पुस्तकालयभाग ८

१४ फग्गण २०१५ बिक्रमी दिल्ली सिँघासण पर

चार युग सच धार, लोकमात हरि चलाईआ। गुर पीर साध सन्त अवतार, जुग जुग सेवा लाईआ। अगम्म अगोचर भेव न्यार, आप आपणी बणत बणाईआ। मरे ना जम्मे विच संसार, आवण जावण खेल खिलाईआ। हड्ड मास नाड़ी चम्म ना कोए प्यार, त्रैगुण तत्त ना कोई वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग करता वेस वटाईआ। साची धार जुग निराली, करनी करता आप चलांयदा। निरगुण जोत नूर अकाली, सृष्ट सबाई वेख वखांयदा। गगन मण्डल साची थाली, दीपक रवि ससि तार चमकांयदा। पंज तत्त बण जंजाली, जागरत जोत विच टिकांयदा। वेखे फल पत्त डाल्ही, फुल फुलवाड़ी मात उपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी रचन रचांयदा। चौथे जुग चौथा दर, चौथा घर हरि हरि, वेख वखांयदा। थिर घर बैठ नरायण नर, जोत निरँजण मेल मिलांयदा। जोत सरूपी वसे घर, घर साचा इक्क सुहांयदा। दो जहानी चुक्के डर, शब्द निशानी हथ्थ फड़ांयदा। अनहद बाणी देवे वर, घर मंगल एका गांयदा। पवण पाणी चँवर कर, सीस ताज सुहांयदा। मेल मिलावा हरी हरि, हरि साचे विच समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। वेस वटाया हरि निरँकार, वीह सद बिक्रमी तेरां वड वड्याईआ। चरन छुहाया दिल्ली दरबार, दर दरवाज़ा आप खुल्हाईआ । पंचम मुख ताज शृंगार, सीस जगदीस आप टिकाईआ। सत्त रंग निशाना इक्क हुलार, सत्तां दीपां रिहा उठाईआ। पंचम निशाना कर प्यार, पंचम मुख सलाहीआ। शब्द डण्डा अपर अपार, ब्रह्मण्ड खण्ड रिहा उठाईआ। चरन जोड़ा चरन प्यार, गुरमुख साचे मेल मिलाईआ। अस्सू तिन्न

करया ख़बरदार, सोया कोई रहिण ना पाईआ। शाह सुल्तानां मारे मार, राज राजानां ख़ाक मिलाईआ। दो जहानां हो उज्यार, लोकमात वेख वखाईआ। गोपी कान्हा इक्क प्यार, साची सखीआं मंगल गाईआ। आप सुहाए बंक दुआर, बंक दुआरी भेव ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग चौथा वेख वखाईआ। चौथे जुग जगत विहार, हरि साचा सच करांयदा। वरनां बरनां वसे बाहर, ज़ात पात ना कोई रखांयदा। त्तत्व तत्त ना कोई विचार, मन मति बुध ना कोई प्रगटांयदा। वेद कतेब ना पायण सार, लेखा लिख्त ना कोई लिखांयदा। अलख अगोचर अगम्म अपार, अगाध बोध बोध अगाध आप अख्वांयदा। आदि जुगादी खेल न्यार, कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा। सृष्ट सबाई बन्न्हे धार, लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा। प्रगट होया सांझा यार, सांझीवाल इक्क हो जांयदा। खेल खिलाए नारी नार, नर नरायण वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, जगत प्रीती रीत आप चलांयदा। जगत रीत हरि भगवान, शब्दी बन्न्ह बणाईआ। चार वरनां इक्क ज्ञान, एका मार्ग रिहा लगाईआ। ऊँच नीच ना कोए वखान, हिन्दू मुस्लिम सिक्ख ईसाई ना कोई जणाईआ। एका वेद इक्क पुराण, एका गीता करे पढ़ाईआ। अञ्जील कुरान इक्क ध्यान, मुस्लिम सुन्नी वेख वखाईआ। नानक गोबिन्द इक्क निशान, गुर बाणी नाम वड्याईआ। प्रगट होया वाली दो जहान, आप आपणी कल वरताईआ। सतिजुग साचा कर प्रधान, लोकमात धरत मात दी गोद बिठाईआ। कलिजुग कूड़ा बेईमान, नौ दरवाज़े बाहर कढाईआ। सच तख्त बैठ सच सुल्तान, साची सखीआं वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा आपे रिहा सिखाईआ। लेखा लिख्या धुर करतार, आपणा आप लिखांयदा। ब्रह्मण्डां खण्डां पावे सार, लोआं पुरीआं वेख वखांयदा। खेल खिलाए दया कमाए मेल मिलाए नारी नार, नारी कन्त वेस वटांयदा। सति सतिवन्त घर सच प्यार, शब्द सिँघासण इक्क वखांयदा। रंग बसन्ती विच संसार, साचा रूप आप चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन वेखे साचे दर, घर साचा इक्क सुहांयदा। साचा घर सच दुआर, हरिजन हरि उपाया। रसना सगन नाम अपार, मोख मुक्त इक्क रखाया। मेल मिलावा कन्त भतार, आत्म सेजा दर सुहाया। साची सेजा हो उज्यार, आप आपणा दरस दिखाया। सुरत सवाणी होई मुटयार, दर वेखे लोक सबाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन देवे साचा वर, दर साचा इक्क खुल्हाया। सुरत सवाणी नौजवान, लोकमात ल्ए अंगड़ाईआ। चार कुन्ट वेखे मार ध्यान, कवण दूल्हा बैठा राह तकाईआ। करनहार श्री भगवान, आप आपणा वेस वटाईआ। देवणहारा धुर फ़रमान, शब्दी शब्द डंक वजाईआ। सच सुच्च शब्दी बन्न्हे गान, नाम सगन इक्क मनाईआ। गीत सुहागी गाए गान,

