पुस्तकालयभाग ९

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी पिण्ड कल्ला साधू सिँघ दे घर

हरि मन्दिर हरि सुहाया, हरि वसे गहर गम्भीर। हरि मन्दिर हरि जोत जगाया, हरि वेखे चोटी चढ़ अखीर। हरि मन्दिर हरि राग अल्हाया, हरि अमृत बख्शे ठंडा सीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी काली चिट्टी इक्क लकीर। निरगुण चिटी धार, सरगुण काला रंग रंगाईआ। दोहां विचोला आप निरँकार, तख्त नवासी

❋

❋

बेपरवाहीआ। सचखण्ड निवासी एकँकार, पुरख अबिनाशी भेव ना राईआ । सरगुण जोती कर उज्यार, आप आपणी करे रुशनाईआ। साचा मन्दिर सुहाए बंक दुआर, जिस घर बैठा बेपरवाहीआ। वेद कतेब शास्त्र सिमरत अञ्जील कुरान खाणी बाणी ज्ञानी ध्यानी ना पावे कोई सार, बेअन्त बेअन्त बेअन्त रहे सर्ब गाईआ। साध सन्त रहे पुकार, भगत मंगण बण भिखार, गुरमुख ढहि ढहि करन निमस्कार, गुरसिख बाहां रहे हुलार, मनमुख रोवण ज़ारो ज़ार, पारब्रह्म प्रभ खेल अपार, हरिमन्दिर सोहे इक्क दुआर, सच महल्ला इक्क इकल्ला निरगुण दाता पुरख बिधाता आप आपणा रिहा सुहाईआ। हरि मन्दिर सुहाए सोभावन्त, हरि सच्चा सच्ची वड वड्याईआ। सर्ब जीआं दा एका कन्त, लक्ख चुरासी नारी नर नरायण प्रनाईआ। लेखे लाए साचा सन्त, जिस जन आपणे रंग रंगाईआ। रसना जिह्वा मणीआ मंत, अनडिठड़ा शब्द चलाईआ। दो जहान बणाए बणत, लोकमात वेख वखाईआ। पुरख अकाल महिमा अगणत, लेखा लिख ना सके कोई राईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि मन्दिर खोल्ह सच दरवाज़ा, खेले खेल ग़रीब नवाजा, जन भगतां मारे शब्द अगम्मी वाजां, नाद अनादी इक्क वजाईआ। नाद अनाद सच्ची धुन्कार, धुन आत्मक आप रखांयदा। सगल सृष्टी सुणनेहार, सुन्न समाध समांयदा। गुरमुख सज्जण ल्ए उभार, अंदर मन्दिर मेल मिलांयदा। घर मेला कन्त भतार, साची सखीआं वेख वखांयदा। दिवस रैण मंगलाचार, ढोला सोहला एका गांयदा। गुरमुख नारी कर शंगार, आसन सोलां तन शंगार करांयदा। नेत्र नैणा नाम कजला तिक्खी धार, दो धारा मुख भवांयदा। राह तक्के हरि सज्जण मीत मुरार, आप आपणी भुजा उठांयदा। पा गलवकड़ी मिले निरँकार, सुरत सवाणी शब्द हाणी मेल मिलांयदा। अमृत आत्म ठंडा जल पाणी देवे वार, जोत निरँजन सेवा लांयदा। धुर दी बाणी साची राणी भगत पछानी आपे गाए आपणी वार, आपणी धार आप चलांयदा। आपे उत्पत करे सर्ब संसार लख चुरासी आपे पार करांयदा। हरिजन हरिभगत गुरमुख गुरसिख मरे ना जम्मे विच संसार, मरन जीवत जीवत मरन एका रंग वखांयदा। घर मन्दिर वेखे हरी दुआर, हरि साचा आसन लांयदा। कमलापाती सांझा यार, सगला संग निभांयदा। जन भगतां बेड़ा कर जाए पार, शौह दरया ना कोए रुढ़ांयदा। हरिसंगत मेला इक्क निरँकार, नाम भोजन इक्क खवांयदा। साची पंगत सोहे दरबार, काया रंगत इक्क चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन चुकाए जगत डर, निर्भय भय आपणा इक्क वखांयदा।

