पुस्तकालयभाग ८

१६ चेत २०१६ बिक्रमी सुखदेव राज दे घर दया होई पिण्ड कला ज़िला अमृतसर

अलख अगम्म अथाह श्री भगवान, एका एकउँकारया। दो जहान खेल महान, पारब्रह्म प्रभ भेव न्यारया। थिर घर वसे सच मकान, सच सिँघासण आप सुहा ल्या। शाहो भूप पुरख सुल्तान, राज राजान आप अख्वा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी खेल खिला रिहा। आदि जुगादी हरि भगवाना, एका एक अख्वांयदा। जुग जुग खेले खेल महाना, भेव कोए ना पांयदा। थिर घर वेखे सच टिकाना, घर साचा आप सुहाांयदा। जोद्धा सूर बली बलवाना, पारब्रह्म आप अख्वांयदा। रागी नाद अनादी धुन तराना, आप आपणा आप अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क अकल्ला खेल खिलांयदा। इक्क अकल्ला अकल कलधार, एका रूप समांयदा। आदि जुगादी गुर अवतार, वेस अनेका आप वटांयदा। शब्द शब्दी शब्द जैकार, आप आपणा आप करांयदा। लोआं पुरीआं पावे सार, ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखांयदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अबिनाशी करता नाउँ धरांयदा। अबिनाशी करता हरि निरँकारा, एका एक एक अख्वांयदा। जोती जोत जोत उज्यारा, नूरो नूर डगमगांयदा। आप आपणा कर पसारा, आप आपणा वेख वखांयदा। आप आपणा दए अधारा, आप आपणा बल धरांयदा। आप आपणा करे कराए वणज वपारा, आप आपणा हट्ट खुल्हांयदा। आप आपणा बणे सेवादारा, सेवक सेवा सेव कमांयदा। आप आपणी बन्न्हे धारा, आप आपणा राग अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि निरँजण वेस वटांयदा। आदि निरँजण हरि हरि करता, करता पुरख आप अख्वांयदा। आपणा कारज आपे करदा, ना कोई दूसर वेख वखांयदा। निरभउ रूप कदे ना डरदा, अनभव

प्रकाश समांयदा। आपणी जोती आपे वरदा, नारी कन्ता नाम रखांयदा। सचखण्ड दुआरे आपे वड़दा, महल्ल अटल आपणा आप सुहांयदा। आपणा रूप आपे घड़दा, ना कोई बाढी बणत बणांयदा। आपणी सेजे आपे चढ़दा, आप आपणा संग निभांयदा। आपणा लड़ आपे फड़दा, आप आपणी गंढ्ढ बंधांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एकउँकारा कर पसारा निराकार वेस वटांयदा। निराकार पुरख अकाल, जोती जोत रुशनाईआ। पारब्रह्म प्रभ दीन दयाल, दया निध आप अख्वाईआ। आपणी करे आप प्रितपाल, प्रितपालक वड वड्याईआ। पुरख अगम्मड़ा अगम्मड़ी चाल, लेखा लेख ना कोए जणाईआ। आपे वस्सया सच सच्ची धर्मसाल, ना मरे ना जाईआ। दो जहानां बण दलाल, आप आपणी करनी रिहा कमाईआ। आपणी घाल आपे घाल, घालणहार बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता आप अख्वाईआ । निरगुण दाता बेपरवाह, एका एक अख्वांयदा। आप आपणी दए सलाह, आप आपणा मता पकांयदा। आप आपणा बण मलाह, आपणा बेड़ा आप चलांयदा। आप आपणा उपाए नाँ, नाम नामा आप अख्वांयदा। आप आपणे वस्सया नगर ग्रां, साचा खेड़ा आप सुहांयदा। आप आपणी पकड़े बांह, आप आपणा सिर हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निरगुण निरगुण रूप आप दरसांयदा। निरगुण सूरबीर बलकारा, हरि साचे वड वड्याईआ । इक्क अकल्ला एकउँकारा, आदि पुरख आप अख्वाईआ। अबिनाशी करता जाणे आपणी धारा, जूनी रहित भेव ना राईआ। आप सुहाए सच दुआरा, सच घर बैठा आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर डगमगाईआ। निरगुण नूर इक्क अकल्ला, हरि हरि आप अख्वांयदा। आपे वस्सया सच महल्ला, दिस किसे ना आंयदा। आपणी जोती आपे रला, आप आपणा मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निरगुण देवे वर, निरगुण अग्गे झोली डांहयदा। निरगुण दाता निरगुण भिखारी, निरगुण वंड वंडाईआ। निरगुण बंक निरगुण दुआरी, निरगुण अलक्ख जगाईआ। निरगुण वणज निरगुण वापारी, निरगुण निरगुण वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी कल वरताईआ। अकल कला कल आपे धार, हरि आपणा खेल खिलन्नया । पारब्रह्म प्रभ गुर अवतार, जुग जुग वेस वटन्नया। अलक्ख अगोचर अगम्म अपार, जनणी जन का किसे जनिआ। मात पित ना कोए आधार, भैण भाई ना कोए वखन्नया। धरत धवल ना कोए उसार, रवि ससि ना सूरज चन्नया। मण्डल मण्डप ना कोए आकार, ना दीसे जल बंब्या। जंगल जूह ना कोए पहाड़, डूँघी गार ना डेरा मल्लया। पंज तत्त ना कोए आकार, त्रैगुण माया ना बद्धा पलया। ब्रह्मा वेता ना कोई नैण रिहा उग्घाड़, खेले खेल श्री भगवन्नया। शिव शंकर ना दिसे लाड़, बाशक तशका

