पुस्तकालयभाग ९

८ जेठ २०१७ बिक्रमी लछमण सिँघ दे घर पिण्ड धिंगाली ज़िला जम्मू

इक इकल्ला एकँकारा, अकल कला वरताईआ। दूजा सचखण्ड वसे सच दुआरा, लोआं पुरीआं बणत बणाईआ। तीजे ब्रह्मण्ड खण्ड कर त्यारा, रवि ससि सतारा आप चमकाईआ। चौथे ब्रह्मा विष्न शिव कर उज्यारा, आपणी रत्त तत्त बणाईआ। पंजवें त्रैगुण माया भर भण्डारा, पुरख अबिनाशी आप वरताईआ। छेवें लक्ख चुरासी कर पसारा, खेले खेल बेपरवाहीआ। सत्तवें शब्द अनादी बोल जैकारा, घर घर विच जोत जगाईआ । अठ्ठवें अठ्ठां तत्तां खेल न्यारा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध नाल रलाईआ। नौवें नौ दर खोले विच संसारा, जगत वासना आप भराईआ। दसवें निरगुण जोती कर उज्यारा, घर घर विच करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल बेपरवाहीआ । इक्क इकल्ला अकल कल धार, दूजी कुदरत वेख वखांयदा। तीजे खोल्हे बन्द किवाड़, चौथे पद आसण लांयदा। पंचम बोल नाम जैकार, छेवें छप्पर छन्न सुहांयदा। सत्तवें सति सतिवादी धार, अठवें आपणी गणत गणांयदा। नौवें नौ खण्ड कर त्यार, दसवें आपणा रंग रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, रूप अनूप आप दरसांयदा। इक्क इकल्ला खेल अवल्ला, हरि साचा सच कराईआ। दूजे सचखण्ड वसाए सच महल्ला, उच्चा टिल्ला आसण लाईआ। तीजे जोती नूर आपे बल्ला, आदि निरँजण कर रुशनाईआ। चौथे सच संदेश एका घल्ला, धुर दी बाणी बाण लगाईआ। पंजवें पंजां तत्तां आपे रला,

❋

❋

काया बंक आप सुहाईआ। छेवें करे आपणा हल्ला, पंज तत्त पंज विकार करे कुड़माईआ। सत्तवें सति सतिवादी फल लगाए एका डाला, पत डाल्ही आप महिकाईआ। अठ्ठवें खेले अवल्लड़ी चाला, लोकमात वेख वखाईआ। नौवें नौ दर वेखे जगत जंजाला, जीव जंत बन्धन पाईआ। दसवें खेल पुरख अकाला, निरगुण सरगुण विच कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा जाणे बेपरवाहीआ। इक्क इकल्ला खेल न्यारा, निरगुण आपणा आप करांयदा। दूजा भरे शब्द भण्डारा, सति सतिवादी आप वरतांयदा। तीजा जाणे आर पार किनारा, मँझधारा आपणी खेल खिलांयदा। चौथा लेखा लिखे पुरख नारा, नर नरायण आपणा नाउँ धरांयदा। पंचम एथे ओथे दए सहारा, धुर दा लेखा आपणे हथ्थ रखांयदा। छेवें शास्त्र सिमरत वसे बाहरा, वेद पुराण भेव ना पांयदा। सत्तवें सति सतिवादी ना पुरख ना दिसे नारा, एका जोती जोत डगमगांयदा। अट्ठवें खेले खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर आपणा नाउँ धरांयदा। नावें नाद वजाए ऊँची कूके करे पुकारा, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। दसवें दर मन्दिर सोहे सच्चा घर बारा, दीआ बाती आप टिकांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महिमा गणत बेअन्त आप रखांयदा। इक्क इकल्ला आदि जुगादि, पुरख अबिनाशी आप अख्वाईआ। दूजा वजाए साचा नाद, ब्रह्मण्ड खण्ड आप सुणाईआ। तीजे शब्द चलाए बोध अगाध, लिखण पढ़ण विच ना आईआ। चौथे घर रहे विस्माद, बिस्मिल आपणा रूप वटाईआ। पंचम लेखा जाणे सन्त साध, घर मन्दिर खोज खुजाईआ। छेवें गुरमुख साचे ल्ए लाध, लोकमात वेख वखाईआ। सत्तवें सति पुरख निरँजण मेटे अन्धेरी रात, साचा नूर करे रुशनाईआ। अट्ठवें अठ्ठां तत्तां मिटे जगत विवाद, कूड़ी वख रहिण ना पाईआ। नौवें नौ दर तजे रस स्वाद, फीका रस ना कोए वखाईआ। दसवें घर मेल मिलावा मोहण माधव माध, आप आपणा मेल मिलाईआ। इक्क इकल्ला सूरा सरबंग, सर्बकला भरपूरया। दूजा आसण लाए सच पलँघ, पुरख अबिनाशी हाज़र हज़ूरया। तीजे आपणे अंदर आप लँघ, आपे चाढ़े सति सरूरया। चौथे घर वजाए सति मृदंग, जोत जगाए नूरो नूरया। पंचम पंज तत्त वेखे काया वंग, लेखा चुक्के नेड़ दूरया। छेवें सुणाए सुहागी छन्द, अनहद वज्जे साची तूरया । सत्तवें मेटे अन्धेरी अन्ध, नाता तुट्टे कूड़ो कूड़या। अठवें अठ्ठां तत्तां मुक्के पन्ध, आपे मुकाए शाह ग़फ़ूरया। नौवें नौ चन्दी चाढ़े एका चन्द, एका बख्शे साची धूड़या। दस्म दुआरी वेख वखाए हरि ब्रह्मण्ड, जीउ पिण्ड हाज़र हज़ूरया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आसा मनसा आपे पूरया। इक्क इकल्ला सच सुल्ताना, दर हरि साचे सोभा पांयदा। दूजा तख्त श्री भगवाना, दरगाह साची आप सुहांयदा। तीजे झुलाए सच निशाना, उच्च मकाना आप टिकांयदा। चौथे बन्न्हे सगनी गाना, सचखण्ड दुआरे आपणा सगन मनांयदा।