राग अनादी इक्क वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेला साचे घर, साचे घर वज्जी वधाईआ। शब्दी शब्द कुड़माया। एका दर धी जवाई, हरि मेला मेल मिलाया। साची रुतड़ी रुत्त सुहाई, रुत बसन्ती वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, फलगुण तेरा चुक्के डर, गुणवन्ता वेख वखाया। गुणवन्ता हरि भगवान, भगती भगत वड्याईआ। वेख वखाए साचा काहन, घर साचे फेरा पाईआ। मोर मुकट सीस ताज महान, आपणी हथ्थीं रिहा टिकाईआ। जीव जन्त ना सके कोई पछान, हरि का भेव ना कोई जणाईआ। सतिजुग साचे देवे माण, पतित पुनीत वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आपे वर, घर घर दर दर मेल मिलाईआ। साचा दर हरि सुहा, साची दया कमांयदा। हरिजन सज्जण मेल मिला, मेल मिलावा इक्क वखांयदा। पड़दे कज्जण आप अख्वा, सच दुशाला उप्पर पांयदा। चरन धूढ़ी मजन आप करा, दुरमति मैल गंवांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत विहारा अग्गे धर, दर दुआरा वेख वखांयदा। नाम शब्द सच दस्तार, गुरमुख सीस टिकाईआ। बीस बीसा खेल अपार, साचा सगन रिहा मनाईआ। वेख वखाणे पन्दरां कत्तक दिवस विचार, जोती नूर कर रुशनाईआ। राज राजान ढहि ढहि पैण चरन दुआर, चरन चरनोदक हथ्थ ना आईआ। गुरमुख सज्जण ल्ए उभार, ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। भरया आपे भगती भगत भण्डार, अतोट अतुट वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, लछमण सिँघ दित्ता जगत वर, जोग जुगत आपणे हथ्थ रखाईआ।

निरगुण रूप अकल कल धार, एका एकँकारया। आदि जुगादी हरि पसार, भेव कोई ना पा रिहा। इक्क अकल्ला कर आकार, निराकार वेस वटा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती नूर डगमगा रिहा। निरगुण रूप पुरख करतारा, एका एक अख्वांयदा। आदि जुगादी इक्क अवतारा, आप आपणा खेल खिलांयदा। लोआं पुरीआं महल्ल उसारा, हरि साचा बणत बणांयदा। मण्डल मण्डप दए सहारा, गगन गगनंतर वेख वखांयदा। खेले खेल अगम्म अपारा, अलख अगोचर नाउँ धरांयदा। जोती दीपक भेव न्यारा, आदिन अन्त इक्क हो जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर डगमगांयदा। निरगुण नूर पुरख अकाल, आदि जुगादि समाया। दीनां बंधप दीन दयाल, दया निध नाम रखाया। आपे चले अवल्लड़ी चाल, चाल निराली इक्क रखाया। थिर घर बैठ सच्ची धर्मसाल, सचखण्ड दुआरा

इक्क सुहाया। सति पुरख निरँजण साची धार, आप आपणी वेख वखाया। ना कोई दूसर करे प्यार, दर दुआर ना कोए वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूरो नूर समाया। निरगुण नूर आदि निरँजण एका एक अख्वाईआ। आप आपणा बणया सज्जण, घर साचे संग निभाईआ। आप आपणा करया मजन, मेल मिलावा सहिज सुभाईआ। आप आपणा होया पड़दे कज्जण, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। आप चलाए आपणा सच जहाजन, वड दाता बेपरवाहीआ। आपे शाहो भूप वड राज राजन, सच सुल्तान इक्क अख्वाईआ। आपे जाणे आपणा काजन, आप आपणी रचन रचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर नूर धर, नूरो नूर उजाला हरि वड वड्डी वड्याईआ। आदि पुरख गुर गोपाला, गोबिन्द नाउँ धराईआ। खेले खेल खेल निराला, खेलणहार बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि शक्ति रूप समाईआ। निरगुण रूप सुते प्रकाश, हरि आपणा आप करांयदा। आपणे मन्दिर रक्खे वास, साचा मन्दिर इक्क सुहांयदा। आदि अन्त ना होए विनास, ना कोई बणत बणांयदा। लोआं पुरीआं मण्डल मण्डप पावे रास, आपणी रचना आप रचांयदा। आपे वस्सया पृथ्मी आकाश, आकाश प्रकाश आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका नूर नूरो नूर दरसांयदा। निरगुण नूर अपर अपार, हरि आपणा आप उपाया। आप सुहाए आपणा सच दुआर, दर दुआरा इक्क खुल्हाया। इक्क अकल्ला बैठ निरँकार, निरगुण बैठा बेपरवाहया। ना कोई दूसर मीत मुरार, सगला संग ना कोई रखाया। ना कोई छप्पर छन्न मुनार, चार दीवार ना कोई रखाया। थिर घर साचा कर त्यार, थिर घर बैठा बेपरवाीहआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण वेस आपे कर, नाउँ निरँजण रूप उपाया। आपणा नाउँ आपे रक्ख, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। सर्ब कला आपे समरथ, घर साचे सोभा पाईआ। आपे आपणी बख्शे वथ्थ, आपणी झोली आप भराईआ। आप चलाए आपणा रथ, रथ रथवाही आप अख्वाईआ। आप आपणी महिमा जाणे अकथ, कथनी कथ ना सके राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता इक्क अख्वाईआ। निरगुण दाता सूरबीर, एका एक अख्वाया। आप आपणी बन्न्हे धीर, आपणा बेड़ा इक्क चलाया। आप आपणा जाणे अख़ीर, आदि आदि आप अख्वाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर आपे कर, आप आपणा वेस वटाया। वेस वटाए इक्क अकल्ला, एका रंग समाईआ। वसणहारा उच्च महल्ला, अगम्म अथाह बेपरवाहीआ। आपणी जोती आपे बला, आपणा दीपक आप करे रुशनाईआ। आपणा घर सच सिँघासण आपे मला, आपे बैठा आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर नूर कर, इक्क इकल्ला वेख वखाईआ। इक्क अकल्ला कर