ना गल सुहन्नया। करोड़ तेतीस ना करे पुकार, सुरपति इन्द ना कोए मन्नया। आदि जुगादी खेल अपार, भेव अभेदा आप वखन्नया। शब्द ब्रह्मादी कर त्यार, लोआं पुरीआं बेड़ा बन्न्हया। सचखण्ड बैठ सच्चे दरबार, आपणा भाणा आपे मन्नया। आपे मन्दिर कर प्यार, आपे वसे छप्पर छन्नया। आपे निरगुण निरगुण विच्चों होया बाहर, आपणा आप आपे जणया। आपे नारी कन्त भतार, सुत्त दुलारा आपे वेख वखन्नया। आपे करे सच शृंगार, आपणा बेड़ा आपे बन्न्हया। आप आपणा खोल्ह भण्डार, आप आपणा दर सुहन्नया। करया वेस आप निरँकार, निरगुण जोती चढ़े चन्नया। सति सरूप सिरजणहार, खेले खेल दो जहन्नया। त्रै त्रै लोकां इक्क आधार, चौदां चौदां वेख वखन्नया। अवण गवण खेल अपार, पवन पवनी आप वहन्नया। रवि ससि कर उज्यार, तारा मण्डल रंग रगन्नया । शब्द डोरी हथ्थ निरँकार, लोक परलोक आपे बन्न्हया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण खेले खेल श्री भगवन्नया। भगतन मीता इक्क अतीता, एका एक अख्वांयदा। एका वसे धाम अनडीठा, वेद कतेब भेव ना पांयदा। आदि जुगादी ठंडा सीता, सति पुरख आप अख्वांयदा। आपे पतित आप पुनीता, आप आपणा बल रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी एका हरि अछल अछल्ल खेल खिलांयदा। अछल अछल्ल हरि गिरधारा, आदि जुगादि सुहांयदा। सचखण्ड साचा खोल्ह दुआरा, घर सुहञ्जणा इक्क सुहांयदा। निरगुण बाती दीपक कर उज्यारा, अट्ठे पहर डगमगांयदा। एका वसे धाम न्यारा, धाम अवल्लड़ा इक्क रखांयदा। शब्दी शब्द शब्द जैकारा, निरँकारा नाअरा एका लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि खेल खिलांयदा। आदि जुगादि कर कर वेस, आपणी बणत बणांयदा। शाह भूप हरि नर नरेश, निरगुण धारा आप चलांयदा। आपे सुत्ता बाशक सेज, सांगोपांग आप हंढांयदा। आपे अलख निरँजण आपणे दर करे आदेश, आपणी भिच्छया आपे पांयदा। आपे आपणी करनी रिहा वेख, करता पुरख नाउँ उपांयदा। आपे लिखणहारा लेख, आपणा लेखा आप जणांयदा। आपणी लाए आपे मेख, आप आपणा रूप वटांयदा। आपे विष्नूं हो प्रवेश, चतुर्भुज खेल खिलांयदा। आदि शक्ति नेत्र रही पेख, नर नरायण नैण खुल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे वसे साचे घर, घर साचा आप सुहांयदा। साचा घर हरि टिकाणा, हरि साची बणत बणाईआ। इक्क सुल्तान एका राणा, एका तख्त रिहा सुहाईआ। एका गीत एका गाणा, एका राग अल्हाईआ। एका मन्दिर इक्क मकाना, एका बैठा बेपरवाहीआ। एका इष्ट इक्क ध्याना, एका वेख वखाईआ। पारब्रह्म प्रभ खेल महाना, भेव अभेदा भेव छुपाईआ। आपे जाणे आपणा धुर फ़रमाना, आप आपणा हुक्म चलाईआ। देवे वर श्री भगवाना, साची सिख्या इक्क समझाईआ। विष्नूं वंसी हो प्रधाना, अमृत धारा

आप वखाईआ। उपज्या कँवल नौजवाना, निझर धारा इक्क चुआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता पुरख बिधाता पिता माता आप अख्वाईआ। मात पित हरि निरँकार, आपणी कल वरतांयदा। शब्दी शब्द सुत्त दुलार, साची गोद उठांयदा। निराकार कर आकार, साकार रूप वटांयदा। आपणे नेत्र नैण आप उग्घाड़, आपणे लोचण खोल्ह खुल्हांयदा। आपणे अन्दर आपणा आप आपे देवे वाड़, आपे बन्द रखांयदा। ना कोई लेखा लिखे लिखार, लेखा लिख्त ना कोए जणांयदा। इक्क अकल्ला कर पसार, आप आपणी कल वरतांयदा। नाभी फुट्टी होया उज्यार, आकाश प्रकाश समांयदा। साचा सुत्त कर त्यार, पारब्रह्म ख़ुशी मनांयदा। ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म दुलार, दर साचे आप सुहांयदा। दर्शन देवे अगम्म अपार, आपणी भिच्छया आपे पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निरगुण ल्ए वर, निरगुण निरगुण अग्गे दए धर, पारब्रह्म ब्रह्म अख्वांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म आपे जणया, आपणे हथ्थ रक्खी वड्याईआ। मात पित हरि साचा बणया, किसे घर ना धी जवाईआ। आपणा ताणा आपे तणया, ताणा पेटा आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण वेस नर नरेश आप आपणा रूप वटाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म सुत्त दुलारा, साचा नाम धराया। दर घर साचे किया प्यारा, हरि साचे मेल मिलाया। नेत्र नैण इक्क उग्घाड़ा, एका रूप दरसाया। चारे कूटां सच अखाड़ा, हरि हरि नज़री आया। धुर दरगाही साचा लाड़ा, निरगुण बैठा बेपरवाहीआ। ब्रह्मा वेता कढ्ढे हाढ़ा, रो रो नीर वहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देवणहारा वर, आपे सिफ्त सलाहया। सिफ्त सलाह बेऐब परवरदिगार, हरि साचा सच वड्याईआ। आपे पावणहारा सार, आपे मेल मिलाईआ। आपे देवत देण आधार, दाता दानी आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी वंड वंडाईआ। वंडी वंड हरि भगवान, आपणी दया कमांयदा। देवणहारा साचा दान, दानी दाता झोली पांयदा। शब्द अगम्मी इक्क फ़रमान, आपणा आप सुणांयदा। ब्रह्मे तेरा ब्रह्म मकान, हरि साचा वेख वखांयदा। नादी धुन सच्ची धुनकान, साचा शब्द सुणांयदा। एका बख्शे इक्क ज्ञान, एका बूझ बुझांयदा। एका दर कर परवान, एका घर सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म ब्रह्म वेस वटांयदा। वेस वटाया हरि रघुराया, आपणी बणत बणाईआ। आपणा भाणा आप जणाया, आपणे भाणे आप समाईआ। आपणा ताणा आप तणाया, आपे वेख वखाईआ। जाणी जाणा भेव ना आया, वड दाता बेपरवाहीआ। साची सिख्या इक्क समझाया, दे मति मुख छुपाईआ। आपणा लेखा तेरे हथ्थ फड़ाया, सेवक सेवा सच लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर वेखे सहिज सुभाईआ। ब्रह्मे वेता दर घर पाया, घर साचे वज्जी वधाईआ। निउँ निउँ नेत्र

