१३ पोह २०१६ बिक्रमी कपतान बंता सिँघ दे घर पिण्ड पंज गराईआं गुरदास पुर
सो पुरख निरँजण हरि सुल्तान, आदि जुगादि समांयदा। हरि पुरख निरँजन वड मेहरबान, रूप अनूप आप धरांयदा। एकँकारा खेल महान, अलक्ख अगोचर खेल खिलांयदा। आदि निरँजण नूर महान, जोती जोत जोत जगांयदा। अबिनाशी करता नौजवान, एका रंग समांयदा। श्री भगवान दाता देवणहारा दान, साची वस्त रखांयदा। पारब्रह्म वेखे सच निशान, दर घर साचे आप हिलांयदा। सचखण्ड दुआरा उच्च मकान, निरगुण आपणा आसण लांयदा। घर विच घर कर परवान, थिर
❋
❋
घर आपणी बणत बणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला खेल अपार, सचखण्ड दुआर आप सुहांयदा। सो पुरख निरँजण वड बलवाना, एका एक अख्वांयदा। पुरख निरँजन सच निशाना, दर घर साचे आप झुलांयदा। एकँकारा हो प्रधाना, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। आदि निरँजण नूर महाना, निरगुण आपणा नूर धरांयदा। अबिनाशी करता आपे रक्खे आपणा माणा, आप आपणी दया कमांयदा। श्री भगवान जाणी जाणा, भेद अभेद आप अख्वांयदा। पारब्रह्म खेले खेल दो जहाना, वेस अनेका आप वटांयदा। सचखण्ड दुआरा सच तख्त हरि सुहाना, शाहो भूप आसण लांयदा। निरगुण दाता राज राजाना, आप आपणा हुक्म चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासा खेल तमासा, पृथ्मी आकासा पुरख अबिनासा आप करांयदा। सो पुरख निरँजन सच महल्ला, एका एक वसांयदा। सो पुरख निरँजन उच्च अटला, सच सिँघासण आप सुहांयदा। एकँकारा आपणे अंदर आपे रल्ला, दूजा तत्त ना कोए बणांयदा। आदि निरँजण आपणा वेस करे अवल्ला, रूप रंग ना कोई वखांयदा। अबिनाशी करता वसणहारा जलां थलां, जल थल महीअल डेरा लांयदा। श्री भगवान सच सनेहड़ा एका घल्ला, शब्द अनादी नाद वजांयदा। पारब्रह्म फड़ाए पल्ला, एका पल्लू हथ्थ रखांयदा। सचखण्ड दुआरा खेले खेल अछल अछला, वल छल धारी दिस ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निरगुण विच समांयदा। सो पुरख निरँजण निरगुण धार, हरि पुरख निरँजण आप उपजाईआ। एकँकारा कर प्यार, आदि निरँजण ल्ए मिलाईआ। अबिनाशी करता मीत मुरार, श्री भगवान वेखणहारा थाउँ थाईंआ। पारब्रह्म आपणे दर आपे करे निमस्कार, आपणा सीस आप झुकाईआ। सचंखड वसे आप निरँकार, दूसर होर ना कोई रखाईआ। साचे तख्त बैठ सच्ची सरकार, शाह सुल्तान नाउँ धराईआ। हुक्मी हुक्म वरते वरतार, हुक्म हुक्म आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पुरख अकाला दीन दयाला खेल निराला आप कराईआ। सो पुरख निरँजण हरि अकाल, वड्डा वड वड्याईआ। हरि पुरख निरँजन दीन दयाल, दयानिध आप अख्वाईआ। एकँकारा आप उपाए काल महांकाल, आप आपणे विच टिकाईआ। आदि निरँजन करे संभाल, जोत निरँजण वेस वटाईआ। अबिनाशी करता एका रक्खे सच्चा धन माल, साचा हट्ट आप खुल्हाईआ। पारब्रह्म करे कराए सदा प्रितपाल, दो जहानां सेव कमाईआ। पारब्रह्म आपे चले अवल्लड़ी चाल, चाल अवल्लड़ी इक्क रखाईआ। सचखण्ड दुआरा सच सच्ची धर्मसाल, सतिगुर बैठा आसण लाईआ। थिर घर वासा हरि भगवाना, आप आपणा मुख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा खेल खिलाईआ। निरगुण खेल अगम्म अपार, लेखा लेख ना कोई लिखांयदा। सचखण्ड निवासी हो त्यार, आप आपणा
❋
❋
बंक सुहांयदा। बंक दुआरा खोल्ह किवाड़, आप आपणी रचन रचांयदा। आपे वेखे सच अखाड़, दर घर साचे सोभा पांयदा। आपे बणे साचा लाड़, कन्त कन्तूहल आप हो जांयदा। आपे बणे आपणी नार, नर नरायण रूप वटांयदा। आपे सेजा रलीआं माणे कन्त भतार, निरगुण निरगुण अंग लगांयदा। आपे अंदर आपे बाहर, आपे आपणा मेल मिलांयदा। आपे करनी करता करे साची कार, करता पुरख नाउँ धरांयदा। आपे उपजाए आपणा सुत दुलार, शब्दी नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरगाह साची वेख वखांयदा। दरगाह साची साचा संग, सो