पुस्तकालयभाग ९

१० जेठ २०१७ बिक्रमी धूंदा राम दे घर दया होई छम्ब ज़िला जम्मू

नेत्र दर्शन हरि हरि पा, हरिजन चिंता सर्ब मिटाईआ। पूर्ब लहिणा वेख वखा, गुर सतिगुर प्यास बुझाईआ। माणस जन्म लेखे ला, अगला लेखा आप चुकाईआ। सतिगुर पूरा सिर हथ्थ टिका, देवे मात जगत वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे थाउँ थाँईंआ। थान थनंतर हरि सुहाया, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। घट घट अंदर वेख वखाया, जिस जन अन्तर हरि लिव लाईआ। रसना जिह्वा जो रहे ध्याया, मेल मिलाए सहिज सुभाईआ। जगत तृष्ना अग्ग बुझाया, अमृत मेघ इक्क बरसाईआ। जगत जलन्दे आण तराया, डुब्बदे पाथर बाहर कढ्ढाईआ। पुरख अबिनाशी होए सहाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन हरि एका बूझ बुझाईआ। मानस जन्म कर्म विचार, नेहकर्मी कर्म कमांयदा। लेखा जाणे धुर दरबार, दरगाह साची वेख वखांयदा। लोकमात हो उज्यार, हरिजन साचे आपे तरांयदा। ग़रीब निमाणयां पावे सार, शाह सुल्तानां दर दुरकांयदा। जिस अंदर आपणा रक्खे सच प्यार, सो मन्दिर आप सुहांयदा। काया बन्द खोल्ह किवाड़, पंचम धाड़ मेट मिटांयदा। अग्ग ना लग्गे तत्ती हाढ़, सीतल सांतक सति आप करांयदा।

❋

❋

होए प्रकाश बहत्तर नाड़, जोत निरँजण इक्क जगांयदा। दरगाह साची देवे वाड़, सचखण्ड दुआरा इक्क वखांयदा। बिरध अवस्था लाए पार, जगत बुड़ेपा आपणे हथ्थ रखांयदा। कर किरपा लेखा लिखे लिखणहार, लिख लिख आपणे लेखे पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आत्म अन्तर देवे एका रस, रस आपणा इक्क वखांयदा। साचा रस मिट्ठा नाउँ, हरि नामे वड वड्याईआ। काया वसाए नगर गराउँ, घर वजदी रहे वधाईआ। हरिजन उठाए फड़ फड़ बाहों, निरगुण सरगुण मेल मिलाईआ। करे कराए सच न्याउँ, जुग जुग वड्डी वड्याईआ। जन भगतां बणे पिता माउँ, आप आपणी गोद बहाईआ। फड़ फड़ हँस बणाए काउँ, कागों हँस आप उडाईआ। भेव अभेदा सिर रक्खे ठंडी छाउँ, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका देवे जीआ दान, जगत जुगत भगत भगवन्त चरन सच्ची सरनाईआ।

१० जेठ २०१७ बिक्रमी बीबी राम कौर दे घर छम्ब ज़िला जम्मू

थिर घर साचा सच दरबारा, सो पुरख निरँजण आप बणांयदा। महल्ल अटल उच्च मुनारा, हरि पुरख निरँजण आप सुहांयदा। ना कोई दीसे चार दीवारा, एकँकारा खेल खिलांयदा। छप्पर छन्न ना कोए सहारा, आदि निरँजण जोत जगांयदा। ना कोई मन्दिर दिसे गुरदुआरा, सचखण्ड साचा आप सुहांयदा। अबिनाशी करता हो उज्यारा, सच सिँघासण आसण लांयदा। श्री भगवान आपे होया ख़बरदारा, आपणा हुक्म आप वरतांयदा। पारब्रह्म प्रभ कर पसारा, आप आपणा वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, थिर घर साचा आप वड्यांअदा । थिर घर साचा सच महल्ला, हरि साचे जोत जगाईआ। एका बैठा इक्क इकल्ला, एकँकारा रूप रेख ना कोए वखाईआ। सच सिँघासण एका मल्ला, दरगाह साची सच वड्याईआ। आपणे दीपक आपे बला, तेल बाती ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचा सच दरवाज़ा, ग़रीब निवाज़ा आप खुल्हाईआ। थिर घर साचा धुर दरबारा, हरि साचा सच वड्यांअदा। तख्त निवासी एकँकारा, शाहो भूप आप अख्वांयदा। हुक्मी हुक्म वरते वरतारा, शब्दी शब्द आप जणांयदा। करे खेल विच संसारा, हरिजन साचे आप उठांयदा। एका देवे नाम आधारा, नाम नामा झोली पांयदा। एका वणज कराए वणजारा, साची वस्त हथ्थ रखांयदा। उच्ची कूक बोले जैकारा, साचा ढोला आपे गांयदा। गुरमुख विरला थिर घर बैठे हो न्यारा, मनमुख जीव सर्ब कुरलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचा साचा खोल्ह, शब्द अगम्मी एका बोल, हरिजन साचे आप जगांयदा। थिर घर बैठण हरिजन सन्त, दूसर हथ्थ किसे ना आया। गुरमुख नारी मेला हरि