सीस झुकाया, मंगे हरि सरनाईआ। आपणी झोली अग्गे डाहया, दर भिच्छया इक्क वखाईआ। सच भण्डारा आप वरताया, आपणी दया कमाईआ। तेरा तेरा रूप वटाया, तेरा तेरा दए उपाईआ। तेरा लेखा लिख्त गणाया, अलख निरँजण खेल खिलाईआ। अगम्म अगम्मड़ा भेव ना आया, हड्ड मास नाड़ी चमड़ा ना कोए जणाईआ। मात पित अम्मी अंमड़ा ना कोए बणाया, साक सैण ना कोए रखाईआ। इक्क अकल्लड़ा आप अख्वाया, थिर घर बैठा बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देवणहारा वर, आप आपणी बूझ बुझाईआ। आपणा भेव आप खुल्हा, आपे बूझ बुझांयदा। आपणी रंगण आप चढ़ा, रंग रंगीला माधव आप हो जांयदा। आपणा मृदंगा आप वजा, ढोल अनादी इक्क सुणांयदा। आपणा संग आप निभा, सगला संग रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निरगुण जोती बाती धर, एका घर सुहांयदा। निरगुण दीप होया उज्यारा, ब्रह्म ब्रह्म कुड़माईआ। पारब्रह्म प्रभ खेल आपारा, खेलणहारा दिस ना आईआ। आदि जुगादी खेले खेल परवरदिगारा, मूर्त अकाल एका नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धूंआँधार आप सहाईआ। धूंआँधार आपे रक्ख, ब्रह्म ब्रह्म समांयदा। आपणी कल कर प्रतक्ख, कल धारी वेस वटांयदा। आपे करे आपणा पक्ख, आप आपणा दर सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा करे आप आपा विच्चों वक्ख, आप आपणी चलत चलांयदा। आपणा वक्ख आपे कर, आपणी कल वरताईआ। आपणा अक्खर आपे पढ़, आपे करे पढ़ाईआ। आपणे अन्दर आपे वड़, आपे बूझ बुझाईआ। ना कोई सीस ना कोई धड़, त्तत्व तत्त ना कोए वखाईआ। ना कोई दीसे किला गढ़्ह, हरि हरि जू बैठा डेरा लाईआ। ब्रह्मा तेरी लाई जड़्ह, विष्नूं वंसी विच टिकाईआ। अन्तिम वेले ल्ए फड़, मनवन्तर मुख भवाईआ। अबिनाशी अबिनाश आपे रिहा लड़, आपणा खण्डा हथ्थ उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निरगुण दित्ता साचा वर, ब्रह्म ब्रह्म ख़ुशी मनाईआ। ब्रह्मा उपज्या साचा सुत्त, साची सेव कमन्नया। मेल मिलावा पुरख अबिनाशी अचुत्त, वेले अन्तिम देवे डन्नया। आप सुहाए आपणी रुत्त, आपे जाणे आपणे भाणया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्मे दित्ता एका वर, एका धुर फ़रमानया। धुर फ़रमाना हरि, हरि झोली पांयदा। ब्रह्मा वेता ब्रह्म ज्ञाना, ब्रह्म ब्रह्म अख्वांयदा। चारे वेदां इक्क ज्ञाना, एका बूझ बुझांयदा। त्रैगुण माया कर प्रधाना, साचा संग निभांयदा। पंचम पंचम खेल खिलाना, आप आपणी किरपा आप अख्वांयदा। आप आपणा बद्धा गाना, निरगुण सगन मनांयदा। मन मति बुध संग रलाना, सगला संग आप रखांयदा। साचा मन्दिर वेख मकाना, साची वस्तू विच टिकांयदा। नौ दर वेखे खोल्ह मकाना, नौ नौ रूप सलांहयदा। महल्ल अटल सच टिकाना,

घर घर विच आप सुहांयदा। अंसा बंसा कर परवाना, जीउ आत्म परमात्म वेख वखांयदा। धुन अनादी सच तराना, घर साचे आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा खेल खिलांयदा। हरि साची सेवा आप लगाई, साचा कर्म कमांयदा। जुगां जुगन्तर वंड वंडाई, जुग जुग वेख वखांयदा। आदि अन्त ना किसे जणाई, भेव अभेद ना कोए खुल्हांयदा। लक्ख चुरासी जून उपाई, घट घट डेरा लांयदा। आप आपणी जोत जगाई, निरगुण आपणा मेल मिलांयदा। साचे सन्त ल्ए उठाई, साची सिख्या आप समझांयदा। भगत भगवन्ता एका थाँईं, एका रूप दरसांयदा। करे कराए सच न्याँई, झूठा वणज ना कोए रखांयदा। हरिजन पकड़ उठाए फड़ फड़ बांही, आप आपणा राह चलांयदा। सन्तन मीता पिता माई, सुत दुलारे गोद उठांयदा । देवणहारा ठंडीआं छाईं, सिर हथ्थ समरथ टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि शब्द ब्रह्माद लोकमात वेख वखांयदा। लोकमात बहि बहि डेरा, हरि साची रचन रचाईआ। निरगुण सरगुण कर वसेरा, पंज तत्त करे कुड़माईआ। पंच विकारा ढाए वसेरा, पहला पौड़ा आप चढ़ाईआ। दूजा देवे इक्क उखेड़ा, हउमे हँगता रहिण ना पाईआ। तीजे नेत्र दीसे एका सञ्झ सवेरा, दिवस रैण ना कोए जणाईआ। चौथे घर चौथे पद करे हक्क नबेड़ा, हक्क हकीकत वेख वखाईआ। पंचम पंचम मीता हरिजन बन्न्हे बेड़ा, जुग जुग वेस वटाईआ। भाग लगाए काया खेड़ा, अन्दर मन्दिर कर रुशनाईआ। खुल्हा वखाए इक्क वेहड़ा, एका दर समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लक्ख चुरासी लहिणा देणा तेरा आप चुकाईआ। लहिणा देणा हरि चुकाउणा, हरि साचे लेख लिखाया। ब्रह्मा वेता सेव कमाउणा, आप आपणा बंस ल्ए सुहाया। विष्नूं वंसी फेरा पाउणा, देवे रिज़क सबाया। शिव शंकर अंकर इक्क वखाउणा, किंगरे किंगरे मृदंग वजाया। जो घड़या सो भन्न वखाउणा, थिर कोए रहिण ना पाया। लोआं पुरीआं गगन पातालां हरि खेल रचाया, रवि ससि सेवा लाया। करोड़ तेतीसा चले आपणी चाल, सुरपति रोवे दए दुहाया। प्रभ अबिनाशी खेल न्यार काल महांकाल, आपणे दर दुआरे ल्ए बहाया। राए धर्म वेखे तेरी धर्मसाल, अद्धविचकारे डेरा लाया। चित्रगुप्त दए ज्वाल, लेखा कोए ना सके मिटाया। लाड़ी मौत करे कंगाल, शाह सुल्तान रहिण ना पाया। हरि का शब्द इक्क दलाल, हरिजन साचे ल्ए तराया। सो पुरख निरँजण मेहरवान, हँ ब्रह्म वेख वखाया। आप आपणे आपे ल्ए भाल, सतिजुग साचा मार्ग लाया। धुरदरगाही तोड़ जंजाल, लोकमात वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण मेल मिलाया। निरगुण सरगुण हरि हरि मेला, हरि साचा आप सुहांयदा। आदि निरँजण चाढ़्हे तेला, जोत निरँजण वेख वखांयदा। पारब्रह्म प्रभ सज्जण सुहेला, दर घर साचा इक्क सुहांयदा। आपे वस्सया रंग

