पुस्तकालयभाग ९

९ चेत २०१७ बिक्रमी प्यारा सिँघ दे घर पिण्ड बाबू पुर

सत्तवें घर सति सतिवादि, सति पुरख निरँजण आसण लाया। सो पुरख निरँजण आदिन आदि, सच सिँघासण इक्क सुहाया। हरि पुरख निरँजण सगला साथ, दर घर साचे आप निभाया। एकँकारा चलाए आपणा राथ, रथ रथवाही इक्क अख्वाया। आदि निरँजण जोत प्रकाश, निरगुण नूर डगमगाया। श्री भगवान महिमा अकथना अकथ, कथ सके ना कोई राया। अबिनाशी करता देवे दात, साची वस्त इक्क वखाया। पारब्रह्म लहिणा चुकाए आपणा आप, आप आपणा खेल खलाया। सचखण्ड दुआरा साचा खात, हरि साचे सच सुहाया। उप्पर बैठ पुरख अबिनाश, तख्त निवासी आसण लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सत्तवां घर इक्क समझाया। सत्तवां घर हरि सुल्तान, निरगुण साचा सच सुहांयदा। उप्पर बैठ श्री भगवान, निरगुण जोती जोत जगांयदा। ना कोई दूसर होर निशान, सगला संग ना कोई रखांयदा। ना कोई गोपी ना कोई काहन, ना कोई मंडल रास रचांयदा। ना कोई सीता ना कोई राम, धनुष बाण ना कोई उठांयदा। ना कोई सन्त भगत करे प्रनाम, निउँ निउँ ना कोए सीस झुकांयदा। ना कोई रवि ससि सूरज चन्न दिसे भान, मंडल मंडप ना कोए रखांयदा। ना कोई उत्पत मात पित सन्तान, पूत सपूता ना गोद सुहांयदा। ना कोई ज़िमी ना अस्मान, धरत धवल ना कोई वड्यांअदा। ना कोई पाणी पवण मसाण, गण गंधर्ब ना कोई नचांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव ना करे कोई कल्याण, चारे वेद ना कोई लिखांयदा। ना कोई करे पूजा पाठ, वेद व्यास ना रूप वटांयदा। मच्छ कच्छ ना होए प्रधान, तीस बतीसा ना कोई सालांहयदा। ना कोई दिसे दर दरबान, दुआरपाल ना कोई रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति सतिवादी एका घर वखांयदा। सत्तवां घर आदि निरँजण, निरगुण खेल खिलांयदा। ना कोई दिसे दूसर सज्जण, ना कोई संग रलांयदा। आपे बैठा आपणा करे मजन, आप आपणा मेल मिलांयदा। दाता दानी दर्द दु:ख भय भंजन, दु:ख रोग ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सति घर वसया आप, आप आपणा दर सुहांयदा। सत्तवां घर साची धार, हरि साचे सच चलाईआ। सो पुरख निरँजण खेल अपार, हरि पुरख निरँजण आप वखाईआ। एकँकारा कर प्यार, आदि निरँजण दए वड्याईआ। अबिनाशी करता दए हुलार, श्री भगवान आप उठाईआ। पारब्रह्म एका एक करे ध्यान, घर एका वेख वखाईआ। सचखण्ड निवासी वसे सच मकान, उच्च महल्ल अटल एका एक सुहाईआ। साचा धाम हरि हरि जू मल्ला, आपे सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सत्तवां घर सति सन्तोख ना कोई हरख़ ना कोई सोग, चिंता रोग ना कोई वखाईआ। सत्तवें घर घाड़ण घड़या, आपणी

❋

❋

बणत बणाईआ। निरगुण रूप आपणे पौड़े आपे चढ़या, उच्चा डण्डा ना कोई रखाईआ। आपे वड़या आपणे सरया, सर सरोवर इक्क वड्याईआ। आप आपणे जेहा करया, आप आपणा मुख वखाईआ। आपे सुक्का आपे हरया, फुल फुलवाड़ी आप महिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति दरवाज़ा आपे खोल्ह, अबिनाशी करता आपे बोल, आप आपणा हुक्म सुणाईआ। सत्तवां घर सति पुरख साख्यात, नर नरायण आप सुहांयदा। आपे जाणे आपणी ज़ात, वरन बरन ना कोए बणांयदा। ना कोई दिवस ना कोई रात, घड़ी पल्ल ना कोए वखांयदा। बैठा रहे इक्क इकांत, इक्क इकल्ला सोभा पांयदा। आपे जाणे आपणी वात, आपणी सेव कमांयदा। आपे देवे आपणी दात, आपणी भिच्छया आप भरांयदा। खेले खेल बहु बिध भात, रूप अनूप रंग वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति सति सत्तवां घर एका बैठा अंदर वड़, आप आपणा मुख सालांहयदा। मुख सलाह हरि बलवान, एका रंग समाया। सत्तवें घर सच निशान, सति पुरख निरँजण आप झुलाया। आपे वेखे मार ध्यान, वेखणहार आप हो जाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे रंग रंगाया। रंग रंगीला हरि भगवन्त, आपणा खेल खिलांयदा। आदि जुगादी महिमा अगणत, वेद कतेब ना कोई लिखांयदा। खेले खेल जुगा जुगन्त, जुग जुग वेस वटांयदा। आपे आदि आपे अन्त, आप आपणी कल वरतांयदा। आपे नार आपे कन्त, आपे सेज हंढांयदा। आपे चाढ़े रंग बसन्त, रंग मजीठ इक्क चढ़ांयदा। आप बणाए आपणी बणत, साचा घाड़न आप घड़ांयदा। आपे जीव आपे जंत, आपे जागरत जोत जगांयदा। आपे साध आपे सन्त, आपे सतिगुर नाउँ धरांयदा। आपे रसना जिह्वा मणीआ मंत, आप आपणा मात प्रगटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सति सतिवादी हरि ब्रह्मादी ब्रह्म आपे फोल फुलांयदा। आपे ब्रह्मा आपे ब्रह्म, हरि सच्चा वड वड्याईआ। आपे मरे आपे पए जम्म, उत्पत आप अख्वाईआ। आपे पवण स्वासी ल्ए दम, आपे सुत्ता सेज विछाईआ। आपे ख़ुशी आपे ग़म, आपे सति सन्तोख दए वड्याईआ। आपे तृष्ना आपे तम, आपे सांतक सति कराईआ। आपे जननी आपे जन, आपे गोद सहाईआ। आपे काया पंज तत्त तन, आपे बैठा अंदर आसण लाईआ। आपे मन मति बुध बेड़ा रिहा बन्न्ह, आपे चारे कुंटां रिहा भवाईआ। आपे वसे छप्पर छन्न, हरि मन्दिर आपे सोभा पाईआ। आपे राग सुणाए कन्न, शब्द डंका इक्क वजाईआ। आपे देवणहारा डन्न, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। आपे घड़े आपे ल्ए भन्न, आपणे हथ्थ रक्खे वड्याईआ। आपे सूरज आपे चन्न, आपे निरगुण जोत करे रुशनाईआ। आपे गण गंधर्ब वेखे गन, किन्नर यच्छप आपे नाच कराईआ। आपे करोड़ तेतीसा देवे धन, साची वस्त झोली पाईआ। आपे शंकर बेड़ा देवे बन्न्ह, बाशक तशका गल

