१२ चेत २०१७ बिक्रमी चरन सिँघ दे घर पिण्ड धूल ज़िला गुरदास पुर
गुरमुख उज्जल मुखड़ा, हरि सतिगुर आप कराए। हउमे मेटे दूई द्वैती दु:खड़ा, काया रंगण नाम चढ़ाए। सुफल कराए मात कुखड़ा, लक्ख चुरासी फंद कटाए। मात गर्भ ना होए उलटा रुखड़ा, दस दस मास ना अग्न जलाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए मिलाए। गुरसिख साचा बेड़ा, गुर सतिगुर आप चलांयदा। काया चोली रंगे चीथड़ा, रंग मजीठी इक्क चढ़ांयदा। देवे नाम शब्द अनडीठड़ा, वेद कतेब भेव ना पांयदा। अमृत बख्शे ठंडा सीतड़ा, निझर झिरना आप झिरांयदा। करे कराए पतित पुनीतड़ा, दुरमति पापां मैल धवांयदा। इक्क सुणाए सुहागी
❋
❋
गीतड़ा, शब्द अनादी धुन उपजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। हरिजन साचा भालया, हरि सतिगुर दीन दयाल। जुग जुग करे सदा प्रितपालया, दिवस रैण रहे रखवाल। देवे नाम सच्चा धन मालया, फल लगाए काया डाल्ह। आत्म अन्तर काया मन्दिर दीपक जोती एका बालया, अन्ध अन्धेरा दए निवार। अनहद राग घट घट आप सुणा ल्या, शब्द वजाए साचा ताल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए संभाल। हरिजन साचा सोभावन्त, हरिभगतन वड वड्याईआ। पुरख अबिनाशी मेला एका कन्त, दरगाह साची दए मिलाईआ। एका शब्द एका नाम एका रसना जिह्वा मणीआ मंत, माया ममता हउमे हंगता रोग गंवाईआ। रोग सोग मिटाए भुक्ख नंगत, चिंता दु:ख रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख वेखे साचे थाँईंआ। साचा थान आप सुहावणा, एका एकँकार। हरिजन सोया मात जगावणा, जगत खेल अगम्म अपार। नेत्र लोचण नैणां दरस इक्क दिखावणा, आत्म ताकी खोल्ह किवाड़। भर प्याला अमृत जाम इक्क प्यावणा, पंच विकारा मेटे धाड़। सच दुआर इक्क वखावणा, सचखण्ड निवासी खेल अपार। ब्रह्म पारब्रह्म समावणा, निरगुण सरगुण दए आधार। एका जोग सच वखावणा, साचे तख्त आप निरँकार। शब्द शब्दी हुक्म जणावणा, आप सुणाए गुप्त ज़ाहर। भेव अभेद भेव खुल्हावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे लाए पार। हरिजन साचे पार किनार, सतिगुर पूरा आप करांयदा। कोए ना आए विच मँझधार, संसार सागर ना कोई रुढ़्हांयदा। नाम देवे बेड़े चाढ़, एका चप्पू आप लगांयदा। आपे वसे अद्धविचकार, दूर दुराडा पन्ध मुकांयदा। आदि जुगादी खेल अपर अपार, बोध अगाध खेल खिलांयदा। साधां सन्तां पाए सार, हरि शब्द ब्रह्मादि खोज खुजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। हरिजन लेखा हरि करतार, आपणे हथ्थ रखाईआ। राए धर्म ना करे ख्वार, वेले अन्त ना दए सजाईआ। पुरख अबिनाशी किरपा धार, हरिजन साचे ल्ए मिलाईआ। एका बख्शे चरन प्यार, चरन चरनोदक मुख चुआईआ। काग रलाए हँसां डार, सोहँ हँसा चोग चुगाईआ। बंस सरबंसा जाए तार, जिस दर आपणा चरन छुहाईआ। सतिगुर पूरा मीत मुरार, निरगुण दाता इक्क अख्वाईआ। वरनां बरनां वसे बाहर, ज़ात पात ना कोई रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेला सहिज सुभाईआ। सहिज सुभा गुर सज्जण पाया, गुर सतिगुर गहर गम्भीर। आवण जावण पन्ध मुकाया, चोटी चढ़े इक्क अखीर। नौ दरवाज़े जगत तजाया, जगत तृष्ना कट्टी पीड़। साचा मन्दिर इक्क सुहाया, अमृत बख्शे ठांडा सीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, खेले खेल गुणी गहीर। बेपरवाह
❋
❋
हरि पुरख निरँजण, आदि जुगादि भेव ना आंयदा। सिफ्त सलाह साचा सज्जण, रूप अनूप रूप वटांयदा। जगत मलाह कराए मजन, साचा बेड़ा आप चलांयदा। दो जहानी पर्दे कज्जण, नाम दोशाला दीन दयाला गुर गोपाला, साचा हथ्थ उठांयदा। जुग जुग चले अवल्लड़ी चाला, हरि का भेव ना कोई पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सरूपी बण दलाल, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। हरिजन हरि हरि मेलया, ब्रह्म पारब्रह्म समाए। एका घर वसाए गुरू गुर चेलया, गोबिन्द लेखा लेख चुकाए। आपे वसे धाम नवेलया, सच महल्ला आप उपाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए उठाए। हरिजन साचे उठ उठ जाग, सतिगुर पुरख आप जगांयदा । आत्म जोती जगे चिराग, अज्ञान अन्धेर गवांयदा। दुरमति मैल धोवे दाग, पूर्ब कर्मां वेख वखांयदा। हरिजन उपजाए इक्क वैराग, जन वैरागी इक्क करांयदा। जगत वखाए झूठा त्याग, सगला संग आप निभांयदा। फड़ फड़ हँस बणाए काग, सिर सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। सरन सरनाई जो जन गया लाग, ब्रह्म ब्रह्म आप वड्यांअदा। चरन धूढ़ कराए