११ चेत २०१७ बिक्रमी इंदर सिँघ दर्शन सिँघ कर्म सिँघ दे घर पिण्ड आदी ज़िला गुरदास पुर
सो पुरख निरँजण सर्ब गुणवन्त, आदि जुगादि समाया। हरि पुरख निरँजण महिमा अगणत, भेव किसे ना पाया। एकँकारा बणाए बणत, आपणी रचना आप रचाया। आदि निरँजण साचा धाम सोहँत, सचखण्ड दुआरा आसण लाया। अबिनाशी करता साचा कन्त, निरगुण निरगुण ल्ए प्रनाया। पारब्रह्म आदि अन्त, आप आपणा खेल खलाया। पारब्रह्म लेखा जाणे साचे सन्त, शब्द अनादी धार चलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड निवासा खेल तमाशा, आपणा आप कराया। सचखण्ड सच महल्ला, हरि साचा सच वसांयदा। सो पुरख निरँजण इक्क इकल्ला, हरि पुरख निरँजण आसण लांयदा। एकँकारा वसणहारा जला थला, आदि निरँजण जोत निरँजण जगांयदा। श्री भगवान शब्द सुनेहड़ा एका घल्ला, अबिनाशी करता लक्ख चुरासी आप सुणांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म पाए हल्ला, हँ ब्रह्म वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपर, अलक्ख अलक्खणा भेव ना कोई जणांयदा। सो पुरख निरँजण ठांडा सीता, आदि जुगादि समाया। आप चलाए आपणी रीता, आप आपणा वेस वटाया। खेले खेल हस्त कीटा, जून अजूनी आप फिराया। आपणा रस जाणे मीठा, अनरस आपणा आप वखाया। एका धाम अवल्लड़े बैठा, सच सिँघासण सोभा पाया।
❋
❋
जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण जोत पुरख बिधाता, उत्तम ज़ाता इक्क कराया। निरगुण दाता बेपरवाह, एका रंग समांयदा। जुगा जुगन्तर बण मलाह, लोकमात वेस वटांयदा। शब्द सरूपी शब्द सलाह, आप आपणी बूझ बुझांयदा। साचे सन्तां दया कमा, आत्म अन्तर ब्रह्म ज्ञान दृढ़ांयदा। गुरमुख साचे मेल मिला, एका दूजा भउ चुकांयदा। गुरमुख साचे संग रला, आप आपणा दरस वखांयदा। सूरा सरबंग आप अख्वा, नाम मृदंग इक्क वजांयदा। काया मन्दिर डेरा ला, अनहद ताल इक्क वजांयदा। सर सरोवर इक्क वखा, अमृत आत्म आप भरांयदा। बज़र कपाटी तोड़ तुड़ा, साची सेजा आप सुहांयदा। पारब्रह्म प्रभ वेस वटा, घर घर विच आप टिकांयदा। दीवा बाती इक्क जगा, जोत निरँजण इक्क वखांयदा। बूंद स्वांती दए प्या, सीतल धार इक्क वहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी खेल खिलांयदा। अकल कला कल धार, खेल खिलांयदा। लोकमाती ल्ए अवतार, जुग जुग वेस वटांयदा। आप लगाए साची कार, हरिजन साची कारे लांयदा। अंदर मन्दिर गुप्त ज़ाहर, आप आपणे रंग रंगांयदा। शब्द अनाद सच्ची धुन्कार, आपे अन्तर शब्द वजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग करता नाउँ धराईआ। जुग करता हरि करनेहार, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। खेले खेल अगम्म अपार, लोकमात वेस वटाईआ। शब्द अगम्मी बोल जैकार, निरगुण ढोला एका गाईआ। लक्ख चुरासी पावे सार, ब्रह्मा विष्न शिव ल्ए उठाईआ। सुरपति दए इक्क अधार, भुल्ल रहे ना राईआ। साचे सन्तां कर प्यार, आप आपणा मेल मिलाईआ। लेखा जाणे रवि ससि सूरज चन्न सतार, मंडल मंडप खोज खुजाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड दए आधार, नौ खण्ड सत्तां दीपां रिहा समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी धार चलाईआ। जुग जुग धार हरि करतार, लोकमात चलांयदा। हरिजन साचे लाए पार, जिस जन आपणी बूझ बुझांयदा। नाता तोड़े काम क्रोध लोभ मोह हँकार, आसा तृष्ना मेट मिटांयदा। साची वस्त रक्खे घर थार, थिर घर वासी दया कमांयदा। कागद कलम ना लिखणहार, वेद कतेब ना कोई सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप उठांयदा। हरिजन साचे वेखणहारा, एका रंग समाया। एका बख्शे चरन प्यारा, चरन चरनोदक मुख चुआया। आपे खोल्हे बन्द किवाड़ा, डूँग्घी कंदर फेरा पाया। इक्क कराए सच जैकारा, वाह वाह गुरू रूप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर शब्द इक्क जणाया। शब्द गुर सतिगुर पूरा, दूसर अवर ना कोई जणांयदा। जुगा जुगन्तर हाज़र हज़ूरा, रूप रंग ना कोई वखांयदा। अजूनी रहित नूरो नूरा, पुरख अकाल आप अख्वांयदा। आप वजाए अनादी तूरा, तार सितार आप हिलांयदा। सन्तां भगतां आसा मनसा
❋
❋