आकार, आपणी कल वरतांयदा। दीपक जोती कर उज्यार, एका डगमगांयदा। एका दीपक जगन अपार, एका दर सुहांयदा। एका तख्त ताज सिक्दार, एका तेज़ चलांयदा। एका करया ख़बरदार, एका वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर एका कर, एका एक डगमगांयदा। एका हरि एका दर, एका घर खुल्हाईआ। एका देवणहारा वर, एका मेल मिलाईआ। एका पाए आपणा डर, एका दए चुकाईआ। एका तरनी रिहा तर, तारनहार इक्क अख्वाईआ। आपणी करनी रिहा कर, कारन करता नाम वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर नूर उजाला, पारब्रह्म प्रभ दीन दयाला, बेअन्त बेपरवाह आप अख्वाईआ। बेअन्त बेपरवाह, एका एक अख्वांयदा। आप आपणा बण मलाह, आपणा बेड़ा आप चलांयदा। आपे जाणे आपणी सिफ्त सलाह, आप आपणा नाम जपांयदा। आपे जाणे आपणा राह, आपणा मार्ग आपे लांयदा। आपणा जाणे आपे थाँ, साचा धाम इक्क सुहांयदा। आपे पिता आपे माँ, बाल अञ्याणा आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर सच महल्ला इक्क अकल्ला आप वसांयदा। सच महल्ला उच्च अटारी, हरि साचे आप सुहाईआ। निरगुण जोत जगे निरँकारी, एका दीपक डगमगाईआ। खेले खेल अगम्म अपारी, अगम्म अगम्मड़ी कार कराईआ। अलख अलख अलखणा आपे बणे लेख लिखारी, लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे देवे आपणा वर, निरगुण अन्दर निरगुण धर, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। निरगुण अन्दर निरगुण धर, निरगुण नूर जगाया। ना कोई सीस ना कोई धड़, ना कोई तत्त वखाया। ना कोई किला कोट दिसे गढ़्ह, धुँधूकार ना कोई उपाया। ना कोई वेखे अग्गे खड़, नूरी नूर किसे दिस ना आया। ना कोई विद्या अक्खर गया पढ़, ना कोई लेखा लिख्त जणाया। आपणा आप आपणे अन्दर धर, आप आपणा बीज बिजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर नूर उपाया। निरगुण पिता निरगुण माता, निरगुण रूप वटांयदा। निरगुण देवणहारा दाता, निरगुण झोली पांयदा। निरगुण रक्खी उत्तम जाता, जात अजाती इक्क वखांयदा। निरगुण बैठा रहे इकांता, आप आपणी कल वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी कल वरतांयदा। आपणी कल हरि वरतंता, आपणी कल वरताया। पूरन जोत श्री भगवन्ता, भेव कोई ना पाया। खेले खेल जुगां जुगन्ता, जुग करता नाउँ रखाया। महिमा जाणे गणत अगणता, वेद कतेब ना भेव खुल्हाया। आपे जाणे आपणी बणता, आप आपणा नाम उपाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण मेला निरगुण चेला निरगुण गुर निरगुण धुर निरगुण रिहा जुड़, निरगुण निरगुण नाउँ रखाया। निरगुण रंग निरगुण संग, निरगुण रूप वटांयदा। निरगुण बैठ सच पलँघ, निरगुण सेज हंढांयदा।

निरगुण मंगे साची मंग, निरगुण पूर करांयदा। निरगुण रूप निरगुण रंग, निरगुण सरबंग वखांयदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती नूरो नूर आप उपांयदा। अपर अपारा हरि भगवान, एका रंग रंगाईआ। खेले खेल खेल महान, खेलणहार वड वड्याईआ। पावे सार दो जहान, दो जहान वज्जे वधाईआ। आपे जाणे आपणा सच निशान, आपे रिहा झुलाईआ। आपे मर्द मरदाना, पारब्रह्म आप अख्वाईआ। आपे जोद्धा सूरबीर सुल्ताना, शाहो भूप आप अख्वाईआ। आपे किला कोट गढ़्ह मकाना, मण्डल मण्डप आप छुहाईआ। आपे रवि ससि हो प्रधाना, आपणी आप करे रुशनाईआ। आपे धरत धवल वेखे मार ध्याना, जल बिम्ब आप हो जाईआ। आपे वसे आपणे सच मकाना, थिर घर साचा इक्क सुहाईआ। आप उपाए आपणा धुर फ़रमाना, हरि सन्तन नाउँ धराईआ। शब्दी शब्द शब्द नौजवाना, एका रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी खेल खिलाईआ। शब्द सुत्त सच दुलारा, निरगुण पूत उपाया। लोआं पुरीआं दए सहारा, ब्रह्मण्ड खण्ड मेल मिलाया। धुन अनादी इक्क जैकारा, पुरख अकाल सुणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर आपे धर, नूरी नूर नूर रखाया। नूर उपंना साचा पूता, सति सतिवाद समाया। पावे सार चारे कूटा, दहि दिशा डेरा लाया। थिर घर लगाए साचा बूटा, फल फुलवाड़ी वेख वखाया। आपे देवे आपणा हूटा, सच हुलारा इक्क रखाया। अबिनाशी करता आपे तुठा, आप आपणी दया कमाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, शब्द सुत्त इक्क उपाया। शब्द दुलारा नौजवान, सोहे सच दुआरया। मेल मिलावा श्री भगवान, एका रंग रंगा ल्या। इक्क सुनेहड़ा इक्क धुन्कान, एका राग अल्हा रिहा। इक्क वखाए सच मकान, ब्रह्मण्ड इक्क वखा रिहा। इक्क जणाए सच दुकान, चौदां लोक हट्ट खुल्हा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा नाउँ उपा रिहा। हरि हरि नाउँ हरि उपन्नया, पारब्रह्म वड्याईआ। पुरख अबिनाशी एका मन्नया, आपणी करे जोत रुशनाईआ। आपे चाढ़्हे आपणा चन्नया, रवि ससि सेवा लाईआ। आपणा बेड़ा आपे बन्न्हया, दिस किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। निरगुण दाता सच्चा शाह, एका एकँकारया। आप उपाए आपणा ना, आपे सुणे पुकारया। आप आपणी पकड़ी बांह, आपे दए सहारया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेस वटा ल्या। वेस वटाए पुरख अबिनाशा, आप आपणी कल धारया। आपणा खेले खेल तमाशा, आदि अनादी इक्क अवतारया। आपणे मण्डल पाई रासा, शाहो भूप सच सिक्दारया। आपणी पूरी करे आसा, आपणी इच्छया भिच्छया इक्क वखा रिहा। आप आपणा होया दासी दासा, सेवक सेवा आप कमा रिहा। आप आपणे अन्दर किया

