पुस्तकालयभाग ६

२४ फम्गण २०१३ बिक्रमी गुरमुख सिँघ दे गृह पिण्ड भलाई पुर ज़िला अमृतसर

आदि पुरख अकाल दीन दयालया। गुरमुख वेखे साचे लाल, जुग जुग करे प्रितपालया। फल लगाए काया डाल्ह, करे कराए आप रखवाल्या। दीपक जोती मस्तक थाल, अमृत आत्म सर सरोवर दर दरबारे इक्क रखा ल्या। नेड़ ना आए काल महांकाल, जोती अग्नी सेवादार जगत जवाल्या। भाग लगाए काया खाल, काया मन्दिर अन्दर चले नाल नालया। तोड़नहारा जगत जंजाल, इक्क वखाए सच्ची धर्मसालया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे होए मात दलालया। जगत दलाली आप कर, कलिजुग रचन रचांयदा। भगत रखवाली आप कर, गुरमुख बचन निभांयदा। साचा माली आप बण, फुल फुलवाड़ी मात लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग बणत बणांयदा। जुग जुग बणत बणावणहारा, एका एक एकँकारा। आप आपणा रूप वटावणहारा। लोआं पुरीआं पावे सारा। हरिजन सोए मात जगावणहारा। निर्मल नूर करे उज्यारा। नाद अनादी अनहद ताल वजावणहारा। पंचम लाया सेवादारा। दस्म द्वारी मेल मिलावणहारा, खोल्हे बन्द किवाड़ा। आत्म सेजा इक्क विछावणहारा, मेट मिटाए पंचम धाड़ा। नारी कन्ता सन्ता रुत्त बसन्ता पुरख अबिनाशी आपणे अंक लगावणहारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वेखे खेल बहत्तर नाड़ा। आप आपणा मेल मिलाए, गुरमुख साची नारी। साची नारी बंक द्वार सुहाए, प्रभ पाया पुरख अपारी। सईआं मंगल साचा गाए, फूलण बरखा अपर अपारी। पंचम मीता वजाए, मृदंगा सहिज धुन्कारी। आप अपरम्पर बोल सुणाए, छन्द सुहागी राम मुरारी। राग रागणी भेव ना पाए, छत्ती रागां वसे बाहरी। नानक निरगुण रिहा ध्याए, मंगे मंग दर भिखारी। सरगुण जीव भेव ना राए, भुल्ले भरम गंवारी। पुरख अबिनाशी खेल रचाए, वड दाता हरि संसारी। जुग जुग आपणा मेल मिलाए, भगत भगवन्ता जोत अधारी। गुरू चेले आप बणाए, आपे वसया सभ तों बाहरी। सज्जण सुहेल सर्ब अख्वाए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आपणी धारी। आपणी धार चलावणहारा, हरि साजण मीत मुरारा। कलिजुग रेख मिटावणहारा, जोती नूर करे उज्यारा। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण एका रूप समावणहारा, खेले खेल अपारी। जोती

जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग वेखे तेरी अन्तिम वारी। अन्तिम वारी कलिजुग दात, हरि साचा वेख वखांयदा। लोआं पुरीआं वेखे मार झात, लक्ख चुरासी दिस ना आंयदा। जन भगतां देवे साची दात, आत्म ब्रह्म जणांयदा। आपे बैठा इक्क इकांत, सच क्रिया कर्म कमांयदा। जुग जुग बन्न्हे आपणा नात, कर्म धर्म आपणे हथ्थ रखांयदा। लक्ख चुरासी देवे जरम, आपे मेट मिटांयदा। आप मिटाए वरन बरन, एका सरन जणांयदा। अगम्म अगम्मा धरनी धरन, धरत धवल आकाश समांयदा। आपे होया करनी करन, करन करावणहार आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरा अन्तिम मूल, लहिणा देणा मात चुकांयदा। लहिणा देणा अन्तिम वार, हरि साचा आप चुकांयदा। नानक निरगुण करे पुकार, सरगुण झोली पांयदा। गुर चेला इक्क द्वार, साचा चेला आप बणांयदा। शब्द खण्डा तेज कटार, तन गात्रे आप लटकांयदा। नीला नीली छत्तों करे बाहर, कल्गी तेड़ा सीस टिकांयदा। जोती जोड़ा हरि निरँकार, शब्दी डंक वजांयदा। लोआं पुरीआं करे ख़बरदार, ब्रह्मा शिव आप उठांयदा। करोड़ तेतीसा हाहाकार, सुरपति राजा इन्द कुरलांयदा। लोकमात प्रभ रिहा विचार, नौ खण्ड पृथ्वी सत्तां दीपां एका पौड़ा लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम वेख दर, दर दरवाज़ा इक्क खुल्हांयदा। कलिजुग तेरा अन्तिम रंग, लक्ख चुरासी आप चढ़ंनया। जूठा झूठा बणया संग, माया ममता मोह हँकार आपणा भार बन्न्हया। साध सन्त जीव जन्त होइण नंग, मिले नाम ना कोई धन्न धन्नया। गुर दर मन्दिर अन्दर होवे जंग, ना किसे वसेरा छप्पर छन्नया। लाड़ी मौत वजाए मृदंग, धर्म राए देवे डन्नया। चारों कुन्ट दिसे नंग, संग मुहम्मद चार यार, अन्तिम वेखे होए ख्वार, ना कोई बेड़ा बन्न्हया। ईसा मूसा आई हार, जगत जगदीसा मारे मार, शब्द सरूपी तेज कटार, गुर गोबिन्दा रिहा चलाए वाली हिन्दा ख़बरदार, जो घड़या सो भन्नया। लक्ख चुरासी करे निन्दा, गुरमुख दर घर साची बिन्दा, पारब्रह्म आत्म तोड़े वज्जा जिंदा, आत्म धार वहाए सागर सिन्धा, साचा राग सुणाए कन्नया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरा वेख घर, शब्द सरूपी लाए सन्न्हया। कलिजुग तेरा बंक दुआरा, चारों कुन्ट द्वारया। ना कोई जाणे जीव गंवारा, पारब्रह्म प्रभ पावे सारा, दिवस रैण करे विचारया। लोआं पुरीआं मारे मारा, निहकलंक नरायण नर अवतारा, सच धर्म ना कोई विचारा, मिले मेल ना हरि निरंकारया। गुरमुख विरले मेला मेलणहार आप करतारा, जुग जुग मेल मिला रिहा। वेखण आया जगत दुआरा, आप आपणी बणत बणा रिहा। नीला करे चरन निमस्कारा, दिस किसे ना आ रिहा। गोबिन्द काया खेल अपारा, सम्बल नगरी धाम सुहा रिहा। लेखा लिखे दस्म दुआरा, गुर दसवें जोत जगा रिहा। आपे घाड़न घड़नेहारा, आपे मेट मिटा रिहा। साचे पौड़े चढ़नेहारा, सोहँ

पौड़ा इक्क लगा रिहा। अन्दर मन्दिर आपे वड़नेहारा, साचा मन्दिर इक्क सुहा रिहा। गुरमुख साचे फड़नेहारा, दिवस रैण जगा रिहा। लक्ख चुरासी नाल लड़नेहारा, दिस किसे ना आ रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम वेख दर, बेमुखां गूढ़ी नींद सवा रिहा। बेमुख सोए गूढ़ी नींद, कलिजुग आप सवांयदा। कलिजुग तेरी अन्धेरी रात, मात पित ना कोई उठांयदा। रसन विकारा साचा नात, गुर मन्त्र ना कोई जणांयदा। वेले अन्त ना कोई पुच्छे वात, राए धर्म वेख वखांयदा। अन्तिम लहिणा देणा चुक्कणा दिवस रात, नौ खण्ड पृथ्वी सत्तां दीपां उच्चे मन्दिर गुर दर मस्जिद फोल फुलांयदा। लुकया रहिण ना देवे कोई फोल फुलावे चारे कूटां, रसना तीर एका छूटा, ना कोई मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग काया रहिण ना देवे कोई बूटा, आपणी हथ्थीं जड़्ह पुटांयदा। पंज तत्त तन साज्जया, जगत जुगत अपार। बणत बणाए ग़रीब निवाज्जया, खोल्हे नौ द्वार। मन मति बुध रक्खे लाज्जया, पंचम तत्त कराए प्यार। आपे मारनहारा आवाज्जया, करे कराए ख़बरदार। आप चढ़ाए शब्द घोड़े साचे ताज्जया, आपे होणा पहरेदार। आपे नंगी पैरीं फिरे भाज्जया, गुरमुखां दर द्वार। आपे रक्खणहारा लाज्जया, जुग जुग रिहा पैज संवार। चरन कँवलां एका लागया, सुरत सवाणी होई उज्यार। गुर शब्द दर पंचम देवे आवाज़या, नेत्र नैण दए उग्घाड़। मेल मिलाए राजन राज्जया साचे सच द्वार। आपे पर्दा रिहा काज्जया, आपे खोल्हे बन्द किवाड़। जोती जोत सरूप हरि, जिस जन किरपा देवे कर, साचा मेले साजन साज्जया। गुर गोबिन्द हरि शब्द है, शब्द रूप समाए। क्या कोई करे निन्द है, निन्दक निन्दया मुख़ फिराए। हरिजन आप बणाए साची बिन्द है, जुग जुग आपे रिहा मिलाए। मेट मिटावणहारा सगली चिन्द है, आत्म दरसी दरस दिखाए। जोद्धा सूरा हरि मृगिन्द है, जन भगतां रिहा तरस कमाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे सन्त दुलार दे मति रिहा समझाए। गुर गोबिन्दे बणत बणाई, मिल्या मेल हरि निरंकारया। साध सन्त करे जणाई, शब्द सरूपी वारो वारया। रूप अनूपा आप वटाई, शाहो भूपा आप अख्वा रिहा। सति सरूपा सो धुन उपजाई, आत्म सुन्न तुड़ा रिहा। गुण अवगुण वेख वखाई, पूर्ब लहिणा आप चुका रिहा। सरगुण निरगुण खेल रचाई, रचणहारा आप अख्वा रिहा। काया कोट गढ़्ह बणाई, निर्मल जोती आप टिका रिहा। सीस धड़ ना वेख वखाई, कल्गी तोड़ा आप लगा रिहा। जोती जोड़ा हरि रघुराई, गुर शब्दी वेख वखा रिहा। इक्की जेठ दए वड्याई, विछड़े फेर मिला रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा भगत वर, जगत विद्या मूल चुका रिहा। दानी दाता आप प्रभ, देवणहार दातार। सर्ब ज्ञाता आप प्रभ, भरे शब्द भण्डार। नाता बिधाता आप प्रभ, चरन कँवल

