६ फग्गण २०१६ बिक्रमी गुरबचन सिँघ दे घर पिण्ड उस्मा जिला अमृतसर
सो पुरख निरँजण गहर गम्भीरा, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण मारे एका तीरा, पुरख अबिनाशी रूप वटाईआ। एकँकारा चोटी चढ़े अखीरा, श्री भगवान वेख वखाईआ। आदि निरँजण खेले खेल वड पीरन पीरा, भेव अभेदा भेव छुपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अकाल नाउँ उपाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला,
❋
❋
आदि जुगादि आप अख्वांयदा। वसणहारा सचखण्ड साची धर्मसाला, दर घर साचा आप सुहांयदा। थिर घर सोहे शाह कंगाला, आप आपणा बंक वखांयदा। दीपक जोत एका बाला, नूर नुराना डगमगांयदा। शब्द अनादि सची धुनकाना, राग अनादी आप अल्हांयदा। जूनी रहित खेल महाना, अनुभव प्रकाश समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी मूर्त आपे वेख वखांयदा। आपणी मूर्त हरि हरि रंग, सो पुरख निरँजण वेख वखाईआ। हरि पुरख निरँजण वसे संग, दूसर रूप ना कोए जणाईआ। एकँकारा सच सिँघासण सोहे पलँघ, पावा चूल ना कोए बणाईआ। आदि निरँजण चाढ़े चन्द, जोती नूर करे रुशनाईआ। श्री भगवान वजाए मृदंग, आप आपणा ढोला गाईआ। अबिनाशी करता सचखण्ड दुआरा आपे लँघ, आप आपणा आसण लाईआ। पारब्रह्म निउँ निउँ मंगे मंग, घर साचे सीस झुकाईआ। पुरख अकाल सूरा सरबंग, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासा पुरख अबिनाशा सच महल्ला उच्च अटला एकँकारा आप सुहाईआ। सच महल्ला सच सिँघासण, हरि साचा आप लगांयदा। खेले खेल पृथ्मी आकाशन, आदि जुगादी दिस ना आंयदा। शाहो भूप हरि शाहो शाबाशन, तख्त ताज आप सुहांयदा। आपणे मंडल पावे रासन, गोपी कान्हा आप नचांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा सोभावन्त, पुरख अबिनाशी एका कन्त, नर नरायण नाउँ धरांयदा। सचखण्ड दुआर सुहञ्जणा, हरि साचा आप सुहांयदा। जोत जगाए आदि निरँजणा, आदि जुगादी नाउँ धरांयदा। दाता दानी दर्द दु:ख भय भञ्जणा, भय होर ना कोए जणांयदा। थिर घर वासी साचा सज्जणा, सगला संग निभांयदा। ना घड़या ना भज्जणा, रूप अनूप ना कोए जणांयदा। ताल नगारे आपे वज्जणा, आप आपणी चोट वखांयदा। आपे सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी बह बह सजणा, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोत उजाला हरि गोपाला, दीन दयाला आप अख्वांयदा। रंग रंगीला हरि करतारा, दूसर होर ना कोए जणांयदा। जुगा जुगन्तर खेल अपारा, करनी करता आप कमांयदा। लक्ख चुरासी बन्न्हे धारा, ब्रह्मा विष्न शिव सेव लगांयदा। अंदर बाहर गुप्त ज़ाहरा, लक्ख चुरासी पावे सारा, नौ दर खोज खुजांयदा। लक्ख चुरासी हो उज्यारा, घर घर विच दीप टिकांयदा। डूँग्घी कंदर पावे सारा, अन्ध अँध्यारा, ईड़ा पिंगल सुखमन मार्ग पांयदा। त्रैलोकी खेल खेल न्यारा, आप आपणा भेव खुल्हांयदा। आत्म अन्तर सची धारा, निझर झिरना आप झिरांयदा। कँवल कँवला कर त्यारा, एका मुख भवांयदा। आपे करे बन्द किवाड़ा, आपे कुंडा लांहयदा। आत्म सेजा खेल न्यारा, करनी करता आप कमांयदा। अनहद राग सच्ची धुन्कारा, धुन आत्मक आप सुणांयदा। साची सखीआं मंगलचारा, बह बह गीत अल्हांयदा।
❋
❋
कन्त कन्तूल मीत मुरारा, आप आपणा रूप वटांयदा। ब्रह्म ब्रह्म प्रभ खेल न्यारा, आप आपणा घर सुहांयदा। दस्म दुआरी जोत उज्यारा, निरगुण धारा आप चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लख चुरासी वेखे घर, घट घट आपणा आसण लांयदा। घट घट वसया पुरख अगम्म, दिस किसे ना आंयदा। ना मरे ना पए जम्म, मात पित ना कोई रखांयदा। हड्ड मास नाड़ी ना दिसे चम्म, रक्त बूंद ना मेल मिलांयदा। जुगा जुगन्तर जाणे आपणा कम्म, गुर पीर अवतार साध सन्त आप हो जांयदा। गगन पातालां देवे थम्म, बिन थम्मां आप रहांयदा। त्रैगुण माया बेड़ा देवे बन्न्ह, लोकमात आप चलांयदा। आकाश प्रकाश सूरज चन्न, मंडल मंडप आप सुहांयदा। ना कोई जननी जणे जन, पिता पूत ना कोए अख्वांयदा। ना कोई राग सुणाए कन्न, ना