पुस्तकालयभाग ९

८ चेत २०१७ बिक्रमी दीदार सिँघ दे घर पिण्ड बाबू पुर ज़िला गुरदास पुर

नेत्र लोचण नैण दरस दिदार, हरिजन रोग सोग मिटांयदा। गुर चरन कँवल धवल सच प्यार, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। धरनी धरत धवल कर उज्यार, दर घर साचे खेल खिलांयदा। अवरनी वरन गिरवर गिरधार, परम पुरख भेव ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा रूप धरांयदा। दरस दीदार सतिगुर मीत, नेत्र नैण उग्घाड़या। सतिगुर पूरा हरिजन वसे चीत, घर मन्दिर हरि उज्यारया। मेल मिलाए नाम अनडीठ, उच्च महल्ल अटल मुनारया। काया करे ठंडी सीत, सीतल धार आप चवा रिहा। एका रंग रंगाए हस्त कीट, कीट कीटा आप उपा रिहा। अमृत जाम प्याए एका मीठ, रस साचा आप भरा रिहा। हरिजन माणस देही जाए जीत, मानस जन्म लेखे ला रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे दरस वखा रिहा। दरस नेत्र हरि गुर सज्जण, तृष्ना भुक्ख गंवाईआ। मेल मिलावा दर्द दु:ख भय भञ्जण, भव सागर पार कराईआ। नेत्र नाम निधाना देवे अंजन, अज्ञान अन्धेर मिटाईआ। चरन धूढ़ बख्शे सच्चा मजन, सर सरोवर इक्क नुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दरश दरस आप कराईआ। साचा दरस दर दरबार, हरि साचा सच करांयदा। साचा रूप पुरख करतार, निरगुण सरगुण आप वटांयदा। साचा रंग रंगे संसार, रंग रंगीला इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा दरस आपणा भेव अलख निरँजण गुरू गुरदेव, आपे आप खलांयदा। लक्ख चुरासी कर त्यार, हरी हरि खेल खलाईआ। मानस मानुख हो उज्यार, जोती नूर करे रुशनाईआ। शब्दी शब्द शब्द धुन्कार, घर मन्दिर आप सुणाईआ। अंदर वड़ हरि निरँकार, आपणा बैठा मुख छुपाईआ। आदि जुगादी साची धार, सच साचे आप उपाईआ। भगतन करे मात प्यार, जुग जुग आपणा खेल खलाईआ। आपे बख्शे बख्शणहार, बख्शिश आपणे हथ्थ रखाईआ। सहँसर मुख ना सके विचार, रसना जिह्वा गुण गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा भेव खुल्हाईआ। लक्ख चुरासी कर त्यार, ब्रह्म ब्रह्म समझांयदा। ब्रह्म ब्रह्म बणे भिखार, पारब्रह्म सिँघासण आसण सोभा पांयदा। दोए जोड़ करे निमस्कार, रूप रंग ना कोए वखांयदा। ढह

❋

❋

ढह मंगे मंग दुआर, दर दरवाजा इक्क सुहांयदा। नेत्र रोवे ज़ारो ज़ार, नैणी नैण ना कोई मटकांयदा। शब्दी शब्द करे पुकार, रसना जिह्वा ना कोई हिलांयदा। पुरख अबिनाशी किरपा धार, दे मति आप समझांयदा। तेरा रूप आप निरँकार, तेरा मेरा संग वखांयदा। मेरा संग सर्ब संसार, तेरा तेरे रंग रंगांयदा। तेरी मंग भरे भण्डार, आप आपणी वण्ड वण्डांयदा। ब्रह्म वस्त पावे पावणहार, साची वस्त हथ्थ फड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दे मति आप समझांयदा। देवे मति पारब्रह्म ब्रह्म, हरि साचा सच सुणांयदा। मेरा तेरा एका धर्म, दूसर बरन ना कोए वखांयदा। मेरा हुक्म तेरा कर्म, करनी किरत वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या इक्क रखांयदा। साची सिख्या सुण उठ कर ध्यान, हरि साचा सच जणाईआ। ब्रह्म ब्रह्म तेरा रूप महान, पारब्रह्म रूप जणाईआ। लक्ख चुरासी देवे माण, आपणी अंस आप उपजाईआ। आपणे हथ्थ रक्खे निशान, तेरा निशाना आप झुलाईआ। आपे देवे जीआं दान, जी दाता बेपरवाहीआ। तेरा बणाए इक्क मकान, पंचम मेला मेल मिलाईआ। सुणाउँदा रहे धुर फ़रमाण, सच सितार इक्क हिलाईआ। भुल्ल ना जाए बण अञ्याण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी बूझ बुझाईआ। ब्रह्म वेख नेत्र खोल्ह, हरि साचा सच सुणांयदा। मेरा रूप तूही तूही रिहा बोल, तेरा मेरा रंग वखांयदा। हउँ वसणहारा सदा कोल, विछड़ कदे ना जांयदा। आदि जुगादी वजावणहार ढोल, आपणा मृदंग हथ्थ उठांयदा। तेरा मन्दिर आपे फोल, तेरी वस्त तेरे हथ्थ फड़ांयदा। तेरा भण्डारा भरे अमृत कँवल, ठांडा सीता इक्क जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साचा हुक्म आप सुणांयदा। साचा हुक्म ब्रह्म पछाण, पारब्रह्म जणाया। देवणहारा धुर फ़रमाण, साचे तख्त रिहा सुहाया। निरगुण रूप श्री भगवान, गोपी काहन ना कोए नचाया। लेखा जाणे ना सीता राम, राम सीता आपे गाया। इक्क इकल्ला नौजवान, ना मरे ना जाया। आदि जुगादी पावे आण, आपणे भाणे सद रहाया। देवणहारा देवे दान, दाता दानी इक्क अख्वाया। जुग जुग तेरी करे पछाण, आप आपणा रूप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा तेरा लेख लिखाया। सुण फ़रमाणा हरि भगवान, ब्रह्म नेत्र नैण उग्घाड़या। अबिनाशी करता तूही जाण, हउँ सेवक चरन बलिहारया। तेरा शब्द निराला बाण, आदि जुगादी एका मारया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेस धरा ल्या। सुण ब्रह्म उठ उठ जाग, हरि साचे सच जगांयदा। पारब्रह्म प्रभ लाए भाग, आपणी अंस वेख वखांयदा। आपणे हथ्थ रक्खे तेरी वाग, चार जुग आप भवांयदा। चार कुंट माया ममता लाया दाग, उप्पर पर्दा एका पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा।

