पुस्तकालयभाग ६

२० चेत २०१४ बिक्रमी जगीर सिँघ दे गृह पिण्ड कादराबाद ज़िला अमृतसर

सतिगुर पूरा एक है, एका एक अकाल। सृष्ट सबाई टेक है, दीनां बंधप दीन दयाल। जिस जन काया करे बुध बिबेक है, देवे नाम सच्चा धन माल। माया ममता ना लाए सेक है, ना शाह ना कंगाल। नेत्र लोचन सतिगुर इक्क विसेख है, काया चोली रंग चाढ़्हे लाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग विछड़े लए भाल। सतिगुर पूरा सज्जण, एका एक अख्वाया। जिस जन बख्शे चरन धूढ़ साचा मजन, दुरमति मैल गंवाया। आपे होया पड़दे कज्जन, दूई द्वैती पड़दा लाहया। भाण्डे भरम गढ़्ह हँकारी भज्जण, प्रभ चरन कँवल ध्यान लगाया। अमृत आत्म पी पी रज्जण, जिस जन आत्म तृष्न तृप्ताया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन विछड़े लए मिलाया। विछड़े मेले धुर संजोगी, आपणा मेल मिलांयदा। दूई द्वैती कटे रोगी, एका रंग चढ़ांयदा। रसना जिह्वा साचा भोगी, हरि हरि रसना गांयदा।

देवे दरस आत्म अमोघी, आत्म दर खुल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सर सरोवर इक्क विखांयदा। सर सरोवर इक्क इशनान, एका एक वखाया। सतिगुर पूरा गुण निधान, गुर पूरा दया कमाया। जीव जन्त बाल अञ्जाण, भुल्ले रुल्ले गले लगाया। खेले खेल श्री भगवान, आप उपाए आपे दए मिटाया। देवणहारा जिया दान, सृष्ट सबाई वेख वखाया। गुरमुख विरले रसना गान, आत्म दरसी दरस वखाया। जिस जन बख्शे चरन ध्यान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणे रंग रंगाया। रंग रंगीला सतिगुर नाउँ, एका एक चढ़ांयदा। वेख वखाए थाँईं थाउँ, अन्दर मन्दिर खोज खुजांयदा। आप उठाए फड़ फड़ बाहों, दिवस रैण सेव कमांयदा। पुरख अबिनाशी अगम्म अथाहो, अगम्म अगम्मड़े थाउँ सुहांयदा। करे कराए सच न्याउँ, जगत जगदीस आपणा मूल चुकांयदा। फड़ फड़ हँस बणाए काउँ, सोहँ साची चोग चुगांयदा। आपे पिता आपे माउँ, बाली बाला गोद उठांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुर गोपाला दीन दयाला हरि रखवाला दिवस रैण रैण दिवस पंचम घर आत्म वेख वखांयदा। निज घर आत्म वेखे विगसे, अकल कला भरपूरा। भगत जनां राह साचा दस्से, अट्ठे पहर हाज़र हज़ूरा। तीर निराला एका कसे, पंच विकारा करे चूर चूरा। मिटे रैण अन्धेरी मस्से, दरस पाया। नेत्र नैण सतिगर पूरा भगत जनां हिरदे वसे, बेमुखां दिसे दूरन दूरा। जोत प्रकाश कोटन कोट रवि ससे, उपजे धुन नाद अनाहद धुन आत्मक तूरा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे देवे वर, चतर बणाए मूर्ख मूढ़्हा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस जन बख्शे चरन मस्तक धूढ़ा।