कोई विद्या होर पढ़ांयदा। ना कोई छप्पर ना कोई छन्न, सच सिँघासण आसण लांयदा। पारब्रह्म अबिनाशी करता आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह, ब्रह्मण्ड खण्ड जेरज अंड उत्भुज सेत्ज वेख वखांयदा। एका वस्त नाम धन, सच वस्त झोली पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे आप जगांयदा। पुरख अबिनाशी रूप वटाया, आप आपणी दया कमांयदा। लक्ख चुरासी वेख वखाया, आप आपणा संग निभांयदा। हरिजन साचा आप उठाया, इष्ट दृष्ट आप खुलाईआ। रूप अनूपा दरस दिखाया, आत्म हिरस सर्ब मिटाईआ। चिंता सोग हरख गंवाया, आप आपणा रंग रंगाईआ। नाम कसवट्टी परख वखाया, कंचन सोना रूप वटाईआ। निरगुण सरगुण तरस कमाया, त्रैगुण मेटे लग्गी शाहीआ। पूर्ब लहिणा कर्ज़ा लाहया, जन्म जन्म दा लेखा रिहा चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन लेखा लेखे लाईआ। हरिजन लेखा आप लिख, जुग जुग वेस वटांयदा। होर किसे ना रिहा दिस, कोटन कोटि राह तकांयदा। जगत विकारा चढ़ी विस, बिन हरिनाम ना कोए लांहयदा। माया ममता रहे पिस, कलिजुग चक्की आप चलांयदा। खाली दिसण सभ दे खिस, नाम धन्न ना कोए वखांयदा। माया डसनी रही डस, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे आप तरांयदा। गुरसिख सज्जण तारनहारा, एकँकारा इक्क अख्वाईआ। सतिगुर रूप विच संसारा, शब्द शब्दी रूप वटाईआ। आदि जुगादि करे प्यारा, दिवस रैण मेल मिलाईआ। सारंगधर खेल न्यारा, आप आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। कागज़ कलम ना लिखणहारा, लिख लिख थक्की सति सरोवर छाहीआ। गुरसिख तेरा पार किनारा, मँझधार ना कोए रुढ़्हाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव तक्कण तेरा दुआरा, निउँ निउँ बैठे सीस झुकाईआ। जिस जन मिल्या हरि निरँकारा, जागरत जोत करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां इक्क इक्क समझाईआ। गुरमुख आत्म नेत्र खोल्ह, सतिगुर पूरा दरस दिखांयदा। नाद अनादी वजाए ढोल, अनहद साची सेव
❋
❋
कमांयदा। शब्द अगम्मी आपे बोल, धुर फ़रमाना आप जणांयदा। नित नवित वसे कोल, वार थित ना कोए वखांयदा। काया पंज तत्त करे चोल्ह, आपणा चोला आप बदलांयदा। सुरती शब्दी रिहा मौल, सच फ़लवाड़ी आप महिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे वेख वखांयदा। गुरसिख हरि हरि वेख्या, कर किरपा करतार। आपे कढ्ढे भरम भुलेखया, हउमे हंगता गढ़्ह निवार। आपे दरस दिखाए गुर गुर दस दस्मेश्या, नानक गोबिन्द साची धार। आपे लेखा जाणे धारी केसिआं, मूंड मुडाए ल्ए उभार। आपे फिरे देस प्रदेसया, दो जहाना एका धार। आपे शाहो भूप नर नरेश्या, हरि सचा सच्ची सरकार। जुग जुग धारे आपणा वेसया, शास्त्र सिमरत वेद पुराण ना पायण सार। गुरमुख विरले नेत्र वेख्या, जिस जन किरपा करे आप निरँकार। सृष्ट सबाई भरम भुलेखया, काया गढ़्ह होया हँकार। जोत अव्वला धारे भेख्या, अछल अछल रूप अपार। बल बावन देवे सिख्या, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल एकँकार। एकँकारा पुरख अबिनाशा, एका रंग समाया। जुगा जुगन्तर खेल तमाशा, लोकमात वेखण आया। जन भगतां देवे नाम दिलासा, भगत भगवन्त मेल मिलाया। लेखा जाणे रसन स्वासा, जो जन रसना रहे गाया। हरिभगत हरिजन गुरमुख गुरसिख कोए ना रहे निरासा, नौ खण्ड पृथ्मी मेल मिलाया। हरिभगत कदे ना आवे हार पासा, आपणे वट्टे नाम तुलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, मूर्त अकाल दीन दयाल, जूनी रहित सर्ब प्रितपाल, चरन रखाए काल महांकाल, गुरमुखां वखाए सच सच्ची धर्मसाल, थिर घर साचा इक्क वसाया।
६ फग्गण २०१६ बिक्रमी रत्न सिँघ दे घर पिण्ड चम्बल जिला अमृतसर