प्यार। पिता माता आप प्रभ, पूत सपूता करे प्यार। अन्ध अन्धेर आप प्रभ, नूरो नूर होए उज्यार। हर घट पसारा आप प्रभ, आपे वसया सभ तों बाहर। तीर्थ तट्ट किनारा आप प्रभ, आपे ढाहे लए उसार। साचा हट्ट वणजारा आप प्रभ, आपे वणज करे वपार। खेले खेल बाजीगर नट आप प्रभ, स्वांगी स्वांग करे वरतार। आपे गेड़नहारा उलटी लट्ठ आप प्रभ, जुग जुग मात लए अवतार। लक्ख चुरासी करे भट्ठ आप प्रभ, गुरमुख साचे लए उभार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख वेखे आत्म घर, पहली चेत्र दिवस विचार। आत्म घर सच अस्थान, हरि साचे आप सुहाया। आपे जाणे जाणी जाण, दूसर कोए भेव ना राया। पंचम बहि बहि सारे गाण, ताल तलवाड़ा रिहा वजाया। पवण पवणी सेव कमाण, ताल सुहावा रिहा सुहाया। चारे कुन्टां वेख वखान, दहि दिशा फेरा पाया। काया मन्दिर अन्दर सच मकान, हरि मन्दिर आप सुहाया। दर दरवाज़े दर दरबान, हरि साचा आप अख्वाया। अट्ठे पहर निगाहबान, सेवक सेवा रिहा कमाया। गुरमुखां वेखे मार ध्यान, साची कूट फोल फुलाया। निशअक्खर वक्खर सारे गाण, रसना रसक रस ना आया। आपे होए मेहरवान, जन भगतां लए जगाया। धुरदरगाही देवे इक्क निशान, आप आपणा नाउँ जपाया। कलिजुग अन्तिम मेट मिटान, सतिजुग साचा दए झुलाया। सोहँ सो ब्रह्म ज्ञान, धुर फरमाण रहे जणाया। तीर निराला वज्जे बाण, बजर कपाटी पार कराया। पंचां करे पुण छाण, पंचम मेल मिलाया। एका देवे नाम बिबाण, हरिजन साचे लए चढ़ाया। पहली चेत्र कर पछाण, भाण्डे काचे दए भन्नाया। साचा मन्दिर उच्च महान, दस्म द्वारी दए वखाया। आत्म सेजा इक्क महान, शब्द रंगीला पलँघ विछाया। जोत सरूपी हरि भगवान, आपे बैठ डगमगाया। गुरमुख नारी बाल नादान, साचा पल्लू नाम फड़ाया। आप रखाए चरन ध्यान, साचा मार्ग इक्क रखाया। साचा मेला मेल मिलान, घर साचे मेल मिलाया। दर घर पाया शब्द जवान, ना मरे ना जाया। नारी कन्ता एका थान, एका रंग रंगाया। सईआं मंगल साचा गाण, पंचम राग अल्हाया। विछड़ कदे ना जाण, साचा मेला मेल मिलाया। दस्म द्वारी भूमिका अस्थान, हरि साचे शाहो सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख नुहाए साचे सर, चरन धूढ़ इक्क इशनान कराया। चरन धूढ़ सच इशनाना, जुग जुग आप करांयदा। आत्म देवे ब्रह्म ज्ञाना, ब्रह्म विद्या इक्क पढ़ांयदा। सोहँ मारे तीर निशाना, दूई द्वैती मेट मिटांयदा। हथ्थीं बन्न्हे गाना, शरअ शरायती वेख वखांयदा। राग सुणाए एका गाणा, सुन्न मुन्न तुड़ांयदा। आपणी कराए आप पछाणा, गुरमुख चुण चुण आप जगांयदा। दर द्वारे देवे माणा, हउमे हँगता रोग मिटांयदा। चरन प्रीती सच ध्याना, अट्ठ सट्ठ डेरा ढांयदा। अन्तिम वेला वेद पुराणां, अञ्जील कुरानां वक्त चुकांयदा। राग छतीसा गायण गाणा, गोबिन्द रूप वटांयदा। खाणी