❋

❋

ब्रह्म पुकारे सुण पुकार, हरि साचे सच रघुराया। हउँ सेवक तेरा सेवादार, लोकमात सेव कमाया। लक्ख चुरासी अंदर रिहा तूं वाड़, आपणा मुख बन्द कराया। पहरेदार कराई पंचम धाड़, दिवस रैण रही कुरलाया। त्रैगुण अग्नी लाया इक्क अखाड़, नटूआ नट स्वांग वरताया। तेरा मेरा इक्क प्यार, भुल्ल कदे ना जाया। ब्रह्म ठांडा दरबार, थिर घर तेरा इक्क सुहाया। सचखण्ड दुआरे सुण पुकार, मंगणहार सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा दए समझाया। सुणे पुकार हरि निरँकार, ब्रह्म पारब्रह्म समझांयदा। भगतन अंदर आपणी धार, साचा शब्द टिकांयदा। तेरा मेल करे संसार, दर घर साचा वेख वखांयदा। आपणी हथ्थीं खोल्ह किवाड़, दर दरवाज़ा आप खुल्हांयदा। करे कराए सच प्यार, साचा मेला मेल मिलांयदा। नाम कराए इक्क शंगार, साचा बस्त्र तन सजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी बूझ बुझांयदा। ब्रह्म तेरी पावे सार, निरगुण आपणा वेस वटाया। सच दुआरे हो उज्यार, घर दीपक जोत जगाया। भर प्याला अमृत धार, ठांडा जल वखाया। बन्द कवाड़ी खोल्ह किवाड़, आप आपणा चरन टिकाया। साची सेजा मेल भतार, हरि कन्तन कन्त वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा बन्धन पाया। जुग जुग बन्धन हरि भगवन्त, ब्रह्म ब्रह्म बंधाया। आप उपजाए आपणे सन्त, आपणा लेखा आप गणाया। महिमा जाणे गणत अगणत, लिख सके ना कोई राया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पर्दा ओहला आप चुकाया। पर्दा ओहला चुक्कणा, हरि साचा आप चुकांयदा। ब्रह्म तेरा पैंडा मुक्कणा, पारब्रह्म दरस दखांयदा। काया मन्दिर फेर ना तक्कणा, आप आपणे विच ना टिकांयदा। दूसर दुआर कदे ना झुकणा, हरि साचा रंग रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी बूझ बुझांयदा। ब्रह्म तेरा खेल अपार, प्रभ साचा मात कराईआ। प्रगट हो विच संसार, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। आपे बण गुर दातार, आप आपणा हुक्म सुणाईआ। आपे भगतां ल्ए उभार, आप आपणा रंग चढ़ाईआ। आपे सन्तन भरे भण्डार, साची भिच्छया झोली पाईआ। आप गुरसिख बणाए यार, आप आपणे अंग लगाईआ। आपे गुरसिख जाए तार, तारनहारा हरि रघराईआ। आपे अंदर वड़ मेट मिटाए पंचम धाड़, नौ दुआरे खोज खुजाईआ। आपे कँवरी भँवरी करे उज्यार, जोत निरँजण आप जगाईआ। आपे अमृत बख्शे ठंडी धार, अंमिउँ रस आप वखाईआ। आपे मन्दिर हो उज्यार, साचा तख्त आप सुहाईआ। आपे शब्द सुणाए धुन सच्ची धुन्कार, आपणा गीत आपे गाईआ। आपे मुख घूँगट दए उतार, दूई द्वैती पर्दा लाहीआ। आपे सम्पट दए निरँकार, निरगुण जोत अग्नी तत्त जलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा मेरा मेला मेल मिलाईआ। मेल मिलावा हरि करतार, आत्म ब्रह्म मिलांयदा। पुरख

❋

❋

अबिनाशी मीत मुरार, सगला संग निभांयदा। घर मन्दिर साचे कर प्यार, आपणी गोद बहांयदा। रंग रलीआं माणे आप भतार, साची सेज सुहांयदा। सोहे मुखड़ा निरगुण धार, नेत्र नैण ना कोई मटकांयदा। बत्ती दन्द ना कोई जैकार, रसना जिह्वा ना कोई हिलांयदा। सीस ना करे कोई शंगार, शब्द गहिणा ना कोए हंढांयदा। ना कोई घोड़ा शाह अस्वार, आसण सिँघासण ना कोई विछांयदा। ना कोई सज्जण मीत मुरार, दर दरबान ना कोई वखांयदा। इक्क इकल्ला एकँकार, एका आपणा रूप वटांयदा। ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म कर प्यार, घर साचे दरस दिखांयदा। नेत्र लोचण नैण दरस दिदार, निरगुण निरगुण आप वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुग जुग ब्रह्म पारब्रह्म मिलांयदा।