❋

❋

पंचम ताज इक्क महाना, आप आपणी बणत बणांयदा। छेवें बणे साचा कान्हा, घर साचे सोभा पांयदा। सत्तवें मर्द मर्द मरदाना, आप आपणा नाउँ उपजांयदा। अठ्ठवें उठ उठ वेखे दो जहानां, नेत्र नैणां आप वखांयदा। नौवें नौ दर कर परवाना, पारब्रह्म प्रभ रंग चढ़ांयदा। दसवें छुट्टा पीणा खाणा, आसा तृष्ना ना कोए वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी वण्ड वण्डांयदा। इक्क इकल्ला खेल ब्रह्मण्ड, पारब्रह्म आप कराईआ। दूजी वण्डे साची वण्ड, पुरीआं लोआं वेख वखाईआ। तीजे ढाहे आपणी कंध, आपणा पर्दा दए चुकाईआ। चौथे वखाए परमानंद, परम पुरख बेपरवाहीआ। पंचम मिटाए अन्धेरा अन्ध, निरगुण बाती कमलापाती कर रुशनाईआ। छेवें दरसाए निजानंद, निज घर बैठा ताड़ी लाईआ। सत्तवें जगत जंजाला तोड़े फंद, बन्दी छोड़ आप अख्वाईआ। अठ्ठवें आपे देवे आपणी गंढ्ढ, साची गंढ्ढ नाम पवाईआ। नौवें नौ दर रक्खे ठंड, अग्नी पोह ना सके राईआ। दसवें मेला हरिगोबिन्द, आप वजाए सच वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगत आपणे हथ्थ रखाईआ। इक्क इकल्ला सच सिँघासण, थिर घर साचा आप सुहांयदा। दूजा खेल पुरख अबिनाशण, पारब्रह्म प्रभ आप करांयदा। तीजा वेखे खेल पृथ्मी आकाशण, आकाश आकाशां उप्पर डेरा लांयदा। चौथे घर रक्खे वासण, चौदां लोक इक्क सलोक सुणांयदा। पंचम घर जोत प्रकाशण, ब्रह्मा विष्न शिव दीप टिकांयदा। छेवें पूरी करे आसण, गुर पीर अवतार, साध सन्त रंग रंगांयदा। छेवें वेखे खेल तमाशण, लोकमात वेस वटांयदा। सत्तवें दर घर साचे करे निवासण, निर्धन आपणा रूप वटांयदा। अठ्ठवें वसे आस पासन, स्वास स्वासण आपणा रंग चढ़ांयदा। नौवें नौ दर आपणी भिख्या भासण, साची भिच्छया झोली पांयदा। दसवें घर शाहो शाबासण, साचा शाह आप मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणी कल वरतांयदा। इक्क इकल्ला हरि गोबिन्द, गहर गम्भीर समाया। दूजे मेटे सगली चिन्द, आपणी चिंता ना कोए वखाया। तीजे होए सदा बख्शिंद, बख्शणहार बेपरवाहया। चौथे घर नादी सुत उपजाए आपणी बिन्द, मात पित ना कोए बणाया। पंजवें अमृत धार वहाए सागर सिन्ध, संसा रोग ना कोए जणाया। छेवें लेखा जाणे करोड़ तेतीसा सुरपति राजा इंद, इंद इंदरासण फोल फुलाया। सत्तवें दाता गुणी गहिन्द, आप आपणे विच समाया। अठवें अठ्ठ तत्त ना सके कोई निन्द, निन्दया विच कदे ना आया। नौवें नौ दर जगत वासना भरी टिंड, काम क्रोध लोभ मोह हँकार विच धराया। दसवें घर वसया हरि, लेखा चुक्के पिण्ड इंड, ब्रह्मण्ड आपणी रचन रचाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा दए समझाया। पहले घर हरि निरँकार, निरगुण आपणी जोत जगांयदा। दूजे घर हो त्यार, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। तीजे सच सिँघासण कर त्यार, शाहो भूप आसण

