२५ पोह २०१३ बिक्रमी पिण्ड जेठूवाल हरिभगत द्वार ज़िला अमृतसर
वड संसारी आप, प्रभ जुग जुग अख्वाया। भगत भण्डारी आप, एका नाउँ रिहा वरताया। जोत निरँकारी आप, निरगुण रूप समाया। शब्द अधारी आप, हर घट में रिहा समाया। कर्म विचारी आप, लेखा आपणे हथ्थ रखाया। वणज वपारी आप, गुरमुख साचे वणज कराया। नाम कटारी आप, आप आपणी रिहा चलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती जामा भेख वटाया। दर दरबारी आप प्रभ, आपे राज दरबारया। खेल खिलारी आप हरि, खेले खेल विच संसारया। मेलण मेली आप हरि, हरिजन साचे मेल मिला रिहा। जोत अकेली आप हरि, एका धाम सुहा रिहा। रंग नवेली आप दर, दर दुआरा इक्क रखा ल्या। जीव जन्त अधारी आप हरि, आप आपणी ओट रखा ल्या। लक्ख चुरासी पावे सारी आप हरि, आपे आप उपा ल्या। गुरमुख चरन उधारी आप हरि, आप आपणा दरस दिखा ल्या। नानक भिखारी आप हरि, दर भिखारी इक्क बुला ल्या। सतिनाम भण्डारी आप हरि, एका वस्तू झोली पा ल्या। जोत अकारी आप हरि, अकल कला वरता रिहा। गोबिन्द तन शृंगारी आप हरि, तन बस्त्र शब्द सजा ल्या। तेज कटारी आप हरि, एका खण्डा नाउँ लगा ल्या। किले कोट काया गढ़्ह उसारी आप हरि, अन्तिम आपे आप ढाह ल्या। पंचम तत्त जीव जन्त साध सन्त गुर पीर अवतार अधारी आप हरि, अन्तिम आपणे विच मिला ल्या। गोबिन्द नानक भिखारी आप हरि, हरि अर्जन सेवा ला ल्या। अर्जन विचारी इक्क दर, दर दरवाज़ा इक्क खुल्ल्हा ल्या। नाम भण्डारी सच सर, सर सरोवर इक्क बणा ल्या। सुहाए बंक द्वारी किरपा कर, अभेद अभेदा भेव छुपा ल्या। चिट्टे अस्व शब्द घोड़े साचे चढ़, लोआं पुरीआं वेख वखा ल्या। दूर दुराडा ब्रह्मा वेखे खड़्ह, प्रभ साचे भेव ना पा ल्या। शिव शंकर बाशक तशका लग्गे धड़, अंगीकार ना अंग लगा ल्या। करोड़ तेतीसा ना कोई सीस ना कोई धड़, सुरपति राजा इन्द आप रुला ल्या। लक्ख चुरासी रिहा फड़, नाम डोरी इक्क
उपा ल्या। गुरमुख साचे काया मन्दिर अन्दर वेखे चढ़, दस्म द्वारी डेरा ला ल्या। आप आपणा घाड़न घड़, सच सिँघासण इक्क विछा ल्या। ना कोई चोटी ना कोई जड़्ह, भेव किसे ना पा ल्या। मढ़ी गोर ना जाए सड़, ख़ाकी ख़ाक ना किसे मिला ल्या। जगत वहिण ना जाणा सड़, डूँघे सागर ना डुबा ल्या। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुर गोबिन्दा इक्क मन्ना ल्या। नानक तेरा निज घर रूप, हरि नेत्र नैण विचारया। जोती जामा सति सरूप, सति पुरखां विच समा रिहा। कलिजुग रैण अन्धेरी चारे कूट, दहि दिशा वेख वखा रिहा। तीर निराला रिहा छूट, एका चिल्ला नाम चढ़ा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सम्मत तेरां तेरी कर विचार, नानक गोबिन्द पावे सार, शब्द सरूपी एका कार, एका आपणा अंक रखा ल्या। जोत जुगन्ता आप प्रभ, आपणा आप उपाए। भोग भुगंता आप प्रभ, आपणी बणत बणाए। शब्द रचंता आप प्रभ, आपणी धुन उपजाए। नारी कन्ता आप प्रभ, आपणी सेज हंढाए। रुत्त बसन्ता आप प्रभ, फल फुलवाड़ी आप लगाए। धन्न धन्नवन्ता आप प्रभ, हरि नामा धुन रखाए। पति पतिवन्ता आप प्रभ, पतित उधारन हो जाए। जीव जन्ता आप प्रभ, लक्ख चुरासी रिहा उपाए। साधन सन्ता आप प्रभ, सति सन्तोखी धर्म