पुस्तकालयभाग ९

८ चेत २०१७ बिक्रमी बचन सिँघ दे घर पिण्ड काणा कौंटा ज़िला गुरदास पुर

हरि साचे सच घाड़ण घड़या, हरि वड्डा वड वड्याईआ। सो पुरख निरँजण अंदर वड़या, निरगुण आपणा खेल खलाईआ। हरि पुरख निरँजण फड़या लड़या, अंगीकार आप अख्वाईआ। एकँकारा अक्खर पढ़या, निष्अक्खर आप पढ़ाईआ। आदि निरँजण कदे ना सड़या, ना मरे ना जाईआ। श्री भगवान आपणे अग्गे आपे अड़या, आप आपणा बल धराईआ। अबिनाशी करता निर्भय भय आपे करया, गहर गम्भीर बेपरवाहीआ । पारब्रह्म प्रभ बैठा दड़्हया, दर दुआर सुहाईआ। सचखण्ड दुआरा सचखण्ड निवासी बणाए एका सरया, सर सरोवर इक्क सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा रंग वटाया। रंग वटाया पुरख अकाल, सुते प्रकाश अख्वांयदा। लालण लाल जल्वा नूरी जलाल, बेमिसाल आप अख्वांयदा। वसणहारा सचखण्ड सची धर्मसाल, सच मुकाम इक्क वड्यांअदा। सति सरूपी बण दलाल, थिर घर साचे मेल मिलांयदा। खेले खेल दीन दयाल, गोबिन्द गोपाल नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड दुआरा खेल अपारा, निरगुण धारा आप चलांयदा। निरगुण धार खेल अपार, हरि साचा सच वरताईआ। सो पुरख निरँजण हो त्यार, आप आपणा बल धराईआ। आपणी इच्छया भर भण्डार, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। आपणा सुहाए बंक दुआर, एका बंक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण लेखा सहिज सुभाईआ। निरगुण लेखा कंचन रंग, हरि साचे मन्दिर सोभा पांयदा। पारब्रह्म सूरा सरबंग, दिस किसे ना आंयदा। आदि जुगादी आप आपणे लगाए अंग, आपणी सेज आप हंढांयदा। सचखण्ड दुआर मंगे एका मंग, भिच्छया इच्छया वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा आप वड्यांअदा। दर घर साचे हरि हरि वेस, सूही धार चलाईआ। परम पुरख प्रभ हो प्रवेश, निरगुण जोत नूर रुशनाईआ। आदि जुगादी इक्क आदेश, एका एक सीस झुकाईआ। इक्क

❋

❋

इकल्ला रिहा वेख, घर साचे कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे बेपरवाहीआ। बेपरवाह साची धार, सति सफैदी आप वहांयदा। दर घर साचे कर प्यार, हरि हरि साचा सगन मनांयदा। आपणे रंग रवे करतार, आपणी नदरी नदर सुहांयदा। जानणहारा खेल अपार, सचखण्ड निवासी वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा बन्धन पांयदा। बन्धन पाए हरि हरि रूप, पीला रंग वटाईआ। वसणहारा चारे कूट, दहि दिशा फेरा पाईआ। आदि जुगादी सति सरूप, दर घर साचे रिहा सुहाईआ। एका ताणा एका सूत, ताणा पेटा इक्क वखाईआ। आपे जाणे आपणी रुत्त, फुल फुलवाड़ी आप महिकाईआ। आपे होए अबिनाशी अचुत्त, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेख वखाईआ। वेखणहारा बेपरवाह, हरि सज्जण शाह सुल्तानया। नीला रंग ल्ए रंगा, आपणी चोली आप वखानया। आपणे अंग ल्ए लगा, अंगीकार श्री भगवानया। साचा संग ल्ए निभा, दरगाह साची हो परवानया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे वरते आपणे भाणया। आपणा भाणा जाणे साहिब सुल्तान, सति पुरख निरँजण आप जणांयदा। आपे जाणे आपणी आण, आपे हुक्मी हुक्म सुणांयदा। आपे पाए पद निरबाण, निगहबान आप हो आंयदा। आपे करे सच पछाण, आपणी कीमत आपे पांयदा। आप सुहाए सच अस्थान, सच सिँघासण आसण लांयदा। आपणा रंग इक्क पछाण, कालख टिक्का मस्तक लांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति रंग कर त्यार, सचखण्ड जोती धार, सच सिँघासण हरि निरँकार, आपे बैठे सिरजणहार, आप आपणी जोत जगांयदा। सत्त रंग हरि हरि धारा, सो पुरख निरँजण आप चलांयदा। हरि पुरख निरँजण वेखणहारा, नेत्र नैण इक्क उठांयदा। एकँकारा कर पसारा, घर साचे ख़ुशी मनांयदा। आदि निरँजण पावे सारा, गुप्त ज़ाहर रूप अनूप आप दरसांयदा। अबिनाशी करता कर प्यारा, आप आपणा संग निभांयदा। श्री भगवान सच्ची सरकारा, साचा बस्त्र इक्क वखांयदा। पारब्रह्म कर शंगार खोल्हे बन्द थिर घर किवाड़ा, निज डेरा आपे लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सति निशाना हरि भगवाना, घर साचे आप झुलांयदा। सत्त रंग निशाना कर त्यार, सचखण्ड आप झुलाईआ। पंचम मुख सीस दस्तार, हरि साचा आप रखाईआ। सच सिँघासण बैठ निरँकार, हुक्मी हुक्म सुणाईआ। शब्द अगम्मी ल्ए उभार, सुत दुलारा आप उठाईआ। आपणी शक्ती भर भण्डार, सच व्यक्ती इक्क बणाईआ। बूंद रक्ती ना कोए पसार, मात गर्भ ना कोई रखाईआ। कागद कलम ना लिखणहार, लेखा लिखे ना कोई शाहीआ। सचखण्ड वसे आप निरँकार, सच दुआरा सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। साचा तख्त सच सुल्ताना,