❋

❋

लगाईआ। आपे ब्रह्मा वेता जाए मन्न, लक्ख चुरासी आप उपाईआ। आपे विष्नूं बाशक सेज सांगोपांग सोया दे कर कंड, आपे देवे रिज़क सबाईआ। आपे त्रैगुण माया करे खंन खंन, आपे पंज तत्त जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, श्री भगवान वड मेहरबान, निरगुण दाता पुरख बिधाता बेपरवाह आप अख्वाईआ। सति पुरख निरँजण बेपरवाह, आदि जुगादि समाया। सो पुरख निरँजण बण मलाह, आप आपणा वेस वटाया। हरि पुरख निरँजण बेड़ा रिहा चला, दो जहानी सेव कमाया। एकँकारा एका गीत रिहा गा, हरि हरि नाम आप सालाहया। आदि निरँजण जोत जगा, नूर नुराना डगमगाया। श्री भगवाना पैज रिहा रखा, जुग जुग रक्खदा आया। अबिनाशी करता देवे सच सलाह, साचे सन्तां दए उठाया। पारब्रह्म प्रभ पकड़े बांह, जो जन रसना जिह्वा रहे गाया। वेस अवेसा आप वटा, आप आपणा रूप धराया। गुर पीर अवतार आप अख्वा, पंज तत्त चोला आप हंढाया। शब्द अनादी ढोला आपे गा, ब्रह्म ब्रह्मादी आप सुणाया। हरिजन साचे ल्ए जगा, जागरत जोत कर रुशनाया। विस्मादी विस्माद गया समा, विश्व रूप आप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी आप आपणा खेल खलाया। आपे लिखणहारा लेख, एका एक एकंकारया। जुगा जुगन्तर साची टेक, लोकमात ल्ए अवतारया। जन भगतां करे बुध बिबेक, एका मन्त्र नाम दृढ़ा रिहा। त्रैगुण माया ना लाए सेक, अमृत जाम इक्क प्या रिहा। आपे वेख, लोचण तीजा आप खुल्हा रिहा। आपे लिखणहारा लेख, पूर्ब लेखा लेख मिटा रिहा। मुच्छ दाढ़ी ना दिसे केस, निरगुण आपणा वेस धरा ल्या। आपे लेखे जाणे ब्रह्मादि ब्रह्मा विष्न महेष गणेश, दर घर साचे आप समझा ल्या। आपे होए रिखी केस, गवर्धन आपणे हथ्थ उठा ल्या। आपे दाता नर नरेश, हुक्मी हुक्म आप चला रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे होए दर दरवेश, एका अल्फ़ी गल हंढा रिहा। एका अल्फ़ी इलाही नूर, आप आपणे तन रखांयदा। सर्बकला आपे भरपूर, हाज़र हज़ूर वेस वटांयदा। नाद तराना वजाए तूर, हक बहक नाअरा एका लांयदा। दाता दानी वड जोद्धा सूर, ख़ालक ख़लक वेख वखांयदा। मेहबान बीदो बख्शणहारा एका नूर, नूर इलाही डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा सच सालांहयदा। साचा घर ख़ुदाई ज़ात, ज़ेर ज़बर ना कोई वखाईआ। एका जाणे कायनात, चौदां तबक फोल फुलाईआ। मुकामे हक मारे एका झात, आपणा पर्दा आपे लाहीआ। देवणहारा सर्ब निज़ात, घर बैठा मुख छुपाईआ। आदि जुगादी पुच्छे वात, आपणा कलमा आप पढ़ाईआ। दीन ईमान रक्खे आपणे साथ, रमज़ रहिमान इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर सत्तवां सति समझाईआ। सत्तवें घर जल्वा नूर, नूर