मजन माघ, सर सरोवर इक्क सुहांयदा। दो जहानां सज्जण साक, सगला संग रखांयदा। पुरख अबिनाशी पाकी पाक, घट घट वासी वेख वखांयदा। पुरख अबिनाशी चढ़या राक, आपणा अश्व आप दुड़ांयदा। बज़र कपाटी तोड़े ताक, अनहद ताल तलवाड़ा आप वजांयदा। डूँग्घी कंदर बैठा रिहा झाक, साची सोभा पांयदा। आपे जाणे आपणा भविख्त वाक, जुग जुग आपे पूर करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि सज्जण मेल मिलांयदा। हरि सज्जण हरि रंग माणयां, हरि पाया बेअन्त। घर मन्दिर इक्क पछाणयां, पुरख अबिनाशी साचा कन्त। निरगुण रूप श्री भगवानयां, दिस ना आए जीव जंत। भरमे भुल्ले सुघड़ स्याणयां, कलिजुग माया पाई बेअन्त। त्रैगुण वज्जा इक्क निशानयां, पंज तत्त गढ़्ह बणया हउमे हंगत। घर मिल्या ना हरि भगवानयां, मिल्या मेल ना साचे सन्त। चौथा पद ना किसे पछाणया, नार सुहागण हंढाए ना कन्त। रसना गा गा थक्की गानया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल जुगा जुगन्त। जगत खेल अवल्लड़ा, सो पुरख निरँजण आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण इक्क अवल्लड़ा, जोती जामा वेस वटांयदा। एकँकारा एका मार्ग दस्से सुखलड़ा, साचा मन्दिर इक्क जणांयदा। आदि निरँजण आपणे दीपक आपे बलड़ा, नूरो नूर डगमगांयदा। श्री भगवान फड़ाए पलड़ा, शब्द पल्लू इक्क वखांयदा। अबिनाशी करता आपणी जोती आपे रलड़ा, दूसर संग ना कोई रखांयदा। पारब्रह्म सच संदेश एका घलड़ा, जीव आत्म ब्रह्म आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द संदेशा नर नरेशा हरिजन साचे आप सुणांयदा। शब्द संदेशा हरि भगवन्त, जुग जुग आप सुणांयदा। लेखा
❋
❋
जाणे साचे सन्त, सन्त सतिगुर मेल मिलांयदा। गुरमुख मिलाए आपे कन्त, हरि साचा विछड़ ना जांयदा। गुरसिख बणाए साची बणत, आप आपणी दया कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर दीवा बाती कर प्रकाश, अज्ञान अन्धेर दए विनास, मेल मिलाए शाहो शाबाश, घर साचा आप सुहांयदा। घर साचा ठांडा दरबार, हरि साचा आप उपांयदा। जिस जन मिल्या गुर करतार, मानस मानुक्ख लेखे लांयदा। धरत धवल पैज दए संवार, आकाश प्रकाश आप सुहांयदा। अकाल मूर्त निराकार, अजूनी रहित एका वेस वटांयदा। सन्तन करे सच प्यार, सांतक सति सति आप वरतांयदा। गुरमुख साचे ल्ए उभार, ज्ञान गुर इक्क वखांयदा। गुरसिख साचे बख्शे चरन प्यार, जगत नाता तोड़ तुड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे सच समझांयदा। हरिजन साचे साची धार, सो पुरख निरँजण आप जणाईआ। हरि पुरख निरँजण कर प्यार, करनी किरत आपणी रिहा कमाईआ । निरगुण एकँकारा हो त्यार, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। आदि निरँजण धुर दरबार, आपणा नूर करे रुशनाईआ। अबिनाशी करता सांझा यार, वरन गोत ना कोई बणाईआ। श्री भगवान बण सिक्दार, दो जहानां राज कमाईआ। पारब्रह्म प्रभ सेवादार, लोकमात वेस वटाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव कर प्यार, त्रैगुण माया साचा रंग रंगाईआ। पंचम काया चोला कर त्यार, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश आपणा संग वखाईआ। अंदर वड़ निराकार, निज आत्म सेज सुहाईआ। शब्दी शब्द शब्द जैकार, दिवस रैण आप सुणाईआ। गुरमुख विरला सुणे सुणनेहार, लक्ख चुरासी गूढ़ी नींद सवाईआ। जुगा जुगन्तर ल्ए अवतार, जोग जुगत आपणे हथ्थ रखाईआ। सन्तन भरे सच भण्डार, साची वस्त इक्क वरताईआ। भगतन मेला धुर दरबार, सचखण्ड दुआरे आप कराईआ। निरगुण रूप निराकार, निरवैर आपणा नाउँ उपजाईआ। साचा नाम बोल जैकार, एका ढोला रिहा सुणाईआ। ऊँचां नीचां करे प्यार, राउ रंकां राज राजानां शाह सुल्तानां एका रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे ल्ए उठाईआ। गुरमुख विरला उठया, जिस सतिगुर आप उठाए। सतिगुर पूरा एका तुठया, पारब्रह्म वड वडियाए। अमृत देवे साचा घुट्टया, नेत्र लोचण आप खुल्हाए। नाता तोड़े जूठया झूठया, सच सुच्च ज्ञान इक्क दृढ़ाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप मिलाए। हरिजन साचा जागया, जगावणहार करतार। गुर सतिगुर सरनाई लागया, नाता तोड़ सर्ब संसार। सतिगुर पूरा पकड़े आपणी हथ्थीं वागया, लोआं पुरीआं करे पार। दो जहानां फिरे भागया, इक्क इकल्ला एकँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख निमाणे बाल अञ्याणे आदि जुगादी जाए तार। गुरसिख बाल बाली बुध, गुर सतिगुर वेख वखांयदा। बिरध बाल जवाना पाए सुध, आप आपणा भेव
❋
❋