करे पूरा, सर्बकल आप अख्वांयदा। नाता तोड़े कूड़ो कूड़ा, साचा मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। गुरमुख विरला बख्शे चरन धूढ़ा, चरन धूढ़ा आप सुहांयदा। काया चोली रंग चाढ़े गूढ़ा, उतर कदे ना जांयदा। चतुर सुघड़ बणाए मूर्ख मूढ़ा, जिस जन आपणा संग रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द गुर सच निशान वेखणहारा दो जहान, लोआं पुरीआं फेरा पांयदा। शब्द गुर वड बलवाना, हरि साचा सच धरांयदा। सचखण्ड निवासी झुलाए सच निशाना, दरगाह साची आप चढ़ांयदा। लोआं पुरीआं पाए आणा, हुक्मी हुक्म आप सुणांयदा। लक्ख चुरासी कर प्रधाना, आत्म ब्रह्म विच टिकांयदा। शब्द सुणाए इक्क तराना, राग रागनी मुख शर्मांयदा। गुरमुख विरले बन्न्हे गाना, सतिगुर पूरा सगन मनांयदा। आपे होए बीना दाना, दाता दानी नाउँ धरांयदा। सर्ब जीआं हरि जाणी जाणा, दिस किसे ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा आप अख्वांयदा। सतिगुर पूरा हरि करतार, अचरज खेल खलाईआ। वरते वरतावे विच संसार, जुग जुग आपणा रूप वटाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर करया पार, कलिजुग खेले खेल बेपरवाहीआ। सचखण्ड निवासी हो त्यार, पुरख अबिनाशी सेव कमाईआ। ब्रह्मा वेद ना पाए सार, चारे मुख रिहा सालाहीआ। पुराण अठारां गए हार, वेद व्यासा गया गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द मलाह जुग जुग आपणा वेस धराईआ। शब्द गुर सूरा सरबंग, एका एक अख्वाया। जुग जुग वजाए आपणा मृदंग, नाम सितार हथ्थ उठाया। ब्रह्मण्ड खण्ड लोआं पुरीआं आपे लँघ, गगन पतालां फेरा पाया। लोकमात जन भगतां निभाए सदा संग, विछड़ कदे ना जाया। नाता तोड़े भुक्ख नंग, साची वस्त एका झोली पाया। कलिजुग कूड़ी चढ़ी कंग, चारों कुंट लहर लहराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा देवे एका वर, लक्ख चुरासी झोली पाया। सतिगुर सच्ची सरकार, हरि साचा सच उपजांयदा। सचखण्ड निवासी खेल अपार, ब्रह्मण्ड वेख वखांयदा। जेरज अंड पावे सार, उत्भुज सेत्ज फोल फुलांयदा। भेख पखण्डा विच संसार, चारों कुंट अन्धेरा छांयदा। आत्म रंडा जीव गंवार, साचा कन्त ना कोई हंढांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द गुरू गुर पूरा, एका आप अख्वांयदा। एका शब्द सतिगुर देव, हरि साचा सच उपजांयदा। अबिनाशी अलक्ख अभेव, भेव अभेद खुल्हांयदा। हरिजन लाए साची सेव, सेवक सेवा सच करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द गुर वड बलवान, दो जहानां फेरा पांयदा। हरि शब्द गुर नौजवाना, ना मरे ना जाईआ। खेले खेल श्री भगवाना, आपणी इच्छया रूप वटाईआ। लक्ख चुरासी हो प्रधाना, लुक लुक बैठा आसण लाईआ। आपे चिल्ला तीर निशाना, शस्त्र बस्त्र आप सुहाईआ। आपे मर्द मर्द मरदाना, पारब्रह्म इक्क अख्वाईआ।
❋
❋
आपे बन्न्हणहारा घर घर गानां, आप आपणा सगन मनाईआ। आपे देवे प्रकाश रवि ससि सूरज भाना, आपणा तेज आप चमकाईआ। आपे वरते आपणा भाणा, हरि भाणे सद समाईआ। गुरमुख़ विरले हरि का शब्द मात पछाणा, नेत्र नैण दिस ना आईआ। हरिजन होया चतुर सुघड़ स्याणा, जिस सिर समरथ हथ्थ टिकाईआ। आवण जावण चुक्के काना, लक्ख चुरासी फंद कटाईआ। शब्द सरूपी मिले इक्क बिबाना, सतिगुर दए चढ़ाईआ। सचखण्ड साचा धाम सुहाना, थिर घर साचे वज्जे वधाईआ। नाता तुट्टा आवण जाणा, विच जोती जोत समाईआ। गुरमुख विरला पाए पद निरबाणा, परम पुरख आप आपणा मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीव जंत साध सन्त आदि अन्त हरि भगवन्त साचा कन्त साची आत्म सेज सोभा पाईआ।
११ चेत २०१७ बिक्रमी बूड़ सिँघ दे घर पिण्ड वज़ीर पुर ज़िला गुरदास पुर
सो पुरख निरँजण पातशाह, निरगुण एका एक अख्वांयदा। हरि पुरख निरँजण बेपरवाह, आप आपणी कल धरांयदा। एकँकारा सच मलाह, साचा बेड़ा आप चलांयदा। आदि निरँजण नूर नुराना डगमगा, नूर इलाही नाउँ धरांयदा। अबिनाशी करता वसे आपणे थाँ, भूमिका आप सुहांयदा। श्री भगवान करे सच न्याँ, आदि जुगादी हुक्म चलांयदा। पारब्रह्म आप आपणा रूप ल्ए वटा, आप आपणा वेस धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा सच सुहांयदा। घर साचा हरि सुहावणा, एकँकारा एका एक। पुरख अबिनाशी डेरा लावणा, दूसर रक्खे ना कोई टेक। सच सिँघासण इक्क विछावणा, हरि बह बह लिखे लेख। तख्त ताज इक्क सुहावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा भेख। साचा भेख हरि निरँकार, सचखण्ड दुआरे आप वटाईआ। निरगुण रूप अगम्म अपार, सति पुरख निरँजण आप दसाईआ। अलक्ख अलक्खणा खेल अपार, अगम्म अगोचर भेव ना राईआ। निरगुण बाती कर त्यार, कमलापाती जोत जगाईआ। साची खाटी खेल अपार, हरि करतार आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर शाहां इक्क अख्वाईआ। सतिगुर सच्चा शहनशाह, एका रंग समाया। सचखण्ड बैठा आसण ला, रूप रंग ना कोई वखाया। आपणा तख्त रिहा सुहा, तख्त निवासी दिस ना आया। आपणा हुक्म रिहा चला, आपणे भाणे सद समाया। दर दरबाना अलक्ख जगा, दरगाह साची निउँ निउँ सीस झुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा आपे खोल्ह, आप आपणा आसण लाया। सचखण्ड दुआरा सच दरवाज़ा, पुरख अबिनाशा आप खुल्हांयदा। खेले