बाणी होए हैराना, सागर सिन्ध वहांयदा। धर्म झुलाए इक्क निशाना, रंग सत रंगांयदा। लिखे लेख आप महाना, अक्खर वक्खर वेख वखांयदा। प्रगट होए वाली दो जहानां, रोड़ी सथ्थर चरन छुहांयदा। मुहम्मद मुहम्मदी मेल मिलाना, चार यारां भेव खुल्हांयदा। हथ्थीं मैहन्दी मौली गाना, नीला चोला तन छुहांयदा। अमाम मैहन्दी सच सुल्तानां, ख़ैबर पार करांयदा। ऐली शाह होए हैराना, मक्का काअबा वेख वखांयदा। चरन लगाए शाह अरबाना, इराक इराना डेरा ढांयदा। मुख नकाब इक्क रखाना, नेत्र नैण छुपांयदा। सोहँ मारे तीर निशाना, पीरन पीर मिटांयदा। दस्तगीर होए हैराना, हकीर शाह फकीर फड़ांयदा। आपे होए बेपछाना, बेऐब परवरदिगार अख्वांयदा। महिबान बीदो रहिमान रहिमाना, रहिमत रसूल ना कोई जणांयदा। अल्ला राणी वेखे मार ध्याना, हज्ज कबूल ना कोई करांयदा। पंचम रोवण जगत शैताना, धीरज धीरज ना कोई धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख सुहाए इक्क दर, दर दरबाना आप अख्वांयदा। अल्ला राणी तन शृंगार, कलिजुग अन्त शृंगारया। मनमति नाल हँकार, करे इक्क प्यारया। संग मुहम्मद चार यार, ईसा मूसा वेख विचारया। कलिजुग होया पहरेदार, आप उठाए करे ख़बरदारया। धरतमात रही विचार, घर साचे करे पुकारया। पुरख अबिनाशी किरपा धार, कलिजुग रैण होई अंध्यारया। जूठा झूठा पसर पसार, ना कोई दीसे सच द्वारया। पीर फ़कीरां आई हार, अहिनल हक्क ना कोई विचारया। मुल्ला शेख़ काज़ी रोवण धाहां मार, अल्ला हू हू एका नारया। पीर दस्तगीर सुत्ते पैर पसार, तूं तूं मनों विसारया। चुक्कया ना जाए मैथों भार, लक्ख चुरासी जीव गंवारया। प्रगट हो विच संसार, नानक गोबिन्द लेख लिखा रिहा। शब्द खण्डा तेज़ कटार, आप आपणा लए संवारया। ब्रह्मण्ड खण्ड जेरज अंड पायण सार, उत्भज सेत्ज पार किनार, नार दुहागण दीसे रंड, लक्ख चुरासी सन्त कन्त ना कोई हंढा रिहा। कूड़ कुड़यारा भेख पखण्ड, घर घर बैठा कर पसारया। निहकलंका तेरी वंड, साचा लेखा आप लिखा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, पहली चेत्र नौ खण्ड पृथ्वी वेखे खेत्र, लेखा आपणे हथ्थ रखा रिहा। ना कोई जाणे धारी केसा, मूंड मुंडाए दिस ना आंयदा। कलिजुग तेरा अन्तिम वेसा, नर नरेशा आप करांयदा। मेल मिलाया दस दस्मेशा, दहि दिशा वेख वखांयदा। भेव ना पायण ब्रह्मा शिव गणेशा, दर दरवेशा सीस झुकांयदा। जोत सरूपी हरि प्रवेशा, आप आपणी कल वरतांयदा। दो जहानां नर नरेशा, सृष्ट सबाई मूल चुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन देवे भगती वर, दे मति पंज तत्त आप समझांयदा।

