७ फग्गण २०१६ बिक्रमी सोहण सिँघ दे घर तरन तारन
हरि बाढी छन्न छुहंदड़ा, चार दीवार ना कोए रखाईआ। आपणी सेवा आप कमंदड़ा, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। साचा रंग इक्क रगंदड़ा, रंग रंगीला मोहण माधव साचा माहीआ। सति दरवाजा इक्क खुलंदड़ा, आप आपणा दर समझाईआ। दीपक जोत इक्क जगंदड़ा, जोती नूर नूर रुशनाईआ। साचा धाम आप सुहंदड़ा, सोभावन्त बेपरवाहीआ। साचा खेल आप खलंदड़ा, एकँकारा दिस ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर एका एक बुझाईआ। साचा बाढी हरि पुरख सुल्तान, आपणी बणत बणांयदा। सचखण्ड बणाए सच मकान, सच सिँघासण आप वछांयदा। साची सेजा कर परवान, दर घर साचे आप सुहांयदा। उप्पर बैठ नौजवान, निरगुण आपणा धाम सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि,
❋
❋
आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वास धरांयदा। साचा बाढी सच्चा शाह, घर साचे सच सुहांयदा। तख्त ताज इक्क बणा, आप आपणे मन्दिर डांहयदा। चारे कूटां वेख वखा, दहि दिशा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी सेव कमांयदा। साचा बाढी सच सिँघासण, हरि साचा सच उपजाईआ। आप बणाए पुरख अबिनाशन, परम पुरख बेपरवाहीआ। सच दुआरे आप टिकाए ना कोई पृथ्मी ना आकासण, पावा चूल ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा सूत्र आपे लाईआ। आपणा सूत्र आपे ला, हरि आपे वेख वखांयदा। आपे बणया बेपरवाह, आपे चीर चरांयदा। आपे वण्डी देवे पा, आपणा हिस्सा आप वण्डांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा तख्त आप सुहांयदा। आपे रक्ख तिक्खा आरा, आपणी धार चलांयदा। आपे चीरे चीरनहारा, सिध्धा चीर इक्क वखांयदा। आपे फड़ सच कुहाढ़ा, आपणी हथ्थीं आप लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा बाढी दिस ना आंयदा। साचा बाढी उठ बलवान, आपणा भार उठांयदा। सच लगाए इक्क निशान, सच निशाना इक्क वखांयदा। आर पार करे ध्यान, अद्धविचकार ना मुख छुपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी खेल खिलांयदा। सच सिँघासण आपे ठोक, हरि साचा सोभा पांयदा। आप रखाए उप्पर चौदां लोक, लोआं पुरीआं चरनां हेठ दबांयदा। उप्पर बैठ पढ़े सलोक, सो पुरख निरँजण आपे गांयदा। हँ ब्रह्म ना सके कोए रोक, रोकणहारा दिस ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मन्दिर इक्क सुहांयदा। सच सिँघासण साचे मन्दिर, हरि साचा सच सुहांयदा। साढे तिन्न तिन्न रक्खे अंदरे अंदर, त्रैलोक भेव ना आंयदा। ताणा पेटा डूँग्घी कंदर, गहर गम्भीर आप उँणांयदा। बन्द किवाड़े मार जंदर, दर घर साचे आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा बाढी खेल खिलांयदा। साचा बाढी परवरदिगार, तख्त ताज सुहांयदा। नूर नुराना हो उज्यार, शाह सुल्ताना आसण लांयदा। आपणा लेखा आप विचार, लेखा लेखे विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अगम्म अथाह बेपरवाह सिफ्त सलाह आप जणांयदा। सच सिँघासण सोभावन्त, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा। हरि पुरख निरँजण एका कन्त, घर साचे मंगल गांयदा। एकँकारा होए मंगत, आदि निरँजण संग रखांयदा। श्री भगवान चाढ़े रंगत, पुरख अबिनाशी आप उठांयदा। पारब्रह्म आदि जुगादि ना होए भंगत, जुगा जुगन्तर खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बाढी पुरख करतार, ब्रह्मा विष्न शिव लक्ख चुरासी घड़नेहार, घड़ भन्ने बेपरवाहीआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी खेल न्यारा, जुगा जुगन्तर मात अवतारा, भगतन करे सच प्यारा, दूत दुष्ट दर दुरकाईआ।
❋
❋
१४ फग्गण २०१६ बिक्रमी दिल्ली दरबार विच लिख्त होई पहाड़ गंज
गली नं ७ मुलतानी ढांडा मकान नं ९७८९
