पुस्तकालयभाग ८

२८ हाढ़ २०१६ बिक्रमी बिशन सिँघ दे घर गुड़गाउँ

राम नाम अनमोल, गुर गुरमुखां हट्ट विकांयदा। आपणे कंडे आपे तोल, पूरा तोल इक्क करांयदा। आदि जुगादि जुगादी जुग अडोल, एका एक अख्वांयदा। सच भण्डारा साचा खोल्ह, सच सच वरतांयदा। सो पुरख निरँजण एका अक्खर बोल, हँ ब्रह्म रूप वटांयदा। वसणहारा सदा कोल, दर मन्दिर घर सुहांयदा। आपणी फुलवाड़ी आपे मौल, रुत्त बसन्त आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वणज वणजारा इक्क अख्वांयदा। राम नाम साची दात, हरिजन हथ्थ वड्याईआ। देवणहार पुरख अबिनाश, पूरन आस कराईआ। साचा लेखा स्वास स्वास, गुर सतिगुर गणत गणाईआ। पूर्ब लहिणा धुर धरवास, धर धरनी धरत चुकाईआ। लेखा लिखे पृथ्मी आकाश, आत्म निवास सहिज सुखदाईआ । करे कराए पूरी आस, आप आपणी दया कमाईआ। सदा सुहेला वसे पास, सद पुरख निरँजण वड वड्याईआ। हँ ब्रह्म एका रास, मण्डल इक्क सुहाईआ। राम नाम कर प्रकाश, पुरख पुरखोतम वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका वस्त एका हट्ट वखाईआ । राम नाम निरगुण धार, निरगुण आप उपजांयदा। राम नाम सर्ब गुण सार, सरगुण विच टिकांयदा। राम नाम वणज वपार, लक्ख चुरासी आप करांयदा। राम नाम जगत उरधार, हरि हिरदे विच धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि मन्त्र राम नाम आप उपांयदा। राम नाम शब्द संदेश,

सतिगुर पुरख सुणांयदा। राम नाम घट घट प्रवेश, परम पुरख अख्वांयदा। राम नाम नर नरेश, नर नरायण आप अख्वांयदा। राम नाम अवल्लड़ा वेस, जुग जुग आप वटांयदा। सो पुरख निरँजण करे आदेश, हँ ब्रह्म रूप समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा नाउँ उपजांयदा। राम नाम नाम निरँकार, निरगुण नाउँ धराया। शब्दी शब्द शब्द जैकार, शब्द शब्दी वेस वटाया। रूप रंग रंग रूप ते वस्सया बाहर, लेखा लेख ना कोई जणाया। साचा भूप सच्ची सरकार, सच सुल्तान गुण निधान शब्द अख्वाया। खेले खेल खेल महान, मेहरबान भेव ना राया। आदि जुगादी नौजुवान, ना मरे ना जाया। भेखाधारी दो जहान, जुगा जुगन्तर वेख वखाया। नाम नामा तीर कमान, खण्डा खड़ग आप उठाया। सो पुरख निरँजण मारे इक्क निशान, हँ ब्रह्म पार कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका आपणा नाम दृढ़ाया। राम नाम नाम वड्याई, हरि सच्चा वड वड्यांअदा। राम नाम नाम कुड़माई, हरि सतिगुर आप करांयदा। राम नाम वज्जे वधाई, गुर सतिगुर वेख वखांयदा। राम नाम मेल मिलावा सहिज सुभाई, घर मन्दिर इक्क सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सो पुरख निरँजण खेल कर, हँ ब्रह्म मेल मिलांयदा। राम नाम नाम गुण निधान, भेव अभेद छुपाया। पुरख अबिनाशी चतुर सुजान, आप आपणा खेल खिलाया। भेव ना पायण वेद पुराण, कोटि कोटां रहे गाया। खाणी बाणी ना करे पछाण, लक्ख चुरासी मुख भुवाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा नाउँ धराया। राम नाम आपे धर, धरत धवल सुहांयदा। पुरख अबिनाशी किरपा कर, हरिजन वेख वखांयदा। चरन धूढ़ नुहाए साचे सर, दुरमति मैल गंवांयदा। लक्ख चुरासी चुकाए डर, आपणा रंग रंगांयदा। आपे देवे साचा वर, साची सिख्या इक्क समझांयदा। सोहँ अक्खर पढ़, एका राग अल्हांयदा। तोड़ तुड़ाए हँकारी गढ़्ह, गढ़्ह हँकार रहिण ना पांयदा। जगत विकारा आपे फड़, आपे मार मुकांयदा। शब्द सरूपी सतिगुर फड़ाए लड़, गुरमुख राम नाम फड़ांयदा। अन्दर मन्दिर साचे वड़, घर साचा आप सुहांयदा। पौड़ी पौड़ी जाए चढ़, चौथा डण्डा हथ्थ रखांयदा। ना कोई सीस ना कोई धड़, पंज तत्त ना कोई उपांयदा। निरगुण सरगुण दरस दिखाए अग्गे खड़, स्वच्छ सरूपी रूप वटांयदा। आपणा नाउँ आपे रक्ख, आपे वेख वखाईआ। आपे निरगुण हो प्रतक्ख, सरगुण रूप वटाईआ। आप आपणा आप करे वक्ख, अंगीकार आप अख्वाईआ। आपे खेले चार कूट उत्तर पूर्ब पच्छिम दक्खण वक्ख, दहि दिशा आप हो जाईआ। आपे नाउँ धराए अलक्खणा अलक्ख, अगम्म अगोचर आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा नाम आपे वणज कराईआ। राम नाम सच वपार, हरि सतिगुर आप करांयदा। काग़ज़ कलम ना पाए सार, मस मुख शरमांयदा।

