१२ जेठ २०१७ बिक्रमी सरदारा सिँघ फ़कीर सिँघ दे घर पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू
सति पुरख निरँजण सर्ब गुणवन्त, आदि जुगादि समांयदा। अलक्ख अगोचर अगम्म अथाह बेअन्त, बेपरवाह एका नाउँ धरांयदा। सो पुरख निरँजण महिमा अगणत, भेव अभेद ना कोई पांयदा। हरि पुरख निरँजण साचा कन्त, घर साचा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एकँकारा आपणी खेल खिलांयदा। एकँकारा हरि निरँकार, दर घर साचे सोभा पाईआ। आदि निरँजण हो उज्यार, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। अबिनाशी करता बेऐब परवरदिगार, जल्वा नूर नूर उपजाईआ। श्री भगवान एका वसे सचखण्ड सच्चे दुआर, थिर घर आपणा आसण लाईआ। पारब्रह्म प्रभ
❋
❋
जाए आपणी धार, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, अकल कल आप अख्वाईआ। सो पुरख निरँजण अकल कल धारी, रूप अनूप रेख रंग ना कोई जणांयदा। हरि पुरख निरँजण खेल अपारी, इक्क इकल्ला आप करांयदा। एकँकारा सहिज सिक्दारी, दरगाह साची आप कमांयदा। आदि निरँजण निरगुण रूप अगम्म अपारी, आप आपणा आप प्रगटांयदा। अबिनाशी करता शाहो भूप राजन राज एका वसे उच्च महल्ल अटल मुनारी, तख्त ताज आप सुहांयदा। श्री भगवान आप उठाए सच निशान, दो जहानां आप झुलांयदा। पारब्रह्म प्रभ हो प्रधान, निरगुण खेल करे महान, खेल अवल्लड़ी आप करांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दरगाह साची आप सुहांयदा। सो पुरख निरँजण हरि भगवाना, महिमा अकथ कथी ना जाईआ। हरि पुरख निरँजण वसे सच मकाना, छप्पर छन्न ना कोई छुहाईआ। एकँकारा गुण निधाना, गुण अवगुण ना कोई जणाईआ। आदि निरँजण आपणी कल आप वरताना, दूसर संग ना कोई रखाईआ। श्री भगवान नौजवाना, बिरध बाल ना रूप वटाईआ। अबिनाशी करता जुगा जुगन्तर करे खेल महाना, ना मरे ना जाईआ। पारब्रह्म आपणे घर मंगे दाना, आपणी झोली अग्गे डाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, इक्क इकल्ला वेस वटाईआ। सो पुरख निरँजण इक्क इकल्ला, लेखा लेख ना कोई लिखांयदा। हरि पुरख निरँजण वसे सच महल्ला, दरगाह साची धाम सुहांयदा। एकँकारा आपणी जोती आपे रला, मात पित ना कोई बणांयदा। आदि निरँजण सुते प्रकाश आपे बला, बाती तेल ना कोई टिकांयदा। श्री भगवान सच सिँघासण एका मल्ला, पावा चूल ना कोई रखांयदा। अबिनाशी करता वसे नेहचल धाम अटला, दिस किसे ना आंयदा। पारब्रह्म आपे फड़े आपणा पल्ला, आपणा संग आप निभांयदा। सो पुरख निरँजण सोभावन्त, एका रंग समाया। हरि पुरख निरँजण साचा कन्त, निरगुण आपणा रूप वटाया। एकँकारा आपणी महिमा आपे जाणे अगणत, आपणा लेखा आपणे विच टिकाया। आदि निरँजण खेले खेल आदि अन्त, मध आपणा वेस वटाया। श्री भगवान दो जहान बणाए बणत, निष्अक्खर आप उपाया। पारब्रह्म आपे होए दर दरवेशा मंगत, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सति सतिवादी आदि