❋

❋

लांयदा। चौथे बणे दर दरबान, दर दरवेशा आपणी सेवा आप कमांयदा। पंचम पंचम ताज इक्क भगवान, आपणे सीस आप टिकांयदा। छेवें होए आप मेहरवान, आपणा हुक्म आप सुणांयदा। सत्तवें सति पुरख निरँजण नौजवान, आपणा जोबन आप हंढांयदा। आपे सुत जणे श्री भगवान, पूत सपूता शब्दी नाउँ धरांयदा। नौवें रंग रंगे दो जहान, अजूनी रहित आपणी कल वरतांयदा। दसवें सोहे राज राजान, राज राजाना आप अख्वांयदा। इक्क दस गुण निधान, आपणी महिमा आप गणांयदा। आपणे दर झुलाए सच निशान, थिर घर साचा आप वड्यांअदा। दो दस हो प्रधान, दूर दुराडा वेख वखांयदा। तिन्न दस पाए आपणी आण, आपणे भाणे सद रहांयदा। चार दस पारब्रह्म ब्रह्म करे पछाण, आपणी वण्डण आप वण्डांयदा। पंज दस ब्रह्मा विष्न शिव आपणी झोली पाए दान, आपे नाभी कँवली फुल्ल खलांयदा। छे दस करे आपणी आप कल्याण, आपे अंदर आपे बाहर आपे गुप्त आपे ज़ाहर, आप आपणा रूप वटांयदा। दस छे हो त्यार, एका नूर करे उज्यार, ब्रह्म आपणा सुत उपजांयदा। दस सत्त चारे मुख कर त्यार, चारे कूटां वेख वखांयदा। अठ्ठ दस भर भण्डार, चारे वेदां आप पढ़ांयदा। नौ दस कर त्यार, त्रैगुण माया झोली पांयदा। दस दस बीस खेल जगदीश, लक्ख चुरासी रचन रचांयदा। इक्क इकीस सुणाए हदीस, साचा शब्द आप अल्हांयदा। दो बीस आपणा पीसण पीस, आपणा हट्ट आप खुल्हांयदा। तिन्न बीस पारब्रह्म तेरी कोई ना करे रीस, आपणे भाण्डे आपे घड़ वखांयदा। चार बीस करे खेल जगदीश, पंज तत्त मेला मेल मिलांयदा। बीस पंज नेत्र वहाए अंझ, जो घड़या सो भन्न वखांयदा। इक्क इकल्ला हरि अवतारा, दूजा सरगुण रूप वटांयदा। तीजे खेल करे विच संसारा, चौथे दीन दुनी वेख वखांयदा। पंचम शस्त्र तेज़ कटारा, छेवें शंकर हथ्थ फड़ांयदा। सत्तवें सति पुरख निरँजण हो उज्यारा, सति सतिवादी धार बंधांयदा। अठ्ठवें खेल अगम्म अपारा, अलक्ख अगोचर आपणा नाउँ धरांयदा। नौवें रंग ना दिसे कोए संसारा, दसवें रूप ना कोए वखांयदा। ग्यारवें मंगे ना कोए सहारा, बार्हवें मेल ना कोए मिलांयदा। तेरवें मंगे ना कोए दुआरा, चौधवां चौदां लोकां आप खलांयदा। पंदरवें पंडत बण ना बणे भिखारा, सोलवें सोलां कल ना कोए उपजांयदा। सतारवें आपे जाणे आपणी धारा, अठारवेंं आपणा पर्दा लांहयदा। इक्क नौ उनीसा खेल न्यारा, जगत जगदीशा आप करांयदा। बीस बीसा होए ख़बरदारा, आलस निन्दरा विच ना आंयदा। इक्क इकीस बोल जैकारा, सच हदीस आप सुणांयदा। दो बीस वेखे सच अखाड़ा, चारों कुंट फेरा पांयदा। तिन्न बीस बुध बबेकी कर उज्यारा, ज्ञान बोध सर्ब दृढ़ांयदा । चार बीस चवीआं निहकलंक नरायण नर अवतारा, जोती जामा भेख वटांयदा। पंजी प्रकृति करे पार किनारा, निरत सुरत वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणे रंग समांयदा। इक्क