खुल्हांयदा। भेव खुल्हाए आपणा गुझ, शब्द शब्दी नाद वजांयदा। गुरसिख गुरमुख आपणा घर जाए सुझ, घर घर विच मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप तरांयदा। तारनहारा एका गुर, दूसर दर ना कोई जणांयदा। मेला मिलाए लेखा धुर, धुर संजोगी वेख वखांयदा। लहण देण चुकाए तोर मोर, अन्ध घोर फोल फुलांयदा। शब्दी सुरती बन्न्हे डोर, मन मनूआ दहि दिशा पंछी उड उड ना फेरी पांयदा। मारनहारा पंजे चोर, नाम खण्डा हथ्थ चमकांयदा। आपे चाढ़े साचे घोड़, शब्द घोड़ा इक्क वखांयदा। धुरदरगाही आए दौड़, निरगुण सरगुण रूप वटांयदा। सचखण्ड निवासी सचखण्ड दुआरे लाए पौड़, ब्रह्मण्ड खण्ड जेरज अंड उत्भुज सेत्ज आपणे चरना हेठ दबांयदा। लक्ख चुरासी वेखे फल मिट्ठा कौड़, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे देवे वर, गुरमुख साजण आप तरांयदा।
१२ चेत २०१७ बिक्रमी उजागर सिँघ दे घर
जुग जुग खेल अपार, सो पुरख निरँजण आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण ल्ए अवतार, रूप अनूपा आप वटांयदा। एकँकारा करे कार, आप आपणा खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रचन रचांयदा। जुग जुग खेल पुरख सुल्ताना, पारब्रह्म आप कराईआ। लोकमात हो प्रधाना, गुर सतिगुर नाउँ धराईआ। हरि जी वेखे जगत तमाशा, निमाण निमाणयां होए सहाईआ। एका बख्शे चरन ध्याना, चरन कँवल वड वड्याईआ। सति सतिवादी बन्न्हे गाना, साची डोरी बन्धन पाईआ। लेखा जाणे सीता रामा, राम रामा रूप वटाईआ। सर सरोवर माण गंवाणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका भगतन गले लगाईआ। एका एक सर्ब गुण दाता, आदि जुगादि समाया। मेटे रैण अन्धेरी राता, जुग जुग आपणा चन्द चढ़ाया। शब्द चलाए साची गाथा, मन्त्र नाम इक्क दृढ़ाया। एका जाणे पूजा पाठा, आपणी विद्या आप पढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निर्धन आपणा रूप वटाया। निर्धन हरि भगवान, आदि जुगादि समांयदा। सतिगुर पूरा बण मेहरबान, लोकमात वेस वटांयदा। हरिजन वेखे मार ध्यान, चारे कन्नीआं दहि दिशा फोल फुलांयदा। लेखा जाणे कृष्ना काहन, नाम मन्त्र इक्क जणांयदा। बिपर सुदामा देवे माण, जगत दलिद्री गले लगांयदा। साचा बख्शे पीण खाण, नाम खण्डा इक्क फड़ांयदा। आप वखाए उच्च अटल मकान, अस्थिल आपणा रूप धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे लेख लिखांयदा। लेखा लिखणहार
❋
❋
दातार, हरि वड्डा वड वड्याईआ। ग़रीब निमाणयां पावे सार, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। एका भगत कर प्यार, घर बिदर चरन टिकाईआ। रसना रस ल्ए अपार, छत्ती भोजन मुख शर्माईआ। अठारां अध्याए गीता ना करे पुकार, हरिभगत भेव कोई ना पाईआ। जिस जन मिल्या हरि निरँकार, जगत तृष्ना भुक्ख गंवाईआ। घर मन्दिर सोहे इक्क दुआर, घर साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निथावयां देवे साचा थाँ, दरगाह साची धाम सुहाईआ। दरगाह साची धाम सुहञ्जणा, हरिजन साचे आप वखांयदा। नेत्र पाए नाम अञ्ञणा, अज्ञान अन्धेर मिटांयदा। धुरदरगाही सच्चा सज्जणा, सगला संग निभांयदा। जो घड़या सो भज्जणा, घड़ण भन्नणहार आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा रूप वटांयदा। रूप अवल्ला इक्क इकल्ला, हरि हरि नाम वटांयदा। वसणहारा जलां थलां, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूँग्घी कंदर फेरा पांयदा। सच सिँघासण पुरख अबिनाशण एका मल्ला, सचखण्ड दुआरा इक्क सुहांयदा। जोती शब्दी आपे रला, पवणी पवण समांयदा। दीपक प्रकाश आपणे आप बला, सूरज चन्न ना कोई चढ़ांयदा। सच संदेश नर नरेश एका घल्ला, शब्द अनादी नाद वजांयदा। आपे लक्ख चुरासी भुलाए कर कर वल छला, अछल छल धारी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बिन हरिभगत ना फड़ाए आपणा पल्ला, जीव जंत सर्ब कुरलांयदा। जीव जंत रिहा कुरलाए, चारों कुंट अन्धेरा छाया। कलिजुग कूके दए दुहाए, हरि का रूप दिस ना आया। पुरख अबिनाशी नज़र ना आए, निरगुण आपणा रूप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलाया। खेलणहारा दीन दयाला, आदि निरँजण वड वड्याईआ। अलक्ख अगोचर पुरख अकाला, अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार कराईआ। गुरमुख वेखे साचे लाला, लाल अनमुल्लड़े आपणे हथ्थ रखाईआ। शब्द सरूपी बण दलाला, लोकमात मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निर्धन सरधन एका जोत करे रुशनाईआ। निर्धन अंदर