❋

❋

हरि साचा कर्म कमांयदा। शब्द नाउँ धर श्री भगवाना, नर हरि नरायण आप अख्वांयदा। धरया वेस साचे कान्हा, साचा मुक्ट सीस टिकांयदा। शब्द अगम्मी पहरे बाणा, दिस किसे ना आंयदा। गाए राग धुन तराना, ताल तलवाड़ा ना कोए वजांयदा। आपे होया जाणी जाणा, आपणी बूझ आप बुझांयदा। आपे देवणहारा माणा, आप आपणा माण रखांयदा। आपे वरते आपणा भाणा, हरि भाणा वड वड्यांअदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे बैठा वड़, सच सिँघासण आसण लांयदा। सचखण्ड दुआरे हरि हरि बराजे, साचे तख्त सुहाया। पुरख अबिनाशी आपणा रचया आपे काजे, आपे वेख वखाया। आप सुहाए सीस ताजे, आपे रंग रंगाया। आपे मारनहारा वाजे, आप आपणा हुक्म सुणाया। आपे रक्खणहारा लाजे, आपणी लज्जया आप रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सच तख्त बैठ सुल्ताना, आपणा करे आप ध्याना, आप आपणा भेव खुल्हाया। सत्त रंग निशाना हरि हरि चाढ़, सचखण्ड दुआरा आप सुहाईआ। धुरदरगाही बण बण लाड़, तख्त ताज दए वड्याईआ। आपणी इच्छया आपणे विच्चों काड, आपणी झोली आप टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी खेल खलाईआ। पंचम ताज रक्ख सीस हरि, साचा खेल खिलांयदा। शब्द अनादी सुत अग्गे धर, आप आपणा हुक्म चलांयदा। सुत दुलारा चरनी गया पड़, निउँ निउँ सीस झुकांयदा। एका अक्खर जावां पढ़, दूजा लेख ना कोई वखांयदा। आदि जुगादी तेरा दर, दर साचा इक्क सुहांयदा। सो पुरख निरँजण दित्ता वर, बालक भिच्छया मंग मंगांयदा। हरि पुरख निरँजण किरपा देवे कर, दे मति आप समझांयदा। दो जहान चुकाए तेरा डर, भय आपणा आप वखांयदा। तेरी धार तेरा प्यार तेरे नाल जाए रल, हरि साचा आप रलांयदा। करे त्यार महांकाल, शब्द शब्दी संग रखांयदा। पंचम मुख सुहाए एका वार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा आप सुहांयदा। शब्द मंगी मंग हरि दुआर, हरि साचा झोली पांयदा। आपणी इच्छया कर त्यार, महांकाल नाल रलांयदा। पंचम मुख सुहाए एका वार, छेवां दर खुल्हांयदा। सत्तवें वज्जे साचा ताल, सति सतिवादी आप वजांयदा। महांकाल बण भिखार, पारब्रह्म अग्गे झोली डांहयदा। कवण रूप होए तेरा निरँकार, वेस अनेका भेव कोए ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दे मति आप समझांयदा। महांकाल कर ध्यान, हरि साचा सच जणाईआ। खेले खेल श्री भगवान, भेव अभेद भेव छुपाईआ। सचखण्ड दुआर सच मकान, आदि जुगादी आसण लाईआ। झुलदा रहे शब्द निशान, हरि साचा आप झुलाईआ। बैठा रहे राज राजान, सीस आपणा मुक्ट टिकाईआ। देंदा रहे दानी दान, वड दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा भेव खुल्हाईआ। महांकाल सुण हरिजन मीत,