❋

❋

हरि कन्त, साची सेज इक्क हंढाया। दरगाह चढ़े रंग बसन्त, पुरख अबिनाशी आप चढ़ाया। रसना जिह्वा हरि हरि मणीआ मंत, मन मणका दए भुआया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचा इक्क वखाया। थिर घर साचा सोभावन्त, पुरख अबिनाशी आप सुहाया। जन भगतां वखाए जुगा जुगन्त, जुग जुग आपणी खेल खलाया। लेखा जाणे आदि अन्त, ना मरे ना कदे जाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर निवासी पुरख अबिनाशी, मंडल रास आप रचाया। थिर घर साचे खेल अपार, निरगुण जोत करे रुशनाईआ । लोकमात गुर लै अवतार, निरगुण सरगुण खेल खलाईआ। सतिगुर पूरा जन भगतां काज आप संवार, दिवस रैण सेव कमाईआ। घर घर वरते नाम भण्डार, ख़ाली भाण्डे आप भराईआ। मनमुख सुत्ते रहिण पैर पसार, माया पर्दा उप्पर पाईआ। हउमे गढ़्ह बणे हँकार, हरि का रूप दिस ना आईआ। धन्न सुलक्खणी सोभावन्ती नार, जो एका पुरख रही मनाईआ। असथल सोहण सच सच चुबार, थिर घर साचे मात वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर घर साचा इक्क समझाईआ। दर घर साचा हरि समझावणा, हरि हरि साची सेव कमांयदा। दूती दुष्ट आप मुकावणा, नाम खण्डा इक्क चमकांयदा। साचा इष्ट इक्क जणावणा, गुर गोबिन्द रूप दरसांयदा। फड़ बाहों मार्ग पावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचा इक्क वड्यांअदा। थिर घर साचा डूँग्घा सागर, मछली नीर विछुनी रही बिल्लाईआ। गुरमुखां वखाए काया गागर, अमृत जल भरया सच सुराहीआ। देवे नाम रत्ती रत्नागर, साचा वणज इक्क कराईआ। पीआ प्रीतम बणे जगत सौदागर, सो पुरख निरँजण वड वड्याईआ। गुरसिखां करे निर्मल कर्म उजागर, जागरत जोत कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर साचा इक्क सुहाईआ। थिर घर साचा हरि सुहञ्जणा, लेखा जाणे इक्क इकांत। जगे जोत आदि निरँजणा, एका रंग रैण दिवस प्रभात। गुरमुख मेला साचे सज्जणा, लेखा चुक्के ज़ात पात। काया भाण्डा सभ दा भज्जणा, साची वस्त ना किसे कोल रक्खी दात। गुरमुख विरले अमृत पी पी रज्जणा, बन्द कवाड़ा खोल्ह ताक। थिर घर साचे बह बह सजणा, नाता तुट्टे सज्जण साक। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, थिर घर वेखे साचा घर, घर साचा पाकी पाक।

१० जेठ २०१७ बिक्रमी ईश्र सिँघ ध्यान सिँघ दे घर पिण्ड दड़ ज़िला जम्मू

हरि सतिगुर सच्चा पातशाह, पुरख अबिनाशी एकओंकार। आदि जुगादी सिफ्ती सिफ्त सालाह, निरगुण नूर अगम्म

❋

❋

अपार। जुगा जुगन्तर बणे जगत मलाह, लोकमात लै अवतार। लक्ख चुरासी दस्से साचा राह, शब्द अगम्मी बोल जैकार। एका अक्खर जपाए आपणा नाँ, आप आपणी किरपा धार। निथावयां देवे साचा थाँ, निरगुण सरगुण कर प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणी कार। कार करंदड़ा हरि करतार, करता पुरख आप अख्वांयदा। जूनी रहित भेव न्यार, अजून अजूनी वेस वटांयदा। मूर्त अकाल हो उज्यार, दीन दयाल डगमगांयदा। सचखण्ड वसे सच्ची धर्मसाल, सच सिँघासण आसण लांयदा। दीपक जोती आपणा बाल, सच प्रकाश करांयदा। आपणी मुशक्कत आपे घाल, आपणी प्रीती आप बन्हांयदा। आपणे मन्दिर वजाए आपणा ताल, शब्द अनादी आपे गांयदा। आपे चले अवल्लड़ी चाल, निरगुण सरगुण वेस वटांयदा। आपे पारब्रह्म ब्रह्म सुरत ल्ए संभाल, आप आपणा वेख वखांयदा। आपे त्रैगुण माया पा जंजाल, लक्ख चुरासी बन्धन पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी खेल खिलांयदा। आपे पातशाह सुल्तान, सति पुरख निरँजण आप अख्वांयदा। आपे पुरख अबिनाशी वड मेहरवान, एकँकारा आपणी दया आप कमांयदा। आपे सो पुरख निरँजण झुलाए सच निशान, आपे हरि पुरख निरँजण सेव कमांयदा। आपे अबिनाशी करता होए नौजवान, आपे श्री भगवान संग निभांयदा। आपे पारब्रह्म प्रभ हो प्रधान, ब्रह्म आपणा हुक्म सुणांयदा। आप उठाए सच निशान, दरगाह साची आप झुलांयदा। आपे वसे सच मकान, थिर घर साचा आप बणांयदा। आपे होए निगहबान, निरवैर आपणा नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा रूप वटांयदा। शाह पातशाह एकँकारा, अकल कला अख्वाईआ। आदि जुगादी खेल अपारा, निरगुण दाता आप कराईआ। आप आपणा कर पसारा, आपे वेख वखाईआ। आपे निरगुण लै अवतारा, सरगुण साची जोत जगाईआ। आपे पंचम शब्द बोल जैकारा, तन मन्दिर आप सुहाईआ। आपे वसे अंदर बाहरा, गुप्त ज़ाहर आप हो जाईआ। आपे शाहो भूप सिक्दारा, आपे धुर फ़रमाणा हुक्म जणाईआ। आपे तख्त ताज रक्खे सीस दस्तारा, आपे वण्डण वण्ड तुड़ाईआ। आपे अश्व होए शाह अस्वारा, साचा घोड़ा आप दौड़ाईआ। आपे पवण दए हुलारा, लोआं पुरीआं फेरा पाईआ। आपे लेखा जाणे सूरज चन्न सतारा, मंडल मंडप खोज खुजाईआ। आपे पावे सार ज़िमी अस्मान गगन मंडल वेखे आर पारा, धवल सागर डेरा लाईआ। आपे नौ खण्ड पृथ्मी वेखे खाड़ा, सत्तां दीपां जोत करे रुशनाईआ। आपे होए धुरदरगाही सच्चा लाड़ा, सतिगुर साचा नाउँ धराईआ। आपे लेखा जाणे जंगल जूह उजाड़ पहाड़ा, डूँग्घी कंदर आपे फोल फुलाईआ। आपे भगतां करे सच प्यारा, मनमुखां दए सज़ाईआ। आपे शब्द नाद धुन जैकारा, आपे पंच विकार करे हलकाईआ। आपे अमृत ताल सुहाए ठंडी ठारा, आपे अग्नी तत्त जलाईआ। आपे वसे