८ चेत २०१७ बिक्रमी सन्ता सिँघ दे घर पिण्ड बाबू पुर

हरि शब्द सन्त हरि शब्द गुर, हरि हरि नामा वड वड्याईआ। हरि शब्द कन्त हरि शब्द मेला धुर, हरि साचा आप मिलाईआ। हरि शब्द आदि, हरि शब्द अन्त, हरि शब्द चाढ़े रंग बसन्त, रंग रंगीला इक्क अख्वाईआ। हरि शब्द जीव हरि शब्द जंत, हरि शब्दी शब्द जणाईआ। हरि शब्द मणीआ हरि शब्द मंत, हरि रसना जिह्वा गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नाम दए वड्याईआ। हरि शब्द बिबाण हरि साचा राणा, तख्त ताज सुहांयदा। हरि शब्द राग धुन तराना, हरि शब्द होए पवण मसाणा, दो जहानां फेरा पांयदा। हरि शब्द गोपी हरि शब्द कान्हा, हरि शब्द सीता हरि शब्द रामा, रूप अनूप आप वटांयदा। हरि शब्द भूमका हरि शब्द अस्थाना, हरि शब्द आपणा खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेख वखांयदा। हरि शब्द हरि ताल, हरि शब्द मृदंग हरि साचा सच वजांयदा। हरि शब्द घालण रिहा घाल, आपे मन्दिर आपे लँघ, आपे वेख वखांयदा। हरि शब्द सरोवर इक्क उछाल, हरि शब्द साचा सच पलँघ, हरि साचा आसण लांयदा। हरि शब्द वसे सदा नाल, हरि शब्द धार गंग, हरि साचा आप वहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि अनादी आप अख्वांयदा। हरि शब्द दीवार हरि शब्द धार हरि सच पसार, हरि शब्दी दए भेव खुल्हाईआ। हरि शब्द पुरख हरि शब्द नार, हरि शब्द पैज रिहा संवार, हरि शब्द वड वड्याईआ। हरि शब्द राज जोग सिक्दार, हरि शब्द भोगे भोग विच संसार, भस्मड़ आपणा नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द दए वरताईआ। हरि शब्द संजोग हरि शब्द विजोग, हरि

❋

❋

शब्द मेल मिलाईआ। हरि शब्द वसे तिन्नां लोक, हरि शब्द सुणाए इक्क सलोक, आपणा ढोला आपे गाईआ। हरि शब्द मुक्त हरि शब्द मोख, हरि शब्दी शब्द भवाईआ। हरि शब्द हरख़ हरि शब्द सोग, हरि शब्द हंगता दु:ख गंवाईआ। हरि शब्द लक्ख चुरासी देवे झोक, आदि जुगादि ना सके कोई रोक, जूनी जून आप भवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल बेपरवाहीआ। हरि शब्द पूजा हरि शब्द पाठ, हरि शब्द सरोवर हरि शब्द ठाठ, हरि शब्द अग्नी हरि शब्द काठ, हरि शब्द जोती लाट लिलाट हरि शब्दी डगमगाईआ। हरि शब्द वणजारा हरि शब्द हाट, हरि शब्द चौदां लोकां एका रंग वखाईआ। हरि शब्द होए त्रिलोकी नाथ, हरि शब्द निभाए सगला साथ, दो जहानां फेरा पाईआ। हरि शब्द चलाए जुग जुग राथ, हरि शब्द महिमा अकथना अकथ, चारे वेद ना सके गाईआ। हरि शब्द लहिणा देण चुकाए सीआं साढे तिन्न तिन्न हाथ, हरि शब्द वेख वखाए मस्तक माथ, अंदर मन्दिर खोज खुजाईआ। हरि शब्द मिलावा कमलापात, मेट मिटाए अन्धेरी रात, एका साचा चन्द चढ़ाईआ। हरि शब्द ना रखाए कोई ज़ात पात, देवणहारा साची दात, एका वस्त हथ्थ रखाईआ। हरि शब्द वड करामात, लेखा जाणे दो जहाना खात, लिखणहार आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, शब्दी शब्द वड वड्याईआ। शब्द गुर शब्द गुरदेव, शब्द कराए साची सेव, शब्द महिमा आप जणांयदा। शब्द दाता अलख अभेव, शब्द निरँजण सदा अभेव, निर्मल आपणा थाउँ सुहांयदा। शब्द मात शब्द पित, शब्द करे साचा हित्त, आदि जुगादि जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। शब्द वार शब्द थित, शब्द प्रगटे नित नवित, बरस मास ना कोई जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द आप अख्वांयदा। शब्द तीर शब्द तरंग, शब्द गुर सूरा सरबंग, शब्द लाए आपणे अंग, शब्द वजाए नाम मृदंग, लोआं पुरीआं आप सुणांयदा। शब्द सेजा शब्द पलँघ, शब्द रूप दिसे अनरंग, शब्द शब्दी मंगे मंग, हरि शब्दी वण्ड वण्डांयदा। शब्द लोआं पुरीआं रिहा लँघ, शब्द शब्दी कसया तंग, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा शब्द चलांयदा। शब्द निराली धार, हरि चलाईआ। सतिजुग साचे कर त्यार, सो पुरख सिफ्त सालाहीआ। हरि पुरख निरँजण मीत मुरार, आप आपणा गीत सुणाईआ। एकँकारा होया ख़बरदार, मुख नकाब पर्दा लाहीआ। आदि निरँजण कर उज्यार, दीपक जोत करे रुशनाईआ। श्री भगवान सांझा यार, सगला संग आप रखाईआ। अबिनाशी करता बण सिक्दार, लोकमात फेरा पाईआ। पारब्रह्म प्रभ दर दरबान, दर दरवेश अलक्ख जगाईआ। ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म करे पछाण, हरि साचा वड वड्याईआ। सच दुआरे धर्म निशान, सच दुआरे आप झुलाईआ। एका देवे ब्रह्म ज्ञान, हँ ब्रह्म मेट मिटाईआ। लेखा जाणे कोटन भान, रवि ससि रिहा चमकाईआ।

