पुस्तकालयभाग ९

५ जेठ २०१७ बिक्रमी तेज भान दे घर शेख़सर ज़िला जम्मू

सति पुरख निरँजण सति सति धार, सति सतिवादी आप चलांयदा। अगम्म अगम्मड़ी खेल अपार, अगम्म अगम्मड़ी खेल खिलांयदा। अलक्ख अलक्खणा अलक्ख जैकार, अलक्ख अगोचर आप लगांयदा। सचखण्ड निवासी हो त्यार, दर घर साचे बणत बणांयदा। शब्द अनादि सच्ची धुन्कार, थिर घर साचे आप सुणांयदा। सो पुरख निरँजण मीत मुरार, हरि

❋

❋

पुरख निरँजण वेस वटांयदा। एकँकारा निराकार, निरगुण आपणा रूप दरसांयदा। आदि निरँजण वेख पसार, आप आपणा पर्दा लांहयदा। अबिनाशी करता वसे सच सच्चे दरबार, घर महल्ला इक्क सुहांयदा। श्री भगवान सिरजणहार, दरगाह साची वेस वटांयदा। पारब्रह्म प्रभ राज राजान, शाह सुल्तान नाउँ धरांयदा। तख्त ताज वड मेहरवान, दो जहानां आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी रचन रचांयदा। सच्ची रचना रच करतार, घर मन्दिर सोभा पाईआ। निरगुण निरगुण कर प्यार, निरगुण आपणे अंग लगाईआ। निरगुण सेजा सुत्ता पैर पसार, निरगुण आपणी ल्ए अंगड़ाईआ। निरगुण खेल अगम्म अपार, निरगुण वेखे बेपरवाहीआ। निरगुण दाता देवणहार, सरगुण भिच्छया रिहा पाईआ। निरगुण वणज करे वापार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरगाह साची एका घर, सति पुरख निरँजण बैठा वड़, दूसर संग ना कोए रखाईआ। सति पुरख निरँजण सच्चा शहनशाह, शाह शहाना आप अख्वांयदा। तख्त निवासी बैठा डेरा ला, रूप रंग ना कोई जणांयदा। अबिनाशी करता जोत जगा, निरगुण दीवा बाती इक्क टिकांयदा। तख्त ताज आप सुहा, राज जोग आप कमांयदा। दर दरबाणा बैठा सीस झुका, दर दरवेशा आप करांयदा। धुर फ़रमाणा हुक्म सुणा, आपणा मार्ग आपे लांयदा। सो पुरख निरँजण आप जगा, आपणी कल आप वरतांयदा। हरि पुरख निरँजण देवे सच सलाह, साची सिख्या झोली पांयदा। एकँकारा बणाए मलाह, साचा खेवट खेटा भार उठांयदा। आदि निरँजण गणत गिणा, आप आपणी वण्ड वण्डांयदा। श्री भगवान आप वखाए आपणा थाँ, धरत धवल ना कोई जणांयदा। साचा मन्दिर रिहा सुहा, छप्पर छन्न ना कोई उपांयदा। सच सिँघासण ल्या डाह, पावा चूल ना कोई जुड़ांयदा। पुरख अबिनाशी उप्पर बैठा बेपरवाह, आप आपणा तख्त सुहांयदा। निरगुण दाता आप अख्वा, आप आपणी कल वरतांयदा। आपणी इच्छया भिच्छया झोली ल्ए पा, पारब्रह्म साची सेव कमांयदा। साची सेवा करे आप ख़ुदा, नूरो नूर डगमगांयदा। आपणा जल्वा आप वखा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दर घर साचे सच बिबाणा, आपे रक्खे साचा राणा, दूसर भेव ना कोई जणांयदा। ना कोई दूसर ना दुआर, दर दरवेश ना कोई अख्वांयदा। इक्क इकल्ला एकँकार, थिर घर आसण लांयदा। जगत जुग जोत जगाए अगम्म अपार, प्रभ साचे सच वड्याईआ। सचखण्ड सोहे बंक दुआर, गगन मंडल ना कोई रुशनाईआ। रवि ससि ना कोई सतार, ब्रह्मा विष्न शिव ना सीस झुकाईआ। करोड़ तेतीसा ना कोई आधार, सुरपति राजा इंद ना मिले साचा माहीआ। गण गंधर्ब ना कोई पुकार, गीत गोबिन्द ना कोई अल्हाईआ। लक्ख चुरासी ना कोई पसार, त्रैगुण माया ना जड़त जड़ाईआ। पंज तत्त ना कोई अधार, निरगुण सरगुण ना कोए दरसाईआ। जंगल जूह ना