२४ फम्गण २०१३ बिक्रमी डा० पाल सिँघ दे गृह पिण्ड भलाई पुर ज़िला अमृतसर

धन पाया नाम सन्तोख, गुर पूरे चरन द्वारया। जगत मिटे तृष्ना भुक्ख, मिले नाम अधारया। सुफल कराए मात कुक्ख, आवण जावण पार करा रिहा। अन्तिम वेला अन्तिम मोख, नर हरि आपणी गोद उठा रिहा। मेट मिटाए हरख सोग, अट्ठे पहर एका रंग रंगा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कर किरपा मेल मिला रिहा। मिल्या मेल हरि निरँकार, घर साचे वज्जे वधाईआ। सोहँ डंक अपर अपार, दिवस रैण रिहा वजाईआ। सुणे सुणाए सुणनेहार, जीवां जन्तां दिस ना आईआ। काम क्रोध लोभ मोह हँकार, पंज तत्त मिटाईआ। शब्द खण्डा तेज कटार, तन गात्रे आप लटकाईआ। पंचम सोहणा कर शृंगार, शस्त्र बस्त्र इक्क सजाईआ। साचे घोड़े कर अस्वार, चौथे पौड़े आप चढ़ाईआ। जगत विच्चोला हरि दातार, आपणा मेल मिलाईआ। ऊँचो नीच नीचो ऊँच खेल अपार, जुग जुग रिहा कराईआ। रवीदासा दरस भिखार, दरसी दरस दिखाईआ। बाल्मीक तेरा कर्ज़ उतार, राम रामा रूप वटाईआ। कलिजुग मेला विच संसार, गुर चेला जोड़ जुड़ाईआ। अचरज खेला अपर अपार, सज्जण सुहेला सद अख्वाईआ। फड़ फड़ बाहों लाए पार, साचे बेड़े रिहा चढ़ाईआ। आपे बणया सेवादार, सेवक सेवा रिहा कमाईआ। शब्द अधारी इक्क अहार, तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। मेल मिलाए निन्दक दुष्ट दुराचार, पंचम तन्द बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका सुणाए सुहागी छन्द, सोहँ ढोला सच्चा बोला रसना हरिजन गाईआ।

पहली चेत्र २०१४ बिक्रमी हरिभगत द्वार जेठूवाल शब्द दी किरपा कीती, इक्की दिन तक्क
इकी इक्की परिवार इक्ट्ठे होए अते सभ दा सांझा लंगर चलाया गया अते सवा पंज रुपए

नाम · पिण्ड · डाकखाना · ज़िला
१. दलीप सिँघ · गग्गोबूआ · ख़ास · अमृतसर
२. मनी राम · सिध्धम · खालड़ा · अमृतसर
३. इन्द्र सिँघ · बंडाला · ख़ास · अमृतसर
४. मसा सिँघ · नौरंगाबाद · ख़ास · अमृतसर

५. गुरदयाल सिँघ · रामू वाला · ख़ास · फिरोज़पुर
६. राम सिँघ · मकान नं० ३८६ ग्वाल टोली · फिरोज़पुर
७. नाज़र सिँघ · नाथे वाला · लंझे वाली · फिरोज़पुर
८. निरँजण सिँघ · लुध्याणा · ख़ास · लुध्याणा
९. बद्धा सिँघ · नत्तां · सान्हेवाल · लुध्याणा
१०. हरबंस सिँघ · अजनौध · दोराहा · लुध्याणा
११. जगीर सिँघ · रंगील पुर · रोपड़ · अम्बाला
१२. ज्ञान चन्द · मिरजापुर · कोटलानौध सिँघ हुशयापुर
१३. सरूप सिँघ · मुध · ख़ास · जलन्धर
१४. बिशन सिँघ · नूरपुर · ख़ास · जलन्धर
१५. गुरमुख सिँघ · भलाईपुर डोगरा ख़ास · अमृतसर
१६. बंता सिँघ · पंज गराईआं · ख़ास · गुरदासपुर
१७. अजीत सिँघ · बटाला · बटाला · गुरदासपुर
१८. करतार सिँघ · भूमली · ख़ास · गुरदासपुर
१९. गिरधारा सिँघ · बलोवाल · राम दिवाली · अमृतसर
२०. बख्शीश सिँघ · कादराबाद · स्सयालका · अमृतसर
२१. महाराज पूरन सिँघ जी जेठूवाल · ख़ास · अमृतसर

पहली चेत २०१४ बिक्रमी सवेर दे समें शब्द दी रहिमत कीती
हरिभगत द्वार जेठूवाल ज़िला अमृतसर

हरि का नाउँ अपार है, समरथ कल वरताईआ। हरि का नाउँ अपार है, अकथ कथा कहाईआ। हरि का नाउँ अपार है, साची वथा इक्क वखाईआ। हरि का नाउँ अपार है, लक्ख चुरासी पाए नत्था, दिस किसे ना आईआ। हरि

