पुस्तकालयभाग २

२४ सावण २००९ बिक्रमी रणजीत कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

वक्त चुकाए चार यारा। आपे आप करे ख्वारा। सोहँ धरे आप सिर आरा। उम्मत नबी रसूल दी, प्रभ करे दो फाड़ा। वेला अन्तिम अन्त कलि आ गया, बेमुखां कलि आई हारा। निहकलंक कलिजुग जोत प्रगटा ल्या, एक दिसावे साचा सच दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा आप नाउँ धरा ल्या, सोहँ शब्द चार कुन्ट कराए जै जै जैकारा। चार कुन्ट जै जै जैकार। झूठी सृष्ट आर ना पार। अन्तिम अन्त कलि बेमुखां डोबे प्रभ साचा अध विचकार। सोहँ शब्द मारे मार। खण्डा आप उठाए दो धार। कलिजुग जीव खपाए मुग्ध गुवार। गुरमुख साचे आण तराए, जिन बख्शे चरन प्यार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत जगाए, चार कुन्ट मिटाए अन्ध अंध्यार। अन्ध अन्धेर आप मिटाए। जोत अधार जगत रखाए। इक्क अकार जोत कराए। विच संसार साचा नाउँ धराए। बेमुखां छुडाए घर बाहर, दर दर फिरन करन हाए हाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि आपणी जोत प्रगटाए। चार यार मुहम्मद संग। अन्तकाल प्रभ साचे कीने नंग। सदी चौधवीं होई भंग। अहिमद मुहम्मद दर साचे मंगी मंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिटाए आप खपाए रसना लायण जो गन्द। चार यार वड सिक्दार। कलिजुग कूड़ कूड़ सिक्दार। कलिजुग कूड़ कूड़ कूड़ दरबार। कूड़ मुहम्मद होया, कूड़ मुहम्मद बोया, प्रभ साचा मारे शब्द मार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि बेमुखां जाए सँघार। आप सँघारे दुष्ट दुराचारे। मात जोत धरे गिरधारे। ज़ात पात प्रभ सर्ब निवारे।

एका नात गुर चरन दुआरे। एका दात सोहँ चार वरन प्रभ वरतारे। भेव मिटाए दोआ दोअँ, एका रंग रंगे करतारे। शब्द चलाए एका सोहँ, आप कराए जै जै जैकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी कल आप वरतारे। कलिजुग आया कल धार। कलि कल वरते, कलि कल धरते कलि कल सरते, अन्तकाल कलि कल आपे ढाहया । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीआं भरम भुलाया, झूठी पाए माया। मायाधारी करे ख्वारी। मायाधारी आत्म हँकारी। मायाधारी विषे विकारी। मायाधारी आत्म अन्ध अंध्यारी। मायाधारी दुष्ट दुराचारी। मायाधारी नित भोगे वेसवा नारी। मायाधारी प्रभ साचा दर दुरकारी। मायाधारी महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप कराए दर दर भिखारी। माया माण छड्डया भगवान। आत्म अभिमान भुल्लया गुण निधान। अन्तकाल कलि आई हान। प्रभ अबिनाशी जाणी जाण। आत्म हँकारीआं माया धारीआं प्रभ आपे करे पछाण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिटाए आप खपाए वड बली बलवान। मायाधारी माया मोह। मायाधारी आत्म ध्रोह। मायाधारी निमाणयां निताणयां कलि रिहा कोह। मायाधारी बिरधां बाल अञ्याणयां पीवे आत्म धोह। मायाधारी महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप मिटाए, लक्खो कक्ख बणाए, दर दर फिराए ना कोई देवे थाउँ। मायाधारी वड ज़ंजाला। मायाधारी आत्म कंगाला। मायाधारी दु:ख उपजाए सुख गंवाए गरीब निमाणयां बाला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी जोत प्रगटाए, आपणी सार समाला। मायाधारी झूठा भेख। मायाधारी माया मोह झूठा वेख। मायाधारी करे ख्वारी आप मिटाए झूठी रेख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि प्रगट जोत आप पछाड़े वेख वेख। मायाधारी आत्म अन्ध। मायाधारी दर दरवाजे होयण बन्द। मायाधारी आप कटाए बन्द बन्द। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उठाए सोहँ साचा संद। सोहँ आप उठाया। प्रभ साचे खेल रचाया। कलिजुग भेख मिटाया। निमाणयां निताणयां प्रभ साचे गले लगाया। वड वड सेठ सिठाणयां, प्रभ विच खाक रलाया। ना कोई दीसे बाणीआं, लहणा देणा सर्ब चुकाया। ना कोई मंगे किसे तों पाणीआं, देवणहार आप अख्वाया। सोहँ शब्द चलाए साची बाणीआं, सतिजुग साचा मार्ग लाया। राजे छड्डन राणीआं, सोहँ तीर प्रभ आप चलाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड वड जोधा सूरबीर आप अख्वाया। सतिजुग साचा मार्ग लाई। आप आपणी बणत बणाई। साध सन्त प्रभ सति उपजाई। आपे आप साचा कन्त अख्वाई। सतिजुग साची बणत बणाई। चार वरन अन्त कराई। इक्क बरन जगत टिकाई। झीवर छीबा नाई प्रभ इक्क कराई। ऊँच नीच ज़ात पात कोई रहण ना पाई। एका ब्रह्म जोत सरूप, एका ब्रह्म जीव रखाई। एका धर्म एका कर्म प्रभ साचा आप चलाई। गुरमुखां देवे साचा जन्म, बेमुखां दे खपाई। आप दिखाए आप रखाए आपणी सरन, सिर