❋

❋

इकल्ला रंग अमोला, हरि साचा आप रखाईआ। दूजी कुदरत बणया तोला, तोलणहारा दिस ना आईआ। तीजे बोले साचा ढोला, सच संदेशा दए सुणाईआ। चौथे बदल्लया आपणा चोला, सरगुण निरगुण रूप वटाईआ। पंचम वसे पर्दे ओहला, दिस किसे ना आईआ। छेवें आपे पाए आपणा रौला, आप आपणी धुन उपजाईआ। सत्तवें होए सति पुरख निरँजण मौला, निरगुण नूर कर रुशनाईआ। अठवें लेखा जाणे धरत धौला, धर धरनी वेख वखाईआ। नौवें नौ दर नौ खण्ड दर दरवाज़ा आपे खोल्हा, आपणी हथ्थीं कुंडा लाहीआ। दसवें घर वसे हरि किसे हथ्थ ना आए भाला भोला, भुल्ली सर्ब लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा रिहा लिखाईआ। पहले अंदर एका वड़या, दूजा पर्दा आप चुकाईआ। तीजे पौड़े आपे चढ़या, चौथे घर करे रुशनाईआ। पंचम विद्या एका पढ़या, छेवें करे सर्ब पढ़ाईआ। सत्तवें सति पुरख निरँजण आपणा घाड़ण घड़या, अट्ठवें लक्ख चुरासी जड़त जड़ाईआ। नौवें नौ दर आपणी आसा तृष्ना आपे सड़या, दसवें आपे बैठा जोत जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर सुहाए साचा मन्दिर, हरि मन्दिर इक्क वड्याईआ। इक्क इकल्ला सच महल्ला, हरि सज्जण आप सुहांयदा। दूजा वसे जलां थलां, तीजे जंगल जूह उजाड़ पहाड़ फेरी पांयदा। चौथे करे प्रकाश डूँग्घी डल्ला, पंचम साचा चन्द चढ़ांयदा। छेवें निरगुण सरगुण आपे रला, सत्तवें साचा हुक्म सुणांयदा। अट्ठवें शब्द अगम्मी फड़ाए पल्ला, पल्लू आपणे नाल बंधांयदा। नौवें दर दरवाज़े आपे खला, ख़ालक ख़लक रूप वटांयदा। दसवें दूई द्वैती मेटे सल्ला, सालस सच सालसी आप कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका वसे साचा घर, घर साचा आप सुहांयदा। इक्क इकल्ला अकल कल धार, लेखा लेख ना कोए जणाईआ। दूजी जोत जगे निरँकार, तीजे शब्द वज्जे शनवाईआ। चौथे घर खेल न्यार, पंचम सखीआं मंगल गाईआ। छेवें घर सच्ची सिक्दार, सत्तवें सति सतिवादी आप कमाईआ। अठ्ठवें खेल वड संसार, नव नव वेखे बेपरवाहीआ। दसवें जोत जगे अपार, लाट ललाटी इक्क रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा लेखे विच लगाईआ। इक्क इकल्ला सर्ब गुणतास, कादर करीम आप अख्वांयदा। दूजा घर घर रक्खे वास, तीजा दर दर फेरी पांयदा। चौथे जोत कर प्रकाश, पंचम निरँजण रूप वटांयदा। छेवें देवे पवण स्वास, सत्तवें साची रास रचांयदा। अठ्ठवें वसे विच आकाश, नौंवें पृथ्मी खोज खुजांयदा। दसवें होए दासी दास, दर दरवेशा वेस वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा आप सुहांयदा। इक्क इकल्ला अगम्म अथाह, अलक्ख अगोचर भेव ना राया। दो जहानां बणे मलाह, जुग जुग आपणा फेरा पाया। आप उपाए साचा नाँ, नाउँ निरँकारा आप अख्वाया। साची कुदरत दए वसा, सृष्ट सबाई