जुगादी आपणी रचन आप रचाया। सो पुरख निरँजण शाह सुल्तान, तख्त ताज इक्क हंढांयदा। हरि पुरख निरँजण राज राजान, धुर फ़रमाणा हुक्म सुणांयदा। एकँकारा बण दरबान, दर घर साचे सोभा पांयदा। आदि निरँजण आपणी मन्ने आपे आण, आपणा हुक्म आप चलांयदा। श्री भगवान वेखे मार ध्यान, आपणा पर्दा आपे लांहयदा। अबिनाशी करता आपे होए जाणी जाण, आपणा लेखा आप गणांयदा। पारब्रह्म एका मंगे दान, दाता दानी आप हो जांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण
❋
❋
दाता हरि बेअन्त, आपे नार आपे कन्त, आपणी सेज आप हंढांयदा। सो पुरख निरँजण नारी कन्ता, घर साचे सोभा पांयदा। हरि पुरख निरँजण आप बणाए आपणी बणता, आपणी सेजा आप हंढांयदा। एकँकारा आपणी चोली आपे रंगदा, दूसर संग ना कोए वखांयदा। आदि निरँजण आपणा दर आपे लँघणा, दूसर दर ना कोए खुल्हांयदा। अबिनाशी करता लेखा जाणे सेज पलँघ दा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, दर घर साचे आपे वड़, आप आपणा आसण लांयदा। दर घर साचे आपे वड़या, निरगुण आपणी खेल खिलांयदा। आपणे पौड़े आपे चढ़या, दिस किसे ना आंयदा। आपणा घाड़ण आपे घड़या, सचखण्ड दुआरा नाउँ धरांयदा। सचखण्ड अंदर थिर घर आपे करया, घर घर विच आप समांयदा। आपे पुरख नारी नरया, नर नरायण आपणा नाउँ धरांयदा। आपणा आप आपे वरया, हरि जू आपणे मन्दिर सोभा पांयदा। आपणा भोग बिलास निरगुण निरगुण संग करया, त्तत्व तत्त ना कोए करांयदा। आपणे अंदर आपे वड़या, आपणी बिन्द आप टिकांयदा। आपे बाहर दर दुआर आए खड़या, रूप अनूप आप वटांयदा। आपणी विद्या आपे पढ़या, निष्अक्खर आपणा जाप जपांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरा कर त्यार, जोत जगाए अगम्म अपार, एकँकारा खेल न्यार, खेल अवल्ला आप करांयदा। सच महल्ला कर त्यारा, हरि साचा खेल खिलांयदा। एका दीपक कर उज्यारा, आदि जुगादी डगमगांयदा। रवि ससि ना कोए सितारा, सूरज चन्न ना कोए चढ़ांयदा। मंडल मंडप ना कोए हुलारा, आकाश प्रकाश ना कोए वखांयदा। ब्रह्मा विष्न शिव ना सोहे दुआरा, त्रैगुण तत्त ना कोए जणांयदा। पंज तत्त ना कोए अधारा, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश ना रूप वटांयदा। जंगल जूह ना कोए पहाड़ा, जल थल ना कोए डेरा लांयदा। साध सन्त ना गुर पीर कोई अवतारा, एकँकारा आपणी कल वरतांयदा। ना कोई नाम शब्द बोले जैकारा, धुन नाद ना कोए वजांयदा। ना कोए अमृत वेखे ठंडा ठारा, जल धारा ना कोए बणांयदा। ना कोई निउँ निउँ करे निमस्कारा, सीस जगदीश ना कोए झुकांयदा। लक्ख चुरासी ना कोए पसारा, घड़ भाण्डे ना कोए बणांयदा। ना कोई चिल्ला तीर कमान तेज़ कटारा, शस्त्र बस्त्र ना कोए रखांयदा। ना कोई पुरख ना कोई नारा, जगत सेज ना कोए हंढांयदा। ना कोई दिसे वड भण्डारा, फड़ हथ्थ ना कोए वरतांयदा। चौदां लोक ना कोए अखाड़ा, त्रैभवन ना कोए फिरांयदा। करोड़ तेतीस ना करे कोए प्यारा, सुरपति राजा इंद, राग ताल ना कोए वजांयदा। ना कोई सज्जण मीत मुरारा, राज राजान ना कोए अख्वांयदा। ना कोई दर दरवेश मंगे बण भिखारा, गल अल्फ़ी ना कोए हंढांयदा। चार वरन ना कोए सहारा, छत्री ब्रह्मण शूद्र वैश रंग ना कोए रंगांयदा। ना कोई बन्न्हे सीस दस्तारा, मूंड मुंडाया ना कोए रखांयदा। सति पुरख निरँजण अगम्म