❋

❋

सचखण्ड दुआरे आप सुणाईआ। पारब्रह्म चलाए आपणी रीत, सो पुरख निरँजण हुक्म सुणाईआ। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर पतित पुनीत, पतित पावण आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा भेख वखाईआ। हरि लेखा लेख अपार, भेव कोए ना पांयदा। सुत दुलारा तेरा यार, तेरा संग रखांयदा। ब्रह्मण्ड खण्ड लोआं पुरीआं महल्ल ल्ए उसार, रवि ससि तेरी अंस बणांयदा। मंडल मंडप कर पसार, कोटन कोटि सतार चमकांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव दए अधार, आपणी भिच्छया इक्क वखांयदा। लक्ख चुरासी कर त्यार, साचे भाण्डे आप घड़ांयदा। साचा बणे हरि ठठयार, रूप अनूप आप वटांयदा। खेले खेल अगम्म अपार, वेद कतेब ना कोई जणांयदा। गुर पीर ना पावे सार, साध सन्त ना कोए लिखांयदा। मंगण मंग बण भिखार, साचा दर इक्क सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेस वटांयदा। लक्ख चुरासी कर पसार, जुग जुग आपणी खेल खलाईआ। सुत दुलारे करे प्यार, शब्द शब्दी विच समाईआ। आपे करे बन्द किवाड़, अंदर बैठा मुख छुपाईआ। आपे करे सच जैकार, आपणा नाअरा आपे लाईआ। आपे पावणहारा सार, हरिजन साचे ल्ए उठाईआ। आपे करनहार ख्वार, घट घट वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, महांकाल इक्क समझाईआ। महांकाल हरि समझाया, भुल्ल रहे ना राईआ। पुरख अबिनाशी आप उपजाया, तेरी बिन्द आप धराईआ। मात पित ना कोई बणाया, शब्द दुलारा बणया भाईआ। तेरी सेवा सच वखाया, हरि साचा आप कराईआ। दूसर कोई वेख ना पाया, नेत्र नैण नज़र ना आईआ। चरन दुआर इक्क समझाया, दर घर साचा आप वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी खेल खलाईआ। चरन दुआर साचा घर, महांकाल समझांयदा। ना पुरख ना नारी नर, नर नरायण रूप वटांयदा। आपणी करनी आपे कर, करता करनी खेल खिलांयदा। पावे सार धरनी धर, धरत धवल आप वड्यांअदा। गगन पातालां आपे खड़, आपणे नेत्र वेख वखांयदा। सचखण्ड दुआर सुहाए गढ़्ह, थिर घर साचे आसण लांयदा। आप फड़े आपणा लड़, आपणा पल्लू शब्द रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरी सेवा सेव समझांयदा। महांकाल तेरी साची धार, हरि साचे सच चलाईआ। जुग जुग ना होणा ख़बरदार, लोकमात ना ल्ए अंगड़ाईआ। तेरा शाहो भूप हरि सिक्दार, दूसर हुक्म ना कोए सुणाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग सुत्ता रहिणा पैर पसार, ना सके कोई उठाईआ। अन्तिम कलिजुग आए तेरी वार, प्रभ साचा ल्ए जगाईआ। लोकमात ल्ए अवतार, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। सत्त रंग निशाना कर त्यार, नौ खण्ड पृथ्मी दए वखाईआ। पंचम मुख सीस दस्तार, शाह सुल्ताना आप टिकाईआ। राज राजानां करे ख्वार, तख्त

❋

❋

ताज ना कोई हंढाईआ। अन्तिम आए तेरी वार, तेरा रूप सर्ब दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महांकाल दए दुहाईआ। महांकाल दर दुआरा, हरि साचा आप खुल्हांयदा। इक्क वखाए पंचम ताजा, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। सत्त रंग निशाना मारे वाजां, सत्तां दीपां आप उठांयदा। निरगुण सरगुण रचया काजा, दिस किसे ना आंयदा। दिवस रैण वज्जे अनहद वाजा, तेरा घर वखांयदा। दो जहानां फिरे भाजा, लोआं पुरीआं चरनां हेठ रखांयदा। सच चलाए नाम जहाज़ा, आपणा आप बणांयदा। जन भगतां रक्खे अन्तिम लाजा, सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। भाग लगाए देस माझा, सम्बल वड वड्यांअदा। ना कोई शाह ना नवाबा, नूरो नूर डगमगांयदा। ना कोई पाप पुन्न सवाबा, जगत अज़ाबा ना कोई रखांयदा। ना कोई मक्का ना कोई काअबा, जगत महिराब हुजरे डेरा लांयदा। ना कोई तीर्थ अठसठ दिसे आबा, सर सरोवर ना कोई नुहांयदा। ना कोई गुर पीर अवतार सन्त साध दिसे बाबा, बिरध बाल ना कोई जणांयदा। ना कोई घोड़ा ना चरन रकाबा, आसण सिँघासण ना कोई वखांयदा। ना कोई तीर तलवार खण्डा खड़ग ना साजण साजा, शस्त्र बस्त्र ना कोई चमकांयदा। शब्द सरूपी फिरे भाजा, महांकाल नाम धरांयदा। पारब्रह्म प्रभ तेरी कोई ना झल्ले ताबा, नेत्र नैण ना कोई उठांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, घर साचा आप सुहांयदा। महांकाल ल्ए अंगड़ाई, चरन कँवल करे निमस्कारया, पारब्रह्म तेमति सुदी रहे वधाई, तेरा खेल अपर अपारया। सार शब्द तेरी सार ना पाई, सृष्ट सबाई वेख विचारया। लक्ख चुरासी होई हलकाई, लक्ख लक्ख गेड़ ना किसे निवारया। पुरख अबिनाशी बेपरवाही, कलिजुग करे खेल आप निरंकारया। निरगुण जोत जोत उज्यार होए रुशनाई, शब्दी जामा गुर गुर धारया। हरिजन पकड़े फड़ फड़ बाहीं, मनमुख जीव आप सँघारया। महांकाल अन्तिम फिरे चाँईं चाँईं, चार कुंट विच संसारया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल पुरख करतारया। पुरख करतार खेल खलावणा, शब्द दुलारा आप उठाया। महांकाल हरि संग रलावणा, हरि घर साचे मेल मिलाया। दोहां विचोला आप अख्वावणा, दो दो धार आप बंधाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, हुक्मी हुक्म आप सुणाया।