पीत पीतम्बर सोहे सीस, सो पुरख निरँजण वड वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण हरि जगदीस, एकँकारा भेव ना राईआ। आदि निरँजण बीस इकीसा, राग छतीस भेव ना राईआ। श्री भगवान तीस बतीस, रसना जेहवा ना सके गाईआ। अबिनाशी करता इक्क हदीस, आदि जुगादी आप चलाईआ। पारब्रह्म निरगुण आपणा पीसण पीस, सेवक साची सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला खेल खिलाईआ। पीत पितम्बर हरि भगवान, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा। सच सुअम्बर दो जहान, हरि पुरख निरँजण आप करांयदा। एकँकारा नौजवान, आप आपणा सगन मनांयदा। आदि निरँजण जोत महान, नूर नुराना डगमगांयदा। अबिनाशी करता कर ध्यान, आप आपणा बल धरांयदा। श्री भगवान खेल महान, खेल आपणा आप खिलांयदा। पारब्रह्म प्रभ हो प्रधान, सचखण्ड साचे सोभा पांयदा। सति सतिवादी सति विधान, सति सरूपी आप बणांयदा। आपे सखी आपे काहन, आप आपणा मंगल गांयदा। आपे शाह भूप राज राजान, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। आपे तख्त ताज वेखे मार ध्यान, थिर घर वासी वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। पीत पीतम्बर हरि भगवन्त, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। सो पुरख निरँजण साचा कन्त, हरि पुरख निरँजण ल्ए प्रनाईआ। एकँकारा एका चाढ़े रंग बसन्त, अजूनी रहित आप रंगाईआ। आदि निरँजण आदि अन्त, आप आपणा दीप जगाईआ। अबिनाशी करता खेल बेअन्त, अगम्म अगम्मड़ा कार कमाईआ। श्री भगवान सोभावन्त, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा वेस धराईआ। पीत पीतम्बर निरगुण धार, पुरख अकाल वेख वखांयदा। सो पुरख निरँजण हो त्यार, हरि पुरख निरँजण मेल मिलांयदा। एकँकारा कर प्यार, आप आपणा संग रखांयदा। आदि निरँजण हो उज्यार, सति सरूपी डगमगांयदा। पुरख अबिनशी बण भिखार, दर आपणे मंग मंगांयदा। श्री भगवान हो त्यार, साची भिच्छया झोली पांयदा। पारब्रह्म प्रभ बण वरतार, आपणी झोली आप भरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, थिर घर साचा वेख वखांयदा। पीत पीतम्बर हरि भगवान, हरि जू हर घट आप सुहांयदा। सो पुरख निरँजण वड मेहरबान, हरि पुरख निरँजण वेख वखांयदा। एकँकारा खेल महान, आदि निरँजण आप खिलांयदा। श्री भगवान बन्न्हे गान, पुरख अबिनाशी वेख वखांयदा। पाहब्रह्म प्रभ चतर सुघड़ सयान, आपणा लेखा आप चुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर सुहञ्जणा इक्क सुहांयदा। पीत पीतम्बर
❋
❋
हरि नरायण, निरगुण आपणा आप उपजाईआ। सो पुरख निरँजण बणे साक सज्जण सैण, हरि पुरख निरँजण सज्जण मेल मिलाईआ। एकँकारा वेखे आपणा नैण, आदि निरँजण संग रखाईआ। अबिनाशी करता चुकाए लहण देण, श्री भगवान आपणी वस्त आप उठाईआ। पारब्रह्म प्रभ एका धाम अकट्ठे बहण, निरगुण निरगुण विच समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, थिर घर साचे वड वड्याईआ। थिर घर साचा हरि सुहावणा, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा। हरि पुरख निरँजण खेल खिलावणा, एकँकारा रंग रंगांयदा। आदि निरँजण डगमगावणा, अबिनाशी करता रूप वटांयदा। श्री भगवान संग रखावणा, पारब्रह्म नाउँ धरांयदा। सचखण्ड दुआरा इक्क सुहावणा, छप्पर छन्न ना कोई वखांयदा। साचा तख्त इक्क विछावना, आसण सेज ना कोई हंढांयदा। साचा काहन इक्क अख्वावना, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पुरख अकाला दीन दयाला, घर साचा आप सुहांयदा। थिर घर साचा उच्च महल्ला, सो पुरख निरँजणा आप सुहाईआ। हरि पुरख निरँजण बैठ इक्क इकल्ला, एकँकारा सोभा पाईआ। आदि निरँजण दीपक बला, अबिनाशी करता कर रुशनाईआ। श्री भगवान आपणा आसण आपे मल्ला, पारब्रह्म दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच समग्री साची रास, घर मन्दिर आप टिकाईआ। साची रास पुरख करतार, करनी करता आप उपजांयदा। साचे