आपणा हत्थ टिकाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे साची बणत बणाई। सतिजुग साचा जगत धर। आपे देवे साचा वर। आप खुल्हावे साचा दर। सोहँ वस्त पावे अवतार नर। गुरमुख साचा आवे जावे प्रभ दए भण्डारे भर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन धूढ़ नहावे मानस जन्म सुफल दए कर। सतिजुग साचा मात धराया। आप आपणा कर्म कमाया। सच धर्म दी नींह रखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा मार्ग लाया। आपणा मार्ग आपे लाए। सोहँ साचा नाम चलाए। अमृत आत्म साचा जाम पिलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी दया कमाए। सतिजुग देवे साची धीर। सोहँ मुख रखाए अमृत साचा सीर। अमृत मेघ आप बरसाए बजर कपाटी देवे चीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे आप कटावे तेरी आत्म भीड़। सतिजुग साचा जगत रक्ख। गुरमुख साचे कीने वक्ख। सृष्ट सबाई होई भक्ख। गुरमुख साचे प्रभ साचे लए रक्ख। आपे बणे साचा सक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई अलक्खणा अलक्ख। बेमुख जीव होए भक्ख। आप कराए लक्खों कक्ख। घर घर दिसण लाउँदे भक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप कराए दर तों सक्ख। कलिजुग जीव जाग प्रभ आप जगाए। कलिजुग जीव जाग प्रभ चरन लगाए। कलिजुग जीव जाग प्रभ आत्म पाप धवाए। कलिजुग जीव जाग प्रभ साचा राग सुणाए। कलिजुग जीव जाग प्रभ आत्म आग बुझाए। कलिजुग जीव जाग प्रभ साचा दर ते आए। कलिजुग जीव जाग निहकलंक कलि जामा पाए। कलिजुग जीव जाग, प्रभ साचा डंक वजाए। कलिजुग जीव जाग, प्रभ राउ रंक इक्क कराए। कलिजुग जीव जाग, प्रभ आत्म शंक मिटाए। कलिजुग जीव जाग, प्रभ चरन लाग पूरन भाग, प्रभ साचा दरस दिखाए। उठ जीव जाग, प्रभ दरस दिखाए। जो जन रहे तरस, प्रभ आत्म तृखा मिटाए। उठ जीव जाग, प्रभ आत्म भुक्ख गंवाए। उठ जीव जाग, प्रभ सुक्के रुक्खड़े हरे कराए। उठ जीव जाग बाल अञ्याणे कुक्खड़े, प्रभ सोहँ शब्द जणाए। उज्जल कराए मुखड़े, जो जन सरनाई आए। उठ जीव जाग प्रभ मिटाए दुखड़े, जो जन सोहँ रसना गाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाए। उठ जीव जाग साचा सुण राग, आत्म धो दाग़, तृखा तृष्ना बुझा आग, प्रभ हँस बणाए काग, आप पकड़े तेरी वाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दिवस रैण रैण दिवस सदा सदा सद रिहा जाग। उठ जीव जाग, प्रभ आ दर। उठ जीव जाग मल साचा घर। उठ जीव जाग, देवे नाम साचा वर। उठ जीव जाग, देवे थां थिर घर। उठ जीव जाग, चरन लाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी साचा हरि। उठ जीव जाग आत्म रंग। उठ जीव जाग प्रभ साचे दा साचा संग। उठ जीव जाग अमृत झिरना झिराए प्रभ आत्म गंग। उठ

