पुस्तकालयभाग ९

११ जेठ २०१७ बिक्रमी प्रकाश चन्द दे घर जम्मू शहर

सो पुरख साहिब सुल्तान, हरि वड्डा वड वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण मेहरवान, आदि जुगादि इक्क अख्वाईआ। एकँकारा खेल महान, अगम्म अगम्मड़ी खेल खलाईआ। आदि निरँजण जोत महान, नूर नुराना डगमगाईआ। श्री भगवान हो प्रधान, अकल कल आप अख्वाईआ। अबिनाशी करता नौजवान, एका एक समाईआ। पारब्रह्म प्रभ खेल महान, आप आपणा वेस वटाईआ। ब्रह्म ब्रह्म कर प्रधान, त्रै त्रै वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल बेपरवाहीआ। सो पुरख निरँजण शाह पातशाह, एका एक अख्वाया। हरि पुरख निरँजण सच मलाह, साचा बेड़ा आप चलाया। एक एकँकारा एका आपणा नाउँ रखा, एका डंका नाम वजाया। आदि निरँजण दर घर साचा कर रुशना, दीपक साचा इक्क वखाया। अबिनाशी करता बेपरवाह, साची सेजा आपणा आसण लाया। श्री भगवान सुहाए थाँ, थिर घर रूप अनूप वटाया। पारब्रह्म करे कराए आपणा आप न्याँ, धुर दर लेखा आपणे हथ्थ रखाया। पारब्रह्म ब्रह्म रूप धरा, निरगुण सरगुण जोत जगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा खेल खलाया। सो पुरख निरँजण गहर गम्भीरा, बेअन्त वड वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण आदि जुगादी ठांडा धीरा, सति सन्तोख इक्क रखाईआ। एकँकारा शाह फ़कीरा, दाता दानी दर घर साचे सोभा पाईआ। आदि निरँजण एका घर करे वसेरा, दूसर दर ना कोई बणाईआ। अबिनाशी करता आपे करे आपणी मेहरा, मेहरवान आप हो जाईआ। श्री भगवान सचखण्ड दुआरा इक्क वसाए साचा डेरा, एका आसण आपे लाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म वसे नेड़न नेड़ा, दूर दुराडा ना कोई अख्वाईआ। ब्रह्म ब्रह्म ब्रह्म पंज तत्त करे वसेरा, त्रै त्रै आपणा जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल बेपरवाहीआ। सो पुरख निरँजण साचा

❋

❋

मीता, एका रंग समाया। हरि पुरख निरँजण सदा अतीता, जन्म मरन विच ना आया। आदि निरँजण जोत जगाए हवनी इक्क अंगीठा, आपणा तत्त आप रखाया। श्री भगवान ठांडा सीता, सीतल धारा आप वहाया। अबिनाशी करता आप आपणा रिहा जीता, हार जित आपणे हथ्थ रखाया। पारब्रह्म सद पुनीता, पतित कोए ना रूप वटाया। ब्रह्म उपजाए हस्त कीटा, घर घर आपणा आसण लाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निरवैर आपणा नाउँ रखाया। सो पुरख निरँजण पुरख अकाला, एका एक अख्वाईआ। हरि पुरख निरँजण दीन दयाला, जागरत जोत करे रुशनाईआ। एकँकारा अवल्लड़ी चाला, जुगा जुगन्तर आप चलाईआ। आदि निरँजण वसे सच सच्ची धर्मसाला, जोत निरँजण डगमगाईआ। श्री भगवान तोड़े जगत जंजाला, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। अबिनाशी करता संग रखाए काल महांकाला, बलधारी आपणा बल धराईआ। पारब्रह्म आपणा नाउँ गल पाए आपणी माला, आप आपणी सेव कमाईआ। ब्रह्म वसाए पंज तत्त सच्ची धर्मसाला, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश गढ़्ह बणाईआ। त्रैगुण माया तत्त आपे ढाला, ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमाईआ। लक्ख चुरासी खेल निराला, घड़ भाण्डे आप वखाईआ। आपणे फल लगाए डाला्ह, मुच्छ दाढ़ी आप बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। सो पुरख निरँजण हरि हरि कन्त, घर साचे सोभा पांयदा। हरि पुरख निरँजण एका रंग रंगे बसन्त, दूसर रंग ना कोई चढ़ांयदा। एकँकारा महिमा अगणत, लिख लिख लेख ना कोई वखांयदा। आदि निरँजण लेखा जाणे आदि अन्त, मध आपणा वेस वटांयदा। श्री भगवान देवे जोत जीव जंत, लक्ख चुरासी जीआं दान झोली पांयदा। अबिनाशी करता एका शब्द उपजाए मणीआ मंत, आप आपणी धुन रखांयदा। पारब्रह्म लेखा जाणे साचे सन्त, लोकमात मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपार, अलक्ख अगोचर भेव ना आंयदा। अलक्ख अगोचर श्री भगवाना, भेव अभेदा भेव छुपाईआ। सचखण्ड दुआरे वसे इक्क मकाना, दरगाह साची धाम सुहाईआ। थिर घर वेखे मार ध्याना, घर घर विच करे रुशनाईआ। शाहो भूप वड सुल्ताना, सच सिँघासण आसण इक्क वछाईआ। उप्पर बैठ राज राजाना, आप आपणा बल धराईआ। आप वखाए सच निशाना, दो जहानां आप झुलाईआ। आपे वेखे पंचम मुख पंचम ताज गुण निधाना, निरगुण निरगुण हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड निवासा पुरख अबिनाशा, खेल तमाशा आपणा आप रचाईआ। सचखण्ड दुआरा उच्च महल्ला, हरि साचा सच सुहांयदा। एकँकारा इक्क इकल्ला, एका आसण लांयदा। वसणहारा जलां थलां, दर घर साचे सोभा पांयदा। करे खेल अछल अछला, वल छल धारी आपणा नाउँ धरांयदा। सचखण्ड दुआरा एका मल्ला, सीस जगदीश आपणा आप