❋

❋

अन्ध अँध्यारा, आपे निरगुण जोत आदि निरँजण करे रुशनाईआ। आपे वेखे काया मन्दिर सच दुआरा, आपे बैठा मुख छुपाईआ। आपे खण्डा शब्द तेज़ कटारा, शस्त्र बस्त्र आप सजाईआ। आपे पुरख आपे नारा, नर नरायण आप हो जाईआ। आपे गोबिन्द जाणे धारा, धरनी धरत धवल दए वड्याईआ। आपे गुरमुखां बणे मात सहारा, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। आपे ख़लक ख़ालक वेखे परवरदिगारा, आपे मख़लूक दए सालाहीआ। आपे पंडत पांधा लेखा जाणे आर पारा, ज्ञान ध्यान आप दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर सच्चा पातशाह, पारब्रह्म इक्क अख्वाईआ। सच्चा पातशाह हरि नरायण, निरगुण आपणा नाउँ धरांयदा। लक्ख चुरासी वेखे एका नैण, दूजी अक्ख ना कोए खुल्हांयदा। जुग जुग चुकाए लहिणा देण, जन्म कर्म प्रभ आपणे हथ्थ रखांयदा। जन भगतां पाए बस्त्र नाम गहिण, तन सच शंगार करांयदा। मनमुख झूठे वहण वहण, साचा राह ना कोए चलांयदा। उच्ची कूक सारे कहिण, हरि का दरस ना कोए पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर साचा बण मलाह, गुरमुख साचे आप तरांयदा। सतिगुर सिफ्त सलाहणा, सर्ब गुणां गुणवन्त। आप चुकाए लहिणा देणा, आदि जुगादि श्री भगवन्त। कलिजुग अन्तिम वेखे आपणे नैणां, पुरख अबिनाशी महिमा अगणत। जूठा झूठा दिसे साक सज्जण सैणा, बिन हरि नाम ना बणाए साची बणत। थिर दरबार किसे ना बहणा, भरमे भुल्ले जीव जंत। गुरमुख विरला दर्शन करे नैणां, धन्न वडियाई साचे सन्त। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल जुगा जुगन्त। जुगा जुगन्तर खेल अपारा, सति पुरख निरँजण आप कराईआ। एका गुर इक्क अवतारा, एका नाम करे पढ़ाईआ। एका शब्द इक्क जैकारा, नाम सति इक्क वखाईआ। एका राम कृष्न मुरारा, एका अल्ला नूर दरसाईआ। एका फ़तेह बोल जैकारा, वाह वा गुरू इक्क समझाईआ। एक वसे धाम न्यारा, सचखण्ड बैठा आसण लाईआ। खाणी बाणी पावे सारा, नाद धुनी आप वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग खेले खेल बेपरवाहीआ। जुग जुग खेल श्री भगवान, आपणा आप करांयदा। प्रगट होवे वाली दो जहान, गुर गुर आपणा नाउँ धरांयदा। सतिगुर साचा बण मेहरवान, हरिसंगत मेल मिलांयदा। शब्द जणाई ब्रह्म ज्ञान, साचे सन्तन आप उठांयदा। गुरमुखां बख्शे इक्क ध्यान, इष्ट देव इक्क उपांयदा। गुरसिख बणाए चतुर सुजान, मूर्ख मूढ़े आपणे धन्दे लांयदा। एका देवे नाम निधान, दाता दानी आप वरतांयदा। आत्म अन्तर दीप जगाए महान, अन्ध अन्धेर मिटांयदा। साचा शब्द सुणाए कान, अक्खर वक्खर आप पढ़ांयदा। चौदां विद्या होई हैरान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी चाल चलांयदा। जुग जुग खेल जगत पसारा, पुरख निरँजण वेख वखांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव पावे सारा,

❋

❋

करोड़ तेतीसा फोल फुलांयदा। सुरपति इंद दए हुलारा, ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखांयदा। लक्ख चुरासी गतमित जाणे अंदर बाहरा, भेव अभेदा भेव खुल्हांयदा। गुरमुख जगाए दया कमाए विच संसारा, आप आपणी बूझ बुझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा बन्धन पांयदा। जुग जुग बन्धन हरि मेहरवान, आपणा आपे पाईआ। सतिजुग साचे सच निशान, एका एक वण्ड वण्डाईआ। त्रेता राम नाम कर प्रधान, त्रैगुण लेखा दए चुकाईआ। द्वापर वेखे कृष्ना काहन, रथ रथवाही बेपरवाहीआ। कलिजुग ईसा मूसा कर प्रधान, संग मुहम्मद चार यार करे कुड़माईआ। अञ्जील कुरान खोल्ह दुकाना, चौदां तबक करे रुशनाईआ। पुरख अबिनाशी खेल महान, नानक निरगुण जोत करे रुशनाईआ। दरगाह साची कर परवान, सचखण्ड दुआरे मेल मिलाईआ। नाम सति देवे दान, लोकमात मात वड्याईआ। चार वरनां इक्क ज्ञान, एका अक्खर रिहा पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा हुक्म आप सुणाईआ। साचा हुक्म धुर फ़रमाणा, नानक निरगुण गांयदा। सतिनाम कर प्रधाना, चार कुंट डंक वजांयदा। एका राग सुणाए गाणा, तार सितार आप हिलांयदा। इक्क वखाए सच बबाणा, लोआं पुरीआं आप उडांयदा। एका होया जाणी जाणा, बोध अगाध शब्द चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग करे साची कार, करनी करता आप अख्वांयदा। करनी करता मार्ग चलाए पन्थ, वड दाता बेपरवाहीआ। गुर अर्जन मेला एका हरि लेखा जाणे गुरू ग्रन्थ, इकवंजा बवन्जा धार चलाईआ। शब्द अनादी वज्जे संख, सन्त भगत ल्ए जगाईआ। नारी मिल्या साचा कन्त, घर साची ख़ुशी मनाईआ। पारब्रह्म महिमा अगणत, बेअन्त कहे लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी रचन रचाईआ। एका जोती खेल अपारा, घर दसवें आप जगांयदा। आप उपाए सुत दुलारा, गोबिन्द नाउँ धरांयदा। सिँघ रूप कर विच संसारा, खड़ग खण्डा हथ्थ फड़ांयदा। तेज प्रचण्डा कर त्यारा, ब्रह्मण्डां खोज खुजांयदा। पावे वण्डां पावणहारा, आपणी वण्ड वण्डांयदा। एका अमृत भर भण्डारा, पंचम मीता पंच पिलांयदा। आप बण सच्चा सिक्दारा, साची सिख्या सिख समझांयदा। गुर चेला सोहे इक्क दुआरा, एका घर बहांयदा। आप आपणा आपे वारा, आपणा लेखा आप मुकांयदा। आपे मिल्या साचे यारा, ढोला माही एका गांयदा। पुरख अबिनाशी करे प्यारा, दरगाह साची धाम सुहांयदा। शब्द अगम्मी बोल जैकारा, आप आपणी बूझ बुझांयदा। कलिजुग कूके चारों कुंट करे पुकारा, दहि दिशा अन्धेरा छांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर खेल अवल्ला, आपे वेखे सच महल्ला, जलां थलां फेरा पांयदा। जल थल महीअल आप समाया, त्रैगुण अतीता वड वड्याईआ। लक्ख चुरासी डेरा लाया, पतित पुनीता दिस ना आईआ। गुरमुख