❋

❋

नुराना आप वखाया। चौदां तबकां सुणाए एका तूर, अद्धविचकारे नाद वजाया। मुहम्मद राह तक्के दूर, चार यारी संग रखाया। मंगे मंग आसा हूर, तृष्ना अग्गे नाच नचाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बेपरवाह मौला आप अख्वाया। बेपरवाह मौला अलाह, भेव कोए ना पांयदा। सच हदीस कलमा अमाम पढ़ा, लोकमात वेख वखांयदा। हकीकी जाम दए प्या, लाशरीकी खेल खिलांयदा। जगत तरीकी दए मिटा, साचा चन्द इक्क चढ़ांयदा। इशक हकीकी दए करा, तालब तल्ब इक्क वखांयदा। अहिबाब रबाब दए वजा, तार सितार आप हिलांयदा। मक्का काअबा फेरा पा, शाह नवाबा रूप वटांयदा। पुन्न सवाबा लहिणा देणा दए चुका, आबेहयाता घुट्ट प्यांअदा। मुख नकाबा दए उठा, आप अपणा पर्दा लहिन्दा। साचा चरन रकाबा दए टिका, आपणा अश्व आप दृढ़ांयदा। चार कुंट दहि दिशा नौ खण्ड पृथ्मी जीव उपा, सत्तां दीपां आप जगांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव दए मिला, हुक्मी हुक्म सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि पारब्रह्म आप खलांयदा। खेल खलंदड़ा हरि भगवान, जुग जुग खेल खलाया। सति पुरख निरँजण नौजवान, ना मरे ना जाया। सचखण्ड दुआरे झुलाए सच निशान, सति सतिवादी वेख वखाया। लोकमात बण बण आए साचा काहन, जुग जुग आपणा वेस वटाया । त्रिलोकी नंदन राज राजान, शाहो भूप बेपरवाहया। चौथा घर वसाए इक्क मकान, चौथे दर ल्ए उपजाया। पंचम ढोला सारे गान, वाह वाह सतिगुर सच्चा पाया। जन भगतां मेला विच जहान, सन्तन लेखा आप मुकाया। गुरमुख उठाए चतुर सुजान, तृष्ना तृखा दए बुझाया। गुरसिखां देवे जीआं दान, जीवण जुगत इक्क जणाया। लक्ख चुरासी फंद कटाण, बन्दी छोड़ नाम धराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सत्तवें घर देवे वासा, जिस जन रक्खया चरन भरवासा, पूरी आसा दए कराया। गुरसिख पूरन आस कर, घर साचे आप बहांयदा। हरिजन सच धरवास धर, धीरज धीर इक्क वखांयदा। सन्तन जोत प्रकाश कर, आपणा मेल मिलांयदा। सर्ब जीआं दा दास हरि, जुग जुग सेव कमांयदा। पृथ्मी आकाश चुक्के डर, जो जन सरनाई आंयदा। कलिजुग अन्तिम साची तरनी जाए तर, भव सागर ना कोई रुढ़्हांयदा। सतिगुर पूरा गुरमुखां अग्गे आए खड़, धरनी धवल मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचे घर सच सिँघासण एका सोहे पुरख अबिनाशण, जन भगतां पूरी करे आसन, जगत निरास ना कोई करांयदा।

❋

❋

१० चेत २०१७ बिक्रमी बलाका सिँघ आसा सिँघ प्यारा सिँघ हज़ारा सिँघ
दे घर पिण्ड बाबू पुर

हरि भाणा बलवान, हरि आपणे हथ्थ रखाया। आदि जुगादी खेल महान, पुरख अबिनाशी आप कराया। वेस अनेका दो जहान, नित नवित आप वटाया। सच निशाना श्री भगवान, सचखण्ड दुआरे आप झुलाया। देवणहारा धुर फ़रमाण, सच संदेशा शब्द सुणाया। पुरीआं लोआं पाए आण, ब्रह्मण्ड खण्ड आपणा मंडल आप सुहाया। रवि ससि कर प्रधान, सेवक सेवा सर्ब लगाया। ब्रह्मा विष्न शिव इक्क निशान, निरगुण आपणा नाउँ धराया। त्रैगुण माया कर प्रधान, सगला संग निभाया। त्तत्व तत्त तत्त मेहरवान, करनी किरत आप वखाया। आत्म ब्रह्म एका दान, दाता दानी आप वरताया। घर मन्दिर वेख सच मकान, लक्ख चुरासी डेरा लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा खेल खलाया। वड भाणा हरि भगवन्त, आपणे हथ्थ रखांयदा। आपे आदि आपे अन्त, आपणी खेल खिलांयदा। आपे साध आपे सन्त, गुर पीर आप अख्वांयदा। आपे मणीआ आपे मंत, आपे मन मति बुध धरांयदा। आपे नारी आपे कन्त, आपे साची सेज हंढांयदा। आपे चाढ़े रंग बसन्त, नाम ललारी आप रंगांयदा। आपे तोड़े गढ़्ह हउमे हंगत, माया ममता मोह चुकांयदा। आपे लेखा जाणे भुक्खा नंगत, सीस ताज आप टिकांयदा। आपे हरि हरि बणाए साची संगत, सगला संग आप वखांयदा। आपे पांधा आपे पंडत, ज्ञान गोष्ट आपणे हथ्थ रखांयदा। आपे ब्रह्मण्ड खण्ड करे खण्डत, आपे रचना सच रचांयदा। आपे जेरज आपे अंडज, उत्भुज सेत्ज आप वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि भाणे सद रहांयदा। हरि भाणा अथाह, भेव कोए ना पांयदा। हरि शब्दी शब्द सलाह, आपणा हुक्म सुणांयदा। हरि सतिगुर बण मलाह, जुग जुग वेस वटांयदा। हरि वसे साचे थाँ, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहांयदा। हरि पकड़णहारा बांह, निरगुण सरगुण मेल मिलांयदा। हरि हँस बणाए काँ, एका माणक मोती चोग चुगांयदा। हरि निथावयां देवे थाँ, दरगाह साची धाम वड्यांअदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि भाणे सद समांयदा। हरि भाणा धुर दरगाह, साचा सच समांयदा। हरि भाणा गुर पीर अवतार रहे मना, जुग जुग आपणा हुक्म चलांयदा। हरि भाणे किसे हथ्थ ना सके आ, खोजत खोज ना कोई खुजांयदा। हरि भाणे करे सच न्याँ, साचे तख्त सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वड भाणा आप करांयदा। वड भाणा हरि बलवान, एका एक रखाया। आदि जुगादी श्री भगवान, साचा तख्त सुहाया। गुरूआं पीरां देवे दान, साधां सन्तां हुक्म जणाया। आपे बख्शे चरन ध्यान, मातलोक विच आया। पंज तत्त जगत निशान, आपणा