❋
❋
अपारा, अलक्ख अगोचर आपणी रचना आप रचांयदा। सचखण्ड सुहाए इक्क दुआरा, आदि आदि आपणा खेल करांयदा। साचे तख्त बैठ सच्ची सरकारा, हुक्मी हुक्म आप सुणांयदा। निरगुण रूप आपे पाए आपणी सारा, मन मति बुध ना कोए धरांयदा। काम क्रोध लोभ मोह ना कोए हँकारा, आसा तृष्ना ना मेल मिलांयदा। पूत सपूत ना सुत दुलारा, मात गर्भ ना कोए फेरी पांयदा। रंग रंलीआं माणे ना नाल कोई नार भतारा, सगला संग ना कोए वखांयदा। चार वेद ना कोए लिखारा, चारे मुख ना कोए गांयदा। अठारां पुराण ना कोए सहारा, चौदां विद्या ना कोए पढ़ांयदा। गीता ज्ञान ना करे आधारा, दस अठ्ठ अठारां ना मेल मिलांयदा। नौ निधां ना दिसण दुआरा, अठारां सिद्धां ना रूप वटांयदा। जोग अभ्यास जप तप हठ सति संजम नेम ना कोए करे दरबारा, हवनी हवन ना कोए वखांयदा। धूप दीप घृत दीवा बाती ना करे कोए उज्यारा, इष्ट देव ना कोए मनांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सचखण्ड निवासा, खेल तमाशा पुरख अबिनाशा आपणा आप करांयदा। सचखण्ड दुआरा हरि मेहरवान, एकँकारा जोत जगाईआ। सति पुरख निरँजण खेल महान, दर घर साचे आप कराईआ। साचे तख्त बैठ सच्चा सुल्तान, आप आपणी ल्ए अंगड़ाईआ। आपे होए वड मेहरवान, मेहरवान आपणी दया कमाईआ। सति सरूपी इक्क चढ़ाए सच निशान, जोती धारा आप बदलाईआ। पहले घर गुण निधान, लालण लाल रूप वटाईआ। दूजे दर कर ध्यान, कंचन आपणा गढ़्ह सुहाईआ। तीजा वेस श्री भगवान, सूहा सालस आप अख्वाईआ। चौथे घर हो प्रधान, सति सफैदी धार वहाईआ। पंचम आपणा आप कर पछाण, पीला रूप वटाईआ। छेवें वेखणहारा छप्पर छन्न मकान, नीली धार धार बंधाईआ। अबिनाशी करता वाली दो जहान, काला रंग सूरा सरबंग, दर घर साचे आप प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरगाह साची सच वसेरा दर घर साचा आप सुहाईआ। दर घर साचा हरि सुहञ्जणा, थिर घर साचे सोभा पाईआ। पुरख अबिनाशी आदि निरँजणा, निरगुण बैठा डेरा लाईआ। दाता दानी दर्द दु:ख भय भञ्जणा, दीनां नाथ आप अख्वाईआ। आपे बणे आपणा सज्जणा, आप आपणा संग रखाईआ। आपे करे आपणा मजणा, आप आपणा अमृत ल्ए प्रगटाईआ। ना घड़या ना भज्जणा, घड़ण भन्नणहार आप अख्वाईआ। साचे तख्त साचे भूप, हरि भगवान बह बह सजणा, दरगाह साची धाम सुहाईआ। आपणा पर्दा आपे कज्जणा, दूसर होर ना कोए वखाईआ। आपणा चलाए सच जहाज़ना, निरगुण निरगुण बण रथवाहीआ। आपे रचया आपणा काजना, करता पुरख वड्ड वड्याईआ। आपणा साजण आपे साजणा, अकाल मूर्त बेपरवाहीआ। आपे होए शाह नवाबणा, जूनी रहित भेव ना राईआ। आपणी करे आप आराधणा, आपणा नाउँ आपे गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर,