जीव जाग, अन्तकाल कलि दर आए, मूल ना संग। उठ जीव जाग अमृत झिरना झिराए साचा दरस दान दर मंग। उठ जीव जाग वेला अन्त बण साचा सन्त देवे वड्याई विच जीव जन्त। जिन बणाई तेरी बणत साचा दरस दान दर मंग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, होए सहाई सदा अंग संग। कलिजुग जीव उठ उठ उठ क्यों सोया। कलिजुग जीव रुठ रुठ रुठ क्यों प्रभ अबिनाशी खोया। कलिजुग जीव प्रभ साचा तुठ तुठ तुठ दर द्वार आण खलोया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत निरँजण भय भञ्जण आदि अन्त सदा नवां नरोया। कलिजुग जीव उठ जाग प्रभ दया धारी। कलिजुग जीव उठ जाग, ना होए ख्वारी। कलिजुग जीव उठ जाग, साचा सुण कन्न राग, दिवस रैण रहे खुमारी। कलिजुग जीव उठ जाग साचा बण वणज वपारी। कलिजुग जीव उठ जाग, सोहँ खट आत्म लाल, ना पासा दिसे हारी। कलिजुग जीव उठ जाग महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत प्रगटाई। वज्जी वधाई सुणे लोकाई। दिस ना आई, जोत सरूप गुरसिख समाई। आवण जावण खेल रचाई, पतित पावन आप अख्वाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब थांईं होए आप सहाई। उठ जीव जाग ,कलजग मूढ़्ह। उठ जीव जाग, प्रभ देवे चरन धूढ़। उठ जीव जाग, प्रभ आत्म चढ़ाए रंग गूढ़। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे देवे आपणी चरन धूढ़। चरन धूढ़ मस्तक लाओ। पूर्ब लहणा प्रभ दर पाओ। सोहँ गहणा आत्म कंठ चढ़ाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे विच्चों पाओ। सोहँ कहणा साचा गहणा। सोहँ कहणा प्रभ खुल्हावे तीजे नैणां। गुरमुख साचे अन्तकाल कलि, निहकलंक तेरे दर ते बहणा। बेमुख कलिजुग जीवां भाणा प्रभ साचे दा सिर ते सहणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वहाए वहन्दे वहणा। उठ जीव जाग कलि, प्रभ लाज रखाए। उठ जीव जाग कलि, प्रभ साजन साज आप अख्वाए। उठ जीव जाग कलि, प्रभ राजन राज अख्वाए। उठ जीव जाग कलि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे रंग रंगाए। जीव जगंता प्रभ भगवन्ता। जोत जगाए साधन सन्ता। कलिजुग जीवां माया पाए बेअन्ता। ना होए मिलावा साचे कन्ता। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति तेरी वड्याई, भेव कोई ना पाई प्रभ साचा आदिन अन्ता। आदि अन्त प्रभ साचा एक। साधन सन्तां प्रभ एका टेक। जीव जन्तां दर आया, प्रभ करे बुध बिबेक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका एक। एकँकार एका जोत जगाए। जुगो जुग विच मात दे आए। नित नवित्त जामा पाए। भगतन हित भेख वटाए। साचा मित आप अख्वाए। सृष्ट सबाई जित, एका नाउँ डंक वजाए। सर्ब सृष्ट मात पित, राउ रंक रंक राउ इक्क कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अंग अंग अंग संग संग संग गुरमुख साचा संग रखाए। साचा अंगी साचा संगी। साचा जंगी साचा रंग आप कराए बहु रंगी।

साची दात गुरमुख साचे साचा दरस दान दर मंगी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप रखाए आपणे अंगी। गुर संगत प्रभ साचा गाया। दर घर साचे सेव कमाया। गुर संगत गुर दया कमाया। आप आपणी कारे लाया। गुर संगत कलि नाउँ वड्आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे दर बहाया। आए दर चरन हज़ूरे। आसा मनसा प्रभ साचा पूरे। आत्म संसा होए दूरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां आप उतारे सगल वसूरे। गुर संगत गुर दर सेवा। गुर संगत पाया प्रभ अलख अभेवा। गुर संगत प्रभ साचा देवे साचा मेवा। गुर संगत प्रभ आप वड्याए वड देवी देवा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस जन रसना सेवा। गुर संगत गुर धाम न्यारा। गुर संगत देवे प्रभ साचा घर बाहरा। गुर संगत लेवे सोहँ अधारा। गुर संगत प्रभ आत्म कढ्ढे विकारा। गुर संगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे देवे सहारा। गुर संगत प्रभ रक्खे माण। गुरसिख गुर संगत राह साचा जाण। गुर संगत प्रभ करे पछाण। गुर संगत प्रभ वड मेहरबान। गुर संगत प्रभ पाए सोहँ साची आण। गुर संगत प्रगट जोत शब्द सुणाए कान। गुर संगत बख्शे एका चरन ध्यान। गुर संगत देवे आत्म ब्रह्म ज्ञान। गुर संगत गुर पूरा पाया, गुणवन्त गुणी निधान। गुर संगत आत्म तृप्ताया सोहँ मिल्या साचा नाम मेघ सावण। गुर संगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उपजाए आप चलाए जोत सरूपी स्वास पवण। गुर संगत आए सच दुआरा। गुर संगत देवे प्रभ साचा नाम अधारा। गुर संगत हरि दर घर पाए साचा कन्त प्यारा। गुर संगत गुरमुख विरला रल जाए सन्त प्यारा। गुर संगत प्रभ माण रखाए जोत सरूप जोत निरँकारा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर अवतारा। गुर संगत गुण आप विचारे। गुर संगत प्रभ आपे तारे। गुर संगत प्रभ एका देवे शब्द अधारे। गुर संगत सोहँ लगाए जै जै जैकारे। गुर संगत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे खड़ा दुआरे। आपे आए चल द्वार। प्रभ साचा सद बलि बलि हार। दर घर आए पाए सार। गुर संगत प्रभ जाए तार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे पाए सर्ब सार। गुर संगत गुर साचा पाया। गुर संगत प्रभ भउ चुकाया। गुर संगत सोहँ साचा दाओ लगाया। गुर संगत सार पासा आप जणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा मेल मिलाया। गुर संगत गुर दरबारे। गुर संगत प्रभ काज संवारे। गुर संगत प्रभ साचा रसन उचारे। गुर संगत, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप बणे वरतारे। गुर संगत प्रभ माण रखाया। गुर संगत प्रभ आण रखाया। गुर संगत निताणयां ताण होए सहाया। गुर संगत, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप बणे दाई दाया। गुर संगत देवे साचा वर। दु:ख दर्द प्रभ जाए हर। एका एक जाए कर। निहकलंक जोत धर। गुरमुखां मन वज्जी वधाई, प्रभ साचा