मन्दिर बैठ निरँकार, सचखण्ड साचा आप सुहांयदा। थिर घर दीपक कर उज्यार, रूप अनूप डगमगांयदा। सच सिँघासण बैठ सच्ची सरकार, हुक्मी हुक्म आप चलांयदा। निरगुण निरगुण कर प्यार, नारी कन्त रूप वटांयदा। बण विचोला सिरजणहार, घर घर विच फेरे पांयदा। मेल मिलावा कन्त भतार, नर नरायण रंग रंगांयदा। साची सखीआं मंगलचार, अजूनी रहित आप करांयदा। आपे गाए गावणहार, दूसर कोए ना संग वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी एकँकारा खेल अपारा, निरगुण धारा आप चलांयदा। निरगुण धार सति सरूप, सो पुरख निरँजण आप चलाईआ। हरि पुरख निरँजण चारे कूट, एकँकारा दहि दिशा वेख वखाईआ। आदि निरँजण आपणे नूर आपे फुट, नूरो नूर करे रुशनाईआ। अबिनाशी करता उच्च महल्ल अटल मुनार चढ़े्ह चोट, सच सिँघासण आसण लाईआ। श्री भगवान वेस वटाए कोटन कोट, कोटन कोटि भेव ना राईआ। पारब्रह्म सच लगाए आपणी चोट, सति नगारा इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पुरख अगम्मा ना मरा ना कदे जम्मा, आवण जावण खेल खलाईआ। आवण जावण हरि करतार, आपणा खेल खिलांयदा। सचखण्ड निवासी एकँकार, अकल कल आप वरतांयदा। थिर घर बैठ सचे दरबार, सच सुल्ताना नाउँ धरांयदा। सच तराना गाए आपणी वार, नाद अनादी गीत अल्हांयदा। सुत
❋
❋
दुलारा कर त्यार, पूत सपूता नाउँ वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे रंग रंगांयदा। रंग रंगीला हरि हरि मीत, सो पुरख निरँजण वड वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण सति अतीत, घर साचे सोभा पाईआ। एकँकारा वसे धाम अनडीठ, दिस किसे ना आईआ। आदि निरँजण आप आपणा आपे जीत, घर आपणे सोभा पाईआ। पुरख अबिनाशी हस्त कीट, आप आपणा रूप वटाईआ। श्री भगवान साची रीत, सचखण्ड साचे आप चलाईआ। पारब्रह्म वसणहारा सच मसीत, थिर घर साचा इक्क सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जागरत जोत करे रुशनाईआ। पीत पीतम्बर निरगुण ताज, पुरख निरँजण आप बणांयदा। आदिन आदि रचया काज, अन्त मध ना कोए वखांयदा। आपणा साजण आपे साज, सच सिँघासण आप विछांयदा। आपे बणया राजन राज, आप आपणा आसण लांयदा। आप आपणी मार आवाज, दर दरबान आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेख वखांयदा। वेखणहारा पुरख समरथ, दूसर अवर ना कोई जणांयदा। आपणी महिमा जाणे अकथ, कथनी कथ ना कोए सुणांयदा। खेले खेल आपणे घाट, सच दुआरा वेख वखांयदा। आपे अंदर वड़या आन बाट, आप आपणा रूप प्रगटांयदा। आपे सोया आपणी खाट, आप आपणा बिरध धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा भेव खुलांयदा। भेव अवल्ला हरि भगवान, आपणा आप खुल्हाईआ। निरगुण जोत नूर महान, आदि जुगादि डगमगाईआ। आपे जाणे आपणा सच निशान, आप आपणे रंग रंगाईआ। वसणहारा सचखण्ड मकान, चार दीवार ना कोए बणाईआ। ना कोई रवि ससि दिसे सूरज चन्न भान, मंडल मंडप ना कोए वखाईआ। पृथ्मी आकाश गगन मंडल ब्रह्मण्ड खण्ड ना कोए निशान, उत्भुज सेत्ज जेरज अंड ना कोए वड्याईआ। शब्द धुन ना कोए ज्ञान, नाम नामा ना कोए सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा बंक वखाईआ। बंक दुआरा हरि सुहञ्जणा, एका एक उपाया। सो पुरख निरँजण आदि निरँजणा, हरि हरि बैठा आसण लाया। एकँकारा घर साचे बह बह सजणा, साचा तख्त आप वड्याईआ। आप कराए आपणा मजणा, अबिनाशी करता नाउँ धराया। श्री भगवान ना घड़या ना भज्जणा, ना मरे ना जाया। पारब्रह्म आपणे मन्दिर आपे बह बह सजणा, थिर घर साचा इक्क सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सच पीतम्बर आप उपाया। सच पीतम्बर साची धार, परम पुरख आप उपजाईआ । सच प्रीतम कर प्यार, परम पुरख वेख वखाईआ। सच सच घर सच शंगार, सच साचा आप कराईआ। सच पुरख हरि साची नार, सच सच करे कुड़माईआ। सच मन्दिर सच घर बार, सच अंदर वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा इक्क वसाईआ। घर