❋

❋

लेख लिखाया। आपणी बणत ल्ए बणा, घड़ भाण्डे रूप वटाया। जीव जंत जोत जगा, ब्रह्म तत्त बन्द कराया। हरख़ सोग ना कोए रखा, आपणा गेड़ा रिहा चलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा भेव खुल्हाया। जुग जुग गेड़ा चार, चार वेदां करे पढ़ाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चारे मुख करे सालाहीआ। जुग जुग गेड़ा चार, चारे बाणी करे पढ़ाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चारे खाणी ल्ए उपजाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चारे वरनां रूप वटाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चार जुग चौकड़ी इक्क बणाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चार नौ आप भवाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चार सत्त दए दुहाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चार कुंट वेख वखाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, चार यार रहे कुरलाईआ। जुग जुग गेड़ा चार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी विथया देवे दस्स, चार वेद भेव ना पाईआ। जुग जुग गेड़ा हरि करतार, चारों जुग भवांयदा। सतिजुग त्रेता द्वापर पावे सार, भगत भगवन्त वेख वखांयदा। सन्तां करे सच प्यार, साची सिख्या इक्क सिखांयदा। गुरमुख सज्जण ल्ए उभार, सिर आपणा हथ्थ टिकांयदा। गुरसिख फड़ फड़ लाए पार, जुग जुग बेड़े आप चढ़ांयदा। नित नवित हरि साची कार, वार थित ना कोए रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, आपणी कल वरतांयदा। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, आपणे भगत आप उपाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, आपणे सन्त आप उठाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, आपणे गुरमुख मेल मिलाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, आपणे गुरसिख ल्ए समझाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, आपणा लेखा आपे लिख, आपणे अग्गे ल्ए टिकाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, ब्रह्मा विष्न शिव मंगदे आए भिक्ख, अग्गे आपणी झोली डाहीआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, कोटन कोटि इंदर आपणा तख्त ताज गए तजाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, करोड़ तेतीसा आपणा रूप रहे वटाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, रवि ससि आपणी काया गए पल्टाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, नौ ध्रू आपणा मुख गए छुपाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, कोटन कोटि राम कृष्न बैठे वेस वटाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, पुरख अबिनाशी आपणी खेल आप खिलाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग तेरी औध गई पुग, अग्गे लेखा रहे ना राईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, कोटन कोटि जपी तपी हठी तपीश्र मुनी रिखीशर आपणी चोग गए चुगाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, ब्रह्मा ईश्र गुर गोरख उच्चे टिल्ले फेरीआं गए पाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, दिवस रैण दाई दाया बण बण सेव गए कमाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, एका माई तिन्न चेले आपणे गए बणाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, कोई लेखा ना सकया लिख, बेअन्त बेअन्त बेअन्त सारे

