२ माघ २००९ बिक्रमी प्रेम सिँघ दे गृह पिण्ड बुग्घे
रक्ख चित पारब्रह्म, हरि काज संवारे। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि पैज संवारे। रक्ख चित पारब्रह्म, दूती दुष्ट प्रभ
आप सँघारे। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिखां आए घर अवतार नर पार उतारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे लेख लिखारे। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि गोबिन्द गोबिन्दा। रक्ख चित पारब्रह्म, वड सुरपति राजे इन्दा। रक्ख चित पारब्रह्म, जुगो जुग विच मात जोत रखंदा। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ अबिनाशी सच खेल वरतन्दा। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिखां प्रभ सद बख्शिंदा। रक्ख चित पारब्रह्म, बेमुख दुष्ट खपाए दर आए जो करन निंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि एकँकार जोत अधार पसर पसार सृष्ट सबाई इक्क अधार रखंदा। सृष्ट सबाई इक्क अधारे। एका जोत प्रभ करतारे। जोती जोत सरूप एका एकँकारे। वड भूपन भूप खड़े रहण दुआरे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सति सरूप, सति पुरखां पार उतारे। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस देह बणाई। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस हत्थ वड्याई। रक्ख चित पारब्रह्म, पवण रूपी स्वास चलाई। रक्ख चित पारब्रह्म, रक्त बूंद तन उपजाई। रक्ख चित पारब्रह्म, एका इक्क आकार पंज विकार अट्ठ धार नौं द्वार प्रगट दसवां गुप्त रखाई। रक्ख चित पारब्रह्म, जोत सरूप ल्या अवतार, मातलोक आया जामा धार, निहकलंक नरायण नर अवतार, बेमुखां जाए सँघार, गुरसिखां जाए तार, जिस साची बणत बणाई। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म होए उज्जयारा। रक्ख चित पारब्रह्म, हउमे रोग गया दु:ख भारा। रक्ख चित परब्रह्म, जोग सच गुर चरन दुआरा। रक्ख चित पारब्रह्म, पावे दरस परमेश्वर जगतेश्वर महेश्वर रखेश्वर गुरसिख पूरन पुरख अपारा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप खुल्हाए गुरसिख दस्म दुआरा। रक्ख चित पारब्रह्म, गुर देवे धीर। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग प्रगटे वड पीरन पीर। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग माया कट्टे गलों जंजीर। रक्ख चित पारब्रह्म, अमृत गुरसिखां प्याए साचा सीर। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द चलाए आत्म तीर। रक्ख चित पारब्रह्म, बजर कपाटी देवे चीर। रक्ख चित पारब्रह्म, औखी घाटी आप चढ़ाए देवे अमृत साचा नीर। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड दाता गहर गम्भीर। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन आसा। रक्ख चित पारब्रह्म, दु:ख लग्गे ना मासा। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ देवे दरस पुरख अबिनाशा। रक्ख चित पारब्रह्म, सर्ब जीआं हरि घट घट रक्खे वासा। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म दीपक जोत करे प्रगासा। रक्ख चित पारब्रह्म, अनन्द विनोद सर्ब गुणतासा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां करे बन्द खुलासा। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ भए दयाला। रक्ख चित पारब्रह्म, देवे दरस गुर गोपाला। रक्ख चित पारब्रह्म, किरपा करे भगत वछल आाप कृपाला। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द जपावे आत्म दिखावे साची धर्मसाला। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द पाए गल माला। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख तेरी पूरी
होए घाला। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म तोड़े सर्ब जंजाला। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कलिजुग अन्तिम अन्त सोहँ शब्द देवे सुखाला। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि इक्क रघुराई। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस जीव जोत जगाई। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस जीव निर्मल देह कराई। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जिस हत्थ तेरी वड्याई। रक्ख चित पारब्रह्म, वड गुण गुणावान। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन जोत इक्क भगवान। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस उपाए तीन लोक सच अस्थान। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस उपाए लक्ख चुरासी जिस दा दिया जीव जन्त सभ खाण। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सर्ब जीआं दा जाणी जाण। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन भगवन्ता। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ माण दवाए गुरसिख विच साधन सन्तां। रक्ख चित पारब्रह्म, देवे दरस आदन अन्ता। रक्ख चित पारब्रह्म, मेल मिलाए हरि साचे कन्ता। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द विच मात वरतंता। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस बणाई तेरी बणता। रक्ख चित पारब्रह्म, जीव अधारी। रक्ख चित पारब्रह्म, भुल्ले जीव सर्ब संसारी। रक्ख चित पारब्रह्म, भव सागर अन्त देवे तारी। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ देवे शब्द ख़ुमारी। रक्ख चित पारब्रह्म, आप बहाए सच दरबारी। रक्ख चित पारब्रह्म, शब्द सरूपी किला कोट रिहा उसारी। रक्ख चित पारब्रह्म, सभ दे अंदर तेरी सच अटारी। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख आपणी हत्थीं तेरी पैज संवारी। रक्ख चित पारब्रह्म, वेले अन्त उठाए, लै जाए चरन द्वारी। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख हरि आप उठाए गोद जिउँ मात बालक प्यारी। रक्ख चित पारब्रह्म, आप जगाए आप उठाए आप हसाए जोत जगाए अचरज खेल न्यारी। रक्ख चित पारब्रह्म, छुट्टे रोग जगे जोत अगम्म अपारी। रक्ख चित पारब्रह्म, आप बहाई सचखण्ड सच धाम सच नाम सच काम सच राम सच शाम एका जोत जगे निहकलंक अवतारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर जोत धर, गुरसिखां बहाए साचे खण्ड साचे घर सच्ची अटारी। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि लाज रखाए। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि घर दिखाए। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि घर घर हर लै जाए। रक्ख चित पारब्रह्म, दर दर हरि हरि दर बहाए। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग तर पावे हरि, ना आवे डर, एका मिल्या अवतार नर, शब्द उडारी गुरसिख उठावे। रक्ख चित पारब्रह्म, भरम निवारी, गुरसिख तारी सच दरबारी सच धाम बहाए। रक्ख चित पारब्रह्म, एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका गोत गुरसिख अन्त जोती जोत मिल जावे। रक्ख चित पारब्रह्म, सदा अभेदा। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ अबिनाशी सद अछल अछेदा। रक्ख चित पारब्रह्म, भेव ना पाया हरि चार वेदा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ना दिसे विच कतेबा। रक्ख
चित पारब्रह्म, जिस जोत जगाई। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस सृष्ट उपाई। रक्ख चित पारब्रह्म, तीनां लोआं करे रुशनाई। रक्ख चित पारब्रह्म, खण्डां वरभण्डां ब्रह्मण्डां इक्क रंग समाई। रक्ख चित पारब्रह्म, अकाश पताल मात सर्ब थाँईं होए सहाई। रक्ख चित पारब्रह्म, जल थल थल जल जो रिहा समाई। रक्ख चित पारब्रह्म, घड़ी घड़ी पल पल रिहा लेख लिखाई। रक्ख चित पारब्रह्म, जुगो जुग जोत सरूप हरि रिहा भेख वटाई। रक्ख चित पारब्रह्म, देख देख वेख वेख भेख भुल ना जाई। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ साचा सिख साचे सद दे वड्याई। रक्ख चित पारब्रह्म, जीव भाण्डा काचा कलिजुग भज्ज ना जाई। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस साजन साजा, वड राजन राजा, वड काजन काजा, जोत प्रगटाई विच देस माझा, अनहद धुन दे उपजाई। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द वजावे वाजा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस देवे सो जन प्रभ दर ते पाई। रक्ख चित पारब्रह्म, सच सज्जण सुहेला। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस विछड़यां कराया कलिजुग मेला। रक्ख चित पारब्रह्म, अचरज खेल पारब्रह्म कलि खेला। रक्ख चित पारब्रह्म, बेमुखां बेड़ा शौह दरयाए ठेला। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा सज्जण सुहेला। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख साची मति। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख कदे ना टुट्टे आत्म यति। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ लै साचे हट्ट। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रगट जोत कलिजुग देवे साची मति। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप बंधावे धीरज सति। रक्ख चित पारब्रह्म, सदा अतीता। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि मिल्या साचा मीता। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि देवे दर्शन बख्शे चरन प्रीता। रक्ख चित पारब्रह्म, बेमुखां परखे नीता। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस चरन लाग धोत दाग़, पापी होण पतित पुनीता। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान मानस जन्म गुरसिख जग जीता। रक्ख चित पारब्रह्म, सच उपदेश। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ जुगो जुग करदा आया वेस। रक्ख चित पारब्रह्म, ब्रह्मा विष्न महेष सद करन आदेस। रक्ख चित पारब्रह्म, विच मात कलिजुग विच सिख प्रवेश। रक्ख चित पारब्रह्म, वड दाता वड मृगेश। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस वखाया साचा वेस। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस दरस दिखाया, भरम चुकाया, मेल मिलाया, जोती साचा दीप जगाया, गुर चरन सेव कर केस। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द गुरसिखां सुणाए साचा संदेश। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग जीव। रक्ख चित पारब्रह्म, अमृत नाम गुर दर पीव। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म सच्ची जगाओ दीव। रक्ख चित पारब्रह्म, आपणी आप रखाओ नीव। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान चरन लाग उपजे राग पूरे भाग, गुरसिख सदा जग जीव। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ साची जोती। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख
बण जाए साचा मोती। रक्ख चित पारब्रह्म, दुरमति मैल जाए धोती। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म जगाए प्रभ साचा सोती। रक्ख चित पारब्रह्म, एका एक एक अनेक करे बुध बिबेक, इक्क मिलाए एका जोती। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख मिलाए जोतन जोती। रक्ख चित पारब्रह्म, गुर दया धारे। रक्ख चित पारब्रह्म, आप बहावे चरन दुआरे। रक्ख चित पारब्रह्म, पावे दरस अगम्म अपारे। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन कर्म विच संसारे। रक्ख चित पारब्रह्म, सच धाम कलि साची कारे। रक्ख चित पारब्रह्म, अनहद शब्द उपजे साची धुन्कारे। रक्ख चित पारब्रह्म, खुल्ले सुन्न काया महल मुनारे। रक्ख चित पारब्रह्म, निर्मल जोत होए उज्जयारे। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब जीआं अधारे। रक्ख चित पारब्रह्म एका ओट। रक्ख चित पारब्रह्म, हउमे विच्चों कढ्ढे खोट। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द लगावे साची चोट। रक्ख चित पारब्रह्म, कदे ना आवे कलिजुग तोट। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उतारे गुरसिख तेरे पापन कोट। कोट पाप उतार गुरसिख तारया। किरपा कर हरि आप, बहावे सच द्वारया। सोहँ देवे साचा जाप, मात साचा राह चला रिहा। जोती प्रगटाई नर हरि हरि नर आप, सृष्ट सबाई लेख लिखा रिहा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भरम भुलेखा सर्ब मिटा रिहा। रक्ख चित पारब्रह्म, क्यों आपणा मूल गवा रिहा। रक्ख चित पारब्रह्म, क्यों भुल वक्त खुहा रिहा। रक्ख चित पारब्रह्म बेमुख हो क्यों मुख भुवा रिहा। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख रसना जप अमरापद हरि दवा रिहा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब थाँईं माण दुवा रिहा। रक्ख चित पारब्रह्म, सभ थान थनँतर। रक्ख चित पारब्रह्म, सद वसे पताल गगनंतर। रक्ख चित पारब्रह्म, आवे जावे किसे तरावे किसे डुबाए जुगां जुगन्तर। रक्ख चित पारब्रह्म, बेमुखां भुलावे, गुरसिखां तरावे, साचे मार्ग लावे, साचा नाम जपावे सोहँ साचा मन्त्र। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस बणाई तेरी बणतर। रक्ख चित पारब्रह्म, साचा रस भोग। रक्ख चित पारब्रह्म, कदे ना होए विजोग। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ देवे दरस अमोघ। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द देवे साचा जोग। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ सोहँ शब्द देवे साचा चोग। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिखां चुगाए सोहँ चोग। रक्ख चित पारब्रह्म, रक्खे लाज। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ देवे सिर ताजां ताज। रक्ख चित पारब्रह्म, लोक परलोक संवारे काज। रक्ख चित पारब्रह्म, छड्ड दुनियां झूठा राज। रक्ख चित पारब्रह्म, ना सोच कल्ह कि आज। रक्ख चित पारब्रह्म, वेला अन्त ना कोई जाणे, किस वेले होए भाज। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो रिहा साजन साज। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन प्रमोद। रक्ख चित