वसया, पारब्रह्म गुर करतार। एका मार्ग आपणा दस्सया, निरगुण रूप विच संसार। साचे मन्दिर बह बह हस्सया, शब्द दाता बेऐब परवरदिगार। हरि जी तीर निराला एका कसया, हरि हरी मारे आपणी मार। दो जहानां फिरे नस्सया, कलिजुग अन्तिम ल्ए अवतार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि सज्जण साचे ल्ए उभार। गुरमुख सज्जण मिलाया, कर किरपा हरि भगवन्त। सिर आपणा हथ्थ रखाया, आप बणाया साचा सन्त। भोला भाउ इक्क रखाया, लेखा जाणे जुगा जुगन्त। कर्म कांड ना कोए दसाया, माया ममता कर भस्मंत। नूर नुरानी दरस दिखाया, भेव चुकाया आदि अन्त। मानस जन्म लेखे लाया, आप बणाई साची बणत। काग हँसां डार मिलाया, मिल्या
❋
❋
मेल साची संगत। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे लाए आपणे अंगत। अंगीकार कर करतार, आपणी गोद बहांयदा। रोग सोग चिंता दए निवार, सगला सुख जणांयदा। उज्जल मुख कर प्यार, शब्द धारा इक्क जणांयदा। शब्द विकारा कढ्ढे कुट्ट, साचा शब्द सिफ्त सालांहयदा। सतिगुर पूरा आपे जाए तुट्ठ, आपणी दात साची वस्त झोली पांयदा। कलिजुग सके ना कोई लुट्ट, चोर यार नेड़ ना आंयदा। मानस जन्म भाग ना जाए निखुट, राए धर्म ना डंन लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग फुलवाड़ी देवे पुट्ट, बूटा आपणे घर लगांयदा। साचा फल सच फुलवाड़ी, हरि साचा सच लगाईआ। आपे करे साची दारी, सेवक सेवा आप कमाईआ। आपे पैज रिहा संवारी, मूर्ख मूढ़ गले लगाईआ। आपे देवे शब्द अधारी, निज आत्म धीर धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, डुब्बदे पत्थर आप तराईआ। कलिजुग पत्थर मुग्ध मन पाहिन, माया भरम भुलाया। साचा वखाए एका दीन, इष्ट देव गुर नज़री आया। रसना जिह्वा गुरसिख रिहा चीन, चितवत ठगोरी कोए ना पाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निर्धन आपणे रंग रंगाया। निर्धन रंग अपार, गुर सतिगुर आप चढ़ांयदा। फड़ फड़ बाहों जाए तार, तारनहारा दिस ना आंयदा। दिवस रैण करे प्यार, अन्ध अन्धेर वेख वखांयदा। कूड़ी क़िया दए निवार, साचे मार्ग आपे पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे घर देवे धर, दर घर एका एक सालांहयदा। सच दुआरा धुर धाम, सचखण्ड निवासी आप मिलाईआ। लेखा जाणे नगर ग्राम, गुरसिख काया कप्पड़ आप वसाईआ। लेखा जाणे हड्ड मास नाड़ी चाम, अग्नी तत्त आप बुझाईआ। मेल मिलावा एका राम, राम रामा मेल मिलाईआ। पूरन करे सतिगुर काम, काम कामनी नेड़ ना आईआ। पल्ले बन्न्हे साचा दाम, एका शब्दी गंढ्ढ पवाईआ। अमृत प्याए एका जाम, तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। करे प्रकाश कोटन भान, निरगुण जोत नूर रुशनाईआ। आपे देवे जीआ दान, जीआं दाता बेपरवाहीआ। एथे ओथे बख्शे माण, पत डाली आप महिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए फड़, आप आपणे लड़ बंधाईआ। आप फड़ाया आपणा लड़, गुरसिख बाल अञ्याणयां। आपे घाड़ण ल्या घड़, दिस ना आए सुघड़ स्याणयां। आपे लाए चोटी जड़्ह, खेले खेल दो जहानया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा माण निमाणया। माण निमाणया देवे माण, दरगाह साची सच वड्याईआ। एका अक्खर हरि हरि गाण, सो पुरख निरँजण मेल मिलाईआ। हँ ब्रह्म चुक्के काण, चाकर चाकरी इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख गुरमुख हरिजन हरिभगत वसाए एका घर, घर सच्चा सहिज सुखदाईआ ।
❋
❋
१२ चेत २०१७ बिक्रमी अतर सिँघ दे घर पिण्ड ओगरा
सति पुरख निरँजण हरि मेहरबान, निरगुण रूप वड्डी वड्याईआ। सचखण्ड दुआरे वसे सच मकान, जोती नूर नूर रुशनाईआ। थिर घर साचा कर परवान, सच सिँघासण आप सुहाईआ। तख्त बैठ श्री भगवान, शाह भूप इक्क अख्वाईआ। सति सतिवादी धुर फ़रमाण, शब्द अनादी आप अल्हाईआ। खेले खेल दो जहान, आप आपणा रूप वटाईआ। चतुर्भुज आपे होए जाणी जाण, आप आपणा भेव खुल्हाईआ। आदि शक्ति जोत महान, आप आपणा रूप वखाईआ। चतुर्भुज आपे होए जाणी जाण, आप आपणा भेव खुल्हाईआ। लोआं पुरीआं वेखे मार ध्यान, ब्रह्मण्ड खण्ड आपणी रचन रचाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव देवे दान, एका वस्त हथ्थ फड़ाईआ। त्रैगुण माया कर प्रधान, त्रै त्रै वेस वटाईआ। अन्तिम मेला विच जहान, लोकमात करे कुड़माईआ। मन मति बुध कर निशान, निरगुण आपणा अंग कटाईआ। लक्ख चुरासी खेल महान, घट घट आपणी जोत जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता इक्क अख्वाईआ। सति पुरख निरँजण वड