६ जेठ २०१७ बिक्रमी पूरन चन्द दे घर पिण्ड मलक ज़िला जम्मू
अमृत सरोवर सतिगुर पास, जुग जुग आप वरतांयदा। जन भगतां बुझाए लग्गी प्यास, आसा तृष्ना पूर करांयदा। निज घर अंदर कर कर वास, आप आपणी दया कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा अमृत आप रखांयदा। साचा अमृत शेख़सर, हरि साचे सच उपजाया। तेजभान अंदर धर, चारों कुंट जीवां जंतां आप प्याया। मनमुख डरदे सरोवर अंदर ना सकण वड़, दूर दुराडे देण दुहाया। सन्त सुहेले लाए आपणे लड़, गुर चेले वेख वखाया। भाण्डा तोड़ हँकारी गढ़्ह, अमृत आत्म जाम प्याया। साचा राजा शाह पातशाह प्रभ आए घर, घर साची सेज हंढाया। सच सिँघासण चरन धर, धुर दा लेखा दए मुकाया। पावे सार नारी नर, नर नरायण रूप वटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा ताल इक्क वखाया। साचा ताल अमृत धार, हरिजन निझर आप झिराईआ। काया मन्दिर अंदर कर त्यार, दर दुआरा बन्द वखाईआ। जिस जन खोल्हे आप किवाड़, सो जन वेखण पाईआ। शेख़सर वा ना लग्गे तत्ती हाढ़, सतिगुर पूरा सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। गुरमुखां जोत जगाए बहत्तर नाड़, दिवस रैण करे रुशनाईआ। आपणा घड़या साचा घाड़, घड़ण भन्नणहार वड वड्याईआ। फड़ फड़ बाहों आपणे ताल देवे वाड़, काग हँस रूप बणाईआ। लेखा चुक्के वसेरा जंगल जूह उजाड़ पहाड़, दरगाह साची धाम सुहाईआ। साचा राजा वेखे सच अखाड़, तख्त सुल्तान बैठा जोत जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सर सरोवर कर त्यार, डुब्बदे पाथर जाए तार, जिस
❋
❋
जन आपणा दरस दिखाईआ। गुरसिख नुहाया साचे ताल, सर सरोवर आप उपांयदा। नाता तोड़ काल महांकाल, दीन दयाल आपणा मेल मिलांयदा। लक्ख चुरासी तुट्टे जगत जंजाल, राए धर्म नेड़ ना आंयदा। इक्क वखाए सच्ची धर्मसाल, साचा मन्दिर आप बणांयदा। काया घर साचा दीपक बाल, घर घर विच वेख वखांयदा। फल लगाए साचे डाल, अमृत मेवा मुख खवांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका साचा सर वखांयदा। साचा सर सच्ची सरकार, घर साचे आप जणाईआ। नौ दुआरे कराए पार, आपणे मार्ग आपे लाईआ। सुखमन नाड़ी टेढी बंक गुरसिखां हेठां दए लताड़, आपणा पल्लू आप फड़ाईआ। त्रबैणी नैणी दए आधार, ईड़ा पिंगल वेख वखाईआ। साचे सरोवर देवे वाड़, आपणी हथ्थीं सेव कमाईआ। अग्गे खड़ करे प्रितपाल, वड दाता बेपरवाहीआ। सुरत सवाणी बन्न्हे आपणे नाल, शब्द डोरी एका पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शेख़सर दए वड्याईआ। शेख़सर हरि का रूप, शेख़ी किसे दी रहिण ना पाईआ। हरि का डंका वज्जणा चारे कूट, बारां बारां कोस होए रुशनाईआ। जीवां जंतां नाता तुटे जूठ झूठ, रसना जिह्वा हरि हरि गुण हरि हरि सारे गाईआ। रहिण ना पाए ख़बीस डायण जिन्न भूत, जादूगर करतूत ना कोए वखाईआ। शब्द डोरी बन्न्हे कच्चे सूत, साचा तन्द ना कोए तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द डण्डा हथ्थ उठाईआ। जिन्न प्रेत भूत तुटे नाता, गुरमुखां आप तुड़ांयदा। मनमुख जीव होए नार कमज़ाता, साचा कन्त ना कोए हंढांयदा। मिटे ना रैण अन्धेरी राता, साचा चन्द ना कोए चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची डायण इक्क समझांयदा। साची डायण मनमति, जीवां जंतां रही सताईआ। गुरमुख विरला जाणे ब्रह्म मति, पारब्रह्म जिस विद्या इक्क पढ़ाईआ। सतिगुर पूरा चरन कँवल बंधाए साचा नत, शब्द खण्डा हथ्थ फड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल अगम्म अथाहीआ। अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार, जुगा जुगन्तर आप करांयदा। सन्त सुहेले जाए तार, गुरमुख साचा मेल मिलांयदा। भगतां करे इक्क प्यार, नाम भगती सच दृढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम खण्डा इक्क चमकांयदा। जन्म जन्म दा पूर्ब पाप, जीवां जंतां रिहा सताईआ। जिस जन लग्गयां खंग ताप, एका भुल्लया हरि रघुराईआ। जो जन रसना जपे सोहँ जाप, तीनों ताप दए मिटाईआ। इक्क वखाए साचा हाट, सतिगुर पूरा नज़री आईआ। गुरमुख गुरमुख गुरमुख ना सोए किसे खाट, हेठां सथ्थर ना कोए विछाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देवे साचा वर, दु:ख दलिद्र दए मिटाईआ। खंग ताप जाए मुक्क, जिस हरि हरि दर्शन पाया। काया मन्दिर विच्चों जड़्ह देवे पुट्ट, सोहँ तिख़ी मुखी आप लगाया। अमृत जाम प्याए घुट्ट,
❋
❋
सांतक सति आप कराया। मनमुखां भाग जाण निखुट, जो बैठे मुख भवाया। कलिजुग अन्तिम पैणी लुट्ट, हरि का रूप बण के हरि हरि आया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां कट्टे हउमे रोग, शब्द कराए सच संजोग आत्म सेजा भोगे भोग, जगत विजोग ना कोए रखाया। खंघ ताप करे पुकार, जिस दर हरि हरि चरन टिकांयदा। गुर का शब्द मारे मार, साचा खण्डा हथ्थ चमकांयदा। उच्ची रोवे ज़ारो ज़ार, नेत्र नैणां नीर वहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपणा बल आप धरांयदा। आपणा बल आपे रक्ख, आपणी दृष्टी आपे पाईआ। आपे काया विच्चों खंग ताप करे वक्ख, किशना सुखला पख वेख वखाईआ। गुरमुखां रच्छया करे नस्स नस्स, आत्म भिच्छया एका झोली पाईआ। साचा मार्ग जाए दस्स, सोहँ साचा शब्द पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल बेपरवाहीआ।
हिन्द चीन ना जुड़े जोड़, जोड़ी जोड़ ना कोए जुड़ांयदा। पुरख अबिनाशी चढ़या साचे घोड़, लोकमात फेरा पांयदा। लोआं पुरीआं रिहा दौड़, सत्तां दीपां नौवां खण्डां वेख वखांयदा। लक्ख चुरासी फल वेखे मिट्ठा कौड़, कौड़ा रीठा भन्न वखांयदा। दोहां दवारिअउँ देवे होड़, आपणा भाणा आपणे हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी रचन रचांयदा। पंजाबी सूबा झूठी मंग, लोकमात रहिण ना पाईआ। पुरख अबिनाशी नौ खण्ड पृथ्मी रंगे एका रंग, शब्द रंगण इक्क चढ़ाईआ। ग्रन्थी पन्थी होए नंग, हरि का रूप दिस ना आईआ। हरि मन्दिर हरि का पौड़ा ना गए लँघ, साचे सरोवर तारीआं कोए ना लाईआ। माया राणी सिर चुक्की पंड, ना सके सिर कोई भार उठाईआ। पुरख अबिनाशी करे खेल विच ब्रह्मण्ड, जीवां जंतां एका रूप दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा लिखणहार करतारा, जीव जंत की करे विचारा, मति बुध ना पाए सारा, मन मनूआ दए दुहाईआ। मनूआ कूके जगत प्यार, साची धार ना कोए वखांयदा। मति मतवाली होए ख्वार, साचा मार्ग दिस ना आंयदा। बुध बिबेकी गई हार, कलिजुग आपणा बल धरांयदा। बिन हरि शब्द ना उतरे कोई पार, खण्डा कटार जीव जहान सर्ब चमकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा वेस धरांयदा। वेखणहारा पाक हिन्द, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। जीव जंत की करन चिन्द, जगत चिन्दया हथ्थ किछ ना आईआ। मुस्लिम हिन्दू प्रभ की बिन्द, सर्ब जीआं दा इक्क गोसाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आर पार खेले खेल दो दो धार, आपणी धार आप बंधाईआ। हिन्द पाक ना कोए नाता, साचा मेल ना कोए मिलाईआ। उन्नी उनीसा छुट्टे साथा, सगला संग ना कोए वखाईआ। पुरख
❋
❋
अबिनाशी बणाए एका जमाता, वाहदो लाशरीक इक्क ख़ुदाईआ। परवरदिगार लहिणा देणा वेखे मस्तक माथा, जल्वा नूर नूर इलाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, आपणी बिध आपणे हथ्थ रखाईआ। साची बिध हरि करतार, जगत स्यासत भेव ना आंयदा। जुगा जुगन्तर खेल महान, अबिनाशी करता आप करांयदा। तख्तों लाहे राज राजान, ग़रीब निमाणयां दया कमांयदा। हरिजन साचे कर पछाण, आप आपणा मेल मिलांयदा। एका देवे शब्द निधान, निज आत्म आप वसांयदा। घर राग सुणाए सच्ची धुनकान, अनहद आपणा ताल वजांयदा। तुरीआ राग कर परवान, तूरत तूरत विच रखांयदा। सतिगुर पूरा वड मेहरवान, हरिजन साचे वेख वखांयदा। सखीआं मिले साचा काहन, घर आत्म सेज हंढांयदा। सुरती सीता मिले साचा राम, शब्दी मेला मेल मिलांयदा। हिन्द पाक ना कोए निशान, गुरसिख दोहां दर दुरकांयदा। गुरसिख पार कराए चौदां लोक चौदां हट्ट इक्क वखाए सच मकान, सच्चखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। जिस जन देवे धुर फ़रमाण, रसना जिह्वा ना कोए हिलांयदा। सार शब्द शब्द करे प्रधान, धार धार विच टिकांयदा। अंदर बाहर खेल अपार, गुप्त ज़ाहर रंग रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे धाम सुहांयदा। धाम सुहञ्जणा हरि भगवन्त, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। हरिजन वेखे साचा सन्त, जिस मिल्या साचा माहीआ। लोकमात बणाई बणत, नारी कन्त इक्क हंढाईआ। काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, उतर कदे ना जाईआ। इक्क सुणाए सुहागी छंत, वाह वा सतिगुर वड वड्याईआ। खेले खेल आदि जुगादि जुगा जुगन्त, जुग करता आप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल पुरख अबिनाशन, आप बराजे सच सिँघासण, साचे मंडल पावे रासण, सूरज चन्न ना कोए चमकाईआ।
सतिगुर सदा सालाहीए, अन्त ना पारावार। गुर गुर सदा वडियाईए, लोकमात ल्ए अवतार। भगत भगत सदा रसना गाईए, खेले खेल अपर अपार। सन्त साजण वेख वखाईए, नाम जपे अगम्म अपार। गुरमुख एका रंग रंगाईए, रंग मजीठी विच संसार। गुरसिख बलि बलि सद जाईए, जिस मिल्या हरि निरँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेखणहारा धुर दरबार। धुर दरबार सुहंदड़ा, पारब्रह्म हरि करतार। जुगा जुगन्तर वेस वटंदड़ा, लोकमात ल्ए अवतार। फुल फुलवाड़ी आप लगंदड़ा, माली बणे सिरजणहार। गुरसिख साची कली आप खलंदड़ा, अठ्ठे पंखड़ीआं कर उज्यार। नाम तागा बन्न्ह उठंदड़ा, आप आपणी किरपा धार। सोई सुरती वेख वखंदड़ा, वेखणहारा निराकार। फड़
❋
❋
फड़ कली इक्क गुदन्दड़ा, सच बणाए सच्चा हार। सतिगुर पूरे भेट चढ़ंदड़ा, गुर सतिगुर करे प्यार। आपणे नेत्र आपे वेख वखंदड़ा, तीजा नेत्र खोल्ह किवाड़। चौथे घर आप सुहंदड़ा, चौथा घर सच्चा दरबार। पंचम मेला आप मिलंदड़ा, पंचम शब्द सच्ची धुन्कार। पंचम सखीआं राग सुनंदड़ा, गीत गोबिन्द आप निरँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे करे सच शंगार। सच शंगार हरि फूलण माला, कँवल नैण आप मटकाईआ। गुरमुखां बणे लोकमात दलाला, शब्दी आपणा नाउँ धराईआ। काया मन्दिर अंदर वखाए सच्ची धर्मसाला, हरि मन्दिर बैठा आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल बेपरवाहीआ। साची फूलण नाम क्यारी, हरि साचा आप लगांयदा। गुरसिख तेरी काया ख़ारी, आपे भर वखांयदा। आपे तोड़े वारो वारी, आपणी सेवा आप कमांयदा। कीमत कोए ना पाए लक्ख हज़ारी, करता कीमत आप चुकांयदा। जुगा जुगन्तर वेख वखाए सच फलवाड़ी, लोकमात फेरा पांयदा। ब्रह्मे विष्न शिव तेरी पक्की हाढ़ी, त्रैगुण तेरा फल पकांयदा। पंज तत्त तेरी आई वारी, प्रभ साचा वड वखांयदा। करे खेल सिरजणहारी, दूसर संग ना कोए रलांयदा। गुरमुखां उत्तों आप आपणा रिहा वारी, सीस धड़ ना कोई बणांयदा। हरिभगत सुरती ना रहे कुँआरी, सतिगुर पूरा आप प्रनांयदा। तन सोलां करे शंगारी, इच्छया भिच्छया विच टिकांयदा। दिवस रैण फिरे पिच्छे अगाड़ी, पर्दा ओहला ना कोई रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका फल रिहा फुल्ल, साचे कंडे जाए तुल, तोलणहारा इक्क अख्वांयदा। एका तोला तोलणहारा, दूजा संग ना कोई रखांयदा। तीजी धारन बोलणहारा, चौथे पद आप समांयदा। पंचम दर घर खोल्हणहारा, छेवें छप्पर छन्न ना कोई बणांयदा। सत्तवें सति पुरख निरँजण आदि अन्त कदे ना डोलणहारा, ना डोले ना कोई डुलांयदा। अठ्ठां तत्तां वसे बाहरा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध ना कोई वखांयदा। लक्ख चुरासी नौ दुआर खोल्ह किवाड़ा, जगत वासना विच समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सर सरोवर भरे ताल, लग्गी प्रीती निभे नाल, ना कोई तोड़े तोड़ तुड़ांयदा। ताल लगाया किरपा धार, जीव जंत भेव ना राईआ। गुरमुख भाल उठाया विच संसार, संसार सागर आप तराईआ। घर दीपक जोती दीआ दित्ता बाल, तेल बाती ना कोई रखाईआ। शब्द अनादि धुन वज्जे साचा ताल, तार सितार ना कोई हिलाईआ। तेज भान भान हरि कर प्यार, जीआं दान झोली पाईआ। जो जन चरन धूढ़ करे इशनान, दुरमति मैल रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन देवे साचा वर, दरस वखाए अंदर वड़, ना कोई सीस ना कोई धड़, आपणे पौड़े आपे जाए चढ़, उच्च महल्ल अटल मुनार, आपे खोल्हे बन्द किवाड़, आपणी ताकी आप वखाईआ। आपणी ताकी
❋
❋
आपे खोल्ह, सतिगुर पूरा दया कमांयदा। शब्द अगम्मी आपे बोल, सच जैकारा शब्द सुणांयदा। इक्क अनादी वज्जे ढोल, वजावणहारा आप वजांयदा। इक्क अतीता वसे कोल, साचा मीता मेल मिलांयदा। साची सेजा करे चोल्ह, आप आपणी गोद बहांयदा। आपे अंदर जाए मौल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन मेले साचे दर, दर दरवाज़ा आप खुल्हांयदा। दर दरवाज़ा सच दुआरा हरि सतिगुर आप खुल्हाईआ। चार वरनां करे इक्क प्यारा, छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश ना कोई बणाईआ। एका शब्द सच्चा सिक्दारा दो जहानां राज कमाईआ। गौंदे आए गुर अवतारा, साध सन्त उच्ची कूकण देण दुहाईआ। सचखण्ड वसे आप निरँकारा, निरगुण नूर कर रुशनाईआ। साचे तख्त बह साचा भूप हो उज्यारा, चोबदार ना कोई बणाईआ। पंचम ताज सीस रक्खे जगदीश एकँकारा, सो पुरख निरँजण वड वड्याईआ। सति पुरख निरँजण सत्त रंग निशाना दए हुलारा, पारब्रह्म प्रभ आपणी गंढ्ढ बंधाईआ। जुगा जुगन्तर खेल न्यारा, वेद कतेब भेव ना राईआ। आपे करे आपणी कारा, आपे लेखा लिखणहारा, लेखा लिखे ना किसे नाल शाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि मन्दिर अंदर जोत धर, निरगुण सरगुण करे रुशनाईआ। निरगुण सरगुण खेल न्यारा, सो पुरख निरँजण आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण साची धारा, निराकार आप टिकांयदा। एकँकारा खेल अपारा, अजूनी रहित वेस वटांयदा। सो पुरख निरँजण हो उज्यारा, जोत निरँजण सर्ब जगांयदा। अबिनाशी करता मीत मुरारा, घर घर आपणा हुक्म सुणांयदा। श्री भगवान देवे पहरा, जन भगतां सेव कमांयदा। पारब्रह्म हरि कर पसारा, अन्तिम वण्ड आप वण्डांयदा। विष्न शिव दए हुलारा, ब्रह्मा आपणा हुक्म सुणांयदा। त्रैगुण माया तेरा पार किनारा, कलिजुग अन्तिम पन्ध मुकांयदा। पंज तत्त तन होए ख्वारा, धीरज धीर ना कोई धरांयदा। करे खेल घड़ण भन्नणहारा, समरथ पुरख आपणा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख साचे आप जगांयदा। गुरमुख विरला जागया, सतिगुर पूरा आप जगाए। मन उपजे इक्क वैरागया, प्रभ मिल्या बेपरवाहे। सरन सरनाई साची लागया, मन मनका भरम मिटाए। हँस बणया जीव कागया, रसना काग ना कोई कुरलाए। चरन धूढ़ कराए मजन माघिआ, अठसठ तीर्थ रहे शर्माए। दुरमति मैल धोवे दागया, आप आपणी सेव कमाऐ। मेल मिलाए कन्त सुहागया, साचा ढोला एका गाए। धुर दा वज्जा साचा नादया, सोया कोई रहिण ना पाए। काया मन्दिर अंदर धरया अनहद वाजया, सतिगुर पूरा आप वजाए। जिस जन तेरा साजण साजया, तेरा तन मन आपणे लेखे लाए। गुरमुख नौ दुआर ना फिरे भाजया, मन पंखी उड ना दहि दिश धाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन सच सरोवर आप नहाए। हरि सरोवर हरिजन नहाता, निर्मल नीर पछानया । उत्तम होई
❋
❋
लोकमात ज़ाता, उपजे ब्रह्म ज्ञानयां। मिटे रैण अन्धेरी राता, करे प्रकाश कोटन भानयां। गुरमुख बाल अंञाणे गोद उठाए जिउँ प्यारी माता, पित सिर आपणा हथ्थ रखानयां। एका देवे साची दाता, धुर शब्द श्री भगवानयां। दरस दखाए इक्क इकाता, स्वच्छ सरूपी रूप वटानयां। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लहिणा देणा चुकाए मस्तक माथा, पिछला लेखा आप मिटानया। पिछला लेखा आप मकाउणा, कर्म धर्म जन्म वेख वखाईआ। नेहकर्मी नेहकर्म कमाउणा, एका करे सच पढ़ाईआ। निष्अक्खर जाप आप कराउणा, अजपा जाप वड वड्याईआ। बज़र कपाटी पत्थर परे हटाउणा, आप आपणा पर्दा ल्ए उठाईआ। रंग रंगीला गुरमुख साचा एका रंगाउणा, रंग रतड़ा साचा माहीआ। काया माटी हड्ड मास नाड़ी चम्म आपणे लेखे लाउणा, रत्ती रत्त रहिण ना पाईआ। हरिजन सोहँ सो गाउणा, रातीं सुत्तयां सतिगुर पूरा ल्ए जगाईआ। जगत नाता मोह तजाउणा, माया ममता दर दुरकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन नुहाए साचे सर, डूँग्घा ताल आप वखाईआ। डूँग्घा ताल काया कंदर, जगत अन्धेरा आप रखाया। कलिजुग जीव चारों कुंट भौंदे बन्दर, बिन सतिगुर पूरे हथ्थ किसे ना आया । सतिगुर पूरा पहलों तोड़े आपणा जंदर, आप आपणे संग ल्ए मिलाया। फड़ फड़ चाढ़े साचे मन्दिर, हरि का पौड़ा आप सुहाया, मेल मिलावा अंदरे अंदर, पिण्ड इंड ब्रह्मण्ड सचखण्ड आपणा थान सुहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क रखाए साचा सर, खुल्हा रक्खे आपणा दर, जगत भय चुक्के डर, निरभउ आपणा भय जणाया। निरभउ मूर्त अकाल, अजूनी रहित इक्क अख्वाईआ। आपे काल आप दयाल, आप आपणी रचन रचाईआ। आपे वसे सच सच्ची धर्मसाल, सचखण्ड सोभा पाईआ। आपे कुंभी नर्क मारे छाल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दोवें धार आप चलाईआ। आपे निरगुण सरगुण दाता, आपे जोती जोत समांयदा। आपे पुरख परखोतम बण बिधाता, पुरीआं लोआं फेरा पांयदा। आपे बणे पित माता, सुत दुलारा शब्द आपणी गोद बहांयदा। आपे दिवस आपे राता, आपे सूरज चन्न चढ़ांयदा। आपे बाणी बोध गाए गाथा, ज्ञान ध्यान आप रखांयदा। आपे बण रथवाही चलाए राथा, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर खेले खेल त्रिलोकी नाथा, दीनां अनाथां गले लगांयदा। आपे वेद पुराणां गाए पूजा पाठा, शास्त्र सिमरत आप पढ़ांयदा। आपे दो जहानी फिरे नाठा, अवण गवण त्रैभवन रूप वटांयदा। आपे भगतां करे पूरा घाटा, आपणी दृष्टी विच टिकांयदा। आपे निरगुण जगे लिलाटा, नूरो नूर डगमगांयदा। आपे तीर्थ आपे ताटा, सर सरोवर आप सुहांयदा। आपे वसे आन बाटा, मात गर्भ अग्नी हवन आप करांयदा। आपे नाभी कँवल अमृत बाटा, आपे अग्नी तत्त तपांयदा। आपे चौदां लोक खोल्हे हाटा, चौदां तबकां डेरा ढांयदा। आपे विके हाटो
❋
❋
हाटा, आपणी कीमत कोए ना पांयदा। आपे खेले खेल बाज़ीगर नाटा, गुर पीर अवतार आपणा रूप वटांयदा। आपे बावन बणे खेवट खेटा, बल आपणा रूप दरसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर साची कार इक्क चलाए हरि निरँकार, लिखण पढ़ण विच ना आंयदा। आपे पीर दस्तगीर, शाह हकीर आप अख्वाईआ। आपे मारनहार जंज़ीर, आपे तन्दन तन्द तुड़ाईआ। आपे चोटी चढ़े अख़ीर, मुकामे हक वेखे इक्क ख़ुदाईआ। आपे आबहयात विरोले नीर, बेआब आप तड़फाईआ। आपे बख्शे ठांडा सीर, जल थल आपणा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर रूप अनूपा आप दरसाईआ। आपे होए इलाही अल्ला, ऐनलहक आप पुकारदा। आपे रूप समाए बिस्मिला, बिस्मिल आपणा आप करांयदा। आपे वसे उच्च महल्ला, उच्चे टिल्ले आसण लांयदा। आपे लोकमात फिरे बण बण झल्ला, जीव जंत भेव कोए ना पांयदा। आपे साचा हुक्म धुर फ़रमाण आयत अनाइत कर कर घल्ला, शरअ शरीअत आपणा रूप वटांयदा। आपे मक्का काअबा फड़ाए आपणा पल्ला, मुल्ला शेख़ मुसायक आप तड़फांयदा। आपे निरगुण जोती पंज तत्त नानक चोला रला, निरगुण सरगुण वेख वखांयदा। आपे नाम सति सति बोलया बोला, चार वरनां वणज करांयदा। आपे अर्जन चुकाया पर्दा ओहला, बोध अगाधा शब्द सुणांयदा। आपे गोबिन्द बदलया आपणा चोला, सुत दुलारा नाउँ धरांयदा। आपे धरनी धरत धवल जुग जुग भार करदा आया हौला, दुष्ट हँकारी आप मिटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, साचा खेल आप खलांयदा। साचा खेल खिलावण आया, निरगुण रूप अगम्म अपार। साचा डंक शब्द वजावण आया, दो जहानां हो त्यार। राउ रंकां आप उठावण आया, सोया रहे ना विच संसार। हरिजन साचे मेल मिलावण आया, आप आपणी किरपा धार। दूई द्वैती फंद कटावण आया, तोड़ तुड़ाए गढ़्ह हँकार। उत्तम ज़ाती आप करावण आया, चार वरन करे प्यार। अन्धेरी राती मेट मिटावण आया, साचा चन्द होए उज्यार। सोहँ अक्खर इक्क पढ़ावण आया, सतिजुग तेरी आई वार। राज राजाना शाह सुल्ताना ख़ाक मिलावण आया, सीस ताज ना रक्खे कोए दस्तार। गुरसिखां साचे अमृतसर विच नुहावण आया, दो जहानां आपणी चुभ्भी मार। माणक मोती हीरे लाल आपणे बाहर कढावण आया, पारखू बण सच्चा सुन्यार। साची कसवटी हथ्थ फड़ के आया, नाम कुठाली कर त्यार। शेख़सर सर हट्टी आप खुल्हावण आया, अमृत भरे हरि भण्डार। मनमुखां चट्टी आप भरावण आया, दर दर करे आप ख्वार। अठसठी नीर सीर गुरसिख चरनां तेरयां हेठ दबावण आया, गंगा सुरस्ती जमना गोदावरी पावे सार। केसवा केसव आपणा रूप वटावण आया, गोवर्धन चुक्या झूठा भार। केसी केस वेख वखावण आया, दस दस्मेश ल्ए अवतार। बाशक
❋
❋
शेश सेज पांगोसांग आप हंढावण आया, आपे सुत्ता पैर पसार। आपणी त्रसूल आप चमकावण आया, शिव शंकर कर त्यार। ब्रह्म विद्या ब्रह्म सर्ब पढ़ावण आया, पारब्रह्म मेला करे आप निरँकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे आपणे घर, घर सोहे बंक दुआर। घर बंक दुआर सुहंदड़ा, गृह मन्दिर वज्जी वधाईआ। सतिगुर पूरा दरस दिखंदड़ा, दिब नेत्र इक्क खुल्हाईआ। साचा राग इक्क सुनंदड़ा, छत्ती राग रहे शर्माईआ। नारी कन्त मेल मिलंदड़ा, जगत विछोड़ा दए कटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप सुहाए बंक दुआर, घर विच घर कर त्यार, दीपक जोत करे रुशनाईआ। घर मन्दिर गृह सोभावन्त, हरि सच्चा सतिगुर पाया। साची सखी मिल्या हरि हरि कन्त, एका मंगल हरि हरि गाया। लोकमात बणी साची बणत, गुर सतिगुर आप बणाया। आपे रस रसीआ आपे मणीआ मंत। आपे शब्दी शब्द सुणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे साचे दर, दर सुहञ्जणा जगे जोत आदि निरँजणा, निरगुण जोत कर रुशनाया। निरगुण जोत आदि निरँजण, जोत निरँजण रूप वटाईआ। आदि जुगादी दर्द दु:ख भय भञ्जण, दीनां अनाथां दु:ख मिटाईआ। एथे ओथे दो जहानी साचा सज्जण, सतिगुर पूरा आप अख्वाईआ। लक्ख चुरासी भाण्डे भज्जण, थिर कोए रहिण ना पाईआ। काल नगारे सिर ते वज्जण, कलिजुग कूक रिहा कुरलाईआ। अन्त कन्त भगवन्त रक्खे लज्जण, समरथ पुरख वड वड्याईआ। शाह पातशाह तख्त ताज तजण, चारों कुंट जीव कुरलाईआ। ना कोई हाज़ी करे हज्जण, मक्का काअबा ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग खेले खेल सृष्ट सबाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत चार वरन इक्क सरन हिन्दू मुस्लिम सिख ईसाई लक्ख चुरासी विच्चों ल्ए तराईआ।
७ जेठ २०१७ बिक्रमी भाग सिँघ दे घर पिण्ड मलक ज़िला जम्मू
मन बांछत हरि सरधा पूर, दु:ख सुख विच रखाईआ। जैंह वेखे तैंह हाज़र हज़ूर, दिवस रैण दया कमाईआ। पैंडा चुक्के नेड़ा दूर, हाज़र हज़ूर बेपरवाहीआ। नाता तोड़े कूड़ो कूड़, साची सरन इक्क रखाईआ। चतर बणाए मूर्ख मूढ़, गुर पूरा वड वड्याईआ। देवे दात हरि दानी सूर, सर्बकल समरथ आप अख्वाईआ। जिस जन बख्शे चरन धूढ़, जन्म जन्म दे पाप गंवाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निवण सो अक्खर इक्क समझाईआ।
❋
❋
७ जेठ २०१७ बिक्रमी रसाल सिँघ साहिब सिँघ दे घर पिण्ड मनावर ज़िला जम्मू
सतिगुर पूरा सर्ब जीआं दाता, वरन गोत ना कोए रखांयदा। सृष्ट सबाई पिता माता, लक्ख चुरासी गोद बहांयदा। हरिभगतां देवे साची दाता, नाम भण्डारा आप वरतांयदा। शब्द चढ़ाए साचे राथा, आदि जुगादि आप चलांयदा। एका मन्त्र जपाए पूजा पाठा, साचा मन्दिर आप सुहांयदा। इक्क सरोवर बणाए तीर्थ ताटा, घट अंदर आप नुहांयदा। एका दरस दिखाए जोत ललाटा, नूरो नूर डगमगांयदा। इक्क सवाए साची खाटा, आत्म सेजा आप सुहांयदा। एका वणज कराए साचे हाटा, सचखण्ड दुआर सोभा पांयदा। एका पूरा करे घाटा, माणस जन्म लेखे लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा इक्क अख्वांयदा। सतिगुर पूरा हरि बलवान, लोआं पुरीआं आप समाईआ। जुग जुग देवे धुर फ़रमाण, आपणा नाम आप उपाईआ। जीवां जंतां साधां सन्तां पाए एका आण, एका हुक्मी हुक्म सुणाईआ। हरिजन साचे ल्ए पछाण, लक्ख चुरासी विच्चों आप जगाईआ। अन्तर आत्म देवे ब्रह्म ज्ञान, ब्रह्म विद्या इक्क पढ़ाईआ। एका बख्शे चरन ध्यान, नेत्र नैण इक्क खुल्हाईआ। मेल मिलाए साचे राम, राम रमइया आप अख्वाईआ। दरस दिखाए घनईया शाम, कान्हा आपणा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर सच्चा शहनशाहीआ। सतिगुर सच्चा पातशाह, पारब्रह्म निरँकार। जन भगतां बणे जगत मलाह, निरगुण सरगुण ल्ए अवतार। हरिजन फड़ फड़ राहे पा, लक्ख चुरासी गेड़ा दए निवार। आपे कट्टे जम का फाह, राए धर्म ना करे ख्वार। नाम जपाए सिफ्त सलाह, जुगा जुगन्तर एका कार। इक्क दुआरा दए वखा, धर्म खण्ड खोल्ह किवाड़। ब्रह्मण्ड हरि फेरी पा, जेरज अंड देवे पैज संवार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल अगम्म अपार। सतिगुर पूरा साहिब गुणवन्त, एकँकारा इक्क अख्वाईआ। हरिजन उठाए साचे सन्त, साची विद्या इक्क पढ़ाईआ। जुग जुग बणाए साची बणत, लोकमात वेख वखाईआ। कलिजुग वेला आया अन्त, चार कुंट अन्धेरा छाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण दाता हरि भगवान, प्रगट होवे विच जहान, जोती जामा भेख वटाईआ। जोती जामा हरि हरि रामा, निरगुण सरगुण वेस करांयदा। नाम वजाए सच दमामा, सच नगारे चोट लगांयदा। खेले खेल घर घर शामा, साची बंसरी आप वजांयदा। आपणा करे पूरन कामा, करता पुरख वेस धरांयदा। गुरमुखां देवे नाम गुण निधाना, गुण अवगुण ना कोए जणांयदा। इक्क वखाए सच निशाना, दरगाह साची आप झुलांयदा। आप बठाए शब्द बिबाना, साचा राणा सेव कमांयदा। आवण जावण चुक्के काना, लक्ख चुरासी फंद कटांयदा। जो जन रसना गाए सोहँ गाणा, सो पुरख निरँजण मेल मिलांयदा। लक्ख
❋
❋
चुरासी सिर ते वरते भाणा, ना कोई मेटे मेट मिटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। सतिगुर पूरा दीन दयाल, दयानिध आपणा नाउँ धरांयदा। हरिजन वेखे साचे लाल, बाल अंञाणे आप उठांयदा। शब्द सरूपी बण दलाल, कलिजुग अन्तिम सेव कमांयदा। पूर्ब जन्म दा लेखा चुक्के घाली घाल, लहिणा लहणेदार झोली पांयदा। साचा बंक सुहाए सच्ची धर्मसाल, जिस दुआरे चरन टिकांयदा। सदा सुहेला करे सदा प्रितपाल, सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। फल लगाए काया डाल, पत डाली आप महिकांयदा। गुरमुख तोड़ जगत जंजाल, हरिसंगत साची मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, रोग सोग जगत संताप, जन्म जन्म दे कट्टे पाप, दुरमति मैल आप धुआंयदा। जो जन सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जपे जाप, जागरत जोत आप वखांयदा। गुरमुखां करे वड परताप, आप आपणा रूप बणांयदा।
७ जेठ २०१७ बिक्रमी दौलत सिँघ दे घर दया होई पिण्ड नवां चक्क ज़िला जम्मू
एका ओट हरिभगत स्वामी, हरिजन साचे आप तरांयदा। आदि जुगादि सदा नेहकामी, निहकर्मी आपणा कर्म कमांयदा। घट घट वसे अन्तरजामी, घर घर आपणी जोत जगांयदा। आप सुणाए आपणी अनहद बाणी, घर मन्दिर राग अल्हांयदा। आत्म देवे ठंडा पाणी, अमृत जाम आप प्यांअदा। आपणी सुणाए अकथ कहाणी, अकथ कथा आपे गांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सच स्वामी इक्क अख्वांयदा। सच स्वामी एका ओट, पुरख अबिनाशी वड वड्याईआ। जन्म जन्म दे पाप उतारे कोटी कोटि, कोटन कोटि जीव आप तराईआ। माया ममता हउमे हंगता वासना कढ्ढे खोट, साची सुरत शब्द लिव लाईआ। आप उठाए आल्हणिउँ डिगे बोट, हरिजन साचे गोद बहाईआ। तन नगारे लाए चोट, एका डंका नाम वजाईआ। निरगुण निरवैर जगाए अंदर जोत, अन्ध अन्धेरा दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सच स्वामी बेपरवाहीआ। सच स्वामी हरि सुल्तान, सचखण्ड दुआरे सोभा पांयदा। शब्द झलाउणा इक्क निशान, लोआं पुरीआं आण रखांयदा। एका देवे धुर फ़रमाण, साचे सन्तां सेवा लांयदा। लोकमात बख्शे चरन ध्यान, ज्ञान ध्यान इक्क दृढ़ांयदा। एका बख्शे पीण खाण, जगत तृष्ना भुक्ख मिटांयदा। एका राग सुणाए कान, आपणी विद्या आप पढ़ांयदा। लेखा जाणे दो जहान, चतुर्भुज रूप वटांयदा। साची सखीआं मेला साचे काहन, घर मंडल रास रचांयदा। आदि जुगादी मेहरवान, हरिजन साचे आप तरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कुली कक्ख कर परवान, होए
❋
❋
प्रतक्ख श्री भगवान, रंग आपणा रंग रंगांयदा। सच स्वामी पुरख अबिनाशा, दरगाह साची धाम सुहाईआ। जुग जुग खेले खेल तमाशा, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। जन भगतां पूरी करे आसा, जिउँ बिपर सुदामा गले लगाईआ। ग़रीब निमाणयां दए दिलासा, बिदर अलूणा साग खाईआ। जिस जन देवे चरन भरवासा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा वेख वखाईआ। सच स्वामी पुरख अकाल, काल फास ना कोए रखाईआ। भगत बीठल सद कृपाल, भगत भगवन्त वेख वखाईआ। लक्ख चुरासी तोड़ जंजाल, आपणे लेखे ल्ए लगाईआ। एका नाम देवे वस्त सच्चा धन माल, साचे हट्ट आप वकाईआ। जो जन सेवा रहे घाल, घाली घाल लेखे पाईआ। लेखा जाणे शाह कंगाल, ऊँच नीच ना कोए बणाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर बणदा आया मात दलाल, गुरमुख साचे आप उपजाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल करे गोबिन्द गोपाल, इकओंकारा वेस वटाईआ। सो पुरख निरँजण चले अवल्लड़ी चाल, हरि पुरख निरँजण दए इक्क सालाहीआ। इकओंकारा चले चलाए नाल नाल, आदि निरँजण जोत कर रुशनाईआ। श्री भगवान आप आपणे आपे ल्ए भाल, अबिनाशी करता वेख वखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म फल लाए साचे डाल, फुल फुलवाड़ी वेख वखाईआ। ब्रह्मे विष्न शिव तेरा पूरा करे इक्क सवाल, चारे वेदां वेख वखाईआ। देवे रिज़क रिहा सुरत संभाल, घर मन्दिर बेपरवाहीआ। शंकर लेखा चुक्के जगत काल, जगत ग्रास इक्क वखाईआ। हरिजन वेखे साचे लाल, स्वास स्वास रसना जिह्वा जो जन रहे ध्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच स्वामी सच्चा दाता, इकओंकारा पुरख बिधाता, आपे जाणे आपणी गाथा, साचा राथा आप चलाईआ। साचा रथ रथ रथवाही, जुग जुग आप चलांयदा। आपे मार्ग पन्ध मुकाए बण बण पाही, आप आपणी वण्ड वण्डांयदा। आपे ग़रीब निमाणयां पावे सार थाउँ थाँईं, शाह सुल्तानां आप ख़ाक मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन मीता इक्क अतीता ठंडा सीता इक्क अख्वांयदा। ठंडा सीता सीतल धार, सति पुरख निरँजण आप वटाईआ। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाह करे प्यार, अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार कमाईआ। निरगुण सरगुण शब्द सरूपी देवे सच सलाह, हरि का नाम वड्डी वड्याईआ। चार वरनां एका पिता एका माँ, पारब्रह्म प्रभ आप अख्वाईआ। अग्गे ज़ात कोए पुच्छे ना, झूठी क़िया जगत उपाईआ। बिन राम ना पकड़े कोई बांह, दरगाह साची ना कोई बहाईआ। चार कुंट दहि दिशा नौ खण्ड सत्त दीप माया ममता उडदे काँ, हँस रूप ना कोई वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच स्वामी दामनगीर आपे तोड़े वज्झा जंजीर, फड़ के चोटी चाढ़े अखीर, आपणी मंज़ल आप वखाईआ। साची मंज़ल उच्चा पौड़ा, काया मन्दिर अंदर आप लगांयदा। जिन जन हरि जू हरि मन्दिर आए
❋
❋
बौहड़ा, फड़ बाहों पार करांयदा। वेद कतेब ना जानण लम्मा चौड़ा, लिख लिख हुक्मी हुक्म सुणांयदा। किसे हथ्थ ना आए ब्रह्मण गौड़ा, पूत सपूता रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच स्वामी सर्ब गुणवन्ता, आप उठाए साचे सन्ता, सन्त साजण मेल मिलांयदा। साचा सन्त सतिगुर मीत, लोकमात वड्याईआ। एका गाए हरी गोबिन्द दे गीत, रसन जिह्वा सहिज सुखदाईआ। पुरख अगम्मा वसे चीत, ठग्ग ठगौरी कोए ना पाईआ। एका रंग दिसाए हस्त कीट, हस्त कीट हरि आप समाईआ। नाम जणाए धाम अनडीठ, जगत नेत्र दिस ना आईआ। जिस जन काया करे ठंडी सीत, अग्नी तत्त ना कोए तपाईआ। पारब्रह्म प्रभ मिले साचा मीत, घर वजदी रहे वधाईआ। एका गाए सुहागी गीत, रसना जिह्वा एका गुण वखाईआ। करे कराए पतित पुनीत, जो जन रहे सरनाईआ। दरस दिखाए इक्क अतीत, त्रैगुण माया विच ना आईआ। हरिजन माणस जन्म जाए जीत, भरमे भुल्ली सर्ब लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वार, सच स्वामी निरगुण निहकामी, निर्धन सरधन आप अख्वाईआ। निर्धन सरधन एका संग, दूई द्वैत ना कोई रखांयदा। हरिजन ढाए भरमां कंध, गढ़्ह हँकारी आप तुड़ांयदा। इक्क उपजाए परमानंद, निज आत्म रस वखांयदा। जो जन तजाए मदिरा मास गंद, कर किरपा दरस करांयदा। ख़ुशी कराए बन्द बन्द, जिन भूत प्रेत कोई नेड़ ना आंयदा। रसना गाए बत्ती दन्द, सोहँ अमृत मुख चुआंयदा। दिस ना आए नेत्र अन्ध, अज्ञान अन्धेर सर्ब वखांयदा। जन भगतां मेला मिल्या हरि बख्शिंद, बख्शणहारा आपणी बख्शिश आपणे हथ्थ रखांयदा। आवण जावण चुक्या पन्ध, लक्ख चुरासी फंद कटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन देवे साचा एका वर, नाम ख़ज़ाना देवणहारा बीना दाना, हरिजन करे ठंडा सीना, जलमीना आप तरांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा चुकाए लोक तीना, त्रैगुण माया मोह मिटांयदा।
७ जेठ २०१७ बिक्रमी सन्त राम दे घर पिण्ड बाणीआं ज़िला जम्मू
पंज तत्त मन्दिर काया गढ़्ह, त्रैगुण माया बणत बणांयदा। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश जड़त जड़, हड्ड मास नाड़ी रत्त मेल मिलांयदा । मन मति बुध अंदर धर, निरगुण आपणी खेल खिलांयदा। काम क्रोध लोभ मोह हँकार निभाए लड़, आसा तृष्ना विच टिकांयदा। साचा घाड़ण आपे घड़, घर घर विच आप सुहांयदा। नौ दुआरे खोल्ह किवाड़, जीव जंत बणत बणांयदा। निरगुण जोत कर उज्यार, जोत निरँजण डगमगांयदा। शब्द अटल सच्ची धुन्कार, अनहद राग आप अल्हांयदा।
❋
❋
अंदर वड़ करे प्यार, डूँग्घी कंदर आसण लांयदा। बज़र कपाटी खोल्ह किवाड़, आपणा मन्दिर आप सुहांयदा। एका देवे सच हुलार, उँणंजा पवण आप झुलांयदा। पवण स्वासी कर त्यार, तन मन्दिर आप टिकांयदा। कर्म निहकर्मी भर भण्डार, साची वस्त आप वखांयदा। मन मनूआ कर सिक्दार, साचे तख्त आप सुहांयदा। साची सिख्या देवे देवणहार, आपणी बूझ आप बुझांयदा। पारब्रह्म प्रभ अंदर वाड़, आपणे आसण सोभा पांयदा। कमलापाती मीत मुरार, बन्द ताकी आप खुल्हांयदा। साचा साकी बण करे प्यार, अमृत साचा जाम आप प्यांअदा। लहिणा देणा बाकी वेख विच संसार, आपणा लेखा आप गिणांयदा। रोग सोग चिंता दु:ख तृष्ना भुक्ख आपे अंदर देवे वाड़, आपणा हुक्म आप जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, बहत्तर नाड़ी वेख वखांयदा। बहत्तर नाड़ी घाड़ण घड़या, रक्त बूंद मेल मिलाईआ। जगत विकारा आपे भरया, पुरख अबिनाशी भेव ना राईआ। आपणी करनी आपे करया, घर घर देवे रिज़क सबाईआ। मानस मानुख मानुश आपे फड़या, आपे दए सज़ाईआ। आपे फड़ फड़ बाहों रिहा तराया, तारनहारा इक्क अख्वाईआ। आपे जाणे आर पार किनारा, मञ्झधार आपणा डेरा लाईआ। हड्डी हड्ड वेखे वेखणहारा, रसना जिह्वा खाया पारा, रत्ती रत्त विच समाईआ। अठ्ठे पहर लग्गा रहे साड़ा, सांतक सति ना कोई कराईआ। लग्गी अग्ग तत्ती हाढ़ा, आलस निन्दरा गई गंवाईआ। चिंता दु:ख बणया अखाड़ा, साचा सुख ना कोई उपजाईआ। सतिगुर पूरा आया चल दुआरा, काया बंक वेख वखाईआ। जो जन चरन सरन करे निमस्कारा, दु:ख रोग सोग रहिण ना पाईआ। नाम खण्डा मारे तेज कटारा, दो दो धड़ आप वखाईआ। रसना गाए सोहँ शब्द इक्क जैकारा, ब्रह्म ब्रह्माद ब्रह्म मिलाईआ। लक्ख चुरासी होए पार किनारा, जम दंड ना देवे कोई आईआ। दरगाह साचे वखाए धाम न्यारा, एकँकार बैठा निरगुण आसण लाईआ। भिखक मंगे भिक्ख दुआरा, साची भिच्छया हरि हरि झोली पाईआ। करे रिच्छया विच संसारा, रच्छक आपणा नाउँ धराईआ। भगत वछल आप गिरधारा, जन भगतां पैज रखाईआ। बिदर सुदामा करया पार किनारा, भीलणी बेर मुख आपणे पाईआ। ग़रीब निमाणयां पावे सारा, गऊ ग़रीबां होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, काया दु:ख देवे कट्ट, तन पहनाए शब्द पट, आप आपणी दया कमाईआ।