❋

❋

सुहांयदा। शब्दी जोती आपे रला, हुक्मी हुक्म आप सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लोकमात वेस वटांयदा। लोकमात खेल अपारा, निरगुण सरगुण रूप वटाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव कर त्यारा, लक्ख चुरासी वेख वखाईआ। त्रैगुण माया भर भण्डारा, पंज तत्त करे कुड़माईआ। आदि जुगादी देवणहारा, देंदयां तोट ना आईआ। अजूनी रहित सभ तों वसे बाहरा, अजून अजूनी आप भवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण खेल वेखे बेपरवाहीआ। सरगुण खेल हरि निरँकारा, निरगुण वेख वखांयदा। निरगुण जोत जगे अपारा, सरगुण अंदर आप टिकांयदा। सरगुण देवे नाम आधारा, घर मन्दिर इक्क वखांयदा। निरगुण बोल शब्द जैकारा, सरगुण साचे आप सुणांयदा। सरगुण मंगे बण भिखारा, अग्गे आपणी झोली डांहयदा। निरगुण बणया रहे वरतारा, साचा हट्ट आप खुल्हांयदा। सरगुण ढह ढह पए दुआरा, दोए जोड़ सीस झुकांयदा। निरगुण मेल मिलाए मेलणहारा, आप आपणा रंग रंगांयदा। पारब्रह्म ब्रह्म कर प्यारा, एका रूप दरसांयदा। सोहँ शब्द शब्द न्यारा, लोकमात आप चलांयदा। जगत रत पार किनारा, ब्रह्म मति इक्क समझांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, घर घर जोती आप टिकांयदा। घर घर जोती पुरख अकाला, दीन दयाला लक्ख चुरासी आप जगाईआ। काया माटी वेख धर्मसाला, फल लगाए साचे डाल्हा, लोकमात वड्डी वड्याईआ। शब्द सरूपी बणे दलाला, घर घर धुन नाद शब्द रिहा वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला खेल अपारा, वरते वरतावे विच संसारा, जुगा जुगन्तर साची कारा, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। हरि भगवान निरगुण दाता, सरगुण जीव दान झोली पांयदा। उत्तम रक्खे आपणी ज़ाता, वरन गोत ना कोए रखांयदा। ब्रह्म पारब्रह्म बंधे नाता, नाता बिधाता जोड़ जुड़ांयदा। लेखा जाणे अठ्ठ ताता, नौ दुआरे खोज खुजांयदा। एका मन्त्र एका पूजा एका पाठा, इष्ट देव इक्क अख्वांयदा। एका तीर्थ एका ताटा, सर सरोवर इक्क नुहांयदा। एका जोती इक्क ललाटा, एका घाट आप वखांयदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप निरगुण सरगुण रूप प्रगटांयदा। निरगुण मेला लोकमात, पुरख निरँजण आप कराईआ। सरगुण चेला बख्शे दात, दाता दानी वड वड्याईआ। निरगुण पुच्छे जुगा जुगन्तर वात, सरगुण साची दए सालाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग करता हरि करणेहारा, आपणा जाणे आप पसारा, लेखा जाणे रवि ससि सूरज चन्न सितारा, मंडल मंडप खोज खुजाईआ। मंडल मंडप वेखे ब्रह्मण्ड, अलक्ख अलक्खणा लख्या ना जाईआ। भेव चुकाए जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज आपणा पर्दा लाहीआ। आपे वण्डे आपणी वण्ड, वण्डणहारा दिस ना आईआ। लेखा जाणे नौ दुआर नौ खण्ड, नौ गृह आपणे हुक्म चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