❋

❋

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी कल्ला पूरन सिँघ दे घर

आत्म सेजा हरि सिँघासण, हरि मन्दिर आप सुहाया। उप्पर बैठ पुरख अबिनाशन, सचखण्ड निवासी आसण लाया। सतिगुर पूरा शाहो शबासन, शब्द सच्चा आपणा नाउँ धराया। गुरमुखां बणाए साची रासन, आप आपणी दया कमाया। घर घर करे पूरी आसन, जो जन रहे ध्यान लगाया। निरगुण बणया सरगुण दासन, रूप अनूप आप वटाया। लेखा जाणे पृथ्मी आकाशन, डुँघे सागर फोल फुलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वसणहारा साचे घर, हरि मन्दिर बैठा आपे वड़, छप्पर छन्न आपे डेरा लाया। छप्पर छन्न सुहञ्जणा, मन्दिर सोभावन्त सुहांयदा। किसे हथ्थ ना आए गोरख मछन्दरा, उच्चे टिल्ले सर्ब कुरलांयदा। जन भगतां होए सदा बख्शंदड़ा, बख्शश आपणे हथ्थ वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि रंग राता उत्तम जाता मेट मिटाए अन्धेरी राता, नाम सुणाए साची गाथा, एका अक्खर पूजा पाठा, एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। सोहे बंक वज्जे मृदंग नव नव रंग, नर नरायण आप चढ़ाईआ। कोटन धारा गंग चरन दुआर रहियां मंग, खेले खेल सूरा सरबंग, ब्रह्मण्ड खण्ड वज्जी वधाईआ। पावे रास गोकल नंद, गोबिन्द चढ़या साचा चन्द, सोहिला गाया सुहागी छन्द, गुर मन्त्र अन्तर आत्म ब्रह्म जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अकाल दीन दयाल दया सागर निर्मल कर्म उजागर, गुरमुखां आप बणाईआ। हरि मन्दिर हरि सुहञ्जणा, चार दिवार ना कोए रखांयदा। सतिगुर पूरा दर्द दु:ख भय भंजना, दीनां अनाथां दर्द वण्डांयदा। एथे ओथे सगला साथी दो जहाना होए साचा सज्जणा, सगला संग निभांयदा। महल्ल अटल उच्च मिनार अन्तिम सभ ने तजणा, बिन गुरू चरन दुआर घर साचे सोभा कोई ना पांयदा। जिस जन चरन धूढ़ कराए साचा मजना, सति सरोवर आप नुहांयदा। पारब्रह्म अबिनाशी करते अन्तिम पड़दा कज्जणा, सिर आपणा हथ्थ टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर हाज़र हजूर, जन्म जन्म दे बख्शणहारा कसूर, नाद तूर अनहद अनाहत आप वजांयदा।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी दर्शन सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला

गृह मन्दिर हरि माणक मोती, हीरे लाल जवाहर जड़त जड़ांयदा। गृह मन्दिर हरि निरगुण जोती, नूर उजाला इक्क वखांयदा। गृह मन्दिर घर एको जोती, सचखण्ड दुआरा इक्क वसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जग जोबन वेख वखांयदा। गृह मन्दिर घर वसया, नर हरि साचा सुल्तान। गृह मन्दिर फिरे नस्सया, लोआं पुरीआं कर

❋

❋

हैरान। गृह मन्दिर मार्ग दस्सया, आप आपणी दए पछान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आपणी आण। गृह मन्दिर हरि सुहाया, सगल मनोरथ पुन। हरिजन नेत्र दर्शन पाया, लेखा चुक्या गुण अवगुण। पुरख अबिनाश तरस कमाया, जन सज्जण ल्ए चुण। आपणा लेखा आप समझाया, शब्द जणाई साची धुन। निज घर वासी पवण स्वासी वेख वखाया, सर्ब पुकार रिहा सुण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए वर, लख चुरासी छान पुण। लख चुरासी छाछ वरोल, हरिजन मक्खण ल्ए कढ्ढाईआ। गुरमुख तोले साचे तोल, एका कंडा हथ्थ उठाईआ। मरन जीवन जीवन मरन, एका रंग वखांयदा। घर मन्दिर वेखे हरी दुआर, हरि साचा आसण लांयदा। कमलापाती सांझा यार, सगला संग निभांयदा। जन भगतां बेड़ा कर जाए पार, शौह दरया ना कोई रुढ़ांयदा। हरिसंगत मेला इक्क निरँकार, नाम भोजन इक्क खवांयदा। साची पंगत सोहे दर दरबार, काया रंगत इक्क चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन चुकाए जगत डर, निर्भय भय आपणा इक्क वखांयदा। घर मन्दिर हरि गोपाल, परम पुरख करतारया। हरिजन वेखे साचे लाल, सुत अगम्मी शब्द दुलारया। दो जहाना करे प्रितपाल, करता कारज आप संवारया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, नूरो नूर डगमगा रिहा। हरि मन्दिर हरि सोहया, इक्क इकल्ला एकँकार। आदि जुगादि कदे ना सोया, आलस निन्दरा ना कोई विचार। जन भगतां अंदर भगती बीज आपे बोया, हिरदे नाम दान उरधार। हरि बिन अवर ना जाणे कोया, भेव ना पाए सर्ब संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपार। हरि मन्दिर महल्ल अटारीआ, हरि बैठा बेपरवाह। निरगुण नूर करे उज्यारीआ, जोती जोत करे रुशना। शब्द अनादि सच्ची धुन्कारीआ, सुणे सुणाए बेपरवाह। शाहो भूप सची सिक्दारीआ, निरगुण सरगुण बणे मलाह। जन भगतां देवे नाम ख़ुमारीआ, जुग जुग भेस वटा। नौ दुआरे करे पार किनारीआ, घर दसवे मेला सहिज सुभा। सुरती शब्दी बन्न्हे साची धारीआ, नाम डोरी गंढ्ढ पवा। आत्म सेजा मेल मिलावा कन्त भतारीआ, नार सुहागण खुशी रही मना। पाया पुरख इक्क निरँकारीआ, निरगुण विछड़ कदे ना जा। घर मन्दिर सोहे सच दुआरीआ, हरि मन्दिर वसया एका थाँ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादि जुगा जुगन्त करे कराए सच न्याँ। जुगां जुगन्तर जुग जुग खेल, जुग करता आप कराईआ। बुझाए बसन्तर जन भगतां मेल, घर मन्दिर आप कराईआ। जाणे अन्तर हरि सज्जण सहेल, सतिगुर पूरा नाउँ धराईआ। एका मन्त्र अचरज पारब्रह्म प्रभ खेल, निरगुण सरगुण करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि निरँजन पुरख अबिनाशी दाता दानी दर्द भय भंजन हरिभगतन बेड़ा पार कराईआ।