❋

❋

साचे ल्ए जगाया। जागरत जोत कर रुशनाईआ। सच संदेश इक्क सुणाया, वाहिगुरू फ़तेह आप गजाईआ। एका ओट हरि रखाया, पारब्रह्म तेरी सच्ची सरनाईआ। पुरख अकाल इक्क मनाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल कराईआ। खेल कराए करनेहारा, कादर करता करीम आप अख्वांयदा। आपे प्रगट होवे विच संसारा, रूप अनूप आप वटांयदा। आपे वसे डूँग्घी गारा, उज्जल मुख आप वखांयदा। कागद कलम ना लिखणहारा, हरि का भेव कोए ना पांयदा। अलक्ख अगोचर अगम्म अपारा, अलक्ख अलक्खणा आपणा नाउँ धरांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणी बणत बणांयदा। बणत बणाए हरि मेहरवाना, कलिजुग वेख वखांयदा। करे खेल हरि वाली दो जहानां, लोकमात वेख वखांयदा। चारों कुंट जीव शैताना, पंज तत्त सर्ब रखांयदा। काम क्रोध लोभ मोह हँकार होया बलवाना, ज़ोर आपणा आप धरांयदा। मनूआ मन होए प्रधाना, साचा हुक्म चलांयदा। पंज शब्द होए निधाना, घर सन्तन कोए ना पांयदा। माया राणी नार राकाना, जीव जंत सर्ब प्रनांयदा। मदिरा मास पीणा खाणा, आत्म रस ना कोए वखांयदा। रसना जपे जगत गाणा, अनहद ताल ना कोए वजांयदा। हरि का रूप ना किसे पछाणा, गुर गोबिन्द एह समझांयदा। कलिजुग अन्तिम वरते भाणा, ना कोई मेटे मेट मिटांयदा। प्रगट होवे निहकलंक बली बलवाना, कल कल्की अवतार आप अख्वांयदा। शब्द डंका वजाए दो जहानां, सोया कोए रहिण ना पांयदा। पकड़ उठाए राज राजानां, कलिजुग तेरी रईयत वेख वखांयदा। राए धर्म सुणाए धुर फ़रमाणा, आप आपणा हुक्म चलांयदा। धर्म राए उठया नौजवाना, चित्रगुप्त नाल रलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल खिलांयदा। कलिजुग अन्तिम खेल अवल्ला, पुरख अबिनाशी आप कराईआ। लेखा चुक्के राणी अल्ला, बिस्मिल रूप आप कराईआ। चौदां तबकां मारे एका हल्ला, शब्द अगम्मी फौज चढ़ाईआ। करे खेल अछल अछला, वल छल धारी आपणा नाउँ धराईआ। आपे वसे नेहचल धाम अटला, सचखण्ड बैठा आसण लाईआ। आदि जुगादी इक्क इकल्ला, ना मरे ना जाईआ। आपे वसे जलां थलां, जल डूँग्घर आप समाईआ। आपणी जोती आपे रला, आपणा शब्द आपे गाईआ। सच संदेश एका घल्ला, लोकमात करे जणाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी डूंग्घा डल्ला, ना किसे कोए बचाईआ। सत्तां दीपां फड़ाए ना कोए पल्ला, सगला संग ना कोए रखाईआ। जूठा झूठा कलिजुग होया झल्ला, चारों कुंट फिरे वाहो दाहीआ। मनमुखां दे अंदर रला, मनमति नाल रलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग जोत करे रुशनाईआ। कलिजुग अन्तिम जोत उजाला हरि गोपाला, पुरख अबिनाशी आप करांयदा। खेले खेल दीन दयाला अवल्लड़ी चाला, लोकमात वेस वटांयदा। गुरमुखां दस्से राह सुखाला तोड़े जगत