❋

❋

रहे गाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, तेरा हठ तप अभ्यास जोग जगत जुगत गए वखाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, तेरे सन्त भगत भगवन्त गुरमुख गुरसिख आपणे पेटे पाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग तेरा आया अन्त, कलिजुग आपणा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, सन्त सुहेले जो आपणे संग रखाया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, भगत भगवन्त मेल मिलाया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, गुरमुख साचे रिहा तराया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, गुरसिख साचे वेख वखाया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, तेरा लहिणा आपणे हथ्थ रखाया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, पुरख अबिनाशी साचा गहिणा लोकमात आपणा आप ल्ए प्रगटाया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, आपणा कहिणा पूरा दए कराया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, तेरा लेखा आपणयां नैणां वेख वखाया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग, पुरख अबिनाशी साचा साक सज्जण सैण गुरसिख इक्क रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग दे विछड़े मीत, कलिजुग अन्तिम करे पतित पुनीत, लोकमात जन्म दवाया। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग रक्खे आपणी गोद, सचखण्ड आपणा डेरा लाईआ। कलिजुग अन्तिम करया आपणा जोध, जोद्धा सूरबीर आप अख्वाईआ। आपणा साहा आपे सोध, सच तारीख़ इक्क लिखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा लहिणा दए चुकाईआ। सच तारीख़ हरि मेहरवान, लोकमात इक्क जणांयदा। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग करदा आया सदा ध्यान, मेहरवान आपणी सेव कमांयदा। कलिजुग अन्तिम हो प्रधान, निहकलंका जामा पांयदा। गुरमुख साचे कर परवान, हरिसंगत नाउँ धरांयदा। बीज बीजया विच जहान, हाढ़ सतारां रुत्त सुहांयदा। अमृत फल दित्ता पीण खाण, रसन विकार सर्ब मिटांयदा। सन्त भगत गुरमुख गुरसिख जुग जुग दे विछड़े कट्ठे कीते आण, सोए मात आप उठांयदा। आपणयां करे आप पछाण, जगत विचोला ना कोए रखांयदा। साचा धाम करे परवान, सच निशाना आप चढ़ांयदा। गुरमुख गुरसिख हरिसंगत रूप होई भगवान, आपणी जोती विच रखांयदा। देवण आया धुर फ़रमाण, सोहँ सोहला इक्क सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग हरिसंगत तेरी सेवा आप कमांयदा। हरिसंगत हरि सेवा कर, आपणा शुकर मनाईआ। जुग जुग विछड़े बन्न्हे लड़, आपणी हथ्थीं गंढ्ढ दवाईआ। दर्शन करन आया घर घर, दरस प्यासा सच्चा माहीआ। गुरसिखां भार सिर आपणे उत्ते धर, चारों कुंट फिरे चाँईं चाँईंआ। हरिसंगत विकारा तेरा आपणी झोली ल्ए भर, तेरा हौला भार कराईआ। गुरसिख तेरा धर्म राए दा चुक्के डर, सतिगुर पूरा आपणा भय इक्क वखाईआ। पहलों गुरसिखां चरनी जाए पड़, फिर गुरसिख अपणे चरन लगाईआ।