सो पुरख निरँजण लाल गुलाला, सुते प्रकाश रूप वटाईआ। हरि पुरख निरँजण कंचन ढाला, महिमा अनूप बेपरवाहीआ। एकँकारा सूहा वेस दर दरवेश खेल निराला, आपणी धार बंधाईआ। आदि निरँजण जोत उजाला, सति सफैदी रूप समाईआ। श्री भगवान हो दलाला, पीला रंग आप उपजाईआ। अबिनाशी करता अवल्लड़ी चाला, नीला तन्दन पाईआ। पारब्रह्म प्रभ हरि गोपाला, काली कफ्नी इक्क हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रूप वटाईआ। आपणा रूप साचे घर, एका एक वटांयदा। दूजे मन्दिर आपे वड़, तीजा बंक सुहांयदा। चौथा देवे खोल्ह किवाड़, पंचम सोभा पांयदा। छेवें दिसे ना कोई नारी ना कोई नर, निरगुण आपणा खेल खिलांयदा। सत्तवें मन्दिर बैठा चढ़, सच सिँघासण आसण लांयदा। पहला घर अगम्म अथाह, हरि साचा आप सुहांयदा। दूजे दर बण मलाह, आपणा राह चलांयदा।
❋
❋
तीजा देवे सच सलाह, सिफ्ती सिफ्त आप वड्यांअदा। चौथे ढोला एका गा, आपणा नाउँ धरांयदा। पंचम बोला आप अल्हा, आपणा राग सुणांयदा। छेवें पड़दा दए हटा, आप आपणा वेख वखांयदा। सत्तवें मेला ल्ए मिला, घर साचे सोभा पांयदा। पहले घर अगम्म अपार, आपणी अलक्ख जगाईआ। दूजे दर हो त्यार, आपणी करवट ल्ए बदलाईआ। तीजे दर खेल अपार, निरगुण निरगुण वेख वखाईआ। चौथे घर मीत मुरार, आप आपणा सगन मनाईआ। पंचम बणे सच भतार, आप आपणा रूप सुहाईआ। छेवें नारी जोत उज्यार, नूरो नूर डगमगाईआ। सत्तवें सति पुरख निरँजण करे प्यार, आप आपणा अंग लगाईआ। सत्तवें घर अंग लगा, छेवें मेल मिलांयदा। पंचम बीज दए बिजा, चौथे घर उपजांयदा। तीजे दर फुल्ल फलवाड़ी दए लगा, दूजे घर आप महिकांयदा। पहले घर वेख वखा, आप आपणे रूप समांयदा। पहला घर हरि निरँकार, आपणा आप वखांयदा। दूजे बने्ह आपणी धार, आपणा रूप प्रगटांयदा। तीजे पावणहारा सार, आपणी इच्छया पूर करांयदा। चौथे घर हो उज्यार, दीपक जोत आप जगांयदा। पंचम बैठ सची सरकार, सच सिँघासण इक्क सुहांयदा। छेवें घर खेल अपार, आप आपणा मता पकांयदा। सत्तवें देवणहार अधार, निरगुण निरगुण रंग रंगांयदा। निरगुण रंग अपर अपारा, हरि साचा आप रंगाईआ। आपे खोल्ह सच दुआरा, सचखण्ड बैठा आसण लाईआ। आपे थिर घर पावे सारा, घर घर विच रिहा सुहाईआ। आपे बण चोबदार देवे पहरा, आप आपणी सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचे सोभा पाईआ। पहले घर नर नरेश, आपणा तख्त सुहांयदा। आपणी जोत आप प्रवेश, आपे वेस वटांयदा। आपणा लिखे आपे लेख, लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। आपणा नेत्र आपे ल्ए पेख, आप आपणा रूप सलांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा रूप वटांयदा। पहले घर रूप वटाया, भेव कोए ना पांयदा। दूजी धार दए चलाया, तीजे आपणा खेल खिलांयदा। चौथे मुख आप खुलाया, आप आपणा बोल जणांयदा। पंचम नाअरा एका लाया, छेवें ताल वजांयदा। सत्तवें सति सतिवादी सुणने आया, घर घर बह बह आसण लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच महल्ला इक्क वसांयदा। सच महल्ला एकँकार, आपणा आप वसाईआ। दूजी बन्न्हे साची धार, सच रूप वटाईआ। तीजा सुहाए तख्त ताज सच्ची सरकार, सच सिँघासण सोभा पाईआ। चौथे बैठ पुरख करतार, आप आपणा हुक्म सुणाईआ। पंचम होवे फ़रमाबरदार, आपे निउँ निउँ सीस झुकाईआ। छेवें दर अंदर बाहर, गुप्त ज़ाहर भेव ना राईआ। सत्तवें सति पुरख निरँजण आपणी कार, हरि साचा आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सत्त रंग साची धार, आप उपजाए एकँकार, नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग ना पाए कोई सार, लेखा
❋
❋
लेख ना कोए जणाईआ । सत्त रंग जोत जगा, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। सत्त रंग निशाना आप चढ़ा, आपे वेख वखांयदा। आपणा हुक्म आप सुणा, आपे सेव कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा दर सुहांयदा। दर सुहञ्जणा पुरख अकाल, घर साचे वज्जी वधाईआ। सत्त रंग निशाना दीन दयाल, घर साचे आप चढ़ाईआ। आपे जल्वा नूर नुरानी जलाल, नूरो नूर डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल बेपरवाहीआ। सत्त रंग निशाना हरि भगवाना, आपणी धार आप रंगांयदा। सति पुरख निरँजण नौजवाना, आप आपणा हुक्म चलांयदा। आपे दर दरवेश बणे दरबाना, आप आपणी कार कमांयदा। आपे