❋

❋

जंजाला, लक्ख चुरासी फंद कटांयदा। चरन रखाए काल महांकाला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग अन्तिम वेख वखांयदा। कलिजुग अन्तिम वेखण आया, पारब्रह्म करतार। निहकलंकी जामा पाया, निरगुण जोत उज्यार। साचा डंका रिहा वजाया, दो जहानां पावे सार। कलिजुग हँकारे रिहा ढाया, ना कोई दीसे चार दीवार। गुरमुख सन्तां रिहा उठाया, देवे शब्द हुलार। साचा कन्ता मेल मिलाया, होई सुभागण नार। पुरख अबिनाशी दर्शन पाया, विसरया संसार। जम की फाँसी दए कटाया, राए धर्म ना करे ख्वार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, करे अगम्मड़ी कार। कार अगम्मड़ी पुरख अगम्मा, आपे आप करांयदा। ना मरे ना कदे जम्मा, मात गर्भ ना फेरा पांयदा। पवण स्वासी ल्ए ना दमां, नेत्र नीर ना कोए वहांयदा। हड्ड मास ना नाड़ी चम्मा, पंज तत्त ना कोए रखांयदा। हरख़ सोग ना कोए ग़मा, आलस निन्दरा विच ना आंयदा। जुग जुग जन भगतां संवारे कम्मा, आपणी सेवा आप करांयदा। सतिजुग बेड़ा सतिगुर बन्न्हा, सच मलाह आप अख्वांयदा। आप उठाए आपणे कंधा, खेवट खेटा नाउँ धरांयदा। माणस मानुख रहिण ना देवे कोई पापी गंदा, कौड़ा रीठा भन्न वखांयदा। घट घट अंदर सुणाए एका छन्दा, एका नाम जणांयदा। मनमुख जीव ना दीसे कलिजुग अन्धा, अन्ध अन्धेर सर्ब गवांयदा। गुरमुखां उपजाए परमानंदा, निज आत्म रस चुआंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, जोती जामा भेख वटांयदा। जोती जामा मात धर, धरती धवल दए वड्याईआ। सन्त सुहेले साचे फड़, आप आपणा मेल मिलाईआ। हरिजन साचा घाड़ण घड़, काचे भाण्डे बणत बणाईआ। निरगुण अंदर बैठा वड़, साचे आसण डेरा लाईआ। अगम्मी पौड़े बैठा चढ़, मार्ग आपणा आपे पाईआ। जगत जीव ना सके कोई फड़, कोटन कोटि फांदी बैठे आपणीआं फाहियां लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे आप जगाईआ। गुरमुखां अंदर जोत धर, आपणी दया कमांयदा। सतिगुर पूरा किरपा कर, हरिजन साचे आप उठांयदा। शब्द जणाई आत्म दर, परम आत्म मेल मिलांयदा। झूठा तोड़ हँकारी गढ़्ह, माया ममता मोह चुकांयदा। पंच विकारा पुट्टे जड़्ह, सच सुच्च मार्ग एका लांयदा। घर विच वखाए आपणा घर, घर मन्दिर बंक सुहांयदा। अमृत प्याला जाम भर, गुरमुखां आप प्यांअदा। कलिजुग अन्तिम देवे साचा वर, सतिगुर पूरा दया कमांयदा। हरिजन सरनाई गया पढ़, जम का भउ चुकांयदा । आप बन्न्हाए आपणे लड़, अद्धविचकार ना कोए छुडांयदा। दरगाह साची लाए जड़्ह, गुरमुख बूटा आप लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे मेल मिलांयदा। हरिजन साचा सच घर, सतिगुर साचा आप बहाईआ। आपणी किरपा आपे कर, आप आपणी गोद उठाईआ। आवण जावण

❋

❋

चुक्के डर, लक्ख चुरासी फंद कटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, हरिजन साचे आप तराईआ। हरिजन साचा तारया, कर किरपा आप भगवान। एका देवे नाम अधारया, सति सरूपी ब्रह्म ज्ञान। इक्क वखाए सच दवारया, चरन कँवल हरि ध्यान। एका वणज कराए जगत वणजारया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, गुरमुख बणाए चतर सजाण। चतर सुजान मूर्ख मूढ़, हरि सतिगुर आप बणाईआ। जिस जन बख्शे चरन धूढ़, दुरमति मैल दए गंवाईआ। काया चोली रंग चाढ़े गूढ़, उतर कदे ना जाईआ। कलिजुग नाता तोड़े कूड़ो कूड़, सतिजुग सच करे कुड़माईआ। मनमुखता रक्खे दूरो दूर, गुरमुख नेड़े नेड़ वसाईआ। जगत विकारा करे चूर, नाम खण्डा इक्क चमकाईआ। सतिगुर दाता जोद्धा सूर, बली बलवान आप अख्वाईआ। गुरमुखां आशा मनसा पूर, जगत तृष्ना दए मिटाईआ। जुगा जुगन्तर हाज़र हज़ूर, पर्दा ओहला ना कोई रखाईआ। कलिजुग अन्तिम निरगुण करया प्रगट आपणा नूर, जोती जोत डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, हरिजन साचे वेख वखाईआ। वेखणहारा हरि गोपाल, गोबिन्द महिमा कही ना जाईआ। गुरमुख वेखे साचे लाल, लोकमात फेरा पाईआ। शब्द गुर बण दलाल, घर घर वेखे चाँईं चाँईंआ। जन्म जन्म दा तोड़ जंजाल, कर्म कर्म दा फंद कटाईआ। गुरमुख शाह बणाए जगत कंगाल, नाम धन एका झोली पाईआ। फल लगाए काया डाल्ह, अमृत जिह्वा आप खवाईआ। लक्ख चुरासी विच्चों भाल, आप आपणे लड़ लगाईआ। दिवस रैण करे प्रितपाल, प्रितपालक सेव कमाईआ। गुरमुख नेत्र नैण दरस कर होण निहाल, मनमुख रोवण मारन धाही उच्ची कूकण देण दुहाईआ। गुरमुख तेरी सच्ची वेखे धर्मसाल, काया बंक खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे ल्ए वर, पुरख अबिनाशी किरपा कर, लेखा जाणे हरी हरि, हरि नरायण आप अख्वाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां देवे इक्क ज्ञान, वरन बरन ना कोई जणाईआ।

११ जेठ २०१७ बिक्रमी बाजा सिँघ दे घर पिण्ड मट्टू

हरि हरि शब्द अपार, हरिजन रसना गांयदा। राम नाम उरधार, हरि हिरदे अंदर आप टिकांयदा। आपे करे बन्द किवाड़, बन्द ताकी आप रखांयदा। आपे लेखा जाणे अगम्म अपार, भेव अभेद आप जणांयदा। आपे काया मन्दिर वेखे सच दुआर, दर दरवेशा आसण लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे वेखे एका घर,