❋

❋

बन्धन एका पाया। अंदर मन्दिर सच फ़रमाण, हरि साचे आप सुणाया। एका रक्खे शब्दी आण, दूसर डंक ना कोई वजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे भाणे रचन रचाया। आपणे भाणे रचना रच, हरि साचे सच वखाया। आपणा हुक्म करे सच्च, सच्चो सच वरताया। लक्ख चुरसी भाण्डा कच्च, आपे घड़े भन्न वखाया। आपे घट घट अंदर रिहा नच्च, स्वांगी आपणा स्वांग वरताया। आपे त्रैगुण अग्नी रिहा मच्च, जोती लम्बू एका लाया। आपे मार्ग साच दस्स, दहि दिशा फेरी पाया। आपे लेखा जाणा हस्स हस्स, गुर पीर अवतार साध सन्त आपणा हुक्म सुणाया। आपे मेल मिलाए नस्स नस्स, निरगुण सरगुण सेव कमाया। आपे शब्द निराला मारे तीर कस, तिक्खी धार आप वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि भाणा सद सालाहया। भाणे अंदर रवि ससि, सूरज चन्न आप भुआईआ। भाणे अंदर अन्धेर मस, प्रकाश प्रकाश दए वड्याईआ। भाणे अंदर उपजे जाए ढट्ठ, हरि भाणे मरे जम्मे जाईआ। हरि भाणे गेड़े आपणी लट्ठ, जुग जुग गेड़ा आप भुआईआ। हरि भाणे करे गुरमुख इक्क इक्ट्ठ, हरिसंगत मेल मिलाईआ। हरि भाणे लोआं पूरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां पाए नथ्थ, लक्ख चुरासी आप भवाईआ। हरि भाणे जीव जंत सथ्थर देवे घत्त, ख़ाकी ख़ाक ख़ाक मिलाईआ। हरि भाणे करे खेल पुरख समरथ, थिर कोए रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि हरि हरि भाणा नौजवाना ना मरे ना जाईआ। हरि भाणा नौजवान, आदि जुगादि समाया। सूरबीर फड़ निशान, चार जुग उठ उठ धाया। देवणहारा धुर फ़रमाण, साचे तख्त सुहाया। तख्त ताज इक्क भगवान, श्री भगवान आप सुहाया। श्री असकेत गुण निधान, सृष्ट भगत वेख वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे रंग रंगाया। वड भाणा श्री असकेत जगत के ईस, जागरत जोत करी रुशनाईआ। नानक गोबिन्द इक्क हदीस, पुरख अबिनाशी आप पढ़ाईआ । अबिनाशी करता एका छत्र झुलाए सीस, दूसर कोई रहिण ना पाईआ। जुगा जुगन्तर हरि हरि आपणा पीसन पीस, लोकमात चक्की इक्क चलाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि भाणा हुक्म जणाईआ। हरि भाणा हरि हरि मन्नया, चार कुंट जैकार। जो आया सो डन्नया, लेखा रहे ना विच संसार। जो घड़या सो भन्नया, घड़ण भन्नणहार आप निरँकार। हरिजन बेड़ा विरले बन्न्हया, कर किरपा आप करतार। जिस भाणा सतिगुर मन्नया, कलिजुग अन्तिम करे विचार। दरगाह साची चढ़े चन्नयां, चन्न सूरज मुख शर्मसार। सतिगुर पूरा बन्न्हे तंदया, सगन मनाए अगम्म अपार। इक्क उपजाए परमानंदिआ, निज आत्म अमृत ठंडी ठार। सोहँ गाए सुहागी छंदिआ, सचखण्ड निवासी मिले कन्त भतार। लक्ख चुरासी तुट्टे फंदिआ, राए धर्म ना करे ख्वार। गुरसिख दूसर दर ना करे बन्दना, जिस मिल्या आप निरँकार।

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे भाणे वरते सर्ब संसार। हरि भाणा वरतावणा, साध सन्त ध्यान लगाईआ। हरि भाणा वरतावणा, ब्रह्मा विष्न शिव नैण उठाईआ। हरि भाणा वरतावणा, करोड़ तेतीसा निउँ निउँ सीस झुकाईआ। हरि भाणा वरतावणा, वेद पुराण देण गवाहीआ। हरि भाणा वरतावणा, राम रामा गया समझाईआ। हरि भाणा बलवान, अर्जन कृष्ना गीता ज्ञान इक्क दृढ़ाईआ। हरि भाणा वरतावणा, ईसा मूसा रहे कुरलाईआ। हरि भाणा बलवान, अञ्जील कुराना संग रलाई कागद छाहीआ। हरि भाणा बलवान, नानक निउँ निउँ सीस झुकाईआ। हरि भाणा बलवान, गुर अर्जन भेद अभेद आप खुल्हाईआ। हरि भाणा बलवान, गुर गोबिन्द आपणी रत्त, पुरख अकाल तेरे लेखे लाईआ। हरि भाणा बलवान, सतिगुर पूरा इक्क सहाईआ। हरि भाणा वरतावणा, कलिजुग अन्तिम कूके दए दुहाईआ। हरि भाणा वरतावणा, हरि आपणी इच्छया आपे पूर कराईआ। हरि भाणा वरतावणा, गुर गुर भिच्छया झोली पाईआ। हरि भाणा वरतावणा, पिछला लिख्या लेखा दए मिटाईआ। हरि भाणा वरतावणा, अगला मार्ग आपे लाईआ। हरि भाणा वरतावणा, ऊँचां नीचां मेट मिटाईआ। हरि भाणा वरतावणा, राउ रंकां एका रंग रंगाईआ। हरि भाणा वरतावणा, चार वरनां एका धाम बहाईआ। हरि भाणा वरतावणा, लक्ख चुरासी जीव जंत सोहँ ढोला एका गाईआ। हरि भाणा वरतावणा, गुर दर मन्दिर मस्जिद मट्ठ शिवदुआले सतिगुर पूरा एका नज़री आईआ। हरि भाणा वरतावणा, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। हरि भाणा वरतावणा, घट घट अंदर दीपक जोत इक्क जगाईआ। हरि भाणा समझावणा, जन भगतां दर घर साचे बख्शे सच्ची शहनशाहीआ। हरि भाणा वरतावणा, तख्त ताज कोए रहिण ना पाईआ। हरि भाणा वरतावणा, निउँ निउँ पढ़े ना कोई निमाज़, पंचम वक्त सीस ना कोए झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, आपणा सच समाज इक्क रखाईआ। हरि भाणा वरतंत, आदि जुगादि समाया। जुग जुग बणाए आपणी बणत, दूसर संग ना कोए रखाया। पुरख अबिनाशी महिमा अगणत, लिख्या लेख ना कोए जणाया। कलिजुग उपजाए साचे सन्त, जिस जन आपणा दरस दिखाया। अठसठ तीर्थ माया पाए बेअन्त, हरि का भेव कोई ना पाया। घर घर बैठे जगत महंत, वेले अन्तिम दए सजाया। किसे ना मिल्या हरि हरि कन्त, ऊँची कूकण रो रो रहे सुणाया। मन मानया माया ममत, तन भेख पखण्ड बणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भाणा आपणे अग्गे धर, पिच्छे आपणा हुक्म सुणाया। आपणा भाणा अग्गे रक्ख, हरि हरि वड वड्याईआ। गुरमुख साजण ल्ए रक्ख, कलिजुग तत्ती वा ना लग्गे राया। नौ नौ सत्त सत्त देवे मथ, ना सके कोई बचाया। धरत मात सथ्थर बैठी घत्त, गल पल्लू एका पाईआ। नेत्र नीर विरोले सुट्टे अथ्थ, खुल्हड़ा केस रही वखाया। अन्तिम कीमत

