपे विहारा। आपे तारे तारनहारा। आपे देवे नाम अधारा। गुरमुख साचा रसना सेवे, प्रभ देवे दरस अपारा। प्रभ साचे दर साचे मेवे, सोहँ भरे भण्डारा। गुरमुख विरला कोई लेवे, प्रभ बणे आप वरतारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं का इक्क दातारा। इक्क दातार इक्क दाता। इक्क भतार इक्क भ्राता। एक पित एक माता। एक चित एका नाता। एक हित एका साता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका एक पुरख बिधाता। पुरख बिधाता एक। सर्ब ज्ञाता एक। भगत जनां आप पछाता एक। प्रभ साचा देवे दाता, सोहँ शब्द एक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि विरले गुरमुख पछाता, जिस रखाए चरन टेक। चरन टेक आप रखाए। एका एक आप दिसाए। वेखा वेख जगत भुलाए। लेखा लेख लिख लिख आप चुकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग वेख आपणी सरन लगाए। गुरमुख साचे आपे वेखे। आप लगाए आपणे लेखे। साची लिखाए आपे रेखे । सोहँ लगाए आत्म मेखे। खोल्हे लोयण गुरमुख साचा प्रभ अबिनाशी पेखे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, विरला गुरमुख दर तेरा पेखे। गुरमुख सो जिस दया कमाए। गुरमुख सो जिस चरन लगाए। गुरसिख सो जिस भरम चुकाए। गुरमुख सो जिस कर्म कमाए। गुरमुख सो जिस हरन फरन खुल्हाए। गुरसिख सो जिस तारन तरन दरस दिखाए। गुरमुख सो जिस मरन डरन भउ चुकाए। गुरसिख सो एका सरन निहकलंक रखाए। गुरसिख सो जिस आत्म द्वार बंक सुहाए। गुरसिख सो जिस आत्म सोहँ डंक आप वजाए। गुरमुख सो जिस जोत सरूप आत्म तनक लगाए। गुरसिख सो जिस आत्म मणक आप फिराए। गुरमुख सो एका जोत किणक टिकाए। गुरसिख सो चरन लाग इक्क जाए हो जिउँ राजा जनक तराए। गुरमुख सो महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस जन तन मन साचा धन सोहँ आत्म दे टिकाए। साचा प्रभ सच दरबारा। साचा प्रभ सच वरतारा। साचा प्रभ सच विहारा। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत भरे भण्डारा। साचा प्रभ वड भण्डारी। साचा प्रभ वड संसारी। साचा प्रभ जीव जन्त अधारी। साचा प्रभ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत मेघ वरसाए, मुख चुवाए आत्म करे कारी। गुर पूरा अमृत बरसदा। गुरमुख साचा बूंद स्वांती आत्म तरसदा। आपे आप मुख चुआए

शांत कराए अमृत मेघ प्रभ साचा बरसदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर किरपा पार उतारे जो जन चरन परसदा। गुर दरस आत्म तृप्तावे। गुर दरस आत्म सुख उपजावे। गुर दरस कँवल मुख खुल्हावे। गुर दरस गुर दर गुर किरपा कर अमृत बूंद मुख चुआवे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत चाढ़्हे रंगत दर आए मंगत आत्म तृखा बुझावे। आत्म तृखा होए दूर। अमृत आत्म जीव करे भरपूर। दिवस रैण रैण दिवस एका रहे सरूर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमावे जोत जगावे एका देवे साचा नूर। अमृत पिया निर्मल जीआ। आए दर किया हिया। प्रभ रखाए साची निया। आपे आप वरसाए अमृत मियां। गुरमुख साचे आत्म जोत जगाया दिया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पूर्ब लहणा गुरसिख दिया। आत्म दीपक देवे बाल। आपणा आप आप संभाल। आप दिसावे आत्म लाल। गुरमुख साचे विच्चों भाल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूप सदा सदा विच रिहा समाल। आपे आप समाए विच। आपे आप लगाए खिच। आपे आप आत्म देवे सिंच। आपे आप महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा बीज गुरसिख साचे बिजाए आत्म विच। सोहँ बीज आत्म बीजा। अमृत दे दे आपे सीजा। गुरमुख साचे मन तन भीजा। पूर कराए प्रभ तेरीआं रीझां। जोत प्रगटाए दर द्वार तेरे नित्त, खड़ा रहे तेरे आत्म दर दलीजा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दया कमाए गुरसिख समाए, अमृत बूंद मुख चुवाए, आप आपणे रंग समाए, इक्क कराए एका दूआ तीजा। एका दूआ तीआ एक कर। फेर दिखाए चौथा घर। आप खुल्हाए आत्म दर। जिथ्थे बैठा आपे वड़। अन्ध अन्धेर मुकाए डर। एका जोत जगाए हरि। एका जोत एका गोत गुरमुख गुरसिख इक्क जाए कर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटाए अवतार नर। गुर महिंमा अपर अपारी। जीव जन्त ना किसे विचारी। पारब्रह्म खेल न्यारी। कलिजुग होया भेखा धारी। छड्डी देह आप गिरधारी। जोत सरूप पवण सवारी। एका एकँकार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारी। पवण अस्वारा, शब्द अधारा, जोत अकारा, आप निरँकारा, सृष्ट पसारा, रूप अपारा, भूप सिक्दारा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचो साच लिखाए दिसाए सच दुआरा। गुर संगत पूरन आस कर। साध संगत सच धरवास धर। गुर संगत दुखड़े नास कर। साध संगत आत्म रास कर। साध संगत जाप रसन स्वास स्वास कर। गुर संगत आपणा दास कर। साध संगत जोत प्रकाश कर। गुर संगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मानस जन्म पास कर। गुर संगत सुणे पुकार। जन मंगत खड़े द्वार। लाए अंगत भरे भण्डार। आप तराए साची संगत निहकलंक अवतार। सोहँ चढ़ाए साची रंगत, आत्म देवे शब्द अधार। मानस जन्म ना होए भंगत, गुर संगत आई चरन द्वार। आत्म मिटाए रोग हँगत, सोहँ शब्द कराए जै जैकार।

महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर किरपा जाए तार। गुर संगत देवे पूरन फल। प्रभ अबिनाशी आए चल। जोत प्रगटाए ना लाए घड़ी पल। जो जन प्रभ दरस तिसाए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे दर तेरा बैठे मल। आत्म आस पूर कर। साचा गुरमुख साचे दर तेरा बैठा मल। साचा वास जोत सरूप धर। विच प्रभास चन्दन सरूर कर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा अवतार नर कर। किरपा करे नर अवतार। गुरमुखां पावे आपे सार। आपे देवे नाम अधार। दीपक जोत करे उज्जयार। साचा खेल सच पसार। साचा मेल निहकलंक नरायण नर अवतार । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जन भगत उधार। जन भगत उधार कर। आपे जाए साचे घर। जोत सरूप अवतार नर। दु:ख दर्द दूर कर। गुर संगत आत्म भरपूर कर। जोती जोत नूरो नूर कर। आत्म शब्द सरूर धर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोती जोत मिलाए बेमुख दर तों दूर कर।