वासा, वास निवासी आप अख्वा रिहा। आप आपणा कर भरवासा, आप आपणा इष्ट मना रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण अन्दर निरगुण वड़, निरगुण वेख वखा रिहा। निरगुण रूप अगम्म अथाह, हरि आपणा आप उपाया। आपे बणया पिता माँ, आप आपणा शब्द उपाया। ब्रह्मा शिव विष्न नाउँ धरा, आप आपणा रंग रंगाया। अमृत साचा इक्क वखा, साचा जल सुहाया। नाभी कँवली आप लगा, आपे रूप वखाया। कँवल कँवला ल्ए फला, फल फुलवाड़ी मेवा लाया। एका रूप रूप वटा, पारब्रह्म अंग कटाया। अंगीकार आप अख्वा, साचा संगी सेव कमाया। ब्रह्म ब्रह्म हरि नाउँ धरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण आपणी धार चलाया। निरगुण वंडी आपणी वंड, आपणे हथ्थ रक्खी वड्याईआ। आपणा अंग किया खण्ड, बह्मिमंड वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण खेले खेल, खेलणहार दिस ना आईआ। इक्क ब्रह्मा इक्क आकार, एका एक करांयदा। इक्क कँवल इक्क प्यार, एका रंग रंगांयदा। एका शब्द इक्क जैकार, चारों कुन्ट सुणांयदा। दहि दिशा इक्क आधार, एका वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अंस बंस सरबंस आप आपणा वेख वखांयदा। आपे ब्रह्मा अतीत, हरि आपणा आप कराईआ। आपे ब्रह्मा कमलापत, कन्त कन्तूहल वड वड्याईआ। आपे जोती आपे सति, आपे सति सति टिकाईआ। आपे बूंद आपे रत्त, आपे तत्त बणाईआ। आपे बीज आपे वत, आपे हल चलाईआ। आपे वेखे आपणा खेत, आपे ल्ए उपाईआ। आपे करे आपणा हेत, हरि साचे वड वड्याईआ। आपे वस्सया नेतन नेत, नित नवित्त खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण मेला आपे कर, निरगुण निरगुण संग निभाईआ। निरगुण मेला निरगुण चेला, निरगुण गुर अवतारया। निरगुण साजण सज्जण सुहेला, निरगुण पावे सारया। निरगुण वसे इक्क अकेला, निरगुण विष्नूं रूप वटा ल्या। निरगुण खेल आपणा खेला, हरि पारब्रह्म रूप वटा ल्या। निरगुण चाढ़्हे आपणा तेला, आदि निरँजण संग रखा ल्या। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण धार एकँकार आप आपणा कर पसार, अकल कलधारी नाउँ रखा ल्या। निरगुण वलीआ निरगुण छलीआ, निरगुण भेव ना आया। निरगुण वसे उच्च महल्ल अटलीआ, थिर घर साचा इक्क सुहाया। निरगुण जोद्धा सूरबीर वड बलीआ, निरगुण आपणी कार कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जोती नूर रिहा धराया। पारब्रह्म हरि आपणा अंग कटा, आपणे अंग समाया। एका ब्रह्म खोल्ह हट्टा, ब्रह्मे झोली पाया। साचा शब्द लाए सट्टा, सच नगारा इक्क वजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा खेल खिलाया। खेलणहारा खेल अपारा, आपणी दया कमांयदा। शब्दी शब्द भर भण्डारा,

ब्रह्मे मुख सलांहयदा। त्रैगुण माया तत्त उज्यारा, कर किरपा आप उठांयदा। मिल्या मेला सच दुआरा, दोहां मेला इक्क वखांयदा। जुड़या जोड़ जोड़ करतारा, साची जोड़ी जोड़ जुड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अनादी हरि ब्रह्मादी शब्द जुगादी इक्क वखांयदा। आदि जुगादी साचा ढोला, हरि शब्दी शब्द जणाया। पारब्रह्म ब्रह्म रूप हो बोला, आप आपणा नाउँ अल्हाया। पुरख अकाल बणया तोला, साचा कंडा हथ्थ उठाया। आपे चुक्कया आपणा डोला, आपे रिहा फिराया। आपणी शक्ती आपे मौला, फुल फुलवाड़ी वेख वखाया। आप उपाए आपणी धरती धवल, जल बिम्ब आप तराया। अप तेज़ वाए पृथ्मी आकाश मौला, त्तत्व तत्त आप रंगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, वर दाता नाउँ धराया। वर दाता शब्द भण्डारी, हरि साचा आप अख्वांयदा। सेवक सेवा करे न्यारी, दिस किसे ना आंयदा। लक्ख चुरासी कर पसारी, घट घट आसण लांयदा। नौ दुआरे खोल्ह किवाड़ी, लोकमात राह चलांयदा। मन मति बुध कर शृंगारी, निरगुण विच टिकांयदा। घर विच घर घर अटारी, घर साचा आप सुहांयदा। आपे बैठा निराधारी, निरगुण वेस वटांयदा। महल्ल अटल कर त्यारी, आप आपणा आसण लांयदा। पंज तत्त कर आकारा, हरि साची बणत बणाईआ। रक्त बूंद हड्ड मास जो लाया गारा, काया महल्ल इक्क बणाईआ। साचा घर सोहे दुआरा, हरि साची रचन रचाईआ। अमृत भरया अमर भण्डारा, आपणा ताल सुहाईआ। शब्द अनादि सच्ची धुन्कारा, अनहद ताल वजाईआ। बजर कपाटी लाए ताला, त्रै त्रै लेख लिखाईआ। दस्म दुआरी खेल अपारा, निझर धार आप चलाईआ। साची सेजा मीत मुरारा, बैठा आसण लाईआ। दिवस रैण रहे उज्यारा, अट्ठे पहर डगमगाईआ। जीव जीव पाए सारा, आत्म आत्म संग निभाईआ। ब्रह्मा ब्रह्म खेल न्यारा, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। शब्द विचोला कर त्यारा, लोकमात करे कुड़माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण एका एक अख्वाईआ। इक्क अकल्ला कर पसार, एका एक वेख वखांयदा। नौ खण्ड पृथ्मी कर त्यार, सच महल्ला इक्क वसांयदा। सत्तां दीपां एका धार, एका रंग रंगांयदा। नौ दस ग्यारां, बीस तीस चार हो उज्यार, लक्ख चुरासी डगमगांयदा। अंडज जेरज ख़बरदार, उत्भुज सेत्ज वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण वेस आपे कर, सरगुण मेल मिलांयदा। निरगुण अन्दर निरगुण प्यार, लोकमात वज्जे वधाईआ। मानस मानुख पावे सार, देवे माण वड्डी वड्याईआ। आप आपणा कर उज्यार, आपणी करे आप रुशनाईआ। आपे जीव आत्म ब्रह्म कर विचार, पारब्रह्म आप अख्वाईआ। आप आपणा ल्ए अवतार, आप आपणा रूप वटाईआ। आपे मन मति बुध पाए सार, आपे घट घट खोज खोजाईआ। आपे अस्व घोड़े हो अस्वार, लोआं पुरीआं रिहा दौड़ाईआ। आपे