❋

❋

पए ना करोड़ी लक्ख, कक्खों लक्ख आप विकाया। चारों कुंट खेल बाज़ीगर नट, कलिजुग आपणा वेस वटाया। साधां सन्तां जड़ां रिहा पट्ट, आपणी हथ्थीं रिहा उखड़ाया। किसे ना लेखे लग्गा काया खाधा अन्न मट्ट, साची किरत ना कोई कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि भाणा हुक्म सुणाया। भाणा रूप अनडिठ, दिस किसे ना आया। जन भगतां करे सदा हित्त, जुग जुग आपणा मेल मिलाया। जूठा झूठा उजाड़े खेत, कलिजुग अन्तिम बीज बिजाया। साध सन्त होए जिन्न प्रेत, जिन्ह हरि हरि दरस ना नेत्र पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, हरिसंगत देवे एका वर, भाणा हरिसंगत नेड़ ना आया।

१० चेत २०१७ बिक्रमी किशन सिँघ दे घर पिण्ड
अल्लड़ पिण्डी ज़िला गुरदास पुर

गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या हरि निरँकार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या नाम आधार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या हरि कन्त भतार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस हरि मन्दिर पाया दरस अपार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस सतिगुर सुरती करे प्यार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस बज़र कपाटी जाए पाड़। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस अमृत आत्म मिले ठंडी ठार। गुरसिख सच्चा आखीए, जो उडे हँसां डार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस दुरमति मैल दए उतार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस नाता तोड़े पंच विकार। गुरसिख सच्चा आखीए, गढ़्ह तोड़े माया ममता हउमे हंगता काम क्रोध लोभ मोह हँकार। गुरसिख सच्चा आखीए, आसा तृष्ना देवे मार। गुरसिख सच्चा आखीए, घर मंगे मंग भिखार। गुरसिख सच्चा आखीए, नाता तोड़े नौ दुआर। गुरसिख सच्चा आखीए, नेत्र लोचण राह तक्के मीत मुरार। गुरसिख सच्चा आखीए, चरन कँवल मंगे एका निमस्कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अपर अपार। सतिगुर सच्चा आखीए, एका एकँकार। सतिगुर सच्चा आखीए, अलक्ख अगोचर अगम्म अपार। सतिगुर सच्चा आखीए, वसणहारा सचखण्ड सच्चे दुआर। सतिगुर सच्चा आखीए, अलक्ख निरँजण जोत उज्यार। सतिगुर सच्चा आखीए, सुन्न अगम्मी पावे सार। सतिगुर सच्चा आखीए, निर्मल दीआ बाती कमलापाती घर मन्दिर करे पसार। सतिगुर सच्चा आखीए, आपे वेखे मार झाकी, दिस ना आए विच संसार। सतिगुर सच्चा आखीए, खोल्हे किवाड़ बन्द ताकी, आप आपणी किरपा धार। सतिगुर सच्चा आखीए, साचा जाम प्याए बण बण साकी, भर प्याला एका वार। सतिगुर

❋

❋

सच्चा आखीए, शब्द घोड़ चढ़ाए एका मार पलाकी, दो जहानां करे पार। सतिगुर सच्चा आखीए, लेखा जाणे ना जीव ख़ाकी, कंचन महल्ल दए उसार। सतिगुर सच्चा आखीए, आपणा जाणे भविख्त वाकी, एका शब्द करे प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे कराए वणज वापार। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या बेपरवाह। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस पाया पुरख अथाह। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिले शब्द सलाह। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस सतिगुर पूरा पकड़े बांह। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस दरगाह मिले थाँ। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या एका पिता माँ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे कराए सच न्याँ। सतिगुर पूरा आखीए, गुण दाता गहर गम्भीर। सतिगुर पूरा आखीए, वड दाता पीरन पीर। सतिगुर पूरा आखीए, जन भगत अमृत आत्म देवे ठांडा सीर। सतिगुर पूरा आखीए, दूई द्वैती कढ्ढे पीड़। सतिगुर पूरा आखीऐ, एका रंग रंगाए हस्त कीड़। सतिगुर पूरा आखीए पतित पापियां मुग्ध अञ्याणयां आपे बन्न्हे बीड़। सतिगुर पूरा आखीए, शब्द निराला मारे तीर। सतिगुर पूरा आखीए, लक्ख चुरासी कट्टे ज़ंजीर। सतिगुर पूरा आखीए, चोटी चढ़ाए फड़ अख़ीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका जाणे हरिजन साचा, एका घर बहाए अमृत बख्शे साचा सीर। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या सच्चा शाह। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस नाता तुटा भैण भ्रा। गुरसिख सच्चा आखीए, हरि हिरदे ल्ए वसा। गुरसिख साचा आखीए, जो दरगाह साची साचे घर तारीआं रिहा ला। गुरसिख सच्चा आखीए, जो उच्ची कूक दए सुणा। गुरसिख सच्चा आखीए, लोक लज्जया दए तजा। गुरसिख सच्चा आखीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका फड़ाए आपणी बांह। सतिगुर सच्चा आखीए, जोती जोत श्री भगवान। सतिगुर पूरा आखीए, देवणहारा जीअ दान। सतिगुर पूरा आखीए, सर्ब जीआं दा साचा काहन। सतिगुर पूरा आखीए, देवणहारा माण सीता राम। सतिगुर पूरा आखीए, वसणहारा सचखण्ड साचे ग्राम। सतिगुर पूरा आखीए, आदि जुगादि जुग जुग आपणी भगती मंगे ना कोए दाम। सतिगुर पूरा आखीए, नेहचल धाम वसे करे बिसराम। सतिगुर पूरा आखीए, लेखा जाणे हड्ड मास नाड़ी चाम। सतिगुर पूरा आखीए, बिरहों मारे तीर निराला बाण। सतिगुर पूरा आखीए, अमृत बख्शे पीण खाण। सतिगुर पूरा आखीए, होए सहाई सुञ्झ मसाण। सतिगुर पूरा आखीए, हरिजन पति रक्खे आण। सतिगुर पूरा आखीए, शब्द बैठाए इक्क बबाण। सतिगुर पूरा आखीए, गुर पीर अवतार साध सन्त एका रंग वखाए महान। सतिगुर पूरा आखीए, उप्पर तख्त बैठे आप निगहबान। सतिगुर पूरा आखीए, आदि जुगादि देवणहारा जो धुर फ़रमाण। सतिगुर पूरा आखीए, हरि सन्तन रक्खे माण। सतिगुर पूरा आखीए, लक्ख