पुरख निरँजण आप निभांयदा। हरि पुरख निरँजण सूरा सरबंग, आप आपणा खेल खिलांयदा। एकँकारा वजाए मृदंग, आप आपणा नाउँ धरांयदा। आदि निरँजन वसे संग, सगला संग रखांयदा। अबिनाशी करता कसे तंग, साचे अश्व आसण लांयदा। श्री भगवान मंगे मंग, इच्छया भिच्छया वेख वखांयदा। पारब्रह्म साचे मन्दिर आपे लँघ, दर दरवाजा आप खलांयदा। सचखण्ड दुआरा सच पलँघ, निरगुण आपणी सेज सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अजूनी रहित आप अख्वांयदा। अजूनी रहित हरि करतार, दूसर अवर ना कोई जणाईआ। निर्भय खेले खेल अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर वड वड्याईआ। सति पुरख निरँजन बेऐब परवरदिगार, नूरी जल्वा नूर इलाहीआ। साचे मन्दिर सोहे आप सिक्दार, तख्त ताज इक्क हंढाईआ। दो जहानां करे सच्चा राज, दर दरबान ना कोई रखाईआ। आपे रचया आपणा काज, दरगाह साची वज्जे वधाईआ। आपे शाह आपे नवाब, आपे वेखे आपणा आप बेपरवाहीआ। आपे माई आपे बाप, पूत सपूता आप अख्वाईआ। आपे जाणे आपणा वड प्रताप, लेखा लेखे विच ना आईआ। आपे जाणे आपणा जाप, लिखण पढ़न विच ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सिँघासण पुरख अबिनासन सचखण्ड दुआरे सोभा पाईआ। सचखण्ड दुआरे हरि हरि वसया, एका एकँकार। भेव आपणा किसे ना दस्सया, आदि जुगादी बन्न्हे धार। दो जहाना फिरे नस्सया, निरगुण रूप अपर अपार। आपणे मन्दिर बह बह हस्सया, आपणा करे सच प्यार। आपणा दीवा बाती आप करे प्रकासया, जोती जोत कर उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआर खेल अपार निरगुण धार। निरगुण धार आदि जुगादि, हरि साचा सच चलांयदा। शब्द वजाए एका नाद, तुरीआ राग आप अल्हांयदा। लेखा जाणे बोध अगाध, भेव अभेदा भेव खुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा इक्क वसांयदा। दर घर साचा सोभावन्त, हरि साचा सच सुहाया। पुरख अबिनाशी एका कन्त, निरगुण बैठा आसण लाया। आपणी महिमा जाणे अगणत, लेखा लिख ना सके कोई राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अनुभव प्रकाश आप कराया। अनुभव प्रकाश हरि सूरबीर, एका
❋
❋
एक करांयदा। दाता दानी गुणी गहीर, गहर गम्भीर आप अख्वांयदा। पंज तत्त ना दिसे सरीर, काया गढ़्ह ना कोई वसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर डेरा एका लांयदा। थिर घर अंदर हरि हरि वड़या, दिस किसे ना आया। आपणे पौड़े आपे चढ़आ, आपे वेख वखाया। आदि जुगादि किसे ना फड़या, निरगुण अचरज वेस वटाया। आपणी विद्या आपे पढ़या, ना कोई दूसर सके पढ़ाया। अग्नी हवन कदे ना सड़या, ना मरे ना जाया। आपणा घाड़न आपे घड़या, ना कोई भन्न वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासी साची दरगाह, खेले खेल पुरख बिधाता, आपे देवे आपणी दाता, दाता दानी नाउँ धराया। दाता दानी हरि भगवान, सचखण्ड दुआरे सोभा पाईआ। सति सरूपी सच निशाना, सति पुरख निरँजन आप झुलाईआ। शाहो भूप बणे राज राजाना, साचे तख्त आप सुहाईआ। महिबान बीदो खेल महाना, महिमा अगणत गणी ना जाईआ। इक्क इकल्ला नौजवाना, साचा तख्त आप सुहाईआ। ना कोई चिल्ला तीर कमाना, शस्त्र बस्त्र ना कोई वखाईआ। ना कोई जोद्धा नाल जवाना, ना कोई दिसे लशकर शाहीआ। ना कोई ज़िमी ना अस्माना, गगन मंडल ना वेख वखाईआ। रवि ससि ना कोए प्रधाना, सूरज चन्न ना कोई चढ़ाईआ। पवण पाणी ना कोई मसाणा, जल धार ना कोई वहाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी ना कोए निशाना, सत्त दीप ना वेस वटाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोई ज्ञाना, चारे वेद ना कोई पढ़ाईआ। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ ना कोई बीआबाना, डूँग्घी कंदर ना कोए वखाईआ। रसना जेहवा ना कोई गाणा, बत्ती दन्द ना कोई हिलाईआ। नेत्र नैण ना करे कोई ध्याना, रसन स्वास ना कोई वखाईआ। इक्क इकल्ला श्री भगवाना, सचखण्ड दुआरे बैठा आसण लाईआ। आपणी करनी करे महाना, करनहार इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड साचा घर हरि साचा आप सुहाईआ। सचखण्ड निवासी आदि निरँजन, एका रंग समांयदा। दाता दानी दर्द दु:ख भय भंजन, आपणा नाउँ धरांयदा। आपे जाणे आपणा मजन, सर सरोवर आप इक्क उपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा संग इक्क वखांयदा। साचा बंक हरि दुआर, हरि साचा आप उपांयदा। कमलापाती मीत मुरार, घर साचे सोभा पांयदा। दीवा बाती ना कोई उज्यार, निरगुण जोती जोत जगांयदा। बूंद स्वांती ठंडी ठार, आपणा ताल भरांयदा। दिवस राती ना कोई विचार, घड़ी पल ना कोई जणांयदा। इक्क अकांती खेल न्यार, हरि साचा आप करांयदा। आपे खोले्ह बन्द किवाड़, आपणा नैण आप उठांयदा। अग्नी लग्गे ना वा तत्ती हाढ़, रती रत्त ना कोई रखांयदा। ना कोई नाता जोड़े बहत्तर नाड़, रक्त बूंद ना मेल मिलांयदा। निरगुण उपजाए निरगुण धार, निरगुण निरगुण विच टिकांयदा। निरगुण कन्त निरगुण नार, निरगुण सेज हंढांयदा। निरगुण
❋
❋
शब्द सुत दुलार, आप आपणा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड महल्ला उच्च अटला एका एक वसांयदा। सच महल्ला सच दरगाह, हरि साचा सच सहांयदा। निरगुण दाता बण मलाह, आप आपणा मेल मिलांयदा। जुगा जुगन्तर खेले खेल बेपरवाह, नित नवित कार करांयदा। आपणी रचना आप रचा, ब्रह्मा विष्न शिव सेवा लांयदा। एका वस्त झोली पा, त्रैगुण माया जोड़ जुड़ांयदा। पंचम नाता सहिज सुभा, काया गढ़्ह सुहांयदा। अंदर मन्दिर डेरा ला, आपणा मुख छुपांयदा। घर विच घर ल्ए रचा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी आप उपांयदा। लक्ख चुरासी भाण्डा घड़, ब्रह्मा विष्न शिव सेव लगाईआ। निरगुण अंदर आपे वड़, आप आपणा मेल मिलाईआ। आपे पूजा आत्म ब्रह्म, ईश जीव आप अख्वाईआ । आपे आपणी कुक्खों ल्ए जम्म, सुफली कुक्ख आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी एका वर, एका बूझ बुझाईआ। लख चुरासी हरि हरि घड़या, हरि वड्डा वड वड्याईआ। निरगुण अंदर निरगुण वड़या, आप आपणी दया कमाईआ। आपणे अंदर आपे चढ़या, घर घर विच कर रुशनाईआ। आपणा ताला आपे जड़या, बजर कपाटी अग्गे लाईआ। निर्भय हो कदे ना डरया, सृष्ट सबाई वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे वेखे बेपरवाहीआ। बेपरवाह नूर अलाह, एका रंग समांयदा। खेले खेल शहनशाह, थान थंनतर वेख वखांयदा। आदि जुगादि जपाए आपणा नाँ, नाउँ निरँकारा आप रखांयदा। जन भगतां देवे साचा राह, साची सिख्या सिख समझांयदा। आत्म ब्रह्म ज्ञान दृढ़ा, एका दर वखांयदा। साची भिच्छया झोली पा, नाम भण्डारा आप वरतांयदा। दहि दिशा फेरी पा, गुर सतिगुर रूप प्रगटांयदा। कागों हँस दए बणा, साची चोग इक्क चुगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला एकँकार, खेले खेल अगम्म अपार, लक्ख चुरासी डेरा लांयदा। लख चुरासी डेरा लाया, घट घट जोत जगाईआ। पुरख अबिनाशी खेल खिलाया, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। सरगुण साचा मेल मिलाया, घर साचे वज्जी वधाईआ। गुरमुख साचे ल्ए उठाया, आप आपणी बूझ बुझाईआ। नौ दुआरे खोेज खुजाया, सुखमन टेडी बंक सुहाईआ। त्रिबैणी नैणी पार कराया, आप आपणा रूप दरसाईआ। अमृत सरोवर इक्क नुहाया, साचा ताल आप सुहाईआ। शब्द सरूपी राग सुणाया, अनहद ढोला साचा गाईआ। पंचम बह बह आपे गाया, आपे आपणा नाद वजाईआ। साची सखीआं मेल मिलाया, घर साचे सोभा पाईआ। दूई द्वैती पर्दा लाहया, एका रंग समाईआ। हउमे हंगता गढ़्ह तुड़ाया, सतिगुर पूरा वड वड्याईआ। एका अक्खर नाम पढ़ाया, जगत विद्या भेव खुल्हाईआ। आत्म सेजा दए सुहाया, स्वच्छ सुहञ्जणी सेज सुहाईआ। सुरत सवाणी ल्ए बिठाया, शब्द हाणी
❋
❋