❋
❋
वसाए हरि पुरख अगम्मड़ा, एका वेस वटांयदा। कीमत कोए ना पाए दमड़ी दमड़ा, हट्टो हट्ट ना कोए विकांयदा। वसणहारा बिन नाड़ी चमड़ा, त्तत्व तत्त ना कोए जणांयदा। मात पित ना अम्मी अम्मड़ा, बाल गोद ना कोए उठांयदा। करे खेल अगम्म अगम्मड़ा, आप आपणी खेल खिलांयदा। साचा थान इक्क सुहंदड़ा, सचखण्ड साचे आसण लांयदा। सच सिँघासण जोत जगंदड़ा, नूरो नूर नूर रुशनांयदा। शाहो भूप रूप वटंदड़ा, महिमा रूप ना कोए गणांयदा। हुक्मी हुक्म आप सुणंदड़ा, धुर फ़रमाना आप अल्हांयदा। चारों कुण्ट वेख वखंदड़ा, दहि दिशा फेरी पांयदा। शब्द सुत इक्क उठंदड़ा, आप आपणे मार्ग लांयदा। तख्त ताज इक्क वखंदड़ा, दो जहानां खेल खिलांयदा। सत्त रंग साची धार वहंदड़ा, सति सतिवादी आप रंगांयदा। पंचम मुख खोल्ह खुलंदड़ा, आप आपणा ढोला गांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निरगुण मेल मिलांयदा। निरगुण मेला बेपरवाह, हरि साचा आप कराईआ। सो पुरख निरँजण बण मलाह, हरि पुरख निरँजण सेव कमाईआ। एकँकारा दए सलाह, आदि निरँजण भैणा भाईआ। अबिनाशी करता फड़ाए बांह, श्री भगवान आप उठाईआ। पारब्रह्म वेखे साचा थाँ, थिर घर साचा इक्क वखाईआ। सचखण्ड निवासी करे सच न्याँ, निरगुण मीता हुक्म सुणाईआ। पीत पीष्तम्बर आप बणा, आप आपणे हथ्थ उठाईआ। सच सुअम्बर वेख वखा, आप आपणा नैण लगाईआ। कागद कलम ना लिखे शाह, लिखणहारा कोए दिस ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची वस्त आप उपाईआ। साची वस्त सच अनमोल, हरि साचा आप उपांयदा। कोए ना सके कंडे तोल, कीमत करता ना कोए वखांयदा। आपणा अक्खर आपे बोल, शब्द शब्दी आप उपांयदा। आपणी जोती आपे मौल, आप आपणा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा। खेल खिलंदड़ा हरि सुल्तान, तख्त ताज वड्याईआ। आदि जुगादी नौजवान, ना मरे ना जाईआ। सति सतिवादी सति निशान, सति पुरख निरँजण आप झुलाईआ। दो जहानां निगहबान, दूई द्वैती ना कोए रखाईआ। आपे जाणे आपणा धुर फ़रमान, आपणे भाणे आप समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी वस्त आप उठाईआ। आपणी वस्त साची रास, सो पुरख निरँजण आप उठांयदा। हरि पुरख निरँजण वसे पास, एकँकारा संग निभांयदा। आदि निरँजण कर प्रकाश, अन्ध अन्धेर गवांयदा। श्री भगवान सर्ब गुणतास, अबिनाशी करता आस पुजांयदा। पारब्रह्म पावे रास, आपणा मंडल आप सुहांयदा। निरगुण रूप शाहो शाबास, साची रचना वेख वखांयदा। ना कोई पृथ्मी ना आकास, मंडल मंडप ना कोए जणांयदा। आदि जुगादि ना कोए विनास, अबिनाशी करता आप अख्वांयदा। आपणे मन्दिर कर कर वास, थिर घर साचा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप
❋
❋
आपणी किरपा कर, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। हुक्मी हुक्म सच दरबार, हरि साचा सच सुणाईआ। आपे बण बण चोबदार, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। आपे होए ख़बरदार, आलस निन्दरा ना कोए रखाईआ। आपे अंदर फिरे बाहर, गुप्त ज़ाहर वड वड्याईआ। आपे पुरख आपे नार, कन्त कन्तूल आप हो जाईआ। आपे पूत सपूता बण सुत दुलार, आप आपणी कुक्ख सुहाईआ। आपे बह बह करे प्यार, आप आपणा मेल मिलाईआ। आपे वणज वणजारा करे वपार, आप आपणा हट्ट खुलाईआ। आपे वस्त रक्खे हरि अपर अपार, रूप रंग ना कोए जणाईआ। आपे घाड़न घड़े सच्चा सुन्यार, आपणी कुठाली आपे ताईआ। आपे सुहागा देवे डार, आपे सोना कंचन रूप वटाईआ। आपे जड़ती जड़े करतार, निरगुण निरगुण विच टिकाईआ। आपे बण सच सिक्दार, शाह सुल्तान आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अलक्ख अलक्खना अलक्ख जगाईआ। अलक्ख निरँजण बोल अलक्ख, दर घर साचा मंग मंगांयदा। सचखण्ड निवासी हो प्रतक्ख, आप आपणा रूप वटांयदा। आपणी कीमत आपे पाए करोड़ लक्ख, लिख्या लेख ना कोई