❋

❋

भगतन मेला हरि भगवन्त, घर मन्दिर मेल मिलांयदा। सच दुआरे सोहन साचे सन्त, सति सतिवादी वेख वखांयदा। जागरत जोत बणाए बणत, जगत जुगत आपणे हथ्थ रखांयदा। हरिजन काया चोली चाड़े्ह रंग बसन्त, उतर कदे ना जांयदा। पारब्रह्म प्रभ महिमा अगणत, वेद कतेब भेव ना पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अगम्म अगम्मड़ी कार करांयदा। अगम्म अगम्मड़ा खेल अवल्ला, अलख अलखणा आप कराईआ। वसणहारा नेहचल धाम अटला, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी एकँकारा वेस वटाईआ। पावे सार जलां थलां, जंगल जूह उजाड़ प्रभास उच्चे टिले पर्बत फोल फुलाईआ। जन भगतां अंदर आत्म अन्तर जोती शब्दी रला, निरगुण निरगुण विच समाईआ। सच सिँघासन शाहो शाबासन काया मन्दिर आपे मल्ला, आत्म सेजा सेज विछाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेला पारब्रह्म, हरि हरि नाम करे कुड़माईआ।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी महिंदर सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला

गुर चरन तुट्टे हँकार, माण अभिमाण रहिण ना पाईआ। गुर चरन तन शंगार, शब्द सार आप कराईआ। गुर चरन भगत अधार, मानस जन्म लेखे लाईआ। गुर चरन रंग करतार, रंग रंगीला मोहण माधव आप चढ़ाईआ। गुर चरन सची सरकार, शाहो भूप एका एक दरसाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुर चरन खोले्ह हरन फरन, नेत्र लोचण नैण आपणा दरस दिखाईआ। गुरचरन राग नाद संगीत, नाद अनादी आप सुणांयदा। गुर चरन साध सन्त सच प्रीत, साची नीती वेख वखांयदा। गुर चरन मानस मनुख जन्म ल्ए जित, जगत जुगत फंद कटांयदा। गुर चरन निर्मल करे अतीत, निर्धन सरधन एका रंग रंगांयदा। गुर चरन पतित पापी करे पुनीत, पवित पवित आपणा रंग चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख गुरसिख आपणे लेखे लांयदा।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी जिंदर सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला

ताल सुहावा अमृत धार, अमर अमरा पद वखाईआ। कुलवन्ता कुल जाए तार, कल कलेश रहे ना राईआ। महिमा अगणत भेव न्यार, निहकलंका वड वड्याईआ। दुआर बंका वेख किवाड़, माया ममता दए मिटाईआ। हउमे हंगता गढ़ तोड़ हँकार, साची संगता ल्ए मिलाईआ । नाम रंगण चाड़े्ह आप निरँकार, कलीआं चोला दए बदलाईआ। ग़रीब निमाणयां कर प्यार, शाह सुल्तानां ख़ाक रलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा बिरध रखाईआ।

❋

❋

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी मेघ सिँघ दे घर (प्रीतम सिँघ दे घर) पिण्ड कल्ला

राज जोग सच धार, हरि हरि आप चलाईआ। लोक परलोक खेल अपार, मातलोक वज्जी वधाईआ। सच सलोक सहिज धुन्कार, शब्द अनाद आप अल्हाईआ। अगाध बोध भेव न्यार, सन्त साध भेव ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जगत जुगीशर आप अख्वाईआ। जोग राज तख्त सुल्तान, हरि साचे तख्त बराजया। सति वखाए इक्क निशान, लोआं पुरीआं फिरे भाजया। ब्रह्मा विष्न शिव वेखे मार ध्यान, पुरख अबिनाशी लोकमात रचया काजया। कलिजुग अन्तिम खेल महान, माझे देस साजन साजया। झूठी मेटे आप दुकान, प्रगट होए ग़रीब निवाजया। चार वरनां देवे ज्ञान, ऊँच नीच रक्खणहारा लाजया। गुरमुख साचे सच पछाण, साचा साची लाए अवाजया। बख्शणहारा बख्शे साचा दान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, गुरमुख चढ़ाए नाम सच्चे जहाजया।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी जगिंदर सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला

घर सज्जण शौह पाया, शहनशाह मेहरवान। आपणा सालू आप रंगाया, रंगन नाम इक्क महान। दीन दयाल दया कमाया, बाल अञ्याणे बणाए चतर सुजान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे देवे पीण खाण। देवणहारा हरि दातार, जीव जंत उभारीअन। घर घर मन्दिर खेल निरँकार, निरगुण जोत नूर उजआरिअन। हरिजन साचे लाए पार, मँझधार ना कोई डुबाइअन। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा दर सुहाइअन। दर सुहावा सगला संग, निर्धन धरन धरत धवल सुहांयदा। हरिजन मेला आपे कर, वरनी बरनी लेख लिखांयदा। सति सतिवादी देवे वर, चार वरनां भय चुकांयदा। तन माला पाए नाम हरि, मन मनका आप फिरांयदा। जो जन चरन सरन सरनाई गया पड़, पढ़ लेखा मस्तक बन्ने लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप सुहाए आपणा घर, आपे बंक वखांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगतन भाग आपणी वण्ड वण्डांयदा।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी कुंदन सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला

हरि सतिगुर सति सतिवादीआ, सति सरूप समाए। खेले खेल आदि जुगादीआ, जुगा जुगन्तर नाउँ धराए। पाए सार ब्रह्म ब्रह्मादीआ, पारब्रह्म हरि भेव ना आए। गुरमुख साजन आपे लाधिया, लक्ख चुरासी फोल वखाए। धुर दीबाण

❋

❋

एका वादीआ, जन भगत दुआरे दर दर फेरा पाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेले सहिज सुभाए। हरिजन मेलणहार हरि, हरी हरि हरि नाउँ धरांयदा। आप वखाए आपणा दर, घर साचा इक्क सुहांयदा। भिच्छया पाए नाम वर, आत्म झोली आप भरांयदा। दरस दिखाए अगे खड़, रूप अनूप आप वटांयदा। आपे लाए आपणे लड़, अंगीकार आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख सज्जण सज्जण गुरमुख वेख वखांयदा।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी रूढ़ सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर

काया कप्पड़ रूप तन शंगार, थिर कोई रहिण ना पाईआ। मन मति बुध सुरत ना कोई विचार, सुरती सुरत भवाईआ। ज्ञान ध्यान अशनान ना पावे सार, भेव अभेद भेव छुपाईआ। जोग जप तप हठ सति होए हैरान, तीर्थ तट रहे कुरलाईआ। जीव जंत साध सन्त नट्ठ नट्ठ, आपणा पैंडा रहे मुकाईआ। नीर वरोले अठसठ, नाम मधाणा एका पाईआ। गेड़नहारा उलटी लट्ठ, चारों कुंट रिहा फिराईआ। कलिजुग अन्तिम हो प्रगट, निहकलंका नाउँ धराईआ। इक्क खुलाए साचा हट्ट, चार वरनां वणज कराईआ। नाम वस्त अंदर घत, सोहँ शब्द भण्डार वरताईआ। नपत्तयां रक्खणहारा पति, पतिवन्ता साचा माहीआ। लेखा जाणे आदि अन्त, आदि अन्त इक्क रघुराईआ। जन भगतां मेला साचे कन्त, नाता तुटे जगत जुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साजण ल्ए उठाईआ। त्रैगुण माया जगत पसारा, पंचम बंध बंधानया। जूठ झूठ खेल न्यारा, काम क्रोध लोभ मोह पंज शैतानया। आसा तृष्ना आप शंगारा, हउमे हंगता कर प्रधानया। ज्ञान वैराग ना करे विचारा, ध्यानी ध्यान ना कोई लगानया। आर पार ना कोई किनारा, लेखा लेख ना कोई चुकानया। नव सत्त धूंआँधारा, ब्रह्मण्ड खण्ड खोज खुजानया । पतिपरमेशर खेल न्यारा, ईश जीव भेव चुकानया। जगत जगदीश हो उज्यारा, लाशरीक नाउँ धरानया। पुन्न सवाब ना कोई विचारा, जगत अज़ाब इक्क निशानया। खेले खेल निरगुण धारा, सरगुण साचा माण वखानया। शब्द अगम्मी इक्क जैकारा, सो पुरख निरँजन हँ ब्रह्म करे परवानया । हंगता देवे नाम भण्डारा, घर साचे आप वरतानया। सतिगुर साचा बोल जैकारा, करे खेल श्री भगवानया। निहकलंक नर नरायण अवतारा, गुरमुखां बेड़ा पार कराए वाली दो जहानया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दरगाह साची सचखण्ड दुआरे देवणहार साचा मानया।

❋

❋

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी सुखदेव सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला

अलक्ख अगम्म एक एकँकार, आदि जुगादि वड्डी वडियाईआ। सति पुरख निरँजन खेल अपार, निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। वसणहारा सचखण्ड निवासी उच्च अटल महल्ल मुनार, थिर घर बैठा आसण लाईआ। इक्क इकल्ला खेल अपार, अकल कल आप वरताईआ। सच तख्त बैठ सच्ची सरकार, सच सुल्तान नाउँ धराईआ। शाहो भूप बण सिक्दार, धुर फुरमाणा हुक्म जणाईआ। आपणे मन्दिर हो त्यार, आपणी इच्छया आप प्रगटाईआ। साची भिख्या पावे पावणहार, आपणी झोली आप भराईआ। श्री भगवान हरि दातार, निरगुण धार निरवैर वड्डी वड्याईआ। मूर्त अकाल साची कार, अजूनी रहित रिहा कराईआ। सो पुरख निरँजन करनेहार, हरि वड दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण धार आपणी आप बंधाईआ। निरगुण दाता हरि निरँकार, अकल कला अख्वांयदा। साचे मन्दिर बैठ दुआर, बंक दुआर आप सुहांयदा। आदि निरँजन जोत उज्यार, नूर नुराना डगमगांयदा। सचखण्ड निवासी बेऐब परवरदिगार, पारब्रह्म नाउँ धरांयदा। राज जोग सच्ची सरकार, घर साचे आप कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला सच महल्ला, हरि साचा आप सुहांयदा। सच महल्ला निरगुण धार, प्रभ अबिनाशी आप उपाईआ। श्री भगवान मीत मुरार, घर बैठा सोभा पाईआ। करे खेल अपर अपार, अपर अपार वड्डी वड्याईआ। आपणा करे आप विहार, आपे सगन मनाईआ। आपे नारी कन्त भतार, आपे सेज हंढाईआ। सुत दलारा कर त्यार, शब्दी नाउँ धराईआ। सेवक लाए साची कार, करनी करता हुक्म सुणाईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां महल्ल उसार, गगन पताला वेख वखाईआ। कर प्रकाश रवि ससि सतार, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। आपणा अंग करया अंगीकार, विष्नूं आपणी वण्ड वण्डाईआ। ब्रह्मा कँवला करया बाहर, रूप अनूप आप दरसाईआ। संगत मेला हरि गिरधार, भोले नाथ आप उठाईआ। त्रैगुण माया भर भण्डार, एका तत्त समाईआ। पंचम मीता हो त्यार, करे सच कुड़माईआ। एका शब्द नाद धुन्कार, धुन अनादी आप सुणाईआ। ब्रह्म ब्रह्मादी कर त्यार, साचा घाड़न आप घड़ाईआ । समरथ पुरख खेल अपार, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। आप चलाए आपणा रथ रथवाही हो त्यार, लोकमात धराईआ। धरनी धरत धवल कर अकार, जल बिम्ब आप टिकाईआ। नौं नौं वण्ड अपर अपार, सति सति खोज ख़ुजाईआ। गावत गाए गीत आप निरँकार, निरगुण ढोला आप सुणाईआ। ब्रह्मा वेता कर उज्यार, चार वेद करे पढ़ाईआ। वण्डे वण्ड सिरजनहार, वरभण्डी खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण मेल मिलाईआ। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाश, लक्ख चुरासी डेरा लांयदा। मन मति बुध

❋

❋

कर प्रकाश, मेल मिलाए अप तेज वाए पृथ्मी अकास, त्तत्व तत्तां जोड़ जुड़ांयदा। जोत निरँजन कर प्रकाश, अन्ध अन्धेरा रिहा विनास, गगन गगनंतर आप सुहांयदा। पवण चलाए इक्क स्वास, साचे मंडल पावे रास, धुन अनहद ताल वजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा मेल मिलांयदा। साचा मेला हरि भगवान, निरगुण सरगुण आप मिलाईआ। आत्म ब्रह्म कर ध्यान, आपणी रचन वखाईआ। सुरती सुरत सुरत ज्ञान, सूरबीर जणाईआ। इक्क वखाए सच निशान, घर घर विच आप झुलाईआ। साचे मन्दिर बैठ मकान, दस्म दुआरी खोज खुजाईआ। आत्म सेजा कर प्रधान, बैठा नाउँ धराईआ। आदि जुगादी निगहबान, ना मरे ना जाईआ। जन भगतां करे आप पछान, आपणी बूझ आप बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए तराईआ। हरिजन साचे तारनहारा, एका एकँकारा आप अख्वांयदा। सन्तन मेला विच संसारा, घर साचे मेल मिलांयदा। भगतन देवे सति भण्डारा, इक्क वरतारा आप अख्वांयदा। आपणा नाम बोल जैकारा, लोकमात आप सुणांयदा। मंगण ना जाए किसे दुआरा, दूसर संग ना कोए वखांयदा। जुगा जुगन्तर साची कारा, सतिगुर पूरा आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लोकमात वेस धरांयदा। लोकमात हरि अवतरा, गुरमति सुर नाउँ धराईआ। आपणा खेल आपे करा, करनहार बेपरवाहीआ। आपे पुरख नारी नारा, नर नरायण वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिजुग त्रेता द्वापर लेखा आपणा गया समझाईआ। हरि लेखा बलवान, हरि हंगता आप दृढ़ांयदा। हरि सन्तन देवे ब्रह्म ज्ञान, आत्म अन्तर मेल मिलांयदा। गुरमुख बणाए चतर सुजान, दूई द्वैती मेट मिटांयदा। गुरमुखां देवे इक्क ज्ञान, एका नाम जपांयदा। एका मन्दिर सच मकान, एका इष्ट वखांयदा। दाता दानी श्री भगवान, निरगुण निरगुण रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा खेल खिलांयदा। जुग जुग खेल खिलंदड़ा, परम पुरख करतार। गुरसिख साचे मेल मिलंदड़ा, देवे दरस अगम्म अपार। नेत्र नैण इक्क खुलंदड़ा, निरगुण नूर जोत उज्यार। घर चौथे मेल मिलंदड़ा, मेला कन्त भतार। पंचम राग इक्क सुनंदड़ा, आपे गाए गावणहार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग करे कराए आपणी कार। करन करावनहार हरि मेहरवान, परम पुरख अख्वाया। गुर सतिगुर देवे साचा दान, सच भण्डारा आप वरताया। भगतन भगती इक्क ज्ञान, एका राह वखाया। सन्तन अंदर हो प्रधान, आप आपणा पड़दा लाहया। गुरमुख मेला दो जहान, घर घर विच ल्ए मिलाया। गुरमुख साचा चतर सुजान, गुर शब्दी जोड़ जुड़ाया। जुगा जुगन्तर खेल महान, पुरख अबिनाशी खेल खिलाया। कलिजुग अन्तिम हो प्रधान, निहकलंका नाउँ रखाया। नौं खण्ड पृथ्मी देवे इक्क ज्ञान, चार वरन एका मार्ग लाया। जोती जोत