❋
❋
खेल ग़रीब निवाज़ा, निरगुण आपणी धार चाल चलांयदा। आपे रंक आपे राजा, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। आपे मारे आपणी वाजा, शब्द अगम्मी आप प्रगटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा रंग आप रंगांयदा। साचा रंग शब्द रंगणहार, हरि साचा आप उपजाईआ। वेख वखाए हरि ब्रह्माद, आदि जुगादि खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका शब्द दए वड्याईआ। हरि शब्द वड बलवान, हरि साचे घर उपजाया। हथ्थ रक्ख श्री भगवान, प्रतक्ख रूप वटाया। पावे सार दो जहान, निरगुण नूरो नूर डगमगाया। आदि जुगादी एका आण, हुक्मी हुक्म आप सुणाया। लेखा जाणे धुर फ़रमाण, सच संदेशा आप अल्हाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा खेल अपारा, एकँकारा आप कराया। एकँकार पुरख अगम्म, भेव कोए ना पांयदा। ना मरे ना पए जम्म, पंज तत्त ना कोई रखांयदा। जुगा जुगन्तर जाणे आपणा कम्म, करनी करता किरत कमांयदा। ना कोई घड़े ना सके भन्न, घड़ण भन्नणहार आप अख्वांयदा। आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह, पारब्रह्म आप चलांयदा। रसना जिह्वा ना कहे कोई धन्न धन्न, बत्ती दन्द ना कोई हिलांयदा। ना कोई सुणे सुणाए नाद कन्न, रागी राग ना कोई अल्हांयदा। ना कोई जननी जणे जन, पूत सपूता ना कोई रखांयदा। सच्चखण्ड दुआरा ना कोई सूरज ना कोई चन्न, मंडल मंडप ना कोई सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द उजाला दीन दयाला आपणा आप प्रगटांयदा। शब्द उपजाया हरि भगवान, थिर घर साचे वज्जे वधाईआ। पुरख अबिनाशी वेखे मार ध्यान, जुग जुग आपणी पैज धराईआ। देवणहारा साचा माण, दरगाह साची साचा थान सुहाईआ। एका राग सुणाए कान, धुन आपणी आप उपजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रंग रंगाईआ। शब्द सुत सूरा बलवान, हरि पुरख निरँजण आप उपाया। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां आप उठाए सच निशान, साचा बेड़ा आप बंधाया। ब्रह्मा विष्न शिव कर प्रधान, आप आपणे अंग लगाया। आपे त्रैगुण माया देवे दान, दाता दानी दिस ना आया। आपे पंज तत्त नाता जोड़े दो जहान, लक्ख चुरासी मेल मिलाया। आपे निरगुण सरगुण हो प्रधान, दीवा बाती इक्क जगाया। आपे शब्द सुणाए सच्ची धुन कान, अनहद राग इक्क अल्हाया। आपे वसे काया मन्दिर सच मकान, आप आपणा रूप छुपाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द गुर सेव कमाया। हरि शब्द पैज संवारया, सतिगुर साजण मीत मुरार। गुर किरपा विच संसारया, लोकमात ल्ए अवतार। सन्त कन्त करे प्यारया, अन्तर आत्म दए आधार। पंज तत्त करे ख्वारया, मेट मिटाए काम क्रोध लोभ मोह हँकार। अमृत बख्शे ठंडा ठारया, आसा तृष्ना देवे मार। एका बोल सच जैकारया, काया मन्दिर हरि मन्दिर गुरदुआर।
❋
❋
आत्म सेजा धाम सुहा रिहा, आप आपणी किरपा धार। निरगुण सरगुण मेल मिला रिहा, शब्द विचोला बण करतार। साचा चोला आप बदला ल्या, जुगा जुगन्तर साची कार। एका ढोला आपणा गा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि शब्द भरे भण्डार। हरि शब्द भण्डारा शब्द भरपूर, सो पुरख निरँजण आप भरांयदा। हरि पुरख निरँजण आसा मनसा पूर, जुग जुग आपणा मेल मिलांयदा। एकँकारा वसणहारा नेड़े दूर, दूर दुराडा पन्ध मुकांयदा। आदि निरँजण ज़ाहरा ज़हूर, जोत निरँजण डगमगांयदा। अबिनाशी करता एका तूर, नाद अनाद वजांयदा। श्री भगवान नाता तोड़े कूड़ो कूड़, दर घर साचे मेल मलांयदा। पारब्रह्म लेखा जाणे मूर्ख मुग्ध मूढ़, जिस जन सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सरूपी रूप वटांयदा। शब्द सरूपी रूप अनूठा, दिस किसे ना आया। वसणहारा चारे कूटां, दहि दिशा फेरी पाया। जुग जुग लक्ख चुरासी करे खाली ठूठा, जो घड़या भन्न वखाया। गुरमुख विरले उप्पर तुट्ठा, एका अमृत जाम नाम प्याया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरदेव शब्द अख्वाया। गुरदेव शब्द इष्ट करतार, एका जगत कराईआ। वास्तक रूप सर्ब सृष्ट, विश्व आपणा