पुस्तकालयभाग ८

२४ चेत २०१६ बिक्रमी सवरन सिँघ दे घर जंडयाला गुरू

हरि शब्द बलवान, कूड़ा बलवा दए मिटाया। हरि शब्द मेहरवान, एका कलमा दए पढ़ाया। गुर शब्द प्रधान, आलम उलमात भेव ना राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि शब्द दए वड्याआ। शब्द गुर शब्द गुर दीना, गुर शब्द वड्डी वड्याईआ। शब्द शब्द गुर दाना बीना, गुर शब्द वज्जी वधाईआ। गुर शब्द लेख चुकाए लोकां तीनां, गुर शब्द दर घर साचे मेल मिलाईआ। गुर शब्द लोकमात गुरमुख विरले चीना, आत्म अन्तर जिस जणाईआ। गुर शब्द तन मन करे भीन्ना, भिन्नड़ी रैण सबाईआ। गुर शब्द गुरमुख मिलाए जिउँ जल मीना, घर सागर इक्क वहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका शब्द दए वड्याईआ। गुर शब्द हरि तराना, सतिगुर पुरख अल्हांयदा। गुर शब्द

अनहद गाणा, पारब्रह्म सुणांयदा। गुर शब्द साचा राणा, दो जहानां वेख वखांयदा। गुर शब्द देवे माणा, निमाण निमाणयां गले लगांयदा। गुर शब्द चुकाए आवण जाणा, जो जन रसना हरि गुण गांयदा। गुर शब्द देवे पद निरबाणा, परम पुरख आप मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि शब्द निशान झुलांयदा। गुर शब्द सच निशान, हरि साचा आप झुलाईआ। खेले खेल श्री भगवान, जुग करता वड वड्याईआ। लोआं पुरीआं वेखे मार ध्यान, लोकमात वंड वंडाईआ। वरभण्डी हरि हरि प्रधान, शब्दी शब्द धराईआ। शब्द अनादी इक्क ज्ञान, लक्ख चुरासी करे पढ़ाईआ। गुरमुख विरले देवे माण, जिस जन बूझ बुझाईआ। अन्तर आत्म आप पछान, अनभव प्रकाश वखाईआ। गुर शब्द वखाए तीर कमान, रसना चिल्ले आप चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि शब्दी नाउँ उपाईआ। शब्द निराला तीर, गुर गुरसिख आप लगांयदा। हउमे हँगता कढ्ढे पीड़, दूई द्वैती मेट मिटांयदा। अमृत आत्म रस देवे ठंडा सीर, निझरधारा आप चुआंयदा। बजर कपाटी पर्दा चीर, चोटी अख़ीर आप बहांयदा। आत्म सेजा पीरन पीर, दस्तगीर मेल मिलांयदा। जगत जंजाला तोड़ ज़ंजीर, घर सच वहीर वखांयदा। आपणे मन्दिर चार दीवारी आपे खिच्ची लकीर, बिन गुर पूरे पार ना कोए करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, शब्द अमृत प्याला सीर, हरिजन साचे आप प्यांअदा। अमृत रस साचा सीर, गुरमुखां हरि प्याईआ। देवणहारा साची धीर, धुर भरवासा इक्क जणाईआ। मानस जन्म बन्न्हे बीड़, बेड़ा आपणा आप उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर शब्द वसे साचे घर, काया खेड़ा आप वसाईआ। काया खेड़ा वसे घर, घर मेला सज्जण सुहेलया। जगत तरनी जाए तर, पार किनारा डूँघा सागर वक्त चुकाए दुहेलया। निज घर निज आत्म निज नेत्र दरस कर, आप आपणे रंग रंगे चोलया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण अन्दर वड़, शब्द अगम्मी आपे बोलया। शब्द अगम्मा बोल जैकारा, अनहद ताल वजांयदा। सति सरूपी खेल न्यारा, जोत उज्यारा आप करांयदा। अमृत बख्शे ठंडी ठारा, सांतक सति वरतांयदा। मेट मिटाए अन्ध अँध्यारा, जिस सिर समरथ हथ्थ टिकांयदा। एका देवे नाम सहारा, पार किनारा आप करांयदा। घड़न भन्नणहारा विच संसारा, जुग जुग आपणा नाउँ धरांयदा। आपणे रंग रवे करतारा, करनी करता किरत कमांयदा। शब्दी शब्द कर प्यारा, नाम शब्द हट्ट विकांयदा । गुरसिख विरला बणे वणजारा, सृष्ट सबाई आप सदांयदा। खेले खेल नर नरायण नर अवतारा, नूर जहूर इक्क चमकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, शब्द अनादी साची तूर, तुरीआ देस सुणांयदा। तुरीआ देस हरि वसेरा, रूप रंग ना कोए जणाईआ। पारब्रह्म प्रभ चाउ घनेरा, वज्जदी रहे वधाईआ।