का नाउँ अपार है, सगल वसूरा जिस जन लथ्था, जो जन रसना गाईआ। हरि का नाउँ अपार है, मस्तक लहिणा लेख साचे मथ्था, जोत निरजंण आप जगाईआ। हरि का नाउँ अपार है, दो जहानी साचा रथा, जन भगतां पार कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा रंग वटाईआ। हरि का नाउँ अपार, हरि समाया। हरि का नाउँ अधार, जीव जन्तां रिहा तराया। हरि का नाउँ अपार, हरिजन साचे आप प्यार कराया। हरि का नाउँ जैकार, जै जैकारा इक्क वखाया। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, आपे वेखे वेख वखाया। हरि का नाउँ अपार, लेख अमोल्लया। हरि का नाउँ अपार, पूरा तोल किसे ना तोल्लया। हरि का नाउँ अपार, आदि अन्त कदे ना डोल्लया। हरि का नाउँ अपार, साध सन्त जीव जन्त भण्डारा खोल्ल्हया। हरि का नाउँ अपार, सचखण्ड बणाए गोल्लया। हरि का नाउँ अपार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल कला सोल्लया। हरि का नाउँ अपार, जोग जगत है। हरि का नाउँ अपार, हरिजन साची भगत है। हरि का नाउँ अपार, सच दुआरा एका मुक्त है। हरि का नाउँ अपार, पार कराए निन्दक दुष्ट है। हरि का नाउँ अपार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आपणी सार। हरि का नाउँ अपार, जगत दलालया। हरि का नाउँ अपार, गुरमुख विरले रसना गा ल्या। हरि का नाउँ अपार, एका एक सच धन मालया। हरि का नाउँ अपार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे चले अवल्लड़ी चालया। हरि का नाउँ अपार, रंग मजीठया। हरि का नाउँ अपार, नेत्र नैण किसे ना डीठया। हरि का नाउँ अपार, मिट्ठे करे कराए रीठया। हरि का नाउँ अपार, गुरमुख विरले लैण रसना साचा मीठया। हरि का नाउँ अपार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी करे परीख्या। हरि का नाउँ अपार, दो जहानया। हरि का नाउँ अपार, मेल भगवानया। हरि का नाउँ अपार, गुरमुख साचे सन्त जगानया। हरि का नाउँ अपार, ना कोई जाणे जीव निधानया। हरि का नाउँ अपार, आदि अन्त ना होए पुराणया। हरि का नाउँ अपार, नेत्र नैण ना कोई वखानया। हरि का नाउँ अपार, रसना जिह्वा हरिजन गा ल्या। हरि का नाउँ अपार, तिक्खा तीर बाण निरालया। हरि का नाउँ अपार, शब्द चीर तन पहनानया। हरि का नाउँ अपार, शब्द सीर मुख चुआनया। हरि का नाउँ अपार, कट्टणहारा भुक्ख नंग, मेट मिटाए पंज शैतानया। हरि का नाउँ अपार, एका रंग रंगाए भेव चुकाए शाह सुल्तानया। हरि का नाउँ अपार, आदि जुगादी संग निभाए सगला साथ निभानया। हरि का नाउँ अपार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आपणे भाणया। हरि का नाउँ अपार, राग अनादया। हरि का नाउँ अपार, खेले खेल विच ब्रहमादया। हरि का नाउँ अपार, धुरदरगाही