देवे धुर फ़रमाना, आपे हुक्म सुणांयदा। आपे जाणे आपणा भाणा, आपणे भाणे आप रहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा इक्क उपजांयदा। सचखण्ड दुआरा सोभावन्त, निरगुण आपणा आप उपाया। आपे बैठ श्री भगवन्त, घर साचा आप सुहाया। आपे महिमा जाणे अगणत, आप आपणा भेव रखाया। आप बणाए आपणी बणत, आप आपणा रूप धराया। आपे आदि आपे अन्त, मध आपणा डेरा लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा छत्र इक्क झुलाया। साचा छत्र हरि भगवान, सचखण्ड दुआरे आप झुलाईआ। ना कोई ज़िमीं ना कोई अस्मान, गगन मंडल ना कोए अख्वाईआ। ना कोई पवण पाणी देवे दान, जल बिम्ब ना कोए तराईआ। त्रैगुण माया ना कोए प्रधान, ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए वड्याईआ। पंज तत्त ना कोए मकान, ब्रह्म रूप ना कोए वटाईआ। राग नाद ना कोए गान, सुर ताल ना कोए वखाईआ। रवि ससि ना कोए भान, सूरज चन्न ना कोए चढ़ाईआ। खण्डा खड़ग ना कोए कृपाल, तीर कमान ना कोए उठाईआ। राम कृष्न ना कोए बलवान, रथ रथवाही ना कोए चलाईआ। सिमरत शास्त्र ना कोई वेद पुराण, चारे मुख ना कोए गाईआ। भगत भगवन्त ना कोए निशान, आत्म ब्रह्म ना कोए वखाईआ। गोपी दिसे ना कोई काहन, मंडल रास ना कोए रचाईआ। बिरध बाल ना कोए जवान, जगत वरेस ना कोए वड्याईआ। ना कोई पीण ना कोई खाण, आलस निन्दरा ना कोए उपजाईआ। नार कन्त ना करे पछाण, सुहञ्जणी सेज ना कोए हंढाईआ। ना कोई दाता ना कोई देवे दान, अग्गे झोली कोई ना डाहीआ। ना कोई तीर्थ करे अशनान, सर सरोवर ना कोए वखाईआ। ना कोई शब्द ना कोई ज्ञान, ना कोई करे पढ़ाईआ। ना कोई दीन मज़ब दिसे ईमान, वरन बरन ना कोए बणाईआ। ना कोए शरीअत अञ्जील कुरान, तीस बतीसा ना कोए गाईआ। ईसा मूसा ना कोए प्रधान, जगत हदीसा ना कोए वखाईआ। संग मुहम्मद ना करे कोई परवान, चार यार ना कोए मनाईआ। नानक गोबिन्द ना करे कोई ध्यान, खाणी बाणी ना कोए सुणाईआ। इक्क इकल्ला हरि भगवान, सचखण्ड बैठा आसण
❋
❋
लाईआ। सीस छत्र झुलाए सत्त रंग निशान, दूसर हथ्थ ना कोए वड्याईआ। आदि जुगादी मेहरवान, ना मरे ना जाईआ। आपे जाणे आपणी आण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचे सोभा पाईआ। चौथा घर सच दरवाजा, सो पुरख निरँजण आप खुल्हांयदा। आपे बह बह मारे वाजा, आपणा नाउँ आप अल्हांयदा। आपे रचया आपणा काजा, आप आपणा मंगल गांयदा। आप आपणा साजण साजा, आप आपणी रचन रचांयदा। आप चलाए आपणा जहाजा, आपणा बेड़ा आप तरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, सत्त रंग निशाना कर त्यार, पुरख अबिनाशी इच्छया धार, आपणी भिच्छया झोली पांयदा। आपणी इच्छया पुरख अकाल, आपे आप प्रगटाईआ। आपे होया दीन दयाल, आपणी दया आप कमाईआ। आपे वसया आपणी सच सची धर्मसाल, सचखण्ड बैठा आसण लाईआ। आपे करे आपणी प्रितपाल, प्रितपालक बेपरवाहीआ। आप आपणा बणे दलाल, आप आपणी बूझ बुझाईआ। सिर छत्र सोहे सत्त रंग निशान, दूजी वस्त इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी गणत गणाईआ। सचखण्ड दुआरा एकँकारा, निरगुण निरगुण आप समांयदा। इक्क इकल्ला खेल न्यारा, दूजा कोए ना जाणे पारावारा, तीजे भेव ना कोए खुलांयदा। चौथे रूप अगम्म अपारा, पंचम लाए सच अखाड़ा, आपणी धारा आप बंधांयदा। पहली धार सो पुरख निरँजण, आपणी वण्ड वण्डाईआ। दूजी खेल करे करतार, दो दो मेला सहिज सुभाईआ। एकँकारा हो त्यार, आपणा रूप आप प्रगटाईआ। आदि निरँजण जोत उज्यार, अंदर वड़ करे रुशनाईआ। श्री भगवान पावे सार, कमलापाती खेल खलाईआ। पंचम सोहण इक्क दुआर, पंचम रूप वटाईआ। अद्धविचकारे चढ़ निरँकार, आपणा आसण लाईआ। उच्ची कूक करे पुकार, सो आपणा नाउँ वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम वेखे एका थाईंआ। पंचम रूप अपार, सो पुरख निरँजण आप वटाया। हरि पुरख निरँजण खेल अपार, आप आपणा खेल खलाया। एकँकारा हो त्यार, आपणी घाड़न रिहा घड़ाईआ। आदि निरँजण करे सच प्यार, आप आपणा संग निभाईआ। श्री भगवान एका