❋

❋

सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा दर खुलाया। पुरख अबिनाशी ठांडा सीता, सति सति वड्डी वड्याईआ। गुर सतिगुर आपणे जेहा कीता, लोकमात वज्जी वधाईआ। भगतन मेला पतित पुनीता, पारब्रह्म सच्ची सरनाईआ। सन्तन वखाए साची रीता, आत्म अन्तर इक्क लिव लाईआ। गुरमुखां रंग लाए हस्त कीटा, ऊँच नीच ना कोई जणाईआ। गुरमुख वेखे धाम अनडीठा, घर मन्दिर रिहा सुहाईआ। हरिजन नाम निधाना एका पीता, भर प्याला इक्क प्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, हरि आपणा वेस धराईआ। सो पुरख निरँजन सिरजनहारा, हरि हरि नाउँ धरांयदा। गुरू गुर गुर ल्ए अवतारा, सतिगुर आपणा वेस वटांयदा। भगतां देवे नाम अधारा, आप आपणा रंग रंगांयदा। सन्तन मेला सच दरबारा, दर दरवाजा आप खुलांयदा। गुरमुख साजन उतरे पारा, हरि साचा पार करांयदा। गुरमुख नेत्र लोचन दरसन पायण घर सोहे बंक दुआरा, घर मन्दिर मेल मिलांयदा। हरिजन वेखे सिरजनहारा, सिर सिर रिज़क सबांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, निरगुण सरगुण खेल खिलांयदा। निरगुण धार पुरख करतार, सरगुण विच टिकाईआ। सरगुण दीपक कर उज्यार, निरगुण करे रुशनाईआ। निरगुण रूप अगम्म अपार, ना मरे ना जाईआ। सरगुण साचा भर भण्डार, साची वस्त इक्क उपजाईआ । लोकमात ल्ए अवतार, आपणा नाउँ वड्याईआ। नाउँ निरँकार बोल जैकार, साचे शब्द करे पढ़ाईआ। तुरीआ नाद इक्क सितार, हरि आपणी आप वजाईआ। आपे अंदर आपे बाहर, गुप्त ज़ाहर आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम खेल खलाईआ। कलिजुग अन्तिम हरि सुल्ताना, सतिगुर नाउँ धरांयदा। पुरख अबिनाशी वाली दो जहाना, लोकमात फेरा पांयदा। चतुर्भुज खेल महाना, आदि शक्ति रंग रंगांयदा। इष्ट देव नमो गुर आप अख्वाना, वास्तक आपणा नाउँ धरांयदा। बोध अगाध खेल महाना, शब्द अनादी नाद सितार वजांयदा। धुन अगम्मी इक्क तराना, आप आपणा आप धरांयदा। कलिजुग अन्तिम हो प्रधाना, निरगुण सरगुण वेख वखांयदा। जन भगतां बन्न्हे साचा गाना, नाम तन्दन हथ्थ उठांयदा। इक्क वखाए सच मकाना, घर घर विच मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए वर, वर दाता आप हो जांयदा। गुरमुख सज्जण हरि हरि वरया, गुर सतिगुर वड वड्याईआ। हरिजन साचा घाड़न घड़या, समरथ पुरख आप घड़ाईआ। अंदर मन्दिर आपे वड़या, निरगुण बैठा आसण लाईआ। आपणे पौड़े आपे चढ़या, सुखमन बैठी मुख भवाईआ। त्रिकुटी छुट्टी टुट्टा गढ़या, घर साचे वज्जी वधाईआ। मान सरोवर अमृत भरया, कँवला मुख भवाईआ। अनहद शब्द अनादी धुन आप सुणाए आपणे घरया, ताल तलवाड़ा आप वजाईआ। निर्भय