साची दादया। हरि का नाउँ अपार, गुरमुख विरले मात लाध्या। हरि का नाउँ अपार, भेव अभेदा बोध अगाध्या। हरि का नाउँ अपार, गुरमुख विरले रसन अराध्या। हरि का नाउँ अपार, दो जहान सुणे फरयादया। हरि का नाउँ अपार, जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, चरन नाता एका बाध्या। हरि का नाम अपार, सति सतिवन्त है। हरि का नाम अपार, पूरन भगवन्त है। हरि का नाम अपार, अधार जीव जन्त है। हरि का नाम अपार, प्यार साध सन्त है। हरि का नाम अपार, एका धार एका कन्त है। हरि का नाम अपार, जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, रक्खणहारा पति पतिवन्त है। हरि का नाउँ अपार, जुगो जुग अतीतया। हरि का नाउँ अपार, ठांढा सीतया। हरि का नाउँ अपार, परखणहारा नीतया। दिवस रैण करे विचार, हरि का नाउँ अपार, जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, आपे वेखे हस्त कीटयां। हरि का नाउँ अपार, हरि हरि गाया। भेव अभेदा विच संसार, दिस किसे ना आया। अछल अछेदा दाता दातार, चार वेदां सेवा लाया। पुराण अठारां रहे पुकार, हथ्थ किसे ना आया। खाणी बाणी करे विचार, चारे कुन्टां वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा नाउँ छुपाया। हरि का नाम अपार, दिस ना आंयदा। अञ्जील कुरान रहे पुकार, परवरदिगार मुख छुपांयदा। कलिजुग काला हो त्यार, तेरा तेरे विच समांयदा। भेखाधारी हरि निरँकार, लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। नानक गोबिन्द लाए कार, सेवक सेवा सच करांयदा। मंगण आए दर दरबार, एका भिच्छया झोली पांयदा। लोकमात रहिणा ख़बरदार, आत्म इच्छया पूर करांयदा। शब्द विचोला मीत मुरार, साचा हिस्सा आप वंडांयदा। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण एका कार, एका रूप समांयदा। दूर दुराडा सांझा यार, मेल विछोड़ा आप करांयदा। नानक ढहि पया द्वार, गोबिन्द गोबिन्द गांयदा। पारब्रह्म प्रभ पुरख अपार, सति पुरखा रूप वटांयदा। आदि अन्त एकँकार, एका रंग समांयदा। नानक बैठा दर भिखार, भीखक भिच्छया एका नाउँ पांयदा। मस्तक लेखा अपर अपार, आपणा आप लिखांयदा। इक्क कराया वणज वपार, आप आपणी बणत बणांयदा। आपे वसणा सभ तों बाहर, साची सरन तकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी बणत बणांयदा। एका नाउँ अपार, नानक दर भिखारया। पुरख अबिनाशी किरपा धार, सुहाए बंक द्वारया। निर्मल जोती कर अकार, वज्जे शब्द धुन जैकारया। साची सोटी हथ्थ दातार, लै के आए पार किनारया। उप्पर चोटी दस्म द्वार, साचा मार्ग इक्क रखा ल्या। कोटन कोटी गए हार, साध सन्त भेव ना पा ल्या। कबीर लंगोटी बोटी कर प्यार, अतुट अतोटी मेल मिला रिहा। नानक जोती इक्क अपार, हरि जोती खेल खिला रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जागरत जोत जगा रिहा। हरि का नाउँ

अपार, नूर निरालया। गोबिन्द साची धार, गोबिन्द विच समा ल्या। सरगुण मेल अपार, निरगुण वेख वखा ल्या। नानक निर्धन पावे सार, सरधन हरि सुल्तानया। सति सन्तोखी धर्म जैकार, एका राह वखा ल्या। ना कोई जाणे आर पार, जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, आपणा धाम सुहा ल्या। हरि का नाउँ अपार, साचे धाम सुहांयदा। नानक नामा वणज वपार, एका एक करांयदा। साचा मेला मीत मुरार, गुर चेला रूप वटांयदा। इक्क इकेला हरि निरँकार, पंचम सुहेला आप अख्वांयदा। अमृत आत्म साची धार, साचा मेघ बरसांयदा। आपे वसया सभ तों बाहर, आप आपणा रूप छुपांयदा। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, आप आपणे रंग रंगांयदा। आप आपणा रंग रंगाए, पारब्रह्म बेअन्त बेअन्ता। हरिजन साचा साची मंग मंगाए, मेल मिलाए साचे कन्ता। एका नाउँ शब्द मृदंग वजाए, जुग जुग सुणाए साध सन्ता। हरिजन साचे अंग लगाए, लोकमात बणाए साची बणता। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दर द्वार इक्क सुहंता। हरि का नाउँ अपार, शब्द अमोल्लया। जुग जुग बन्न्हे धार, साचा तोलण आपे तोल्लया। लोकमात लए अवतार, अक्खर वक्खर आपे बोल्लया। साधां सन्तां पावे सार, वेख वखाए काया चोल्लया। वरन बरन कर्म विचार, ऊँचां नीचां रिहा विरोल्लया। सतिजुग साचे कर प्यार, सति फुलवाड़ी आपे मौलया। त्रेता र्तीआ उतरे पार, राम रामा घोल घोल्लया। द्वापर तेरी तिक्खी धार, काहना किशना खेले होल्लया। कलिजुग काला रिहा पुकार, जूठ झूठ बूहा खोल्ल्हया। धरतमात रोवे धाहां मार, पेट आपणा आपे फोल्लया। पूत सपूता होया गंवार, लक्ख चुरासी बणया गोल्लया। माया ममता मोह हँकार, जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, अन्तिम तोले पूरा तोल्लया। कलिजुग काया साचा रंग, आत्म इक्क चढ़ाया। पंज तत्त वज्जे मृदंग, मति बुध फिरे हलकाया। मनमति रलाए साचा संग, चारों कुन्ट डंक वजाया। हउमे हँगता धारा गंग, साधां सन्तां नीर वहाया। मानस देही होई भंग, राम रामा मनों भुलाया। काया माटी काची वंग, जूठ झुठ तन शृंगार कराया। मात पित भाई भैण साक सज्जण सैण कोई ना जाए संग, कूड़ कुड़यारा मोह चुकाया। सम्मत तेरां रिहा लँघ, नानक दोए जोड़ बैठा सीस झुकाया। दर द्वारे मंगी मंग, प्रभ अबिनाशी दया कमाया। साचा नाउँ सदा संग, सच वस्तू इक्क रखाया। शब्द घोड़े प्रभ कसे तंग, जोत निरँजण सेवा लाया। पंच वजाए इक्क मृदंग, सोहँ डौरू हथ्थ फड़ाया। लोआं पुरीआं वेखे पार लँघ, ब्रह्मा शिव देवत सुर बैठे सीस झुकाया। मातलोक साढे तिन्न हथ्थ पारब्रह्म तेरा इक्क पलँघ, कलिजुग अन्तिम सेज विछाया। लक्ख चुरासी होणा नंग, कोए ना पर्दा पाया। माया राणी मारे डंग, डस डसणी रूप वटाया। गुरमुखां मंगी एका मंग, गोबिन्द नानक नाल रलाया। कलिजुग तेरा मुक्कणा पन्ध, दोए कर्मां रिहा उठाया। सतिजुग