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द करे पढ़ाईआ। एका शब्द एका जाप, एका अक्खर पढ़ांयदा। एका बूझे आपणा आप, आप आपा विच प्रगटांयदा। एका माई एका बाप, एका पुत्त हित्त करांयदा। एका सति इक्क संताप, एका सगला संग निभांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा शब्द उपजांयदा। आपे शब्द राग तराना, हरि साचा सच उपजांयदा। आपे दाता गुण निधाना, निरगुण आपणा नाउँ धरांयदा। आपे विश्व रूप हो प्रधाना, घर घर रिज़क पुचांयदा। आपे ब्रह्मा ब्रह्म पछाणा, अंस बंस रंग रंगांयदा। आपे शंकर हो निमाणा, निउँ निउँ सीस झुकांयदा। आपे त्रैगुण माया बद्धा गाना, आपणा सगन मनांयदा। आपे पंज तत्त कर निशाना, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मेल मिलांयदा। आपे मन मति बुध देवे दाना, घर घर विच आप टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द शब्दी मुख सालांहयदा। हरि शब्द अपार एकँकार, निरगुण निरगुण आप उपाया। सचखण्ड वजाए सच सितार, सच सारंग नाउँ धराया। एका रंग रवे करतार, राग रागनी ना कोए वखाया। लोकमात खेल अपार, जोती नूर डगमगाया। सतिजुग साचे साची धार, सो पुरख निरँजण आप चलाया। हँ ब्रह्म प्रभ कर प्यार, आप आपणा मेल मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्दी वण्ड वण्डाया। सो पुरख निरँजण वण्डे वण्ड, दिस किसे ना आंयदा। चारों कुंट शब्द सरूपी चार दुआरी रक्खे कंध, आप आपणा पर्दा पांयदा। नौ दुआरे कर कर बन्द, दर दरवाज़ा ना कोई खुल्हांयदा। आपे जाणे आपणा दूर दुराडा पन्ध, नेड़ दूर ना कोई वखांयदा। आपे गाए शब्द सुहागी हरि छन्द, गीत गोबिन्द आप अल्हांयदा। आपे जाणे परमानंद, निज घर आपणा रस आपणे विच टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि शब्दी शब्द सालांहयदा। शब्द सलाहया हरि भगवान, गुर सतिगुर नाउँ धराईआ। लोकमात कर प्रधान, गुर गुर बूझ बुझाईआ। गुर गुर देवे एका दान, जीआं दाता वड वड्याईआ। आप आपणी करे पछाण, हरिभगतन मेल मिलाईआ। भगतन पाए साची आन, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। सन्तां देवे सति सति दान, सति सतिवादी झोली पाईआ। तीर निराला मारे बाण, शब्दी चिल्ला आप उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलाईआ। शब्द चिल्ला शब्द तीर, शब्द निशाना हरि लगांयदा। शब्द अमृत शब्द सीर, भर प्याला जाम प्यांअदा। शब्द चोटी चाढ़े इक्क अखीर, सच महल्ले आप बहांयदा। शब्द कढ्ढे हउमे पीड़, रोगी रोग मिटांयदा। शब्द कट्टे जगत जंज़ीर, लक्ख चुरासी फंद मुकांयदा। शब्द देवणहारा धीर, धीरज धीर इक्क धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द नाम वड्यांअदा। शब्द गुर गहर गम्भीर, हरि साचे सच उपजाया। शब्द ठांडा सतिगुर सीर, भर प्याला जाम

❋

❋

प्याईआ। शब्द दाता जोद्धा सूरबीर, वड बलवान इक्क अख्वाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा शब्द हुक्मी हुक्म आप चलाया। हुक्मी हुक्म हरि फ़रमाण, शब्दी शब्द सुणांयदा। जुग जुग खेले खेल महान, लोकमात वेस वटांयदा। सन्त साजण कर पछाण, आप आपणा मेल मिलांयदा। जूठ झूठ मेट निशान, सच सुच्च मार्ग इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा। सतिजुग खेल खलावणहारा, हरी ओम एकँकार। एका शब्द नाम चलावणहारा, दो जहान पावे सार। एका भगती भगत वडियावणहारा, ऊँची कूके बोले नाम जैकार। एका मार्ग हरि हरि लावणहारा, चारों कुंट होए उज्यार। एका सिख्या सच समझावणहारा, चार वरना करे प्यार। जगत मिथ्या आप वखावणहारा, मेट मिटाए जीव गंवार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका फड़ शब्द कटार। शब्द कटार दो धार खण्डा, हरि साचा हथ्थ उठांयदा। पावणहारा जुग जुग वण्डा, कलिजुग अन्तिम वण्ड वण्डांयदा। लक्ख चुरासी जीव जंत रंडा, साध सन्त कन्त ना कोई हंढांयदा। माया ममता मोह भागां मंदा, भाण्डा भरम ना कोए भनांयदा। मदिरा मास मुख अहार रखाए गंदा, अमृत रस ना कोए चखांयदा। जोत निरँजण नूर नुराना चढ़या चन्दा, चन्द चकोर ना मेल मिलांयदा। सन्त सतिगुर वेखणहारा आप आपणा बन्दा, बन्दीख़ाना फोल फुलांयदा। सुणावणहारा साचा छन्दा, सोहँ एका गांयदा। हरिजन तोड़या आपे जंदा, नाम हुलारा इक्क वखांयदा। दूई द्वैती ढाई कंधा, दर घर साचे मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द मुख रखांयदा। शब्द गुर सर्ब गुणवन्त, आदि जुगादि रखाया। हरि शब्द लेखा जाणे जीव जंत, भुल्ल रहे ना राया। भगतन महिमा गाए अगणत, जगत लेखा लेख समझाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खाणी बाणी रचन रचाया। हरि महिमा जगत बाणीआं, चार वेद करन पुकार। पुराण अठारां अकथ भयानक, एका गायण हरि निरँकार। शास्त्र सिमरत बण बण राणीआं, मंगण मंग बण भिखार। गीता ज्ञान इक्क वखाणीआं, रसना बोल कृष्न मुरार। अञ्जील कुरानां मेल मिलावा साचे हाणीआं, कलमा रसूल धुर फ़रमाण। नानक गाया पद निरबाणीआं, मेल मिलावा कन्त कन्तूहल। अर्जन अक्खर इक्क पछानयां, त्रै लोक बरसणहारा फूल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द वखाए इक्क अनभुल्ल। हरि शब्द कदे ना भुलया, जुग जुग खेल खेल अपार। हरि शब्द कदे ना रुलया, रुलणहार सर्ब संसार। हरि शब्द कदे ना तुल्या, ना कोई तोले अगम्म अपार। हरि शब्द भण्डारा जुग जुग एका खुल्हिआ, वरतावणहार आप निरँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल विच संसार। शब्द भण्डारा खोल्हया, हरि साजण सतिगुर मीत। सोहँ अक्खर एका बोलया, सतिजुग तेरी साची रीत।