धार, एका पांजा मेल मिलाया। दोहां विचोला आप करतार, आपे आवे जावे फेरा पाया। पंचम मेला सचखण्ड, हरि साचा आप करांयदा। आपे करे आपणी वण्ड, आपे हुक्म सुणांयदा। आपे देवणहारा गंढ्ढ, आपे आपणी आप खुल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी दया कमांयदा। पंचम घर पंचम मेला पंच प्रधान, पंचां वेख वखांयदा। पंचम देवे आपणा दान, पंचम आपे मंग मंगांयदा। पंचम बणे आपे काहन, आप आपणी खेल खिलांयदा । पंचम बख्शे इक्क ध्यान, एका रूप दरसांयदा। पंचम करे इक्क पहचान, आप आपणा मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा जोड़ जुड़ांयदा। सो पुरख
❋
❋
निरँजण हरि पुरख निरँजण जुड़या जोड़, कर किरपा आप जुड़ांयदा। एकँकारा चढ़या घोड़, आपे वेख वखांयदा। आदि निरँजण श्री भगवान जाए बौहड़, सगला संग आप निभांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम एका डोर बंधांयदा। पंचम रंग अपार, पंचम जोड़ जुड़ाईआ। पंचम रूप आप निरँकार, निरगुण निरगुण वेख वखाईआ। पंचम शाह भूप सिक्दार, पंचम आपणा हुक्म सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे बख्शे सच सची शहनशाहीआ। पंचम शाह सुल्तान, सचखण्ड साचे सोभा पांयदा। पंचम होया आप मेहरवान, आप आपणी दया कमांयदा। पंचम वेखे सति निशान, सति सतिवादी आप झुलांयदा। पंचम वेखे मार ध्यान, सीस जगदीस नज़री आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी इच्छया आप प्रगटांयदा। आपणी इच्छया आपे कर, आपे खेल खलाईआ। आपणी भिच्छया आपे भर, आपणी वण्ड वण्डाईआ। आपणा घाड़न आपे घड़, आप आपणी रचन रचाईआ। आपणा सीस आपणे अग्गे धर, आपे वेख वखाईआ। आपे तख्त निवासी जाए बण, शाहो शाबासी बेपरवाहीआ। आपे पंचम मुख ताज फड़, निरगुण आपणे सीस टिकाईआ। अबिनाशी करता सचखण्ड दुआरे बैठा चढ़, आप आपणा हुक्म चलाईआ। पारब्रह्म हरि ल्या फड़, दे मति रिहा समझाईआ। पंचम ताज सीस टिकाया, हरि जगदीस वड्डी वड्याईआ। अबिनाशी करता दर दरबान बहाया, देवे हुक्म सिफ्त सलाहीआ। पारब्रह्म दर सद बहाया, धुर फ़रमाणा इक्क जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, पंचम मुख भेव खुलाईआ। पंचम मुख भेव खुलाउणा, हरि ताज वड्डी वड्याईआ। चार मुख चार जुग चार वेद पाठ पढ़ाउणा, चार वरन करे कुड़माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंचम मुख आप वड्याईआ। पंचम मुख एकँकार, आपणा घर वखांयदा। सो पुरख निरँजण भर भण्डार, हँ ब्रह्म विच समांयदा। हँ रूप कर साकार, विष्नूं आपणा खेल खिलांयदा। आपे भरे सति भण्डार, आपणा कँवल रूप वटांयदा। आपे पंखड़ी बण खिले गुलज़ार, सच बहार आप जणांयदा। आपे ब्रह्म होए बाहर, हँ आपणा नाउँ रखांयदा। आपे वसया धूंआँधार, सुन्न अगम्मी डेरा लांयदा। आपे शंकर कर त्यार, साख्यात रूप दरसांयदा। आपे वसे सभ तों बाहर, सो पुरख निरँजण नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सोहँ आपणा रूप वटांयदा। सो पुरख अकाल, हरि वड्डा वड वड्याईआ। हँ उपाए आपणे लाल, ब्रह्मा विष्न शिव वज्जी वधाईआ। आपे चले अवल्लड़ी चाल, चाल निराली इक्क रखाईआ। त्रैगुण माया आप दलाल, आपणा वणज आप वखाईआ। सांतक विष्नूं करे प्रितपाल, सति सति सति बुझाईआ। राजस ब्रह्मे झोली देवे डाल, दे मति इक्क समझाईआ। तामस शंकर बद्धा काल, साचा सगन मनाईआ।
❋
❋
तिन्ना विचोला खेल कृपाल, करनी करता किरत कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम मुख साचा ताज, धुरदरगाही एका राज, आदि जुगादी करे काज, भेव कोए ना पाईआ। चारे मुख हरि भगवान, आपणी खेल खलाईआ। ब्रह्मे देवे एका दान, एका बूझ बुझाईआ। चारों कुण्ट जगत ज्ञान, करे सच पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी वण्ड वण्डाईआ। चारे युग वण्डी वण्ड, चारे मुख सलांहयदा। लेखा जाणे उत्भुज सेत्ज जेरज अंड, आप आपणा लेख लिखांयदा। आपे सुत्ता रहे दे कर कंड, आप आपणा मुख छुपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप अपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा। निरगुण हरि हरि खेल खलाया, सचखण्ड निवासी सचखण्ड दुआरा इक्क सुहांयदा। पंचम मुख ताज उपाया, पुरख अबिनाशी भेव ना आंयदा। चार मुख जगत जगाया, चार खाणी लेख लिखांयदा। पंचम बह बह आपणा आसण लाया, आप आपणी कल वरतांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमाया, धुर फुरमाना आप जणांयदा। साचा राणा आप हो जाया, लख चुरासी रइयत इक्क वखांयदा। धुर दा गाणा आप सुणाया, आप आपणा नाउँ उपजांयदा। आपणा बाणा आप उठाया, दिस किसे ना आंयदा। आपणी कुक्खों आपणा आप आपे जाया, मात पित ना कोए बणांयदा। लक्ख चुरासी तेरा दाई दया, पुरख अकाल इक्क अख्वांयदा। त्रैगुण माया रक्खी छाया, लक्ख चुरासी पड़दा पांयदा। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर जुग जुग आपणा भेव खुलाया, गुर पीर अवतार साध सन्त मात घलांयदा। आपणे भाणे सर्ब रखाया, हुक्मी हुक्म आप चलांयदा। निउँ निउँ सीस रहे झुकाया, पंज तत्त चोला जो हंढांयदा। शब्द अनादी विच टिकाया, गुर गुर दे बुझांयदा। आपणा आप हरि आपणे धाम वसाया, लेखा लेख ना कोए वखांयदा। नौ सत्त ना कल कोए वण्ड वण्डाया, अकल कल धारी आप हो जांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर वेख वखाया, कलिजुग अन्तिम भेव चुकांयदा। निरगुण रूप निहकलंक जामा पाया, जागरत जोत इक्क जगांयदा। तुरीआ राग इक्क सुणाया, सुपन सखोपत जागृत ना कोए मनांयदा। आपणा भेव आप खुलाया, गुर पीर अवतार बेअन्त बेअन्त बेअन्त कह कह सीस सर्ब नवांयदा। सचखण्ड दुआरा लोकमात वखाया, सोलां कला पन्ध मुकांयदा। सम्मत सोलां चढ़ के आया, गढ़्ह हँकारी आप तुड़ांयदा। धुर दरबाना सत्त रंग निशाना फड़ के आया, लोकमात आप चढ़ांयदा। सोहँ अक्खर एका पढ़ के आया, लक्ख चुरासी आप पढ़ांयदा। आपणी जोती आपे सड़ के आया, त्रैगुण माया ना अग्न लगांयदा। सचखण्ड निवासी सचखण्ड दुआरे वड़ के आया, आप आपणा बंक खुलांयदा। आपणा भाणा आपणे हथ्थ ते धर के आया, ना कोई मेटे मेट मिटांयदा। आपणा खण्डा आपे फड़ के आया, तिक्खी धार ना कोए वखांयदा। पंचम मुख ताज सीस आपणे धर के आया, लोकमात आप
❋
❋
उपजांयदा। साढे तिन्न हथ्थ सिँघासण उप्पर चढ़ के आया, पुरख अकाल वेस वटांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव करोड़ तेतीसा सुरपति राजा इंद राह विच आपे फड़ के आया, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेस वटांयदा। निरगुण घड़या पंचम मुख ताज, आदि आदि हरि वड्याईआ। धुर दरगाही सच्चा राज, हरि करे सच शहनशाहीआ। कलिजुग अन्तिम रचया काज, नौ नौ चार दए गवाहीआ। आपणी शब्द अगम्मी मार वाज, आप आपणा हुक्म सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वक्त सुहाईआ। वक्त सुहावणा पुरख अकाल, लोकमात वज्जी वधाईआ। हरिजन साचे वेखे लाल, दीन दयाल दया कमाईआ। चरन चुम्मे काल महांकाल, दर बैठन सीस नवाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव होयण बेहाल, नेत्र रो रो नीर वहाईआ। करोड़ तेतीस ना मिले कोई दलाल, बेड़ा पार ना कोए कराईआ। पुरख अबिनाशी चली अवल्लड़ी चाल, वेद कतेब भेव ना राईआ। कोटन कोटि साध सन्त घालणा गए घाल, लेखा लिख ना सके राईआ। नानक कबीरे ल्या भाल, सचखण्ड वज्जी वधाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल निराल, पुरख अबिनाशी आप कराईआ। पहलों फड़या सिँघ पाल, आप आपणे अंग लगाईआ। दूजे वजाया साचा ताल, पूत सपूता वेख वखाईआ। पुत पोतरे देवे सच्चा धन माल, नाम खजाना इक्क वखाईआ। लगे फल सचे डाल, लोकमात आप महिकाईआ। गोबिन्द तेरी काया माटी खाल, काया उडदी दिसे शाहीआ। तेरा होया ना विंगा वाल, घोड़े चढ़या साचा माहीआ। पुरख अबिनाशी ल्ए भाल, लोआं पुरीआं वेख वखाईआ। दुष्ट दमन घाली घाल, सप्त सरिंग हेम कुण्ट फोल फुलाईआ। सत्त रंग निशाना तेरे हथ्थ फड़ाए दीन दयाल, लोकमात दए चढ़ाईआ। एका रंग रंगाए शाह कंगाल, राज जोग इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, अगला लेखा आपणा बन्द रखाईआ।