❋

❋

कर, एका खेले खेल सृष्ट सुबाईआ। सृष्ट सबाई खेल अपारा, सो पुरख निरँजण आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण हो त्यारा, इकउँकार मेल मिलांयदा। हरि पुरख निरँजण खोल्ह किवाड़ा, अबिनाशी करता राह तकांयदा। श्री भगवान बण सिक्दारा, पारब्रह्म प्रभ आप उठांयदा। ब्रह्म देवे धुर फ़रमाणा, लोकमात हुक्म चलांयदा। शब्द सरूपी अनहद गाणा, घर घर ताल आप वजांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम तत्त तत्त अपार, आप उपजाए विच संसार, सार शब्द शब्द चलांयदा। पंज तत्त कर पसारा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मेल मिलांयदा। बूंद रक्त कर प्यारा, एका दूजा जोड़ जुड़ांयदा। नौ दर खोल्ह जगत कवाड़ा, पंचम धाड़ा नाल मिलांयदा। काया मन्दिर डूँग्घी गारा, सच अखाड़ा आप वखांयदा। घर विच घर कर त्यारा, महल्ल अटल नाउँ धरांयदा। पंचम शब्द बोल जैकारा, साचा मंगल आपे गांयदा। अमृत भर ठंडी ठारा, कँवल नाभ मुख उलटांयदा। आपे करे बन्द किवाड़ा, आप आपणा कुण्डा लांयदा। आपे साची सेजा कर पसारा, निरगुण आपणा मुख छुपांयदा। आपे वसे दस्म दुआरा, नेत्र नैण दिस किसे ना आंयदा। आपे जाणे सच मुनारा, उच्च अटल एका धाम सुहांयदा। आपे रूप वटाए एकँकारा, अकल कल आप अख्वांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोत उजाला हरि गोपाला, गोबिन्द अपणा नाउँ रखांयदा। गोबिन्द गोपाल पुरख अबिनाशा, एका एक अख्वांयदा। जुगा जुगन्तर वेखे जगत तमाशा, लोकमात वेस वटांयदा। आपणे मंडल पावे साची रासा, निरगुण निरगुण वेख वखांयदा। लेखा जाणे पृथ्मी आकाशा, आकाश प्रकाश आप धरांयदा। लक्ख चुरासी कर कर वासा, निवास निवासा रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जागरत जोत इक्क जगांयदा। जागरत जोत घर घर अंदर, ब्रह्म आप टिकांयदा। आपे वसे आपणे मन्दिर, आपणी सोभा आप गणांयदा। ना कोई तोड़े लग्गा जंदर, पर्दा कोए ना परे हटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण वेख वखांयदा। निरगुण सरगुण खेल अपारा, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। लोकमात लै अवतारा, गुर सतिगुर नाउँ धराईआ। शब्द खण्डा तेज़ कटारा, एका आपणे हथ्थ उठाईआ। आपे आए भगतन चल दुआरा, साचे सन्त ल्ए उठाईआ। पंच विकारा कर ख्वारा, काम क्रोध लोभ मोह हँकार गंवाईआ। आसा तृष्ना मारे मारा, हउमे हंगता गढ़्ह देवे ढाहीआ। एका नाम करे उज्यारा, राम नाम सच पढ़ाईआ। अन्तर आत्म सुणे आप पुकारा, घर बैठा सच्चा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। एका अक्खर बोध ज्ञाना, अगाध बोध आप जणांयदा। एका पंडत हरि भगवाना, सृष्ट सबाई आप पढ़ांयदा। एका शाह इक्क राज राजाना, सच सुल्तान इक्क अख्वांयदा । इक्क सिक्दार दो जहानां, दो जहानीं आपणा हुक्म चलांयदा।