रखाए। आदिन अन्ता आप प्रभ, एका एक अख्वाए। जुगा जुगन्ता आप प्रभ, जुग जुग भेख वटाए। सतिजुग त्रेता द्वापर वेख झब्ब, कलिजुग वेला वेला आए। ब्रह्मा भेव ना जाणे कँवल नभ, कँवल कँवला रिहा उपाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी रचन रचाए। आपे भूपा सति सरूप, आपे होए सिक्दारया। आपे होए अन्ध कूप, चार कुन्ट अन्ध अंध्यारया। आपे होए तृष्ना भूख, आपे तृप्त अधारया। आपे होए दूख सूख, आपे तन पसारया। आपे उलटा बिरख रूप, जड़्ह चोटी ना कोए वखा रिहा। आपे होए मात कुक्ख, आपे बाहर सुहा रिहा। आपे होए उज्जल मुख, आपे मस्तक टिक्का काला लाह रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निक्का बाला मीत बणा रिहा। निक्का बाला हरि अंञाना, दिस किसे ना आंयदा। ना कोई जाणे सुघड़ स्याणा, भेद अभेदा भेव छुपांयदा। माया भरमे भुल्ला राजा राणा, वेद कतेबा नज़र ना आंयदा। जोत सरूपी पहरया बाणा, रसना जिह्वा मुख छुपांयदा। सोहँ गाए एका गाणा, नाद आपणे हथ्थ रखांयदा। आपे होया जाणी जाणा, जानणहार आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा रूप वटांयदा। रूप वटाया हरि निरँकार, रेख रंग ना कोए। प्रगट होया विच संसार, आप आपणी जोत बलोए। गुर गोबिन्दा संग प्यार, अंगीकार खलोए। शब्द कटारी तिक्खी धार, तन गात्रे ब्रह्मा परोए। दिस ना आए विच संसार, साध सन्त रहे सोए। आप आपणा कर आकार, धन्न दिहाड़ा पोह छब्बी मात होए। जोती जोत
सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल वेख वखाणे जहानां दोए। धन्न सुभागी दिवस रैण, करे कराए आप। रसना किसे ना सके कहिण, पुरख अबिनाशी वड प्रताप। दरस दिखाए नेत्र नैण, इक्क जपाए साचा जाप। कलिजुग माया झूठे वहिण, ना कोई जाणे पुन्न पाप। माया नागणी डस्से डैण, कलिजुग अन्तिम रिहा कांप। राए धर्म मंगे लहिणा देण, लेखा चुक्के तीनों ताप। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुर गोबिन्दा वेख दर, आपे बणया साक सज्जण सैण। सतिजुग तेरी साची रीत, गुर गोबिन्द चलांयदा। गोबिन्द गुर पतित पुनीत, हरि हरि विच समांयदा। हरि हरि साचा इक्क अतीत, सदा सुरजीत अख्वांयदा। इक्क सुणाए सुहागी गीत, सोहँ नाउँ रखांयदा। सम्मत तेरां रिहा बीत, नानक नाउँ वडिआंयदा। वेखे परखे हस्त कीट, थाउँ थाँईं फोल फुलांयदा। शब्द चलाए इक्क अनडीठ, दिस किसे ना आंयदा। प्रगट होया बीठला बीठ, माया भरम चुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साची रीती मात चलांयदा। साची रीती सति पुरख, आपणी मात चलाईआ। जोत निरँजण रिहा परख, अलखणा अलख ना लखया जाईआ। अमृत मेघ रिहा बरस, प्रतक्खणा प्रतक्ख रूप वटाईआ। ना कोई सोग ना कोई हरख, लक्ख चुरासी उपाए दए मिटाईआ। कलिजुग काया पाए निरख, सोहँ कंडा तोल तुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्मण्डां खोज खुजांयदा। सतिजुग तेरी सच सलाह, हरिसंगत आप जणांयदा। शब्द सरूपी बण मलाह, लेखा लेख लिखांयदा। नौ दरवाज़े जगत राह, एका एक वखांयदा। गुरमुखां आपे पकड़े बांह, घर दसवें रूप वटांयदा। आपे होए पिता माँ, पिता पूत आप अख्वांयदा। इक्क जपाए साचा नाँ, वणज वणजारा आप