अठारां भार रोणा ज़ारो ज़ार, पत डाल्ही दिस ना आंयदा। ब्रह्मा वेता हाहाकार, वेद व्यासा नीर वहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, राम नाम आपणा आप आप वरतांयदा। वड वड्याई हरि हरि नाउँ, लिख्या लेख ना जाणया। ना कोई नगर ना कोई गाउँ, ना दिसे कोई टिकानया। ना कोई खेड़ा ना ग्राउँ, ना कोई जाणे हरि हरि भाणया। खेले खेल अगम्म अथाहो, जुग जुग होए मात प्रधानया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन आपे पकड़े बाहों, धुर मस्तक लेख पछाणया। धुर मस्तक लेखा राम नाम, रत्न अमोलक हीरा लाल। करनी करता पूरा करे काम, आदि जुगादी दीन दयाल। शब्द अनादी साची तूर, नाद तूरत वजाए सच्ची धर्मसाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, ब्रह्म ब्रह्मादी एका नाम आदि जुगादी, जुग जुग चले चलाए आपणी चाल। आदि जुगादी हरि का नाम, हरि हरि आप धराया। जुग जुग पूरन करे काम, कारज करदा आया। जगत मेटे अन्धेरी शाम, साचा चन्द चढ़ाया। जन भगतां प्याए एका जाम, तृष्ना तृखा मिटाया। साचा पल्ले बन्न्हे दाम, आप आपणी दया कमाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, राम नाम इक्क सलाहया। राम नाम सिफ्त सलाहो, सागर सिन्ध संसारया। हरिजन बणे आप मलाहो, बेड़ा करे पार किनारया। वेख वखाए थाउँ थाउँ, दहि दिशा पावे सारया। पकड़ उठाए फड़ फड़ बाहों, आप आपणी सेव कमा रिहा। कलिजुग करे सच न्याउँ, कूड़ी क़िया वेख वखा रिहा। सोहँ जपाए साचा नाउँ, सो पुरख निरँजण वेस वटा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, राम नाम नाम अदेस, जन भगतां देवे सच संदेश, शब्द सुनेहड़ा इक्क सुणा रिहा। शब्द सुनेहड़ा धुर दरबार, गुर सतिगुर आप जणाईआ। पतिपरमेश्वर कर प्यार, गुरमुख गुर वेख वखाईआ। दीवा बाती कमलापाती कर कर उज्यार, अन्धेरी राती मेट मिटाईआ। बूंद स्वांती ठंडी ठार, आपणा नाउँ प्याईआ। धुन अनाद शब्द जैकार, सोहँ सच पढ़ाईआ। मोहण माधव माधी रूप अपार, निर्भय रूप इक्क दरसाईआ। आदि जुगादी साची कार, जुग जुग वेस वटाईआ। ब्रह्म ब्रह्मादी पावे सार, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। इक्क इकल्ला ख़बरदार, दूजी कुदरत विच समाईआ। तिन्हां लोकां कर विचार, चौथे घर करे कुड़माईआ। पंचम सोहे बंक दुआर, छेवें छप्पर ना कोई सुहाईआ। सत्तवें सति पुरख निरँजण मीत मुरार, सांतक सति सति वरताईआ । अठवें तत्तां अट्ठां वस्सया बाहर, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। नौ दुआर ना कोई किवाड़, नौ नौ ना कोई वड्याईआ। दस्म दुआरी खोल्ह किवाड़, आप आपणा रूप वटाईआ। इक्क ग्यारां कर प्यार, दस दस वज्जे वधाईआ। लेखा जाणे ग्यारां हाढ़, वदी सुदी ना लेख जणाईआ। जगत बिक्रमी ना कोई प्यार, ना ईसवी करे कुड़माईआ। पुरख अगम्मा खेल अपार, आप अपणी रचन रचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप

आपणी जोत धर, हरि का रूप आपे धर, राड़ा राड़ सर्ब मिटाईआ। इक्क इक्क इक्क आकार, एका एक रंग रंगाया। दस्म दुआरी विच संसार, मानस मनुक्ख खेल खिलाया। एका एक आए जाए बाहर, आवत जावत दिस ना आया, एका निरगुण निरगुण धार, एका सरगुण सरगुण मेल मिलाया । एका एक सरगुण छुटयां संसार, एका एक निरगुण विच टिकाया। अभेव अभेदा भेव करतार, हरि का रूप आप हो जाया। ड़ाड़ा लेख ना जाणे जीव गंवार, ब्रह्मा वेता भेव ना राया। पुरख अबिनाशी हो उज्यार, आप आपणा रंग रंगाया। कलिजुग अन्तिम हरि निरँकार, दीवा बाती इक्क जगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इक्क जुड़या जोड़ा, जोड़ी जोड़ आप जुड़ाया। इक्क हरि इक्क नर, इक्क इक्क नाल बंधाईआ। इक्क गुर इक्क अवतार एका घर करे कुड़माईआ। एका गुरमुख ल्ए वर, एका घर वज्जे वधाईआ। एका गुरसिख पल्ला ल्ए फड़, एका सतिगुर रूप वटाईआ। एका इक्क अक्खर ल्ए पढ़, एका करे नाउँ पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इक्क बण ग्यारां, लेखा जाणे हाढ़ ग्यारां, यार यारां नाल मिलाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी जुग जुग जगत जुगत आपणे हथ्थ रखाईआ।

(२९-३० हाढ़ २०१६ बिक्रमी) दिल्ली सिँघासण दरबार विच

निराकार निरँकार, निरगुण रूप समांयदा। जोती नूर नूर उज्यार, नूरो नूर डगमगांयदा। अलक्ख अगोचर अगम्म अपार, बेपरवाह भेव ना आंयदा। आदि निरँजण खेल अपार, आदि जुगादी खेल खिलांयदा। पारब्रह्म पुरख करतार, पुरख पुरखोतम वेस वटांयदा। सति सरूप सति जैकार, नाद अनादी धुन उपजांयदा। शब्दी शब्द शब्द जैकार, नाम जैकारा इक्क लगांयदा। महल्ल अटल उच्च मिनार, अगम्म अथाह बेपरवाह आप वसांयदा। थिर घर सोहे बंक दुआर, बंक दुआरी आप सुहांयदा। छप्पर छन्न ना कोई दीवार, ना कोई बाढी बणत बणांयदा। इक्क इकल्ला एकँकार, आपणी कल वरतांयदा। जोती दीपक कर उज्यार, आप आपणा डगमगांयदा। कमलापाती खेल अपार, साची खेल आप खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख अबिनाशी करता, निराकार नाउँ धरांयदा। निराकार पुरख अकाल, एका रंग समाया। आदि जुगादी दीन दयाल, जुग जुग वेस वटाया। चले चलाए अवल्लड़ी चाल, चाल निराली आप चलाया। आपणी करे आप प्रितपाल, प्रितपालक नाउँ रखाया। आपणे मन्दिर आपणा दीपक आपे बाल, आपे वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि सज्जण सच्चा शाह शहिनशाह शाह सुल्तान नाउँ धराया। निरगुण शाहो सच