मेल मिलाईआ। ठंडा पाणी आप प्याया, त्रैगुण माया साचा साकी अमृत जाम प्याईआ। दीन दयाला दया कमाया, निज आत्म कर रुशनाईआ। जोत निरँजन डगमगाया, दिवस रैण ना कोई रखाईआ। रवि ससि रिहा शर्माया, हरिजन तेरा रूप आप वखाए बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द शब्द शब्द इष्ट गुरदेव आप लगाए, पारब्रह्म अबिनाशी करता ब्रह्म ब्रह्मादी साची सेव आदि जुगादी सेव कमाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म आप उपाया, आपणी अंस बणांयदा। आदि जुगादी खेल खिलाया, एका रंग समांयदा। ईश जीव खेल खिलाया, जगदीश वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। खेल अवल्ला पुरख अबिनाशा, आदि जुगादि करांयदा। जुगा जुगन्तर लगा तमाशा, आदि जुगादि वेख वखांयदा। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां पावे रासा, मंडल रास आप रचांयदा। जन भगतां करे पूरी आसा, आस निरास सर्ब मिटांयदा। निज घर आत्म कर कर वासा, गुरमुख साचे मेल मिलांयदा। पारब्रह्म प्रभ सर्ब गुणतासा, गुण दाता आप अख्वांयदा। लेखा जाणे पृथ्मी अकासा, गगन गगनंतर फोल फुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग हरिजन साचे आप उठांयदा। भगत वछल हरि गिरधारा, दर दुआर इक्क सुहाया। सन्तन करे सच प्यारा, घर साचे मेल मिलाया। गुरमुख कराए वणज वपारा, एका नाम हट्ट विकाया। गुरसिखां देवे चरन कँवल अधारा, धीरज धीर इक्क धराया। त्रैगुण माया वसया बाहरा, पंज तत्त ना कोए प्रनाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग हरिजन साचे ल्ए तराया। हरिभगतन मीता हरि भगवन्त, हरि सज्जण ल्ए उठाईआ। लेखा जाणे साचे सन्त, आत्म अन्तर बूझ बुझाईआ। गुरमुख बणाए साची बणत, जुग जुग बेड़ा बन्न्ह वखाईआ। गुरसिख मेला नारी कन्त, घर साची सेज सुहाईआ। काया चोली चाड़े्ह रंग बसन्त, उतर कदे ना जाईआ। तोड़े गढ़्ह हउमे हंगत, निवण सु अक्खर इक्क समझाईआ। मेल मिलावा साची संगत, गुर शब्द करे कुड़माईआ। जिउँ अंग लगाया नानक अंगद, आप आपणे अंग समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि आपणा लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। लेखा लेख करतार, चार वेद भेद ना आंयदा। पुराण अठारां गए हार, वेद व्यासा रसना जिह्वा आप सुणांयदा । शास्त्र सिमरत करे ज्ञान, गीता ज्ञान अठारां अध्याए इक्क जणांयदा। अञ्जीलां कुरानां हाहाकार, कलमा अमाम आपणे हथ्थ रखांयदा। नूर अलाही बेऐब परवरदिगार, मुकामे हक हक वखांयदा। नानक निरगुण बोल जैकार, नाम सति इक्क दृढ़ांयदा। ब्रह्म मति विच संसार, चार वरनां करे प्यार, ऊँच नीचां इक्क प्यार, साची रंगण इक्क रंगांयदा। एका शब्द गुर अवतार, जीव जंत सर्ब समझांयदा। साचे सन्तां करे प्यार, आप आपणी गोद बहांयदा। हँकारीआं तोड़े गढ़्ह हँकार, नाम खण्डा हथ्थ
❋
❋
उठांयदा। ब्रह्मण्डां मारे आपे मार, साची वण्डा वण्ड वण्डांयदा। भेख पखण्डा दए निवार, कूड़ी क़िया मेट मिटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे घर घर, जुग जुग वेस वटांयदा। वेस अवल्लड़ा इक्क इकल्ला, नूरो नूर समाया। खेले खेल घड़ी घड़ी पल पला, आदि जुगादि नाउँ धराया। आप फड़ाए आपणा पल्ला, पंज तत्त चोला आप हंढाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे रंग रंगाया। एका धार एका गुर, एका पूज पुजाईआ। एका पुरख एका नार, कन्त कन्तूहल इक्क अख्वाईआ। एका तन इक्क शंगार, बस्त्र भूशन इक्क सुहाईआ। एका पलँघ एका सोवणहार, एका आलस निन्दरा दए गंवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचे आपणा रूप आप प्रगटाईआ। एका पुरख इक्क सुल्तान, एका बंक सुहांयदा। एका नूर नूर नुरान, आदि शक्ति रूप वटांयदा। एका चतुर्भुज खेले खेल महान, खेलणहारा आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, बंक