❋

❋

जिस जन गाया साचा ढोलया, लेखा चुकया मन्दिर मसीत। सतिगुर वसया सदा कोलया, अठ्ठे पहर परखे नीत। हौली हौली अंदर मन्दिर बह बह बोलया, काया करे ठंडी सीत। भाग लगाए साचे चोलया, मानस जन्म हरिजन साचा जाए जीत। हरि हिरदे अंदर मौलया, एका रंग रंगाए हस्त कीट। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, मनमुखां सुत्ता दे कर पीठ। मनमुख जीव अञ्याणयां, नेत्र नैण उग्घाड़। खेले खेल श्री भगवानयां, शब्द सरूपी साची धार। जन भगतां करे मात पछाणयां, इक्क आपणा दरस वखाल। देवणहारा धुर फ़रमाणयां, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका दस्से राह सुखाल। साचा मार्ग हरि हरि दस्सणा, हरि हिरदे अंदर वस। हरिजन मेटे रैण अन्धेरी मसना, तीर निराला मारे कस। मनमुख दर तों उठ उठ नस्सना, किसे ना चले कोई वस। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा रस।

९ चेत २०१७ बिक्रमी दलीप सिँघ दे घर पिण्ड बाबू पुरा

निरगुण शहनशाह पातशाहां शाह, हरि सतिगुर पुरख अख्वांयदा। निरगुण दाता बेपरवाह, बेअन्त नाम धरांयदा। निरगुण नूर इलाही इक्क ख़ुदा, जल्वा नूर डगमगांयदा। निरगुण राम राजा नाउँ धरा, दर घर साचा आप सुहांयदा। निरगुण राज राजाना करे सच न्याँ, सच सिँघासण सोभा पांयदा। निरगुण धुर फ़रमाणा दए जणा, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। निरगुण सचखण्ड दुआर दए वसा, सचखण्ड वासी खेल खिलांयदा। निरगुण थिर घर आपणी रचन ल्ए रचा, चार दिवार ना कोई वखांयदा। निरगुण दीपक जोत ल्ए जगा, आदि निरँजण सेवा लांयदा। निरगुण साचा सच निशाना दए चढ़ा, आप आपणे रंग रंगांयदा। निरगुण सीस ताज ल्ए टिका, राज जोग इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा इक्क वड्यांअदा। निरगुण शाह निरगुण सुल्तान, निरगुण राउ रंक अख्वाईआ। निरगुण भगत निरगुण भगवान, निरगुण सतिगुर वेस वटाईआ। निरगुण जीव जंत जहान, निरगुण शब्द गुण वडियाईआ। निरगुण देवे धुर फ़रमाण, निरगुण राग नाद सुणाईआ। निरगुण पंज तत्त करे ध्यान, निरगुण त्रै त्रै मेल मिलाईआ। निरगुण वेखे मात दुकान, निरगुण हट्टो हट्ट विकाईआ। निरगुण ज़िमी निरगुण अस्मान, निरगुण रवि ससि आप चमकाईआ। निरगुण गण गंधर्ब करे आप पछाण, निरगुण करोड़ तेतीसा रूप वटाईआ। निरगुण ब्रह्मा विष्न करे प्रधान, निरगुण शब्द खेल खिलाईआ। निरगुण मन मति बुध करे सन्तान, आप आपणी अंस उपजाईआ । निरगुण काम क्रोध लोभ मोह अभिमान, आसा तृष्ना रूप जणाईआ। निरगुण

❋

❋

जूठ झूठ देवे दान, सच सच करे वड्याईआ। निरगुण मन्दिर मस्जिद खेले खेल जगत मकान, निरगुण आसण सच सिँघासण इक्क विछाईआ। निरगुण राए धर्म फड़ाए बान, आदि जुगादि तीर चलाईआ। निरगुण चित्तर गुप्त बैठा लेखा लिखे जहान, लेखा जाणे पंचम छाहीआ। निरगुण वसणहारा उच्च अटल मकान, सचखण्ड दुआरे सोभा पाईआ। निरगुण सो पुरख निरँजण देवणहारा जीअ दान, हरि पुरख निरँजण संग रलाईआ। निरगुण एकँकारा करे कल्याण, कलकाती नेड़ ना आईआ। निरगुण आदि निरँजण महिमा महान, लेखा गणत ना कोई गणाईआ। अबिनाशी करता नौजवान, थिर घर बैठा जोत जगाईआ। श्री भगवान बण बण काहन, साचे मंडल रास रचाईआ। पारब्रह्म करे इक्क ध्यान, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। सच तख्त सच सुल्तान, हरि साचा सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण एका इक्क इक्क इक्क वरताईआ। एका एक हरि निरँकारा, निरगुण खेल खिलांयदा। आदि जुगादी कर पसारा, जुग जुग वेख वखांयदा। सचखण्ड निवासी खोल्ह दुआरा, आप आपणा बंक सुहांयदा। आपे अंदर आपे बाहर, गुप्त ज़ाहर आपे रूप वटांयदा। सच तख्त सच सिक्दार, साचा हुक्म चलांयदा। राग नाद धुन सितार, ताल तलवाड़ा इक्क वजांयदा। बोध अगाध शब्द जैकार, पुरख अबिनाशी आप सुणांयदा। सच दवारिउँ आए बाहर, आप आपणा पग टिकांयदा। सुन्न अगम्म धूंआँधार, सूरज चन्न ना कोई चढ़ांयदा। ना कोई दिसे मंडल मंडप सितार, गगन गगनंतर ना कोई वखांयदा। आपणे रंग रवे करतार, नूरो नूर समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता हरि निरँकार, खेले खेल अगम्म अपार, आदि जुगादी साची कार, सच साची खेल खिलांयदा। हरि साचा खेल खिलंदड़ा, निरगुण रूप अनूप। घर साचे दीप जगंदड़ा, करे प्रकाश चारे कूट। साचे तख्त आप सुहंदड़ा, पुरख अबिनाशी एका भूप। धुर फ़रमाणा इक्क सुनंदड़ा, शब्द उठाए साचा दूत। सुन्न अगम्मी वेख वखंदड़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा पूत। पूत सपूता हरि बलवान, शब्दी शब्द वड्यांअदा। महांकाल मेल महान, घर साचे मेल मिलांयदा। चरन कँवल इक्क ध्यान, एका अक्खर वक्खर आप पढ़ांयदा। एका वरन देवे दान, दूसर होर ना कोई दिसांयदा। एका तख्त इक्क सुल्तान, एका हुक्म चलांयदा। एका होए निगहबान, आदि जुगादी वेख वखांयदा। इक्क झुलाए सच निशान, रंग रंगीला आप रंगांयदा। एका मुख सहिज सुख सुभान, नूर इलाही आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण नूर सरबंग, आप आपणा रंग वखांयदा। अनरंग दाता पुरख बिधाता, भेद अभेव ना कोई जणाईआ। बैठा रहे इक्क इकांता, अकल कल वड वड्याईआ। सचखण्ड निवासी मारे झाता, अंदर मन्दिर खोज खुजाईआ। सुन्न अगम्मी अन्धेरी राता, प्रकाश ना