जणांयदा। आप आपणे नालों कर कर वक्ख, आप आपणी सेव कमांयदा। आपणे चरना उप्पर जाए ढट्ठ, आपे फड़ फड़ गले लगांयदा। आपे खेल पुरख समरथ, आप आपणा हथ्थ रखांयदा। आपे महिमा अकथना अकथ, अकथ कहाणी आप जणांयदा। आपे आपणा चलाए आप रथ, रथ रथवाही नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रंग रंगांयदा। आपे रईयत आपे राजा, शाहो भूप आप अख्वाईआ। आपे सीस पहने ताजा, आपे कफ्नी आपणी आप हंढाईआ। आपणे गल पाए अल्फी मारे वाजा, आपे बणया वड्डा शहनशाहीआ। आपे चारों कुण्ट फिरे भाजा, आदि जुगादि वेख वखाईआ। आपे अश्व चढ़े साचे ताजा, आप आपणा आप दृढ़ाईआ। आपे हो ग़रीब निवाजा, आपणी आसा पूर कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पीत पीतम्बर इक्क वखाईआ। पीत पीतम्बर सीस रक्ख, रक्खणहारा आप अख्वांयदा। आपणा लेखा आपे लिख, आपणी गिणती आप गिणांयदा। आपणा मार्ग आपे दस्स, आप आपणा भेव खुलांयदा। आपणे अंदर आपे वस, आप आपणी बूझ बुझांयदा। आपणे हुक्मे आपे नस्स, हुक्मी हुक्म आप चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शाह सुल्तान नाउँ धरांयदा। शाह सुल्तान वड राजन राजा, तख्त ताज बराजया। सीस सुहाए साचा ताजा, लेखा जाणे वड वड महाराजया। आपणे आसण बह बह आपणा रचया आपे काजा, आपे रक्खणहारा लाजया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पारब्रह्म देवे एका दाजया। पारब्रह्म उठ जाग, सो पुरख निरँजण आप जगाईआ। मेरा नाउँ तेरा राग, तेरा राग मेरी शनवाईआ। मेरी धुन तेरा साज, मेरी अलक्ख जगाईआ। जोती जोत सरूप
❋
❋
हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी तार हिलाईआ। सो पुरख निरँजण सच सितार, आपणी वेख वखांयदा। हरि पुरख निरँजण हो त्यार, आपणा पड़दा आपे लांहयदा। एकँकारा नैण उग्घाड़, प्रतक्ख रूप वटांयदा। आदि निरँजण सच अखाड़, घर साचे आप वखांयदा। अबिनाशी करता सांझा यार, मीत मुरारा मेल मिलांयदा। श्री भगवान खेल अपार, स्वांगी आपणा सांग रचांयदा। अबिनाशी करता हो त्यार, सच मृदंग हथ्थ उठांयदा। पारब्रह्म दए अधार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड साचा आप सुहांयदा। पारब्रह्म प्रभ सच मृदंग, आपणे हथ्थ उठाईआ। श्री भगवान इक्क सारंग, सारंग सारंगा इक्क वजाईआ। अबिनाशी करता सच तरंग, तुरीआ धार उडाईआ। आदि निरँजण सूरा सरबंग, सूरबीर वेख वखाईआ। एकँकार कस तंग, आसण सिँघासण इक्क विछाईआ। हरि पुरख निरँजण बैठ पलँघ, आप आपणा नैण उठाईआ। सो पुरख निरँजण उच्च महल्ले आपे लँघ, आप आपणा आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा भेव खुल्हाईआ। सो पुरख निरँजण धुर फुरमाणा, हरि पुरख निरँजण आप जणांयदा। एकँकारा कर ध्याना, अंदर बाहर वेख वखांयदा। आदि निरँजण सत सहाणा, चतर सुघड़ वड वड्यांअदा। श्री भगवान इक्क निशाना, एका नाउँ वखांयदा। अबिनाशी करता गाए गाणा, शब्द अनादी नाद वजांयदा। पारब्रह्म सच मन्ने भाणा, आपणे भाणे आप समांयदा। पारब्रह्म मन्नया साचा भाणा, हरि साचा आप सुणांयदा। पुरख अबिनाशी साचा राणा, घर साचे अदल कमांयदा। आपणा वेस आप वटाना, वेस अनेका आप करांयदा। आपणी जोत आपे डगमगाना, जोती नूरो नूर आप अख्वांयदा। आपे रवि ससि कर प्रधाना, आप आपणा चरन छुहांयदा। चरन कँवल वखाए इक्क ज्ञाना, साचे नेत्र मेल मिलांयदा। आप रखाए पन्ध जिमी अस्माना, आपणी इच्छया आप टिकांयदा। हरि का भेव दिसे ना पाणा, भेव अभेद भेव खुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेस वटांयदा। रवि ससि कर त्यार, पारब्रह्म आप उपजाईआ। आदि निरँजण जोत कर उज्यार, नूर नुराना, विच टिकाईआ। एकँकारा बण सिक्दार, साचा हुक्म सुणाईआ। आदि जुगादी एका धार, आपणे हथ्थ रक्खी वड्याईआ। तीजा लोचण इक्क उग्घाड़, चरन कँवल दरसाईआ। दोए लोचन अपर अपार, नैण मूंद आप वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल बेपरवाहीआ। रवि ससि कर प्रकाश, जोती जोत टिकाया। दोहां विचोला पुरख अबिनाश, दूसर संग ना कोई रखाया। साचे मंडल साची रास, मंडल मंडप नाल रलाया। कोटन कोटि कर कर वास, तार सितार आप हिलाया। गृह गृह मेला विच आकाश, त्रै त्रै दिस ना आया। आपणा कर कर आपे वास, आपणे भाणे आप रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पारब्रह्म प्रभ साची