दुआरा इक्क वड्यांअदा। बंक दुआरा सच्चा दर, सो पुरख निरँजन आप सुहाया। हरि पुरख निरँजन किरपा कर, आप आपणा वेख वखाया। एकँकारा अगे खड़्ह, आदि निरँजन ल्ए जगाया। अबिनाशी करता ना कोई सीस ना कोई धड़, श्री भगवान मुछ दाढ़ी केस ना कोई रखाया। पारब्रह्म आपणा अक्खर आपे पढ़, निष्अक्खर आप समाया। साचे पौड़े आपे चढ़, आपणा मन्दिर आप सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी धार बंधाया। जुग जुग धार हरि निरँकार, लोकमात आप बंधाईआ। सतिजुग साचे पाए सार, सारंगधर भगवान बीठलो आप अख्वाईआ। त्रेता त्रीया कर विचार, ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। लंका तोड़ गढ़्ह हँकार, दूती दुष्ट आप खपाईआ। द्वापर तेरा कर्म विचार, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। प्रगट हो विच संसार, एका बंसरी नाम वजाईआ। बिदर सुदामा जाए तार, लज पति आपणे हथ्थ रखाईआ। रथ रथवाही खेल अपार, आपणा रथ रिहा चलाईआ। कलिजुग वेखे काली धार, चारों कुंट अन्धेरा छाईआ। ईसा मूसा खबरदार, काला सूसा तन छुहाईआ। जगत हदीसा कर उज्यार, एका कलमा आप पढ़ाईआ। कायनात वेख विचार, चार कुण्ट फोल फुलाईआ। चौदां तबकां खोल्ह किवाड़, इक्क दुआरा दए वखाईआ। वेख वखाए संग मुहम्मद चार यार, अल्ला राणी नाल रलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। कलिजुग अन्तिम कूड़ पसारा, हरि साचा वेख वखांयदा। धरती धवल करे पुकारा, जीव जंत सर्ब कुरलांयदा। साध सन्त ना पावे कोई सारा, राज राजान ना कोई दिसांयदा। चार वरन हाहाकारा, धीरज धीर ना कोई धरांयदा। पारब्रह्म प्रभ भेव न्यारा, आपणी रचना आप रचांयदा। नानक निरगुण कर पसारा, सरगुण साची जोत
❋
❋
जगांयदा। एका शब्द बोल जैकारा, मन्त्र नाम इक्क दृढ़ांयदा। आपे खोल्ह सच भण्डारा, ऊँचा नीचां आप वरतांयदा। एका शब्द वणज वपारा, चारों कुंट वणज वखांयदा। वरनां बरनां वसे बाहरा, साची सुरत इक्क टिकांयदा। एका लेखा लिखणहारा, जीव जंत सर्ब समझांयदा। सृष्ट सबाई मीत मुरारा, एका गीत सुहागी गांयदा। सोहँ अक्खर अगम्म अपारा, ब्रह्म पारब्रह्म समांयदा। अंगद अंगीकार कर देवे इक्क हुलारा, अमर अमरापद बहांयदा। रामदास हो उज्यारा, गुर अर्जन आप जगांयदा। अनहद नाद सच्ची धुन्कारा, बोध अगाध भेव खुल्हांयदा। गूरु ग्रन्थ गुर कर त्यारा, लक्ख चुरासी आप समझांयदा। सन्त भगत भगवन्त सोहण इक्क दुआरा, दूजा दर ना कोई वखांयदा। मनमुखां मारे आपणी मारा, नाम खण्डा हथ्थ चमकांयदा। दो जहान करे ख्वारा, राए धर्म हथ्थ फड़ांयदा। चित्रगुप्त पाए सारा, लाड़ी मौत नाल प्रनांयदा। गुरमुखां वखाए सच दुआरा, दरगाह साची साचा धाम सुहांयदा। जिस जन मिल्या हरि हरि मीत मुरारा, लक्ख चुरासी फंद कटांयदा। सो पुरख निरँजन खेले खेल अन्तिम वारा, हरि पुरख निरँजण भेव खुल्हांयदा। एकँकारा कर पसारा, लख चुरासी फोल फोलांयदा। आदि निरँजन दीपक कर उज्यारा, जोत निरँजन डगमगांयदा। श्री भगवान आप वजाए आपणा ताड़ा, शब्द अनादी धुन उप्पर रखांयदा। अबिनाशी करता वेखे सच अखाड़ा, हरिजन काया मन्दिर गोपी काहन आप नचांयदा। पारब्रह्म गुरसिख बणाए साचा लाड़ा, मस्तक टिक्का आप सुहांयदा। आवे जावे वारो वारा, जुग जुग आपणा नाउँ धरांयदा। एका जोती दस अवतारा, गुर गोबिन्द खेल खिलांयदा। सिँघ रूप कर विच संसारा, साचा खण्डा हथ्थ चमकांयदा। चण्ड प्रचण्ड दए हुलारा, एका चण्डी हथ्थ वखांयदा। शस्त्र बस्त्र तन शंगारा, कल्गी तोड़ा सीस टिकांयदा। साचा घोड़ा शाह अस्वारा, नीला नीली धारों पार करांयदा। अमृत बख्शे ठंडी ठारा, साचा खण्डा नाम विच फिरांयदा। पंचम मीता पंचम प्यारा, पंचम नाता जोड़ जुड़ांयदा। पंचम बोल इक्क जैकारा, वाह वाह गूरु फतिह आप सुणांयदा। वज्जदा रहे सच नगारा, पुरख अकाल आप वजांयदा। एका इष्ट देव गुरू सृष्ट सबाई