❋

❋

एका हुक्म धुर फ़रमाणा, सन्तां भगतां आप सुणांयदा। एका राग इक्क तराना, गीत अनादी एका गांयदा। एका मन्दिर इक्क मकाना, बंक दुआर इक्क सुहांयदा। एका पुरख चतर सुजाना, दर घर साचे सोभा पांयदा। एका पद पद निरबाणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा खेल खिलांयदा। जुग जुग खेल कर करतार, लोकमात गेड़ा आपणे हथ्थ रखाईआ। सरगुण सतिगुर लै अवतार, गुर गुर आपणा रूप वटाईआ। शब्द मन्त्र कर उज्यार, साची सिख्या करे पढ़ाईआ। सन्त भगत भगवन्त देवे तार, आप आपणा मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा वेस धराईआ। जुग जुग वेस वटंदड़ा, पुरख अगम्म अथाह। साचा मार्ग आप वखंदड़ा, एका अक्खर नाम जपा। सतिजुग साचा वेख वखंदड़ा, लोकमात बण मलाह। द्वापर त्रेता पार करंदड़ा, ग़रीब निमाणयां गले लगा। गढ़्ह हँकारीआं आप तुड़ंदड़ा, एका धक्का देवे ला। राम नाम आप जपंदड़ा, दो दो अक्खर दए वखा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कान्हा कृष्ना रूप वटंदड़ा, सोलां कल कल वरता। द्वापर त्रेता सतिजुग उतरया पार, कलिजुग लोकमात ल्ए अंगड़ाईआ। ईसा मूसा होया ख़बरदार, संग मुहम्मद चार यार करी कुड़माईआ। अल्ला राणी बोल जैकार, उच्ची कूक करे सुणाईआ। मुकामे हक एका यार, परवरदिगार साचा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग जुग आपणा रूप प्रगटाईआ। रूप अपारा एकँकारा, वेद कतेब भेव ना पांयदा। लिख लिख थक्का वेद व्यास बण लिखारा, ब्रह्मा चारे मुख सालांहयदा। चारे वेद करे पुकारा, अथर्बण आपणा लेखा आप वखांयदा। गीता ज्ञान इक्क सहारा, बरन अठारां मेट मिटांयदा। चार वरनां करे सच प्यारा, शत्री ब्रह्मण शूद्र वैश ना कोए वण्ड वण्डांयदा। जिस जन मिले आप करतारा, नीचों ऊँच आप करांयदा। सर्ब जीआं दा सांझा यारा, लाशरीक इक्क अख्वांयदा। हक हकीकत बोल जैकारा, शरअ शरीअत वेख वखांयदा। एका जोती नूर उज्यारा, जल्वा नूर आप वखांयदा। चौदां तबकां पावे सारा, चौदां लोकां खोज खुजांयदा। तिन्नां लोकां वसे बाहरा, लोआं पुरीआं चरनां हेठ दबांयदा। सचखण्ड निवासी खेल अपारा, पुरख अबिनाशी आप करांयदा। अलक्ख अगोचर हो उज्यारा, अलक्ख अलक्खणा खेल खिलांयदा। कागद कलम ना लिखणहारा, ज्ञान ध्यान ना कोए रखांयदा। राउ रंक ना पावे सारा, राज राजाना मुख शरमांयदा। एका भगतां दए आधारा, आप आपणी दया कमांयदा। साचे सन्तां देवे नाम सच हुलारा, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुग करता हरि करणेजोग, गुरमुखां करे सच संजोग, सतिगुर साचा मेल मिलांयदा। साचा मेला हरि करतार, जन भगतां आप कराईआ। आदि जुगादी खेल अपार, जुगा जुगन्तर आप कराईआ। एका बख्शे चरन