नवेला, आपे घट घट वेख वखांयदा। कट्टणहारा धर्म राए दी जेला, गुर शब्दी वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण जोती सरगुण धर, धर धरनी आप सुहांयदा। धरनी धवल दए सुहा, हरि साचे वड वड्याईआ। निरगुण सरगुण जाए समा, सच समग्री इक्क वखाईआ। शब्द अनादी धुन चला, सुन्न मुन्न खुल्हाईआ। आपणा गुण आपे वखा, आपे बूझे दए बुझाईआ। सन्त सुहेले ल्ए जगा, जागरत दिशा इक्क वखाईआ। धाम नवेले ल्ए मला, जगत नेत्र दिस ना आईआ । सतिजुग साची बणत बणा, साची सिख्या इक्क समझाईआ। एका शब्द एका रूप वखा, एका विच टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ओअँ सोहँ भेव ना राईआ। ओअँ करता हरि निरँकारा, निरवैर रूप समाया। सोहँ शब्द भर भण्डारा, लोआं पुरीआं आप वरताया। दोए दोए मेल खेल अपारा, निरगुण सरगुण जोड़ जुड़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साचा वेख वखाया। सतिजुग पेख नेत्र नैण, अट्ठ अठारां खेल खिलाईआ। आप चुकाए लहिणा देण, देवणहार आप अख्वाईआ। आप वहाए आपणा वहिण, ना कोए बन्द कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। जुग करता हरि करनेहारा, आदि पुरख अबिनाशया । मरे ना जम्मे विच संसारा, खेले खेल जगत तमास्सया। त्रेता त्रीया वेस अपारा, राम रामा रूप शाहो शाबास्सया। तोड़े लंका गढ़्ह अहँकारा, जन भगतां अन्दर रक्खे वास्सया। ग़रीब निमाणयां पावे सारा, चरन कँवल दए भरवास्सया। आपे जाणे आर पार किनारा, मँझधार आप रुढ़ास्सया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग जाणे आपणी रास्सया। साची रासी गोपी काहन, हरि साचा आप रचाईआ। त्रिलोकी नाथ खेल महान, गवर्धन धारी वेस वटाईआ। मुकंद मनोहर लक्खमी नरायण नौजवान, नाम बंसरी इक्क वजाईआ। अर्जन गीता इक्क ज्ञान, अट्ठ अठारां करे पढ़ाईआ। सुरती शब्द शब्द बलवान, तीर निराला इक्क चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा नाम धराईआ। नाम धरा सदा निरवैरा, निरगुण रूप समाया। जुग जुग चुकाए मेरा तेरा, तेरा मेरा रहिण ना पाया। जन भगतां करे हक्क नबेड़ा, थान थनंतर इक्क सुहाया। आपे देवणहारा उलटा गेड़ा, लक्ख चुरासी आप भवाया। आपणी करनी लाए आप उखेड़ा, आपणी जड़ रहे ना राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा रचन रचाया। रची रचना पारब्रह्म, आपणी बणत बणांयदा। गगन पाताल रहाए बिन थम्म, लोआं पुरीआं डेरा लांयदा। मात गर्भ ना पए जम्म, बालक कुक्ख ना कोए वखांयदा। आपे जाणे आपणा कम्म, काम कामनी आप हो जांयदा। आपे खाए आपणा तम, तृष्ना भुक्ख आप मिटांयदा। ना कोई ख़ुशी ना कोई गम, सो पुरख निरजंण आप अख्वांयदा। जोती

जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी धार चलांयदा। कलिजुग तेरी साची धार, हरि साचे आप चलाईआ। मंगी मंग धुर दरबार, धुर लहिणा झोली पाईआ। लेखा लिखे लक्ख चार बत्ती हज़ार, चारे मुख सलाहीआ। साची वस्त अपर अपार, जगत झोली आप भराईआ। जूठ झूठ कर प्यार, हउमे हँगता संग रलाईआ। माया ममता दर दरबार, बैठी धूणी ताईआ। कूड़ कुड़यारा कर पसार, कूड़ा मस्तक टिक्का शाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच ख़ज़ीना आप वरताईआ। कलिजुग जगत भण्डारा भर, हरि साचे वक्त सुहाया। आपणी करनी आपे कर, तेरा लहिणा तेरी झोली पाया। नौ रखाए खुल्ल्हे दर, दसवां बन्द बणाया। अगम्म अगम्मड़ा अन्दर वड़, बैठा कुण्डा लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, साचा संग निभाया। साची मंग ल्ए मंग, दोए जोड़ सीस निमस्कारया। प्रभ अबिनाशी तेरा संग, तेरा मेला विच संसारया। मेरा कर्म ना होवे भंग, मिले मेल साचा यारया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा दर आप खुल्हा रिहा। साचा दर जगत खुलाउणा, कलिजुग वेख वखाईआ। ईसा मूसा नाम धराउणा, ऐड़ा अथरवन दए सलाहीआ। संग मुहम्मद अंग छुहाउणा, चार यारी वेख वखाईआ। अल्ला राणी नाल प्रनाउणा, एका सगन मनाईआ। जल्वा जलाल नूर अलाही आप प्रगटाउणा, नूरी नूर नूर चमकाईआ। दस्तगीर शाह हकीर वेख वखाउणा, कलमा अमाम इक्क जणाईआ। कायनात एका रंग रंगाउणा, काला सूसा तन छुहाईआ। दीन ईमान इक्क बनाउणा, एका अल्फ़ रिहा सिखाईआ। अल्फ़ अल्फ़ी तन लगाउणा, तत्ती वा ना लग्गे राईआ। कूड़ कुड़यारा कूक सुनाउणा, चारे कूटां दए दुहाईआ। सच सुच्च फूक वखाउणा, त्रैगुण लम्बू एका लाईआ। पंज तत्त हाहाकार कराउणा, धीरज धीर ना कोए धराईआ। ऐनलहक्क नाअरा इक्क रखाउणा, मुकामे हक्क इक्क ख़ुदाईआ। खालक ख़लक विच समाउणा, आप आपणा रूप वटाईआ। राम नाम मेट मिटाउणा, भरमी भर भर भरम भुलाईआ। धरत धवल ना किसे भार उठाउणा, नेत्र रोवे दए दुहाईआ। पारब्रह्म अबिनाशी करते तरस कमाउणा, कलिजुग वेखे तेरी शाहीआ। संग मुहम्मद एका धाम सहाउणा, चौदां तबकां फोल फोलाईआ। अजराईल जबराईल सेवा लाउणा, मेकाईल असराफील साचा संग निभाईआ। जीव जन्त सर्ब कुरलाउणा, पंखी पंछी नीर रहे वहाईआ। नर नरायण आपणा वेस वटाउणा, लोकमात वेख वखाईआ। पंज तत्त काया मन्दिर डेरा लाउणा, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। नाना रूप आप वटाउणा, ना भुल्ले आप रघुराईआ। कुकर्मी कुकर्म मेट मिटाउँणा, नाम खण्डा हथ्थ उठाईआ। नानक सतिगुर नाम धराउणा, चार वरनां वेख वखाईआ। पुरख अबिनाशी दर घर साचा पाउणा, दर घर साचे मेल मिलाईआ। नारी

कन्ता वेख वखाउणा, घर मंगल एका गाईआ। दर दरवेशा अलख जगाउणा, अलक्ख अलक्खणा लेखा लेख ना कोए लखाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण वेख साचा घर निरगुण मेल मिलाईआ। नानक निरगुण निरगुण मेला, सचखण्ड जोड़ जुड़ाया । आपे गुरू गुरू गुर चेला, गुर गुर आप अख्वाया। आपे होया सज्जण सुहेला, घर साचा वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नानक मेला एका घर, घर सुहञ्जणा इक्क सुहाया। नानक मेला धुर दरगाह, निरगुण वेख वखाईआ। मिल्या मेल बेपरवाह, विछड़ कदे ना जाईआ। सखा सखाई पकड़े बांह, समरथ हथ्थ वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देवणहारा वर, नाम वस्त साची झोली पाईआ। नाम सति सच भण्डारा, नानक गुर वरतांयदा। लोकमात खेल अपारा, आप आपणा खेल खिलांयदा। एका जोती दस अवतारा, दहि दिशा फेरा पांयदा। गोबिन्द खण्डा तेज़ कटारा, नाम सति रूप वटांयदा। गुरमुखां करे सच प्यारा, चार वरनां रंग रंगांयदा। अमृत आत्म देवे ठंडी ठारा, दूई द्वैती पर्दा लांहयदा। ऊँचां नीचां वखाए इक्क दरबारा, दूजा दर ना कोए जणांयदा। साची सिख्या सिक्ख विचारा, साख्यात जोत प्रगटांयदा। मिल्या मेल हरि निरँकारा, सुत्त दुलारा आप सलांहयदा। पुरख अकाल सर्ब प्रितपाला, प्रितपालक इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुग जुग आप आपणा खेल खिलांयदा। आपणा खेल हरि समरथ, आपणे हथ्थ रखांयदा। जुग जुग चलाए जगत रथ, रथ रथवाही वेस वटांयदा। कलिजुग अन्तिम लक्ख चुरासी नौ खण्ड पृथ्मी सत्तां दीपां पाए नथ्थ, दहि दिशा आप फिरांयदा। जन भगता देवे नाम वथ्थ, आत्म ब्रह्म जणांयदा। सगल विसूरे जायण लथ्थ, जो जन नेत्र लोचण दर्शन पांयदा। हँकारी बुरज जाए ढठ्ठ, नाम खण्डा इक्क चमकांयदा। लहिणा देण चुकाए तीर्थ अठसठ, गंगा गोदावरी वेख वखांयदा। आपे होए पूजा पाठ, दुर्गा गायत्री मन्त्र आप अख्वांयदा । आपे सर सरोवर मारे ठाठ, अमृत धारा आप वहांयदा। आपे मस्तक जोती बण ललाट, अट्ठे पहर डगमगांयदा। आपे गुरमुखां पूरा करनहारा घाट, नानक तोला तेरां तोल तुलांयदा। आपे रामा कृष्ना रस ल्ए चाट, सीता सुरती आप प्रनांयदा। आपे वेखे चौदां हाट, चौदां तबकां खोल्ह खुल्हांयदा। खेले खेल त्रिलोकी नाथ, त्रै त्रै बंधन आप तुड़ांयदा। आप निभाए सगला साथ, साचा संग आप वखांयदा। लहिणा देण चुकाए नौ नौ नाथ, सिध्ध चुरासी वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निरगुण धारा इक्क वहांयदा। निरगुण धारा जोत अकाली, हरि साचे आप उपाईआ। सतिजुग मंगे सच दलाली, साची सिख्या इक्क समझाईआ। त्रेते तेरा साचा माली, राम रमईया वेस वटाईआ। कान्हा कृष्ना तोड़ जंजाली, हरिजन साचे