❋

❋

जुगा जुगन्तर वेख वखांयदा। काया मन्दिर सच महल्ला, हरि शब्दी नाम टिकाया। आपे वेखे इक्क इकल्ला, निरगुण आपणा रूप जणाया। जिस जन फड़ाए आपणा पल्ला, आप आपणी बूझ बुझाया। पंच विकार ना मारे हल्ला, काम क्रोध दए गंवाया। आप फड़ाए दया कमाए शब्द सरूपी एका पल्ला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरि नाम भण्डारा आप वरताया। नाम भण्डारा आपणी वरताए दात, हरि सतिगुर आप वरताईआ। ना कोई पुच्छे ज़ात पात, वरन बरन ना कोई जणाईआ। हरिभगतां मेटे अन्धेरी रात, अज्ञान अन्धेर मिटाईआ। शब्दी शब्द सुणाए साची गाथ, एका राम नाम वड्याईआ। साचा हवण पूजा पाठ, गायत्री मन्त्र आप पढ़ाईआ। एका अखशर बुज्झे आपणा आप, बारां रासी फोल फुलाईआ। लेखा जाणे पवण स्वास, गुरमुखां बेपरवाहीआ । हरिजन मेला शाहो शाबाश, श्री भगवान आप कराईआ। आदि जुगादी खेल तमाश, जुग जुग लोकमात वेख वखाईआ। घर मन्दिर पावे साची रास, गोपी काहन आप नचाईआ। भगतन करे पूरी आस, ब्रह्म ब्रह्माद खोज खुजाईआ। निज घर आत्म रक्खे वास, निजानंद आप दरसाईआ। महिमा जाणे पृथ्मी आकाश, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साची वस्त नाम अतोल आपणे कंडे देवे तोल, तोलणहारा आप अख्वाईआ। तोलणहारा तोले तोल, नाम कंडा हथ्थ उठाईआ। आपणी धारा आपे बोल, पारब्रह्म ब्रह्म करे पढ़ाईआ। निरगुण वसे सरगुण काया चोल, साची वस्त इक्क टिकाईआ। आपणी इच्छया जाए मौल, रूप रंग ना कोई वखाईआ। अमृत भरे साचे कौल, कँवल नाभी आप भवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, साची वस्त सच वरता, हरि हरि साचा आप वरताईआ। नाम वस्त हरि वरतंत, अनक कला कलधारीआ। जन भगत वेखे साचे सन्त, जुग जुग खेल अपारीआ। नाम जपाए मणीआं मंत, एका राम नाम सहिज सुख धारीआ। काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, आपे रंगे आपणी वारीआ। मेल मिलाए हरि हरि कन्त, हरिजन सोभावन्ती नारीआ। खेले खेल आदि अन्त, पुरख अबिनाशी जगत जुआरीआ। जीवां जंतां माया पाए बेअन्त, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन उठाए देवे दरस अपारीआ । दरस अमोला हरि नरायण, रसना जिह्वा कथ ना सके राईआ। जन भगतां खोल्हे आपणा नैण, दिब दृष्टी आप खुल्हाईआ। जन भगतां मुकाए आपणा देण, शब्द ढोला एका गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे साची सिख इक्क समझाईआ। साची सिख्या मंतम नाम गुरदेव, इष्ट दृष्ट आप खुल्हांयदा। अबिनाशी करता पारब्रह्म अलक्ख अभेव, सृष्ट सबाई रिज़क पुचांयदा। अजूनी रहित वड देवी देव, एकँकारा निराकारा निराधार आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेला एका घर, घर मन्दिर

❋

❋

आप वखांयदा। घर मन्दिर हरि सच मुनारा, काया गढ़्ह सुहाईआ। निरगुण दीपक कर उज्यारा, जोत निरँजण रिहा डगमगाईआ। शब्द अनाद धुन गाए वारो वारा, अनहद साचा राग अल्हाईआ। अमृत भर हरि भण्डारा, नाम वरतारा इक्क वखाईआ। सरगुण अंदर निरगुण धारा, निरगुण सरगुण खेल खलाईआ। खोल्हे बोले बन्द किवाड़ा, साचा ढोला आपे गाईआ। आत्म सेजा हो त्यारा, रूप अनूप आप दरसाईआ। भगतन मीता एकँकारा, सुरती शब्दी जोड़ जुड़ाईआ। इक्क वखाए ठांडा दरबारा, तत्ती वाओ ना लागे राईआ। जिस जन बख्शे चरन प्यारा, जुग जुग आपणा मेल मिलाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर करया पार किनारा, कलिजुग अन्तिम वेस वटाईआ। निहकलंक नरायण नर लै अवतारा, निरगुण आपणी खेल खलाईआ। हरिजन साचे करे प्यारा, शब्द आवाज़न इक्क लगाईआ। सोहँ शब्द बोल जैकारा, ब्रह्म पारब्रह्म मिलाईआ। आदि जुगादी इक्क अवतारा, गुर सतिगुर नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन चाढ़े एका भगती रंग, दाता दानी सूरा सरबंग, सेज वखाए आत्म पलँघ, झूठा दर ना कोए जणाईआ। झूठा दर जगत नाता देवे तोड़, माया बन्धन रहिण ना पाईआ। एका राम नाम चढ़ाए साचे घोड़, सोलां कलीआं आसण पाईआ। सुरती शब्द देवे जोड़, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। आप बुझाए बिरहों लग्गी औड़, अमृत मेघ इक्क बरसाईआ। मिट्ठा करे रीठा कौड़, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वसाए आपणे घर, घर मेला सहिज सुभाईआ। घर मिल्या हरि गोपाल, रघनाथ रघपत बेपरवाहीआ। बंस बंसा करे सुरत संभाल, अंसा बंसा वेख वखाईआ। कोटन कोटि जन्म सहँस सहँसा करे रखवाल, आप आपणी सेव कमाईआ। कलिजुग अन्तिम अवल्लड़ी चाल, पुरख अबिनाशी आप रखाईआ। हरिजन साचे ल्ए भाल, लक्ख चुरासी फोल फुलाईआ। अंदर वड़ वड़ बणे आप दलाल, रसना जिह्वा ना कोए हलाईआ। जो जन पूर्ब जन्म जन्म घालण आए घाल, घाल आपणे लेखे लाईआ। नाता तोड़े जगत जम काल, तत्त काल रूप वटाईआ। प्रगट हो दीन दयाल, अनाथ अनाथां होए सहाईआ। काया मन्दिर वखाए सच्ची धर्मसाल, सतिगुर बैठा तख्त सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे आपणे घर, घर ठांडा रूप दरसाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चरन दुआरे बख्शे माण, माण निमाणयां आप रखाईआ।

११ जेठ २०१७ बिक्रमी भोला राम दे घर पिण्ड जौड़ीआं

आदि शक्ति रूप वटाया, कमलापाती हो उज्यार। साची हवनी हवन कराया, निरगुण जोत घिृत डार। पवण पवणी