७ फग्गण २०१६ बिक्रमी तारा सिँघ दे घर पिण्ड चम्बल जिला अमृतसर
हरि सतिगुर सच्चा पातशाह, रूप रंग ना कोए जणाईआ। पुरख अबिनाशी दाता बेपरवाह, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। आदि जुगादी इक्क मलाह, आपणा वेस वटाईआ। एकँकारा सिफ्त सलाह, महिमा गणत गणी ना जाईआ। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह, हरि पुरख निरँजण सहिज सुखदाईआ। वसणहारा साचे थाँ, सचखण्ड बैठा सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सचा इक्क अख्वाईआ। सतिगुर सचा एकँकार, इक्क इकल्ला हरि अख्वांयदा। जुगा जुगन्तर खेल अपार, जुग करता आप करांयदा। निरगुण सरगुण साची धार, सति पुरख निरँजण आप चलांयदा।
❋
❋
दो जहानां इक्क आधार, एका बन्धन पांयदा। लोकमात लै अवतार, लक्ख चुरासी वेख वखांयदा। भगतन करे इक्क प्यार, आप आपणी बूझ बुझांयदा। सन्तन मेला धुर दरबार, दर घर साचा इक्क सुहांयदा। गुरमुख सज्जण ल्ए उभार, आप आपणा मेल मिलांयदा। गुरसिख नईया जाए तार, आपणा बेड़ा आप चलांयदा। खेले खेल विच संसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा भेव ना आंयदा। सतिगुर पूरा हरि भगवन्त, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। हरिजन मेले साचे सन्त, आप आपणे रंग रंगाईआ। गुरमुख बणाए आपणी बणत, आप आपणा भेव खुलाईआ। गुरसिख रलाए साची संगत, सगला संग आप निभाईआ। दूसर दर ना जाए मंगत, गुर पूरे इक्क वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वड वडा शहनशाहीआ। शहनशाह हरि वड सुल्तान, महिमा अपर अपारया। वसणहारा सच मकान, थिर घर वासी कर पसारया। देवणहारा एका दान, एकँकारा आप अख्वा रिहा। साचा खेल श्री भगवान, भगतन आपणा वेस वटा ल्या। शब्द अनादी इक्क ज्ञान, वड धनाडी आप धरा ल्या। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खला ल्या। सतिगुर पूरा हरि भगवाना, अवर ना कोए दसांयदा। गुर गुर रूप विच जहाना, आपणा मेल मिलांयदा। गुरमुख करे जगत प्रधाना, शब्द शब्दी नाद वजांयदा। गुरसिखां बख्शे चरन ध्याना, चातिक तृखा आप बुझांयदा। जुगा जुगन्तर देवे धुर फ़रमाना, शब्द अगम्मी बोल सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे रंग रंगांयदा। सतिगुर पूरा शब्द भण्डार, गुर गुर झोली आप भराईआ। गुर गुर पूरा बण वरतार, गुरमुखां देवे थाउँ थाईंआ। गुरमुख साचा बोल जैकार, गुरसिख सज्जण ल्ए उठाईआ। गुरसिख निउँ निउँ करे सदा निमस्कार, दर साचे सीस झुकाईआ। लोकमाती खेल न्यार, निरगुण सरगुण आप कराईआ। कमलापाती मीत मुरार, पीत पीतम्बर आप सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तख्त ताज इक्क सुहाईआ। तख्त ताज हरि नरायण, निरगुण आपणा आप सुहांयदा। गुर गुर बख्शे एका नैण, आप आपणी अक्ख वखांयदा। गुरमुखां चुकाए लहिणा देण, जुग जुग मार्ग आपे लांयदा। गुरसिख बणाए साक सज्जण सैण, बंस सरबंस वेख वखांयदा। धाम इक्ट्ठे एका बहण, दर घर साचा इक्क वसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेस वटांयदा। सतिगुर सच्चा हरि निरँकार, घर साचे सोभा पांयदा। सतिगुर पूरा बण संसार, निरगुण सरगुण रूप वटांयदा। गुरमुखां देवे शब्द आधार, निरगुण बाती जोत जगांयदा। गुरसिखां दर बणे भिखार, एका अल्फ़ी गल हंढांयदा। आवे जावे वारो वार, जुग जुग आपणा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शाहो भूप आप अख्वांयदा। शाहो भूप हरि सिक्दार, दरगाह
❋
❋