❋

❋

रूप कदे ना डरया, भय भयानक होए सहाईआ। गुरमुख साजण आपे फड़या, सुरत शब्द मिलाईआ । त्रैगुण माया विच ना सड़या, काम क्रोध लोभ मोह हँकार हलकाईआ। पंज तत्त ना बणाए कोई गड़या, चार दिवार ना कोई रखाईआ। आपणा अक्खर आपे पढ़या, निष्अक्खर नाउँ धराईआ। जन भगतां लाए साची जड़या, ना सके कोई अखड़ाईआ। गुरमुख विरले आपे खड़या, जुग जुग आपणा रूप वटाईआ। ना कोई सीस ना कोई धड़या, काया चोला आप बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग हरिभगत दए वड्याईआ। भगतन मीता हरि गोबिन्द, आप उपाए आपणी बिन्द, इक्क वखाए सेज महाना। दाता दानी गुणी गहिन्द, गुर सतिगुर नाउँ धराना। जुगा जुगन्त सदा बखशिंद, सति पुरख निरँजन वड मेहरबाना। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेले साचे घर, घर साचा इक्क वखाना। घर सचा मेहरबान, हरि साचा आप सुहांयदा। गुरमुख साचे चतर सुजान, फड़ बाहों आप बहांयदा। एका रंग रंगाए श्री भगवान, सारंगधर भगवान बीठलो दिस किसे ना आंयदा। सर्ब जीआं दा जाणी जाण, जागरत जोत इक्क जगांयदा। आदि जुगादी नौजवान, बाल बिरध ना रूप वटांयदा। सचखण्ड वसे श्री भगवान, बैकुण्ठ निवासी आप अख्वांयदा। आपे सीता आपे राम, आपे रावण लंका गढ़ तुड़ांयदा । आपे कान्हा कृष्ना हो प्रधान, नाम बंसरी इक्क वजांयदा। आपे नानक गोबिन्द खेल जहान, ग़रीब निमाणे गले लगांयदा। आपे चिल्ला तीर कमान, शब्द नशाना आप वखांयदा। आपे जोद्धा सूरबीर बली बलवान, वल छल धारी भेख वटांयदा। आपे बावन होए निगहबान, बल आपणे रंग रंगांयदा। आपे भगती देवे भगतन दान, आपणी इच्छया साची भिच्छया झोली पांयदा। आपे सन्तन कराए सच अशनान, आत्म सर सरोवर आप नुहांयदा। आपे गुरमुखां देवे आपणा माण, दरगाह साची धाम वखांयदा। आपे गुरमुख साचे साचा बख्शे चरन ध्यान, चरन चरनोदक मुख चुआंयदा। एकँकारा खेल महान, नर निरँकारा आप करांयदा। ना कोई रसना जिह्वा दिसे ज़बान, बत्ती दन्द ना कोई वखांयदा। पवण स्वासी ना कोई मसाण, अग्नी हवन ना कोए करांयदा। ना कोई पीण ना कोई खाण, आसा तृष्ना ना कोई जणांयदा। ना कोई मन्दिर मस्जिद गुरदुआर दिसे मकान, चार दीवार ना कोई रखांयदा। छप्पर छन्न ना खेल महान, इट्टां गारां ना कोई लगांयदा। थिर घर बैठ श्री भगवान, सच सिँघासण आसण लांयदा। घर विच घर कर प्रधान, सचखण्ड दुआरा नाउँ धरांयदा। निर्मल दीपक इक्क महान, आदि निरँजन आप जगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता पुरख बिधाता जन भगतां रक्खे उत्तम ज़ाता, वरन गोत ना कोई रखांयदा। गुरमुख तेरा साचा वरन, प्रभ साचा दए वखाईआ। अबिनाशी करता साची सरन, तेरा इष्ट इक्क वखाईआ। करोड़ तेतीसा ब्रह्मा

❋

❋

विष्न तेरा पाणी भरन, पीसण पीस सेव कमाईआ। प्रभ नेत्र देवे हरन फरन, दोए लोचण बन्द कराईआ। तारनहारा तरनी तरन, समरथ आप अख्वाईआ। रवि ससि दिवस रैण डरन भय भै विच रिहा फिराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण धार इक्क एकँकार, आदि जुगादी लै अवतार, हरिजन साचे ल्ए उभार, भगत सन्त हरि लाए पार, गुरमुख गुरसिख आप ल्याए चरन दुआर, मनमुखां दए सजाईआ। मनमुख निन्दक दुष्ट दुराचार, हरिजन हरि हरि आप भुलाया। एका विसरया नाम करतार, रसना जेहवा होई हलकाया। मनमति नाल रली कुड़यार, झूठे धन्दे मात लगाया। पंज तत्त विकारा करे प्यार, साचा रंग ना कोई चढ़ाया। नौ दर होए सदा ख्वार, दसवां दर ना कोई खुलाया। आसा तृष्ना रही वंगार, हउमे हंगता जोबन इक्क हंढाया। मिल्या मेल ना मीत मुरार, माया बन्धन ना कोई तुड़ाया। काया बणया गढ़ हँकार, हरि का रूप नज़र ना आया। त्रैगुण माया सड़या होया ख्वार, सांतक सति ना कोई वरताया। मूर्ख मूढ़ नार विभचार, हरि हरि कन्त ना कोई हंढाया। लक्ख चुरासी मारे मार, मारनहारा दिस ना आया। भगत वछल आप गिरधार, गुरमुख साजन ल्ए तराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेला एका घर, घर सुहञ्जणा इक्क वखाया। घर सुहञ्जणा पुरख बिधात, एका रंग रंगाईआ। ना कोई दिवस ना कोई रात, सूरज चन्न ना कोई चढ़ाईआ। आदि जुगादी इक्क प्रभात, एका रुत्त वखाईआ। बैठा रहे इक्क इकांत, आप आपणा आसण लाईआ। खेले खेल बहु बिध भांत, वड दाता बेपरवाहीआ। ना कोई पित ना कोई मात, साक सैण ना कोई जणाईआ। आपणी रक्खे उत्तम ज़ात, ज़ात अज़ाती मेट मिटाईआ। शब्द अगम्मी साची गाथ, निरगुण सरगुण आप सुणाईआ। आपे जाणे पूजा पाठ, आपणे नाम करे पढ़ाईआ। जुग जुग पार किनारा वेखे घाट, पत्तन मल्ले सहिज सुभाईआ। कलिजुग अन्तिम कूड़ कुड़यारा मारे ठाठ, चार कुंट लहर लहराईआ। खेले खेल त्रिलोकी नाथ, चौदां लोक वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, निरगुण सरगुण वेस कर, हरिजन जनहरि हरि हरि रंग रंगाईआ।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी दलीप सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला अमृतसर