❋

❋

कोई वखाईआ। शब्द शब्दी देवे साथा, साचा संग रखाईआ। महांकाल निउँ निउँ टेके माथा, प्रभ तेरी वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी कल वरताईआ। सुन्न अगम्मी धूंआँधारा, धरत धवल ना कोई वड्याआ। गगन मंडल ना कोई पसारा, साकार रूप ना कोए वटाया। शब्दी खेल हरि निरँकारा, आपे वेख वखाया। महांकाल दर बणे भिखारा, नेत्र रो रो नीर वहाया। मंगे मंग एका वारा, आपणी झोली अग्गे डाहया। पूत सपूत सुत दुलारा, हरि साचा दए उपजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, भेव अभेदा भेव खुल्हाया। महांकाल सीस झुका, प्रभ अग्गे नेत्र नीर वहांयदा। एका वस्त झोली पा, दूसर मंग ना कोई मंगांयदा। सगला संग दए वखा, हुक्मी हुक्म अल्हांयदा। मेरा अंग दए कटा, अंगीकार वड वड्यांअदा। इक्क मृदंग दए वजा, चारों कुंट सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचे आप सुणांयदा। महांकाल सुण कर ध्यान, हरि साचा देवे वड वड्याईआ। पूत सपूता देवे दान, थिर घर साचे रहिण ना पाईआ। सचखण्ड दुआर ना सके आ, नेत्र नैण ना दर्शन पाईआ। तेरा बूटा दए लगा, जड़्ह आपणे हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची भिच्छया झोली पाईआ। महांकाल तेरा साचा पूत, हरि साचा सच उपजांयदा। तष्ेरा पेटा तेरा सूत, तेरा ताणा विच टिकांयदा। तेरा लेखा तेरी कूट, तेरी दिशा फोल फुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एक आपणा हुक्म सुणांयदा। महांकाल उपजे पूत सुत दुलार, हरि साचे शब्द जणाया। धूंआँधार कर पसार, सुन्न अगम्म टिकाया। सुन्न अगम्मों कढ्ढे बाहर, मात पित ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची भिच्छया झोली पाया। इच्छया भिच्छया उपज्या बाल, त्तत्व तत्त ना कोई रखाया। महांकाल करे प्रितपाल, काल आपणे रंग रंगाया। सतिगुर दाता दीन दयाल, एकँकारा आप अख्वाया। आपे चले आपणी चाल, चाल निराली इक्क जणाया। किसे ना वसे विच मकान, बंक दुआर ना कोई सुहाया। नेत्र दिसे ना कोई निशान, रूप सरूप ना कोए वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी सेवा लाया। काल उपज्या काली धार, हरि हरि रंग समाया। महांकाल दर बण भिखार, एका मंग मंगाया। पुरख अबिनाशी किरपा धार, घर घर विच दए सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक्क सिखाया। साची सिख्या हरि समझाए, वड्डा वड वड्याईआ। तेरी सेवा आप लगाए, ब्रह्मण्ड खण्ड खोज खुजाईआ। मातलोक हरि रचन रचाए, धरत धवल उपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी भाण्डे घड़ वखाए, ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमाईआ। लक्ख चुरासी भाण्डा घड़ना, पंज तत्त

