पुस्तकालयभाग ८

१७ कत्तक २०१६ बिक्रमी सन्त तेजा सिँघ दे नाल बचन पिण्डे चीमे ज़िला संगरूर

अमृत जल ठंडा ठार, हरि सन्तन हथ्थ रखाया। सन्त देवण कर प्यार, जो जन सरनाई आया। जगत तृष्ना भुक्ख दए निवार, आसा तृष्ना रहे ना राया। पंज तत्त मेटे काम क्रोध लोभ मोह हँकार, मन मति दूर कराया। दीपक जोत करे उज्यार, अन्ध अन्धेर मिटाया। अनहद शब्द सुणाए सच्ची धुन्कार, काया मन्दिर अन्दर ताल वजाया। अमृत बरसे मेघला धार, निज झिरना इक्क झिराया। बजर कपाटी पर्दा देवे पाड़, दूई द्वैती मेट मिटाया। त्रिबैणी नैणी पार किनार, टेडी बंक वेख वखाया। आत्म सेजा कर प्यार, देवे दरस दया कमाया। सुहाए दर सच्चा घर बार, बंक दुआरी बंक वेख वखाया। बख्शे नाम नाम भण्डार, चोर यार लुट्ट कोए ना लै जाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सन्तन दित्ता एका वर, अमृत जल सच कटोरा एका हथ्थ फड़ाया। सन्तन दर उच्च महल्ला, पारब्रह्म आप वसांयदा। वेखणहारा इक्क अकल्ला, एकँकार नाउँ धरांयदा। पावे सार जलां थला, जूह जंगल उजाड़ पहाड़ डूँघी कन्दर फोल फुलांयदा। सच सिँघासण हरि सन्तन मल्ला, दूसर हथ्थ किसे ना आंयदा। निरगुण जोती दीपक बाती एका बला, प्रकाश प्रकाश उपांयदा। अमृत भर कटोरा अग्गे खला, दिवस रैण सेव कमांयदा। जो जन दर दुआर, मूर्ख मुग्ध आए झल्ला, कर किरपा ब्रह्म ज्ञान दृढ़ांयदा। फल लगाए काया डाल्हा, पत डाली वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्तन दित्ता एका वर, नाम भण्डार इक्क वखांयदा। नाम भण्डारा अमृत धार, हरि सन्तन हथ्थ रखाईआ। सन्तां जीवण इक्क संसार, जुग जुग सेव कमाईआ। ग़रीब निमाणे जाए तार, नानक गुर गुर समझाईआ। फड़ फड़ बांहों ल्ए उभार, जो मंगण मंग ढहि ढहि सरनाईआ। नाम प्याला चढ़े ख़ुमार, उतर कदे ना जाईआ। लक्ख चुरासी आर पार, राए धर्म ना

दए सजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सन्तन देवे एका वर, एका नाम नाम अनमुल्ला, चौदां लोक कंडे किसे ना तुला, बिन हरि सन्त पाए कोई ना मुल्ला, दूसर हट्ट ना किसे विकाईआ। सन्तन हट्ट अमृत नाम अपारा, हरि सतिगुर आप उठाया। जुगा जुगन्तर वरते वरतावे वरत्नहारा, सेवक सेवा रिहा कमाया। भगतां देवे भगती भण्डारा, आप आपणे मार्ग लाया। आपणी दृष्टी दए सहारा, इष्ट देव इक्क समझाया। एथे ओथे वखाए पार किनारा, मँझधार ना कोई रुढ़ाया। सन्तन घर डूँघा सागर कोए ना पावे सारा, सर सरोवर धार अमृत जल उछाल लगाया। मंगे मंग बण भिखारा, एका अमृत ठंडी ठार, जगत तृष्ना दए तजाया। अमृत जल अंमिउँ रस, सन्तन घर वसंदड़ा। सन्त साजण गुरमुखां देण हस्स हस्स, चार कुन्ट सेव कमन्दड़ा। एका मन्दिर एका दर एका घर एका रस, एका मदि प्याला जाम पिअंदड़ा। सन्त सुहेला साचा मेला, हिरदे अन्दर जाए वस, नेत्र ज्ञान इक्क खुलंदड़ा। लहिणा देणा चुकाए सीआं साढे तिन्न तिन्न हथ्थ, पूर्ब लेखा वेख वखंदड़ा। नाम वड्याई साचा जस, दर साचा इक्क सुहंदड़ा। सन्तन प्रेम प्याला अमृत प्यावण नस्स नस्स, जगत जंजाल तोड़ तुड़ांयदा।