शाहो भूप सुल्तान सच्ची सरकार, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। आपे शब्द सुणाए सच्ची धुन्कार, धुरदरगाही नूर अलाहीआ। आपे सन्त ल्ए उभार, आप आपणी दया कमाईआ। आपे मन मति होए हँकार, पंच विकारा आप अख्वाईआ। आपे अमृत ठंडी ठार, अग्नी तत्त आप हो जाईआ। आपे नाम तेज़ कटार, आपे बैठा मुख भवाईआ। आपे पाए सभ दी सार, आपे सुत्ता बेपरवाहीआ। आपे इक्क अकल्ला एकँकार, आपे लक्ख चुरासी बैठा सेज विछाईआ। आपे जाणे आपणी धार, दूसर भेव कोई ना पाईआ। आदिन अन्ता कर आकार, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग करता आप अख्वाईआ। जुग करता हरि करने योग, एका एक अख्वांयदा। आपे रसीआ रस रस भोग, भोगी भोग आप अख्वांयदा। आपे जाणे आपणा जोग, जोग जुगत आप जणांयदा। आपे हरख आपे सोग, आपे साचा मार्ग पांयदा। आपे हउमे आपे रोग, आपे सांतक सति वरतांयदा। आपे देवणहारा दरस अमोघ, जुग जुग वेस वटांयदा। आपे देवणहारा मोख, आप आपणी दया कमांयदा। आपे शब्द आपे जोग, आपे कागी काग वखांयदा। आपे वसणहारा चौदां लोक, आपे हट्टो हट्ट विकांयदा। आपे देवणहारा मोख, आपे जूनी लक्ख फिरांयदा। आपे सुनावणहारा सच सलोक, शब्द तराना एका गांयदा। आपे लक्ख चुरासी देवे झोक, आपे ब्रह्मा विष्न शिव इष्ट करांयदा। हरि का भाणा ना सके कोई रोक, आप आपणी कल वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण वेस आपे कर, सरगुण खेल खिलांयदा। सरगुण मेला साची कार, हरि साचा आप करांयदा। इक्क अकल्ला पावे सार, लक्ख चुरासी वेख वखांयदा। जीआं जन्तां दए आधार, साधां सन्तां बूझ बुझांयदा। भगत भगती इक्क प्यार, हरि भगवन वेख वखांयदा। जुगा जुगन्ता हो उज्यार, जोती नूर डगमगांयदा। करे कराए ख़बरदार, नाम डंका इक्क वजांयदा। राउ रंकां इक्क विचार, ऊँच नीच ज़ात पात ना कोई रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण आपणी वंड वंडांयदा। निरगुण वंडे वंड विच ब्रह्मण्ड ब्रह्मे ब्रह्म सेव कमाईआ। जुगा जुगन्तर चुक्के पैंडा सीस आपणा हथ्थ टिकाईआ। आपे करे कराए खण्ड खण्ड, खड़ग खण्डा हथ्थ चमकाईआ। आपे लक्ख चुरासी करे वंड, आपे कन्त सुहाग हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण वेस एका धर, निरगुण मेला सहिज सुभाईआ। सरगुण मेला साचे दर, दर साचे आप कराया। ब्रह्मा वेता आपे वर, चारे मुख सलाहया। एका अक्खर रिहा पढ़, एका मंगल गाया। एका अन्दर गया वड़, एका नज़री आया। एका लावणहारा जड़, एका दए उखड़ाया। एका तोड़नहारा गढ़्ह, एका बंक सुहाया। एका फड़ाया साचा लड़, एका पल्लू रिहा फिराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण देवे आपणा वर, चारे वेदां