❋

❋

कोई पहाड़, जल थल महीअल नज़र कोई ना आईआ। नौ खण्ड ना कोई अखाड़, सत्त दीप ना वण्ड वण्डाईआ। साध सन्त ना गुर पीर अवतार, सीस छत्र ना कोए झुलाईआ। चौदां विद्या ना कोई विचार, रसना जिह्वा ना कोई पढ़ाईआ। चारे वेद ना कोई लिखार, पुराण अठारां ना कोई गाईआ। अञ्जील कुरान ना कोई विचार, गीता ज्ञान ना कोई दृढ़ाईआ। खाणी बाणी ना कोई पसर पसार, इष्ट देव ना कोई मनाईआ। अष्टभुज ना सिँघ अस्वार, चक्र गदा ना कोई हिलाईआ। चार जुग ना कोई धार, चार कुंट ना कोई वखाईआ। दहि दिशा ना कोई पसार, उतर पूर्ब पच्छिम दक्खण वण्ड ना कोई वण्डाईआ। मन मति बुध ना कोई विचार, नौ दर ना खोज खुजाईआ। दसवें नूर ना कोई उज्यार, सुन्न समाध ना कोई समाईआ। अठसठ तीर्थ ना वहे धार, गंगा गोदावरी ना धार वहाईआ। गुर दर मन्दिर मस्जिद मट्ठ ना पावे कोई सार, चार दीवार ना कोई जणाईआ। खेले खेल बाज़ीगर नट विच संसार, हरि निरँकार निरगुण बैठा साचे तख्त आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला खेल अपारा, निरगुण करे कराए बेपरवाहीआ। सचखण्ड दुआरा हरि हरि वसया, पारब्रह्म हरि करतार। ना कोई रैण अन्धेरी दिसे रुस्सया, ना कोई चन्द होए उज्यार। ना कोई तीर निराला किसे कसया, ना कोई राम रावण मारे मार। ना कोई चार कुंट फिरे नस्सया, ना कोई जोद्धा सूरबीर बली बलकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड सच दुआरे करे खेल अगम्म अपारे, एका खेल सूरा सरबगया। सूरा सरबग सर्ब गुण दाता, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। आपे वेखे खेल तमाशा, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। आपणा नूर करे प्रकाशा, त्रै त्रै मेला सहिज सुभाईआ। आप बुझाए आपणी प्यासा, अमृत धार आप वहाईआ। आपे पाए साची रासा, सांगोंपांग सेज आप हंढाईआ। आपे पूरी करे आपणी आसा, आप आपणी रचन रचाईआ। आपे लक्ख चुरासी कर कर वासा, निज घर बैठा मुख छुपाईआ। आपे होए दासी दासा, सेवक सेवा आप अख्वाईआ। आपे करे पंचम सच प्रकाशा, देवे मात वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि आदि शब्द ब्रह्मादि, साचा नाद आप वजाईआ। साचा नाद हरि निरँकार, एका आप वजांयदा। लक्ख चुरासी कर त्यार, घड़ भाण्डे वेख वखांयदा। अंदर धर नाम भण्डार, आपणी हथ्थीं बन्द करांयदा। जीव जंत ना पावे सार, जुगा जुगन्त सर्ब कुरलांयदा। भगत भगवन्त करे खेल अपार, निरगुण सरगुण बूझ बुझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि पुरख अबिनाशी करता आपणी कल आप वरतांयदा। आदि ब्रह्मा शब्द उपाया, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। निरगुण चारे कूटां गाया, चारे मुख आप सलाहीआ। निरगुण वाजा सच वजाया, सच सितार आप हिलाईआ। निरगुण पर्दा दए गंवाया, नूरो नूर कर

❋

❋

रुशनाईआ। निरगुण राजा बण के आया, शाह सुल्तान वड वड्याईआ। निरगुण साजण साज वखाया, लक्ख चुरासी बणत बणाईआ। निरगुण सरगुण जोड़ जुड़ाया, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश नाल रलाईआ। निरगुण साचा हुक्म सुणाया, ब्रह्मा विष्न शिव समझाईआ। चार जुग जुग गेड़ वखाया, कोहलू चक्की चक्क फिराईआ। गुर पीर अवतार साची सेवा लाया, जुग जुग साचा हुक्म सुणाईआ। नौ सौ चुरानवें चौकड़ी जुग एका मार्ग लाया, मनू मनवन्तर आपणे विच टिकाईआ। कलिजुग अन्तिम वेखे खेल सबाया, पुरख अबिनाशी बेपरवाहीआ। कलिजुग अग्नी अग्ग तपाया, चारों कुंट आप वखाईआ। आप आपणा रूप ल्ए वटाया, निरगुण निरगुण इक्क ख़ुदाईआ। सालस सालस बण के घर घर फेरा पाया, रूप रेख ना कोई वखाईआ। दर दरवेश नर नरेश हो हो अलक्ख जगाया, आपणी खेल खलाईआ। रुतड़ी रुत्त दए सुहाया, अबिनाशी अचुत वड वड्याईआ। एका दिवस मात धराया, वदी सुदी मुख शर्माईआ। अमावस चन्न ना कोई चढ़ाया, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। पहला मन्दिर हरि सुहाया, सचखण्ड दुआर वज्जी वधाईआ। दूजा जंदर तोड़ तुड़ाया, आपणा पर्दा दए गंवाईआ। तीजा सुत ल्ए उपजाया, हरि शब्दी नाउँ धराईआ। चौथे घर घर बह बह आप सुबाया, चौथा पद दए वखाईआ। पंचम मिल मिल मंगल गाया, एका दूजा दूजा एका रंग समाईआ। पंचम शब्द आप अल्हाया, पंचम राग रागनी रहे सीस झुकाईआ। पंचम लेखा लेख लिखाया, चार वेद भेव ना राईआ। पंचम घोड़े आप चढ़ाया, साची डोर हथ्थ उठाईआ। पंचम पंच सुल्ताना फेरा पाया, घर पंचम वज्जी वधाईआ। लोकमात हो रुशनाया, पंचम जेठ ख़ुशी मनाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव दर दुआर बैठे सीस झुकाया, गल्ल पल्लू रहे वखाईआ। करोड़ तेतीसा नेत्र नीर वहाया, सुरपति राजा इंद मंगे वर बेपरवाहीआ। पुरख अबिनाशी रिहा समझाया, साचा शब्द इक्क अल्हाईआ। कलिजुग अन्तिम दए मिटाया, जगत अन्धेर रहे ना राईआ। पुरख अबिनाशी फेरा पाया, निरगुण सरगुण कर रुशनाईआ। बल बावन भेख दए चुकाया, भोले भाओ सर्ब लोकाईआ। रावण गढ़्ह दए तुड़ाया, राम रामा रूप वटाईआ। कंस हँकारी दए खपाया, कलिजुग ज़ोरू ज़र ना कोई धराईआ। मोर मुक्ट सीस टिकाया, एका हुक्म दए सुणाईआ। जूठ झूठ सुंभ निसुंभ रहिण ना पाया, अष्टभुज आपणी कल वखाईआ। एका चक्र दए फिराया, चक्र सुदर्शन निउँ निउँ सीस झुकाईआ। साची गदा ल्ए उठाया, नौ खण्ड पृथ्मी आपणी उँगल ल्ए टिकाईआ। दो जहानां गेड़ा दए दवाया, दिवस रैण आप भवाया। सूरज चन्न रहे कुरलाया, तत्ती अग्नी रही सर्ब जलाईआ। पंचम जेठी हरि हरि फेरा पाया, पंचम बख्शे सच सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंचम देवे साचा माणा, हरिजन बख्शे सच ध्याना, आत्म उपजाए ब्रह्म ज्ञाना, मेल मिलाए गुण निधाना, अवगुण ना कोए

❋

❋

जणाईआ। पंचम जेठ हरि का दुआर, हरि साचा सच सुहांयदा। भगतन करे सच प्यार, दर घर साचा वेखे वखांयदा। धन्न सुलक्खणी होई नार, नर हरि एका कन्त मनांयदा। नाता तुटा जगत संसार, विभचार जगत विकार नेड़ ना आंयदा। तन बस्त्र होए सच शंगार, नेत्र नैणां कज्जल नाम पांयदा। सालू रंगे अपर अपार, लाल गुलाला रंग वखांयदा। कंगन पाए हरि निरँकार, लाल मैहन्दी हथ्थ वखांयदा। साची सखी कर त्यार, घर साचे मेल मिलांयदा। चारे पद होए कहार, चौथे घर आप बहांयदा। पंचम मिल्या पीआ भतार, नार मुटयार आप प्रनांयदा। साची सखीआं मंगलाचार, जगत वेद इक्क सुणांयदा। शब्द अनाद वज्जे धुन्कार, धुनी नाद आप सुणांयदा। गावत गावत गाए आप निरँकार, साचा सोहला आप अल्हांयदा। ढोला रिहा बोल जैकार, सोहँ बोला आप सुणांयदा। साचा तोला बण संसार, नाम घसवट्टी हथ्थ रखांयदा। आपणी दृष्ट सुहागा देवे डार, कंचन आपणे रंग रंगांयदा। गुरमुखां करे सच प्यार, सच सुहञ्जणी सेज सुहांयदा। इक्क वखाए सच दरबार, जगत नाता तोड़ तुड़ांयदा। जुग जुग जोत जगे अपार, दीवा बाती ना कोई रखांयदा। कमलापाती मीत मुरार, घर मन्दिर आप वखांयदा। चतुर्भुज आपणीआं भुजां रिहा पसार, इष्ट आपणा रूप वटांयदा। लेखा जाणे धुर दरबार, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। पंचम जेठी दिवस विचार, नेत्र नैणी रूप वखांयदा। जुग जुग विछड़े मेले यार, सतिजुग त्रेता द्वापर पूर्ब लहिणा झोली पांयदा। साची सेवा करे करतार, भगत वछल आपणा नाउँ धरांयदा। फड़ फड़ पाथर जाए तार, सती अहल्या चरन छुहांयदा। राम नाम बली बलकार, गढ़्ह हँकारी तोड़ तुड़ांयदा। भीलणी कुलक्खणी करे पार, मुख आपणे भोग लगांयदा। ग़रीब निमाणयां पावे सार, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। बिदर सुदामा दए तार, द्रोपद लज्जया आप रखांयदा। अर्जन रथ चलाए विच संसार, रथ रथवाही आप अख्वांयदा। पंजे पांडो कर प्यार, पंचम आपणे रंग रंगांयदा। जगत हँकारी कर ख्वार, दर्योध्न दुष्ट मुकांयदा। कलिजुग अन्तिम हो उज्यार, एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। नानक वजाए निरगुण धार, सति सति सरंगी हथ्थ फड़ांयदा। अर्जन बणया लेख लिखार, बोध अगाध शब्द जणांयदा। गुरू गोबिन्द कर प्यार, पंचम नाता जोड़ जुड़ांयदा। अमृत खण्डा तेज कटार, सीस दस्तार आप सुहांयदा। साचे घोड़े हो अस्वार, साचे मार्ग आप रखांयदा। वेले अन्तिम करे पुकार, प्रभ अबिनाशी राह तकांयदा। पुरख अबिनाशी किरपा धार, आपणा मेल मिलांयदा। शब्द सुणाए सच्ची धुन्कार, आप आपणा हुक्म जणांयदा। चौथे जुग खेल अपार, कलिजुग अन्तिम हरि हरि आप करांयदा। प्रगट होवे विच संसार, निहकलंका नाउँ रखांयदा। सम्बल नगरी धाम न्यार, साढे तिन्न हथ्थ रचन रचांयदा। एका दीपक कर उज्यार, तेल बाती ना कोए पांयदा। शब्द डंका वजाए सर्ब संसार, राउ रंकां आप उठांयदा। पंचम जेठ पावे सार, निरगण सरगुण

❋

❋

मेल मिलांयदा। जगत जलन्दे जाए ठार, पापी गंदे मेट मिटांयदा। आपणे बन्दे करे प्यार, आत्म अन्धे दर दुरकांयदा। चन्द नौ चन्द चढ़े विच संसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंचम जेठ दिवस अपार। प्रगट होया आप निरँकार, सरगुण रूप विच संसार, संसार सागर वेख वखाईआ। संसार सागर डूँग्घी कंदर, जगत अन्धेरा छाया। लक्ख चुरासी भौंदी बन्दर, मन मनूआ ना किसे बंधाया। घर घर ना तोड़या किसे जंदर, त्रैगुण माया बन्धन पाया। सदा वसेरा डूँग्घी कंदर, ज्ञान दीप ना कोई जगाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए मिलाया। दिवस सुभागा पंचम जेठ, लोकमात वड्याईआ। ग़रीब निमाणे रक्खे साया हेठ, जो जन आए सरनाईआ। लक्ख चुरासी भन्ने कौड़े रीठ, मिट्ठा रस ना कोई वखाईआ। अन्तिम चिड़ीआं चुगया खेत, चारों कुण्ट सृष्टी सृष्ट दए दुहाईआ। माया ममता होए प्रीत, जगत जीव ना सके कोई बचाईआ। हरि हरि मिल्या ना नेतन नेत, नेत्र नैण ना दर्शन पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए तराईआ। हरिजन साचा तारया, कर किरपा आप भगवान। लक्ख चुरासी गेड़ निवारया, आवण जावण चुक्की कान। इक्क वसाए सच दवारया, दर घर साचे सच मकान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेले चतर सुजान। हरिजन चतुर सुजान, मूर्ख मूढ़े धन्दे लाईआ। जिस जन बख्शे चरन ध्यान, मन शैतान रहिण ना पाईआ। आत्म उपजे इक्क ज्ञान, गीता ज्ञान दए गवाहीआ। मेल मिलाए साचे राम, सीता सुरती राम प्रनाईआ। एका शब्द सुणाए कान, ओअँ सोहँ रूप इक्क दरसाईआ। इक्क वखाए सच निशान, सतिगुर पूरा आप झुलाईआ। एका पाए आपणी आण, राए धर्म ना दए सजाईआ। वेले अन्त करे पछाण, हरिजन साचे आपणी गोद बहाईआ। सतिगुर पूरा सद मेहरवान, ना मरे ना जाईआ। जोद्धा सूरबीर बली बलवान, कलिजुग अन्तिम फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंचम दिवस पंचम दिहाढ़ा, गुरमुख वेखे साचा लाड़ा, करे प्रकाश बहत्तर नाड़ा, काया मन्दिर सच अखाड़ा, गोपी काहन आप नचाईआ। गोपी काहन हरि हरि मेला, सुरती शब्द मिलांयदा। लेखा जाणे गुरू गुर चेला, चेला गुर रंग समांयदा। आदि जुगादी सज्जण सुहेला, नित नवित आपणा वेस वटांयदा। आपे जाणे आपणा वक्त वेला, वेद कतेब ना कोई लिखांयदा। कलिजुग अन्तिम अचरज खेल पारब्रह्म प्रभ खेला, निरगुण नूर जोत जगांयदा। आपे वसे धाम नवेला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंचम जेठ दिवस सुभागा, गुरमुख विरला सोया जागा, जिस जन आप जगांयदा। गुरसिख साचा जागया, जगावणहार आप निरँकार। सच सरनाई एका लागया, नाता तोड़ सर्ब संसार। हँस बणया दर घर साचे कागया, चारों कुंट इक्क उडार। मन सिमरत इक्क वैरगया, भगती भगत

❋

❋

भरे भण्डार। दुरमति मैल धोवे दागया, मानस जन्म दए संवार। आप चढ़ाए सच जहाजया, बेड़ा पार कराए विच मँझधार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे लाए पार। पार किनारा दिसे घाट, पत्तन बैठा साचा माहीआ। कलिजुग अन्तिम नेड़े आई वाट, पान्धी भुल्ले जगत राहीआ। बिन हरि कोई ना सोए आत्म सेजा खाट, साची सेज ना कोई हंढाईआ। कलिजुग स्वांगी नटूआ खेल करे नाट, घर घर आपणा डंक वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुखां वखाए एका हाट, दर दरवाज़ा आप वखाईआ। एका हाट हरि हरि खोल्हया, नौ खण्ड पृथ्मी बोल जैकारा। एका अक्खर हरि हरि बोलया, सोहँ शब्द सच जैकारा। ज्ञान कंडे साचे तोलया, तोलणहार आप निरँकारा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे करे प्यारा। हरिजन रसीआ हरि रंग रतड़ा, कंचन रंग समाए। पुरख अबिनाशी ना ठंडा ना तत्तड़ा, सीतल धार रखाए। आपणे दर बैठा आपणे रंग रतड़ा, रंग रंगीला मोहण माधव आप अख्वाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंचम जेठ वीह सद बिक्रमी सतरा, सच बहारा आप लगाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे नारी नारा, बिरध बाल जवाना, एका रूप दरसाईआ।

५ जेठ २०१७ बिक्रमी कर्म चन्द दे घर पिण्ड शेख़सर जम्मू

हरिभगत सदा तृप्तासया, तीबर इच्छया पूर कराए। हरिभगत बुझाए प्यासया, अमृत आत्म मेघ बरसाए। हरिभगत लेखा जाणे स्वास सवासया, पवण स्वास लेख कराए। हरिभगत उडाए पृथ्मी अकासया, गगन गगनंतर आप फिराय। हरिभगत मेल मिलावा शाहो शाबासया, दरगाह साची आप मिलाए। हरिभगत निज घर साचे करे वासया, महल्ल अटल इक्क सुहाए। हरिभगत मानस जन्म होए रहिरासया, बारां रासी भेव ना राए। हरिभगत नाता तुटे दस दस मासया, मात गर्भ ना फेरा पाए। हरिभगत आदि जुगादि ना कदे विनासया, अबिनाशी करता दया कमाए। हरिभगत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणे रंग रंगाए। हरिभगत हरि हरि पाया, एका रंग बसन्त। हरिभगत सर्ब सुखदाया, पुरख अबिनाशी मिल्या कन्त। हरिभगत दर दरवाज़ा इक्क खुल्हाया, घर सज्जण सोभावन्त। हरिभगत ग़रीब निवाज़ इक्क मिलाया, शब्द जणाए मणीआ मंत। हरिभगत एका अक्खर नाम दृढ़ाया, गढ़्ह तुट्टा हउमे हंगत। हरिभगत लक्ख चुरासी संगल आप तुड़ाया, मेल मिलावा साचे सन्त। हरिभगत साचा मंगल हरि हरि गाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा जाणे आदि अन्त। हरिभगत हरि भेटया, निरगुण रूप निराकार। हरिभगत साचा बेटया, मात पित इक्क करतार।

❋

❋

हरिभगत सेजा साची लेटया, सच सिँघासण अपर अपार। हरिभगत मिल्या खेवट खेटया, इक्क इकल्ला एकँकार। हरिभगत मिट्ठा होए कौड़ा रीठया, अमृत भरया आप भण्डार। हरिभगत आपणे नेत्र हरि हरि आपे वेख्या, आपणा लोचण सच उग्घाड़। हरिभगत हरि कढ्ढे भरम भुलेखया, घर मन्दिर दीपक जोत कर उज्यार। हरिभगत दर्शन पायण ब्रह्मा विष्न महेष गणेश्या, शिव शंकर करे प्यार। हरिभगत सदा अदेसया, मरे ना जम्मे विच संसार। हरि जोती जोत प्रवेश्या, एका शब्द राग सुणाए सच्ची धुन्कार। हरिभगत मेल मिलाया नर नरेश्या, साचे तख्त सच्ची सरकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, भगतन देवे नाम भण्डार। हरिभगत सहिज सुखदाया, घर साचे वज्जी वधाईआ। हरिभगत त्रैगुण माया फंदन तोड़ तुड़ाया, आत्म ब्रह्म करी कुड़माईआ। हरिभगत साचा छन्दन एका गाया, रसना जिह्वा एका गुण वखाईआ। हरिभगत परमानंदन आप समाया, निजानंद निज घर आप चवाया। हरिभगतन झूठा बन्धन आप तुड़ाया, माया ममता कट्टी फाहीआ। हरिभगत एका दर्शन हरि हरि पाया, भगत कबीर दए गवाहीआ। उच्च महल्ले चढ़ चढ़ ढोला गाया, आप आपणा राग सुणाईआ। एका साचा बंक सुहाया, कंचन गढ़्ह नाउँ धराईआ। पुरख अबिनाशी लड़ बंधाया, ना कोए तोड़े तोड़ तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिभगत वेखे थाउँ थाँईंआ। हरिभगत सच भण्डार, पुरख अबिनाशी आप वरतांयदा। दाता दानी देवणहार, अतोट अतुट आप वखांयदा। जुगा जुगन्तर खेल अपार, लोकमात आप करांयदा। आपणी बाणी कर त्यार, सच सवाणी आप उठांयदा। शब्द हाणी मेल भतार, साचा जोड़ा जोड़ जुड़ांयदा। निरगुण बन्न्हे आपणी धार, धार धार विच्चों आप कढांयदा। सार शब्द एकँकार, सारंगधर आप आपणी कल वरतांयदा। सरगुण अंदर निरगुण वड़, आप आपणा मुख छुपांयदा। आपणा खोल्ह आप किवाड़, आप आपणी धुन सुणांयदा। आपे अंदर आपे आए बाहर, रूप रंग ना कोए वखांयदा। रसना जिह्वा सेव करे अपार, बत्ती दन्द आप हिलांयदा। गुण अवगुण ना करे कोई विचार, निरगुण सरगुण एका रूप दरसांयदा। भगतन अंदर मीत मुरार, बह बह आसण लांयदा। लेखा जाणे रविदास चम्मयार, काया चमड़ा आप हंढांयदा। बाल्मीक वेख बटवार, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ फेरा पांयदा। अंदर रक्ख सच्ची सितार, सति सतिवादी आप वजांयदा। नानक प्रगट करी विच संसार, एकँकारा आपे गांयदा। साचा सारंगा हो उज्यार, आप आपणी सुर सुणांयदा। लेखा धुर दरबार, धुर दरबारी आप अल्हांयदा। भगतन अंदर कर विचार, डूँग्घी गार खेल खिलांयदा। भेव ना पाए कोई जीव गंवार, कवण रूप हरि वटांयदा। कलिजुग अन्तिम खेल सच्ची सरकार, साख्यात आपणी बणत बणांयदा। रूप ना दिसे नर नार, नर नरायण वेख वखांयदा। हरिजन साचे ल्ए उभार, लक्ख चुरासी फोल फुलांयदा। पूर्ब कर्म लहिणा कर

❋

❋

विचार, तन बस्त्र गहिणा एका पांयदा। दर्शन नैणां गिरवर गिरधार, घर मन्दिर आप वखांयदा। कर्म कुकर्मां करे विचार, नेहकर्मी आपणा कर्म आप करांयदा। बेड़ी संग लोहा जाए तार, जगत भार नाल उठांयदा। जिस जन करया दरस सच्चा दीदार, दीद आपणी आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि सदा मेहरवान, सिर आपणा हथ्थ रखांयदा।

५ जेठ २०१७ बिक्रमी सरदारा सिँघ दे घर जम्मू

घर मन्दिर बंक दुआरड़ा, गृह भीतर आप वसाईआ। घर सज्जण मीत मुरारड़ा, हरि बैठा बेपरवाहीआ। घर करे सच प्यारड़ा, जन साजण मेल मिलाईआ। घर चाढ़े रंग अपारड़ा, रंग मजीठी इक्क रंगाईआ। घर करे हरि शंगारड़ा, सोलां शंगार आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गृह मन्दिर सोभा पाईआ। गृह मन्दिर हरि हरि सजया, गुरमति सुर गहर गम्भीर। घर मन्दिर ताल वज्जया, वजावणहारा गुणी गहीर। घर गढ़्ह हँकारी भज्जया, घर पाया अमृत सीर। घर पर्दा आपणा कज्जया, घर मिटे तकदीर तकसीर। घर रक्खणहारा लज्जया, घर लेखा जाणे शाह फ़कीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर चोटी चढ़ अखीर। घर मन्दिर सोहणा सोभावन्त, घर सच्ची महल्ल अटारीआ। घर बैठा श्री भगवन्त, अकल कल कल आपणी धारीआ। घर लेखा आदि अन्त, घर जुग जुग पैज संवारीआ। घर शब्द अनडिठड़ा मंत, घर शब्द सच्ची धुन्कारीआ। घर महिमा हरि बेअन्त, घर रूप अगम्म अपारीआ। घर मेला साचे कन्त, घर मेला शाह सरकारीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर मन्दिर बणे आप पुजारीआ। गृह मन्दिर घर घर पाठ, सच पूजा आप करांयदा। घर मन्दिर मारे सरवोर ठाठ, सर अमृत आप वखांयदा। घर नूरो नूर नुरानी जोत लिलाट, घर देवी देवा इष्ट मनांयदा। घर शब्द अनाहद नाद, घर अनहत सेव कमांयदा। घर खेल पुरख समराथ, घर ढोल मृदंग वजांयदा। घर उपजाए साची गाथ, घर बोध अगाध सुणांयदा। घर मेल त्रिलोकी नाथ, घर सखीआं मंगल गांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, बंक दुआरा इक्क सुहांयदा। घर मन्दिर सोहे बंक, हरि साचा आप सुहांयदा। घर बुझाए एका अंक, एका अक्खर नाम पढ़ांयदा। घर मेटे भरमा शंक, संसा रोग आप चुकांयदा। घर भगत बणाए जिउँ जन जनक, जन जननी लेखे लांयदा। घर मेला वासी पुरी घनक, घनी शाम वेख वखांयदा। घर जोती शब्दी लाए तनक, घर र्तीमत तुरीआ वेस वटांयदा। घर मृदंग वजाए डंक, डौरू आपणे हथ्थ उठांयदा। घर

❋

❋

लेखा घर साचा अंक, नित नवित वेस धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गृह मन्दिर खोज खुजांयदा। गृह मन्दिर हरि फोलया, ऊँचा बंक दुआर। साचे कंडे आपे तोलया, पुरख अबिनाशी तोलणहार। आपणी धारा आपे बोलया, सोहँ शब्द सच जैकार। गृह मन्दिर कदे ना डोलया, साचे तख्त बैठ सच्ची सरकार। जन भगतां अंदर आपे मौलया, निरगुण जोत कर उज्यार। अमृत भरे साचा कँवलया, उलटी नाभी दए फुहार। आपे होए कला सोलया, आपे कल कल्की ल्ए अवतार। आपे बदले आपणा चोलया, चोले रंगे गुरमुख मीत मुरार। आप मिटाए पर्दा उहलया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, वेखे बंक सच्चा घर बार। घर बार हरि हरि पेख्या, काया गढ़्ह महल्ल। आपे लिखणहारा लेखया, बैठा नेहचल धाम अटल। आपे लेखा जाणे दस दस्मेशया, आपे भरम भुलेखा पाए वल छल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, बंक दुआरा आपे बैठा मल्ल। बंक दुआरा सच सिँघासण, हरि हरि साचा सोभा पाईआ। करे खेल पृथ्मी आकाशण, शाह शाबाशण वड वड्याईआ। हरिजन लेखा जाणे रसन स्वासण, अन्तर आत्म बूझ बुझाईआ। निज घर आत्म कर कर वासण, घर मन्दिर दए सुहाईआ। हरिभगत ना होए कदे उदासण, चिंता सोग ना कोई वखाईआ। मानस जन्म करे रहि रासन, अजूनी अजून ना कोई भवाईआ। भगत सुहेला सदा दासी दासण, दिवस रैण पीसण पीस सेव कमाईआ। हरिजन साचे सद बलि बलि जासण, जिस पाया हरि रघुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गृह मन्दिर घर करे पवित, अमृत रस साचा सिंच, फल फुल्ल फुलवाड़ी आप महिकाईआ।

५ जेठ २०१७ बिक्रमी मेहर सिँघ दे घर शेख़सर जम्मू

हरि शब्द सच्चा गुरदेव, एका इष्ट सर्ब दरसाईआ। पुरख अबिनाशी अलक्ख अभेव, जुग जुग आपणा खेल कराईआ। आदि निरँजण वड देवी देव, शाह सुल्तान बेपरवाहीआ। आपे जाणे आपणी सेव, सेवक सेवा सच वखाईआ। नाम जपाए रसना जेहव, गुणवन्त वड वड्याईआ। कौस्तक मणीआ मस्तक लाए थेव, नूरो नूर जोत रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा जाणे अगम्म अथाह, साची सेवा हरि मेहरबान, हरिजन इक्क समझाईआ। रसना जिह्वा गुण निधान, एका एक ध्याईआ। एका इष्ट दो जहान, सृष्ट सबाई आप वखाईआ। एका सखी मिले साचा काहन, एका बंसरी नाम वजाईआ। एका देवे सच ज्ञान, अन्ध अन्धेर इक्क मिटाईआ। एका बख्शे पीण खाण, तृष्ना भुक्ख मात गंवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका सेवक सेवादार, हरिजन साचे करे प्यार, भगत वछल हरि वड गिरधार,

❋

❋

गिरवर आपणा रूप प्रगटाईआ। काया मन्दिर सच दुआरा, घर सच्चा सोभा पांयदा। करे खेल अपर अपारा, थिर दरबारा आप वसांयदा। उच्ची कूक बोल जैकारा, एका नाअरा आपे लांयदा। सार शब्द कर पसारा, ब्रह्मादि ब्रह्म रचन रचांयदा। आपे बख्शे सुत दुलारा, साची भिच्छया झोली पांयदा। आपे वणज कराए बण वणजारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सेवक होए सेवादारा, सेवक बल आपणा आप रखांयदा। सेवक सेव बल एका धार, बली बलवान आप अख्वांयदा। सचखण्ड निवासी हो त्यार, आप आपणा हुक्म जणांयदा। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां कर त्यार, आपणी वस्त विच टिकांयदा। सेवा लाए सूरज चन्न सतार, मंडल मंडप आप सुहांयदा। आपे जाणे आपणी कार, करता कादर आप करांयदा। जल बिम्ब हरि कर त्यार, धरत धवल आप टिकांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव इक्क प्यार, चरन दुआर इक्क वखांयदा। त्रैगुण माया दर वरतार, दर दर आपणी वण्ड वण्डांयदा। लक्ख चुरासी खेल न्यार, ख़ालक ख़लक आपणी खेल खिलांयदा। घर मन्दिर साचा कर त्यार, घर घर विच बणत बणांयदा। डूँग्घी कंदर खेल अपार, महल्ल अटल आप सुहांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर उज्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर मन्दिर आप टिकांयदा। घर मन्दिर हरि रख्या, प्रभ आपणा आप संभाल। आदि जुगादि किसे ना लख्या, दीना बंधप दीन दयाल। बिन हरिभगत ना किसे परखया, लक्ख चुरासी होई बेहाल। सतिगुर बिन गुर मार्ग किसे ना दस्सया, साची चले ना कोई चाल। काल महांकाल चरनां हेठ झस्सया, करे खेल पुरख अकाल। गुरमुख विरले हिरदे अंदर वसया, आप वखाए सच्ची धर्मसाल। निरगुण सरगुण पिच्छे फिरे नस्सया, लेखा जाणे शाह कंगाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे कराए सदा प्रितपाल। प्रितपालक प्रितपालदा, प्रतिबिम्ब वेख वखाए। राह जाणे काल महांकाल दा, दीन दयाल आपणा नाउँ धराए। फाह तोड़े जगत जंजाल दा, जिस जन सिर आपणा हथ्थ टिकाए। आपणा दीपक आपे बालदा, अज्ञान अन्धेरा दए चुकाए। गुरमुखां आपे सुरत संभालदा, आलस निन्दरा दए मिटाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर साचा इक्क सुहाए। घर साचा हरि सुहञ्जणा, हीरे मोती जड़त जड़ाया। घर बैठा आदि निरँजणा, आप आपणा आसण लाया। जिस जन मिले साचा सज्जणा, गृह मन्दिर दए वखाया। जो घड़या सो भज्जणा, थिर कोए रहिण ना पाया। काल नगारा सभ दे सिर ते वज्जणा, जो आया सो चल वखाया। कलिजुग अन्तिम सिँघ शेर दलेर हो हो गज्जणा, गुरमुख साचे ल्ए तराया। आप आपणे चरन दुआर कराए मजना, जूठा झूठा पन्ध मुकाया। गुरमुखां विच बह बह आपे सजणा, आपणी सेव नेहकेव निर्धन हो हो आप कमाया। हरिसंगत तेरा दरस कर कर हरि हरि रज्जणा, आपणी तृप्त आप कराया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी

❋

❋

जोत धर, हरिजन साचे वेले अन्त ल्ए मिलाया, अन्त मिलावा अन्त काल, काल ग्रास ना कोई चबाईआ। अन्त मिलावा अन्त ल्ए संभाल, करे संभाल सतिगुर पूरा बेपरवाहीआ। अन्त मिलावा आप उठाए आपणे लाल, आप आपणे गले लगाईआ। अन्त लेखा वखाए शाह कंगाल, गुरमुख शाह पातशाह आप जणाईआ। लक्ख चुरासी विच्चों भाल, माणक मोती निरगुण जोती सुरती सोती आप उठाईआ। लभ्भदे फिरदे कोटन कोटी, सतिगुर पूरा नज़र किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जन्म जन्म दी कढ्ढे वासना खोटी, जिस जन आपणे चरन लगाईआ। गुरमुखां उत्तों वारे आपणी बोटी बोटी, तन अग्नी भेंट चढ़ाईआ। निरगुण होए चढ़या चोटी, उतर कदे ना जाईआ। हथ्थ फड़ाई सोहँ सोटी, चोर यार ठग्ग कोए नेड़ ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन वसाए साचे घर, दर दुआर दुआरका आप खुल्हाईआ। काम धेन अमृत रस, हरी हरि नामा आप समझाईआ। गहर गम्भीर होए वस, सति सरूप दए कराईआ। एका मार्ग साचा दस्स, दर्द दु:ख भय भञ्जण दया कमाईआ। लोकमात कराए साचा जस, अपजस ख़ाकी ख़ाक मिलाईआ। हरी मन्दिर हरि हरि हिरदे वस, हरि की पौड़ी दए चढ़ाईआ। जो जन प्रभ मिलण दी रक्खे आस, कर किरपा मेल मिलाईआ। जन्म जन्म दी बुझे प्यास, तृष्ना तृप्त आप वखाईआ। दर दुआर ना दिसे कोए निरास, निर्धन सरधन एका रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका अमृत मुख चुआईआ। काम धेन निर्मल दुध्ध, हरि अमृत रस चखांयदा। उज्जल करे आपे बुध, बुध बिबेकी रूप वटांयदा। कारज करे घर घर सुध, सत रोग सर्ब चुकांयदा। आपणा भेव खुल्हाए गुज्झ, माया पर्दा आपे लांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन लेखा लेख गिणांयदा। काम धेन गृह वसे घर, हरख़ सोग ना कोई जणाईआ। नीतीवान देवे वर, प्रीती परम पुरख सिखाईआ। काया सीती शब्द ज्ञान, ध्यान निधान विच रखाईआ। सति सरूपी इक्क बिबान, परम पुरख पतिपरमेश्वर पति पतयाला आप वखाईआ। हरी हरि हरि कर पछाण, हरि जू हरि हरि वेख वखाईआ। जिस जन उप्पर होए आप मेहरवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका नाम दए दृढ़ाईआ। एका नाम निधान निरबाण, मेहरबान आप जणांयदा। अवण गवण पवण करे पछाण, बावन जोती वेख वखांयदा। दीनां अनाथा देवे दान, दर्द भण्डारी दर्द वण्डांयदा। किरपा करे शाह सुल्तान, समरथ आपणी वथ झोली पांयदा। चिंता रोग सोग सर्ब मिट जाण, जो जन रसना सोहँ गांयदा। लेखा दस्से सर्ब जहान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, चरन छुहाए साचे घर, सिल पाथर काया माटी काची गागर आप तरांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका वणज कराए सच्चा सौदागर, साची वस्त एका हट्ट विकांयदा।

❋

❋