❋

❋

आप समाया, अलक्ख अगोचर अगम्म अपार। लाट ललाट आप वखाया, मेट मिटाए धूंआँधार। साचे घाट डेरा लाया, लेखा जाणे आर पार। तीर्थ ताट इक्क खुल्हाया, कर किरपा एकँकार। सच हाट इक्क विकाया, कीमत करता आपे डार। नाम वस्त इक्क समझाया, शब्द अनाद सच्ची धुन्कार। बोध अगाधी खेल खुल्हाया, लेखा लिखे ना कोए विच संसार। निरगुण सरगुण रूप धराया, लोकमात लै अवतार। भगतां भगती वेखण आया, पूर्ब कर्मां कर विचार। साची शक्ती नाल ल्याया, आप आपणी किरपा धार। बूंद रक्ती वेख वखाया, लेखा जाणे पंज तत्त आकार। इक्क व्यक्ती आप अख्वाया, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेले खेल खेलणहार। आदि शक्ति आदि भवानी, निरगुण जोत जोत जगाईआ। पुरख अबिनाशी शाह सुल्तानी, दरगाह साची धाम सुहाईआ। गाए जस वेद पुराणी, आपणी महिमा आप सुणाईआ। आपे दस्से अकथ कहाणी, रसना कथ ना सके राईआ। आपे जाणे धुर दी बाणी, आपणा भेव आप खुल्हाईआ। आपे वेखे साची राणी, साचे तख्त बैठा सच्चा शहनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप अपणी खेल वखाईआ। आदि शक्ति अनडिठ रूप, आदि पुरख निरँजण आप उपाया। लेखा जाणे साचा भूप, सच सिँघासण आसण लाया। वेखणहारा चारे कूट, दहि दिशा फोल फुलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा नूर आप दरसाया। आदि शक्ति नूर नुराना, नूरो नूर डगमगांयदा। उच्चा टिल्ला पर्बत ना कोए मकाना, सचखण्ड साचे आसण लांयदा। शब्द अगम्मी इक्क बबाना, साची राणी आप चढ़ांयदा। लेखा जाणे आवण जाणा, दो जहानां वेस वटांयदा। करे खेल श्री भगवाना, एकँकारा आपणी कल वरतांयदा। आदि निरँजण मिलाए नार रकाना, साचा जोबन आप हंढांयदा। आपे देवे धुर फ़रमाणा, शब्द अगम्मी आप सुणांयदा। आप वखाए सच टिकाणा, सचखण्ड दुआरा इक्क वखांयदा। आपे बख्शे चरन ध्याना, मुख घूँगट आपे लांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण आपणा नाउँ धरांयदा। आदि शक्ति शस्त्र धार, निरगुण रूप अनूप दरसाईआ। आपे सिँघ होए अस्वार, आप आपणा बल रखाईआ। आपे अष्टभुज कर उज्यार, संख चक्र गदा हथ्थ उठाईआ। आपे खड़ग खण्डा फड़ तेज़ कटार, बण जंगल फेरा पाईआ। आपे मंगे दर हो हो नार, पुरख अबिनाशी इक्क मनाईआ। लोकमात तोड़ हँकार, सुंभ नसुंभ दए खपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे बेपरवाहीआ। नसुंभ बिदारया शक्ति आदि, एका खण्डा आप चमकाया। वेले अन्तिम हरि जू आया याद, माया ममता मोह तुड़ाया। दुर्गा इक्क वजाया नाद, डौरु आपणे हथ्थ उठाया। धरत धवल डिगा रिहा आराध, प्रभ तेरी सच सरनाया। बिन तेरे कवण सुणे फ़रयाद, होवे कौण सहाया। एका बख्श साची दाद, तेरा दरस मंगां बण तिहाया।

❋

❋

दिवस रैण करां याद, जगत विछोड़ा दे कटाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अष्टभुज आप समझाया। नसुंभ पुकारे धरत धर, धड़ सीस ना कोए सोभा पाईआ। पुरख अबिनाशी किरपा कर, तेरी धवल ना दए वड्याईआ। आपणा कीता रहे भर, लोकमात भुलया बेपरवाहीआ। तेरा विछड़या अन्त दर, दरगाह धाम ना कोए सुहाईआ। चुरासी विच्चों आवे डर, नर्क निवास ना कोए रखाईआ। तेरे खण्डे करया वार, मुक्ती मुक्त ना क्यों कराईआ। अन्तिम टोटे हो के डिगा तेरे चरन दुआर, तेरी चरन धूढ़ मस्तक लग्गी छाहीआ। तेरा शब्द शेर रूप रिहा जग तार, उप्पर शक्ती आप टिकाईआ। ब्रह्मा नेत्र खोल्ह रिहा विचार, अठ्ठे नैण राह तकाईआ। चतुर्भुज आपणीआं भुजां आप पसार, अष्टभुज गले लगाईआ। आपणे विच्चों आप निकाल, आप आपणी दए सालाहीआ। मेरा रूप अगम्म अपार, पुरख नार ना वेस वटाईआ। तेरा लहिणा देवां विच संसार, भुल्ल रहे ना राईआ। तिन्न जुग सौणा पैर पसार, सुत्तयां कोए ना ल्ए उठाईआ। कलिजुग अन्तिम आए वार, निरगुण जोत होए रुशनाईआ। निहकलंका जामा धार, तेरा लेखा ल्ए फोलाईआ। कीता वार चण्डी तलवार, ब्रह्मण्डी खोज खुजाईआ। खेले खेल अगम्म अपार, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। सिँघ शेर आए आपणी वार, जगत बाणा आप हंढाईआ। झूठा चोला दए उतार, निरगुण निरगुण विच समाईआ। निरगुण दाता हो त्यार, खेले खेल बेपरवाहीआ। अष्टभुज कर प्यार, आप आपणे लड़ बंधाईआ। नारी कन्त करे भतार, लाल भूशन आप रंगाईआ। प्रगट हो गिरवर गिरधार, गृह आपणा वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा आपणा दए समझाईआ। कलिजुग वेला अन्त सलौहणा, पुरख अबिनाशी किरपा धार। निसुंभ तेरा मेल मिलाउणा, कर किरपा आप निरँकार। आपणा बल आप धराउणा, रूप रंग दिसे ना विच संसार। आपणा खण्डा शब्द हथ्थ उठाउणा, एका करे फेर वार। तेरा माणस जन्म लेखे लाउणा, तेरे अंदरों मारे काम क्रोध लोभ मोह हँकार। सिँघ चेला नाम धराउणा, बूटा लाए अगम्म अपार। फल लोकमात खवाउणा, तेरी रत्ती रत्त कर उज्यार। बंस सरबंस आप तराउणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तेरा कर्ज़ा दए उतार। तेरा कर्ज़ा अन्तिम जाणा लथ्थ, सतिगुर पूरा आप मुकाईआ। तेरा धड़ लथ्था सथ्थर सथ, तेरा सीस दए गवाहीआ। तूं मंगी एका वथ, प्रभ चरन सरन सच्ची सरनाईआ। छपंजा साल रक्खया ढक, उप्पर पर्दा आपणा पाईआ। अन्त जगत कुठाली विच्चों कढ्ढ, आपणे अमृत जल विच टिकाईआ। आपणे ताज जड़ाया हीरा नग, सोहँ विच विच टिकाईआ। आपणा वासा करया रग रग, बलदी अग्ग आप बुझाईआ। नाम प्याई साची मदि, नसुंभ जो प्याला रिहा हथ्थ रखाईआ। चरन दुआरे आपणे सद्द, पिछला लेखा दए मुकाईआ। लक्ख चुरासी विच्चों कढ्ढ, घर चरन दुआरे आप बहाईआ। जगत