वेख वखाया। चारे वेदां साची धार, हरि साचे शब्द सलाहीआ। हँ ब्रह्म ब्रह्म हँ सोइम रूप करतार, पारब्रह्म वेख वखाईआ। दोए दोए कर विचार, त्रै लोकन बूझ बुझाईआ। चौथे पद ख़बरदार, पंचम जोड़ जुड़ाईआ। पंचम मीता हो त्यार, चौथे बैठा डेरा लाईआ। तिन्नां गुणां वस्सया बाहर, रजो तमो सतो ना कोई प्रनाईआ। दो जहानां पावे सार, दिस किसे ना आईआ। इक्क अकल्ला एकँकार, आपणी कल रिहा वरताईआ। आपे जाणे आपणा कार, आपणी हिस्सा आप कराईआ। सतिजुग साचे हो उज्यार, साची सिख्या इक्क पढ़ाईआ। सोइम रूप निराकार, ओम ओम आप अख्वाईआ। हँ ब्रह्म कर त्यार, आप आपणा रूप दरसाईआ। सति पुरख निरजंण साची धार, साची सिख्या इक्क समझाईआ। सोहँ शब्द अपर अपार, एका रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। सो पुरख निरजंण साचा दाता, एका रंग अख्वांयदा। ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म ज्ञाता, एका ज्ञान दृढ़ांयदा। लक्ख चुरासी रचया काजा, दिवस रैण वेख वखांयदा। ना आपणा खोल्हे आपे ताका, ना दूसर कोई खुल्हांयदा। शब्द अगम्मी साचा वाक, साचा ढोला इक्क सुणांयदा। सति सरूपी एका राका, चिट्टा अस्व आप दौड़ांयदा। लक्ख चुरासी सज्जण साका, घट घट वेख वखांयदा। जुग जुग लहिणा देणा देवे बाका, पिछला हिसाब मुकांयदा। आपे अर्श फर्श ख़ाकी ख़ाका, नूरो नूर डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग देवणहारा वर, सरगुण आपणा खेल खिलांयदा। निरगुण खेल हरि हरि कीना, लेखा लिख्त विच ना आया। आपणे घर दाना बीना, बीना दाना नाउँ धराया। रसना जेहवा जिस जन चीना, कर किरपा पार कराया। भगत भगवन्त ना होए विछोड़ा जिउँ जल मीना, जल जल धारा आप समाया। आपे वस्सया लोक तीना, चौदां लोकां हट्ट वखाया। आपे होए रंग रंगीला मोहण माधव भीन्ना, दर दर बैठा अलक्ख जगाया। आपे मरना आपे जीना, अजूनी रहित नाम धराया। आपे करे ठंडा सीना, आपे अग्नी तत्त जलाया। आपे आप आपणा आप वक्ख कीना, आपे ब्रह्म पारब्रह्म मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा खेल खिलाया। जुग जुग खेल खिलंदड़ा, पारब्रह्म करतार। जोती नूर जोत जगन्दड़ा, लोकमात पावे सार। गुर अवतार आप अख्वंदड़ा, पंज तत्त कर आकार। सच नगारा इक्क वजंदड़ा, साधां सन्तां करे ख़बरदार। दरगाह साची धाम सुहंदड़ा, सचखण्ड बैठा आसण डार। रस आत्म वेख वखंदड़ा, मेट मिटाए धूंआँधार। हरिजन साचे मेल मिलंदड़ा, मेल मिलावा दस्म दुआर। आत्म साची सेज सुहंदड़ा, घर बैठा मीत मुरार। अमृत आत्म जाम पिलंदड़ा, देवे सीर ठंडा ठार। हरि साचा राग सुनंदड़ा, गीत सुहागी गाए वारो वार। पंच विकारा मेट मिटंदड़ा, मारे खण्डा नाम कटार। बुध बिबेक आप करंदड़ा, जिस जन बख्शे

आप प्यार। मति मतवाली मोह चुकंदड़ा, मिटे मोह हँकार। मन आपणे शब्द बंधड़ा, बंधन पाए निरगुण धार। दहि दिशा वेख वखंदड़ा, चार कुन्ट ना हाहाकार। गुरमुख सोए आप उठंदड़ा, गुर पूरा इक्क अवतार। दरगाह साची धाम सुहंदड़ा, निरगुण बाती जोत उज्यार। जुग जुग दाता वेस वटंदड़ा, सतिजुग बेड़ा होया पार। त्रेता धरत मात दी गोद बिठंदड़ा, आप आपणी किरपा धार। त्रीया वेस आप वटंदड़ा, आपे पुरख आपे नार। राम राम आप अख्वंदड़ा, नाम नाम जैकार। लंका गढ़्ह आप सुहंदड़ा, आपे रावण कर त्यार। आपे तीर कमान उठंदड़ा, आपे शस्त्र बस्त्र तेज़ कटार। जोद्धा सूरबीर आप अख्वंदड़ा, आपे दर दर होए खुआर। आपे ग़रीब निमाणे वेख वखंदड़ा, भगत भगवन्त मीत मुरार। त्रेता तेरा लेख चुकंदड़ा, हरि हरि पावणहारा सार। द्वापर साची सेज सुहंदड़ा, लोकमात करे उज्यार। वेद व्यासा लेख लिखंदड़ा, आपे जाणे आपणी कार। पुराण अठारां लेख लिखंदड़ा, लक्ख चार हज़ार सतार। एका दीपक दीप जगन्दड़ा, जोती नूर नूर उज्यार। मुकंद मनोहर नाम रखंदड़ा, लक्खमी नरायण नाम उज्यार। नाम बंसरी इक्क वजंदड़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग जाणे आपणी कार। जुग जुग आपणी कार कमाए, हरि साचे हथ्थ वड्याईआ। निरगुण नूर डगमगाए, सरगुण कर रुशनाईआ। सरगुण काया रथ चलाए, वड दाता बेपरवाहीआ। सृष्ट सबाई मथ वखाए, एका अर्जन मुख सलाहीआ। कलिजुग अन्तिम वेख वखाए, आप आपणी कल वरताईआ। कूड़ कुड़यारा संग रलाए, चारों कुन्ट झूठी छाहीआ। ईसा मूसा आप उपाए, आप आपणी करे पढ़ाईआ। नूर अलाही आपणा नाउँ धराए, एका नाअरा लाईआ । संग मुहम्मद चार यार रलाए, अल्ला राणी दए सलाहीआ । हक्क हकीकत वेख वखाए, बेऐब परवरदिगार ख़ुदाईआ। एका कलमा नबी पढ़ाए, एका आयत सुणाईआ। शरअ शरीअत इक्क सुणाए, सच हदीस इक्क वखाईआ। कायनात आप जगाए, काया काअबा खोज खुजाईआ। दो दो आबा मेल मिलाए, दस्तगीर वड वड्याईआ। शाह हकीर फ़कीर वेख वखाए, अहिबाब रबाब वजाईआ। अञ्जील कुराना लेख लिखाए, तीस बतीस गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी वेस कराईआ। निरगुण धार हरि निरँकार, आपणी आप चलांयदा। पंज तत्त कर प्यार, नानक नाउँ रखांयदा। मिल्या मेल धुर दरबार, दर दुआर इक्क सुहांयदा। एका ब्रह्म प्रभ कर पसार, साचा सगन मनांयदा। पुरख अकाल कन्त भतार, नारी साची सेज हंढांयदा। अंगीकार करे अपार, आप आपणे अंक समांयदा। साची सखीआं मंगलाचार, साचा राग अल्हांयदा। आप सुहाए सच दरबार, हरि सति पुरख निरँजण वेख वखांयदा। पाया पुरख अगम्म अपार, नानक निरगुण निरगुण विच समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। नानक मेला धुर