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अचरज आपणी खेल खलाईआ। इक्क इकल्ला दरस प्यासा, दूजा सिखां राह तकांयदा। तीजे संगत अंदर करे वासा, चौथे आपणा मुख वखांयदा। पंचम पावे साची रासा, छेवें छप्पर छन्न छुहांयदा। सत्तवें सति पुरख निरँजण पूरी करे आसा, चरन भरवासा इक्क धरांयदा। अठवें तत्तां करे तेरा ख़लासा, बन्दी तोड़ बन्दीख़ानिउँ आप छुडांयदा। नौवें नौ दर ना झूठा होए वासा, ख़ाली ठूठा आप करांयदा। दसवें घर सर्ब गुणतासा, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा रिहा तज, लोकमात आया भज्ज, हरिसंगत विच रिहा सज, साची सिख्या आप समझांयदा। साची सिख्या सुण जन मीत, अभुल गुर आप समझाईआ। तेरी मेरी इक्क प्रीत, प्रीतीवान आप लगाईआ। अठ्ठे पहर गुरसिखां दे हरि गाए गीत, दूसर होर ना कोए सुणाईआ। गुरसिख तेरी काया तेरा मन्दिर मसीत, अंदर बैठा सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लोकमात फेरा पाईआ। लोकमात हरि फेरा पाया, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। हरिसंगत साची वेखण आया, दूर दुराडा कर के धाईआ। बिरध बाल जवाना एका रंग रंगाया, नारी पुरष ना वण्ड वण्डाईआ। नर नरायण सिर हथ्थ रखाया, लेखा जाणे थाउँ थाँईंआ। दरस प्यासा फिरे तिहाया, बिन गुरसिख तेरे दरस, तृखा ना कोए बुझाईआ। गुरसिखां घर अमृत रिहा बरस, एका मेघ छहबर लाईआ। हरिसंगत सतिगुर पूरे उत्ते करना तरस, तेरा तरस मेरी वडियाईआ । हरिसंगत गुर वसण देणा उत्ते फर्श, बिन संगत गुर उत्ते फर्श रहिण ना पाईआ। हरिसंगत तेरा वसेरा उत्ते अर्श, पुरख अबिनाशी चारों कुंट पहरा आप रखाईआ। कलिजुग अन्तिम आपणी मेटण आया हरस, गुरसिख तेरा दर्शन पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत देवे माण वड्याईआ। हरिसंगत तेरा उच्चा दर, पुरख अबिनाशी मंगण आया। आपणे प्रेम झोली देणी भर, दर आया निरासा मुड़ कदे ना जाया। लोकमात देणा साचा वर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत तेरा फड़े लड़, छुट्ट कदे ना जाया। वाह वा सिख तेरी वडियाई, वड वड्डा आप वड्याआ। वाह वा सिख तेरी वडियाई, तेरी दरगाह धाम सुहांयदा। वाह वा सिख तेरी वडियाई, तेरे घर हरि सतिगुर तेरी पूजा आप करांयदा। वाह वा सिख तेरी वडियाई तेरा भेव खोल्हे गूझा, गोबिन्द आपणा पर्दा लांहयदा। वाह वा सिख तेरी वडियाई तेरा दर एका सूझा, नौ खण्ड पृथ्मी सर्ब तजांयदा। वाह वा सिख तेरी वडियाई तेरे उत्तों तेरा सतिगुर झूजा, आप आपणा भेट चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत वेखे एका घर, साचा घर इक्क उपजांयदा। गुरसिख वड्डा सालाहीए, जिस मिल्या पारब्रह्म गुर करतार। फड़ पल्ला पार लँघ जाईए, बेड़ा डुब्बे ना विच मँझधार। गुरसिख तेरा लक्ख लक्ख

❋

❋

शुकर मनाईए, तेरा सोहया बंक दुआर। गुरसिख तेरे दर निउँ निउँ सीस झुकाईए, तेरा संगत नाल प्यार। साची सिख्या सिख समझाईए, हरिसंगत साचा गुरदुआर। गुरु होर थाँ ना किसे पाईए, कलिजुग आई अन्तिम वार। मन्दिर मस्जिद देण दुहाईए, उच्ची कूकन करन पुकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुरमुख देवे एका वर, तेरा वसदा रहे दुआर। गुरसिख दुआरा वसया, लोकमात होए रुशनाईआ। सतिगुर पूरा आया नस्सया, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। हिरदे अंदर आ के वसया, आपणी करी सच पढ़ाईआ। ऊँची कूक किसे ना दस्सया, करे खेल बेपरवाहीआ। मनमुख किसे ना आए हथ्थया, नेत्र रोवण मारन धाईंआ। अबिनाशी करता पुरख समरथया, हरिजन साचे ल्ए मिलाईआ। लेखा चुकाए सीआं साढे तिन्न तिन्न हथ्थया, लेखा लेखे ल्ए लगाईआ। जिस जन चरन सीस टिकाया आपणा मथ्थया, मस्तक लेखा दए मुकाईआ । गुरमुख विरले लाहा खट्टया, जीव जंत भरम भुलाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस हिरदे अंदर आ के वसया, आप आपणा मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा लिखे आप निरँकार, सेवा करे रविदास चुमार, चिट्टे उप्पर पाए काली छाहीआ।