पावे सारा, एकँकारा दूजा इष्ट ना कोई वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग करता हरि करनेहारा आपणा कर्म कमांयदा। करता पुरख हरि करने योग, जुग जुग खेल खिलांयदा। जुगां जुगन्तर करे संजोग, विजोग लहिणा देण आप मुकांयदा। आपणा भोगी भोगे भोग, रस रसीआ रस वखांयदा। लेखा जाणे तिन्नां लोक, चौदां हट्ट वेख वखांयदा। शब्द अगम्मी इक्क सलोक, लोआं पुरीआं आप सुणांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव अन्तिम अन्त आपे देवे झोक, थिर कोई रहिण ना पांयदा। हरि का भाणा ना सके कोई रोक, साध सन्त सर्ब समझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तेरा पन्ध मुकांयदा। कलिजुग पन्ध मुक्कणा, हरि
❋
❋
साचा आप मुकाईआ। कूड़ अन्धेरा जगत तों मुक्कणा, अन्ध अन्धेर रहिण ना पाईआ। जूठा झूठा बूटा सुक्कणा, पत्त डाली ना कोई महिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर आप बुझाए लग्गी बसन्तर, एका अमृत मेघ बरसाईआ। अमृत जाए बरस, हरि सतिगुर आप बरसांयदा। जन भगतां उप्पर करे तरस, काया सिंच हरी करांयदा। जगत तृष्ना मेटे हरस, शब्द शब्दी जोड़ जुड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। कलिजुग धोवे काला दाग, सतिगुर साचे हथ्थ वड्याईआ। गुर अर्जन जोती जगे चराग, काया मन्दिर होए रुशनाईआ। त्रैगुण माया लग्गी बुझे आग, सांतक सति सति वरताईआ। फड़ फड़ हँस बणाए काग, माणक मोती चोग चुगाईआ। आत्म उपजाए इक्क वैराग, लिव आत्म इक्क अवखाईआ। अनहद सुणाए साचा राग, ताल तलवाड़ा इक्क वजाईआ। सुरत सवाणी जाए जाग, घर साचे आप जगाईआ। ब्रह्म ब्रह्मादि वजाए नाद, निरगुण ढोला एका गाईआ। लेखा जाणे जुगादि आदि, आदि जुगादि बेपरवाहीआ। मेल मिलाए सन्त साध, भगत भगवन्त वेख वखाईआ। जो जन रसना रहे अराध, देवे दरस थाउँ थाईंआ। मेल मिलावा माधव माध, हरिजन साचे संग निभाईआ। कलिजुग कूड़ कुड़यारा जाए भाग, लोकमात रहिण ना पाईआ। पुरख अबिनाशी हथ्थ आपणे पकड़े वाग, गुर पीर अवतार देण गवाहीआ। हरि सरनाई जो जन गया लाग, वेले अन्त होए सहाईआ। दुरमति मैल धोवे दाग, उज्जल मुख आप कराईआ। चरन धूढ़ कराए मजन माघ, गुरसिख अठसठ तीर्थ नहावन ना जाईआ। सतिगुर सच्चा सज्जण साक, मात पित भैण आप अख्वाईआ। आपे जाणे आपणा भविख्त वाक, दूसर भेव ना कोई रखाईआ। शब्द अगम्मी चढ़े्ह राक, अश्व घोड़ा आप दौड़ाईआ। सच सिँघासण मार पलाक, बैठे दाता शहनशाहीआ। दो जहानां देवे आपणी डाक, सोहँ अक्खर इक्क पढ़ाईआ। खेले खेल अलखना अलाख, लेखा लिख्त विच ना आईआ। अन्तिम बौहड़ देवे भाख्या आपणी भाख, नौं खण्ड पृथ्मी दिस ना आईआ। सन्त सुहेले गुरमुख चेले सज्जण ल्ए राख, लक्ख चुरासी फोल फुलाईआ। आपे करे कक्खों लाख, लक्खो कक्ख आप कराईआ। आपे दरस वखाए हो प्रतक्ख, आपे बैठा मुख छुपाईआ। आपे गुरमुख लक्ख चुरासी विच्चों करे वक्ख, आप आपणी वण्ड वण्डाईआ। आपे जाणे आपणा पक्ख, किशना सुखला वेख वखाईआ। कलिजुग अन्तिम मार्ग एका दस्स, चार वरन करे पढ़ाईआ। हरिजन मिलाए नस्स नस्स, गूढ़ी नींद ना कोई सुआईआ। हिरदे अंदर वस वस, आप आपणी बूझ बुझाईआ। सोहँ तीर निराला मारे कस, तिक्खी मुखी मुख रखाईआ। पंचम विकारा देवे झस्स, त्तत्व तत्त रहिण ना पाईआ। माया ममता डसनी डस्स, नाग नागनी रहे कुरलाईआ। भगतां दिसे घट घट, ऊँच नीच ना कोई उपजाईआ। गुरमुखां
❋
❋