८ चेत २०१७ बिक्रमी धिरता सिँघ दे घर पिण्ड काणा कौंटा ज़िला गुरदास पुर

हरिजन हरि हरि मेलया, कर किरपा सतिगुर दीन। मेल मिलावा गुरू गुर चेलया, घर साचे जिउँ जल मीन। हरि मिल्या सज्जण सुहेलया, दर ठांडा करे सीन। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पार कराए लोकां तीन।

❋

❋

तिन्नां लोकां पार किनारा, त्रैगण वेख वखाईआ। चौथे घर मीत मुरारा, हरिजन वेख वखाईआ। पंचम देवे नाम सहारा, पंचम मोह तुड़ाईआ। आदि जुगादी एकँकारा, गुरमुख ल्ए उठाईआ। दो जहाना पार किनारा, जगत सागर वेख वखाईआ। तेरे कोल इक्क प्यारा, देवे देवणहार सहिज सुखदाईआ। गुरसिख मेला विच संसारा, गुर सतिगुर दए कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, पकड़ बाहों दए तराईआ। तारनहारा सतिगुर पूरा, सर्बकला समरथ। दरस दिखाए हाज़र हज़ूरा, सगल वसूरे देवे मथ्थ। आसा मनसा करे पूरा, सद रक्खे दे कर हथ्थ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां बख्शे एका नाम निधान। साची वस्त नाम निधान, सोहँ दात झोली पाईआ। हरिजन बुज्झे आपणा आप, हउमे रंग गंवाईआ। मेट मिटाए तीनो ताप, तृष्ना अग्न बुझाईआ। जगत विकार मेटे संताप, सति सन्तोख वरताईआ। आपे होए माई बाप, गुरसिख बाल अंञाणे गोद बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेट मिटाए अन्धेरी रात, घर साचा चन्द वखाईआ। चन्द चन्द्रमा सीतल धार, सतिगुर चरन दुआर। पुरख अबिनाशी पावे सार, गुरमुख साचे ल्ए उभार। सतिगुर पूरा बख्शे चरन प्यार, जो जन मंगे मंग भिखार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख सज्जण उतारे पार किनार।

८ चेत २०१७ बिक्रमी मेला सिँघ दे घर पिण्ड बाबू पुरा ज़िला गुरदास पुर

सतिगुर पूरा हरि भगवन्त, हरी हरि आदि जुगादि समाया। खेले खेल जुगा जुगन्त, जुग जुग आपणा वेस वटाया। आप बणाए आपणी बणत, निरगुण सरगुण जोड़ जुड़ाया। शब्द जणाई महिमा अगणत, नाद अनादी नाद वजाया। सचखण्ड निवासी साचा कन्त, हरि सज्जण नाउँ धराया। साचा चाढ़े रंग बसन्त, नाम निधाना उतर ना जाया। लेखा जाणे आदि अन्त, मध आपणा वेस धराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अकल कलधारी खेल खलाईआ। सतिगुर पूरा हरि मेहरवान, एका रंग समांयदा। सतिगुर पूरा वाली दो जहान, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। सतिगुर पूरा गुण निधान, निरगुण आपणा नाउँ रखांयदा। सतिगुर पूरा साचा काहन, समरथ पुरख आप आपणा नाउँ धरांयदा। सतिगुर पूरा वड मेहरवान, दीन दयाल दया कमांयदा। सतिगुर पूरा सच निशान, नाम निशाना आप झुलांयदा। सतिगुर पूरा धुर फ़रमाण, आदि जुगादी आप सुणांयदा। सतिगुर पूरा देवे माण, माण निमाणयां आप हो आंयदा। सतिगुर पूरा पाए आण, हुक्म हुक्म आप सुणांयदा। सतिगुर पूरा जाणी जाण, हर घट अंदर वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी

❋

❋

किरपा कर, हरि शब्द शब्द वड्यांअदा। सतिगुर साचा सूर, सूरबीर आप अख्वांयदा। सतिगुर पूरा एका नूर, नूर नुराना डगमगांयदा। सतिगुर पूरा एका तूर, नाद अनादी आप वजांयदा। सतिगुर पूरा हाज़र हज़ूर, जुग जुग आपणी जोत जगांयदा। सतिगुर पूरा सर्बकला भरपूर, समरथ पुरख आप अख्वांयदा। सतिगुर पूरा आपे नेड़े आपे दूर, दूर दुराडा पन्ध मुकांयदा। सतिगुर पूरा नाता तोड़े कूड़ो कूड़, साचा जोड़ा जोड़ जुड़ांयदा। सतिगुर पूरा मस्तक लाए साची धूढ़, दुरमति मैल आप गवांयदा। सतिगुर पूरा चतुर सुघड़ बणाए मूर्ख मूढ़, जिस सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। सतिगुर पूरा एका बख्शे जोती नूर, जोत निरँजण डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेस वटांयदा। सतिगुर पूरा साहिब सुल्तान, एका एकंकारया। सतिगुर पूरा नौजवान, बाल बिरध ना रूप वटा रिहा। सतिगुर पूरा श्री भगवान, शब्द भगौती हथ्थ उठा रिहा। सतिगुर पूरा सति नाम, निशाना एका एक झुला रिहा। सतिगुर पूरा सच ज्ञान, आत्म अन्तर इक्क ध्या रिहा। सतिगुर पूरा सति बिबान, सति सतिवादी आप वखा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता बेपरवाह, आदि जुगादी बण मलाह, साचा बेड़ा आप चला रिहा। सतिगुर पूरा बेड़ा बन्न्ह, आपणे कंध उठांयदा। सतिगुर पूरा आदि जुगादी कहे धन्न धन्न धन्न, नामा हट्ट विकांयदा। सतिगुर पूरा एका राग सुणाए कन्न, छत्ती राग दिस ना आंयदा। सतिगुर पूरा भाग लगाए काया तन, जोती जोत डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। सतिगुर पूरा दीन दयाल, दयानिध अख्वांयदा। करे कराए सदा प्रितपाल, आप आपणे रंग रंगांयदा। सतिगुर पूरा देवणहार सच्चा धन माल, नाम ख़ज़ाना हट्ट विकांयदा। सतिगुर पूरा तोड़णहार जंजाल, जागरत जोत इक्क जगांयदा। सतिगुर पूरा सति सरूपी बण दलाल, साचा मेला मेल मिलांयदा। सतिगुर पूरा आप वजाए आपणा ताल, तार सितार आप हिलांयदा। सतिगुर पूरा फल लगाए काया डाल्ह, फुल्ल फुलवाड़ी वेख वखांयदा। सतिगुर पूरा आपे चले अवल्लड़ी चाल, वेद कतेब भेव ना पांयदा। आप आपणी घाले घाल, घोली घोल आप घुमांयदा। सतिगुर पूरा चले नाल नाल, हरिजन साचे आप चलांयदा। सतिगुर पूरा दीपक जोती देवे बाल, अज्ञान अन्धेर मिटांयदा। सतिगुर पूरा अनहद वजाए साचा ताल, अनहद अनाहत राग अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, सतिगुर पूरा आप अख्वांयदा। सतिगुर पूरा गहर गम्भीर, भेव किसे ना पाया। सतिगुर पूरा अमृत बख्शे ठांडा सीर, हरिजन साचे मुख चुआया। सतिगुर पूरा शब्द निराला मारे तीर, आर पार आप कराया। सतिगुर पूरा हउमे हंगता दूई द्वैती कढ्ढे पीड़, माया ममता मोह चुकाया। सतिगुर पूरा चोटी चाढ़े इक्क अखीर, दर मन्दिर

❋

❋

आप खुल्हाया। सतिगुर पूरा वड पीरन पीर, गुर पीर अवतार आपणी सेवा लाया। सतिगुर पूरा आदि जुगादी लक्ख चुरासी कट्टणहारा पीड़, थिर कोए रहिण ना पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर साचा बंक सुहाया। सतिगुर पूरा सर्ब गुण सागर, हरि सतिगुर नाउँ धरांयदा। जुग जुग जन भगतां करे कर्म उजागर, दुरमति मैल धुआंयदा। आपे बणे सच सौदागर, हरिजन साचे आपणा वणज वखांयदा। एका नाम रत्ती रत्नागर, चौदां लोकां एका हट्ट वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर पूरा खेल खिलांयदा। सतिगुर पूरा एकँकार, अकल कल वरताईआ। सतिगुर पूरा कर पसार, आदि जुगादि वेख वखाईआ। देवे जोत रवि ससि सूरज चन्न सतार, नूर नूर विच रखाईआ। सतिगुर पूरा पावे सार, जंगल जूह उजाड़ पहाड़, डूँग्घे सागर हउँ तराईआ। सतिगुर पूरा मच्छ कच्छ देवे तार, लक्ख लक्ख आपणा गेड़ भवाईआ। सतिगुर पूरा साचा मार्ग देवे दस्स, जुग दाता बेपरवाहीआ। सतिगुर पूरा दो जहाना पन्ध मुकाए नस्स, आपणा डेरा सूरा सरबंग आप उठाईआ। सतिगुर पूरा हिरदे अंदर जाए वस, हरिजन साचे आप जगाईआ। सतिगुर पूरा रैण अन्धेरी मेटे मस, अन्ध अन्धेर गंवाईआ। सतिगुर पूरा जगत विकारा देवे झस्स, गुरसिख तेरे चरन हेठ दबाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन वेखे थाउँ थाँईंआ। सतिगुर साजण मीत, एका रूप दरसाया। इक्क सुणाए सुहागी गीत, लिखण पढ़ण विच ना आया। ब्रह्मे चारे वेद एका अक्खर ल्या जीत, हरि का रूप हरि हरि ही विच टिकाया। बिन हरिभगत कोए ना करे काया ठंडी सीत, सतिगुर पूरा अमृत मेघ आपणा आप बरसाया। आदि जुगादी पतित पुनीत, पतित पापी ल्ए तराया। मेट मिटाए तेरी रीत, सतिजुग साचा मार्ग लाया। ना कोई देहुरा ना मन्दिर मसीत, शिवदुआला मट्ठ ना कोई सुहाया। ना कोई हस्त ना कोई कीट, ना कोई राउ रंक राज राजान शाह सुल्तान ना कोई अख्वाया। अबिनाशी करता करे खेल इक्क अनडीठ, खाणी बाणी रही कुरलाया। सिर ते सोहे पंचम पीत, सति पुरख निरँजण आपणी छहबर आपे लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा सर्ब सुखदाया। सतिगुर नाउँ, गुर गुर पूरा वड्डी वड्याईआ। निथावयां देवे साचा थाउँ, साची सरन सरन इक्क सरनाईआ। हरिजन उठाए फड़ फड़ बाहों, आप आपणी सेव कमाईआ। वसणहारा काया नगर गराउँ, साचा खेड़ा आप वसाईआ। सदा सुहेला इक्क इकेला रक्खे ठंडी छाउँ, समरथ आपणा हथ्थ टिकाईआ। आपे पिता आपे माउँ, बाल अञ्याणे साचा सीर बत्ती धार मुख चुआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर पूरा वड बलवान, खेले खेल दो जहान, लेखा जाणे ज़िमी अस्मान, रवि ससि होए हैरान, भेव कोए ना पाईआ। सतिगुर पूरा धुर फ़रमाणा, ब्रह्मे विष्न आप जणांयदा। सतिगुर