पारब्रह्म, शब्द लिखावे अगाध बोध। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग प्रगटे वड जोधन जोध। रक्ख चित पारब्रह्म, गुर चरन लाग आत्म सोध। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उठाए आपणी गोद। रक्ख चित पारब्रह्म, साचा गुसाईं। रक्ख चित पारब्रह्म, सद रसन ध्याई। रक्ख चित पारब्रह्म, जीव भुल ना जाई। रक्ख चित पारब्रह्म, सद रक्खे सरनाई। रक्ख चित पारब्रह्म, तोट कदे ना आई। रक्ख चित पारब्रह्म, दु:ख रहे ना राई। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि सुख दे उपजाई। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म तृष्ना भुक्ख दे मिटाई। रक्ख चित पारब्रह्म, मात कुक्ख सुफल कराई। रक्ख चित पारब्रह्म, उज्जल मुख जगत रह जाई। रक्ख चित पारब्रह्म, मिले वड्याई सभनीं थांईं। रक्ख चित पारब्रह्म, साध संगत रक्ख भैणा माई। रक्ख चित पारब्रह्म, साध संगत जाण भैणा माई। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग मेल मिलाया जुगां जुग भैणां भाई। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेले अन्त गुरसिख पार लँघाए फड़ के दोवें बाईं। रक्ख चित पारब्रह्म, चतुर्भुज। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ चरनीं लुझ। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग अग्न विच ना भुज्ज। रक्ख चित पारब्रह्म, जीव आत्म मैल गंवाए गुझ। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द देवे साची धुज। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म भेव खुल्हावे गुझ। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख दरस दिखाए तुझ। रक्ख चित पारब्रह्म, जोती निरँकारी। रक्ख चित पारब्रह्म, सदा भगत उधारी। रक्ख चित पारब्रह्म, निरवैर निराहारी। रक्ख चित पारब्रह्म, जोत सरूप सदा निराधारी। रक्ख चित पारब्रह्म, मातलोक कलंकनिह अवतारी। रक्ख चित पारब्रह्म, जोत सरूप खेल अपर अपारी। रक्ख चित पारब्रह्म, साध संगत ना दिसे रंग रूप, आप भुलाया सर्ब संसारी। रक्ख चित पारब्रह्म, तीन लोक वड सिक्दारी। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई जिस पसारी। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग माया पाए अपर अपारी। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिखां बांहों पकड़ जाए तारी। रक्ख चित पारब्रह्म, साचा साहिब सद चरन निमस्कारी। रक्ख चित पारब्रह्म, सद बेऐब परवरदिगारी। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रक्खे लाज आप मुरारी। रक्ख चित पारब्रह्म, जीव जोत निरँजणा। रक्ख चित पारब्रह्म, सद दु:ख भय भंजना। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिखां देवे सोहँ शब्द नेत्र अंजना। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ साचा साक सैण सज्जणा। रक्ख चित पारब्रह्म, काया भाण्डा अन्तकाल भज्जणा। रक्ख चित पारब्रह्म, झूठा घर झूठी दर अन्त जिंदा वज्जना। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख तेरा अन्त बेड़ा बन्न्हणा। रक्ख चित पारब्रह्म, वेले अन्त भाई भैण मात पित कोई ना चले साक सैण सज्जणा। रक्ख चित पारब्रह्म, कर दरस अन्तिम अन्त गुरसिख तेरी आत्म रज्जणा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे
दर साचे घर जाए वड़, फेर मातलोक नहीं लज्झणा। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख अमोल। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख उतरे पूरे तोल। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ अबिनाशी सद वसे तेरे कोल। रक्ख चित पारब्रह्म, आत्म जिंदा खोल्ह। रक्ख चित पारब्रह्म, अनहद शब्द वजाए ढोल। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द सुणावे साचा बोल। रक्ख चित पारब्रह्म, तन मन धन गुर चरन घोल। रक्ख चित पारब्रह्म, कर दरस आत्म तैकुटी हिरदा खोल्ह। रक्ख चित पारब्रह्म, सतिजुग साची पौह फुट्टी, प्रभ अबिनाशी रिहा मुखो बोल। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरमुख साचा साचा नाम जायण लुट्टी, प्रभ अबिनाशी देवे हिरदा खोल्ह। रक्ख चित पारब्रह्म, जमदूत ना आवण कोल। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान मानस जन्म संवारे अनमोल। रक्ख चित पारब्रह्म, गुर साचा दीना। रक्ख चित पारब्रह्म, अमृत रस साचा पीना। रक्ख चित पारब्रह्म, साचा दाना बीना। रक्ख चित पारब्रह्म, मिले गुरसिख जिउँ जल मीना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणे जिहा कीना। रक्ख चित पारब्रह्म, साचा हरी। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस किरपा करी। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ पूरन आसा वरी। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस मात जोत धरी। रक्ख चित पारब्रह्म, निहकलंक अवतार नर हरी। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई दर दरी। रक्ख चित पारब्रह्म, माता गोद जिस खाली करी। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई मौत घर आप मिटाए लाए इक्क घड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख तराए बन्द कटाए दरस दिखाए दर आए खड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई अन्तकाल कलिजुग आप सवाए विच गौर मढ़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग रुत्त खिजां आप कराए कलिजुग जीव झड़न जिउँ पत्त झड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, महल मुनारे आप ढवाए, शब्द सरूपी खेल वरताए, इट्ट नाल इट्ट ना रहे खड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, आपणे भाणे विच समाए, घर घर जलाए, किसे घर ना दीसे इक्क कड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, साचा सच वरताए ना देर लगाए, सृष्ट सबाई परोए इक्क लड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, एका हुक्म वरताए, एका शब्द चलाए, एका मार कराए, कोई ना पीवे हुक्का नड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, साची कार कराए, मदिरा मासी मार खपाए, भंग पोसत किते रहे ना अड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, वड मेहरवान आप मिटाए सिगरट तमाकू पान, शब्द वाड़ कर खड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, साचा जगत धर्म मिले हरि पारब्रह्म, सोहँ शब्द लाए झड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन होए गुरसिख कर्म, रास आया मानस जन्म, आप मिटाए सभ भरम, गुरसिखां प्रभ दर आए खड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साध संगत प्रभ रसना जप, सद सरन पड़ी। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख ना वहण झूठे वहण। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ दरस दिखाए तीजे नैण। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ सोहँ देवे आत्म गहण। रक्ख चित
पारब्रह्म, गुरसिख गुर संगत बणाए भाई भैण। रक्ख चित पारब्रह्म, सतिगुर साचा आप बणे सज्जण साक सैण। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग माया खाए डायण। रक्ख चित पारब्रह्म, बेमुख लैण ना देवे चैन। रक्ख चित पारब्रह्म, बेमुखां सदा गुनाही रहण। रक्ख चित पारब्रह्म, वड वड्याई गुरसिख प्रभ दर ते लैण। रक्ख चित पारब्रह्म, भरम भुलेखे सर्ब लहण। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस जो जन रसना गायण। रक्ख चित पारब्रह्म, वड ऊँचन ऊँचा। रक्ख चित पारब्रह्म, वड सूचन सूचा। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग चार कुन्ट कराया कूचा। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख चरन जिउँ कुकड़ी खम्बां हेठ चूचा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड सूचन सूचा। रक्ख चित पारब्रह्म, त्रैलोकी नाथ। रक्ख चित पारब्रह्म, सगला साथ। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ चढ़ावे साचे राथ। रक्ख चित पारब्रह्म, आपे रक्खे दे कर हाथ। रक्ख चित पारब्रह्म, साचे लेख लिखावे माथ। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरा कदे ना टुट्टे साथ। रक्ख चित पारब्रह्म, एका जगदीस। रक्ख चित पारब्रह्म, छत्र झुलावे तेरे सीस। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई जाए पीस। रक्ख चित पारब्रह्म, भेव चुकाए बीस इकीस। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस गायण राग छतीस। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरी कोई ना करे रीस। रक्ख चित पारब्रह्म, कढ्ढे भरम भुलेखा। रक्ख चित पारब्रह्म, आप मिटाए पिछला लेखा। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ लगाए साची मेखा। रक्ख चित पारब्रह्म, आप लिखाए गुरसिख तेरी साची रेखा। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन परमेश्वर जोत सरूपी किया भेखा। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई आप भुलाई पाया भरम भुलेखा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा करे गुरसिख तेरे दर आए नेत्र पेखा। रक्ख चित पारब्रह्म, नैण मुँधारी। रक्ख चित पारब्रह्म, राम अवतारी। रक्ख चित पारब्रह्म, जोत सरुप शब्द उडारी। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द चार कुन्ट कराए जै जै जैकारी। रक्ख चित पारब्रह्म, तीन लोक एका करे अकारी। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द दे प्रभ वड भण्डारी। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख सोहण गुर चरन द्वारी। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा दर वडा दरबारी। रक्ख चित पारब्रह्म, वड दरबारा। रक्ख चित पारब्रह्म, वड पसारा। रक्ख चित पारब्रह्म, वड अकारा। रक्ख चित पारब्रह्म, कोई ना पावे सारा। रक्ख चित पारब्रह्म, आदि अन्त एका एकँकारा। रक्ख चित पारब्रह्म, विरले गुरमुख सन्त देवे दरस अपारा। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ देवे रंग करतारा। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस ने दिखाया आप आपणा सच दुआरा। रक्ख चित पारब्रह्म, कर दरस उतरे पार। रक्ख चित पारब्रह्म, मिटे हरस ना होए
ख्वार। रक्ख चित पारब्रह्म, कर तरस जाए तार। रक्ख चित पारब्रह्म, अमृत मेघ बरसाए साची धार। रक्ख चित पारब्रह्म, चरन धूढ़ इशनान कराए रोग सोग देवे उतार। रक्ख चित पारब्रह्म, रसना भोग रस विचार। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ देवे जोग कर्म विचार। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ साचा धर्म विच संसार। रक्ख चित पारब्रह्म, मानस जन्म उतरे पार। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर चरन कर गुरसिख निमस्कार। रक्ख चित पारब्रह्म, भाणे जाए ना टल। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई जाए हल्ल। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरमुख विरले रहण अटल। रक्ख चित पारब्रह्म, दर घर साचा गुरसिख मल्ल। रक्ख चित पारब्रह्म, दरगाह साची धाम अटल। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ दरस दिखाए ना लाए घड़ी पल। रक्ख चित पारब्रह्म, सृष्ट सबाई जाए छल। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख प्रभ आप उठाए जिउँ मालन फूलन डल। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरमुख आप तरे संसार, सागर जिउँ कँवल ऊपर जल। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द मुख लगावे गुरसिखां अमृत फल। रक्ख चित पारब्रह्म, पूरन भाग। रक्ख चित पारब्रह्म, आप मिटाए तृष्ना आग। रक्ख चित पारब्रह्म, गुरसिख गुर चरनी लाग। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे धोए तेरे पापां दाग़। रक्ख चित पारब्रह्म, सद चरन बल जाओ। रक्ख चित पारब्रह्म, अगम्म अथाहो। रक्ख चित पारब्रह्म, सद बेपरवाहो। रक्ख चित पारब्रह्म, अमरा पद पाओ। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ धन्न साचा नाम चढ़ाओ। रक्ख चित पारब्रह्म, अगाध बोध बोध अगाध अलख लखाओ। रक्ख चित पारब्रह्म, वड जोधन जोध भय सर्ब चुकाओ। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर आए दरस घर पाओ। रक्ख चित पारब्रह्म, हरि चाढ़्हे रंगत। रक्ख चित पारब्रह्म, प्रभ कट्टे भुक्ख नंगत। रक्ख चित पारब्रह्म, दूजे दर ना होवे मंगत। रक्ख चित पारब्रह्म, मानस जन्म ना होवे भंगत। रक्ख चित पारब्रह्म, कलिजुग अन्तिम पार लँघत। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस उपाए जीव जन्नत। रक्ख चित पारब्रह्म, तीन लोक जिस दी मन्नत। रक्ख चित पारब्रह्म, महिंमा जिस दी बड़ी अग्नत। रक्ख चित पारब्रह्म, जिस नूं ध्यायण सर्ब साध संनत। रक्ख चित पारब्रह्म, सोहँ शब्द सुणाए कन्नत। रक्ख चित पारब्रह्म, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप रलाए साची संगत।