आदि निरँजण लाया डेरा, एका नूर करे रुशनाईआ। पुरख अबिनाशी पाया घेरा, आप आपणा बन्द कराईआ। अगम्म अगम्मड़ा अलक्ख अलक्खणा आपे वसे नेरन नेरा, दूजा संग ना कोए जणाईआ। आपे गुरू आपे गुर चेरा, सतिगुर पुरख आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी सूरत आप उपाईआ। आपणी सूरत अकाल मूर्त, आपे रचन रचांयदा। ना कोई नेड़ ना कोई दूरत, ना कोई पन्ध मुकांयदा। ना कोई सच ना कोई कूड़त, ना कोई क़िया वेख वखांयदा। ना कोई चरन ना कोई धूढ़त, ना कोई मस्तक सीस झुकांयदा। ना कोई मूढ़्ह ना कोई मूढ़्हत, ना कोई ज्ञान ध्यान दृढ़ांयदा। ना कोई रंगण रंग रंगे गूढ़त, ना कोई वेस अनेक वटांयदा। दर घर साचे आप आपणी आसा पूरत, आप आपणा दर सुहांयदा। तुरीआ नाद एका तूरत, आपणी इच्छया आप सुणांयदा। तुरीआ देस नर नरेश, तूरत नाद वजाईआ। आपणे अन्दर आपणा कर प्रवेश, आपे राग सुणाईआ। ना कोई ब्रह्मा विष्न महेष, करोड़ तेतीसा ना कोए जणाईआ। ना कोई सुत्ता बाशक शेष, ना कोई लछमी चरन झसाईआ। ना कोई लिखणहारा लेख, वेद कतेब ना कोए उठाईआ। ना कोई पंज तत्त नारी नर करे वेस, रूप रंग ना कोए वखाईआ। ना कोई लिखणहारा लेख, काग़ज़ कलम ना कोए वड्याईआ। ना कोई मुच्छ दाढ़ी दिसे केस, ना कोई मूंड मुंडाईआ। अबिनाशी करता आपे वस्सया आपणे देस, नाद तूरत तुरीआ आप वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा रूप दरसाईआ। तुरीआ देस सच महल्ला, जोत जगे अकालीआ। पुरख अबिनाशी खेले खेल इक्क अकल्ला, आपे बूटा आपे बणया मालीआ। आपे अमृत देवे ठंडा जला, आप प्याए भर प्यालीआ। आपे दीपक जोती आपणी बला, दीवा बाती आप वखालीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द अनाद अनादी तूरत, हरि साचा आप सुणालीआ। शब्द अनादी नाद हरि, निरगुण आप वजांयदा। गुर पीर अवतार सन्त साध लोकमात धर, साची वस्तू झोली पांयदा। प्रसादी प्रसाद देवे दर, निरगुण निरगुण निरगुण मेल मिलांयदा। त्रैगुण तेरा पंज तत्त घाड़न घड़, सरगुण जोड़ जुड़ांयदा। आपे बाहर गुप्त आपे ज़ाहर, आपे अन्दर जाए वड़, आउँदा जांदा दिस ना आंयदा। शब्द अनादी आपणा घाड़न घड़, आपणा ताल वजांयदा। हथ्थो हथ्थी ना सके कोई फड़, बिन गुर पूरे दिस किसे ना आंयदा। जन भगतां फड़ाए आपणा लड़, सगला संग रखांयदा। आदि जुगादि जुग जुग आप उखेड़े लग्गी जड़, आपे बाग वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द मिलावा साचे घर सुरत सवाणी नाल हाणी महल्ल अटल उच्च मनार, गुर करतार दर दरबार मेल मिलांयदा।

२४ चेत २०१६ बिक्रमी टेक चन्द दे घर जंडयाला गुरु

हरि त्रिलोकी नाथ, टेक एक अधारया। राम नाम सुणाए साची गाथ, जेहवा हरिजन रसन उचारया। आदि शक्ति लहिणा माथ, मस्तक नूर जोत चमका रिहा। वेद विदांता साचा राथ, वेद पुराणी आप तरा रिहा। संजम सेम गायत्री पाठ, धूप हवन सुगंध समा रिहा। गंगा सुरस्ती तीर्थ ताट, जमना घाट वखा रिहा। शंकर ब्रह्मा एका हाट, एका रूप वखा रिहा। रूप अनूपा कर विराट, आपणा भेव खुल्हा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि अन्त वेख वखा रिहा। हरि अबिनाश त्रिलोकी नंदन, नंद लाल नेत नीता। राम नाम चिल्ला तीर कमन्दन, खिच्चे एका इक्क अतीता। शब्द सुहागी बत्ती दन्दन, काया देहुरा मन्दिर इक्क अनडीठा। पंज तत्त अन्दर परमानंदन, हरि आपणे हथ्थ रखीता। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाथ अनाथा आप सुणाए आपणा सुणाए सुहागी गीता। राम नाम गोपी काहन, सीता सुरत वखाईआ । शब्दी चिल्ला तीर कमान, नैण कमन्द खिचाईआ। आत्म अन्तर मारे बाण, मूरछत ब्रह्म वखाईआ। उत्पत होए श्री भगवान, चतुर्भुज वेस वटाईआ । नाम रखाए सच निशान, निरगुण हथ्थ उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा सईआ जगत चलाए आपणी नईआ, भगत बणाए साक सैणा सईआ, सज्जण मीत मुरार इक्क अख्वाईआ। ……