❋

❋

प्यार, इच्छया भिच्छया इक्क वखाईआ। साची सिख्या धुर दरबार, धुर दी धार आप चलाईआ। जुगा जुगन्तर खेल न्यार, इक्क इकल्ला आप कराईआ। कलिजुग प्रगट हो विच संसार, साचा संग आप निभाईआ। मेट मिटाए अन्ध अँध्यार, एका जोत करे रुशनाईआ। नाता तोड़े काम क्रोध लोभ मोह हँकार, आसा तृष्ना दए खपाईआ। माया ममता करे ख्वार, जूठ झूठ दए मिटाईआ। शब्द अगम्मी मारे मार, कलिजुग कूड़ा रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तेरा लेखा दए मिटाईआ। कलिजुग तेरा लेख मिटाउणा, तेरा लेखा रहे ना राईआ। कूड़ कुड़यारा मेट मिटाउणा, सदी चौधवीं दए मिटाईआ। अल्ला राणी मुख शरमाउणा, मुख घूँगट एका पाईआ। पुरख अबिनाशी कलमा इक्क पढ़ाउणा, कायनात वेख वखाईआ। साची शरीअत इक्क जणाउणा, काया मक्का काअबा दए वखाईआ। एका इष्ट आप मनाउणा, लाशरीक रूप ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरा पार किनारा, अन्तिम कूके दए दुहाईआ। कलिजुग अन्तिम उतरना पार, लोकमात रहिण ना पाईआ। वरन बरन होण ख्वार चार वरन देण दुहाईआ। भगत भगवन्त करे प्यार, घर मेला सहिज सुभाईआ। एका गाए शब्द जैकार, गीत गोबिन्द इक्क अल्हाईआ। एका मन्दिर वेखे दर दरबार, इट्टां गारा ना कोए लगाईआ। छप्पर छन्न ना करे त्यार, काया मन्दिर सोभा पाईआ। आपणा दीपक कर उज्यार, दीवा बाती ना कोए टिकाईआ। अठ्ठे पहर शब्द धुन्कार, ढोलक छैणा ना कोए वजाईआ। मनमुख भुलाए बाहर, सतिगुर बैठा अंदर ताड़ी लाईआ। कलिजुग कूड़ा करे ख्वार, मन मनूआ टिकण ना पाईआ। दहि दिशा मारे उडार, शांत सति ना कोए कराईआ। मति मतवाली होई ख्वार, माया ममता मोह हलकाईआ। बुध बबेकी गई हार, घर मिल्या ना साचा माहीआ। जूठ झूठ कर प्यार, कलिजुग जीव भुल्ले पान्धी राहीआ। साचे दर ना चढ़े कोई दुआर, बन्द ताक ना कोए खुल्हाईआ। अमृत मिल्या ना ठंडा ठार, अठसठ तीर्थ नुहावण रहे नुहाईआ। घर जोत ना जगी निरँकार, मन्दिर दीपक रहे टिकाईआ। घर मिल्या ना मीत मुरार, पढ़ पढ़ विद्या रहे सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरा कूड़ पसारा, अन्तिम करे पार किनारा, मातलोक रहिण ना पाईआ। कलिजुग मेटे अन्धेरा अन्ध, रुस्सया रैण आप चुकाईआ। जूठा झूठा मुक्के पन्ध, अगला मार्ग आप वखाईआ। चार वरन बख्शे परमानंद, निज आत्म वज्जे वधाईआ। सतिजुग साचे कोए ना लाए रसना मदिरा मास गंद, अमृत जाम इक्क प्याईआ। पसू पंखी पंछी माणस गौण इक्क सुहागी छन्द, सोहँ शब्द वड्डी वड्याईआ। घर घर दीपक होए उजाला चढ़े चन्द, जोत निरँजण करे रुशनाईआ। द्वैती दूई ढाऐ कंध, भरमां गढ़्ह आप तुड़ाईआ। कदे ना सोवे दे कर कंड, गुरमुखां मुख वेख वखाईआ। दाता दानी

❋

❋

सतिगुर सदा बख्शंद, बख्शणहारा इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साचा मार्ग दए वखाईआ। कलिजुग तेरा तोड़े नाता, वरन बरन मेट मिटांयदा। मन मति रहे ना नार कमज़ाता, गुरमति इक्क समझांयदा। एका पूजा एका पाठा, एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। एका खोल्हे साचा हाटा, हरिजू घट घट नज़री आंयदा। एका निभाए सगला साथा, आदि जुगादि सेव कमांयदा। एका चलाए साचा राथा, जुग जुग आपणा वेस वटांयदा। एका चुकाए लहिणा मस्तक माथा, पूर्ब लहिणा झोली पांयदा। एका वेखे आदि शक्ति जोत ललाटा, आदि भवानी एका रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा इष्ट देव गुर वास्तक रूप आप समांयदा। वास्तक रूप विश्व धार, विष्न नाउँ करे प्रगटाईआ। ब्रह्मा लेखा जाणे वेद चार, चारे जुग आप भवाईआ। शंकर तेरी साची सार, जगत सँघार सेवा लाईआ। तिन्नां विचोला आप निरँकार, निरगुण निरवैर इक्क अख्वाईआ। आपे आपणी करे विचार, विचार विच किसे ना आईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग करया खेल अगम्म अपार, चार जुग चौकड़ी इक्क गणाईआ। ब्रह्मे मनवन्तर इकत्तर करे पार किनार, आपणी धार वखाईआ। साचा शस्त्र ना तन कटार, ज़रा बख्तर ना तन वखाईआ। एका अस्त्र हरि निरँकार, शब्द घोड़ा रिहा दौड़ाईआ। लोआं पुरीआं करे पार, ब्रह्मण्ड खण्ड वेख वखाईआ। लोकमात खेल अपार, नौ खण्ड पृथ्मी खोज खुजाईआ। सत्तां दीपां पर्दा दए उतार, सत्त समुंदर विरोले छाछ, नाम मधाणा एका पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग अन्तिम खेल अवल्ला, लेखा जाणे राणी अल्ला, बिस्मिल रूप आप समाईआ। बिस्मिल रूप आप अनादि, ब्रह्माद वेख वखांयदा। जोती जगे आदि जुगादि, जुग जुग आपणा रूप आप प्रगटांयदा। लेखा जाणे सन्त साध, भगत भगवन्त मेल मिलांयदा। प्रगट हो मोहण माधव माध, आपणी बंसरी नाम वजांयदा। जन भगतां सुणे सद फरयादि, ग़रीब निमाणे गले लगांयदा। एका देवे साची दाद, हरि का नाम झोली पांयदा। लक्ख चुरासी विच्चों काढ, आपणी गोदी आप बहांयदा। सदा सदा प्रभ करे लाड, लाल लालण वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तेरा लेखा जावे मुक्क लक्ख चुरासी बूटा जाए सुक्क, हरया अमृत सिंच ना कोए करांयदा। कलिजुग तेरा कूड़ा रंग, नौ खण्ड पृथ्मी वेख वखाईआ। कलिजुग तेरी झूठी कंग, जीवां जंतां रही हंढाईआ। कलिजुग तेरी सेज पलँघ, काम कामनी रूप वटाईआ। कलिजुग तेरी अन्तिम मंग, संग मुहम्मद चार यार होए कुड़माईआ। कलिजुग तेरी ढाए कंध, कल्लर कंध रहिण ना पाईआ। कलिजुग तेरा मुक्के गंद, जगत विकार ना कोए हंढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, तेरा लेखा दए चुकाईआ। कलिजुग तेरा चुक्कणा लेखा,