ल्ए तराईआ। संग मुहम्मद जल्वा जलाली, ज़ाहरा ज़हूर आप वखाईआ। नानक निरगुण हथ्थीं फिरे ख़ाली, गुरमुखां भण्डारा नाम भराईआ। गुर गोबिन्द तेग़ इक्क उठाली, नाम खण्डा रिहा चमकाईआ। चार वरनां सन्त सुहेले रिहा भाली, लुकया कोए रहिण ना पाईआ। जन भगतां आप करे दलाली, आप आपणा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तेरा लहिणा तेरी झोली पाईआ। कूड़ कूड़ा लहिणा चुकाउणा, हरि साचा सहिज सुखदाया। साचो साचा मार्ग लाउणा, साची सिख्या इक्क समझाया। चार वरनां इक्क बनाउणा, ऊँच नीच रहिण ना पाया। राजा राणा तख्तों लौहणा, सीस ताज ना कोए टिकाया। मायाधारी ख़ाक मिलाउणा, ख़ाकी ख़ाक उडाया। ग़रीब निमाणयां गले लगाउणा, धुर दा लेख चुकाया। फड़ फड़ कागों हँस बनाउणा, मानक मोती चोग चुगाया। मानस जन्म लेखे लाउणा, लक्ख चुरासी फंद कटाया। राम कृष्न दरस दखाउणा, आप आपणा रूप धराया। नानक गोबिन्द नज़री आउणा, नीला नीली धारों पार कराया। सत्त रंग निशाना इक्क वखाउणा, सत्तां दीपां आप झुलाया। लक्खण करौच पुष्कर फेरा पाउणा, जम्बु दीप होए रुशनाया। सान सलमल डेरा ढाउणा, कुशा रिहा कुरलाया। लाल रंग हरि आप रंगाउणा, आदि शक्ति वेस वटाया। कंचन रूप इक्क सुहाउणा, दीवा बाती इक्क डगमगाया। सूहा वेस नर नरेश आपणा आप कराउणा, साची सखीआं मेल मिलाया। चिट्टी धार कर प्यार, चिट्टा रंग इक्क चढ़ाउणा, दस्म दुआरी कुण्डा लाहया। रंग बसन्ती तन रंगाउणा, फल फलवाड़ी वेख वखाया। नीला बस्त्र गोबिन्द धार हिन्दू मुस्लिम इक्क बणाउणा, साची बणत बणाया। काला सूसा तन छुहाउणा, कलिजुग सथ्थर रिहा वछाया। मुख नक़ाब पर्दा पाउणा, कलिजुग जीवां दिस ना आया। हक्क जनाब फेरा पाउणा, मक्का मदीनां वेख वखाया। नबी रसूलां आप समझाउणा, मुल्लां शेख़ मुसायक भुल्ल रहे ना राया। पंडत पांधा पकड़ उठाउणा, तिलक ललाटी फोल फोलाया। कलिजुग चार वरन आप जगाउणा, सम्मत सोलां नीह धराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, शब्द डंक इक्क वजाया। शब्द डंक ख़बरदार, हरि साचे सच कराया। चारे कूटां हो उज्यार, बन खण्ड फिर फिर फेरा पाया। एका शब्द शब्द जैकार, नर नरायण नाअरा लाया। रसना बहि बहि सारे कहिण, गोबिन्द दरस किसे ना पाया। मानस वहे ममता वहिण, नानक निरगुण रूप ना कोए दरसाया। घर घर तक्कण साचे नैण, नैण मुँधारी कृष्न मुरारी काया अटारी ना वेख वखाया। राम राम दर दर पैंदे वैण, राम राम ना किसे मनाया। जगत तृष्ना खाए डायण, चिल्ला तीर कमान ना कोए उठाया। ऐनलहक्क ना वेख्या मुखड़ा ऐन, नुक्ता दूई ना कोए गंवाया। सर्ब जीआं दा सांझा साक सज्जण सैण, पुरख अबिनाशी इक्क अख्वाया। कलिजुग

अन्त चुकाए लहिणा देण, भुल्ल रहे ना राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, शाह सुल्तानां राज राजानां आपे दए उठाया। आप उठाए दया कमाए, शब्द हथ्थ कटारीआ। चारों कुन्ट पए दुहाए, ना कोए सहाए नर नारीआ। राज राजान रहे कुरलाए, ख़ाली दिसन मण्डप माढ़ीआ। गुरमुख साचा सगन मनाए, राह तक्के सतारां हाढ़ीआं। जुगां जुगां दा लेखा दए मुकाए, जिस चरन छुहाई दाढ़ीआ। नानक गोबिन्द वेख वखाए, आर पार लेखा विच संसारीआ। धारी केसा सरन लगाए, मूंड मुंडाए सोहे दरबारीआ। ज़ात अज़ात आप मिटाए, पारब्रह्म विचारीआ। ब्रह्मे तेरा लेख चुकाए, साचा सिक्ख सच्ची सिक्दारीआ। निझर झिरना सीर झिराए, अमृत बख्शे ठंडी ठारीआ। चरन कँवल प्रभ आप धवाए, आपे जाणे आपणी कारीआ। शंकर जोती जोत मिलाए, बाल निधाना कर पसारीआ । जगत जगदीसा वेख वखाए, वड दाता आप निरँकारीआ। इन्द इन्द्रासन आप सुहाए, कलिजुग तेरी अन्तिम वारीआ। शब्द शहीदी गाना बन्न्ह वखाए, ना कोई मारे खण्डा तेज़ कटारीआ । ध्रू प्रहलाद लेखे लाए, लेखा चुक्के आपणी वारीआ। चौदां तबकां फेरा पाए, कोट ब्रह्मण्ड करे आपणी कारीआ। भेख पखण्डा दए मिटाए, सतिजुग लाए सच्ची फुलवाड़ीआ। गुर गोबिन्द साचा दया कमाए, गुरसिख साजण आप मिलाए, आप आपणा संग रला ल्या। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, शब्द बाण हरि मेहरवान आपणे हथ्थ उठा ल्या। शब्द चिल्ला तीर कमान, शब्दी हथ्थ उठाईआ। शब्द जोद्धा सूर बली बलवान, शब्द शब्दी वेख वखाईआ। शब्द मारे इक्क निशान, पूरीआं लोआं पार कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द खण्डा विच ब्रह्मण्डां जेरज अंडा आप चमकाईआ। शब्द खण्डा तिक्खी धार, हरि साचा आप उठांयदा। लक्ख चुरासी करे ख्वार, दूती दुष्ट रहिण ना पांयदा। गुरमुखां करे सच प्यार, दूर दुराडे मेल मिलांयदा। जो जन रसना जेहवा रहे उचार, लहिणा लेखा आप चुकांयदा। खेले खेल अगम्म अपार, जोती जामा भेख वटांयदा। कलिजुग अन्तिम करे पार, सतिजुग राह वखांयदा। बीस इकीसा हो त्यार, इक्क हदीसा आप पढ़ांयदा। छत्र सीसा सच्ची सरकार, नव नव आप धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, नरायण नर हरी हरि, गुर अवतार शब्दी शब्द आप धरांयदा।