नाउँ धराईआ। आस्तिक जीव होए हँकार, नास्तिक रूप आप समाईआ। प्रकाश जोत सर्ब निराकार, निरगुण वेखे थाउँ थाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल खलाईआ। जुग जुग खेल खलंदड़ा, पारब्रह्म गुर करतार। सतिजुग साचा लेख लखंदड़ा, आप आपणी कर विचार। त्रेता तेरा पन्ध मुकंदड़ा, रूप दिसे ना विच संसार। द्वापर अन्तिम लेख लखंदड़ा, चारों कुंट पावे सार। कलिजुग अन्तिम जोत जगंदड़ा, रैण अन्धेरी वेखे धूंआँधार। चार वरन सर्ब करंदड़ा, धीरज धरे ना कोए करे प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल अगम्म अपार। कलिजुग अन्धेरी रैण, चारों कुंट अन्धेरा छाया। ना कोई साक सज्जण दिसे सैण, सगला संग ना कोए निभाया। माया राणी खाए डैण, जत सति धीरज दए गुआया। हरि का दरस ना वेखे कोई नैण, सन्त साध रहे कुरलाया। जूठा झूठा बस्त्र पाया गहिण, हरि का शब्द ना कोए बंधाया। दूई द्वैती डुब्बे वहण, सच्चे बेड़े ना कोए चढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख आपे ल्ए जगाया। गुरमुख विरला जागया, जिस किरपा करे आप निरँकार। सच सरनाई सतिगुर लागया, हरि शब्द करे प्यार। त्रैगुण लग्गी बुझी आज्ञा, पंज तत्त होए ख्वार। माया डस्से ना डस्सणी नागया, नेड़ ना आए काम क्रोध लोभ मोह हँकार। सतिगुर पूरा आपणी हथ्थीं पकड़े वागया, दो जहाना पाए सार। निरगुण सरगुण अंदर फिरे भागया, रूप अनूप सच्ची सरकार। फड़ हँस बणाए कागया, अमृत आत्म एका डार। जोती जोत सरूप हरि, आप
❋
❋
आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए उभार। हरिजन साचा उठया, पाया पुरख अपार। हरि शब्दी गुर गुर तुट्ठया, देवे दरस आप निराकार। लोकमात ना जाए लुट्टया, लुट्ट ना सके ठग्ग चोर यार। मानस जन्म भाग ना निखुट्टया, मिल्या मेल मीत मुरार। अन्तिम चढ़े साची चोटीआं, राए धर्म ना करे ख्वार। कढ्ढणहारा वाष्ना खोटीआं, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप सुहाए बंक दुआर। बंक दुआर सुहञ्जणा, हरि साचा वेख वखांयदा। जोत जगाए आदि निरँजणा, नूर नुराना डगमगांयदा। दाता दानी दर्द दु:ख भय भञ्जणा, भव सागर पार करांयदा। जन भगतां नेत्र पाए नाम अञ्जणा, अज्ञान अन्धेर मिटांयदा। चरन धूढ़ कराए साचा मजणा, अठसठ पन्ध मुकांयदा। जो घड़या सो भज्जणा, थिर कोए रहिण ना पांयदा। जन भगतां पर्दा आपे कज्जणा, शब्द दुशाला हथ्थ उठांयदा। काल नगारा नौ खण्ड पृथ्मी लक्ख चुरासी सीस वज्जणा, शाह सुल्तान ना कोए बचांयदा। राज राजानां तख्त ताज जग तजणा, धीरज धीर ना कोए धरांयदा। गुरमुख विरले अमृत आत्म पी पी रज्जणा, जिस हरि हरि आप प्यांअदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख साचे मेल मिलांयदा। गुरसिख साचा मेलया, कर किरपा आप करतार। एका रंग रंगे गुर चेलया, रंग रंगीला अपर अपार। घर पाया सज्जण सुहेलया, विछड़या संसार। कट्टे धर्म राए दी जेलया, लक्ख चुरासी करे पार। हरि जू खेल आपणा आपे खेलया, निरगुण रूप ल्ए अवतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे लाए पार। हरिजन साचा बेड़ा बन्न्ह, गुर सतिगुर आप चलांयदा। गुरमुख चढ़या साचा चन्न, लोकमात वेख वखांयदा। सतिगुर कहे धन्न धन्न, रसना जिह्वा ना कोए हिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआर एकँकार लोकमात खेल अपार, निरगुण सरगुण वेख वखांयदा। निरगुण सरगुण पेख्या, जोती जोत नूर उज्यार। निरगुण सरगुण लिखे लेखया, लेखा जाणे धर्म दुआर। निरगुण सरगुण वेखे रेख्या, कर्म धर्म करे विचार। निरगुण सरगुण धारे भेख्या, निहकलंका ल्ए अवतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि शब्द करे वपार। हरि शब्द वणजार सति, सति पुरख निरँजण आप करांयदा। हरि शब्द वणजार सति, सतिगुर पूरा साचे हट्ट विकांयदा। हरि शब्द वणजार सति, गुर गुर एका रंग वखांयदा। हरि शब्द वणजार सति, भगतन झोली आप भरांयदा। हरि शब्द वणजार सति, सन्त साजण वेख वखांयदा। हरि शब्द वणजार सति, गुरमुख एका बूझ बुझांयदा। हरि शब्द वणजार सति, गुरसिख सज्जण संग निभांयदा। पुरख अबिनाशी देवणहारा ब्रह्म मत, मन मति ना कोए वखांयदा। आदि जुगादी जाणे मित गति, जुग जुग आपणी रचन रचांयदा। आवे जावे नित नवित, भगतन मीत खेल खिलांयदा। ना कोई वार ना कोई थित, मास
❋
❋