जाए सच घर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भिनंड़ी रैण सुहाई, गुरसिखां दिया साचा वर। भिन्नी रैनड़ीए प्रभ दया कर। भिन्नी रैनड़ीए प्रभ जाए साचे घर। भिन्नी रैनड़ीए आप सुहाया साचा दर। भिन्नी रैनड़ीए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान अन्त ना पारावर। भिन्नी रैनड़ीए प्रभ वक्त सुहाए। भिन्नी रैनड़ीए प्रभ जगत सवाए। भिन्नी रैनड़ीए गुरसिखां प्रभ भगत बणाए। भिन्नी रैनड़ीए गुरसिखां सोहँ साची जुगत बताए। भिन्नी रैनड़ीए महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे मुक्त कराए। भिन्नी रैनड़ीए तेरा वक्त सुहेला। भिन्नी रैनड़ीए प्रभ साचे कराया मेला। भिन्नी रैनड़ीए आप सुहाया साचा वेला। भिन्नी रैनड़ीए, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूपी जोत धर, अचरज खेल पारब्रह्म कलि खेला। भिन्नी रैनड़ीए तेरे साचे गुण। भिन्नी रैनड़ीए साचा शब्द कन्न सुण। भिन्नी रैनड़ीए प्रभ उपजाए साची धुन। भिन्नी रैनड़ीए गुरमुख साचे सन्त उठाए आपणी सेवा लाए चुण। भिन्नी रैनड़ीए सर्ब रहे गाए प्रभ साचे दे साचे गुण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वड्याई गुरमुख आत्म पुन। पतित पुनीता परखे नीता साचा मीता आत्म जीता चरन प्रीता, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख साचा सीतल सांतक सीता। सांतक सीतल आप कर। सांतक सांतक मात धर। राजस तामस मिटाए हरि। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सति बणाए सर। किरपा कर किरपा कर किरपा कर। आत्म बुध साची धर। भरम भउ सर्ब हर। जन्म कर्म सुफल कर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जो जन भुल बख्शाए तेरे दर। दया कमा, मार्ग ला, राग उपजा, रोग मिटा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाड़ी बहत्तर लग्गी आग, अमृत मुख चुआ बुझा। नाड़ी बहत्तर किशना पक्ख। कर किरपा प्रभ साचे रक्ख। एका धर सिर हत्थ। साची दे शब्द वत्थ। सोहँ चढ़ा साचे रथ। आत्म दु:ख सारे मथ्था। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, महिंमा जगत अकथ्थ। आत्म अग्न जिउँ भान गगन। सोहँ लग्गा मुख साचा सगण। जोत सरूपी दीपक गुरसिख आत्म जगण। दिवस रैण रैण दिवस तेरे चरन रहे लगण। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर दे अमृत साचा सर, आप बुझाई लगाई अग्न। अग्न आग प्रभ साचे धो आत्म दाग़। एका बख्श चरन वैराग। पूरे गुर ला दर मेरे भाग। सोया जीव गया जाग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे तोड़े दुक्खां ताग। साचा शब्द आप लिखाया। आप आपणा धर्म कमाया। आत्म वरम सर्ब मिटाया। मानस जन्म सुफल कराया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत साचा मुख चुआया।