❋

❋

चुरासी विच्चों आप आपणे ल्ए पछाण। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आपणी काण। गुरसिख सच्चा आखीए, हरि सिफ्ती सिफ्त सलाहया। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस सतिगुर सच्चा होए सहाया। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस जगत नाता तोड़ तुड़ाया। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस काया मन्दिर घर सुहाया। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस आपणा राग आप अल्हाया। गुरसिख सच्चा आखीए, सर सरोवर जिस भराया। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस सतिगुर आपणे दर बहाया। गुरसिख सच्चा आखीए, एका पूजा एका पाठ लिव अन्तर इक्क रखाया। सतिगुर पूरा आखीए, गुरसिख सोई आत्म आप उठाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खलाया। सतिगुर पूरा आखीए, हरि सच्चा भगवन्त। सतिगुर पूरा आखीए, सर्ब जीआं दा एका कन्त। सतिगुर पूरा आखीए, जोत जगाए जुगा जुगन्त। सतिगुर पूरा आखीए, आदि जुगादी महिमा अगणत। सतिगुर पूरा आखीए, सेवा लाए साध सन्त। सतिगुर पूरा आखीए, आप बणाए साची बणत। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा जाणे जीव जंत। गुरसिख सच्चा आखीए, गुर चरन कँवल ध्यान। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या हरि मेहरबान। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस पाया पद निरबाण। गुरसिख सच्चा आखीए, घर शब्द धुन होए निशान। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस कोटन कोटि देवत सुर निउँ निउँ सीस झुकाण। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस ब्रह्मा विष्न शिव राह तकाण। गुरसिख सच्चा आखीए, सुन्न अगम्म कोटन कोटि रवि ससि प्रकाश करे रवि ससि भान। गुरसिख सच्चा आखीए सचखण्ड दुआर होए परवान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा धुर फ़रमाण। सतिगुर पूरा आखीए, आदि जुगादि समाए। सतिगुर पूरा आखीए, ब्रह्म ब्रह्माद आपणी खेल खिलाए। सतिगुर पूरा आखीए, शब्द अनादी नाद वजाए। सतिगुर पूरा आखीए, गुरूआं पीरां साधां सन्तां आपणा बोध अगाध शब्द सुणाए। सतिगुर पूरा आखीए, जुगा जुगन्त गुरमुख गुरसिख आपणे लाध आप आपणा मेल मिलाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे रंग आप समाए। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस मिल्या पारब्रह्म। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस सतिगुर पूरा लाए कम्म। गुरसिख सच्चा आखीए, ना ख़ुशी ना कोई ग़म। गुरसिख सच्चा आखीए, रसना जिह्वा गाए दमा दम। गुरसिख सच्चा आखीए, बिरहों नीर वहाए छमां छम्म। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस हरि शब्द तृष्ना तम। गुरसिख सच्चा आखीए, विरला जननी जणया जन। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे बेड़ा देवे बन्न्ह। गुरसिख सच्चा आखीए, जिस पाया हरि गोबिन्द। सतिगुर पूरा आखीए, जो मेटे सगली चिन्द। गुरसिख सच्चा आखीए, आप उपजाए आपणी बिन्द। सतिगुर पूरा आखीए, वड दाता गुणी गहिन्द।

❋

❋

गुरसिख सच्चा आखीए, अमृत भरया सागर सिन्ध। सतिगुर पूरा सच्चा आखीए, सर्ब जीआं आप बख्शिंद। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी बिन्द।