दरगाह, निरगुण निरगुण आप कराया। पुरख अबिनाशी बण मलाह, आपणा मेल मिलाया। साची देवे शब्द सलाह, साचा मन्त्र इक्क दृढ़ाया। नाम सति झोली पा, जगत भण्डार भराया। चार वरनां राहे पा, एका मार्ग रिहा वखाया। ऊँचां नीचां मेट मिटा, राउ रंकां एका धाम बहाया। सच सुनेहड़ा रिहा सुणा, रसना ढोला एका गाया। सो पुरख निरँजण दरस पा, आप आपणा मूल चुकाया। नानक मिल्या बेपरवाह, घर साचे वज्जी वधाया। एका अक्खर रिहा गा, एका नाम ध्याया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, नानक मेला साचे दर, घर सुहञ्जणा इक्क सुहाया। नानक मेला सच घर, घर साचे वज्जी वधाईआ। धुर फ़रमाना मिल्या वर, दर साचे सोभा पाईआ। तेरा मेरा नाता नारी नर, नर नरायण आप सुणाईआ। पुरख अबिनाशी किरपा कर, आपणी गोद बिठाईआ। नानक मेला हरी हरि, हरि हरि गुण आपे गाईआ। सोहँ शब्द एका पढ़, तेरा तेरा तेरे विच समाईआ। ना कोई सीस ना कोई धड़, ना कोई चोटी ना कोई जड़, अद्धविचकार ना कोई टिकाईआ। एका फड़या तेरा लड़, दूसर दर ना कोई जणाईआ। अबिनाशी करता किरपा कर, आप आपणी दए वड्याईआ। सतिनाम भण्डारा भर, सिर समरथ हथ्थ टिकाईआ। लोकमात खुल्हाउणा दर, साचा वणज इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, नानक दित्ता साचा वर, धरत मात ख़ुशी मनाईआ। धरत धवल ख़ुशी मना, आपणा गीत अल्हांयदा। अल्ला राणी नाअरा ला, ऐनलहक्क सुणांयदा। एका कलमा नबी पढ़ा, हक्क हकीकत वंड वंडांयदा। नानक निरगुण शब्द दृढ़ा, साची सिख्या इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द साचा नाम सति दित्ता धर, सति सति खेल खिलांयदा। नाम सति जगत वणजारा, लोकमाती हट्ट खुल्हाया। नानक बोले तोले तेरां धार, तेरा तेरी झोली पाया। एका जोती दस अवतार, गोबिन्द नाउँ धराया। गोबिन्द सूरा वड बलकार, साचा खण्डा हथ्थ चमकाया। भेख पखण्डा करे ख्वार ब्रह्मण्डां एका डण्डा हथ्थ फड़ाया। चण्ड प्रचण्ड कर त्यार, तिक्खी धार इक्क जणाया। चार यारी कर खुआर, पंच प्यारा मेल मिलाया। अमृत बख्शे ठंडी ठार, इकीस सीस जगदीस सहाया। पंज तत्त कर प्यार, पंचम रूप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग वेस आपे कर, जुग जुग खेल खिलाया। गोबिन्द चेला हरि करतार, साचा सुत्त अख्वांयदा। गुणी गुहेला गहर गम्भीर पावे सार, साची धार वेख वखांयदा। आपे आपा आपे वार, आप आपा मेल मिलांयदा। मंगे मंग धुर दरबार, पुरख अकाला इक्क ध्यांअदा। दीन दयाला ख़बरदार, सच सुनेहड़ा शब्द जणांयदा। जोत उजाला विच संसार, नूरो नूर डगमगांयदा। करे प्रितपाला आप प्रितपाल, प्रितपालक आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, नानक गोबिन्द एका घर, एका

दर सुहांयदा। एका घर इक्क दरवाजा, एका धाम सुहाईआ। एका अस्व एका ताजा, एका रिहा दौड़ाईआ। इक्क सुल्तान एका राजा, शाहो भूप इक्क अख्वाईआ। एका दानी ग़रीब निवाजा, ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। नानक गोबिन्द मारे वाजा, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। कलिजुग कूड़ा होया काजा, कूड़ी दिसे छाहीआ। पुरख अकाल तेरा साजण साजा, तेरी तेरे हथ्थ वड्याईआ। अन्तिम रक्खे कौण लाजा, जन भगतां कवण तराईआ। पारब्रह्म शब्द अनादी मार वाजा, एका शब्द सुनेहड़ा रिहा गाईआ। कलिजुग अन्तिम प्रगट होए देस माझा, निहकलंका नाउँ रखाईआ। साढे तिन्न हथ्थ नगरी सच जहाजा, सम्बल मेला बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग वेस आपणा कर, आपणे हथ्थ रक्खी वड्याईआ। सम्बल नगरी सच टिकाना, हरि साचे सच जणाया। सति सरूपी इक्क बिबाना, हरि आपणा आप उपाया। आपे जाणे आपणे भाणा, आपणे भाणे आप समाया। किसे हथ्थ ना आए राजे राणा, राज राजाना दिस ना आया। लेखा लिख ना सके कोई सुघड़ स्याणा, वेद कतेब भेव ना राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा खेल खिलाया। सम्बल नगरी सच मकान, साची जोत करे रुशनाईआ। गोबिन्द जोद्धा सूरबीर बली बलवान, शब्द खण्डा हथ्थ उठाईआ। रसना चिल्ला तीर कमान, नाउँ निरँकारा इक्क चलाईआ। लोआं पुरीआं वेखे मार ध्यान, ब्रह्मा विष्न शिव उठाईआ । करोड़ तेतीसा बाल निधान, सुरपति राजा इन्द दए हिलाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी वेख दुकान, सत्तां दीपां खोज खोजाईआ। रवि ससि करे पुण छाण, मण्डल मण्डप फेरा पाईआ। लक्ख चुरासी वेखे मार ध्यान, घर घर खोजे बेपरवाहीआ। जूठ झूठ वेख निशान, प्रगट होए बेपरवाहीआ। साढे तिंन हथ्थ दिसे सच मकान, सम्बल नगरी नाउँ रखाईआ। पंडत पांधे बहि बहि गाण, पूत सपूता ब्रह्मण गौड़ा दिस ना आईआ। किसे हथ्थ ना आए जगत विद्वान, पढ़ पढ़ थक्की सर्ब लोकाईआ। तीर्थ तट रहे छाण, जल वरोले लाल हथ्थ ना आईआ। दीन दयाल आपणे कंडे आपे तोले, गुरमुख साचे ल्ए चढ़ाईआ। मेल मिलाए काया मन्दिर काया माटी चोले, गुरदर मन्दिर मस्जिद वेख वखाईआ। लक्ख चुरासी पर्दा आपे फोले, लहिणा देणा रिहा लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा नाउँ रखाईआ।