सुल्तान, हरि हरि आप अख्वांयदा। खेले खेल दो जहान, आप आपणी रचन रचांयदा। शब्द अगम्मी धुर फ़रमान, सच सुनेहड़ा आप सुणांयदा। दाता दानी वड मेहरबान, आप आपणी दया कमांयदा। आपे वसे मन्दिर सच मकान, थिर घर साचा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निराकार निरँकार निरगुण वेस आपणा आप वटांयदा। निरगुण धार निरगुण रूप, निरगुण वेख वखाईआ। निरगुण दाता सति सरूप, घर साचे बैठा आसण लाईआ। निरगुण वसे चारे कूट, दहि दिशा फेरी पाईआ। निरगुण आपे जाए तुठ, आप आपणा संग निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निराकार निराधार एका रंग रंगाईआ। एका रंग पुरख करतार, आपणा आप रंगांयदा। खेले खेल अपर अपार, भेव अभेदा भेव छुपांयदा। महल्ल अटल उच्च मिनार, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहांयदा। शाहो भूप सुल्तान वड सिक्दार, सच सिँघासण पुरख अबिनाशण डेरा लांयदा। रवि ससि ना कोई सितार, मण्डल मण्डप ना कोई सुहांयदा। एका दीपक कर उज्यार, एका घर लटकांयदा। एका गाए गावणहार, सुर ताल ना कोई वजांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोई प्यार, करोड़ तेतीसा ना कोए संग रखांयदा। निरगुण रूप अपर अपार, आप आपणे विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अजूनी रहित नाउँ धरांयदा। अजूनी रहित मूर्त अकाल, एका एकँकारया। संग रखाए काल महांकाल, खण्ड सच बंक दुआरया। आपणा फल आपे लाए डाल्ह, आप आपणी रुत्त सुहा ल्या। आपणा अमृत भरे आपणे ताल, ताल सुहावा इक्क उपा रिहा। आपणा दीपक आपे बाल, आपे वेख वखा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण वेस नर नरेश, एका एक करा रिहा। नर नरेश निरँकार, निराकार अख्वांयदा। जोती जामा भेख अपार, भेव कोई ना पांयदा। आपे नारी कन्त भतार, आप आपणी सेज हंढांयदा। आप आपणा कर प्यार, आपे मेल मिलांयदा। आपे अन्दर आपे बाहर, गुप्त ज़ाहर आप हो जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निराकार निरगुण नर नरायण एका रंग रंगांयदा। सरगुण धार हरि निरँकार, आपणी आप चलाईआ। जोती जोत कर पसार, जोती जोत विच टिकाईआ। खेले खेल अगम्म अपार, अगम्म अगम्मड़ी कार कमाईआ। हड्ड मास नाड़ी चम्मड़ा ना करे कोई त्यार, रक्त बूंद ना कोई टिकाईआ। सुत्त अनादी ख़बरदार, आप आपणा संग रखाईआ। हँ ब्रह्म ब्रह्मादी हो त्यार, रूप अनूपा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निराकार साकार आप हो जाईआ। निराकार पुरख करतार, एका वेस वटाया। साकार खेले खेल अगम्म अपार, अंगी अंगी कार कराया। इक्क मृदंग वज्जे अपार, वजावणहारा दिस ना आया। खेले खेल खेलणहार, आप आपणा खेल खिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी

किरपा कर, आपणा रूप सति सरूप, विष्नूं विष्नूं नाउँ धराया। विष्नूं रूप अनूप अनूपा, आपणा आप वटांयदा। निरगुण होया सति सरूपा, साची धार बंधांयदा। वेखणहारा चारे कूटा, आप आपणा दर सुहांयदा। आपे भरया आपणा ठूठा, अमृत आपणे मुख चुआंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदिन अन्ता हरि भगवन्ता, अबिनाशी करता इक्क अख्वांयदा। अबिनाशी करता खेल अवल्ला, आपणा आप कराया। आप वसाया सच महल्ला, एका दर सुहाया। आपणी जोती आपे रला, आपणा बीज बिजाया। आपणा सिँघासण आपे मल्ला, आपे डेरा लाया। आपणा फड़या आपे पल्ला, आपणे नाउँ धराया। आपे करे वल छला, वल छल धारी आप हो जाया। आपे धारे आपणा बला, आप आपणा बल रखाया। निरगुण रूप सति सरूप, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका एक वेस वटाया। वेस वटाया विष्नूं धार, अकल कला वड्याईआ। पुरख अबिनाशी भेव न्यार, भेव कोई ना पाईआ। अमृत भरया सच भण्डार, साचा दर सुहाईआ। कँवल कँवला कर त्यार, कँवल मुख सुहाईआ। वेखणहारा सिरजणहार, ना कोई दूसर संग रखाईआ। आदि निरँजण हो उज्यार, जोती जोत डगमगाईआ। खेले खेल अपर अपार, आप आपणी दया कमाईआ। नाभी फुट्टी आया बाहर, पंखड़ीआं मुख सलाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नौ चार वेख वखाईआ। कँवल फुल फुल उज्यार, हरी हरि आप करांयदा। कमलापाती खेल अपार, बूंद स्वांती विच टिकांयदा। इक्क इकांती पावे सार, आप आपणा मेल मिलांयदा। पुरख बिधाती भेव न्यार, पारब्रह्म भेव ना आंयदा। उत्तम जाति कर उज्यार, आप आपणा मुख खुल्हांयदा। हँ ब्रह्म इक्क पसार, पारब्रह्म आपणा रूप वटांयदा। चारे मुख कर उज्यार, चारे कुन्टां वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, दर साचा इक्क सुहांयदा। हरी हरि हरि हरि रूप, हरि हरि वेख वखाईआ। पारब्रह्म सति सरूप, ब्रह्म ब्रह्म उपजाईआ। दाता दातार शाहो भूप, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदिन अन्ता हरि भगवन्ता, आदि जुगादि जुगा जुगन्त जुग जुग आपणी खेल आपणे हथ्थ रखाईआ। आप उपाए ब्रह्म ब्रह्मादि, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। आपे आदि आपे जुगादि, आप आपणा नाउँ रखाईआ। आपे शब्द आपे नाद, आपे तुरीआ तूरत नाद वजाईआ। आपे मोहण माधव माध, रूप अनूप आप दरसाईआ। आपे निरगुण सरगुण ल्ए लाध, निराकार साकार आप हो जाईआ। आपे आपणा आप रिहा अराध, आपे आपणी सेव कमाईआ। आपे जाणे भेद बोध अगाध, आप आपणा भेव छुपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अबिनाशी करता एकँकार, इक्क इकल्ला कर पसार, जुगा जुगन्तर पावे सार, जुग करता आप हो जाईआ। जग करता हरि करनेहारा, पारब्रह्म अख्वांयदा। पुरख