करांयदा। काया वसाए नगर ग्राँ, जोती दीपक इक्क जगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप सुहाए साचा थाँ, सुहावा थान आप सुहांयदा। हरिसंगत हरि साचा रंग, आपणा आप चढ़ांयदा। अमृत आत्म धारा देवे गंग, सर सरोवर इक्क वखांयदा। ताल तलवाड़ा वज्जे नाम मृदंग, पुरख अबिनाशी आप वजांयदा। मिले मेल हरि सूरे सरबन्ग, दाता योधा सूर मेल मिलांयदा। आपे होए अंग संग, आशा मनसा पूर आप अख्वांयदा। आपे कसणहारा तंग, आपे आसण लांयदा। लोआं पुरीआं पार लँघ, लोकमाती फेरा पांयदा। शब्द रंगीला इक्क पलँघ, जोती जामा भेख वटांयदा। लक्ख चुरासी करनी भंग, ब्रह्मा विष्न शिव दर बहांयदा। त्रैगुण माया मारे डंग, ना कोई किसे छुडांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साचे साचा संग आपणा आप निभांयदा। आपणा संग निभावण आया, बेपरवाह अल्ला। संग मुहम्मद मेल मिलावण आया, नूर अलाही इक्क इकल्ला। अहिमद अहिमदी रूप वटावण आया, वेख वखाणे उच्चे टिल्ले जंगल जूह डला। शाह सुल्तानां आप हिलावण आया, हथ्थ फड़या सोहँ भल्ला।
मनमुखां जीवां आप मुकावण आया, खेले खेल जला थला। गुर गोबिन्दा जोत प्रगटावण आया, मेल मिलाए गोबिन्द डल्ला। नर निरँकार आप अख्वावण आया, हरि होए अछल अछल्ला। गोबिन्द काया विच समावण आया, दीपक जोती एका बला। शब्दी धार चलावण आया, दर दुआरा एका मल्ला। सृष्ट सबाई एका वणज करावण आया, चार वरन दर द्वारे खला। सम्मत तेरां तेरी धार बंन्हावण आया, नानक हरि हरि गाया पाया गल विच पल्ला। गुर गोबिन्दा तेज वखावण आया, रसना इक्क चढ़ाया चिल्ला। चारों कुन्ट मेट मिटावण आया, कलिजुग तेरा पूर कराया शिला। गुरमुख साचे मेल मिलावण आया, पुरख अबिनाशी अग्गे हो हो मिला। साची सिख्या दे मति समझावण आया। नाल रखाया शब्द घोड़ा नीला। जोती जोड़े जोड़ जुड़ावण आया, तन छुहाया बस्त्र पीला। हथ्थीं मैहन्दी रंग रंगावण आया, अंग लाए बस्त्र नीला। चौदां तबकां आप हिलावण आया, जोत सरूपी छैल छबीला। छब्बी पोह जोत जगावण आया, गुर संगत बणाए इक्क कबीला। सम्मत चौदां राह वखावण आया, पार कराए सागर झीलां। काया गागर जोत जगावण आया, प्रेम लाए चुआती तीला। दर द्वारे मंगी एका मंग मंगण आया, प्रभ दर्शन नेत्र नैणा। काया चोली रंग चढ़ावण आया, पंचम तत्त वेखे काया खेता। शब्द घोड़ी गुरमुख सच दुलार चढ़ावण आया, पहली चेत्र रक्खणा चेता। मनमुख वहिंदी धार रुढ़ावण आया, आपे बणया साचा वहिता। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, पंचम मीता। पंचम जेठ हरिसंगत उपदेश, निरगुण रिहा जणाईआ। सरगुण विच प्रवेश, सरगुण रूप रिहा बणाईआ। निरगुण सद आदेस, सरगुण रिहा कराईआ। सरगुण धारी केस, गोबिन्द रूप वटाईआ। गोबिन्द नर नरेश, निरगुण नेंह लगाईआ। निरगुण रिखी केश, गोबिन्द गवर्धन रिहा उठाईआ। सरगुण दस दस्मेश, दस धारा रिहा वहाईआ। निरगुण सेजा बाशक शेश, सांगो पांग हंढाईआ। सरगुण दर दरवेस, निरगुण आप हो आईआ। निरगुण निर्धन वेस, सरगुण सहिज मिलाईआ। सरगुण साचे देस, निरगुण डंक वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सरगुण निरगुण निरगुण सरगुण दोए खेल खिलाईआ। निरगुण निरवैर सरगुण समाया। सरगुण