१० चेत २०१७ बिक्रमी तेजा सिँघ दे घर पिण्ड अलड़ भिंडी ज़िला गुरदास पुर

सर्ब व्यापी सर्ब सुख, देवणहार दातार। सर्ब व्यापी मेटे दु:ख, कर किरपा अपर अपार। सर्ब व्यापी उज्जल करे मुख, एका बख्शे नाम आधार। सर्ब व्यापी सुफल करे कुक्ख, मानस जन्म पैज संवार। सर्ब व्यापी गेड़ा मिटाए उलटा रुख, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे रंग रंगे करतार। सर्ब व्यापी सहिज सुख दाता, सतिगुर पुरख अख्वाया। सर्ब व्यापी पिता माता, आदि जुगादि समाया। सर्ब व्यापी मेटे अन्धेरी राता, ज्ञान भान प्रकाश कराया। सर्ब व्यापी रक्खे उत्तम जाता, जोत जगत इक्क वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे अंग लगाया। सर्ब व्यापी हरि हरि मीता, हरि जी वेख वखाईआ। सर्ब व्यापी पतित पुनीता, पतित पापी ल्ए तराईआ। सर्ब व्यापी शब्द जणाई जणाए धाम अनडीठा, रसना जिह्वा हरि गुण गाईआ। सर्ब व्यापी काया मन्दिर करे ठंडा सीता, अमृत बरख़ा इक्क बरखाईआ। सर्ब व्यापी मेल मिलाए जिउँ बण विछोड़ा राम सीता, अन्तिम पन्ध मुकाईआ। सर्ब व्यापी एका राग सुणाए जिउँ अर्जन अठारां अध्याए गीता, कृष्न घनईआ दूजी विद्या ना कोई पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप बंधाए आपणे लड़, भोले भाओ सहिज सुभाईआ। सर्ब व्यापी एका हरि, हरी हरिजन आप तराईआ। सर्ब व्यापी एका घर, घर साचा सच बुझाईआ। सर्ब व्यापी एका दर, ग़रीब निवाज़ा आप खुल्हाईआ। सर्ब व्यापी एका नर, नर नरायण नाउँ धराईआ। सर्ब व्यापी एका सर, सर सरोवर सहिब सुबाईआ। सर्ब व्यापी एका अक्खर पढ़, सृष्ट सबाई रिहा पढ़ाईआ। सर्ब व्यापी तोड़ गढ़्ह, हँकार विकार दए मिटाईआ। सर्ब व्यापी लाए जड़्ह, आपणी हथ्थीं बूटा आपे लाईआ। सर्ब व्यापी दरस दिखाए अग्गे खड़, जिस जन आपणी दया कमाईआ। सर्ब व्यापी हरिजन बंधाए आपणे लड़, शब्द पल्लू गंढ्ढ बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे साचा रंग चढ़ाईआ। सर्ब व्यापी हरि दातार, आदि जुगादि समाया। सर्ब व्यापी लक्ख चुरासी करे प्यार, आप आपणी दया कमाया। सर्ब व्यापी वरन बरन वसे बाहर, ज़ात पात ना कोई जणाया। सर्ब व्यापी खेले खेल गुप्त ज़ाहर, अंदर बाहर वेस वटाया। सर्ब व्यापी हरिजन साचे ल्ए उभार, जुग जुग आपणा रूप वटाया। सर्ब व्यापी गुरमुख सज्जण लाए पार, साचे बेड़े नाम चढ़ाया। सर्ब व्यापी,

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी बूझ बुझाया। सर्ब व्यापी सर्ब गुणवन्त, हरि सतिगुर पुरख अख्वाया । सर्ब व्यापी लेखा जाणे जीव जंत, घट घट आपणा आसण लाया। सर्ब व्यापी हरिजन उठाए साचे सन्त, आप आपणा मेल मिलाया। सर्ब व्यापी जिस जन लोकमात बणाए बणत, लक्ख चुरासी विच्चों बाहर कढाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जम की फाँसी फंद कटाया। सर्ब व्यापी गोबिन्द रूप, सतिगुर पुरख अख्वांयदा। सतिगुर पुरख शाहो भूप, साचा हुक्म जणांयदा। सर्ब व्यापी वसणहारा चारे कूट, दहि दिशा फोल फुलांयदा। सर्ब व्यापी नाता तोड़े जूठ झूठ, साचा मन्त्र नाम आप दृढ़ांयदा। सर्ब व्यापी जिस जन हरि जाए तुट्ठ, आप आपणा मेल मिलांयदा। सर्ब व्यापी एका अमृत आत्म देवे घुट्ट, अग्नी तत्त बुझांयदा। सर्ब व्यापी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा खेल खिलांयदा। सर्ब व्यापी सतिगुर दाता, साची खेल खलाया। सर्ब व्यापी पुरख बिधाता, एका एक संग समाया। सर्ब व्यापी आप रखाए सगला साथा, विछड़ कदे ना जाया। सर्ब व्यापी एका शब्द जणाए पूजा पाठा, सोहँ मन्त्र नाम दृढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सर्ब जीआं बिध जाणे अन्तर, जगत बसन्तर तत्त गंवाया। सर्ब व्यापी गुण निधान, अवगुण ना कोए जणाईआ। सर्ब व्यापी हरि भगवान, हरिभगतन वेख वखाईआ। सर्ब व्यापी सच निशान, गुरमुख मात झुलाईआ। सर्ब व्यापी जाणी जाण, घट घट मन्दिर खोज खुजाईआ। सर्ब व्यापी शब्द फ़रमाण, आपणा राग आप सुणाईआ। सर्ब व्यापी चुकाए आवण जाण, हरिजन साचे ल्ए तराईआ। सर्ब व्यापी दो जहानी बख्शे माण, जो जन आए सरनाईआ। सर्ब व्यापी एका अक्खर देवे दान, नाम वक्खर शब्द पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाथ अनाथां होए सहाईआ। सर्ब व्यापी अलक्खणा अलक्ख, अलक्ख अगोचर भेव ना राईआ। सर्ब व्यापी हो प्रतक्ख, लोकमात जोत करे रुशनाईआ। सर्ब व्यापी हरिजन साचे ल्ए रक्ख, एका मन्त्र नाम पढ़ाईआ। सर्ब व्यापी करणहारा लक्खों कक्ख, करता कीमत दए चुकाईआ। सर्ब व्यापी मार्ग एका दस्स, मानस जन्म दए वड्याईआ। सर्ब व्यापी हिरदे अंदर वस, हरि की पौड़ी दए चढ़ाईआ। सर्ब व्यापी एका देवे आत्म रस, रसना जिह्वा भेव ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे बेपरवाहीआ। सर्ब व्यापी एका राम, निरगुण सरगुण खेल खिलांयदा। सर्ब व्यापी देवे नाम, नाम नामा झोली पांयदा। सर्ब व्यापी प्याए जाम, सच प्याला हथ्थ उठांयदा। सर्ब व्यापी पूरन करे काम, काया कपट फोल फुलांयदा। सर्ब व्यापी लेखा जाणे माटी चाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जिस जन देवे आपणा वर, दर घर साचे आप बहांयदा। सर्ब व्यापी हरि करतार, करनी करता आप अख्वांयदा। सर्ब