❋
❋
सेव कमाया। पारब्रह्म प्रभ अंदर वड़, रवि ससि करे रुशनाईआ। आपे अगे रिहा खड़, आपे मुख भवाईआ। आपे उप्पर बैठा चढ़, चरना हेठ दबाईआ। ना कोई सीस ना कोई धड़, पुरख अबिनाशी भेव ना राईआ। ना कोई चोटी ना कोई जड़, साचा बीज ना कोई वखाईआ। दो दो हथ्थीं ना सके कोई फड़, नेत्र नैण ना रहे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, रवि ससि बूझ बुझाईआ। रवि ससि कर पुकार, नेत्र रो रो नीर वहाया। पारब्रह्म तेरी साची धार, जोती नूर नूर रुशनाया। एका किरन इक्क वपार, इक्क इक्क इक्क नाल दए मिलाया। तेरा चरन सच प्यार, सचखण्ड साचे वेख वखाईआ। तेरा मुख सची सरकार, पंचम बह बह नाल सुहाया। अद्धविचकारे खेल अपार, निरगुण आपणा नाउँ उपजाया। आपणा कर बन्द किवाड़, आपणी वस्त विच टिकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, तख्त निवासी पुरख अबिनाशी शाहो शाबासी भेव छुपाया। शाहो शाबासी भेव निराला, सो पुरख निरँजण भेव छुपांयदा। हरि पुरख निरँजण जोत अकाला, अकल कलधारी दिस ना आंयदा। एकँकारा अवल्लड़ी चाला, आदिन अन्ता आप चलांयदा। आदि निरँजण जोत उजाला, हरि गोपाला दिस ना आंयदा। अबिनाशी करता राह सुखाला, निरगुण आपणा रूप वखांयदा। श्री भगवान बण दलाला, थिर घर साचा वेख वखांयदा। पारब्रह्म बण रखवाला, साची सेव कमांयदा। रवि ससि दोवें लाला, लालन लाल आप उपजांयदा। आप उपजाए दया कमाए, नूरी किरन किरन समाईआ। करनी करता किरत कमाए, करनहारा दिस ना आईआ। आपणा नूर नूर रुशनाए, नूरो नूर डगमगाईआ। तख्त ताज हरि इक्क सुहाए, शाह सुल्तान दए वड्याईआ। साचा राज आप कमाए, धुरदरगाही इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच पीतम्बर दए वड्याईआ। सच पीतम्बर पंचम मुख, हरि मुखड़ा मुख सलाहीआ। ना कोई चिंता ना कोई दुक्ख, हरख सोग ना कोए जणाईआ। ना कोई जननी रक्खे कुक्ख, पिता मात ना कोए वड्याईआ। ना कोई तृष्ना ना कोई भुक्ख, त्रैगुण बंध ना कोए बंधाईआ। ना कोई काया ना कोई मुख, रसना जेहवा ना कोए वखाईआ। सचखण्ड निवासी सचखण्ड दुआरे बैठा लुक, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा लेखा लेख वखाईआ। आपणा लेखा लिखणहारा, भेव अभेद रखांयदा। सचखण्ड निवासी हरि निरँकार, थिर घर साचे सोभा पांयदा। सति सरूपी बण सिक्दार, अदल अदालत इक्क वखांयदा। पीत पीतम्बर सोहे दस्तार, दस्तगीर रूप वटांयदा। आपणी इच्छया साचा हार, तन साचे आप लटकांयदा। आपणी भिच्छया भर भण्डार, घर आपणे आप वरतांयदा। आपणी भिच्छया मंगे बण भिखार, आप आपणा फेरा पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड सच दरवाजा, आपे खोल्हे ग़रीब
❋
❋
निवाजा, बह बह आपणा काज रचांयदा। काज रचदंड़ा पुरख सुल्तान, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। आदि पुरख खेल महान, अन्त आपणे हथ्थ रखाईआ। आपणी उपज आप सुल्तान, आप आपणा नाउँ धराईआ। पंचम मुख इक्क ज्ञान, एका पड़दा लाहीआ। एका वेख सच निशान, एका ल्ए उठाईआ। निराकार पाए आन, साकार रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे सीस रखाईआ।
१६ फग्गण २०१६ बिक्रमी भगत सिँघ दे घर अटारसी