एका लहर, निरगुण शब्द चलाया। निरगुण निज घर सैर, सरगुण रिहा कराया। सरगुण तारे कर कर मेहर, निरगुण आपणी दया कमाया। निरगुण वसे काया शहर, सरगुण दस्म द्वारी घर वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण रूप वटाया। निरगुण निर्लज है, सरगुण लाजावन्त। सरगुण अन्दर रिहा सज है, बन्द कराए नौ द्वार, पुरख अबिनाशी बन्न्हे धार, कलिजुग सतिजुग मेला। गुरमुखां गुर आप विचार, गुर गोबिन्द गुर चेला। इक्क कराए जै जै जैकार, हरि साचा सज्जण सुहेला। जन भगतां करे ख़बरदार, कलिजुग
अन्तिम वेला। नानक मिल्या नर निरँकार, जोत निरँजण चढ़या तेला। आया गया विच संसार, अचरज खेल खेला। गोबिन्द रूप अपर अपार, गोबिन्द काया सच अधार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अन्तिम मेला गुर गुर चेला। गुर चेला सोहे इक्क द्वार, गुर चेला इक्क द्वारया, एका रंग समाए। पुरख अबिनाशी इक्क भतारया, साची सेजा रिहा हंढाए। गोबिन्द काया वणज वपारया, नाम नामा रिहा कराए। जोत निरँजण भरे भण्डारया, हरि शब्दी रूप वटाए। खेले खेल विच संसारया, खेलणहार दिस ना आए। गुर चेला आप उपारया, चेला गुर आप हो जाए। सज्जण सुहेला आप निरंकारया, दर दुआरा इक्क वखाए। नाम कटारा तन शृंगारया, बस्त्र सशतर रिहा पहनाए। खण्डा खड़के विच ब्रह्मण्ड अपारया, हरि साचा रिहा खड़काए। पंच उठाए पंच प्यारया, चार वरनां माण दवाए। एका इक्की एका धारया, कलिजुग तेरी अन्तिम पाए। साची सिक्खी विच संसारया, खंडिउँ तिक्खी मात रहि जाए। ना कोई मुनी रिखी पावे सारया, साध सन्त भेव ना पाए। आपे लेखा लिखे विच संसारया, औलीआ पीर शेख़ सर्ब मिट जाए। गुर गोबिन्दे मंगी भिक्खी, प्रभ चरन सरन दर द्वारया, सच वस्त हरि झोली पाए। अन्तिम कलिजुग तेरा काज संवारया, गुर गोबिन्दा संग रलाए। हथ्थ फड़या तेज कटारया, जग चिन्दा सर्ब मिटाए। गुणी गहिंदा नर निरंकारया, साची बिन्दा सुत उपजाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साचे रिहा जगाए। एका इक्की इक्क इकल्ला, कलिजुग पावण आया। गुरसिक्खी वसे सच महल्ला, प्रभ साचा आप वसावण आया। आपे वेखे जल थला, थल जला हरि वेख वखाया। गोबिन्द काया आपे रला, आप आपणा संग निभाया। आपे फलया आपे फुल्ला, फल अमृत गुरमुखां रिहा वखाया। आपे दीपक जोती प्रकाश आकाशा आपे बला, हरिजन साचे रिहा जगाया। आपे वरन आपे गोती, इक्क इकल्ला लक्ख चुरासी आप समाया। आपे जड़्ह आपे चोटी, आपे पंज तन ख़ाक रुलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साचे सन्त जनां साचा मार्ग रिहा लगाया। गुरमुख साचे सन्त दुलार, हरि साचा आप उठांयदा। एका इक्की वार, जुग छत्ती आपे पांयदा। जुग जुग लए आप अवतार, सरगुण खेल खिलांयदा। जुग छत्ती प्रभ पार उतार, जोती जामा भेख वटांयदा। वाहिगुरू अक्खर वेख वखार, वाह वाह सारे गांयदा। नौ नौ जुग सेवादार, चारे दर द्वार रखांयदा। प्रगट हो निहकलंक नरायण नर अवतार, आप आपणे विच मिलांयदा। राम राम उतरे पार, दो अक्खर मेट मिटांयदा। शब्द रक्खे तिक्खी धार, सो पुरख निरँजण आप चलांयदा। हँ हँगता देवे मार, आप आपणे विच रलांयदा। साची संगता कर त्यार, छब्बी पोह हुक्म सुणांयदा। गुर नानक गाई तेरां धार, नर निरँकारा जोत प्रगटांयदा। सृष्ट सबाई दए इक्क हुलार, एका कुण्डा