गुर गुरमुख बख्शे चरन प्यार, हरि सतिगुर वड वड्याईआ। साचा नाद नाद धुन्कार, अनहद ताल आप वजाईआ। जोत निरँजन दीप उज्यार, दीवा बाती एका एक डगमगाईआ। बूंद स्वांती ठंडी ठार, निझर झिरना कँवल झिराईआ। शब्द अगम्मी साची धार, निज आत्म आप वखाईआ। सुरत सवाणी ल्ए उभार, त्रैगुण माया पड़दा लाहीआ। गुर गुर मीत कर

❋

❋

प्यार, आपणे रंग रंगाईआ। बजर कपाटी तोड़ किवाड़, घर मन्दिर दए वखाईआ। मन्दिर सोहे बंक दुआर, निरगुण दाता आप बणाईआ। साची सेजा खेल अपार, आत्म अन्तर आप वछाईआ। उप्पर बैठ मीत मुरार, गुरमुख साजण राह तकाईआ। गुर शब्द वड बलकार, खिच्ची आए वाहो दाहीआ। दोहां विचोला नर निरँकार, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण रूप वटाईआ। पाया वर हरि कन्त भतार, गुरमुख घर घर विच खुशी मनाईआ। सोभावन्ती होई नार, कन्त सुहागी इक्क हंढाईआ। विछड़ ना जाए विच संसार, दो जहान सगला संग रखाईआ। आदि जुगादी पुरख अबिनाशी एका गुर अवतार, जुग जुग हरिभगत हरिसन्त हरिजन गुरसिख गुरमुख साजन ल्ए तराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम खेल कर, खेले खेल बेपरवाहीआ।

२७ मग्घर २०१६ बिक्रमी गुरमुख सिँघ दे घर पिण्ड कल्ला ज़िला अमृतसर

काल दयाल पुरख करतार, महांकाल रूप वटाईआ। वसणहारा सच सच्ची धर्मसाल, घर सुहञ्जणा इक्क उपाईआ। लेखा जाणे पंज तत्त काया माटी खाल, जीआं जंतां वेख वखाईआ। गुरमुखां करे आप संभाल, मनमुखां दए सजाईआ। कलिजुग साध सन्त होए बेहाल, पिता पूत ना कोई वड्याईआ। आपणी घाल गए घाल, थक्के मांदे रोवण मारन धाईआ। कोई ना मिले सच दलाल, बेड़ा बन्न्हे देवे लाईआ। फल ना दिसे किसे डाल, फुल फुलवाड़ी ना कोई महिकाईआ। त्रैगुण माया ना तुट्टा जंजाल, तन पिंजर दए दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल बेपरवाहीआ। नाम वणज झूठ वणजारा, कलिजुग जीव वरतांयदा। हरि बिन कोई ना देवे सच भण्डारा, साचा रंग ना कोई चढ़ांयदा। जगत तृष्ना गढ़ हँकारा, पंज तत्त विकारा विच वसांयदा। नाम रत्न अमोलक हीरा इक्क प्यारा, गुर सतिगुर आपणे हथ्थ रखांयदा। गुरमुख विरला बणे मात वणजारा, एका वणज इक्क करांयदा। खाए खट्टे विच संसारा, लहिणा देणा मूल मुकांयदा। मन मति माया ममता रही झक्ख मारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा भेव खुलांयदा। भेख पखण्डी जगत साध, शब्द डोरी तन्द बंधाईआ। आपे बख्शे बख्शणहारा अपराध, पापी पतित ल्ए तराईआ। पिता पूत लेखा जाणे वाद विवाद, पूर्ब लहिणा वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, अजूनी जून दए कटाईआ। जूनी छुटे नाता तुट्टे, पंज तत्त होए बन्द खुलासीआ। फड़ फड़ कुट्टे मनाए रुट्ठे, लुकया रहिण ना देवे किसे गुठ्ठे, वड दाता शाहो शबाशीआ। बन्न्हे एका मुट्ठे पार किनारे सुट्टे, सुहाए साची रुत्ते, रंग रंगाए पृथ्मी अकासीआ।

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, करे खेल घनक पुर वासीआ।