बरख ना वण्ड वण्डांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा रूप धरांयदा। शब्द जणाई धुर फ़रमाण, सति पुरख निरँजण आप जणांयदा। सतिगुर देवे धुर फ़रमाण, गुर गुर बूझ बुझांयदा। गुर गुर देवे एका माण, भगतन संग तरांयदा। भगतन देवे इक्क ध्यान, एका इष्ट वखांयदा। एका इष्ट श्री भगवान, सन्तन मेल मिलांयदा। सन्तन खोल्हे इक्क दुकान, चौदां लोक मुख शरमांयदा। एका देवे साचा दान, दाता दानी साची भिच्छया झोली पांयदा। गुरमुख साचे चतुर सुजान, आप आपणा भेव खुल्हांयदा। अंदर मन्दिर इक्क निशान, सति सतिवादी आप झुलांयदा। गुरसिख उठाए बाल अंञाण, आप आपणी गोद बहांयदा। जगत चुकाए झूठी काण, दे मति आप समझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप उठांयदा। हरि शब्द साजण मीत, सतिगुर हथ्थ वड्याईआ। गुर गुर बैठा इक्क अतीत, निरगुण सरगुण बेपरवाहीआ। भगतन काया करे ठंडी सीत, सन्तन सति सति वरताईआ। गुरमुख चलाए आपणी रीत, वेद कतेब भेव ना राईआ। गुरसिख मिले हरि साचा मीत, विछड़ कदे ना जाईआ। मानस जन्म जाए जीत, लक्ख चुरासी फंद कटाईआ। एका रंग रंगाए हस्त कीट, सतिगुर पूरे हथ्थ वड्याईआ। अमृत रस देवे साचा मीठ, निझर झिरना आप झिराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे देवे वर, काया मन्दिर वेख वखाईआ। काया मन्दिर सच महल्ला, हरि साचे सच वसाया। निरगुण बैठा इक्क इकल्ला, निज आत्म डेरा लाया। आत्म सेजा सच सिँघासण मल्ला, आप आपणी सोभा पाया। शब्द सुनेहड़ा एका घल्ला, नाद अनादी धुन वजाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखाया। हरिजन काया मन्दिर डूँग्घा सागर, सर सरोवर आप सुहाईआ। भाग लग्गा पंज तत्त गागर, सतिगुर पूरा आप लगाईआ। निर्मल जोत करे उजागर, दिवस रैण डगमगाईआ। एका नाम कराए वणज सौदागर, साची वस्त साचे हट्ट वकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख तेरा काया मन्दिर फोल फुलाईआ। काया मन्दिर डूँग्घी भँवरी, सुखमन नाड़ी फोल फुलांयदा। अन्ध अन्धेरी वेखे कँवरी, दीपक आपणा आप लटकांयदा। सुरत सुआणी अवरी गवरी, शब्द हाणी आप मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन तेरा काया मन्दिर आप सुहांयदा। काया मन्दिर सच दुआरा, गुरमुख आप जणांयदा। सुरती शब्दी करे प्यारा, घर साचे मेल मिलांयदा। अगम्म अगम्मड़ा दए हुलारा, अगम्मी धार आप वहांयदा। अनहद धुन सुणाए आप धुन्कारा, पंचम सखीआं मंगल गांयदा। आपे वेखे वेखणहारा, रूप अनूप आप प्रगटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख काया अंदर वड़, आप आपणा तख्त सुहांयदा। गुरसिख काया अंदर वड़या, गुर सतिगुर आप करतार।
❋
❋
साचे पौड़े आपे चढ़या, नाता तोड़ नौ दुआर। टेढी बंक घाड़ण घड़या, आपे होए आर पार। आपणा अक्खर आपे पढ़या, आपे बोले सच जैकार। आपणा पल्ला आपे फड़या, आपे बणया मीत मुरार। आपणा गढ़्ह आपे तोड़े, अग्गे कोए ना अड़या, बज़र कपाटी देवे पाड़। सर सरोवर साचा अमृत आपे भरया, पुरख अबिनाशी ठंडा ठार। सुक्का बूटा हरया करया, हँस उडाए कागों डार। साची सेजा चरन धरया, आत्म सेजा कर प्यार। गुरमुख साचा आपे वरया, पुरख अबिनाशी मीत मुरार। एका सेजा पैर पसरया, नारी मेला कन्त भतार। घर विच घर घर उजरया, अन्ध अन्धेरा दए निवार। आदि जुगादि कदे ना मरया, सतिगुर पूरा गुर अवतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे लाए पार। आत्म सेजा सच पलँघ, सतिगुर पूरा आप सुहांयदा। सुरत सुआणी मंगे मंग, शब्द हाणी मेल मिलांयदा। अमृत धार वहाए गंग, साची धार आप चलांयदा। शब्दी शब्द सूरा सरबंग, गुर गुर एका रूप वटांयदा। कट्टणहारा भुक्ख नंग, तृष्ना रोग मेट मिटांयदा। पंच विकार ना करे जंग, साचा खण्डा इक्क चमकांयदा। सच दुआरे आपे लँघ, आप आपणा राह चलांयदा। साचे अश्व कस तंग, साची घोड़ी गुरमुख आप चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वसे साचे घर, घर मन्दिर आप सालांहयदा। घर मन्दिर सोभावन्त, गुर सतिगुर आप सुहाईआ। गुरमुख मेला नारी कन्त, हरि कन्त कन्तूहल इक्क हंढाईआ। काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, उतर कदे ना जाईआ। तोड़े गढ़्ह हउमे हंगत, हँकार विकार दए मिटाईआ। नाता जोड़े साची संगत, सगला संग वखाईआ। हरिजन मेला जिउँ नानक अंगद, निरगुण सरगुण होए सहाईआ। सतिगुर पूरा किसे दर ना जाए मंगत, देवणहार सृष्ट सबाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वसे साचे घर, काया खेड़ा आप वसाईआ। काया खेड़ा सच ग्राँ, हरि साचा सच सुहांयदा। आपे वेखे आपणा थाँ, आपणी वण्ड आप वण्डांयदा। आपे पकड़णहारा बांह, आप आपणी गोद