❋

❋

पूरा इक्क तराना, करोड़ तेतीसा झोली पांयदा। सतिगुर पूरा इक्क ज्ञाना, सुरपति राजा इंद आप सुणांयदा। सतिगुर पूरा इक्क बिबाना, गण गंधर्ब आप उडांयदा। सतिगुर पूरा खेल महाना, कागद कलम ना कोई लिखांयदा। सतिगुर पूरा नौजवाना, बिरध बाल ना रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। वेस वटाया हरि निरँकार, एका रंग समाया। मरे ना जम्मे विच संसार, सचखण्ड निवासा पुरख अबिनाशा आपणा खेल खिलाया। आवे जावे वारो वार, लोकमात ल्ए अवतार, धर धरनी वेख वखाया। रवि ससि करन पुकार, नेत्र रोवण ज़ारो ज़ार, धीरज धीर ना कोई धराया। ब्रह्मा वेता गया हार, लेखा लिख्या जुग यार, जुग करता भेव ना राया। शंकर करे गिरआज़ार, बाशक तशका ल्ए उभार, सहँसर मुख साची सेजा विष्नूं आसण लाया। एकँकारा खेल अपारा निराकार, बन्न्हे धार विच संसार, निहकलंका जामा पाया। शब्द डंका राउ रंका वासी पुरी घनका, आपणा आप सुणाया। हरिजन उठाए जिउँ जन जनका, आप फराय मन का मणका, पूजा पाठ ना कोई कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा वसया साचे घर, काया मन्दिर बंक सुहाया। काया मन्दिर गुरूदुआर, हरि सतिगुर आप सुहांयदा। जन भगतां करे सच प्यार, घर साचे मेल मिलांयदा। सन्तन देवे अमृत धार, निज रस मुख चुआंयदा। गुरमुख साचे ल्ए उभार, काया कँवरी फोल फुलांयदा। गुरसिख साजण जाए तार, त्रैगुण माया फंद कटांयदा। दरस दखाए अगम्म अपार, पूर्ब लहिणा मूल चुकांयदा। लक्ख चुरासी कर ख्वार, बन्द ख़लासी आप करांयदा। रसन स्वासी पावे सार, मदिरा मासी दर दुरकांयदा। पंडत कांशी गए हार, हरि का रूप दिस ना आंयदा। जोत प्रकाश इक्क निरँकार, गुरमुख साचे जोत जगांयदा। घनकपुर वासी हो त्यार, घर चौथे दर खुल्हांयदा। शाहो शाबाशी मीत मुरार, पंचम मेला जोड़ जुड़ांयदा। पूरी करे कराए आस, जगत निरास ना कोई वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, काया मन्दिर अंदर वड़, हरिजन साचे आप उठांयदा। काया मन्दिर सतिगुर वड़या, दिस किसे ना आया। आपणे पौड़े आपे चढ़या, साचा डण्डा हथ्थ रखाया। पहलों तोड़े हँकारी गढ़या, दूजा तोड़ तुड़ाईआ। सुखमन नाड़ी आपे खड़या, टेढी बंक पार कराया। समुंद सागर आपणा ताल आपे वड़या, शब्द ढोला आपे गाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर पूरा वसे एका घर, घर मन्दिर आप वड्याआ। घर मन्दिर हरि सुहाया, पंज तत्त आकार। सतिगुर पूरे डेरा लाया, निरगुण जोत कर उज्यार। आपणा ढोला आपे गाया, अनहद वजाए तार सितार। हँ सोया आप उठाया, ब्रह्म करया घर उज्यार। बारां ससि रहे शर्माया, अभ्यास गए हार। हरि की किरन भेव ना राया, गुरमुख अंदर करे उज्यार। कोटन कोटि रवि ससि करन