अजूनी रहित निरगुण धार, पुरख अकाल वड वड्याईआ। आदि जुगादी एकँकार, इक्क इकल्ला खेल खिलाईआ। निरगुण सरगुण रूप करतार, अनुभव प्रकाश भेव ना राईआ। शाहो भूप वड सिक्दार, तख्त ताज आप सुहाईआ। सुणे सुणाए सुणनेहार, हुक्मी हुक्म आप चलाईआ। सचखण्ड सुहाए सच दुआर, थिर घर आपणा आसण लाईआ। कागद कलम ना लिखणहार, गुर पीर अवतार देण गवाहीआ। जागरत जोत अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर बेपरवाहीआ। नूर नुराना बेऐब परवरदिगार, बेपरवाह आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेस वटाईआ। अजूनी रहित सति सरूप, सति पुरख निरँजण वड वड्याईआ। आदि जुगादी शाहो भूप, जुगा जुगन्तर वेस वटाईआ। ना कोई रंग ना कोई रूप, घट घट बैठा आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा खेल खलाईआ। अजूनी रहित पुरख अकाला, एका रंग समाया। आदि जुगादी दीन दयाला, जुग जुग वेस वटाया। जुगा जुगन्तर खेल निराला, करनी करता आप कराया। सेवा लाए काल महांकाला, अवल्लड़ी चाला आप चलाया। लेखा जाणे आदि शक्ति जोत ज्वाला, हवन हवनी रूप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदिन अन्ता आप अख्वाईआ। आदन अन्ता हरि भगवाना, जुग जुग वड्डी वड्याईआ। खेले खेल दो जहानां, त्रै त्रै लेखा आप चुकाईआ। चौदां चौदां हो प्रधाना, आप आपणा खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणे रंग समाईआ। रंग अवल्ला इक्क इकल्ला, एका इक्क अख्वांयदा। वसणहारा जलां थलां, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूँग्घी कंदर फेरा पांयदा। आदि निरँजण आपणा दीपक आपे बल्ला, तेल बाती ना कोए रखांयदा। सच सिँघासण एका मल्ला, सचखण्ड निवासी सोभा पांयदा। आपे वसे नेहचल धाम अटला, उच्च महल्ल अटल मुनार वखांयदा। करे खेल वल छला, वल छलधारी भेव ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी रचन रचांयदा। रचन रचावणहार
❋
❋
करतार, एका खेल खिलांयदा। आदि जुगादी लै अवतार, जुग जुग वेस वटांयदा। निरगुण सरगुण खेल अपार, खेलणहार आप खलांयदा। बरनां वरनां वसे बाहर, पंज तत्त ना कोए हंढांयदा। घट घट अंदर खेल अपार, कमलापाती आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोती जोत जोत जगांयदा। जागरत जोत हरि जगा, आपणा वेस वटांयदा। निरगुण सरगुण नाउँ रखा, लोकमात वेख वखांयदा। पारब्रह्म प्रभ भेव खुल्हा, ब्रह्म ब्रह्म आप बुझांयदा। विष्नूं मेला सहिज सुभा, शंकर संग रखांयदा। आप आपणा मुख छुपा, आपणी कार आप करांयदा। पड़दा ओहला जगत वखा, जगत विचोला नाउँ धरांयदा। आपणा ढोला आपे गा, साचा बोला आप अल्हांयदा। लक्ख चुरासी तोला एका तोल ल्ए तुला, दूसर कंडा ना कोए उठांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा रूप धरांयदा। आपणा रूप आपे रक्ख, आप आपणे विच टिकाईआ। आपे भाण्डे करे सख, आपे सखणे ल्ए भराईआ। आप आपणे आपे परख, हरिजन साचे मात तराईआ। सति सरूपी मार्ग दस्स, निवण सो अक्खर इक्क पढ़ाईआ। करे कराए कक्खों लक्ख, लक्खों कक्ख आप वखाईआ। सर्बकल आप समरथ, पुरख अकाल वड वड्याईआ। सृष्ट सबाई पाए नथ्थ, लोआं पुरीआं आप उपाईआ। जुगा जुगन्तर रिहा नट्ठ, आप आपणा रथ चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धाम अवल्ला इक्क उपाईआ। धाम अवल्लड़ा हरि निरँकार, आदि जुगादि उपांयदा। खेल करंदड़ा सिरजणहार, साकत निन्दक वेख वखांयदा। भगत वछल हरि मीत मुरार, भगत भगती इक्क वखांयदा। आप आपणी प्रभ किरपा धार, आप आपणा नाउँ धरांयदा। आप आपणे रंग रवे करतार, करनी करता खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, दर घर साचा इक्क सुहांयदा। दर सुहाया सर्ब सुख, हरि सतिगुर आप करांयदा। मेटणहारा तृष्ना भुक्ख, हरिजन साचा आप जगांयदा। उज्जल करे मात मुख, दुरमति मैल धवांयदा। लक्ख चुरासी विच्चों पुट्ट, आपणा बूटा साचा माली आप लगांयदा। अमृत जाम प्याए साचा घुट्ट, दो जहानी हथ्थ किसे ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी धार बंधांयदा। हरिजन साचा हरि रंग राता, सो पुरख निरँजण आप रंगाईआ। हरि पुरख निरँजण पिता माता, एकँकार गुर सहाईआ। आदि निरँजण देवे दाता, श्री भगवान सहिज सुखदाईआ। पुरख अबिनाशी बन्न्हे्ह नाता, चरन प्रीती इक्क सिखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म रखाए उत्तम ज़ाता, ना मरे ना जाईआ। निरगुण बैठा इक्क इकांता, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहाईआ। ना कोई दिवस ना कोई राता, सूरज चन्न ना कोए चढ़ाईआ। शब्द अगम्मी एका गाथा, जुगा जुगन्तर आप चलाईआ। आपे हो त्रैलोकी नाथा, त्रै त्रै आपणा बन्धन पाईआ। आपे पूजा आपे पाठा, निष्अक्खर आपे