अबिनाशी खेल अपारा, जुग जुग वेस वटांयदा। आपे उत्पत करनेहारा, आपे मेट मिटांयदा। आपे विष्नूं वेस न्यारा, आपणा आप वटांयदा। आपे ब्रह्म ब्रह्म कर पसारा, पारब्रह्म अख्वांयदा। आदि जुगादी एकँकारा, अकल कला वरतांयदा। लेखा लिखे ना कोई संसारा, भेव कोई ना पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण जोत ना कोई वरन ना कोई गोत, इक्क इकल्ला सच महल्ला सच सिँघासण पुरख अबिनाशण सचखण्ड दुआर दरवाजा ग़रीब निवाजा एका एक खुल्हांयदा। सचखण्ड दुआर दर दरवेश, एका एकँकारया। पुरख अबिनाशी नर नरेश, सति सुल्तान आप अख्वा रिहा। आपे ब्रह्मा आपे विष्न होए महेष, आप आपणा वेख विखा रिहा। आपे शंकर बण करे अदेस, आपे निउँ निउँ सीस झुका रिहा। आपे बाशक तशका होए शेष, आपे सेज हंढा रिहा । आपे जुगा जुगन्त करे वेस, वेस अनेका आप वटा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आदि जुगादी नाद अनादी अख्वा रिहा। आपणा नाउँ रक्ख करतार, निरगुण आप उपजांयदा। शब्द अगम्मी खेल अपार, भेव कोई ना पांयदा। ब्रह्मा वेता कर प्यार, ब्रह्म ब्रह्म समझांयदा। एका शब्द इक्क धुन्कार, एका धुनी नाद वजांयदा। चारे मुख मुख उज्यार, मुख कँवला आप खुल्हांयदा। बोध अगाधी एका धार, शब्द अनादी नाद वजांयदा। लेखा लिख्या हरि अपार, आपणा लेख आप जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका एक आप हो जांयदा। एका रंग पुरख करतारा, एका रूप समाईआ। एका निरगुण खेल अपारा, एका सरगुण वेस वटाईआ। एका मेला विच संसार, एका साची रचन रचाईआ। एका लोआं पुरीआं दए सहार, एका मण्डल मण्डप रिहा सुहाईआ। एका जोती नूर रवि ससि सतार, आप आपणी दया कमाईआ। एका पुरख एका नार, एका कन्त सुहाग हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि अन्त जुगा जुगन्त, जुगत जुग जगत आपणे हथ्थ रखाईआ।

(२९-३० हाढ़ २०१६ बिक्रमी) प्रीतम सिँघ दे घर १२ ए १६ वैस्ट ईसट एरीआ दिल्ली

हरि किरपा हरि जाणया, पारब्रह्म गुर करतार। हरि किरपा हरि पछाणया, निरगुण जोत शब्द अधार। हरि किरपा हरि संगत मानया, मेल मिलावा सिरजणहार। हरि किरपा खेल दो जहानया, खेल खिलाए गिरवर गिरधार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती नूर करे परवानया। हरि किरपा हरि पेख्या, आत्म अन्तर मीत। हरि किरपा हरि वेख्या, सतिगुर ठांडा सीत। हरिभगतन हरिभगती लेखया, आदि जुगादी पतित पुनीत। हरि किरपा हरि धारे भेस्सया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे गाए सुहागी गीत। हरि किरपा हरि पाया, सतिगुर सज्जण शाह।

हरि किरपा दर खुल्हाया, प्रभ मिल्या बेपरवाह। हरि किरपा घर वसाया, लेखा चुका अगम्म अथाह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी बणे मलाह। हरि किरपा हरि रूप है, हरि हरि रंग समाए। हरि किरपा मेला सतिगुर शाहो भूप है, जन हरि साचे मेल मिलाए। हरि किरपा लेखा चुक्के चारों कूट है, दहि दिशा पन्ध मुकाए। हरि किरपा नाता तुटे जूठ झूठ है, घर साचे सच वसाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि मन्दिर वेख वखाए। हरि मन्दिर हरि बोल्लया, निरगुण शब्द जैकार। पुरख अबिनाशी पर्दा खोल्हया, निरगुण बाती कर उज्यार। नाम वस्त कंडे तोल्लया, तोलणहार अपर अपार। आदि जुगादि कदे ना डोल्लया, लक्ख चुरासी पावे सार। हर घट अन्दर आपे मौलया, जोती नूर कर उज्यार। अमृत भरे आपे कौलया, खिल्हे कँवल सच्ची गुलज़ार। खेले खेल उप्पर धौलया, धरत धवल दए सहार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपार। हरि किरपा सतिगुर साख्यात, निरगुण जोत जगाए। हरि किरपा मेल मिलावा कमलापात, कँवल मुखी मुख अट्ठ खुल्हाए। हरि किरपा मेला चरन नात, सतिगुर पूरा जोड़ जुड़ाए। हरि किरपा साची दात, नाम वस्त वस्त झोली पाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे वेख वखाए। हरिजन साचा मीतड़ा, मेल मिलावा विच संसार। सतिगुर पूरा काया चोली रंगे चीथड़ा, रंगे रंग अपार। अनादी ब्रह्मादी शब्द सुणाए साचा गीतड़ा, वाद विवादी देवे मार। पंज तत्त तत्तां करे ठंडा सीतड़ा, अमृत बख्शे ठंडी ठार। पतित पापी करे पतित पुनीतड़ा, हिरदे राम नाम उरधार। मिट्ठा करे कौड़ा रीठड़ा, आप आपणी किरपा धार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन बख्शे चरन प्यार। चरन प्यार साचा नाता, सतिगुर पुरख बंधांयदा। आदि जुगादी इक्क इकांता, एका खेल खिलांयदा। धुरदरगाही साची दाता, नाम नामा झोली पांयदा। जुगा जुगन्तर पुच्छे वाता, वेस अनेका वेस वटांयदा। मिटे रैण अन्धेरी राता, साचा चन्द चढ़ांयदा। शब्द अगम्मी सुणाए गाथा, सो पुरख निरँजण नाउँ धरांयदा। एका पूजा एका पाठा, एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। एका मन्दिर एका हाटा, एका दर खुल्हांयदा। एका तीर्थ एका ताटा, सर सरोवर इक्क सुहांयदा। एका जोती नूर लिलाटा, दिवस रैण डगमगांयदा। एका बिस्तर एका खाटा, एका सेज सुहांयदा। एका चोली काया माटा, पंज तत्त वेख वखांयदा। एका अग्गे वखाए नेड़े वाटा, पिछला पन्ध मुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका गुर लेखा जाणे धुर, धुर लेखा आप लिखांयदा। धुर लेखा हरि लिखणहारा, एका एकँकारया। खेले खेल अगम्म अपारा, वेद कतेब भेव ना पा रिहा। लक्ख चुरासी कर पसारा, घट घट आसण ला रिहा। दीपक बाती कर उज्यारा, जोती निरगुण डगमगा रिहा।