१७ चेत २०१६ बिक्रमी अरूड़ सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर

पुरख अकाल एका ओट, हरिजन वड्डी वड्याईआ। नाम भण्डारा दए अतोट, तोट रहे ना राईआ। तन नगारे लाए

चोट, आपणा डौरु आपे वाईआ। जगत तृष्ना कढ्ढे खोट, आत्म अन्तर इक्क बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदिन अन्ता इक्क रघुराईआ। एका ओट दीन दयाला, हरिजन हरि हरि जणाईआ। आदि जुगादि करे प्रितपाला, प्रितपालक आप अख्वाईआ। देवे नाम सच्चा धन माला, नाम ख़ज़ीना इक्क वखाईआ। तोड़नहारा जगत जंजाला, हरिजन साचे ल्ए तराईआ। काया मन्दिर वेख सच्ची धर्मसाला, दर आपणा आप खुल्हाईआ। फल लगाए साचे डाल्हा, अमृत आत्म आप खवाईआ। चले चलाए अवल्लड़ी चाला, हरिजन साचे आप उठाईआ। शब्दी गुर बण दलाला, लोकमात वेख वखाईआ। चरन रखाए काल महांकाला, सेवक सेवा सच कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे थाउँ थाँईंआ। एका ओट दीनां नाथ, नाथ अनाथां आप तरांयदा। पुरख अकाल अगम्मड़ी गाथ, धुन अनादी शब्द वजांयदा। नाम चढ़ाए साचे राथ, लोआं पुरीआं पार करांयदा। लहिणा देण चुकाए मस्तक माथ, लक्ख चुरासी फोल फोलांयदा। एका पूजा एका पाठ, एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। सर सरोवर मारे ठाठ, अमृत धारा जल वहांयदा। एका जप तप रखाए हाठ, चरन ध्यान इक्क जणांयदा। एका तीर्थ एका ताट, एका घाट सुहांयदा। जन भगतां खोल्हे बजर कपाट, दूई द्वैती पर्दा लांहयदा। सच वणजारा वणज कराए साचे हाट, नाम कंडा तोल तुलांयदा। मेल मिलावा काया खाट, आत्म सेजा आप सुहांयदा। खेले खेल बाज़ीगर नाट, नट नटूआ सांग वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। एका ओट पुरख अबिनाशा, हरिभगत भगत वड्याईआ। काया मण्डल साची पावे रासा, आत्म ब्रह्म जणाईआ। आपे रविआ पवण स्वासा, रसना जेहवा आप चलाईआ। खेले खेल पृथ्मी आकासा, आप आपणा रंग रंगाईआ। गुरमुख घर साचे दर निज आत्म करे आपे वासा, दिस किसे ना आईआ। पुरख अकाल इक्क भरवासा, एका करे पढ़ाईआ। शाहो भूप हरि शाहो शाबासा, सच सुल्तान बैठा बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेला साचे घर, घर साचा इक्क सुहाईआ। एका ओट आदि निरजंण, हरिजन आप रखांयदा । दाता दानी दर्द दु:ख भय भंजन, भवसागर पार करांयदा। नेत्र नाम पाए अंजन, अज्ञान अन्धेर मिटांयदा। दो जहानी साचा सज्जण, लोकमात वेख वखांयदा। चरन धूढ़ कराए साचा मजन, दुरमति मैल गंवांयदा। कलिजुग अन्तिम आया पड़दे कज्जण, जोती जामा भेख वटांयदा। गुरमुख अधारे जिउँ नानक ठग्ग सज्जण, साची सिख्या इक्क समझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे पार करांयदा। एका ओट पारब्रह्म, वर घर हरि हरि पाया। ना मरे ना पए जम्म, आवण जावण खेल रचाया। नाम वड्याई दमां दम, स्वास स्वासी लेखे लाया। कारज करता करे आपणा