❋

❋

निमस्कार, जिस घर अंदर सतिगुर पूरे चरन टिकाया। बज़र कपाटी लाए पाड़, बन्द किवाड़ा आप खुल्हाया। सर सरोवर चरन दुआरे गुरसिख आए ठंडा ठार, चरन चरनोदक मुख लगाया । आत्म सेजा आप सुहाए मीत मुरार, सतिगुर पूरा सेव कमाया। गुरसिख सवाली कर शंगार, सोलां इच्छया भिच्छया झोली पाया। तन बस्त्र पहनाए इक्क निरँकार, नाम गीता इक्क वखाया। साचा कंगन कर प्यार, कन्त कन्तूहल हथ्थ उठाया। नाम रंगण मैहन्दी विच संसार, हरिजन साचे हथ्थ रंगाया। मौली तन्दन गिरवर गिरधार, दो जहानां बन्धन पाया। त्रैगुण माया भरन भण्डार, गुरमुख साची घोड़ी आप चढ़ाया। जोत निरँजण गुंदे वाग आपणी वार, आप आपणा वट्ट चढ़ाया। साची सखीआं मंगलाचार, गीत गोबिन्द इक्क अल्हाया। घर वर पाया पुरख करतार, ना मरे ना जाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, सतिगुर पूरा इक्क अख्वाया। सतिगुर पूरा हरि हरि आया, दूसर अवर ना कोए जणांयदा। सभ दा पर्दा देवे लाहया, माया पर्दा ना कोए रखांयदा। चौथा बुरज देवे ढाया, गढ़्ह हँकार ना कोई बणांयदा। माया ममता करी सफाया, सिफ्त सालाही आप हो जांयदा। सृष्ट सबाई दाई दाया, हरि साचा रूप वटांयदा। साधां सन्तां वेखे पंज तत्त काया, कागी काग आप उडांयदा। गुरमुख विरले हरि हरि पाया, जिस जन आपणी बूझ बुझांयदा। घर घर मन्दिर जगत बणाया, हरि का मन्दिर ना कोई वखांयदा। विद्या पढ़ पढ़ जगत सुणाया। आत्म विद्या ना कोई अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे देवे वर, सतिगुर पूरा दया कमांयदा। सतिगुर पूरा पारब्रह्म, परम पुरख अख्वाया। हरिजन तेरा जाणे आपे कम्म, तेरी करनी किरत कमाया। जुग जुग बेड़ा रिहा बन्न्ह, बन्न्हणहार बेपरवाहया। किसे ना वसया छप्पर छन्न, चार दिवार बन्द ना किसे कराया। जगत राग ना सुणे आपणे कन्न, नाद अनादी अनाद वजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एकँकारा खेल अपारा, निरगुण धार आप चलाया। निरगुण धार सूरा सरबंग, पुरख निरँजण आप चलाईआ। सचखण्ड दुआर सच पलँघ, दूसर गुरमुख सेज सुहाईआ। त्रै काल दरसी आपे रंग, त्रै त्रै नाता तोड़ तुड़ाईआ। किसे दरों ना मंगे मंग, देवणहार आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वड दाता सूरा सरबंग, हरिजन लगाए आपणे अंग, अंगीकार आप अख्वाईआ।

८ चेत २०१७ बिक्रमी दलीप सिँघ दे घर बाबू पुर ज़िला गुरदास पुर

मन मति जीव तयाग, दर घर साचा इक्क बुझाईआ। गुर शब्द नाम वैराग, बिरहों तीर निराला लाईआ। हँस बणया

❋

❋

कलिजुग काग, रसना जिह्वा विष्टा मुख तजाईआ। त्रैगुण माया बुझे आग, त्तत्व तत्त इक्क वखाईआ। माया डस्से ना डसनी नाग, रोग सोग ना कोई वखाईआ। सच सरनाई एका लाग, बिन सतिगुर ना कोई सहाईआ। हरि हरि मेला कन्त सुहाग, सोभावन्त नार वड्याईआ। सुरत सवाणी जाए जाग, गुर शब्दी शब्द जगाईआ। घर मन्दिर लग्गे साचा भाग, मेल मिलावा साचे माहीआ। जोती जगे इक्क चिराग, अन्ध अन्धेर गंवाईआ। अनहद सुणाए आपणा राग, लिव अन्तर आप बुझाईआ। चरन धूढ़ी मजन माघ, दुरमति मैल गंवाईआ। शब्द सरूपी बन्न्हे ताग, धीरज जत सन्तोख इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी बूझ बुझाईआ। मन मति तुटे नात, गुर सतिगुर आप समझाईआ। मिटे रैण अन्धेरी रात, अज्ञान अन्धेर गंवाईआ। उत्तम करे हरिजन ज़ात, दीन मज़्हब ना कोई वखाईआ। दरस दखाए इक्क इकांत, नूरी जल्वा नूर इलाहीआ। अमृत देवे बूंद स्वांत, निझर झिरना आप झिराईआ। दरस दखाए इक्क इकांत, इक्क इकल्ला रूप वटाईआ। नाम वखाए साची दाता, सच वस्त आपणी झोली आप भराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मन मूर्ख मूढ़ आप समझाईआ। मन मूर्ख मुग्ध अञ्याण, सतिगुर पूरा आप समझांयदा। एका देवे नाम निधान, सच निशाना हथ्थ फड़ांयदा। शब्द जणाए धुर फ़रमाण, हुक्मी हुक्म आप अल्हांयदा। एका राग सुणाए कान, रागी राग सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, मन ममता मोह चुकांयदा। मन ममता मोह चुकावणा, हरिजन साचे कर प्यार। दर दुआरे दरस दखावणा, दर दरवेशा बण भिखार। घर घर साचा दीप जगावणा, जोती नूर कर उज्यार। अमृत साचा जाम प्यावणा, भर प्याला ठंडा ठार। फड़ आपणे मार्ग लावणा, औझड़ मार्ग वेख संसार। हरिसंगत साचा मेल मिलावणा, हरिजन साचे ल्ए उभार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मन मति करे ख्वार। मन मति होए ख्वार, हरि करांयदा। हरिजन करे प्यार, दया कमांयदा। देवे दरस अपार, रूप वटांयदा। घर मन्दिर सोहे दुआर, चरन छुहांयदा। रंग चाढ़े हरि अपार, उतर ना जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमति इक्क वखांयदा। गुरमति सुर का रूप, सतिगुर शब्द जणाया। लेखा जाणे जूठ झूठ, माया ममता मोह मिटाया। जित दुआरे जाए तुट्ठ, दर दरका वेख वखाया। प्याए प्याला जाम घुट्ट, घर अमृत आप रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मन मति तयागे शब्द बैरागे, सन्त सुहागे मेल मिलाया। सन्त सुहागा सोभावन्त, हरि सज्जण मीत मुरारड़ा। घर नरायण हरि हरि कन्त, दिवस रैण करे प्यारड़ा। वड वडियाई हरि रघुराई काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, रंग रंगे अपर अपारड़ा। आदि जुगादि लेखा जाणे जीव जंत, जन भगतां मीत मुरारड़ा। जुगा जुगन्तर

