पुस्तकालयभाग ५

१३ जेठ २०१२ बिक्रमी माता बिशन कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

शब्द जोग अपार विच जहानया। शब्द जोग अपार, पुरख सुजानया। शब्द जोग अपार, जीव निधानया। शब्द जोग अपार, हउमे रोग मेट मिटानया। शब्द जोग अपार, मिटे जगत विजोग श्री भगवानया। शब्द जोग अपार, जन भगतां मिले लिख्या धुर संजोग, ना कोई दूसर वंड वंडानया। शब्द जोग अपार, हरिजन जन हरि रसना चुगे साची चोग, हँस काग काग हँस प्रभ आप बणानया। शब्द जोग अपार, विच संसार जुगो जुग पुरख अबिनाशी बन्न्हे धार, पारब्रह्म खेल महानया। शब्द जोग अपार, गुणां गुणवन्तया। शब्द जोग अपार, एका मेल पूरन भगवन्तया। शब्द जोग अपार, पुरख अबिनाशी देवे कर प्यार, गुरमुख साचे मन्नया। शब्द जोग अपार, एका वहे साची धार, रूप रंग ना कोई वखानया। शब्द जोग अपार, पंजां चोरां रिहा मार, एका खण्डा हथ्थ रखानया। शब्द जोग अपार, कूड़ कुड़यारा कढ्ढे बाहर, साची जोती कर अकार, निर्मल बाती दस्म दुआर, जोती जोत सरूप हरि, लोकमात हरि जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वार, वेख वखाणे राजे राणे, सुघड़ स्याणे हरि भगवाने, ना कोई जाणे जीव जन्त गंवार अन्न्हया। शब्द जोग अपार, नाम रंगंतया। शब्द जोग अपार, पूरन करे काम, इक्क बहाए साचे धाम, साची खोज खुजन्तया। शब्द जोग अपार, सुक्का हरया करे चाम, ना कोई लाए मात दाम, पूरन बूझ बुझन्तया। शब्द जोग अपार, एका एक हरि का नाम, मेट मिटाए अन्धेरी शाम,

सच प्रकाश मात पताल अकाश आप करन्तया। शब्द जोग अपार, आपे रखे आपणी धार, जुगा जुगन्तर वारो वार, भाणा राणा आपणे हथ्थ रखन्तया। शब्द जोग अपार, धुनी धुन्कारया। शब्द जोग अपार, गुरमुख विरला पाए सार, जिस जन हरि साचा कन्न सुणन्तया। शब्द जोग अपार, माया ममता रिहा मार, भाण्डा भरम रिहा निवार, एका दर द्वार आप दसंतया। शब्द जोग अपार, तिक्खी रक्खे हरि जी धार, कलिजुग तेरी अन्तिम वार, कर्म धर्म धर्म कर्म लक्ख चुरासी रिहा विचार। शब्द जोग अपार, हरिजन पाया। शब्द जोग अपार, हरिजन ना लाए डन्न, प्रभ अबिनाशी बेड़ा रिहा बन्न, तन मन्दिर अन्दर आप टिकाया। शब्द जोग अपार, अन्दरे अन्दर ना कोई वेखे कलिजुग जीव काया डूंघी कन्दर, लक्ख चुरासी भौंदी फिरदी बन्दर, नाम अमोला हरि निरोला साचे धाम टिकाया। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, लोकमात हरि जोत धर, गुरमुख साचे संत जनां भेव अभेदा अछल अछेदा वड देवी देव आपणा आप वखाया। शब्द जोग अपार, जोग निरालया। गुरमुख विरोले कर विचार, कलिजुग काले विच्चों पा ल्या। अमृत आत्म पीए साची धर, साचा धाम सुहा ल्या। शब्द विचोला मीत मुरार, दोहां मेला आप मिला रिहा। जोत निरँजण कर अकार, मुखड़ा साचा आप वखा ल्या। शब्द ख़ुशी करे अपार, घर साचे दीपक बालया। ना कोई दीसे ठग्ग चोर यार, एका एक मेल पुरख बिधाता, ना कोई दीसे होर प्यारा, एका धारा आप वहा रिहा। ना कोई दीसे मीत मुरार, हरिजन हरि हरि विच समा ल्या। ना कोई दीसे अन्दर बाहर, नूरो नूर इक्क उजालया। ना कोई दिसे पार किनार, आर पार ना कोई वखा ल्या। ना कोई दीसे महल्ल मुनार अचल अटल धाम आप सुहा ल्या। रूप रंग ना करे कोई विचार, सति सरूपी सति समा ल्या। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, लोकमात हरि जोत धर, लक्ख चुरासी देवे जम की फाँसी, गुरमुख विरला मात बचा ल्या। शब्द जोग अपार सच घर वसंदड़ा। गुरमुख विरला पाए सार, जिस जन नाउँ हरि साचा आप बख़ंदड़ा। पूर्ब कर्म कर विचार, हरि दातार शब्द जोग बाणा तन पहनंदड़ा। रंगण रंगे रंग अपार, पहली वार ना दाग़ कोई रखंदड़ा। आपे रिहा पैज संवार, ना कोई जाणे नर नार, सरन चरन चरन सरन रखंदड़ा। धर्म राए ना मारे मार, लक्ख चुरासी उतरे पार, एका दिसे दर द्वार, साचा धाम आप सुहंदड़ा। दरस अमोघा हरि दातार आवण जावण कटे रोगा, मिले मेल धुर संजोगा, आत्म सेज साचा रस एका भोगा, गुरमुख साचे संत जन एका दर आप सुहाए तन मन्दिर अन्दर डेरा लाए, दीपक जोती इक्क जगाए, साची कार करंदड़ा। शब्द जोग अपार वस्त अमोल्लया। गुरमुख देवे आत्म वस्त, साचा कुण्डा आपे खोल्लया। अट्ठे पहर रहे मस्त, सदा सदा हरि वसे कोल्लया। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख

साचे संत जनां भाग लगाए काया चोल्लया। काया चोली रंग करतार। चुक्के डोली विच संसार। दर घर साचे शब्द गोली, अन्दरे अन्दर आत्म जोती तन मन्दिर खिड़ी सच गुलज़ार। आप उलटाए नाभ कँवली, ना कोई जाणे धार सँवली, दस्म दुआरा आत्म बवली, एका दिसे साची धार। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे संत जनां, एका टेक करे बुध्ध बिबेक, कलिजुग माया ना लाए सेक, साचा बख्शे चरन प्यार। मंमा · म त

बणत बणाई। साचे संत दया कमाई। आदि अन्त जुगा जुगन्त रीती नीती आप चलाई। आपे जाणे अगली पिछली बीती, साची बणत बणदी आई। मंमे मुक्ती साची रीती, जोती जोत सरूप हरि, अचरज लील्हा मात वरताई। मंमा मिल्या पुरख सुजान। पाणा नाम गुण निधान। साचा जाम पीण खाण। साचा धाम पूरन काम। हरिजन ध्यान आपे जाणे जाणी जाण कर पछाण विच जहान। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मम्मा मुक्ता मूर्त भगवान। मंमा मात देवे मति। सस्सा सतिगुर रखे पति। साहिब सच्चे एका मति। काया माटी झूठी कच। अन्तिम वेले जाए मच। जूठे झूठे पंजे चोर रहे नच्च। पुरख अबिनाशी सच्चो सच्च। जोती जोत सरूप हरि, शब्द अभेदा आपे बोले, शब्द अभेद आपे खोल्हे, साध संत जायण मच्च। लग्गे अग्ग काया चोले। पुरख अबिनाशी करे खेल हौले हौले। शब्द जोती जोती शब्द अन्दरे अन्दर जाए रच, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, सति सतिगुर साजण मीता परखे नीता, वेख वखाणे सच तोले। तत्ता तुरीआ वज्जा नाद। तूरत तूरा बोध अगाध। वड दाता सूरा रक्खणा याद। सुण सुणे फरयाद, प्रभ बख्शे साची दाद। मिले मेल माधव माध। संत सुहेले रहे अराध। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे आप लए लाध। सुत्तो सति सति वखाना। पुरख अबिनाशी बीना दाना। आपे जाणे आप पछाणे पीणा खाणा। राज राजान शाह सुल्तान विच जहान ना करे पछाणा। असंत संत अन्दरे अन्दर जगत ज्ञाना। आपे जाणे पुरख अबिनाशी साचा कन्त कवण बिध कवण रिध्ध, साची देग़ आप चढ़ाना। जेठ अट्ठ कारज सिद्ध, दासी रहे नौ निध, पुरख अबिनाशी खेल महाना। जन भगतां आत्म रिहा विध, साचा तीर इक्क चलाणा। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे जाणे जाण पछाणे, कवण पकवान हरि पकवाना। मस्तूआणे लग्गी मेख। चरनी डिग्गे राजा राणा, धुर दरगाही लिख्या लेख। चार वरनां चरन ध्याना इक्क बिबाणा, ना कोई दीसे औलीआ पीर शेख़। आपे तणे साचा ताणा, जूठा झूठा विच फसाना, कलिजुग मिटाए अन्तिम रेख। जोती दीपक इक्क जगाणा, नाम पकवान हरि पकवाना, गुरमुखां देवे जिया दान। आत्म ब्रह्म कर ध्यान, सच्चा जोग पीण खाण। धीरज यति आत्म सति दे मति आप समझाणा, बहत्तर