मेहरबाना, आदि जुगादि समाया। खेले खेल गुण निधाना, गुणवन्ता भेव ना राया। शब्द अनादी धुन तराना, अगम्म अगम्मड़ा आप सुणाया। लक्ख चुरासी वेखे मार ध्याना, निरगुण सरगुण मेल मिलाया। भगतन देवे धुर फ़रमाणा, शब्द अनहद राग सुणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण खेल खिलाया। सति पुरख निरँजण सूरबीर, वड दाता हरि भगवानया। आदि जुगादि चलाए एका तीर, साचा शब्द मारे बाणया। लोआं पुरीआं पैंडा आपे चीर, आपे जाणे आपणी आनया। भगतन बख्शे अमृत आत्म ठांडा सीर, शब्द चढ़ाए सच बिबाणया। दो जहाना बन्न्हे धीर, रथ रथवाही खेल महानया। एका रंग रंगाए हस्त कीट, ऊँच नीच ना कोई जाणया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धार चलाणया। सति पुरख निरँजण सच महल्ला, एका एक वसांयदा। सो पुरख निरँजण बैठा इक्क इकल्ला, सच दुआर सुहांयदा। हरि पुरख निरँजण वसणहारा जलां थलां, निहचल धाम आप सुहांयदा। एकँकारा सति सरूपी अन रंग अल्ला, आपे फड़े आपणा भल्ला, आप आपणा संग निभांयदा। आदि निरँजण दर्द दु:ख भय भञ्जण आपणे दीपक आपे बला, दीवा बाती ना कोई रखांयदा। अबिनाशी करता आपे जाणे आपणा वल छला, अछल छल धारी दिस ना आंयदा। श्री भगवान सच सुनेहड़ा शब्दी शब्द आपे घल्ला, नाद तराना धुन उपजांयदा। पारब्रह्म प्रभ आपे रला, आपणी अंस आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सति पुरख निरँजण साचा धाम आप वड्यांअदा। सति पुरख निरँजण सोभावन्त, हरि महिमा कहिण ना जाईआ। आदि जुगादी एका कन्त, लक्ख चुरासी ल्ए प्रनाईआ। लेखा
❋
❋
जाणे साचे सन्त, हरिभगतन माण रखाईआ। गुरमुख बणाए आपणे सुत, घर मेला बेपरवाहीआ। गुरसिख उपजाए विच्चों जीव जंत, जागरत जोत कर रुशनाईआ। जुगा जुगन्तर साचा कन्त, वेद कतेब रहे जस गाईआ। मनमुक्खां माया पाए बेअन्त, आपणा पड़दा आप रखाईआ। काया गढ़्ह बणाए हउमे हंगत, जूठ झूठ करे कुड़माईआ। आसा तृष्ना होई नंगत, हउमे रोग विच टिकाईआ। जिस जन मेले साची संगत, काया चोली रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण आप अख्वाईआ। सति पुरख निरँजण पुरख अकाला, एका रंग समाया। दीनां बंधप दीन दयाला, जुग जुग आपणा वेस वटाया। चले चलाए अवल्लड़ी चाला, चाल निराली इक्क रखाया। चरन दुआर रखाए काल महांकाला, हुक्मी हुक्म आप सुणाया। शब्द वजाए साचा ताला, लोआं पुरीआं आप अल्हाया। लक्ख चुरासी फल लगाए डाला, आपणा मेवा वेख वखाया। जन भगतां दस्से राह सुखाला, आत्म अन्तर एका ब्रह्म ज्ञान दृढ़ाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण सति सतिवाद, लेखा जाणे ब्रह्म ब्रह्माद, आदि जुगादि आपणा लेख आप मुकाया। सति पुरख निरँजण हरि समरथ, दूसर अवर ना कोई जणाईआ। आप चलाए आपणा रथ, वड रथवाही बेपरवाहीआ। शब्द जणाए महिमा अकथ, लेखा लिख ना सके कोई राईआ। लक्ख चुरासी पाए नथ्थ, शब्दी डोरी हथ्थ रखाईआ। जन भगतां देवे एका वथ्थ, नाम सति झोली पाईआ। सगल वसूरे जायण लथ्थ, जो जन हरि हरि दर्शन पाईआ। वसणहारा सदा जगत, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। लेखा जाणे तीर्थ अठसठ, सर सरोवर फोल वखाईआ। चौदां लोक वखाए एका हट्ट, वड दाता बेपरवाहीआ। हरिजन भाग लगाए काया मट्ट, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। दुरमति मैल देवे कट्ट, सतिगुर पूरा वड वड्याईआ। मन मनूआ खेले खेल बाजीगर नट, मति मतवाली रही कुरलाईआ। बुध बिबेक करे झट्ट, जिस सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। दूई द्वैती मेटे फट, तीर निराला एका लाईआ। हँकारी बुरज जाए ढट्ठ, पुरख अबिनाशी आपे ढाईआ। काया गेड़े उलटी लट्ठ, आपणा गेड़ा आप दवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घट घट अंदर आपे वड़, घर घर विच आसण लाईआ। घर विच घर हरि जी वड़या, दिस किसे ना आंयदा। गुरमुख दुआरे आपे चढ़या, आपणी बूझ आप बुझांयदा। आपणी विद्या आपे पढ़या, हरिजन साचे आप पढ़ांयदा। आपे तोड़े हँकारी गढ़या, पंच विकारा मेट मिटांयदा। अग्नी हवन कदे ना सड़या, मढ़ी गोर ना कोए दबांयदा। अद्धविचकार कदे ना अड़या, पार किनारा इक्क वखांयदा। गुरमुख बंधाए आपणे लड़या, एका पल्लू हथ्थ उठांयदा। माणक मोती गुरमुख दर घर साचे आपे जड़या, आप आपणी सेव कमांयदा। ना कोई सीस ना कोई धड़या, सतिगुर पूरा नाउँ धरांयदा। दर दुआरे अग्गे
❋
❋