१४ फग्गण २०१५ बिक्रमी बिशन सिँघ दे घर गुड़गाउँ

हरि सज्जण सतिगुर मेहरवान, पारब्रह्म पुरख अबिनाशया। आदि जुगादी खेले खेल दो जहान, वेख वखाए पृथ्मी

अकाशया। लोआं पुरीआं वेखे मार ध्यान, ब्रह्मण्ड खण्ड पावे साची रास्सया। लक्ख चुरासी जाणी जाण, घट घट अन्दर रक्खे वास्सया। आदि जुगादी खेल महान, भेव अभेद इक्क वखास्सया। धुरदरगाही इक्क निशान, आप झुलाए साचे तख्त निवास्सया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती नूर इक्क प्रकास्सया। पारब्रह्म आदि ना अन्ता एकँकारा, जुग जुग वड्डी वड्याईआ। जोत नूरानी शब्द अगम्मी ल्ए अवतारा, आदि पुरख निरँजण अलक्ख अगोचर नाम धराईआ। अथाह बेपरवाह निरगुण धारा, नूरो नूर डगमगाईआ। अकल कला कल खेल न्यारा, लेखा लेख ना कोई जणाईआ। वरते वरतावे विच संसारा, सारंगधर भगवान बीठलो लक्खमी नरायण आप अख्वाईआ। जुगां जुगन्तर दए सहारा, धरत धवल सुहाईआ। लक्ख चुरासी कर पसारा, पारब्रह्म ब्रह्म डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदिन अन्ता खेल खिलाईआ। आदिन अन्ता हरि भगवन्ता, एका एकँकारया। खेले खेल जुगा जुगन्ता, जुग जुग आपणी धार चला रिहा। पुरख सुल्ताना हरि मेहरवाना, आपे नारी आपे कन्ता, सति सुहञ्जणी सेज आप हंढा रिहा। पुरख अकाल दीन दयाला आप बणाए आपणी बणता, आदि शक्ति सेव कमा रिहा। आपे राम आपे नाम आपे बणया जेहवा मन्नता, रसना गुण आपे गा रिहा। आपे चाढ़्हनहारा साचा रंग बसन्ता, रंग मजीठी इक्क वखा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदिन अन्ता खेल खिला रिहा। आदिन अन्ता हरि भगवन्ता, एका एकँकारया। खेले खेल जुगा जुगन्ता, जुग जुग आपणी धार चला रिहा। पुरख सुल्ताना हरि गिरधार अकल कला कल धार हरि भगवाना, आदि जुगादि समाया। खेले खेल दो जहाना, जोती नूर नूर रुशनाया। शब्द जणाई धुर फ़रमाना, गुर सतिगुर नाउँ रखाया। आपे जाणे आपणी आणा, आपणे भाणे विच समाया। शाहो भूप वड राजन राणा, दर दरबाना आप अख्वाया। आपे गाए धुन अनादी अगम्म अगम्मड़ा सच तराना, ब्रह्म ब्रह्मादी वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क अकल्ला एकँकार एका खेल खिलाया। एकँकार हरि पसारा, हरि साचे वड वड्याईआ। जोती नूर दीप उज्यारा, आदि जुगादि डगमगाईआ। सेवक सेवा लाए रवि ससि सूरज चन्न सतारा, मण्डल मण्डप आप सुहाईआ। खेले खेल खेल करतारा, लेखा लेख ना कोई जणाईआ। आपे ब्रह्मा विष्न शिव कर उज्यारा, आप आपणा विच टिकाईआ। आप आपणा तत्त कर न्यारा, त्तत्व तत्त विच समाईआ। आपे ब्रह्म अतीत हरि करतारा, पारब्रह्म वंड वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण धार निराकार, निरवैर रूप अख्वाईआ । अजूनी रहित आदि अबिनाशा, एका रंग समांयदा। आपे खेले खेल तमाशा, जुग जुग वेस वटांयदा। आपे भगत भगवन्त होए दासी दासा, आपे हरिजन सेव कमांयदा। आपे घट घट अन्दर

रक्खे वासा, आपे दिस किसे ना आंयदा। आपे पवण आप स्वासा, आपे रसना जेहवा हिलांयदा। आपे धुर दरगाही सगला साथा, आप आपणा संग निभांयदा। आपे त्रिलोकी नंदन चलाए साचा राथा, रथ रथवाही आप अख्वांयदा। आपे राम नाम जणाए अपणी गाथा, सच जैकार आपे लांयदा। आपे पूजा आपे पाठा, वेद विदांता आप अख्वांयदा। आपे तीर्थ आपे ताटा, आपे अठसठ लेखे लांयदा। आपे आदि शक्ती जोत ललाटा, दुर्गा इष्ट आप अख्वांयदा। आपे करोड़ तेतीसा सुरपति राजा इन्द सेव कमांयदा। आपे सतिगुर पूरा करे घाटा, आपे हथ्थ रखांयदा। आपे ब्रह्मा वेदा राटा, चारे मुख सलांहयदा। आपे विष्नूं आपे आन बाटा, आपे आपणा रूप वटांयदा। आपे पारब्रह्म अबिनाशी करता खेले खेल बाज़ीगर नाटा, वेद कतेब भेव कोई ना पांयदा। आपे खोल्हे चौदां लोक हाटा, आपे त्रैभवण समांयदा। आपे लोआं पुरीआं फिरे नाठा, ब्रह्मण्ड खण्ड आपे डेरा लांयदा। आपे अप तेज़ वाए पृथ्मी आकाश पंज तत्त नेड़े करे वाटा, मन मति बुध आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला वेख वखांयदा। वेखणहारा हरि समराथा, एका रंग समाया। जुग जुग महिमा जगत अकथ, सन्त साध सेवा लाया। आप जणाए आपणी गाथ, भगत भगवन्त भेव चुकाया। आपे जाणे आपणा मस्तक माथ, पूर्ब कर्मां वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि निरँजण नाउँ धराया।