नाड़ी ना उब्बल रत, मिले मेल कमलापति, जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा जाणी जाण। रंग सत सति अपार। पारब्रह्म ब्रह्म पार जोती अकार। सच कर्म जगत धर्म रिहा पैज संवार। ना कोई वेख वखाणे वरन बरन, एका एक दर द्वार। एका रंग करे एका सरन, पुरख अबिनाशी साची कार। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची रंगण रंग रंगाए चलूला नाम अपार। नाम रंगण रंग रंगीला। शब्द कंगण तन पहनाए, जोती नूरा छैल छबीला। प्रेम मैहन्दी हथ्थीं लाए, अमाम मैहन्दी नाँ रखाए, तन छुहाए चोला नीला। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाम निधाना अमृत रस गुरमुख साचे मुख चुआए। आत्म मदि साचा रस, दर घर साचे साची कार। नाम रंग रंग अपार। सतिजुग साचे मंगी मंग, सति सतिवादी मंगी धार। कलिजुग औध गई लँघ, जोत सरूपी कर विचार। लक्ख चुरासी भुक्ख नंग, अन्तिम दब्बे पापां भार। शब्द घोड़े कस तंग, लोआं पुरीआं करे ख़बरदार। बेमुख़ भज्जण काची वंग, गुरमुख साचे उतरे पार। होए सहाई अंग संग, रंगण रंग इक्क अपार। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सत्तां दीपां एका संग एका रंग नर हरि सच्ची सरकार। साचा रंग हरि विचारे। दस्म दुआरी पार लँघ, सुन अगम्म पाए सारे। शब्द घोड़े कस तंग, ओंकार वेख विचारे। ओंकारा धारा जाए लँघ, सचखण्ड जोत अकारे। ना कोई वज्जे शब्द ताल मृदंग, राग रागनी ना कोई पुकारे। ना कोई दूजा दिसे संग, अलख निरँजण अगम्म अपारे। आपे वसे आपणे रंग, रंग अनूपा नर हरि सच्ची सरकारे। आपे जाणे आपणा संग, लोकमात मार झात पुरख अबिनाशी पावे सारे। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रंगण रंग इक्क अपारे। रंग राग राग घर सुल्तान। गुर गुरमुख सोया जाए जाग। शब्द बन्न्हे तन साचा ताग। मिले मेल कन्त सुहाग, साचा बख्शे जिया दान। मेट मिटाए तृष्ना आग, हथ्थ रक्खे आपणे वाग, हरिजन साचे वड वडभाग, चरन धूढ़ धूढ़ चरन बख्श सच्चा इशनान। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रंगण रंग सति रंगाए, लोकमात झुलाए सच्चा इक्क निशान। झुल्ले निशाना रंग सत्त। सत्तां दीपां देवे मति। गुरमुखां बंधाए चरन प्रीतां, तन मन्दिर अन्दर ना उब्बल रत। इक्क सुणाए सुहागी गीत, सोहँ शब्द धीरज यति। चरन प्रीती बन्न्हे नात, जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची रंगण रंग रंगाए, पच बंधाए एका तत्त। साचा रंग नाम मजीठी। पुरख अबिनाशी किया संग, जोती अग्नी दए मट्ठी। वड दाता सूरा सरबंग, हरिजन विरला मात वेखे आत्म हठी। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा रंग इक्क चढ़ाए, आप आपणी दया कमाए, सतारां हाढ़ी फुल फुलवाड़ी गुर संगत कर इक्ट्ठी। रंग रंगीला रंग जगदीस।