❋

❋

व्यापी करे सर्ब प्यार, कीट कीटां रूप समांयदा। सर्ब व्यापी देवे सर्ब धार, शब्द शब्दी मेल मिलांयदा। सर्ब व्यापी एका एक बख्शे चरन प्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी बूझ बुझांयदा। सर्ब व्यापी बूज्झया, हरि सतिगुर दीन दयाल। सर्ब व्यापी एका सुझया, गुरमुख विरले साचे लाल। सर्ब व्यापी एका भउ चुकाए एका दूजया, साचा दस्से राह सुखाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे पत डाल्ह। सर्ब व्यापी सच फुलवाड़ी, हरिजन वेख वखाईआ। सर्ब व्यापी आपे खेत आपे वाड़ी, सर्ब रख्या आप कराईआ। सर्ब व्यापी आपे वेखे आपणी फसल हाढ़ी, आपणी झोली आपे पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत चुकाए झूठा डर, हरिजन साचे आपणे भय रखाईआ। सर्ब व्यापी साख्यात, आपणा दरस दखाईआ। सर्ब व्यापी ग़रीब निवाज़ पारज़ात, फुल्ल फल आप महिकाईआ। सर्ब व्यापी धुरदरगाही दात, साची वस्त झोली पाईआ। सर्ब व्यापी उत्तम कराए ज़ात, चार वरनां मुख शर्माईआ। सर्ब व्यापी पिछला पूरा करे घाट, अगला लेखा आपणे हथ्थ रखाईआ। सर्ब व्यापी इक्क वखाए तीर्थ ताट, सर सरोवर चरन नुहाईआ। सर्ब व्यापी अग्गे रक्खे नेड़े वाट, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। सर्ब व्यापी रोग सोग चिंता दु:ख देवे काट, आत्म सुख सहिज सुखदाईआ। सर्ब व्यापी इक्क वखाए सच्चा हाट, हरिजन साचे बूझ बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ग़रीब निमाणयां अंदर वड़, आपणी सेजा आपे रिहा सुहाईआ। सर्ब व्यापी निरगुण जोत, आदि जुगादि समाया। सर्ब व्यापी तारे कोटी कोटि, कोटन कोटि लेखे लाया। सर्ब व्यापी कढ्ढे वासना खोट, अमृत आत्म रस भराया। सर्ब व्यापी देवे इक्क भण्डारा अतोट, आदि जुगादि निखुट ना जाया। सर्ब व्यापी तृष्ना तृखा भरे पोट, आसा मनसा पूर कराया। सर्ब व्यापी आप बठाए आल्हणिउँ डिग्गे बोट, कलिजुग अन्तिम होए सहाया। सर्ब व्यापी शब्द नगारे लाए चोट, आप आपणा ताल वजाया। सर्ब व्यापी एका इक्क वखाए चरन ओट, दूसर दर ना कोए फिराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, क़िया कर्म वेख वखाया। सर्ब व्यापी खेल ब्रह्मण्ड, हरि हरि आप करांयदा। सर्ब व्यापी जेरज अंड, जुग जुग वेख वखांयदा। सर्ब व्यापी आपे जाणे आपणा पन्ध, दो जहानां फेरी पांयदा। सर्ब व्यापी वेखणहारा नौ खण्ड, लोकमात वेस वटांयदा। सर्ब व्यापी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रूप धरांयदा। सर्ब व्यापी डूँग्घा सागर, हरि हरि रूप समाया। सर्ब व्यापी आपे वसे काया गागर, गहर गम्भीर दिस ना आया। सर्ब व्यापी ग़रीब निमाणयां करे कर्म उजागर, आपणी हथ्थीं लेख लिखाया। सर्ब व्यापी आदि जुगादी इक्क सौदागर, साचा वणजी वणज कराया। सर्ब व्यापी जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सुहाए थान सगला साथ, एका

❋

❋

टेक बख्शे रघुनाथ, रघपत आपणा संग रखाया। चार वरनां सच प्रीत, सच सच्चा इक्क रखाईआ। चार वरनां इक्क रीत, साची रीत चलाईआ। चार वरनां एका मन्दिर मसीत, गुरूदुआर इक्क वखाईआ। चार वरनां परखे नीत, छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश भुल्ल ना राईआ। चार वरनां काया करे ठंडी सीत, जो जन रसना सोहँ गाईआ। चार वरन कराए पतित पुनीत, दुरमति पापां मैल धुआईआ। चार वरन मानस जन्म जायण जीत, चरन कँवल कँवल चरन उप्पर धवल जो जन सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट कीट हस्त साचा मीत इक्क अख्वाईआ। जग जीवण दाता भेटया, जल थल महीअल पूर। सतिगुर पाया खेवट खेटया, लेखा जाणे नेड़े दूर। नाता बिधाता पिता पूत बेटया, आदि जुगादी हाज़र हज़ूर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बख्शणहारा चरन धूढ़। सतिगुर पूरा पाया, गुणवन्ता गुण निधान। मन संसा रोग चुकाया, आत्म देवे इक्क ज्ञान। दूई द्वैती पर्दा लाहया, दरस दखाए सच मकान। हउमे हंगता गढ़्ह तुड़ाया, शब्द वखाया सच निशान। तन सड़दा आप बचाया, कर किरपा मेहरबान। उप्पर पर्दा एका पाया, वेले अन्त होए निगहबान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी शब्द नाम नामा देवे साचा दान। निर्धन सरधन एका रंग, हरि सतिगुर आप रखाया। निर्धन सरधन वसे संग, आपणी सेव कमाया। निर्धन सरधन एका धार वहाए गंग, अमृत मुख चुआया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निवण सु अक्खर इक्क पढ़ाया। एका अक्खर एका अक्ख एका नैण, एका मुख सालाहीआ। एका पति ल्ए रक्ख एका नर नरायण, एका इक्क होए सहाईआ। एका भरे एका भाण्डे करे सक्ख एक चुकाए लैण देण, एका एक वड वड्याईआ। एका महिमा अकथना अकथ एका नाता जोड़े भाई भैण, साक सैण इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप चलाए काया रथ, रथ रथवाही इक्क अख्वाईआ। एका गुर एका धार, एका शब्द जणाईआ। एका सिख इक्क प्यार, एका लिख लिख झोली पाईआ। एका रूप हरि हरि रिहा वस, घट घट अंदर जोत जगाईआ। एका मिटाए दूई द्वैती विस, मिट्ठा रस इक्क खुआईआ। एका वण्डे आपणा हिस्स, साची वण्डण एका पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निमाणयां देवे आपणा माण, एथे ओथे सगल जहान, आत्म दरस देवे घर आण, हरि घर घर घर विच होए सहाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निर्धन आपणी झोली पाईआ।

❋

❋