शब्द अनाद सच्ची धुन्कारा, घर मन्दिर इक्क सुणा रिहा। डूँघी कन्दर अन्ध अँध्यारा, एका मुख छुपा रिहा। आपे खोल्हे बन्द किवाड़ा, दूई द्वैती पर्दा लाह रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे मेटे अग्नी हाढ़ा, त्तत्व तत्त मिला रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेला साचे दर, ब्रह्म मति इक्क समझा रिहा। ब्रह्म मति सुर चरन प्रीत, गुर गुरमुख वड वड्याईआ। सीतल सांत करे सीत, ठांडी धार मुख चुआईआ। आपे जाणे आपणी रीत, चाल निराली इक्क वखाईआ। ना कोई मन्दिर गुरदुआरा मसीत, शिवदुवाला मट्ठ ना कोई उपजाईआ। ना कोई हस्त ना कोई कीट, ऊँच नीच राउ रंक राज राजान शाह सुल्तान एका रंग रंगाईआ। आपे वसे धाम अनडीठ, जगत नेत्र दिस ना आईआ। आपणे भाणे आपे जाणे मीठ, आपणे भाणे रिहा समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप सुणाए सुहागी गीत, अक्खर वक्खर करे पढ़ाईआ। हरि किरपा शब्द उपाया, गुर गुर किरपा धार। हरि नाद अनादी ढोला गाया, गावणहारा पुरख करतार। लोआं पुरीआं आप सुणाया, ब्रह्मण्ड खण्ड होए उज्यार। लोकमात वेख वखाया, धरनी धरत धवल दए सहार। आकाश प्रकाश आप कराया, आप आपणी किरपा धार। हर घट अन्दर वास रखाया, लक्ख चुरासी कर पसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोत ज्वाला गुर गोपाला, निरगुण नूर एका डगमगाया। निरगुण दीवा निरगुण बाती, निरगुण आप जगाईआ। निरगुण पिया कमलापाती, कँवल नैण अख्वाईआ। निरगुण बैठा इक्क इकांती, थिर मन्दिर सोभा पाईआ। निरगुण बणया साचा साकी, साचा जाम प्याईआ। निरगुण खोल्हे आपणी ताकी, आपणा कुण्डा लाहीआ। निरगुण लहिणा देणा चुक्के बाकी, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। निरगुण अस्व निरगुण राकी, निरगुण शाह अस्वार अख्वाईआ। निरगुण वेखे लक्ख चुरासी जीव ख़ाकी, ख़ाकी ख़ाक डेरा लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कर किरपा मेल मिलाईआ। निरगुण दाता बेपरवाह, निरगुण रूप समांयदा । निरगुण शब्दी बण मलाह, निरगुण बेड़ा आप चलांयदा। निरगुण ल्या आपणा नाँ, निरगुण नाअरा आपे लांयदा। निरगुण वेखे थाउँ थाँ, निरगुण आपणा मुख छुपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण धार निराकार आप करांयदा। निरगुण माता निरगुण पिता, पिता पूत आप अख्वाईआ। निरगुण बन्न्हे साचा नाता, निरगुण आपे जोड़ जुड़ाईआ। निरगुण उत्तम रक्खे ज़ाता, हरि का वरन ना कोए उपाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण खेले खेल खेलणहार बेपरवाहीआ। निरगुण पुरख पुरख महान, सरगुण शाह भूप अख्वाया। निरगुण गोपी निरगुण काहन, निरगुण राम नाम उपजाया। निरगुण खेले खेल दो जहान, निरगुण आपणा वेस वटाया। निरगुण शब्द निरगुण बिबान, निरगुण रिहा उडाया। निरगुण वेखे