सूहा पीला लाल जोत प्रवेश। आपे जाणे आपणा हीला, दस्म दुआरी वसे देस प्रदेस। शब्दी जोती धारी नीला, नर निरँजण वड नरेश। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा रंग इक्क रंगाए, करे खेल माझे देस। रंग सत्त सति निशाना। धर्म रथ श्री भगवाना। सत्तां दीपां पाए नत्थ, लक्ख चुरासी जाए मथ वाली दो जहानां। जगत महिंमा चले चलाए आप अकथ, ना कोई जाणे जीव निधाना। सर्बकला आपे समरथ। आप बणाए लोआं पुरीआं इक्क बिबाणा। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पारब्रह्म श्री भगवाना। सत्त रंग शब्द धार। लिखे लेख हरि दातार। नौ खण्ड पृथ्वी एका नेत्र वेख, काया दीपक कर उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, रंगे रंग निरगुण गुण निरधार। शब्द रंग नौ द्वार। नौ द्वार जगत भिखार। जगत भिखार जीव गंवार। जीव गंवार अन्ध अंध्यार। अन्ध अंध्यार एका एक विसरया हरि निरँकार। हरि निरँकार महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा रंग आप रंगाए, साची बन्न्हे मात धार। रंग सति आपे वटयां। आपे जाणे आपणी सार, प्रभ घट घट खेले खेल अपर अपार, जिउँ खेल बाजीगर नट नटयां। शब्द निशाना कर त्यारा, करे खेल जगत झट्ट पटयां। राजा राणा रहे ख़बरदार, जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, इक्क खुल्हाए साचा हट्टया। रंगण रंग नाम अनमोल। श्री भगवान कर ध्यान, लोकमात तोले पूरे तोल। ना कोई जाणे चतुर सुघड़ स्याण, दस्म दुआरी प्रभ अबिनाशी वसे कोल। जन भगतां रखे मात माणा। आपे वरते आपणा भाणा, जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चार कुन्ट दहि दिशा इक्क वजाए साचा ढोल। शब्द नगारा ढोल अन्त कलि वज्जया। जोती नूर अकारा हरि निरँकारा, लोकमात कलि गज्जया। शब्द फड़ तेज़ कटारा, चिट्टे अस्व हो अस्वारा, बस्त्र तन छुहाए केसरी, दर दुआरे साचे सजया। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, जोती जामा भेख धर, आप आपणा वेख घर, आपे पड़दा कज्जया। आए दर द्वार दर परवानया। किरपा कर हरि निरँकार, देवे माण विच जहानया। साचा शब्द तन शृंगार, अमृत सीर साचा पीणा खाणया। फड़ फड़ बांहों रिहा तार, आपे जाणे आपणा भाणया। मानस जन्म ना जाए हार, लेखा लिखे गुण निधानया। सतारां हाढ़ी कारज दए संवार, गुर संगत वाली दो जहानया। लक्ख चुरासी उतरे पार, मिले मेल जोत भगवानया। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे आपे आप करे पछानया। हरि नगर अपार शब्द द्वारया। आपणा आप रिहा उसार, ना कोई रखे संग मीत मुरारया। आपे बन्न्हे आपणी धार, साची जोती आप सुहा रिहा। दहि दिशा पैज संवार, दृष्ट आपणी विच समा रिहा। आपे आप हरि निरँकार, जोती जोत सरूप हरि, आपणी बणत बणा रिहा।

आपणी बणत बणाए आप अमोल्लया। ना कोई जाणे साध संत, सच दुआरा केहड़ा खोल्ल्हया। आपे बणे आपणा कन्त, नार सुहागण आपे आपा तोल्लया। आपे जाणे आपणा घर, निश अक्खर वक्खर परा पसंती आपे आप बोल्लया। सच सुगंधी शब्द झकोल्लया। आपे वड़े आपणी बन्दी किसे हथ्थ ना आए फोल्लया। जोती जोत सरूप हरि, लक्ख चुरासी काया मन्दिर अन्दर आपे बोल्लया। गुरमुख चरन द्वार, जन्म सुहेलया। गुरमुख चरन द्वार, बेड़ा करे पार काल कालंदया। गुरमुख चरन द्वार, आपे दिसाए आपणी धार, हरि आपे खोज खुजन्तया। गुरमुख चरन द्वार, आपे अन्दर आपे बाहर, प्रभ आपे सुन आपे बोल बुलन्तया। गुरमुख चरन द्वार, मिले मेल हरि मीत मुरार, गुर पूरे चित चितवन्तया। गुरमुख चरन द्वार, प्रभ करे तन शृंगार, मानस जन्म ना आए हार, लक्ख चुरासी पार करन्तया। गुरमुख चरन द्वार, ना कोई ठग चोर यार, पंचां तत्तां रिहा दुरकार, शब्द खण्डा इक्क रखन्तया। गुरमुख साचा चरन द्वार, प्रभ अबिनाशी पाए सार, घट वासी ब्रह्म विचार, आप कटाए जम की फाँसी, जूठे झूठे फंद कटन्तया। गुरमुख साचा चरन द्वार, पुरख अबिनाशी बख्शे इक्क प्यार, साचा मेला सच द्वार, हरि लाधा ढूंड ढूंडतया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, गुरमुख साचे संत सुहेले आपे मेले, पूरन जोत भगत भगवन्तया।