सुहांयदा। आपे हँस बणाए फड़ फड़ काँ, कागों हँस आप उडांयदा। आपे पिता आपे माँ, पूत सपूता आप अख्वांयदा। आपे करे सच न्याँ, घर घर विच आसण लांयदा। आप जणाए आपणा नाँ, हँ ब्रह्म आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, काया खेड़ा आप वसांयदा। आप वसाए काया खेड़ा, हरि हरि जोत जगाईआ। आपे देवे एका गेड़ा, मन हँकार दए भवाईआ। आपे करे हक निबेड़ा, सुरती शब्दी मेल मिलाईआ। आपे करे खुल्हा वेहड़ा, पंज दूत दए मिटाईआ। आपे बन्न्हे साचा बेड़ा, एका चप्पू नाम लगाईआ। आपे ढाए भरमां डेरा, नाम ज्ञान इक्क दृढ़ाईआ। आपे जाणे सञ्झ सवेरा, अन्धेरी रैण रहिण ना पाईआ। आप मिटाए हेरा फेरा, एका फेरा हरि दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरसिख
❋
❋
तेरा काया मन्दिर आत्म सेजा आप सहाईआ। गुरसिख काया सच सिँघासण, हरि साचा सेज सुहांयदा। आदि जुगादी दासी दासण, जुग जुग सेव कमांयदा। निज घर आत्म करे निवासण, निउँ निउँ सीस झुकांयदा। पूरी करे साची आसण, आसा तृष्ना मेट मिटांयदा। घर मन्दिर बह बह पाए रासन, गोपी काहन आप नचांयदा। लहण देण चुकाए दस दस मासन, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलांयदा।
१२ चेत २०१७ बिक्रमी बीबी बंती पिण्ड नौशैहिरा ज़िला गुरदास पुर
ईश जीव उपाया, खेल अगम्म अपार। जगदीश खेल रचाया, जुग जुग वेखणहार। ब्रह्म आपणा रंग रंगाया, पारब्रह्म गुर करतार। जन्म मरन खेल खलाया, लक्ख चुरासी कर पसार। आप आपणा बिरध धराया, जीव पावे ना कोई सार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी धार। आत्म ब्रह्म उपांयदा, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। लक्ख चुरासी विच टिकांयदा, पंज तत्त कर कुड़माईआ। हुक्मी हुक्म आप फिरांयदा, अजूनी जून आप फिराईआ। कर्म धर्म आप जणांयदा, वरन बरन वेख वखाईआ। साचे मार्ग आपे जाणदा, दे मति रिहा समझाईआ। कूड़ी क़िया जगत पछाड़दा, कूड़ा धन्दा वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा लेख लिखाईआ। आत्म ब्रह्म हरि करतार, ईश जीव उपाया। वरते वरतावे विच संसार, जीव जंत वेख वखाया। घट घट अंदर हो उज्यार, दीवा बाती आप जगाया। साचा साकी हरि निरँकार, अमृत जाम आप प्याया। आपे सुत्ता पैर पसार, ख़ाकी ख़ाक दिस ना आया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप अपणा रंग रंगाया। जीव ईश आत्म धार, हरि हरि आप उपजाईआ। सति सतिवादी साची कार, जुग जुग आप कराईआ। लक्ख चुरासी वसणहार, सेवक सेवा सच कमाईआ। ब्रह्म आत्म एका धार, अस्थान भूमिका सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे वेखे थाउँ थाँईंआ। पारब्रह्म ब्रह्म पाया, घर मन्दिर बंक दुआर। पारब्रह्म प्रभ मुख भवाया, दिस ना आए अन्ध अँध्यार। पारब्रह्म ब्रह्म समझाया, एका शब्दी शब्द धुन्कार। पारब्रह्म ब्रह्म सुहाया, आप आपणा पर्दा डार। पुरख अबिनाशी भेव ना आया, खेले खेल अगम्म अपार। लक्ख चुरासी वेख वखाया, कीट कीटां कर पसार। शाह सुल्ताना रूप वटाया, सतिगुर नाम बण सिक्दार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे आप करतार। लेखा हरि करतार, ब्रह्म पारब्रह्म अख्वांयदा। लक्ख चुरासी कर उज्यार, घर घर दीप आप टिकांयदा। कमलापाती खेल अपार, धुर दी राणी आप करांयदा। डूँग्घी कंदर बह
❋
❋
बह मारे झाकी, निरँकारा आपणी ताकी आप खुल्हांयदा। लहिणा देणा जाणे बाकी, वाह वाह जुगा जुगन्तर वेस वटांयदा। साचा साकी मीत मुरार, अमृत प्याला हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा दर आप सुहांयदा। आत्म ब्रह्म ब्रह्म विछोड़या, पारब्रह्म बेअन्त। आपणा जोड़ा आपे जोड़या, गुरमुख विरले साजण सन्त। आपे बख्शे साचा घोड़या, नाम सुणाए सुहागी छंत। आपे दर दुआरे देवे होड़या, माया पाए बेअन्त। आपे चढ़ाए साचे पौड़या, लेखा जाणे आदि अन्त। आपे वेखे रस मिट्ठा कौड़या, हरि हरि महिमा गणत अगणत। आपे फिरे दो जहानां दौड़या, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे हरि भगवन्त। भगवन हरि भगवान, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। ब्रह्म वेख मात निशान, जीव ईश रूप वटाईआ। अन्तर आत्म इक्क ज्ञान, आत्म ब्रह्म इक्क समझाईआ। आपे देवणहार दान, घर साची वस्त रखाईआ। आपे सखीआं मिल मिल मंगल गाए काहन, आपे बैठा मुख छुपाईआ। आपे बिरध बाल नौजवान, आपे रूप रंग ना कोई सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी आपणी