❋

❋

बणत बणाईआ। सरगुण निरगुण अंदर वड़ना, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। शब्द सरूपी किसे ना फड़ना, हथ्थ किसे ना आईआ। जुगा जुगन्तर लोकमात लड़ना, पंचम करे लड़ाईआ। गुरमुख विरले साचे पौड़े चढ़णा, जिस सतिगुर आप चढ़ाईआ। काल दुआरे अद्ध विच अड़ना, ना कोई सके पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल बेपरवाहीआ। उपज्या काल होए बलवान, हरि साचे सच उपजाया। लक्ख चुरासी मेट निशान, तेरा तेरी झोली पाया। हरिजन साचे कर पछाण, साची सिख्या इक्क समझाया। हँ ब्रह्म प्रभ देवे दान, सो पुरख निरँजण मेल मिलाया। हरि सन्त बणे साचा काहन, पुरख अबिनाशी सेव कमाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच निशाना इक्क वखाया। गुरसिख तेरा सच निशानड़ा, हरि सतिगुर सच समझाए। दरगाह वज्जे इक्क तरानड़ा, नादी धुन उपजाए। राह दस्से इक्क सुखालड़ा, घर घर विच मेल मिलाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी विद्या आप जणाए। आपणी विद्या हरि भगवान, एका एक जणाईआ। आदि जुगादि जुग जुग जो जन सोहँ गाण, काल महाकाल नेड़ ना आईआ। अग्गे अग्गे चले भगवान, पिच्छे पिच्छे आप चलाईआ। दो जहानां देवे माण, पुरख अबिनाशी खेल खलाईआ। महांकाल करे चरन ध्यान, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। ताज तख्त सोहे इक्क निगहबान, दिवस रैण वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक्क सिखाईआ। काल ढह प्या दुआर, महांकाल संग रलाया। कवण रूप होए विच संसार, तेरा तेरा नाउँ उपजाया। कवण शब्द लाए जैकार, जै जै पुरीआं लोआं आप कराया। कवण शस्त्र होए ढाल, तेज़ कटार ना कोई घाया। कवण हरिजन घालण जाए घाल, भगत भगती वेख वखाया। कवण शब्द वज्जे ताल, नाद अनादी नाद सुणाया। कवण वस्त सच्चा धन माल, झोली कवण भराया। कवण फल वेखे डाल्ह, फुल्ल फुलवाड़ी आप महिकाया। कवण रूप करे प्रितपाल, तेरा भेव किसे ना आया। जुगा जुगन्तर अवल्लड़ी चाल, चाल निराली इक्क रखाया। पुरख अबिनाशी करे प्रितपाल, हरिजन साचे आप उठाया। काया मन्दिर वेख धर्मसाल, घर साचे डेरा लाया। गुरमुख उठाए आपणे लाल, अनमुल्लड़े कीमत कोए ना मात चुकाया। एका दीपक देवे बाल, अन्ध अन्धेर रहे ना राया। लक्ख चुरासी विच्चों भाल, आप आपणे ल्ए उठाया। नाम पाए साची गल माल, मन का मणका ल्ए फिराया। नेड़ ना आए काल महांकाल, दीन दयाल सिर हथ्थ रखाया। तोड़णहारा जगत जंजाल, जागरत जोत करे रुशनाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा मार्ग आप वखाया। हरि मार्ग साचा पन्थ, भेव कोए ना पाया। हरि महिमा शब्द शास्त्र वेद पुराण ग्रन्थ, अञ्जील कुरान सर्ब गाया। हरि का रूप आदि अन्त, ना कोई मेटे मेट मिटाया। जुग जुग

❋

❋

राह तक्कण साध सन्त, गुर पीर अवतार रहे सालाहया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे दर बैठा आसण लाया। निरगुण दर सुहञ्जणा, उच्च अगम्म अथाह। हरि बैठा इक्क निरँजणा, शहनशाह सिर शहनशाह। दाता दानी दर्द दु:ख भय भंजना, दो जहानी बणे मलाह। जन भगतां नेत्र पाए नाम अंजना, अन्ध अन्धेरा दए गंवा। चरन धूढ़ कराए मजणा, अठसठ देवे ना कोई थाँ, जुग जुग जन भगतां पर्दा कज्जणा, शब्द सरूपी दोशाला हथ्थ उठा। हरि शब्द ना घड़या ना भज्जणा, पंज तत्त चोला रिहा हंढा। ताल नगारा एका वज्जणा, गुर पूरा दए वजा। काल दुआरा छड्ड छड्ड नट्ठणा, मुड़ तक्के ना गुरसिख तेरा राह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे बणे मात मलाह। मात मलाह खेवट खेटा, हरि सतिगुर पुरख अख्वांयदा। गुरमुख उपजाए आपणा बेटा, आप आपणी गोद सुहांयदा। शब्द सरूपी साचे शब्द आप लपेटा, तत्ती वा ना कोई लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप तरांयदा। तारनहारा सति पुरख, दूसर अवर ना कोई जणांयदा। लक्ख चुरासी विच्चों सन्त सुहेले ल्ए परख, नाम घसवट्टी हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा खेल खिलांयदा। निरगुण दाता दयावान, आदि जुगादि समाया। निरगुण दाता हरि भगवान, हरिजन साचे ल्ए जगाया। निरगुण दाता वड मेहरबान, ग़रीब निमाणे गले लगाया। निरगुण दाता सच निशान, लोकमात आप झुलाया। निरगुण दाता रम्मईआ राम, रावण गढ़ हँकार तुड़ाया। निरगुण रूप कृष्ना काहन, नाम बंसरी इक्क वजाया। निरगुण नानक कर प्रनाम, नाम सति मन्त्र दृढ़ाया। निरगुण वसे काया नगर ग्राम, फतिह डंका इक्क वजाईआ। निरगुण मेटे अन्धेरी शाम, जुग जुग साचा चन्द चढ़ाया। निरगुण चिल्ला तीर कमान, निरगुण साचा बाण वखाया। निरगुण खेले खेल दो जहान, लोआं पुरीआं फेरा पाया। निरगुण कलिजुग अन्तिम हो प्रधान, आप आपणा रूप वटाया। शब्द डंका वज्जे दो जहान, ब्रह्मण्ड खण्ड आप सुणाया। राउ रंक उठाए राज राजान, सोया कोई रहिण ना पाया। गुरमुखां देवे साचा दान, दाता दानी बण के आया। लक्ख चुरासी फंद कटान, राए धर्म ना दए सजाया। जो जन चरनी डिग्गे आण, वेले अन्त होए सहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा वेस वटाया। वेस अवल्लड़ा हरि हरि करतार, आपणा आप करांयदा। करे कराए वरते वरताए विच संसार, सारिंग धर भगवान आपणा खेल खिलांयदा। पावे सार पुरख नर नार, नर हरि हरी हरि नरायण आपणा रूप वटांयदा। खड़ग खण्डा तेज कटार, ब्रह्मण्ड नाम चमकांयदा। सीस ताज इक्क दस्तार, तख्त ताज आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण एका खेले खेल सूरा सरबंग, घर साचे सोभा पांयदा। घर साचा हरि भाया,

❋

❋

वड दाता गहर गम्भीर। जग तृष्ना रंग मिटाया, मन सांतक सति सरीर। कूड़ा नाता तोड़ तुड़ाया, माया ममता कट्ट ज़ंजीर। हरि दर्शन नेत्र पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, हरिजन प्याए अमृत साचा सीर।

९ चेत २०१७ बिक्रमी हज़ारा सिँघ दे गृह बाबू पुर

हस्त कीट वसया, गुर सागर गहर गम्भीर। हरिजन विरले मार्ग दस्सया, कर किरपा शाह हकीर। हरिजन हिरदे अंदर वसया, वड दाता पीरन पीर। बाण निराला एका कसया, शब्दी शब्द चलाए तीर। घर मन्दिर फिरे नस्सया, दो जहानां पैंडा चीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे बन्न्हणहारा बीड़। बन्न्हे बीड़ गुर करतार, कृपानिध वड वड्याईआ। भव जल सागर करे पार, भय भयानक होए सहाईआ। जल थल महीअल पाए सार, डूँग्घा सागर वेख वखाईआ। एका नईआ कर त्यार, हरिजन साचे ल्ए चढ़ाईआ। पार कराए पार किनार, मँझधार ना कोई वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन हरि हरि जन जग जीवण मुक्त कराईआ।

काल फांस कट्टे जम कंकर, दूती दुष्ट नेड़ ना आईआ। होए सहाई विच भयँकर, भय भयानक रूप वटाईआ। लेखा जाणे एका अंकर, एका गुर दए समझाईआ। पूजा चुक्की गनेश शंकर, शिवदुआला मट्ठ इक्क वखाईआ। अग्न बुझाए लग्गी बसन्तर, सीतल धार वहाईआ। सर्ब जीआं बिध जाणे अन्तर, भुल्ल रहे ना राईआ। हरिजन गाए सोहँ मन्त्र, मन मति बुध लेखे लाईआ। अन्त काल बणाए बणतर, जम तरास ना कोई वखाईआ। लेखा जाणे जुगा जुगन्तर, जुग करता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म पारब्रह्म करे सवतंतर, सुरत शब्द इक्क लिव लाईआ।

अन्ध अँध्यार हरि काढया, कर किरपा हरि राए। दु:ख दलिद्र वाढया, नाम खण्डा इक्क चमकाए। चरन दुआरे लडाए लाडया, जिउँ बालक पिता मांए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाए। हथ्थ रक्ख समरथ करतार, बाल अञ्याणे आप उठाईआ। देवे वथ्थ अपर अपार, नाम शब्द वणज कराईआ। मिले वडियाई विच संसार, लजपत आपणे हथ्थ रखाईआ। घर मन्दिर होए उज्यार, बन्द दरवाजा आप खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ग़रीब निवाज़ा ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। निमाणयां माण हरि निरँकार, जुग जुग खेल खिलांयदा। फड़

❋

❋

फड़ बाहों जाए तार, जगत मलाह आप हो आंयदा। एथे ओथे करे प्यार, सगला संग निभांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नार कन्त रंग बसन्त काया चोली एका रूप वखांयदा।

दीनां नाथ दीन हरि ठाकर, दीन दयाल अख्वाया। निर्मल कर्म करे उजागर, जो जन सरनाई आया। साचा नाम रत्न रत्नागर, रत्ती रत्त विच टिकाया। वणज कराए इक्क सौदागर, नाम वस्त झोली पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लाल अनमुल्लड़ा एका हट्ट विकाया। लाल अनमुल्लड़ा गुरमुख सिख, सिखी सिख्या सिख वीचारया। साचा लेखा आपे देवे लिख, पिछला लेखा हथ्थीं पाड़या। नेत्र नैण आए दिस, साचा लोचण इक्क उग्घाड़या। जगत मेटे लग्गी तृख, आत्म भरे सच भण्डारया। जो जन मंगे एका भिक्ख, देवणहार आप वरता रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दीनां नाथ दीन हरि, दानन दाता दानी दया कमा रिहा।

९ चेत २०१७ बिक्रमी वरखा सिँघ पिण्ड बाबू पुर

जीव जंत हरि तारया, जुग जुग खेल अपार। हरि हरिजन करे प्यारया, आप आपणी किरपा धार। सहिंसा रोग सर्ब निवारया, रोग संताप उतरे पार। घर मन्दिर होए उज्यारया, जोत जगाए अगम्म अपार। हस्त कीट पैज संवारया, ऊँच नीच ना कोए विचार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे बख्शे एका धार। शब्द गुरदेव, सहिंसा रोग जलाईआ। गुरसिख लगाए साची सेव, सेवक सेवा आप कराईआ। अबिनाशी करता अलक्ख अभेव, अलक्ख अगोचर बेपरवाहीआ। जो जन गाए रसना जेहव, जीव जगत जुगत इक्क समझाईआ। करे खेल हरि नेहकेव, नेहचल धाम वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे दर बहाईआ। दर दरवाज़ा सच दरगाह, दर दुआर वखांयदा। नदरी नदर बण मलाह, कर्मी कर्म बन्द कटांयदा। वरनी बरनी पार करा, साची सरना इक्क वखांयदा। तारन तरनी आप अख्वा, हरिजन साचे आप तरांयदा। हरनी फरनी दरस दिखा, नेत्र नैण आप तृप्तांयदा। अमृत मेघ मेघ बरसा, करोड़ छिआनवें मुख शरमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप बुझाए लग्गी अग्ग, देवे दरस सूरा सरबग्ग, फड़ फड़ हँस बणाए कग्ग, साची चोग एका नाम चुगांयदा।

❋

❋