खड़या, हरिजन आत्म ब्रह्म वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण इक्क अतीता, आपे जाणे आपणी रीता, जुग जुग आपणी कार करांयदा। सति पुरख निरँजण बेपरवाह, एका रंग समाया। जुग जुग बणे मात मलाह, लोकमाती वेस वटाया। जन भगतां देवे नाम सलाह, एका मार्ग दए वखाया। पार उतारे फड़ फड़ बांह, सेवक साची सेव कमाया। निथावयां देवे साचा थाँ, दरगाह साची धाम सुहाया। फड़ फड़ हँस बणाए काँ, सोहँ माणक मोती चोग चुगाया। आदि जुगादि जुगा जुगन्त करे सच न्याँ, लेखा आपणे हथ्थ वखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण एको दाता, आपे होए ब्रह्म ज्ञाता, पारब्रह्म वेस धराया। ब्रह्म ज्ञाना ब्रह्म ज्ञान, आप आपणा शब्द जणाईआ। आत्म अन्तर इक्क ध्यान, लिव आत्म इक्क वखाईआ। सर सरोवर पीण खाण, तृष्ना भुक्ख गंवाईआ। दाता दानी गुण निधान, इच्छया भिच्छया झोली पाईआ । हथ्थ फड़ाए शब्द कमान, रसना जिह्वा तीर चलाईआ। खाणी बाणी होए हैरान, हरि का भेव कोए ना पाईआ। गुरमुख विरला चतुर सुजाण, जिस जन आपणी बूझ बुझाईआ। काया मन्दिर सच मकान, हरि मन्दिर आप सुहाईआ। आत्म सेजा कर परवान, सतिगुर पूरा वेख वखाईआ। उप्पर बैठ श्री भगवान, तख्त ताज इक्क सुहाईआ। एका राग सुणाए कान, अनहद साची सेवा लाईआ। करे प्रकाश कोटन भान, अन्ध अन्धेर रहिण ना पाईआ। शब्दी देवे सुरती दान, सुरत सवाणी मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण एकँकार, आदि जुगादी साची कर, जुग करता आप कराईआ। सति पुरख निरँजण गुण निधाना, गुण अवगुण ना कोई जणांयदा। परम पुरख श्री भगवाना, पारब्रह्म वेस वटांयदा। जुग जुग खेले खेल महाना, वेद पुराण ना कोई लिखांयदा। ब्रह्मा वेखे नेत्र करे ध्याना, निउँ निउँ चरन सीस झुकांयदा। विष्नूं मंगे एका दाना, साची वस्त झोली पांयदा। शंकर मन्ने सति सति भाना, बाशक तशक गलों सुटांयदा। सुरपति राजा इंद होए हैराना, हरि का भेव कोई ना पांयदा। करोड़ तेतीसा मंगे इक्क निशाना, इष्ट देव हरि मनांयदा। लक्ख चुरासी जीव नादाना, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण साची कार, सति पुरख आप करांयदा। सति पुरख निरँजण योग, एका एक अख्वाया। जन भगतां मेला धुर संजोग, जुग जुग मेल मिलाया। आपे कट्टे हउमे रोग, माया ममता मोह चुकाया। एका शब्द वखाए साचा जोग, बन खण्ड ना फेरा पाया । रसना चुगे साची चोग, अमृत मेवा फल खवाया। जगत नाता तुट्टे विजोग, गुर शब्दी मेल मिलाया। आत्म सेजा भोगे भोग, दूजी सेज ना कोई हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण साचा मीता, इक्क अतीता नाउँ धरांयदा। सति पुरख निरँजण मीत
❋
❋
मुरार, एका धाम सुहांयदा। आपे वसे सचखण्ड दुआर, चार दुआर ना कोई बणांयदा। छप्पर छन्न ना कोई सहार, आप आपणी रचन रचांयदा। रवि ससि ना कोई सितार, मंडल मंडप ना कोई वखांयदा। ज़िमीं अस्मान ना कोई धार, रचन रचांयदा। त्रैगुण माया ना कोई पसार, पंज तत्त ना कोई बंधांयदा। गुर पीर ना कोई अवतार, साध सन्त ना कोई अख्वांयदा। जल बिम्ब ना कोई धार, छहबर धार ना कोई वहांयदा । तीर्थ तट ना कोई किनार, अठसठ ना भेख वटांयदा। शब्द धुन ना कोई जैकार, राग नाद ना कोए सुणांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव ना कोए उज्यार, निरगुण सरगुण भेख ना कोए वटांयदा। कागद कलम ना लिखणहार, मस सयाही सत्त समुंदर ना कोए बणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण एका दाता, आपणी वस्त आप उपांयदा। आपे निरगुण हरि गोबिन्द, दर घर साचे सोभा पांयदा। आपे मेटे सगली चिन्द, सांतक सति सति वरतांयदा। दाता दानी गहर गम्भीर गुणी गहिन्द, सतिगुर आपणा नाउँ रखांयदा। पारब्रह्म प्रभ उपजाए आपणी बिन्द, आप आपणा अंग कटांयदा। आपे धार वहाए अमृत सागर सिन्ध, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा आप सुहांयदा। सति पुरख निरँजण सच दुआरा, थिर घर साचा आप सुहाईआ। अलक्ख निरँजण बोल जैकारा, आपणी अलक्ख आप जगाईआ। आपे मंगे बण भिखारा, आपणी अल्फ़ी गल हंढाईआ। आपे बणे सच सिक्दारा, साचा तख्त सुहाईआ। आपे होए चोबदारा, निउँ निउँ आपणा सीस आप झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति पुरख निरँजण आपणी खेल आप खिलाईआ। सति पुरख निरँजण सच दरवाजा, सचखण्ड दुआरे आप खुल्हांयदा। अलक्ख अगोचर ग़रीब निवाज़ा, आप आपणी कल वरतांयदा। हरि मन्दिर बह बह मारे वाजा, आपणा मन्दिर आप सुहांयदा। आपे रच्चे आपणा काजा, निरगुण निरगुण खेल खिलांयदा। शब्द सुणाए अनहद वाजा, आप आपणा राग सुणांयदा। आप चलाए सच जहाजा, आपणी सेवा आप कमांयदा। आपे अश्व रक्खे ताजा, आसण सिँघासण आप सुहांयदा। आपे