साची आप सुहाईआ। सतिगुर पूरा बण चोबदार, लोकमात सेव कमाईआ। गुरमुखां वाजा रिहा मार, सोए लोकमात उठाईआ। गुरमुखां फड़ फड़ बाहों दए उठाल, आलस निन्दरा दए मिटाईआ। लक्ख चुरासी विच्चों भाल, जम की फाँसी फंद कटाईआ। शब्द सरूपी बण दलाल, जगत विचोला बेपरवाहीआ। एका दस्से राह सुखाल, मार्ग पन्थ आप वखाईआ। आपणी घालन आपे घाल, गुरसिखां पूरन घाल कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेला सहिज सुभाईआ। सतिगुर पूरा हरि बलवान, बलधारी आप अख्वांयदा। सचखण्ड वसे सच मकान, थिर घर आपणा आसण लांयदा। सति वखाए इक्क निशान, सच निशाना आप झुलांयदा। तख्त ताज श्री भगवान, आप आपणा वेख वखांयदा। आपे बैठा साचा काहन, आप आपणा दर सुहांयदा। आपे देवे धुर फ़रमान, आप आपणा हुक्म अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भूषन आप सुहांयदा। आपणा भूषन हरि निरँकार, आपे आप बणाईआ। आपणे घर कर त्यार, आपे वेख वखाईआ। आपे तागा सूत्र वट चाढ़े गिरवर गिरधार, गहर गम्भीर वड्डी वड्याईआ। आपे ताणा तणे अपर अपार, आपे पेटा देवे पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा बस्त्र आप उपाईआ। आपणा बस्त्र कर त्यार, हरि हरि वेख वखांयदा। आपे सीवे सीवणहार, साची सूई आप चलांयदा। लेखा जाणे एकँकार, दूसर दिस किसे ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची धार आप चलांयदा। सत्त रंग सति करतार, सति सतिवाद बणाईआ। आपणी वण्ड वण्डे बेऐब परवरदिगार, बारां बारां मूल चुकाईआ। एका दूजा कर प्यार, अठ्ठ चार वेख वखाईआ। चार मुख खोल्ह किवाड़, अठ्ठ तत्त दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची अल्फ़ी आप बणाईआ। साची अल्फ़ी हरि मेहरवान, आपणी आप बणांयदा। सत्त रंग वखाए इक्क निशान, बारां बारां जोड़ जुड़ांयदा। सचखण्ड दुआर कर परवान, आपणा हुक्म आप जणांयदा। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी सुत्ता रिहा बण अञ्याण, लोकमात ना फेरा पांयदा। कलिजुग अन्तिम हो प्रधान, निरगुण आपणा रूप वटांयदा। खेले खेल दो जहान, खेलणहारा दिस ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी किरपा कर, आपणी अल्फ़ी आप उपांयदा। एका अल्फ़ी हरि हरि उलफ़त, महिमा गणत गणी ना जाईआ। लेखा जाणे ना कोई नबी रसूल उम्मत, अमाम अमामा वड वड्याईआ। आपे वदी सुदी जाणे आपणा सम्मत, गहर गम्भीर भेव ना राईआ। आपे आदि आपे अन्त, हरि भगवन्त खेल खलाईआ। आप उठाए साचे सन्त, साची सिख्या इक्क सिखाईआ। आपे गुरमुख मणीआ बणे मंत, नाम नामा आप दृढ़ाईआ। आपे गुरसिख उपजाए विच्चों जंत, जागरत जोत कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तन शंगार इक्क वखाईआ।
❋
❋
निरगुण आपणा वेस वटाउणा, कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा। सत्त रंग निशाना इक्क चढ़ाउणा, लोकमात फेरा पांयदा। सीस ताज इक्क रखाउणा, दर घर साचा इक्क वड्यांअदा। बस्त्र तन इक्क छुहाउणा, चुरासी कलीआं वेख वखांयदा। सत्त बारां जोड़ जुड़ाउणा, रंग रंगीला रंग रंगांयदा। साढे तिन्न हथ्थ लम्बा मिण कराउणा, वध घट ना कोए बणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी खेल खिलांयदा। साढे तिन्न हथ्थ अल्फ़ी गल हरि पा, लोकमात वेख वखाईआ। एका अल्फ़ दए पढ़ा, निरगुण सरगुण बेपरवाहीआ। ऐन अक्ख दए खुला, गैन ग़फलत ना कोए रखाईआ। नुक्ता नून दए मिटा, सीस मुख आप उठाईआ। आपणी तरमीम आपे दए करा, आपणा लेखा आप जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका अल्फ़ी तन शंगार, खेले खेल पुरख करतार, लक्ख चुरासी वेख वखाईआ। लक्ख चुरासी साची डोर, हरि शब्दी शब्द बंधांयदा। वसणहारा अन्ध घोर, जोत उजाला रूप वटांयदा। सति सतिवादी चढ़या घोड़, शाह सवार नाउँ धरांयदा। लोआं पुरीआं रिहा दौड़, ब्रह्मण्डां खण्डां फेरा पांयदा। गुरमुखां बुझाए लग्गी औड़, अमृत मेघ इक्क बरसांयदा। वेखणहारा मिट्ठा कौड़, कौड़ा रीठा आप भनांयदा। कलिजुग अन्तिम गया बौहड़, गुर गोबिन्द मेला आप मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अल्फ़ी हरि करतार, आपणी आप बणांयदा। अल्फ़ी तन शंगार, त्रैगुण तत्त मिटाईआ। खेले खेल अगम्म अपार, ब्रह्म मति करे कुड़माईआ। चार वरनां इक्क अधार, पुरख अकाल आप दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पहली चेत्र कलिजुग खेत्र आपणे नेत्र वेख वखाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा नाउँ धराईआ।