लांहयदा। सोहँ डण्डा पूरन काया चार दिवार, ब्रह्मण्डां तोल तुलांयदा। जेरज अंडां पावे सार, उत्भज सेत्ज वेख वखांयदा। मोदीखाना इक्क विचार, प्रभ पूरा तोल करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुर गोबिन्दे दित्ता वर, वर वरयाम आप हो आंयदा। पंज सिख पंज दुलार, गोबिन्द रूप समाया। आप आपणे कर त्यार, आप आपणे रंग रंगाया। आपे मीता सेवादार, साची सेवा रिहा कमाया। शब्द सरूपी पहरेदार, दर घर साचे आप अख्वाया। पंचम मीता हरि निरँकार, पंचम डोली रिहा उठाया। सोहणा कर तन शृंगार, शस्त्र बस्त्र तन सजाया। हौली हौली खिच्ची जाए बाहर, सम्मत तेरां तेरी धार वखाया। ना कोई जाणे नर नार, साध सन्त भेव ना पाया। पुरख अबिनाशी करन आया ख़बरदार, लिख लिख लेखा रिहा पुचाया। जन भगतां मेला सच द्वार, आप आपणा रिहा कराया। कलिजुग रहिणा ख़बरदार, आलस निन्दरा रिहा मिटाया। पंचम मीता मीत मुरार, सुहागी गीता रिहा सुणाया। साची रीता चलाए विच संसार, सतिजुग मार्ग रिहा लगाया। वेद पुराण रहे ना गीता, अंज़ील कुरानां रिहा मिटाया। गुरमुख तेरी काया सीतल सीता, प्रभ दर्शन नेत्र पाया। तन पाटा आपणा सीता, सोहँ धागा इक्क चलाया। गुर शब्द डिट्ठा अनडीठा, ना कोई वेखे वेख वखाया। गुर संगत दर दुआरा प्रभ लागा मीठा, धुर दरगाही चल के आया। लक्ख चुरासी सुत्ता दे कर पीठा, नूरी मुख ना किसे वखाया। अन्तिम भन्ने कौड़ा रीठा, शब्द हथौड़ा हथ्थ उठाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, आप हो आया। हरिसंगत तेरी धूढ़, हरि साचे मस्तक लाईआ। जगत द्वारे मूर्ख मूढ़्ह, प्रभ विद्या इक्क पढ़ाईआ। रंग चाढ़्हे काया गूढ़, नौ निध फिरे दर हलकाईआ। जगत नाता कूड़ो कूड़, जुग जुग देंदे रहे दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साचे सन्त जनां साची सेवा रिहा लगाईआ। साची सेवा सच द्वार, हरि साचा आप लगांयदा। एका इक्की इक्क अकार, एका रूप समांयदा। दस नारी ते दस नर, नर नारी आप उठांयदा। बीस बीसा कर त्यार, दर द्वारे बंक सुहांयदा। इक्क इकीसा कर विचार, लेख लिखारी इक्क रलांयदा। आपे बन्न्हे आपणी धार, जगत धारा आप जणांयदा। छब्बी पोह दिवस विचार, सम्मत तेरां तेरी धार चलांयदा। सतिजुग साचे विच संसार, साचा राह वखांयदा। लेखा लिखणहार निरँकार, जुग जुग लेख लिखांयदा। शाम रिग युजर अथर्बण गए हार, जुग चौथे मेट मिटांयदा। हरिसंगत साची कर त्यार, जुग साचा मार्ग लांयदा। बरन अठारां सोहण इक्क द्वार, चार वरनां चरन टिकांयदा। पंचम पंचां मेल दर दरबार, पंचम पंचां संग निभांयदा। लेख लिखारा मीत मुरार, आप आपणे अंक लगांयदा। शब्द सिँघासण हरि निरँकार, सच सिँघासण डेरा लांयदा। पंचम पंचम सेवादार, सतिगुर साचा आप जणांयदा। सतिजुग लहिणा दर द्वार,
देवणहार आप अख्वांयदा। गुरमुखां गहणा तन शृंगार, हरि सोहँ आप करांयदा। चरन कँवल धरनी धर प्यार, सच सरनी इक्क जणांयदा। मरनी मरे सर्ब संसार, गुरमुख आपणी गोद उठांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणे अंग समांयदा।