❋

❋

वेला अन्तिम आंयदा। पुरख अबिनाशी कढ्ढे भरम भुलेखा, सृष्ट सुबाई आप समझांयदा। ना कोई जाणे धारी केसा, मूंड मुंडाए सर्ब भुलांयदा। आपे होए नर नरेशा, दस दस्मेशा रूप वटांयदा । आपे होए दर दरवेशा, भगत भिखारी नाउँ धरांयदा। आपे लेखा जाणे ब्रह्मा विष्न महेष गणेशा, शिव शंकर मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, तेरा पन्ध मुकांयदा। तेरा पन्ध हरि मुकावणा, कलिजुग अन्तिम खेल अपार। सतिजुग साचा मार्ग लावणा, बीस बीसा कर विचार। जगत जगदीशा इक्क अख्वावणा, दूजा इष्ट ना विच संसार। राम कृष्न मेल मिलावणा, नानक गोबिन्द इक्क प्यार। ईसा मूसा लड़ बंधावणा, संग मुहम्मद चार यार। वेद पुराणां आपे गावणा, गीता ज्ञान दए आधार। अञ्जील कुराना हुक्म सुणावणा, सच ईमाना परवरदिगार। खाणी बाणी वेख वखावणा, परा पसन्ती मद्धम बैख़री इक्क विचार। सतिजुग साचा रंग चढ़ावणा, एका खोल्ह सच दुआर। एकँकार सभ नूं नज़री आवणा, जगमग जोत जगे अपार। पंज तत्त ना कोए वखावणा, मनमति ना कोए धार। गुर दर मन्दिर मस्जिद एका रूप वटावणा, शिवदुआला मट्ठ पावे सार। काया बंक इक्क खुल्हावणा, सुखमन टेढी बंक कर पार। त्रबैणी नैणी आप नुहावणा, सिर रक्ख हथ्थ करतार। अमृत साचा जाम प्यावणा, निझर झिरना झिरे अपार। उलटी नाभी मुख उलटावणा, कँवल नाभ खिड़े गुलज़ार। फड़ कागों हँस बणावणा, सोहँ हँसा करे प्यार। बज़र कपाटी तोड़ तुड़ावणा, दूई द्वैती दए निवार। अनहद शब्द इक्क सुणावणा, धुन आत्मक सच्ची धुन्कार। आत्म सेजा पर्दा लाहवणा, दस्म दुआरी मेला कन्त भतार। हिन्दू मुस्लिम सिख ना कोए वखावणा, ब्रह्म पारब्रह्म अंस विच संसार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साची चले चाल। सतिजुग चले चाल निराली, महिमा गणत गणी ना जाईआ। कलिजुग मेटे रैण अन्धेरी काली, शाह सुल्तानां ख़ाक मिलाईआ। फल ना दिसे किसे डाल्ही, पतझड़ आप वखाईआ। वेले अन्त ना देवे कोए दलाली, जूठ झूठ ना दए गवाहीआ। चार वरन दिसण हथ्थां ख़ाली, राम कृष्न नानक गोबिन्द ईसा मूसा संग मुहम्मद चार यार मिल्या मेल ना साचे माहीआ। सम्मत सतारां धर्म राए वखाए हक हलाली, चित्रगुप्त आप उठाईआ। प्रगट होया दो जहानां वाली, वरभण्ड खोज खुजाईआ। सभ तों मंगण आया आपणा हाली, लक्ख चुरासी काया धरती फोल फुलाईआ। ब्रह्मे विष्न शिव लगाया बूटा वेखणहारा हरि हरि माली, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। गुरमुख वेखे जिन्हां घाल घाली, हरि हरि का नाम रहे ध्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साचा मार्ग दस्स, हर हिरदे अंदर जाए वस, हरि के पौड़े आप चढ़ाईआ। सतिजुग मार्ग साचा दस्सणा, चार वरनां इक्क प्यार। कूड़ कुड़यारां कोलों नस्सणा, जो जन सोहँ बोले शब्द जैकार। मेटे रैण अन्धेरी मस्सणा, घर दीपक जोत जगे