९ जेठ २०१७ बिक्रमी फरंगी राम दे घर पिण्ड तूतां वाली

बन्धन तोड़ कट्ट जम फास, चम्म माटी लेखे लाईआ। जगत जन्म दी बुझे प्यास, हरि सतिगुर दए बुझाईआ। लेखा लिख्या वेद व्यास, भविख्त पुराण गया जणाईआ। कन्ढ्ढी डेरा शाहो शाबाश, शाला आपणा ल्ए लगाईआ। बेआसा करे पूरी आस, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। साचे मन्दिर कर कर वास, दीवा बाती करे रुशनाईआ। एका रंग रहे दिवस रात, सच प्रभाती आप वखाईआ। जुगा जुगन्तर पुच्छे वात, जो जन बैठे राह तकाईआ। सदा सुहेला वसे साथ, जीव जहानां दिस ना आईआ। लहिणा चुकाए मस्तक माथ, देणा पिछला झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आसा तृष्ना दए मिटाईआ। आसा तृष्ना बुझे अग्ग, अग्नी तत्त ना कोई वखाईआ। साचे मन्दिर धरे पग, पृथ्मी झूम झूम ख़ुशी मनाईआ। हरिजन सरनाई जाए लग्ग, घर साचे मेल मिलाईआ। सति सन्तोखी धीरज बन्न्हे एका तग, एका डोरी पाईआ। दरस दखाए दया कमाए उप्पर शाह रग, शहनशाह आप अख्वाईआ। इंदर लहिणा चुक्के सहँसर भग, हरि साचा दए चुकाईआ। उच्ची कूक सुणाई बांग, आपणा राग आप अल्हाईआ। पुरख अबिनाशी आपणा आप स्वांग, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कालख टिक्का दए मिटाईआ। कालख टिक्का जाए

❋

❋

लथ्थ, गोतम मस्तक लाया। खेले खेल पुरख समरथ, जीव जवानी वेख वखाया। जुग जुग चलाए आपणा रथ, रथवाही सेव कमाया। पिछला जन्म होया भट्ठ, अगला खेड़ा दए वसाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका अक्खर नाम पढ़ाया। एका अक्खर हरि हरि जपणा नाउँ, निथावयां होए सुहाईआ। आप पार उतारे फड़ फड़ बाहों, भस्मड़ आपणा रूप वटाईआ। सतिजुग करे सच न्याउँ, कलिजुग अन्तिम लेखा दए मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सती अहल्या वेख वखाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा करे गुण निधान, गुणवन्त गुण कहिण ना जाईआ।

९ जेठ २०१७ बिक्रमी ज्ञान चन्द दे घर पिण्ड तूतां वाली ज़िला जम्मू

हरि गोबिन्द खेल अपारा, पूर्ब वेख वखाईआ। पंखी उकाब नदी किनारा, बैठा आसण लाईआ। चरन रकाब सतिगुर अस्वारा, दोए नैण वेखे इक्क उठाईआ। मन उपज्या चाउ दरस न्यारा, धन्न माणस जो दर्शन रहे पाईआ। निरगुण प्रगटी अंदर निरगुण धारा, निरगुण बूझ बुझाईआ। सतिगुर साहिब सुल्तान पावे सारा, घट घट अन्तर वेख वखाईआ। देवे हुक्म सच्ची सरकारा, शब्दी शब्द करे जणाईआ। तेरा जन्म होए विच संसारा, माणस साचा रूप वटाईआ। निरगुण आए हो उज्यारा, तेरा लेखा दए मुकाईआ। नाउँ रक्ख निहकलंक नरायण नर अवतारा, सतलुज लेखा दए मुकाईआ। कन्ढ्ढी ढाब दए सहारा, पुरख अबिनाशी बेपरवाहीआ। देवे नाम शब्द आधारा, जीवण जुगत इक्क सिखाईआ। सोहँ शब्द सच प्यारा, गुर सतिगुर विच मिलाईआ। तेरी आसा तृष्ना बणे जगत सहारा, तेरा लेखा वेख वखाईआ। पंखी निउँ निउँ करे निमस्कारा, अंदरे अंदर सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पिछला लहिणा रिहा मुकाईआ।