वण्ड वण्डाईआ। लक्ख चुरासी वण्डी वण्ड, हरि साचे कर्म कमाया। खेले खेल विच वरभण्ड, नौ दस ग्यारां बीस तीस चार सगला संग रखाया। आपे जेरज आपे अंड, उत्भुज सेत्ज रूप वटाया। आपे सुत्ता दे कर कंड, आपे साची सेज हंढाया। आपे नार दुहागण होए रंड, कन्त कन्तूहल आप सुहाया। आपे पल्ले बन्न्हे आपणी गंढ्ढ, आपे ख़ाली हथ्थ फिराया। आपे करे खण्ड खण्ड, आपे एका बन्धन पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा आपणे हथ्थ रखाया। लक्ख चुरासी खेल न्यार, ब्रह्म पारब्रह्म कराईआ। जीव ईश कर त्यार, सच हदीस इक्क पढ़ाईआ। कर्म नेहकर्मी करे विचार, जन्म जन्म वेख वखाईआ। धर्मी धर्म करे पुकार, साचा धाम इक्क वखाईआ। एका मीत हरि करतार, कादर करता कुदरत विच समाईआ। एका नाम एका नाअर, एका नूर डगमगाईआ। एका गुप्त एका ज़ाहर, ज़ाहर ज़हूर इक्क वखाईआ। पारब्रह्म प्रभ करे प्यार, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। एका नाम दए आधार, दूसर ओट ना कोई तकाईआ। एका कंडा तोलणहार, सच तराज़ू हथ्थ उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका मति आप समझाया। लेखा जाणे पारब्रह्म, पारब्रह्म आप समझांयदा। पंज तत्त काया तन, घर साचा आप वसांयदा। अंदरे अंदर बेड़ा बन्न्ह, साचे मन्दिर आप टिकांयदा। दिवस रैण राग सुणाए कन्न, साचा हुक्म अल्हांयदा। करे प्रकाश साचे चन्न, जोत निरँजण सेवा लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म आत्म घर सुहांयदा। ब्रह्म दुआरा सच घर, सच सच टिकाईआ। ब्रह्म वेखे चार दुआर, आत्म बंक सुहाईआ । आत्म लोअ कर उज्यार, ब्रह्म अंदर बन्द कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी
❋
❋
किरपा कर, काया मन्दिर आपे वड़, आपे वेखे बेपरवाहीआ । ब्रह्म अस्थान आत्म प्रकाश, ईश जीव करांयदा। आदि जुगादि ना होए विनाश, अबिनाशी करता खेल खिलांयदा। आपणी इच्छया बख्शे स्वास, साची धार इक्क विहांयदा। काया गढ़्ह पृथ्मी आकाश, गगन मंडल रूप वटांयदा। आपे वसे आस पास, सगला संग आप निभांयदा। दाता दानी सर्ब गुणतास, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, काया मन्दिर साचा गढ़्ह, एका बंक सुहांयदा। ब्रह्म निवासा आत्म प्रकाशा, ब्रह्म आत्म वड वड्याईआ। पुरख अबिनाशी वेखे खेल तमाशा, घर घर विच जोत जगाईआ। एका देवे नाम भरवासा, निज मन्दिर आप उपजाईआ। एका गुण चलाए स्वास स्वासा, एका राग सुणाईआ। एका पूरी करे आसा, आसा आसा विच टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म लेखा लेखे पाईआ। ब्रह्म लेखा हरि भगवान, आदि जुगादि जणांयदा। लक्ख चुरासी कर प्रधान, जून अजूनी आप फिरांयदा। मानस मानुख देवे इक्क ज्ञान, आप आपणी बूझ बुझांयदा। शब्द सरूपी साचा दान, नर हरि साची झोली पांयदा। अमृत बख्शे आत्म पीण खाण, तृष्ना भुक्ख ना कोए वखांयदा। घर विच घर प्रकाश करे महान, नूर नुराना डगमगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा विछोड़ा आप कटांयदा। ब्रह्म विछोड़ा हरि हरि पा, लक्ख चुरासी रिहा भवाईआ। आदि जुगादि ना सके कोई छुडा, फंदन फंद ना कोई कटाईआ। पंज तत्त चोली तन दए पहना, पशू पंखी एका रंग रंगाईआ। कूकर शूकर जोड़ जुड़ा, तरवर सरवर आप भवाईआ। मच्छ कच्छ डेरा ला, गज़ आपणा रूप वटाईआ। हँसा बंसा चोग चुगा, सहिंसा आपणा रूप वखाईआ। आपणी अंसा वेखे थाउँ थाँ, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा विछोड़ा आप कटाईआ। आत्म विछोड़ा देवे कट्ट, परम आत्म वड्डी वड्याईआ। आप वखाए आपणा हट्ट, काया मन्दिर खोल्ह खुल्हाईआ। दरस दखाए हो प्रगट, नूर नुराना बेपरवाहीआ। साचा अमृत निझर देवे झट्ट, आप आपणी सेव कमाईआ। आत्म सुहाए साची खाट, ब्रह्म थान इक्क वड्याईआ। पूर कराए आपे घाट, ईश जीव झोली पाईआ। आत्म रस ल्ए चाट, पुरख अबिनाशी आप चटाईआ। आपे वेखे नेड़े वाट, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा फंद आप कटाईआ। पारब्रह्म फंद कट्टणहारा, लक्ख चुरासी रहिण ना पाईआ। जुगा जुगन्तर खेल अपारा, जुग करता आप कराईआ। निरगुण सरगुण ल्ए अवतारा, लोकमात करे रुशनाईआ। धुरदरगाही सच्ची धुन्कारा, शब्द अनादी नाद वजाईआ। आपे गाए सुणाए सुणनेहारा, अक्खर वक्खर कर पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग विछड़े मेला मेल मिलाईआ। मेल मिलावा हरि गोबिन्द, ब्रह्म पारब्रह्म करांयदा। आपे मेटे
❋
❋