❋

❋

निरँकार। भगत भगवन्त एका घर वसणा, दूसर कोए ना होर विचार। करे प्रकाश कोटन रवि ससिना, रवि ससि करन निमस्कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिजुग साचा करे विहार। सतिजुग साचा मात रक्ख, बीस बीसा करे कुड़माईआ। निरगुण रूप हो प्रतक्ख, जगत जगदीसा वेख वखाईआ। ईसा मूसा उडणे कक्ख, उन्नी उनीसा दए दुहाईआ। नव नव करे वखो वक्ख, बन्धन बंध ना कोए बंधाईआ। आपे करे लक्खों कक्ख, हट्टो हट्ट आप विकाईआ। अञ्जील कुराना बह बह रही हस्स, सदी चौधवीं ख़ुशी मनाईआ। चार यार नस्स नस्स, आपणा पन्ध रहे मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। सतिजुग साचा धरना मात, धरत धवल आप वड्यांअदा। कलिजुग तेरी कोई ना दिसणी ज़ात, वरन बरन ना कोए रखांयदा। सतिजुग बणे सच जमात, एका मन्त्र नाम दृढ़ांयदा। कलिजुग तेरा करे घात, दस अठ्ठ अठारां राह तकांयदा। सतिजुग तेरी होए प्रभात, अमृत वेला आप सुहांयदा। कलिजुग मेटे अन्धेरी रात, अन्ध अन्धेर ना कोए वखांयदा। सतिजुग तेरा उपजे धीरज सति, कलिजुग धीरज जत ना कोए धरांयदा। सतिजुग बीज बीजे आपणे वत, कलिजुग तेरी जड़्ह उखड़ांयदा। वसणहारा घट घट, जीव जंत वेख वखांयदा। स्वांगी स्वांग रचया बाज़ीगर नट, नट नटूआ रूप वटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणी खेल खिलांयदा। खेल खलावणहारा हरि भगवान, महिमा कथ कथी ना जाईआ। सतिजुग रूप हो मेहरवान, बल बावण भेख धराईआ। त्रेता राम नाम कर प्रधान, दहिसर बाणां नाल घाईआ। द्वापर रूप वटाए कृष्ना काहन, मोर मुक्ट सीस टिकाईआ। एका भगत दए ज्ञान, ज्ञान गीता आप दृढ़ाईआ। सोल कला हो प्रधान, सोलां इच्छया पूर कराईआ। सोलां कलीआं सच निशान, वलीआ छलीआ आप वखाईआ। साची गोपीआं देवे माण, जो कृष्न कृष्न कृष्न ध्याईआ। ग़रीब निमाणयां वेखे मार ध्यान, बिदर सुदामा गले लगाईआ। जुगा जुगन्तर खेल महान, हँकारी दुष्ट दए खपाईआ। कलिजुग अन्तिम वेखे मार ध्यान, सृष्ट सबाई रही कुरलाईआ। किसे हथ्थ ना आए सच ज्ञान, चौदां विद्या दए दुहाईआ। पंडत पांधा मुल्ला शेख़ ग्रन्थी पन्थी कोए ना वड़या आपणे सच मकान, दूर दुराडे बैठे राह तकाईआ। गुर दर मन्दिर मस्जिद बह बह गाण, काया मन्दिर ना कोए वसाईआ। पढ़ पढ़ सुणौंदे नाम भगवान, भगवन दर्शन कोए ना पाईआ। माया ममता लोभी होए नादान, गुण निधान दिस ना आईआ। नाता तुट्टा ना पंज शैतान, पंज वक्त निमाज़ सुणाईआ। बाणी मारे ना साचा बाण, मन धायल ना कोए कराईआ। गायत्री मन्त्र ना देवे देवंद पुराण, देवी देवा दिस ना आईआ। कलिजुग सुंञा जीव नादान, घर वस्त ना सच टिकाईआ। जूठ झूठ पीण खाण आसा तृष्ना जिह्वा हलकाईआ। कलिजुग अन्तिम पुरख