❋

❋

महिमा अगणत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आर पार किनारड़ा। आर पार हरि हरि डेरा, दिस किसे ना आया। आपे चार कुंट रक्खणहारा फेरा, दहि दिशा वेख वखाया। आपे वसे नेरन नेरा, दूर दुराडा आप हो जाया। आपे तारे कर कर आपणी मेहरा, मेहरबान नाउँ धराया। आपे भरम भुलाए कर कर हेरा फेरा, वल छल धारी खेल खलाया। आपे देवे उलटा गेड़ा, मन मनूआ आप गिड़ाया। आप वसाया काया खेड़ा, हरि मन्दिर हरि जू डेरा लाया। आपे बन्न्हणहारा बेड़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका चप्पू नाम लगाया। हरिजन बेड़ा देवे तोर, हरि साचा सेव कमाईआ। होए सहाई अन्ध घोर, कलिजुग कूके दए दुहाईआ। आपणे हथ्थ रक्खे डोर, ना कोई तोड़े तोड़ तुड़ाईआ। गुरमुख गुरसिख पाया वर जेहा लोड़, घर मिल्या साचा माहीआ। जुगां जुगां दी लग्गी औड़, सतिगुर पूरा दए बुझाईआ। ग़रीब निमाणयां आपे जाए बौहड़, आपणा लेखा आप वखाईआ। लक्ख चुरासी वेखे रस मिट्ठा कौड़, रसना जिह्वा ना कोए हिलाईआ। एथे ओथे दो जहानां श्री भगवाना एका लाए नाम पौड़, उच्चे डण्डे हथ्थ फड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए वर, घर मेला मेल मिलाईआ। गुरमति सुर गुर रंग, सतिगुर साचा आप चढ़ाईआ। गुर गुर सूरा सरबंग, हरिजन साचे वेख वखाईआ। गुर गुर वजाए नाम मृदंग, तार सितार ना कोई हलाईआ। गुर गुर बैठ वेखे आप पलँघ, आत्म सेजा इक्क सुहाईआ। घर घर सदा सुहेला वसे संग, विछड़ कदे ना जाईआ। गुर गुर कट्टणहार भुक्ख नंग, सतिगुर पूरा आपणा नाउँ धराईआ। गुर गुर चढ़ाए साचा चन्द, चन्द चकोर इक्क लिव लाईआ। गुर गुर ख़ुशी कराए बन्द बन्द, बन्दी तोड़ वड वड्याईआ। गुर गुर वखाए परमानंद, निज आत्म कर रुशनाईआ। गुर गुर मिटाए जगत विकारा गंद, बत्ती दन्द ना मुख छुपाईआ। गुर गुर सुणाए सुहागी छन्द, वाह वाह गीत गोबिन्द अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए उठाईआ। गुरमुख सज्जण साक, हरि नाता जोड़ जोड़ाया। पुरख अबिनाशी पाकी पाक, पतित पापी ल्ए तराया। सतिगुर पूरा आपे जाणे आपणा वाक, भविख्त भविख्ती ल्ए सुणाया। हरि हरि चढ़े आपे आपणे राक, साचा घोड़ा नाम दौड़ाया। पारब्रह्म प्रभ अलक्खणा अलाख, लेखा लिख ना सके राया। करनहारा कक्खों लाख, लक्खों कक्ख आप बणाया। आपे दरस दिखाए हो प्रतक्ख, कलिजुग अन्तिम वेस वटाया। लेखा जाणे किशना सुखला पक्ख, वदी सुदी मुख भवाया। आप आपणे आपे ल्ए रक्ख, जुग जुग सिर आपणा हथ्थ रखाया। लक्ख चुरासी पाए नथ्थ, लोआं पुरीआं आप फिराया। वसणहारा घट घट, हरि जू हरि मन्दिर हरि हरि डेरा लाया। गुरमुख काया दुरमति मैल देवे कट्ट, भर प्याला अमृत जाम प्याया। शब्द अनादी धुन

❋

❋

धुन मारे एका सट्ट, राग रागनी आप हिलाया। प्रगट होवे आपे झट पट, निरगुण सरगुण रूप वटाया। आप खुल्हाए आपणा हट्ट, एका वस्तू नाम विकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मनमति नाता देवे तोड़, गुरमति सुर चरन प्रीती देवे जोड़, जोड़णहार दिस ना आया।