❋

❋

कबीला पिच्छे देवे ना छड्ड, तारनहारा भैणां भाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे धुर करतार, आदि शक्ति इक्क प्यार, अष्टभुज सिँघ अस्वार, निरगुण धार आप चलाईआ। निरगुण धार धर निरँकार, आपणा खेल खिलांयदा। सतिजुग कलिजुग कर प्यार, दोहां नाता जोड़ जुड़ांयदा। कलिजुग धक्का देवे मार, सतिजुग साचा राह वखांयदा। सतिजुग साचे करे प्यार, साचा मार्ग इक्क वखांयदा। कलिजुग कूड़ा कर ख्वार, दर दुआर आप दुरकांयदा। सतिजुग साची बणे बसन्त बहार, गुरमुख फल फुल्ल आप महिकांयदा। कलिजुग रुतड़ी ख़िज़ां डिग्गे पत डाल्ह, पत पंखड़ी रहिण ना पाईआ। गुरमुख भवरा गूंजे गूंजणहार, सच सुगंधी विच महिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे साचे घर, घर मन्दिर वेख वखाईआ। घर मन्दिर सुहावणा, जगे जोत अपार। घर पुरख अबिनाशी इक्क मनावणा, इक्क इकल्ला एकँकार। घर गीत सुहागी गावणा, सोहँ शब्द सच्ची जैकार। ब्रह्म पारब्रह्म मिलावणा, नाता तोड़ सर्ब संसार। साची दरगाह आप बहावणा, लोआं पुरीआं कर कर पार। एका गोदी आप उठावणा, राए धर्म ना करे ख्वार। वरन गोती भेव चुकावणा, जोती जगी इक्क निरँकार। सुरती सोई आप उठावणा, शब्द अनादी हलूणा मार। मेरा तेरा भेव मिटावणा, मैं तूं ना करे विचार। पूत सपूता आप अख्वावणा, सुत दुलारा कर प्यार। चारे कूटां वेख वखावणा, भुल्ल ना जाए भुल्लणहार। साचा झूटा आप झुलावणा, शब्द हुलारा दए आप करतार। रस मिट्ठा मुख चुआवणा, निझर बरख़े अमृत धार। सतिजुग रुठा आप मनावणा, कलिजुग काचा ठूठा घड़ ठठयार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन तेरा वेखे काया महल्ल मुनार। सच मुनारा उच्ची चोटी, हरि साचे तख्त सुहाया। निर्मल निरगुण जगे जोती, दीवा बाती ना कोए वखाया। दुरमति मैल कलेवर धोती, निर्मल निर्मल रूप दरसाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पूर्ब लेखा लेखे लाया। पूर्ब लेखा चुकया लोकमात वज्जे वधाईआ। हरि का भाणा कदे ना रुक्या, गुर पीर गए मनाईआ। आसा तृष्ना बूटा कदे ना सुक्कया, जिस जन प्रभ चरन ओट रखाईआ। हरिभगत कदे ना रहे लुकया, प्रभ साचा ल्ए प्रगटाईआ। उज्जल करे मात मुख्या, मुख आपणे आप सालाहीआ। सुफल कराए मात कुख्या, धन्न धन्न जणेंदी माईआ। गुर का शब्द तीर निशाना कदे ना उक्या, जिस मारे पार कराईआ। सिँघ शेर शाह अस्वार हो हो बुक्या, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। पंच विकारा जड़ों पुट्टया, त्तत्व तत्त दए गंवाईआ। गुरमुख कदे ना जाए लुट्टया, ठग्ग चोर यार देण दुहाईआ। गुरसिख मार्ग कदे ना खुथ्थया, जिस आपणे मार्ग लाईआ। आप उठाए कलिजुग सुत्तया, दिवस रैण सेव कमाईआ। सोभावन्त होई साची रुतया, रुत्त रुतड़ी दए गवाहीआ। मिल्या मेल पुरख अचुतया, चित चेतन्न

❋

❋

रूप दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, हरिजन साचा लेख चुकाया। लेख चुकाया किरपा कर, पिछला कर्ज़ा उतारया। अग्गे झोली देवे भर, देवे नाम भण्डारया। आपणा सीस जगदीश गुरमुखां पैरां हेठ धर, सिर आपणा भार उठा रिहा। आप आपणा पंज तत्त चोला छड्डया घर, गुरमुखां घर आप वसा रिहा। बाल्मीक बजवाड़ा ल्या फड़, सोलां मग्घर वीह सौ दस बिक्रमी अष्टभुज रूप दरसा रिहा। सिँघ मनजीता लाया अग्गे फड़, गुरमुख साचे राहे पा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा खेड़ा पहले उजाड़, गुरमुखां अंदर आसण ला रिहा।