पुस्तकालयभाग ७

१६ भादरों २०१५ बिक्रमी वधावा सिँघ दे घर पिण्ड महराज

हरि सज्जण अनडीठड़ा, घर घर रिहा समाए। गुरसिख प्रेम प्याला लग्गे मीठड़ा, आत्म रिहा प्याए। सुफल कराए मात कुखड़ा, मोख मुखंतर इक्क वखाए। हउमे रोग कटे दु:खड़ा, दर्द दु:ख रहिण ना पाए। नेत्र नैण लोचन जो जन दर्शन भुखड़ा, दे दरस त्रिष्न बुझाए। हरिजन बूटा कदे ना सुकड़ा, फल फुलवाड़ी इक्क वखाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साजन वेख वखाए। हरि साजन जग मीतड़ा, परम पुरख करतार। काया रंगे चोली चीथड़ा, रंगन रंग अपार। सांतक सति कराए ठांडा सीतड़ा, अग्नी तत्त निवार। मिट्ठा करे कौड़ा रीठड़ा, जो जन ढहि पए द्वार। आप चलाए आपणी रीतड़ा, जुग जुग वेस करे करतार। पतित पवित करे पुनीतड़ा, पतित पावणहार सिरजणहार। इक्क सुणाए सुहागी गीतड़ा, सोहँ शब्द जै जै जैकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि सज्जण पावे सार। हरि सज्जण हरि साख्यात, साजन मीत मुरारा। गुरसिख बणाए पारजात, देवे नाम अधारा। मेल मिलावा कमलापात, नारी कन्त प्यारा। जोत निरँजण देवे धुर सुगात, शब्दी शब्द धुंनकारा। मेट मिटाए अन्धेरी रात, दीपक जोती कर उज्यारा। सच चढ़ाए नाम राथ, रथ रथवाही गुर करतारा। सदा सुहेला सगला साथ, आदि अन्त होए रख्वारा। लहिणा देणा चुकाए मस्तक माथ, जो जन ढहि पए दुआरा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि सज्जण पावे सारा। हरि साजण हरि रतिआ, रत्न नाम अमोल। आपे दे समझावे मतिआ, पतिपरमेश्वर वसे कोल। इक्क वखाए तीर्थ तटयां, तट किनारा अन्दर फोल। सच दुआरा एका वस्सया, दर दरवाज़ा एका खोल्ह। मेटे रैण अन्धेरी मस्सया, गीत अनादी शब्दी बोल। दर दर घर घर फिरे नस्सया, गुरसिख रहे ना कोई अनभोल। मनमुख जीव वेख वेख कल हस्सया, काल नगारा वज्जे ढोल। तीर निराला एका कस्सया, सृष्ट सबाई खेले होल। जन भगतां हिरदे अन्दर आपे वस्सया, आपे करे चोल्ह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि सज्जण रिहा मौल। हरि सज्जण हरि जागया, जागरत जोत जगाए। चरन कँवल जो जन लागया, दुरमति मैल धवाए। जगत तृष्ना बुझे आज्ञा, अज्ञान अन्धेर रहिण ना पाए। फड़ फड़ हँस

बणाए कागया, अमृत एका जाम प्याए। मेल मिलावा कन्त सुहागया, सति सतिवन्ती नार कराए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि सज्जण वेखे साचा दर, दर मन्दिर इक्क सुहाए। हरि साजण हरि मन्दिर, हरि हरि जोत जगाईआ। भाग लगाए काया कन्दर, डूँघी भवरी पार कराईआ। आपे तोड़नहारा जन्दर, चिन्ता सगल मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि सज्जण मेला सहिज सभाईआ। हरि सज्जण हरि मेलया, हरि हरि रूप गोबिन्द। हरि वसे धाम अकेलया, वड दाता गुणी गहिंद। हरि होया सज्जण सुहेलया, हरिजन उपजाए साची बिन्द। अचरज खेल पारब्रह्म कल खेलया, सृष्ट सबाई लगाई आपणी निन्द। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि साजन हरिजन सदा बख्शिंद। हरि साजन जिन जाणया, आपणा मूल पछाण। चले चलाए गुर गुर भाणया, सुणे सुणाए धुर फ़रमाण। लेखा चुक्के आवण जाणया, धर्म राए ना कोई आन। पाया परम पुरख सुल्तानया, घर साचे सच मकान। जोती नूर जगे महानया, उपजे धुन सच्ची धुनकान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, हरिजन हरि सज्जण ल्ए पछान।