साचा लाया अंग, गुरमुख साचे लए जगाया। अमृत आत्म धारा निज बरखे गंग, आप आपणी सेवा लाया। दो जहानां निभाए साचा संग, विछड़ कदे ना जाया। गुरमुख साचे नौ द्वारे आए लँघ, नेत्र दर्शन साचा पाया। शब्द रंगीली सेज इक्क पलँघ, दस्म द्वारी आप विछाया। पंचम वजायण सच मृदंग, पंचम आपणा साथ निभाया। आपे बैठा अद्ध विच टंग, जोत निरँजण राह रिहा वखाया। सुरत सवाणी हीर स्सयाली झंग, सोहँ रांझा गुरमुख प्रेम धारा नाम चरन सेवा साची वंझली रिहा वजाया। आप लगाए आपणे अंग, कट्टणहारा भुक्ख नंग, जुग जुग भेख वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, नानक पूर करया वर, तेरां तेरां तोल तुलाया। तेरां तेरां तोल तुलावणहारा, पारब्रह्म बेअन्ता। साचा बोल बोलणहारा, जुगा जुग जुगन्ता। शब्द भण्डारा खोल्हणहारा, आदि पुरख आदिन अन्ता। सच जैकारा बोलणहारा, आप सुणाए साधन सन्ता। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे मेले गुर गुर चेले, आपे नारी आपे कन्ता। गुर चेला नारी कन्त समांयदा। दर द्वारे साचा मेला, साची बणत बणांयदा। कलिजुग तेरा वक्त सुहेला, गुरमुख सोए मात उठांयदा। आप चढ़ाए साचा तेला, जोत निरँजण सेवा लांयदा। आपणा खेल आपे खेला, भेव कोए ना पांयदा। नानक गोबिन्द इक्क इकेला, गोबिन्द हरि ध्यांअदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सम्मत तेरां तेरा प्यार, त्रैगुण माया करे विचार, पंज तत्त रोवे धाहां मार, ना कोए मूल चुकांयदा। सम्मत तेरां अन्तिम बीता, सतिगुर दया कमाईआ। आप चलाए आपणी रीता, धुर दी एह वड्याईआ। ना कोई देहुरा गुरुदुआरा मन्दिर मसीता, प्रभ चरन सरन सरन चरन सच्ची सरनाईआ। ना कोई हस्त ना कोई कीटा, ऊँच नीच राउ रंक शाह सुल्तान एका रंग रंगाईआ। नाम जणाए जुगो जुग अनडीठा, अनडिट्ठी वस्त हरि झोली पाईआ। गुर शब्द गुर लागा मीठा, अमृत आत्म फल खवाईआ। मनमती जीव जूठा झूठा पीसण पीसा, वेले अन्तिम होए जुदाईआ। कलिजुग काया कौड़ा रीठा, प्रभ साचा भन्न वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती जामा जोत समाईआ। जोत समाया जोती जामा, जुगत जगत ना आईआ। आपे जाणे आपणा कामा, भगत भुगत रिहा बणाईआ। लक्ख चुरासी करे एका तामा, आदि शक्त एका कल वरताईआ। कलिजुग मिटे रैण अन्धेरी शामा, सतिजुग साचा चन्न चढ़ाईआ। सम्मत चौदां वज्जे नाम दमामा, सोहँ जै जै जैकार कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पहली चेत्र सवा पंज तेरा बैठा राह तकाईआ।