लोआं पुरीआं फिरे भाजा, मंडल मंडप आपे रास रचांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। सचखण्ड दुआर हरि निरँकार, आपणा आप सुहाईआ। शाहो भूप वड सिक्दार, शाह सुल्ताना नाउँ धराईआ। कल्गी तोड़ा सीस दस्तार, हरि जगदीश आप टिकाईआ। जोती शब्दी जोत कर त्यार, लोकमात वेख वखाईआ। सस्से उप्पर होड़ा निरगुण सरगुण बणे धार, हँ ब्रह्म मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे थाउँ थाँईं, एका तत्तव रंग रंगाईआ। त्तत्व तत्त रंग रंगाया, कंचन गढ़्ह सुहांयदा। पुरख अबिनाशी खेल खलाया, हरिजन साचे आप उपजांयदा। त्रैगुण बन्धन फंद कटाया, साची सिख्या सिख समझांयदा। सति सरूपी
❋
❋
चन्द चढ़ाया, दीपक भान इक्क प्रकाश करांयदा। परमानंद आप रखाया, निज आत्म रस चुआंयदा। दूई द्वैती पर्दा लाहया, मन बन्दर बन्न्ह वखांयदा। शब्द कलंदर डोरी हथ्थ रखाया, घर आपणे नाच करांयदा। सुहागी छन्दन एका गाया, गीत गोबिन्द अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा आप वड्यांअदा। घर सच्चा हरि वडियाई, पारब्रह्म ब्रह्म बेअंतया। घर वड्डा करे सति कुड़माई, लेखा जाणे साचे संतया। हरिजन वज्जे सच वधाई, पाया पुरख इक्क भगवंतया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आदि अंतया। आदिन अन्ता हरि भगवन्ता, एका रंग समाया। खेले खेल जुगा जुगन्ता, जुग जुग आपणा वेस वटाया। आपे भुक्खा आपे नंगता, शाहो भूप आपणा नाउँ धराया। आपे दर दर फिरे मंगता, घर घर आपणा नाम आपणे हट्ट विकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी चाल चलाया । चाल अवल्ली जोत अकाली, आपणी आप चलांयदा। दो जहानां साचा वाली, लक्ख चुरासी बूटा वेख वखांयदा। दिवस रैण बणया रहे पाली, हरिजन साची सेव कमांयदा। मेटे रैण अन्धेरी काली, सतिजुग साचा चन्द चढ़ांयदा। तोड़णहारा माया ममता जगत जंजाली, जागरत जोत इक्क जगांयदा। आपणे हथ्थ रक्खे खाली, गुरमुख सच भण्डारा नाम भरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणे वेस वटांयदा। जुग जुग खेल अवल्लड़ा, सति पुरख निरँजण आप करांयदा। दो जहानां इक्क इकल्लड़ा, निरगुण सरगुण रूप वटांयदा। जन भगतां दर दुआरे अग्गे खलड़ा, स्वच्छ सरूपी दरस दिखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साची बन्न्हे धार, इक्क इकल्ला एकँकार, लक्ख चुरासी दए आधार, एका अक्खर शब्द पढ़ांयदा। एका अक्खर जगत वक्खर, हरि पुरख निरँजण आप पढ़ांयदा। जन भगतां बज़र कपाटी तोड़े जंदर, दूजी सिला आप उठांयदा। पंज विकारा करे सथ्थर, काम क्रोध लोभ मोह हँकार नेड़ ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची वस्त हथ्थ रखांयदा। साची वस्त हथ्थ करतार, आदि जुगादि रखाया। जन भगतां देवे कर प्यार, दूसर हट्ट ना किसे विकाया। सन्तन भरे नाम भण्डार, अतोट अतुट रखाईआ। गुरसिख सज्जण जाए तार, कर किरपा बेपरवाहीआ। गुरसिखां बख्शे चरन प्यार, साचा नाता जोड़ जुड़ाईआ। दरगाह साची पावे सार, आप आपणा दरस वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग लेखा लेख जणाईआ। सतिजुग लेखा लिख्या, त्रेता बणे धार। द्वापर पैंडा मुक्कया, कलिजुग आई हार। अठसठ तीर्थ सुक्कया, अमृत मिले ना जल, साचे घर ना कोई विचार। साध सन्त दर दर फिरे लुकया, ऊँची कूक ना करे पुकार। अमृत सोमा कदे ना फुट्टया, नाम पए ना सच फुहार। तीर निराला कदे ना छुट्टया,
❋
❋
मिले मेल ना गोबिन्द यार। अमृत पीता किसे ना घुट्टया, खुल्ल्हे बन्द ना कोई किवाड़। हरि का नाम किसे ना लाहा लुट्टया, लक्ख चुरासी झक्ख रही मार। गुरमुख विरले उप्पर पारब्रह्म अबिनाशी आपे तुट्ठया, आपे देवे नाम अधार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल अगम्म अपार। अगम्म अपारा हरि निरँकारा, निरगुण रूप समाया। आदि जुगादी इक्क अवतारा, इक्क गुर अख्वाया। शब्द सरूपी सच भण्डारा, हरि साचा सच वरताया। सो पुरख निरँजण बोल जैकारा, हँ ब्रह्म ल्ए जगाया। दोहां विचोला बण संसारा, एका रंग रंगाया। एका ढोला गाए आपणी वारा, आप आपणा राग जणाया। साचा तोला बेऐब परवरदिगारा, चौदां लोकां ल्ए तुलाया। चौदां तबकां दए हुलारा, संग मुहम्मद वेख वखाया। चार यारी करे पुकारा, अल्ला हू हू नाअरा लाया। ऐनलहक कढ्ढे हाढ़ा, मुकामे हक राह तकाया। पुरख अबिनाशी खेल न्यारा, नूर इलाही आप कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, साचा लेखा आप समझाया। साचा लेखा नूर नुराना, हरि साचा सच समझांयदा। बेऐब