अंदर जोत जगाए लट लट, गुर गोबिन्द अंक गया लिखाईआ। दुरमति मैल देवे कट्ट, अमृत साचा जाम प्याईआ। चौदां लोक वखाए हट, आप आपणा वणज कराईआ। गुरमुख विरला लाहा ल्ए खट्ट, भरमे भुल्ली सर्ब लुकाईआ। आदि जुगादि हरि का खेल बाज़ीगर नट, हरि स्वांगी सांग रचाईआ। लेखा जाणे तीर्थ अठसठ, गंगा गोदावरी जमना सुरस्ती फोल फुलाईआ। वेख वखाए गुर दर मन्दिर मस्जिद शिवदुआला मट्ठ, निरगुण आपणा रूप वटाईआ। जो उपजाया सो जाए ढट्ठ, थिर कोए रहिण ना पाईआ। पुरख अकाल उलटी गेड़नहारा लट्ठ, गेड़ा आपणे आप दवाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्तां दीपां कोई ना पहुंचे नट्ठ नट्ठ, दो जहाना पन्ध ना कोई मुकाईआ। कलिजुग तेरी कूड़ी धार देवे कट्ट, सीस धड़ रहिण ना पाईआ। गुरमुखां आत्म अन्तर अमृत देवे झट्ट, निझर रस इक्क प्याईआ। आप सुहाए साची खाट, सच सिँघासण आसण लाईआ। तन पहनाए शब्द गहिणा साचा पट, कफ्नी कफ्न ना कोई वखाईआ। जो जन रसना जेहवा रहे रट, रत्न अमोलक नाम आपणी जड़त जड़ाईआ। दूई द्वैती पट्टे भट्ठ, तीजा नेत्र इक्क खुलाईआ। चौथे घर देवे अमरापद, आप आपणे रंग रंगाईआ। आपे जाणे पार किनारा हद्द, मँझधार ना कोई रुढ़्हाईआ। सन्त सहेले आप आपणे आपे सद्द, आप आपणी करे पढ़ाईआ। मनमुखां उप्पर जूठा झूठा भार देवे लद्द, ना सके कोई पैर उठाईआ। सचखण्ड दवारिउँं देवे कढ्ढ, राए धर्म दए सजाईआ। वेखणहारा लुकया कोई ना देवे छड्ड, ब्रह्मण्ड जंगल जूह पहाड़ फोल फुलाईआ। दुहागण नार मनमुख नक्क देवे वढ्ढ, सीस चोटी ना कोई गुंदाईआ। लेखे लग्गे ना माया काया हड्ड, जिस भुलया बेपरवाहीआ। गुरसिखां लडाए साचा लड्ड, आप आपणी गोद बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरा कूड़ पसारा, आपे मेटे मेटणहारा, जीव जंत भेव ना राईआ। कलिजुग कूड़ पसार, हरि साचे मेट मिटावना। करे खेल एकँकार, इक्क इकल्ला डंक वजावना। लोआं पुरीआं करे खबरदार, ब्रह्मा विष्न शिव आप उठावना। नौं खण्ड पृथ्मी हो त्यार, जोती जामा भेस वटावना। पंज तत्त ना कोई अकार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल खिलावणा। जुग जुग खेल खिलंदड़ा, पारब्रह्म बेअंतया। कलिजुग अन्तिम वेख वखंदड़ा, चारों कुण्ट खोज खुजंतया। साचा मन्दिर ना कोई दसंदड़ा, पुरख अबिनाशी माया पाई बेअंतया। गुरमुख विरला एका इष्ट रखंदड़ा, भरमे भुल्ला जीव जंतया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, लेखा जाणे साध संतया। साध सन्त हरि बूज्झया, आप आपणी किरपा धार। हरिजन दुआरे जो जन लूज्झया, रसना जेहवा नाम अधार। सच दुआरा एका सूज्झया, नाता तोड़ सर्ब संसार। त्रैगुण माया अग्नी तत्त कदे ना बूज्झया, सीतल शब्द करे हरि करतार। लेखा जाणे एका दूजया, आपे खोल्हे बन्द किवाड़।
❋
❋
जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला एकँकार। इक्क इकल्ला हरि अख्वांयदा, वड दाता बेपरवाहीआ। दूजा महल्ला सच वसांयदा, आपणी कुदरत आप रचाईआ। तीजा नैण इक्क खुलांयदा, जन भगतां बूझ बुझाईआ। चौथा पद आप समांयदा, दर घर साचा आसण लाईआ। पंचम मेला मेल मिलांयदा, जगत विछोड़ा दए कटाईआ। छेवे छप्पर छन्न ना कोई सुहांयदा, सचखण्ड बैठा सेज सुहाईआ। सत्तवें सति पुरख निरँजण, आपणा रूप धरांयदा, मात पित ना कोई बणाईआ। अठ्ठ तत्तां वेख वखांयदा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध नाल रलाईआ। नौ दुआरे खोज खुजांयदा, जगत वासना फोल फुलाईआ। दस्म दुआरी आपणा घर वसांयदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। दस्म दुआरा साचा घर, हरि साचा सच वसाईआ। आपे निरगुण अंदर वड़, आपणी करे आप रुशनाईआ। आपे दरस दिखाए आपणा खड़्ह, रूप अनूप आप दरसाईआ। आप फड़ाए आपणा लड़, आपे पल्ले गंढ्ढ दवाईआ। आपे शब्द सुणाए निष्अक्खर पढ़, लिखण पढ़न विच ना आईआ। आपे आत्म सेजा सोया हरि चढ़, आपे आपणी करवट ल्ए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची दरगाह खेल अपार, हरि निरँकार आपे रिहा खलाईआ। खेल अपार हरि निरँकार, घर साचे सच करांयदा। सन्तन करे सच प्यार, आप आपणा मेल मिलांयदा। धुन आत्मक शब्द जैकार, अनादी नाद आप वजांयदा। घर मन्दिर दीप उज्यार, नूर नुराना डगमगांयदा। सर सरोवर इक्क न्यार, अमृत जल भरांयदा। गुरमुख साचे ल्ए नुहाल, कागों हँस बणांयदा। जुगा जुगन्तर