कम्म, करनेहारा वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साजण ल्ए मिलाया। एका ओट अकाल मूर्त, अकल कला कल धारीआ। निरगुण नूर साची सूरत, चक्र चिहन ना कोए रखा रिहा। हरिजन आसा मनसा पूरत, पूरन आसा आप करा रिहा। आपे वसे नेड़े दूरत, दूर नेड़ा पन्ध चुका ल्या। नाता तोड़े कूड़ो कूड़त, साची सिख्या इक्क समझा ल्या। चतर सुघड़ बणाए मूर्ख मूढ़्हत, जिस जन हरि हरि रसना गा ल्या। काया रंगण रंग चाढ़्हे गूढ़त, नाम रंगण इक्क वखा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, हरि सज्जण वेख वखा ल्या। एका ओट हरि करतार, कादर करता आप अख्वाईआ। इक्क अकल्ला कर पसार, लक्ख चुरासी डेरा लाईआ। लक्ख चुरासी दए अधार, अनभव प्रकाश कराईआ। आप उपाए आपे ल्ए सँघार, ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड जेरज अंड दए अधार, उत्भुज सेत्ज संग निभाईआ। माया बंधन तोड़ संसार, गुरमुख साजण ल्ए जगाईआ। आत्म धुन सच्ची धुन्कार, अनहद रागी राग सुणाईआ। पंचम मेला मीत मुरार, घर साचे वज्जी वधाईआ। साची सखीआ मंगलचार, एका गुण हरी हरि गाईआ। दर पाया नर कन्त भतार, साची सेज सुहाईआ। नाता तुट्टा सर्ब संसार, गुरमुख मेला सहिज सुभाईआ। थिर घर ठांडा इक्क दरबार, सतिगुर पूरा वेख वखाईआ। कमलापाती जोत उज्यार, निरगुण बैठा आसण लाईआ। आदि जुगादी मीत मुरार, जुग जुग विछड़ ना जाईआ। जन भगतां देवे नाम भण्डार, भगत भगती वेख वखाईआ। बस्त्र गहिणा तन शृंगार, नाम अमोला आप रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन रंगे काया चोला रंग मजीठी इक्क चढ़ाईआ। एका ओट चरन भरवासा, हरिजन आप रखांयदा। दरगाह साची दए दलासा, थिर घर मेल मिलांयदा। आदि अन्त ना कदे विनासा, पुरख अबिनाशी आप अख्वांयदा। खेलणहारा खेले खेल तमाशा, ख़ालक ख़लक विच समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए वर, आप आपणा लड़ फड़ांयदा। गुरसिख लड़ लैणा फड़, हरि शब्द वड्डी वड्याईआ। डूँघी भँवरी काया कवरी उप्पर जाणा चढ़, आप आपणी ल्ए अंगड़ाईआ। पंज विकारा जाए सड़, अग्नी तत्त रहिण ना पाईआ। एका अक्खर लैणा पढ़, आपणी अक्ख आप खुल्हाईआ। किला तोड़ हँकारी गढ़्ह, कूड़ी क़िया दए मिटाईआ। सर सरोवर नहाउणा वड़, काग हँस वड्याईआ। बजर कपाटी उखेड़ जड़, आपणा थान सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेला साचे घर, काया मन्दिर खोले्ह दर, महल्ल अटल उच्च मिनार, निरगुण रूप आप करतार। आत्म सेजा सच सिँघासण हो उज्यार, नारी कन्त कन्त भतार, सन्त भगवन्त इक्क दुआर, दर दरवाजा ग़रीब निवाजा तख्त सुल्तानी राजन राजा, आप आपणा रिहा खुल्हाईआ। जुग विछड़े जग मारे

वाजां, सोई सुरती रही उठाईआ। नाम सति सतिनाम चलाए सच जहाज़ा, वाहिगुरू गुरु गुर फतिह गजाईआ। अन्तिम खेले खेल देस माझा, हरि गोबिन्द लेख चुकाईआ। अस्व घोड़ा एका ताजा, आप आपणा रिहा दौड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेला आपे कर, कर किरपा मेल मिलाईआ।

१७ चेत २०१६ बिक्रमी दलीप सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर

नाम दान सति भण्डारा, सतिगुर हट्ट विकाया। गुरमुखां देवे कर प्यारा, जुग जुग झोली पाया। आवण जावण पार किनारा, बेड़ा बन्ने लाया। ऐथे उथे दए सहारा, दो जहानी वेख वखाया। साजण मीत मीत मुरारा, प्रीतम प्यारा आप अख्वाया। गावत गाए सर्ब संसारा, दिस किसे ना आया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, हरिजन साचे मेल मिलाया। मिल्या मेला साचे घर, आत्म घर सुहञ्जणा। आवण जावण चुक्कया डर, पाया पुरख निरँजणा। आपणी किरपा आपे कर, नेत्र पाए ज्ञान अंजना। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए फड़, धूढ़ी कराए मजना।

१७ चेत २०१६ बिक्रमी कुंदन सिँघ दे घर दया होई पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर

मन रत्ता हरि नाम रंग, निमख निमख गुण गाए। सतिगुर पूरा सदा संग, गहर गम्भीर समाए। दिवस रैण वजाए इक्क मृदंग, एका ढोला रिहा सुणाए। कट्टणहारा भुक्ख नंग, जगत तृष्ना दए मिटाए। अंगीकार लाए अंग, आपणे अंगन ल्ए उठाए। नाम पहनाए साची वंग, भूषन बस्त्र इक्क सजाए। सच सिँघासण बैठ पलँघ, सच सुहावी वेख वखाए। गुरसिख मांगत मांगे एका मंग, एका मंग गुर सतिगुर झोली पाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, निर्धन सरधन सरधन निर्धन आप अख्वाए।

१७ चेत २०१६ बिक्रमी प्रीतम सिँघ दे घर दया होई पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर

निर्धन सरधन एका धार, सहिज सहिज गुण गाईआ। गुणवन्ता गुर पाए सार, गुर गुर वेस वटाईआ। गुर गुर रूप आप करतार, हरि हरि वज्जी वधाईआ। हरि हरि मीता सर्ब संसार, पतित पुनीता आप अख्वाईआ। ऊँचां नीचां इक्क अधार, एका शब्द जणाईआ। देवे दरस अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अबिनाशा घट घट वासा घर मन्दिर मन्दिर घर घर आपणा आप सुहाईआ।

१७ चेत २०१६ बिक्रमी लाल सिँघ दे घर दया होई पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर

निर्धन रूप रंग अपार, सतिगुर पुरख चढ़ाया। वेखे विगसे करे विचार, चात्रिक रिहा बिल्लाया। बूंद स्वांती ठंडी ठार, अमृत मेघ बरसाया। एका भरे भगत भण्डार, भगत भगती झोली पाया। पूर्ब लहिणा कर्ज उतार, साचा गहिणा तन छुहाया। दर सुहाए बंक दुआर, दर दुआरे फेरी पाया। त्रेता विछड़े कल प्यार, कालख टिक्का दए कटाया। राम नाम इक्क अधार, गुर मन्त्र नाम दृढ़ाया। पंज बटी पंच आधार, पंचम मोह चुकाया। साची हट्टी सच वपार, आपणा वणज कराया। हरिजन तेरा रक्खे ना कोए अधार, मूल ब्याजी आप चुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे साचे सर, सर सरोवर इक्क नुहाया।