नुरानी खेल महाना, ख़ालक ख़लक वेख वखांयदा। उम्मत उम्मती बन्न्हे गाना, साचा सगन मनांयदा। कलमा अमाम इक्क वखाना, कायनात आप जणांयदा। पीर दस्तगीर पीर करे परवाना, मुल्ला शेख़ मुसायक वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग आपणी धार चलांयदा। मुला शेख़ मुसायक पीर, उच्ची कूकण देण दुहाईआ। हथ्थ ना आए दस्तगीर, बेनज़ीर रूप वटाईआ। ना कोई मेटे तकदीर, तकसीर तदबीर ना कोई वखाईआ। चारों कुंट वज्जा ज़ंजीर, अला राणी रही कुरलाईआ। पुरख अबिनाशी वड पीरन पीर, आपणी खेल रिहा खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल बेपरवाहीआ। बेपरवाह अल्ला अलाह, एका हुकम सुणांयदा। नूरो नूर बण मलाह, नूर नुराना डगमगांयदा। एका कलमा सिफ्त सलाह, सच सलाही आप सलांहयदा। आपे वेखे आपणा थाँ, ज़िमी अस्मानां फोल फुलांयदा। मक्का काअबा फेरा पा, दो दो आबा हज्ज वखांयदा। हक जनाबा आप अख्वा, सच नवाबा रूप वटांयदा। बेआबा वेखे थाउँ थाँ, नूरी ताब ना कोई जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क वजाए सच रबाबा, अहिबाब सितार आप वखांयदा। सच सितार शब्द धुन्कार, हरि साचा आप सुणाईआ। दो जहाना नौजवाना श्री भगवान पाए सार, सच निशाना इक्क वखाईआ। गोपी कान्हा मीत मुरार, मंडल रास इक्क वखाईआ। सीता राम कर प्रनाम, आपणा काम आप कराईआ। जन भगतन देवे अमृत जाम, आबेहयात आप प्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, आपे मेटे कूड़ पसार, तोड़णहारा गढ़्ह हँकार, झूठा गढ़्ह रहिण ना पाईआ। झूठा गढ़्ह जाणा तुट्ट, हरि साचा आप तुड़ांयदा। लक्ख चुरासी
❋
❋
नाता जाए छुट्ट, सगला संग ना कोए निभांयदा। कलिजुग लोकमात विच्चों कढ्ढे कुट्ट, थिर कोए रहिण ना पांयदा। गुर तीर निराला रिहा छुट्ट, साचा चिल्ला हथ्थ उठांयदा। झूठी शाही जड़्ह देवे पुट्ट, आपणी सेवा आप कमांयदा। घर घर अंदर दिसे फुट्ट, भैण भाई ना मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी काली धार, चारों कुंट करे ख्वार, साचा प्यार ना कोई करांयदा। साचा प्यार ना सज्जण मीत, मात पित भैण भाई ना कोई सखाईआ। कलिजुग चलाई आपणी रीत, मन्दिर मसीत देण गवाहीआ। साधां सन्तां काया होए ना ठांडी सीत, अग्नी अग्ग ना कोई बुझाईआ। तीर्थ तट्टां परखे नीत, गंगा गोदावरी सुरस्ती जमना नैण शर्माईआ। हरि जू हरि घट हरि मन्दिर वसया दिसे ना विच कलबूत, ठगौरी रिहा पाईआ। ना गाए गोबिन्द गीत, रसना जिह्वा होई हलकाईआ। सतिगुर पूरा काया अंदर सुत्ता दे कर पीठ, आपणी करवट ल्ए बदलाईआ । हरिजन विरला मानस जन्म रिहा जीत, जिस आपणी बूझ बुझाईआ। मिल्या नाम धाम अनडीठ, दिस किसे ना आईआ। एका रंग वखाए हस्त कीट, ऊँच नीच भेव चुकाईआ। सदी चौधवीं रही बीत, संग मुहम्मद रिहा कुरलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे ल्ए उठाईआ। गुरमुख आप उठावणा, कर किरपा अपर अपार। घर दीपक इक्क जगावणा, निरगुण जोत कर उज्यार। अमृत साचा जाम प्यावणा, दिवस रैण रक्खे ठंडा ठार। गीत सुहागी इक्क सुणावणा, अनहद शब्द बोल जैकार। आत्म सेजा सच सुहावणा, आप आपणा कर प्यार। सुरत सवाणी मेल मिलावणा, शब्द हाणी ख़बरदार। सच सवाणी संग निभावणा, कन्त कन्तूहल करे प्यार। अमृत सीर मिट्ठा इक्क बरसावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे बख्शे निझर धार। निझर धार अमृत रस, गुरमुखां आप प्याईआ। हिरदे अंदर वस वस, हरि आपणा रूप दरसाईआ। एका मार्ग दस्स दस्स, झूठा नाता तोड़ तुड़ाईआ। तीर निराला मारे कस, तिक्खी मुखी आप भवाईआ। जगत विकारा देवे झस्स, शब्दी शब्द दबाईआ। त्रैगुण माया ना डस्से डस, नाग नागनी मुख भवाईआ। हरिजन मेले हस्स हस्स, घर साचे कर कुड़माईआ। मनमुख दर तों जायण नस्स, हरि का शब्द ना रसना गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, सन्त साजण वेख वखाईआ। सन्त साजण मीतड़ा, गुर सतिगुर वेख वखांयदा। काया चोली रंगे चीथड़ा, लाल गुलाला रंग वखांयदा। गुरमुख मनमुख वेखे कौड़ा रीठड़ा, घट घट आपणा आसण लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे लेख वखांयदा। हरिजन लेखा चुक्या, सतिगुर पूरा आप चुकांयदा। चारों कुंट रहिण ना देवे किते लुकया, पूर्ब लहिणा वेख वखांयदा। सन्त सतिगुर बूटा कदे ना सुक्कया, अमृत सिंच हरा करांयदा।
❋
❋
कलिजुग वेला अन्तिम ढुक्कया, लक्ख चुरासी रो रो सर्ब कुरलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिख आपणी गोदी चुक्कया, दरगाह साची धाम बहांयदा।