❋

❋

अबिनाशी करे पछाण, जोती जामा भेख वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, आपणा नाउँ रखाईआ। निहकलंक हरि भगवान, पंज तत्त ना कोए रखांयदा। शब्द सरूपी इक्क ज्ञान, आत्म ब्रह्म आप जणांयदा। सच वखाए इक्क निशान, सचखण्ड दुआरे आप झुलांयदा। निर्मल जोत जगे भगवान, वरन गोत ना कोए रखांयदा। चौदां लोकां वेखे आप दुकान, आप आपणा खेल खिलांयदा। लोकमात होए मेहरवान, हरिजन साचे आप उठांयदा। दरस दखाए दर घर आण, पूर्ब लहिणा वेख वखांयदा। नाम निधाना बख्शे साची खाण, चार यार लुट्ट कोए ना जांयदा। इक्क रखाए आपणी आण, दूसर दर ना किसे फिरांयदा। शब्द अगम्मी इक्क बबाण, भगत भगवन्त आप चढ़ांयदा। लक्ख चुरासी मिटे काण, राए धर्म ना डन्न लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरा अन्त किनारा, प्रगट होए हरि अवतारा, लोकमात खेल वखांयदा। लोकमात खेल न्यारा, पुरख अबिनाशी आप कराईआ। चौथे जुग चवीआं अवतारा, कल कल्की आप अख्वाईआ। शब्दी जोती जोड़ा कल्गी तोड़ा सीस दस्तारा, नाम घोड़ा इक्क दौड़ाईआ। गुरमुखां बौहड़ा आप निरँकारा, जन्म जन्म दी लग्गी औड़ प्यास बुझाईआ। अमृत बरख़े ठंडी ठारा, निझर झिरना अनडिठा रस मुख चुआईआ। दरस दखाए अगम्म अपारा, स्वच्छ सरूपी रूप वटाईआ। सम्मत वीह सौ सतारां बिक्रमी हो उज्यारा, भारत खण्ड करे रुशनाईआ। इलाबुत केतमाल दए हुलारा, हरवरख वेख वखाईआ। किंपुरख करे प्यारा, भद्र निरगुण जोत करे रुशनाईआ। शाह सुल्तानां एका शब्द सुणाए बोल जैकारा, वाली हिन्द आप उठाईआ। बिन हरि नर नरायण कोए ना बेड़ा लाए पार किनारा, कलिजुग नईया रिहा डुबाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां बणे साचा सय्या, धर्म राए ना कढ्ढे वहीआ। बाकी लेखा दए मुकाईआ। गुरमुख लेख मुकावणा, कर किरपा आप करतार। साचे बेड़े नाम चढ़ावणा, आपे लाए पार किनार। खेवट खेटा आप अख्वावणा, सेवा करे विच संसार। मस्तक लेखा आप चुकावणा, पुरख अबिनाशी किरपा धार। औलीआ पीर शेख़ मुसायक मेट मिटावणा, उच्ची कूक ना करे कोए पुकार। सतिजुग साचा राह चलावणा, सति पुरख निरँजण साची कार। गुरमुख रंग रंगीला आप रंगावणा, चार वरनां कर प्यार। नौ खण्ड पृथ्मी सृष्ट सबाई कबीला इक्क बणावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणा खेल खलावणा। नौ खण्ड पृथ्मी इक्क कबीला, घर मन्दिर इक्क सुहाईआ। सोहँ शब्द बणे वसीला, दूई द्वैती रहिण ना पाईआ। पुरख अबिनाशी मिले मेल छैल छबीला, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, सतिजुग साचा ल्ए उपजाईआ। सतिजुग साचा प्रगटाए, प्रगट आप निरँकार। वणज वणजारा एका हट्ट

❋

❋

वखाए, पुरख अबिनाशी चरन दुआर लक्ख चुरासी फड़ उठाए, सोया रहे ना कोए विच संसार। सोहँ शब्द आप पढ़ाए, एका अक्खर बोल जैकार। घट घट मन्दिर दीप जगाए, कमलापाती नैण मुँधार। नैण कँवल हरि आप मटकाए, विष्नूं करे खेल अपार। सांगोपांग सेज आप हंढाए, बाशक तशका कर प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे आपणी वार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत नूर महान, करे प्रकाश दो जहान, नव सत्त इक्क ज्ञान, ब्रह्म मति देवे दान, आत्म वत एका बीज बजाईआ।