❋
❋
करे पढ़ाईआ। आपे तीर्थ आपे ताटा, अठसठ आपणा रूप धराईआ। आपे वसे आन बाटा, आप आपणा वेस वटाईआ। आपे करे पूरा घाटा, पूर्ब लहिणा झोली पाईआ। आपे रक्खे नेड़े वाटा, पिछला पन्ध मुकाईआ। आपे अंगी अंग मिलाता, आदि शक्ति नाउँ धराईआ । आपे बाशक सेजा सुत्ता खाटा, सांगो पांग आप हंढाईआ। आपे वसे काया माटा, लक्ख चुरासी फोल फुलाईआ। आपे भरया अमृत बाटा, सति प्याला हथ्थ उठाईआ। आपे खेले खेल बाज़ीगर नाटा, स्वांगी आपणा स्वांग वरताईआ। आपे सम्मण मूसण बण बण चुक्क ल्याए आटा, आपणी कल आप चलाईआ। वणज वणजारा दर दरबारा आपे बैठा हाटा, आपणा कंडा हथ्थ उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणे रंग रंगाईआ। रंग रतड़ा पुरख अकाल, सो पुरख निरँजण इक्क अख्वांयदा। हरि पुरख निरँजण बण दलाल, एकँकारा मेल मिलांयदा। आदि निरँजण सचखण्ड बैठ सच्ची धर्मसाल, अबिनाशी करता वेख वखांयदा। श्री भगवान वजाए ताल, शब्द अनादी नाद सुणांयदा। पारब्रह्म प्रभ शाह कंगाल, शहनशाह आप अख्वांयदा। आदि जुगादि जुगा जुगन्त सन्त सुहेले गुरू गुर चेले आपे भाल, आप आपणे मेल मिलांयदा। गुरमुख उठाए साचे लाल, पूत सपूता रंग रंगांयदा। दिवस रैण वसे नाल, विछड़ कदे ना जांयदा। भाग लगाए काया माटी खाल, पंज तत्त चोला आप हंढांयदा। फल लगाए साचे डाल, पत डाली आप महिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। लेखा लिखणहार गोबिन्द, दूसर अवर ना कोए वखांयदा। आदि जुगादी गुणी गहिन्द, गहर गम्भीर नाउँ धरांयदा। अबिनाशी करता सागर सिन्ध, साचा अमृत ताल भरांयदा। हरिजन उपजाए आपणी बिन्द, सुत अनादी नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन लेखा आपे लिख, दूसर हट्ट ना किसे विकांयदा। ना कोई हट्ट ना हटवाणा, शिव गद्दी ना कोए हंढाईआ। ना कोई राजान ना कोई राणा, हुक्मी हुक्म ना कोए सुणाईआ। ना कोई बिरध ना बाल दिसे नौजवाना, बलधारी ना कोए वड्याईआ। ना कोई शस्त्र बस्त्र दिसे तीर कमाना, खड़ग खण्डा ना हथ्थ उठाईआ। ना कोई गोपी ना कोई कान्हा, मंडल रास ना कोए वखाईआ। ना कोई सीता ना कोई रामा, जनक सपुत्री ना कोए प्रनाईआ। ना कोई रावण मारे बाणा, तीर कमान ना हथ्थ उठाईआ। ना कोई भेख धरे बल बावण विच जहाना, चार वेद ना कोए पढ़ाईआ। ना कोई शास्त्र सिमरत दए ज्ञाना, सिफ्ती सिफ्त ना कोए सलाहीआ। ना कोई सति सन्तोखी बन्न्हे गाना, धीरज जत ना कोए जणाईआ। इक्क इकल्ला श्री भगवाना, निरगुण आपणा खेल खलाईआ। हरिजन वेखे चतर सुजाना, लख चुरासी फोल फुलाईआ। एका देवे नाम निधाना, धुरदरगाही सच पढ़ाईआ। आत्म अन्तर पद निरबाणा, निर्भय आपणा रूप वखाईआ। दो जहानी साचा
❋
❋
माणा, माण अभिमाना दए गंवाईआ। आप रखाए आपणे भाणा, हरि भाणा वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, पूर्ब लेखा वेख वखाईआ। पूर्ब लेखा हरि चुकावणा, कलिजुग तेरी अन्तिम वार। चौथे जुग भार लाहवणा, त्रैगुण सुत्ता कर पसार। त्रै त्रै लेखा मूल मुकावणा, ब्रह्मा विष्न शिव रहे पुकार। हरिजन तेरा संग निभावणा, तेरी बन्न्ह सीस दस्तार। दो जहाना एका रंग रंगावणा, रंग बसन्ती खिड़ी गुलज़ार। तेरा पीसण पीसा लेखे लावणा, सीस जगदीस कर प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा आपणा वर, वर दाता आप निरँकार।