चले अवल्लड़ी चाल, भेव कोई ना पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, एका डंका शब्द वजांयदा। डंका शब्द अनहद तूरा, सति पुरख निरँजन आप वजांयदा। नाता तोड़े कूड़ो कूड़ा, कूड़ कुड़यार मेट मिटांयदा। जन भगतां आसा तृष्ना करे पूरा, पूरी भिच्छया झोली पांयदा। आदि जुगादी हाज़र हज़ूरा, ज़ाहर ज़हूरा आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, खेल अपारा, पारब्रह्म ब्रह्म पाए सारा, चारों कुंट करे ख्वारा, धीरज धीर ना कोई धरांयदा। चारों कुण्ट करे ख्वार, कलिजुग कूके दए दुहाईआ। धरत धवल करे पुकार, सीस भार ना कोई उठाईआ। साध सन्त ना बणे धार, विभचार ना कोई हटाईआ। नार कन्त ना करे प्यार, वेसवा रूप रही हंढाईआ। मात पित ना कोई अधार, पूत सपूत ना गले लगाईआ। माया ममता मारे मार, जूठा झूठा खण्डा हथ्थ चमकाईआ। सतिगुर पूरा पावे सार, नेत्र नैण आपणा आप खुल्हाईआ। शब्द गुर ल्ए अवतार, एका खेल रिहा खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम वेख थाउँ थाईंआ । कलिजुग अन्तिम पेख्या, पारब्रह्म हरि करतार। आपे
❋
❋
वेखे लिख्या लेखया, लेखा लिखणहार आप निरँकार। आपे धारे आपणा भेसया, भेव अभेदा विच संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी कार। कार करंदड़ा हरि मेहरबाना, दूसर अवर ना कोए जणांयदा। दरगाह साची सच निशान, सत्त रंगा आप चढ़ांयदा। लोकमात हो प्रधान, कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा। पावे सार दो जहान, गगन पतालां फेरा पांयदा । शब्द अनादी सच तराना, चार वरनां आप सुणांयदा। जन भगतां बन्न्हे सगनी गाना, साचा तन्द हथ्थ उठांयदा। दरगाह साची देवे माणा, चरन दुआर इक्क वखांयदा। आपे वरते आपणा भाणा, हरि भाणे सद समांयदा। तख्तों लाहे राजा राणा, सीस ताज ना कोई टिकांयदा। लंका तोड़े गढ़्ह अभिमाना, माया ममता मोह चुकांयदा। शब्द मारे तीर निशाना, लक्ख चुरासी डेरा ढांयदा। ब्रह्मा शिव मंगे दाना, नेत्र रो रो नीर वहांयदा। विष्नूं बैठा बण निमाणा, दर साचे सीस झुकांयदा। शंकर वाशक तशका गलों तजाए एका मंगे चरन ध्याना, हथ्थ त्रशूल ना कोए वखांयदा। राए धर्म हो प्रधाना, अग्गे आपणी झोली डांहयदा। लाड़ी मौत हथ्थ फड़े काना, साचा राह इक्क तकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, खेले खेल सूरा सरबंग, नाम वजाए आप मृदंग, मर्द मरदाना आप अख्वांयदा। मर्द मरदाना गज्जया, जोद्धा सूरबीर सुल्तान। रण भूमी कदे ना भज्जया, शब्द उठाए तीर कमान। तख्तों लाहे राजन राजया, करे खेल श्री भगवान। लक्ख चुरासी रचया काजया, लहिणा देणा चुकाए जिमी अस्मान। शब्द चढ़ाए अश्व ताजया, प्रकाश चुकाए रवि ससि सूरज भान। आपे होए ग़रीब निवाजया, गुरमुख साचे ल्ए पछान। लेखा चुकाए मक्का काअबा हाजी हाजया, सच वखाए इक्क इमान। मेट मिटाए दो दो आब्या, नज़र ना आए पंज शैतान। एका रंग रंगाए शाह नवाब्या, पुरख अबिनाशी नौजवान। कलिजुग अन्तिम फिरे भाजया, चौदां तबकां वेखे दुकान। लहिणा देणा चुकाए कल के आजया, चार यार होए हैरान। दस्तगीर ना मिटे ताजया, शाह हकीर मिटे निशान। शब्द अगम्मी मारे वाजया, दीन अलाही कर परवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, आपे बणे सच अमाम। सच अमाम कलमा कायनात, नूर नुराना आप चलांयदा। हक हकीकत वेखे मार झात, लाशरीक खेल खिलांयदा। आपणे रक्खे हथ्थ गुंजात, दूसर कोई ना पार करांयदा। मेटे रैण अन्धेरी रात, कलिजुग कूड़ा कूड़ खपांयदा। चौदां तबकां वेखे इक्क लुगात, आपणा किनारा ना किसे वखांयदा। गगन गगनंतर पड़दा जाए पाट, आमाम अमामा रूप वटांयदा। मैहन्दी रंग ना रंगे ख़ाकी ख़ाक, लाल गुलाल रंग चढ़ांयदा। आपे होए पाकी पाक, आप आपणा नूर धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणा खेल खिलांयदा ।
❋
❋