आपणी चिन्द, आपणा लेखा आप चलांयदा। आपे सागर आप सिन्ध, आप नीर वरोले अमृत मेघ आप बरसांयदा। आपे साहिब गहर गम्भीर गुणी गहिन्द, आप आपणी रचन रचांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा। लक्ख चुरासी लक्ख लक्ख वार, लक्ख लक्ख गेड़ा आप दवांयदा। सद बीस ना करे कोई विचार, बीस बीसा आप फिरांयदा। पुरख अबिनाशी खेल अपार, भेद अभेदा ना कोई खुल्हांयदा। एका नाम जगदीश निरँकार, रसना कदे ना कोई सुणांयदा। राग छतीस गए हार, हरि का रूप ना कोई सलांहयदा। शास्त्र सिमरत वेद पुराणां वसया बाहर, गीता ज्ञान सर्ब कुरलांयदा। खेले खेल आप आपणी वार, जुग जुग आपणा वेस धरांयदा। शब्द ब्रह्माद ब्रह्म पावे सार, लक्ख चुरासी काया चोला फोल फुलांयदा। ईश जीव दए आधार, साचा छत्र सीस झुलांयदा। हँस बंस दए विचार, रसना जिह्वा सर्ब हिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत विछोड़ा आप कटांयदा। जगत विछोड़ा कट्टणहारा, सो पुरख निरँजण आप अख्वाया। हरि पुरख निरँजण खेल अपारा, एकँकारा सेवा रिहा कमाया। आदि निरँजण कर उज्यारा, घर घर अन्धेरा दए मिटाया। अबिनाशी करता होए ख़बरदारा, आलस निन्दरा दए गंवाया। श्री भगवान करे सच प्यारा, आप आपणा शब्द सुणाया। पारब्रह्म प्रभ पावे सारा, ब्रह्म आपणी गोद बहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा लेखा आप लिखाया। लक्ख चुरासी घर घर , ब्रह्म पारब्रह्म दिस ना आईआ। तीर्थ तट्टां फिर फिर अक्का, फड़ पार ना कोए कराईआ। सजदा करया मदीना मक्का, साचा सीस लेखे कोए ना लाईआ। साध सन्त ना दिसे साक सज्जण सैण सका, जो साचे बेड़े दए चढ़ाईआ। वेद पुराण शास्त्र सिमरत देवण धक्का, साची नईआ ना कोई वखाईआ। जगत नेत्र ना दिसे हरि अलक्खणा अलक्खा, लिख लिख जिह्वा रही गाईआ। चारों कुंट नौ खण्ड पृथ्मी जगत मन्दिर दिसे ढट्ठा, साची जोत ना कोई टिकाईआ। शाह सुल्तानां विछाया सथ्थर सथ्था, साची सेज ना कोई हंढाईआ। गुर दर मन्दिर मस्जिद जीव जंत हारे टेक टेक मथ्था, मस्तक रेख ना कोई मिटाईआ। लक्ख चुरासी फिर फिर ब्रह्म आत्म जीव थक्का, सच सिँघासण ना कोई सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा भेव खुल्हाईआ। जीव उपाया छोटा बाला, ब्रह्म चार जुग भवांयदा। पुरख अबिनाशी खेल निराला, भेव कोए ना पांयदा। आदि जुगादी अवल्लड़ी चाला, जुग जुग आप चलांयदा। संग रखाए काल महांकाला, साची सेव आप कमांयदा। आपे होए दीन दयाला, दीना बंधप आपणा नाउँ धरांयदा। फल लगाए साचे डाला, पतझड़ आप करांयदा। आपे तोड़े जगत जंजाला, जगत जंजाला आपे पांयदा। आपे शाह आपे कंगाला, आपे घर घर अलक्ख जगांयदा। आपे बणे सच
❋
❋
दलाला, एका वणज नाम करांयदा। आपे करे कराए सदा प्रितपाला, नित नवित वेस वटांयदा। आपे वसे सचखण्ड सच्ची धर्मसाला, आपे लुक लुक मुख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ब्रह्म पारब्रह्म आप दरसांयदा। ब्रह्म मेला गुर चेला, हरि घर साचे वज्जे वधाईआ। सतिगुर मेला सज्जण सुहेला, निरगुण सरगुण खेल खलाईआ। आवण जावण धर्म राए दी कट्टे जेला, लक्ख चुरासी फंद कटाईआ। आपणी हथ्थीं सगन मनाया गुरमुख सज्जण चाढ़े तेला, साचा वटना तन वखाईआ। धाम अवल्लड़े आप बहाया आपणे रंग रंगाए नवेला, इक्क इकल्ला फेरी पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी बूझ बुझाया। बिन हरि शब्द ना जाणया, पारब्रह्म गुर करतार। बिन हरि शब्द ना मानया, घर साचा कन्त भतार। बिन हरि शब्द ना जाणया, हरि सन्तन मीत मुरार। बिन हरि शब्द ना जाणया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी धार। बिन हरि शब्द ना बुज्झया, ब्रह्म पारब्रह्म अभेद। बिन हरि शब्द ना सुज्झया, पढ़ पढ़ थक्के चारे वेद। बिन हरि शब्द भेव ना खुल्ल्हे गुज्झया, करे खेल अछल अछेद। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे खेले आपणी खेल। आत्म मिलाया जन्म मिटाया, लक्ख लक्ख गेड़ा कट्ट वखांयदा। कर्म कमाया धर्म धराया, वरन गोत ना कोई बणांयदा। चरन टिकाया डुब्बदे ल्ए तराया, पाथर पाहिन आपणे गल लटकांयदा। मरन कटाया सीस हथ्थ धराया, दो जहानां मेल मिलांयदा। जुग जुग विछड़ी आत्मा परमात्मा विच टिकाया, सगला संग निभांयदा। मानस जन्म लेखे लाया, लिख्या लेख ना किसे मिटाया, ना कोई मेटे मेट मिटांयदा। रसना जिह्वा एका अक्खर गुरसिख गुरमुख सोहँ गाया, हँ ब्रह्म पारब्रह्म एका धाम सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आत्म परमात्म ईश जीव जगदीश सीस ताज इक्क सुहांयदा।