मार ध्यान, निरगुण निरगुण दिस ना आया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर साचा इक्क सुहाया। घर सच्चा हरि मन्दिर उच्च मुनारा, जोती जोत जगाईआ। पुरख अबिनाशी घट घट वासी खेल न्यारा, खेले बेपरवाहीआ। एका दीपक बाती कर उज्यारा, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर डगमगाईआ। रवि ससि ना कोई सतारा, मण्डल मण्डप ना कोई सहारा, धरत धवल ना कोए वसाईआ। लक्ख चुरासी ना कोई पसारा, ब्रह्मा विष्न शिव ना कोई उज्यारा, आप आपणी रचन रचाईआ। निरगुण मीता निरगुण अतीता करे प्यारा, घर साचे सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण वेस थाउँ थाँईंआ। निरगुण सतिगुर पुरख निरँजण, सति सतिवाद अख्वांयदा। निरगुण दाता दर्द दु:ख भय भञ्जण, आदि जुगादी नाउँ धरांयदा। निरगुण मीत निरगुण सज्जण, साक सैण निरगुण आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा वेस वटांयदा। निरगुण पुरख पुरख करतार, सति सरूप समांयदा । पारब्रह्म प्रभ भेव न्यार, आप आपणा भेव खुल्हांयदा। आप आपणी किरपा धार, कर किरपा वेस वटांयदा। सरगुण बन्न्हे साची धार, साचा मार्ग लांयदा। पंज तत्त कर प्यार, आप आपणा विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण एका घर, घर मन्दिर इक्क सुहांयदा। निरगुण उपज्या हरि करतार, सरगुण जोत जगाईआ। सरगुण मेला विच संसार, निरगुण वेख वखाईआ। दोहां विचोला करनेहार, करता आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुग जुग निरगुण सरगुण जोड़ जुड़ाईआ। निरगुण सज्जण पाया, सतिगुर मीत मुरार। सरगुण ढोला गाया, शब्दी शब्द जैकार, अक्खर वक्खर नाम पढ़ाया आप आपणा कर प्यार। इष्ट देव इक्क जणाया, एका रूप सच्ची सरकार। नेत्र नैण इक्क खुल्हाया, खोलणहार बन्द किवाड़। साचा किला इक्क सुहाया मन्दिर सोहे बंक दुआर। आपे हरि हरि रूप वटाया, निरगुण नूरो नूर उज्यार। पंजां तत्तां मेल मिलाया, मन्दिर अन्दर गुप्त ज़ाहर। साची कन्दर डेरा लाया, वसणहारा धूआँधार। शब्द अनादी इक्क चलाया, धुन अगम्मी धुनीकार। आप आपणा राग अल्हाया, गावणहार हरि निरँकार। गावणहार दिस ना आया, भरमे भुल्ले सर्ब संसार। गुरमुख विरले मेल मिलाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपार।