७ जेठ २०१७ बिक्रमी बेला सिँघ जगत सिँघ दे घर पिण्ड धिंगाली ज़िला जम्मू
हरिसंगत रोग मिटावणा, दु:ख दलिद्र दए गंवाए। घर घर सोग ना किसे मनावणा, साचा सुख इक्क उपजाए। एका
❋
❋
साची चोग चुगावणा, सोहँ रसना हरि हरि गाए। दरस अमोघ आप करावणा, आप आपणा पर्दा दए उठाए। साचा जोग इक्क वखावणा, हरि सरन सच्ची सरनाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अमृत मेघ इक्क बरसाए। अमृत मेघ सुहावणा, हरिसंगत मुख चुआंयदा। काया दु:खड़ा सर्ब मिटावणा, आप आपणी दया कमांयदा। एका शब्द तन शंगार करावणा, दूई द्वैती पर्दा लांहयदा। फड़ फड़ काग हँस बनावणा, सोहँ साची चोग चुगांयदा। लोकमात दाग धवावणा, आपणी सेवा आप कमांयदा। शब्द जैकारा एका गावणा, साची सिख्या आप सिखांयदा। पद निरबाणा एका पावणा, घर साचा आप वसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिसंगत वेख वखांयदा। हरिसंगत तेरा आत्म महल्ला, प्रभ अबिनाशी आप वसाईआ। आपे फड़े तेरा पल्ला, आपणा पल्लू हथ्थ वखाईआ। तेरी जोती आपे रला, आपणी जोत कर रुशनाईआ। तेरी जोती आपे खला, आप आपणी ल्ए अंगड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत देवे माण वड्याईआ। माण वडियाई साचे घर, जन्म मरन कटांयदा। दु:ख दलिद्र देवे हर, हरि के पौड़े आप चढ़ांयदा। जो जन सरनाई आए चल, नेहचल धाम आप बहांयदा। जो हरिसंगत विच गया रल, मात गर्भ विच ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा सुख इक्क वखांयदा। साचा सुख गुर चरन दुआर, चिंता रोग रहिण ना पाईआ। उज्जल मुख विच संसार, दोए नैण दरस दरस कर तृप्ताईआ। करे सुफल कुक्ख़ आप निरँकार, धन्न धन्न जणेंदी माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत मेल मिलावा भैणां भाईआ। भैणां भाईंआं सच्चा नाता, हरि सच्चा जोड़ जुड़ांयदा। नारी कन्त इक्क पछाता, दूसर नैण ना कोए उठांयदा। गुरमुख निउँ निउँ तक्के जिउँ लछमण सीता माता, सति नत हरि हरि मति इक्क वखांयदा। जो जन भुल्ले हरि की गाथा, जून अजूनी आप भवांयदा। पूरा करे ना कोई घाटा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत आप वड्यांअदा। हरिसंगत तेरा सच प्यार, सच साचा आप बंधाईआ। तेरा घर तेरा दरबार, तेरे दर वज्जी वधाईआ। तेरा शब्द तेरा जैकार, तेरी झोली पाईआ। तेरा नाम तेरा भण्डार, तेरा तेरे दर वरताईआ। तेरा दु:ख दलिद्र दए निवार, दूती दुष्ट कोई तेरा रहिण ना पाईआ। तेरे उत्ते करे ना कोई वार, तेरी रक्खया करे आप हरि रघुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी देवे आप सफाईआ। हरिसंगत तेरा तोड़ जंजाल, दु:ख आपणी झोली पांयदा। तेरी प्रीती निभे नाल, चरन कँवल कँवल चरन आप जुड़ांयदा। तेरा प्यार साची ढाल, आपणे हथ्थ रखांयदा। तेरा दर्द वण्डे दीन दयाल, दीनां नाथा सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत देवे पैज संवार, ख़ुशी करावे नर नार, बिरध
❋
❋
बाल जवान आप तरांयदा। बिरध बाल जाए तर, जिस दर्शन हरि हरि पाया। जादू जड़ी जिन भूत ना देवे कोई डर, जिस जन सोहँ रसना गाया। हरिसंगत देवे साचा वर, पुरख अबिनाशी एह समझाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा शब्द विच टिकाया। हरिसंगत तेरा रक्खे माण, माण अभिमाना दए गंवाईआ। आपणा वखाए सच निशान, दर घर साचे आप झुलाईआ। आपे पाए आपणी आण, आपणा हुक्म आप सुणाईआ। गुरमुख सुणना ला ला कान, चरन कँवल ध्यान वड वड्याईआ। तेरी पाहन करे प्रधान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। हरिसंगत साचा माण दवाउणा, बाल बाले आप उठांयदा। एका डण्डा हथ्थ फड़ाउणा, नाम खण्डा आप चमकांयदा। टूणा जादू सर्ब मिटाउणा, लिख लिख जाम ना कोए प्यांअदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा बल धरांयदा। गुरसिख तेरे पैर जुत्ती चम्म, भूत प्रेतां सिर लगाईआ। तेरे दुआरे कोई चेला लै ना सके दम, जो आए जाए कुरलाईआ। तेरा मेटे जगत गम, आपणी रंगण इक्क चढ़ाईआ। तेरा बेड़ा देवे बन्न्ह, सिर आपणे भार उठाईआ। तेरी सोहे छप्परी छन्न, महल्ल अटल देवे ढाईआ। ग़रीब निमाणयां अंदर गया रल, औंदा जांदा दिस ना आईआ। सच सिँघासण बैठा मल, मनमुखां दिस ना आईआ। अंदर बैठा वजाए टल्ल, मन्दिर दुआरा इक्क सुहाईआ। पंडत पांधे भुलाए कर कर वल छल, नेत्र नैणां नज़र किसे ना आईआ। कलिजुग अन्तिम वड़या गुरसिखां दी साची झल्ल, आप आपणा मुख छुपाईआ। धुरदरगाही लै के आया साचा फल, हरिसंगत आप खवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत एका तन्दन नाम बंधाईआ। तीनों तन्द बंधे बन्न्ह, आप आपणा बन्धन पांयदा। घर घर चढ़े नौंचन्दी साचा चन्द, नौ गृह ना कोए वखांयदा। बारां रासी मुकाए पन्ध, बन्द खलासी आप करांयदा। गीत सुणाए साचा छन्द, साचा ढोला आप अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरस दिखाए घर घर, हरिसंगत वेख वखांयदा। हरिसंगत वेखे आपणे नेत्र, निज नेत्र आप खुल्हाईआ। लक्ख चुरासी वड़या खेत्र, साचा माली फेरा पाईआ। भाग लगाया पहली चेत्र, सीस जगदीश आप टिकाईआ। कलिजुग अग्गे धरया एका , सुध बुध रही ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत साचा संग रखाईआ। साचा संग सगला साथ, सतिगुर पूरा आप रखांयदा। सगल वसूरे जाण लाथ, जो जन हरि हरि दर्शन पांयदा। लहिणा देणा चुक्के सीआं साढे तिन्न तिन्न हाथ, रविदास चुमारा लेख लिखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत मेला सच दरगाह, पुरख अबिनाशी इक्क मलाह, एकओंकारा जपाए आपणा नाँ, नर निरँकारा आप धरांयदा। नाम निरँकारा निरगुण धार, निराकार आप चलाईआ।
❋
❋
हरिसंगत पैज जाए संवार, जीवण मरन एका रंग वखाईआ। गुरमुख गुरसिख ना रोए धांह मार, धीरज धीर धरत धवल आप जणाईआ। सतिगुर पूरा अमृत बख्श ठंडी ठार, सांतक सति आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत मेला एका दर, घर साचे आप कराईआ। हरिसंगत तेरी सच प्रभात, सतिगुर पूरा आप वखांयदा। कलिजुग मिटे अन्धेरी रात, रैण अन्धेरी ना कोए वखांयदा। साहिब सच्चा सद वसया इक्क इकांत, इक्क इकल्ला खेल खिलांयदा। दाता देवे दानी दात, सच भण्डारा आप वरतांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, संगत चाढ़े नाम रंग, दूजा दर ना ल्ए मंग, एका भिच्छया झोली पांयदा। एका भिच्छया पुरख सुल्तान, हरिजन झोली पाईआ। उपजे अन्तर इक्क ज्ञान, ज्ञान गोझ आप वखाईआ। लेखा चुक्के पवण मसाण, पवण पवणी दए भवाईआ। वेख वखाए पृथ्मी आकाश, आकाश आकाशां फेरा पाईआ। गुरमुख ना होए कदे उदास, सति सन्तोख ज्ञान एका इक्क दृढ़ाईआ। आपणे अंदर आपे करे वास, सुरत शब्द मेल मिलाईआ। लेखा टुट्टे जंगल जूह उजाड़ पहाड़ भरवास, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत दुआरे आपे खड़, आपणा रूप ल्ए प्रगटाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख तेरी पाहनी करे बलवान, विच छम्ब सच निशान, जिन्न ख़बीस रहिण ना पाईआ।
७ जेठ २०१७ बिक्रमी देवा सिँघ दे घर पिण्ड धिंगाली ज़िला जम्मू
हरि सतिगुर पूरा उठया, अबिनाशी करता नौजवान। जन भगतां उप्पर तुठया, निरगुण होया आप मेहरवान। अमृत प्याए साचे घुट्टया, धर्म वखाए इक्क निशान। आपे चढ़या साची चोटीआ, काया मन्दिर वेख मकान। विच्चों कढ्ढे वासना खोटीआ, दाता दानी गुण निधान। एका बख्शे चरन ओटीआ, जुगा जुगन्तर हो मेहरवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका बख्शे ब्रह्म ज्ञान। सतिगुर पूरा जागया, दीनां बंधप दीन दयाल। लोकमात आया भागया, निरगुण खेल करे दो जहान। गुरमुख उपजाए इक्क वैरागया, शब्द अनाद वजाए ताल। जन्म जन्म दा धोवे दागया, आप आपणी करे प्रितपाल। घर घर दीपक जगावे चिरागया, आदि निरँजण एका जोती दीपक बाल। मेल मिलाए कन्त सुहागया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवे नाम सच्चा धन माल। सतिगुर सच्चा बौहड़या, पारब्रह्म बेअन्त। गुरमुखां प्यास बुझाए लग्गी औड़या, सोहँ जणाए साचा मंत। आप चढ़ाए सच्चे पौड़या, दरगाह साचे धाम सुहंत। फल वेखे मिट्ठा कौड़या, लक्ख चुरासी जीव जंत। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां फिरे दौड़या, वेस अनेका आदि अन्त। वेस अधार ब्रह्मण
❋
❋
गौड़या, पूत सपूता बणाए बणत। गुरसिख आप आपणे नाल जोड़या, गढ़्ह तोड़या हउमे हंगत। हरिजन उपाया जैसा लोड़या, मिल्या मेल साची संगत। कलिजुग अन्तिम दर तों होड़या, दर दर भिखारी फिरे नंगत। पुरख अबिनाशी चढ़े साचे घोड़या, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी मंत। सतिगुर पूरा सूरबीर, सति पुरख निरँजण आप अख्वाईआ। एका चिल्ला फड़या तीर, सोहँ मुखी आप लगाईआ। दो जहानां पैंडा आया चीर, लोकमात जोत जगाईआ। शाह सुल्तानां करे फ़कीर, दर दर आप फिराईआ। गुरमुखां कढ्ढे हउमे पीड़, बिरहों रोग रहिण ना पाईआ। अमृत बख्शे साचा सीर, भर प्याला जाम प्याईआ। चरन दुआर बणाए भिखार वड बीरन बीर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। सतिगुर सच्चा हरि गोबिन्द, गोबिन्द महिमा कथन ना जाईआ। गोबिन्द मेटे सगली चिन्द, साख्यात दरस दिखाईआ। गहर गम्भीर गुणी गहिन्द, वड मृगिंद बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कर किरपा मेल मिलाईआ। सतिगुर पूरा पारब्रह्म, ब्रह्म विद्या इक्क पढ़ांयदा। ना कोई ख़ुशी ना कोई ग़म, चिंता सोग ना कोए रखांयदा। इक्क जपाए साचा नाम, अमृत जाम आप पिलांयदा। पूरन करन आया पूरे काम, पूर्ब लहिणा वेख वखांयदा। पल्ले बन्न्हे साचा दाम, दामनगीर दया कमांयदा। गुरमुख तेरा नगर खेड़ा वसे ग्राम, घर मन्दिर सोभा पांयदा। लेखा जाणे माटी चाम, रवि ससि आप चमकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे आप वड्यांअदा। गुरमुख वडियाई धन्न, हरि सतिगुर सच्चा पाया। गुरसिख वडियाई धन्न, घर साचा मंगल गाया। गुरमुख वडियाई धन्न, घर अंजन नेत्र पाया। गुरसिख वडियाई धन्न, दु:ख भञ्जण मेल मिलाया। गुरमुख वडियाई धन्न, घर सज्जण वेखण आया। गुरसिख वडियाई धन्न, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पूर्ब लेखा रिहा चुकाया। हरिभगत वडियाई धन्न, घर धन्न हरि नामा पाया। हरि सन्त वडियाई धन्न, घर दीपक जोत जगाया। हरिभगत वडियाई धन्न, घर अनादी शब्द अल्हाया। हरि सन्त वडियाई धन्न, ब्रह्म ब्रह्मादी खोज खुजाया। हरिभगत वडियाई धन्न, आदि जुगादी एका इष्ट रखाया। हरि सन्त वडियाई धन्न, आत्म दृष्टी इक्क खुल्हाया। हरिभगत वडियाई धन्न, सर्ब सृष्टी दए तजाया। हरि सन्त वडियाई धन्न, एका हरि हरि रिहा मनाया। हरिभगत वडियाई धन्न, निरभउ साचा भउ चुकाया। हरि सन्त वडियाई धन्न, आत्म सेजा साची सोती, घर साचा कन्त हंढाया। हरिभगत वडियाई धन्न, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खिलाया। गुर गुर वडियाई धन्न, लोकमात वेस वटांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न, घर साचे सोभा पांयदा। गुर वडियाई धन्न, धुर फ़रमाणा हुक्म जणांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न,
❋
❋
हुक्मी हुक्म आप फरांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, एका अक्खर जगत पढ़ांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न, दरगाह साची धाम सुहांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, डुब्बदे पाथर मात तरांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न, सचखण्ड दुआरा इकओंकारा एका घर दसांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, जीआं जंतां दए आधारा, एका सिख्या सिख समझांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न, लक्ख चुरासी कर पसारा, ब्रह्मा विष्न शिव सेव लगांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, निरगुण शब्द बोल जैकारा, आपणी धारा आप बंधांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न, जुगा जुगन्तर खेल अपारा, निराकारा आप करांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, खाणी बाणी करे विचारा, बोध अगाध ज्ञान आप सुणांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न, महल्ल अटल उच्च मुनारा, दीपक जोती जोत जगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी कल वरतांयदा। गुरसिख वडियाई धन्न, धरत धवल मिले वड्याईआ। गुरमुख वडियाई धन्न, घर मन्दिर सोभा पाईआ। हरि सन्त वडियाई धन्न, पीआ प्रीतम वेख वखाईआ। हरिभगत वडियाई धन्न, प्रीत इक्क भगवान लगाईआ। गुर गुर वडियाई धन्न, शब्द शब्दी करे पढ़ाईआ। सतिगुर वडियाई धन्न, आपणी रचना आप रचाईआ। अबिनाशी करता आपणा बेड़ा आपे बन्न्ह, आदि जुगादि रिहा चलाईआ। सो पुरख निरँजण आप चढ़ाए साचा चन्न, रवि ससि करे रुशनाईआ। हरि पुरख निरँजण देवे ज्ञान आत्म अन्न्ह, एकँकार रूप समाईआ। आदि निरँजण किसे ना जनणी जणया जन, मात पित ना कोए बणाईआ। अबिनाशी करता पंज तत्त ना दिसे तन, त्रैगुण ना रूप दरसाईआ। श्री भगवान ना देवे कोई डंन, घड़ भन्न ना कोए बणाईआ। अबिनाशी करता पारब्रह्म ना मरे ना पए जम्म, जननी गोद ना कोए उठाईआ। जुगा जुगन्तर जाणे आपणा कम्म, निरगुण सरगुण वेस वटाईआ। सतिगुर वडियाई धन्न, अलक्ख निरँजण खेल खिलांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, हो प्रतक्ख दरस दखांयदा। भगत वडियाई धन्न, गीत गोबिन्द एका गांयदा। सन्त वडियाई धन्न, मोहण माधव घर आपणे आप दसांयदा। गुरमुख वडियाई धन्न, दीन दुनी सर्ब तजांयदा। गुरसिख वडियाई धन्न, एका राग सुणे कन्न, दूजा राग ना कोए अल्हांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका शब्द शब्द संदेश, आप सुणाए ब्रह्मा विष्न महेष गणेश, करोड़ तेतीसा आप समझांयदा। सतिगुर पूरा पारब्रह्म, अबिनाशी करता नाउँ धरांयदा। गुर गुर ना मरे ना पए जम्म, नित नवित वेस वटांयदा। भगत भगवन्त गाए दमां दम, आप आपणी किरत कमांयदा। सन्त साजण जाए मन्न, मन मणका आप फिरांयदा। गुरमुख वेखे चढ़या साचा चन्न, अन्ध अन्धेर सर्ब गवांयदा। गुरसिखां भाण्डा भरम भउ देवे भन्न, एका दूजा भउ चुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे धुर दरबार, आदि जगादी साची कार, करनेहारा आप करांयदा। गुरसिख
❋
❋
वडियाई धन्न, धन्न धन्न जणेंदी माईआ। गुरमुख वडियाई धन्न, रसना गौंदी साचा माहीआ। हरि सन्त वडियाई धन्न, दिवस रैण विछड़ ना जाईआ। हरिभगत वडियाई धन्न, अन्तर आत्म इक्क लिव लाईआ। गुर गुर वडियाई धन्न, हरि का शब्द दए सुणाईआ। सतिगुर वडियाई धन्न, जुग जुग आपणी करे आप जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धारा आप वखाईआ। सतिगुर वडियाई धन्न, थिर घर साचे सोभा पांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, सुन्न अगम्मी पन्ध मुकांयदा। गुरमुख वडियाई धन्न, चौथे पद सदा रहांयदा। गुरसिख वडियाई धन्न, घर घर मन्दिर हरि हरि दर्शन पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण खेल खिलांयदा। सरगुण बन्न्हे निरगुण धार, निरगुण निरगुण विच टिकाईआ। निरगुण सरगुण करे प्यार, गुर गुर नाउँ उपजाईआ। गुर गुर किरपा करे विच संसार, गुरमुख साचे ल्ए तराईआ। गुरमुख साचा होए ख़बरदार, गुरसिख साचे ल्ए उठाईआ। गुरसिख उठया विच संसार, आलस निन्दरा दए मिटाईआ। करे दरस हरि निरँकार, चिंता सोग रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेशा नर नरेशा आदि जुगादी इक्क सुणाईआ। सतिगुर पूरा आदि जुगादि, आबिनाशी करता आप समाया। गुर गुर खेले खेल विच ब्रह्माद, जुग जुग आपणा डंक वजाया। भगत वजाए साचा नाद, दर घर साचे आप सुणाया। सन्तन हरि हरि ल्या लाध, दूसर हथ्थ किसे ना आया। गुरमुख मेला माधव माध, घर साचा वेख वखाया। गुरसिख मिली साची दाद, साची भिच्छया झोली पाया। जुग जुग सुणदा आया आप फ़रयाद, जो जन रहे बिल्लाया। मेटणहारा वाद विवाद, साची सिख्या इक्क समझाया। लक्ख चुरासी विच्चों काढ, जम की फाँसी दए तुड़ाया। लेखे लाए चम्म मास नाड़ी हाड, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिगुर पूरा देवे साचा वर, समरथ पुरख आप अख्वाया। सतिगुर पूरा पुरख समरथ, दरगाह साची धाम सुहांयदा। गुर गुर चलाए आपणा रथ, रथ रथवाही खेल खिलांयदा। भगतां देवे साची वथ, एका वस्त हथ्थ फड़ांयदा। सन्तन सुणाए महिमा अकथ, अकथ कहाणी आप जणांयदा। गुरमुखां सगल वसूरे जायण लथ्थ, दर घर साचे दरस करांयदा। गुरसिख चरन सरन सरनाई जाए ढट्ठ, फड़ बाहों गले लगांयदा। जुग जुग गेड़े आपणी लट्ठ, सृष्ट सबाई आप भवांयदा। बिन हरि खेड़ा दिसे भट्ठ, सथ्थर यार ना कोए सुहांयदा। कलिजुग पैंडा मुक्के ना नट्ठ नट्ठ, जीव जंत सर्ब कुरलांयदा। त्रैगुण माया पंज तत्त विकारां पाई नथ्थ, काल कलंदर आप नचांयदा। राए धर्म दूर दुराडा बैठा रिहा हस्स, वेला अन्तिम आंयदा। लाड़ी मौत लाल मैहन्दी हथ्थीं रही झस्स, सम्मत सतारां वेख वखांयदा। सतिगुर पूरा गुरमुखां मार्ग एका दस्स, साचा मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। चार दुआरे कर इक्ट्ठ, दीनां नाथां दर्द वण्डांयदा। अन्तिम
❋
❋
अन्त पति ल्ए रक्ख, पति पतिवन्ता दया कमांयदा। गुरसिख तेरा नेत्र निरगुण अक्ख, नैण नरायण आप मटकांयदा। तेरा बुरज ना जाए ढट्ठ, हरि मन्दिर आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी बूझ बुझांयदा। सतिगुर पूरा गहर गम्भीर, अलक्ख अगोचर भेव ना आंयदा। गुर गुर दाता पीरन पीर, शाह हकीर वेख वखांयदा। भगतन चढ़ाए चोटी इक्क अख़ीर, जुलाहा कबीर आख सुणांयदा। सन्तन बख्शे ठांडा सीर, सति सतिवाद धर्म दृढ़ांयदा। गुरमुखां दो जहानां पैंडा जाए चीर, अद्धविचकार ना कोए अटकांयदा। गुरसिख तोड़ जगत जंज़ीर, आपणा फंदन आप कटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। सतिगुर साचा सर्ब जीआं दाता, लक्ख चुरासी विच समाईआ। गुर गुर देवे इक्क गयाता, ज्ञान गोझ वड वडियाईआ। भगतन देवे साचा साथा, सगला संग बेपरवाहीआ। सन्तन लेखा चुक्के मस्तक माथा, जोत निरँजण करे रुशनाईआ। गुरमुख विकाए साचे हाटा, करता कीमत आपे पाईआ। गुरसिखां प्याए अमृत बाटा, काया कासा आप भराईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग अन्तिम पूर कराए घाटा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा संग रखाईआ। गुरसिख तेरी वडियाई धन्न, तेरी गति मित आप जणांयदा। गुरमुख वडियाई धन्न, कमलापति मेल मिलांयदा। हरि सन्त वडियाई धन्न, ब्रह्म मति इक्क समझांयदा। हरिभगत वडियाई धन्न, रत्ती रत्त लेखे लांयदा। गुर गुर वडियाई धन्न, उत्पत सारी झोली पांयदा। सतिगुर वडियाई धन्न, जो घड़या सो भन्न वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी चाल चलांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर चाल निराली, हरि पुरख निरँजण आप चलाईआ। कलिजुग अन्तिम जगी जोत इक्क अकाली, काल दयाल रूप वटाईआ। आपणे हथ्थ रक्खे ख़ाली, खण्डा तीर तुफ़ंग, कटार हथ्थ ना कोए उठाईआ। लक्ख चुरासी ब्रह्मे विष्न शिव तेरी वेखे पत पत डाल्ही, फुल्ल फुलवाड़ी जो मात लगाईआ। चार जुग देंदा आया आप दलाली, गुर पीर अवतार सेव कमाईआ। आपे लेखा जाणे जल्वा नूर जलाली, ज़ाहर ज़हूर हरि ग़फ़ूर आप अख्वाईआ । आपणा बग़ीचा वेखण आया आपे माली, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। साचे बूटे लक्ख चुरासी विच्चों रिहा भाली, गुरमुख सज्जण आप उठाईआ। कली कली वेखी लग्गी पत डाल्ही, चारों कुंट फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल बेपरवाहीआ। जगत बग़ीचा वेखण आया, नीच नीचां विच समांयदा। सच हदीसा पढ़ावण आया, बीस बीसा राह तकांयदा। छत्र सीस आप झुलावण आया, शाह सुल्तानां मेट मिटांयदा। ख़ाली ख़ीसा सभ दा करन आया, त्रैगुण माया मूल चुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे साचा संग रखांयदा। गुरमुख साचा संग, हरि सज्जण आप रखाईआ। घर
❋
❋
घर भिच्छया मंगे मंग, दर दर अलख जगाईआ। नौ दर वेखे आपे लँघ, दसवें पन्ध मुकाईआ। आत्म सेजा सच पलँघ, गुर सतिगुर आप हंढाईआ। काया चोली चाढ़े रंग, रंगणहारा इक्क अख्वाईआ। सुरती डोरी नाम पतंग, ब्रह्मण्ड खण्ड आप उडाईआ। कलिजुग भन्ने काची वंग, काची गगरीआ रहिण ना पाईआ। जूठ झूठ चारों कुंट नच्चे बण मलंग, माया अल्फ़ी गल हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर गुरमुख ल्ए समाईआ। सतिगुर साचा जागया, गुर गुर मेल मिलाए। हरिभगत उपजाए इक्क वैरागया, सन्तन मेला सहिज सुभाए। गुरमुख मिलावा कन्त सुहागया, गुरसिख मंगल बह बह गाए। मनमुख दहि दिशा फिरे भागया, मन ठौर ना कोए रखाए। कागां डार रल्लया बण बण कागया, सोहँ माणक मोती चोग ना कोए चुगाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तख्त ताज इक्क सुहाए। तख्त ताज सुहञ्जणा, सो पुरख निरँजण आप सुहांयदा । सचखण्ड निवासी बह बह सजणा, धुर दरबारे आसण लांयदा। गुरसिख सुण मीत हमारे सज्जणा, तेरा साचा संग निभांयदा। अन्तिम आपे पर्दा कज्जणा, तेरी लज्ज पत्त आपणे हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे सद समांयदा। गुरमुख समाया आप हरि, दिस किसे ना आईआ। गुरसिखां अंदर गया वड़, आपणा रूप आप वटाईआ। सन्त सुहेले ल्ए फड़, जागरत जोत कर रुशनाईआ। भगतां फड़ाया आपणा लड़, एका पौड़े ल्ए चढ़ाईआ। गुर गुर विद्या गया पढ़, साची पढ़े नाम पढ़ाईआ। सतिगुर पूरा अगम्म अथाह बेपरवाह दरस दिखाए अग्गे खड़, निरगुण आपणा रूप वटाईआ। गुरमुखां लगाए साची जड़्ह, ना सके कोए उखड़ाईआ। मनमुख जीव झूठे वहण जायण हड़, पार किनारा ना कोए दरसाईआ। जम के दूत अद्धविचकार लैण फड़, राए धर्म हथ्थ फड़ाईआ। चित्रगुप्त लेखा लिख्या अग्गे देवे धर, माणस जन्म जो रहे कुकर्म कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे ल्ए तराईआ। गुरमुख तारनहारा आ गया, कल कल्की अवतार। सीस साचा ताज टिका ल्या, सृष्ट सबाई करे ख्वार। उच्ची कूक शब्द जणा ल्या, आप आपणा पर्दा दए उतार। निरभउ आपणा नाउँ रखा ल्या, लक्ख चुरासी मारे मार। काल महांकाल आपणयां चरनां हेठ दबा ल्या, उत्ते पाए आपणा भार। ब्रह्मा विष्न शिव आप उठा ल्या, पुरीआं लोआं करे ख़बरदार। सुरपति राजा इंद नाल रला ल्या, करोड़ तेतीसा नैण उग्घाड़। गण गंधर्ब आप हला ल्या, किनर यछप करे पुकार। लोकमात जोत जगा ल्या, प्रगट हो चवीआं अवतार। शब्द खण्डा हथ्थ उठा ल्या, तिक्खी रक्खे दोवें धार। धर्म जैकारा एका ला ल्या, चार वरनां कर प्यार। अठारां बरनां मेट मिटा रिहा, करे खेल विच संसार। साची सरना इक्क तका रिहा, नौ खण्ड पृथ्मी खोल्ह दुआर। सत्तां दीपां
❋
❋
राहे पा रिहा, भुलया रहे ना जीव गंवार। शाह सुल्तानां आप निवा रिहा दो जहानां करे खेल निरँकार। स्यासत विरासत सर्ब मिटा ल्या, एका हुक्म सच्ची सरकार। तख्त ताज आप सुहा ल्या, शाहो भूप बण सिक्दार। गुरमुख साचा आप बहा ल्या, आप आपणे चरन दुआर। सतिगुर उठया पुरख अकालया, कलिजुग काली रैण मेटे अँध्यार। घर घर दीपक गुरमुखां आपे बालया, जिउँ अयुध्या राम करे प्यार। साची धर्मसाल आप बहा ल्या, ना कोई दिसे चार दीवार। छप्पर छन्न ना कोए छुहा ल्या, घर विच मन्दिर इक्क त्यार। गुरमुख तेरा रंग पारब्रह्म आपणी चोली आप चढ़ा ल्या, चुरासी कलीआं कर त्यार। तेरा प्रेम प्यार आपणी अल्फ़ी आप हंढा रिहा, तन करे सच शंगार। तेरा चन्द सतिजुग साचा आप चढ़ा रिहा, निरगुण जोत कर उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे आप बहाए साचे दरबार। दर दरबार पारब्रह्म, ब्रह्मण्ड उप्पर आप रखांयदा। गुरमुखां संवारे आपे कम्म, दिवस रैण सेव कमांयदा। जो जन रसना सोहँ गाए दम, दरगाह साची मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख तेरा साचा घर, सचखण्ड दुआरा आप बणांयदा। सचखण्ड दुआरा जाणीए, जिथे निर्मल जोत होए प्रकाश। सचखण्ड दुआरा जाणीए, जिथे भगतां पूरी होवे आस। सचखण्ड दुआरा जाणीए, जिथे मिले शाहो शाबाश। सतिगुर पूरा एका हुक्म वखाणीए, घर मन्दिर पावे रास। सचखण्ड दुआरा जाणीए, जिथे कोए ना जाए निरास। सचखण्ड दुआरा जाणीए, लेखा चुक्के पृथ्मी आकाश। सचखण्ड दुआरा जाणीए, सतिगुर पूरा गुरसिखां अंदर करे वास। सतिगुर पूरा जाणीए, ग़रीब निमाणयां करे बन्द ख़लास। सचखण्ड साचा जाणीए, जिथे ध्रू प्रहलाद उधारे विच प्रभास। सचखण्ड साचा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां वसे सदा पास। गुरमुख तेरे संग वसेरा, अंग संग होए आप सहाईआ। तेरा घर बणाए आपणा वसेरा, मेरा तेरा रहिण ना पाईआ। तेरा घर मेरा डेरा, तेरा वर मेरी वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे फड़ाए आपणा लड़, आप आपणे नाल बंधाईआ। साचा लड़ साचा पल्ला, हरिजन साचे आप फड़ांयदा। पुरख अबिनाशी आदि जुगादि बणया रिहा झल्ला, वल छल धारी खेल खिलांयदा। हरिभगत हरिजन गुरमुख गुरसिख मिटाए दूई द्वैती सल्ला, एका साचे मार्ग लांयदा। करे खेल इक्क इकल्ला, विष्नूं विश्व रूप समांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे करता हरि भगवान, आपे विष्नूं देवे दान, आपे ब्रह्मा ब्रह्म उत्पत करे सन्तान, आपे शंकर मेटे सर्ब निशान, पुरख अबिनाशी आपणी कल वरताईआ। आपे विष्नूं बाशक सेज हंढाए, सांगोपांग नाम धराईआ। आपे ब्रह्मा चारे वेद सुणाए, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। आपे शंकर हथ्थ त्रसूल फड़ाए, बाशक तशका गल लटकाईआ। आपे समुंद सागर विरोल वखाए,
❋
❋
चौदां रत्न आप कढ्ढाईआ। आपे जल बिम्ब डेरा लाए, धरत धवल उप्पर आप टिकाईआ। आपे रवि ससि सूरज चन्न चढ़ाए, मंडल मंडप आप सुहाईआ। लोआं पुरीआं आपे रचन रचाए, ब्रह्मण्ड खण्ड आपे वेख वखाईआ। आपे लक्ख चुरासी भाण्डे घड़ वखाए, भन्नणहार आप हो जाईआ। आपे चार जुग जुग जुग वेस वटाए, नित नवित आपणी खेल खिलाईआ। आपे आपणा मन्त्र नाम जपाए दृढ़ाए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खलाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग अन्तिम हो मेहरवान, सतिजुग झुलाए सच निशान, लेखा जाणे ज़िमीं अस्मान, चौदां तबकां वेखे मार ध्यान, चौदां लोकां देवे इक्क ज्ञान, एका शब्द करे पढ़ाईआ।
८ जेठ २०१७ बिक्रमी इंदर सिँघ दे घर दया होई पिण्ड धिंगाली
साध संगत हरि बख्शे दान, दरगाह साची वड वड्याईआ। चरन प्रीती चरन ध्यान, चरन कँवल चित लाईआ। साची नीती विच जहान, जूठ झूठ ना मुख वखाईआ। काया पतित पुनीती सुरती शब्द ज्ञान, एका करे नाम पढ़ाईआ। अमृत बख्शे साचा पीण खाण, जगत कामना मेट मिटाईआ। धूढ़ कराए सच इशनान, मुख उज्जल आप वखाईआ। बिरहों मारे तीर निराला बाण, मन मनूआ ल्ए ढाहीआ। मति मतवाली पाए एका आण, गुरमति इक्क समझाईआ। बुध बिबेकी कर पछाण, साची सुध आप कराईआ। भेव खुल्हाए गुज्झ सतिगुर पूरा हो मेहरवान, आप आपणी बूझ बुझाईआ। नेत्र लोचण नैण देवे दरस महान, दासी दास सेव कमाईआ। शब्द सुणाए धुर फ़रमाण, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। तोला बणया गुण निधान, राम नाम कंडा हथ्थ उठाईआ। लक्ख चुरासी करे पछाण, घट घट अंदर खोज खुजाईआ। गुरसिख गुरमुख देवे आपणा दान, इच्छया भिच्छया झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साध संगत विच समाईआ। साध संगत हरि देवे माणा, जगत अभिमाण रहिण ना पाईआ। एका अक्खर पढ़ाए वड विद्वाना, जगत विद्या मूल चुकाईआ। सति सन्तोखी बन्न्हे गाना, धीरज धर्म सर्ब सुखदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत देवे वड वड्याईआ। साध संगत विटहो कुरबान, हरि हरि साची सेव कमांयदा। शब्द सरूपी सच बिबाण, गुण निधान आप वखांयदा। आपे होया जाणी जण, जीवण जुगत आप सिखांयदा। लेखा चुक्के पवण मसाण, पवण पाणी धरत धवल वेख वखांयदा। अकथ कहाणी सुणाए एका कान, आप आपणा नाम अल्हांयदा। कलिजुग जीव सर्ब पछताण, वेला गया हथ्थ ना आंयदा। गुरमुख घर घर बैठे ख़ुशी मनाण, गोबिन्द साचा मेल मिलांयदा। हरी हरि नर नरायण नौंजवान, बिरध बालां
❋
❋
वेख वखांयदा। नारी कन्त करे पछाण, रूप बसन्त आप चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साध संगत मात वड्यांअदा। हरिसंगत हरि दाना बीना, एकँकारा इक्क अख्वाईआ। गुरमुख उधारे जिउँ जल मीना, जल अमृत ताल सुहाईआ। अग्नी तत्त बुझाए ठांडा करे सीना, सीतल सीतल धार वहाईआ। लेखा चुक्के लोक तीनां, त्रैगुण फंदन दए कटाईआ। गढ़्ह हँकारी भन्ने बीना, मैं तूं ना कोए जणाईआ। गुर चरन दुआरे वसे साचा जीणा, आपे मेटे भरम दी काईआ। आपणा तन पाटा आपे सीणा, सोहँ सूई हथ्थ फड़ाईआ। एका रंग चढ़ाए हरि हरि भीन्ना, भिन्नड़ी रैण नाल रलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत संग निभाईआ। साध संगत बख्शे हरि दात, दाता दानी नाउँ धरांयदा। हरि दरस वड करामात, भेव अभेदा भेव खुल्हांयदा। चार वरन बंधाए नात, ज़ात पात ना कोए वखांयदा। कलिजुग मेटे अन्धेरी रात, सतिजुग साचा चन्द चढ़ांयदा। आप उतारे आपणे घाट, साचे पत्तण डेरा लांयदा। सदा सुहेला होए खेवट खाट, खेटा आपणा रूप वटांयदा। एका जोत जगाए ललाट, नूर नुराना डगमगांयदा। गुरमुखां वखाए एका हाट, पुरख अबिनाशी आप खुल्हांयदा। सच वस्त हरि रक्खे पास, मंगण दर ना किसे जांयदा। गुरसिखां लेखे लाए स्वास स्वास, जो जन रसना सोहँ गांयदा। जन्म जन्म दी लग्गी बुझाए प्यास, घर अमृत मेघ वरसांयदा। हरिसंगत होया हरि दासी दास, दर दर घर घर सेव कमांयदा। करता करे पूरी आस, निज आत्म वास आपणा आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साध संगत देवे जीआ दान, जुगत जगत मुक्त हथ्थ भगवान, भगवन भगतन वेख वखांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर दुआर दीनां अनाथां बख्शे माण, अभिमानीआं माण दए गंवाईआ।
८ जेठ २०१७ बिक्रमी वकील चन्द दे घर पिण्ड धिंगाली ज़िला जम्मू
हरि घट दीपक बालया, घर घर करे रुशनाईआ। घट घट जोत जवाल्या, लाट ललाटी इक्क वखाईआ। घर घर पुरख अकालया, कालख टिक्का दए मिटाईआ। घर घर बणाए सच्ची धर्मसालया, घर घर साचा नाद सुणाईआ। घर घर तोड़े जगत जंजालया, घर घर वजदी रहे वधाईआ। घर घर करे सदा प्रितपालया, घर घर गुरमुख रिहा जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गृह मन्दिर दए वड्याईआ। घर घर गुरू गुरु गुरदेव, घर घर नमो देव निमस्कार करांयदा। घर घर प्रगट होए अलक्ख अभेव, घर घर आपणी अलख जगांयदा। घर घर देवत सुर लगाए सेव, घर घर आपणा हुक्म चलांयदा। घर घर वसे रसना जिह्व, घर घर बत्ती दन्द सालांहयदा। घर घर अमृत बख्शे
❋
❋
सोहँ साचा मेव, घर घर अमृत फल आप खवांयदा। घर घर कर्म कट्टे नेहकर्मी नेहकेव, घर घर धर्मी धर्म धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर घर विच रूप दरसांयदा। घर घर दीवा घर घर बाती, घर घर जोत जगाईआ। घर घर दिवस घर घर राती, घर घर सूरज चन्न करे रुशनाईआ। घर घर बूंद घर स्वांती, घर घर सांतक सति वरताईआ। घर घर मेला कमलापाती, घर घर कँवल नैण नैण मटकाईआ। घर घर बणे हरि हरि राथी, घर घर रथ रथवाही, आप दया कमाईआ। घर घर जणाए पूजा पाठी, घर घर सोहँ शब्द करे पढ़ाईआ। घर घर लहिणा देणा चुकाए बाकी, घर घर साचा साकी जाम प्याईआ। घर घर मन मनूआ तन रहे ना आकी, घर घर गुरमुख रिहा उठाईआ। घर घर खोल्हे बन्द किवाड़ा ताकी, घर घर दस्म दुआरी डेरा लाईआ। घर घर रक्खे चाल बांकी, घर घर अश्व घोड़ा आप दौड़ाईआ। घर घर बंधाए ऐराप्त हाथी, चौदां रत्नां विरोल वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गृह मन्दिर खोज खुजाईआ। घर मीता घर कँवल नैण, घर नर नरायण सुहांयदा। घर मीता घर सज्जण सैण, घर साक सबंध मिलांयदा। घर नाता वेखे भाई भैण, घर मात पित दरसांयदा। घर नारी कन्त इक्ट्ठे बहण, घर साची सेज सुहांयदा। घर घर चुकाए लहण देण, घर पूर्ब लेखा झोली पांयदा। गुरमुख झूठे वहण कदे ना वहण, साचे बेड़े आप चढ़ांयदा। लाड़ी मौत ना खाए डायण, वेले अन्त आपणी गोद बहांयदा। कलिजुग अन्तिम आया लैण, पिछला पन्ध मुकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं दा एका काहन, एका मंडल रास रचांयदा।
८ जेठ २०१७ बिक्रमी रोलू दे घर पिण्ड बाणीआं ज़िला जम्मू
बिरध अवस्था बणी बिध, बिध बिधना लेख चुकाईआ। हरि करता कारज करे सिद्ध, सिदक सबूरी आप निभाईआ। घर उपजाए नव निध, अठारां सिद्ध फिरे हलकाईआ। आत्म अन्तर देवे विध, सूई सार शब्द हथ्थ फड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन्म अजन्मां वेख वखाईआ। बिरध अवस्था अन्तर गति जाणी, पंज तत्त काया वेख वखाईआ। नाता तुट्टे पंज शैतानी, शाह सुल्तान एका नज़री आईआ। एका बख्शे चरन ध्यानी, ज्ञान ध्यान इक्क दृढ़ाईआ। तीर निराली मारे कानी, आर पार आप कराईआ। घर आया दे के जावे सच निशानी, दर्शन होए रैण सुबाईआ। घर अमृत बख्शे ठंडा पाणी, बाणी आपणी आप पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत बुड़ेपा वेख वखाईआ। जगत बुड़ेपा बुढ्ढा होए नढ्ढा, गुरमुखां घर जन्म दवाईआ। पंज तत्त नाता तोड़ करो अड्डो अड्डा, हड्ड मास
❋
❋
नाड़ी अग्न जलाईआ। दस मास मात गर्भ ना रक्खे डूँग्घी खड्डा, तत्त आपणे नाल मिलाईआ। नौ महीने अठारां दिवस कुंभ अन्धेरे विच्चों कढ्ढा, पंज तत्त आपणी वस्तू दए टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, घर साचा इक्क वखाईआ। जगत बुढेपा देणा कट्ट, कट्टणहारा इक्क अख्वांयदा। आपणी कीमत पाए आपणे हट्ट, करता कीमत आप चुकांयदा। इक्क नुहाए साचे तट्ट, सरोवर तीर्थ इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वसणहारा साचे घर, घर साचे जन्म दवांयदा। होए जन्म घर साचे मीत, गुरमुख मुख वड्याईआ। तेरा बुढेपा छोटे बच्चिआं दस्से रीत, बाली बुध सोहँ ढोला गाईआ। तेरी काया पतित पुनीत, पतित पावण दए कराईआ। माणस जन्म जाए साची जग जीत, जग जीवण दाता जुगती आपणी आप जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पिछला लेखा देवे हर, अग्गे आपणा पन्ध वखाईआ। साचा पन्ध मार्ग हरि, सरन सोभत सोभ सुख पाया। ज्ञान नेत्र खुल्ल्हे हरन फरन, मरन डरन भउ चुकाया। नाता तुट्टा वरन बरन, करनी करन आपणा मेल मिलाया। धन्न सुहञ्जणी सोहे धरती धवल धरन, जिथे हरि हरि दरस दिखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लहिणा लहिणा झोली पाया। लहिणा लहिणा देवणहारा, एका एक अख्वांयदा। जुग जुग देवे भर भण्डारा, वड भण्डारी वेस वटांयदा। आदि जुगादि बणया रहे वरतारा, लोक परलोक वेख वखांयदा। सच सलोक बोले इक्क जैकारा, धुर दरबारा आपे गांयदा। जगत बुड़ेपा होए पार किनारा, आपणी धारा आप बंधांयदा। किरपा करे हरि निरँकारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे लेख मुकांयदा। हरिजन लेखा मुक्कया, मुक्कया पन्ध अख़ीर। काया पिंजर जो बैठा लुकया, चोटी चढ़े अन्त अख़ीर। जन भगतां दरस प्यासा फिरे भुख्या, आपे होया हाल बेहाल फ़कीर। गुरसिख गुरमुख हरिभगत हरिसन्त लोकमात ना रहे रुस्सया, प्रभ मिले हो हो आप हकीर। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बिरध वेखे लेखा बाल, साची गोदी दए बहाल, आपे करे साची रक्खया। रक्खया करनेहारा हरि गोपाल, गोबिन्द आपणा नाउँ धराईआ। फुल फलवाड़ी महिकाए साचे डाल्ह, आप आपणी महिक महिकाईआ। घर सुहाए सुहञ्जणा ताल, तरवर सरवर पंखी पंछी तारीआं लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जन्म कर्म धर्म आपणे हथ्थ रखाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, इक्क रखाए साची सरन, सरनगत इक्क बेपरवाहीआ।
❋
❋