❋
❋
सचखण्ड दुआरे आपे वसया, आदि जुगादी फिरे नस्सया, नस्सणहारा दिस ना आईआ। सच महल्ला उच्च अटारी, थिर घर साचा आप सुहांयदा। जोत जगाए एकँकारी निराकारी, निरगुण आपणी खेल खिलांयदा। घर मन्दिर सोहे बंक दुआरी, धुर दरबारी आप सुहांयदा। आपणा मेला करे पुरख नारी, आप आपणी सेज हंढांयदा। जोती शक्ती खेल न्यारी, जुगती आपणी आप बणांयदा। आपे मात पित बणे वड संसारी, पूत सपूता आपणा आप प्रगटांयदा। सुत दुलारा कर त्यारी, शब्दी नाउँ रखांयदा। सार शब्द इक्क आधार, आप आपणे विच टिकांयदा। आपे अंदर आपे बाहर, आपे गुप्त आपे ज़ाहर, आपे सचखण्ड वसाए सच दुआर, थिर घर आसण आपे लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणे मंडल पावे रास, रवि ससि ना कोए प्रकाश, गगन गगनंतर ना कोए वखांयदा। साचे मन्दिर खेल अपारा, सुत दुलारा आपणा आप उपजाईआ। साचे सुत करे प्यारा, आपणी गोद बहाईआ। आपे कराए वणज वणजारा, एका वस्तू हथ्थ फड़ाईआ। तेरा रूप मेरी धारा, मेरी जोत तेरा सहारा, तेरा नाम मेरा जैकारा, तेरा घर मेरा दरबारा, दर दरबारा इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा सुत कर त्यार, सार शब्द भरे भण्डार, सचखण्ड दुआरा आपणा हुक्म सुणाईआ। साचा हुक्म साचा राणा, हरि साचा सच उपजांयदा। पूत सपूते मन्नणा पए भाणा, भाणे अंदर सभ वखांयदा। तेरा रक्खां दो जहान माणा, सिर आपणा हथ्थ टिकांयदा। मेरा ताल तेरा गाणा, तेरा राग मेरा नाद सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दुआरे देवे एका वर, साचे सुत आप समझांयदा। शब्द दुलारा सुत, सति पुरख निरँजण अग्गे सीस झुकाईआ। किरपा कर अबिनाशी अचुत्त, हउँ सेवक सेव कमाईआ। तेरी सोहे साची रुत्त, रुत्त बुतड़ी वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, वर घर साचा झोली पाईआ। वर घर साचा हरि निरँकार, शब्द शब्दी आप सुणांयदा। तेरी सेवा अगम्म अपार, अगम्म अगम्मड़ा आप लगांयदा। तेरे सिर हथ्थ इक्क करतार, तेरी रचना आप रचांयदा। तेरा रूप निरगुण धार, दिस किसे ना आंयदा। तेरी वण्ड वण्डे अपर अपार, तेरी झोली आप भरांयदा। ब्रह्मण्ड खण्ड कर त्यार, धुर फ़रमाणा हुक्म जणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणे रंग रंगांयदा। सुत दुलारा उठया, हरि शब्दी नौजवान। प्रभ सतिगुर मेरा तुठया, होया आप मेहरवान। साची वस्त देणी एका मुट्ठया, हउँ मंगे भिखक दान। मेरा दर ना जाए लुट्टया, आदि जुगादी झुलदा रहे निशान। मेरा बूटा ना जाए पुट्टया, पुरख अबिनाशी हउँ तेरी सन्तान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवे वर श्री भगवान। श्री भगवान अगम्म जणाई, शब्द सार समझाया। तेरी रचना आप रचाई, मात पित आप अख्वाया।
❋
❋
तेरी सेवा रिहा कमाई, दाई दाया ना कोए लगाया। तेरी कदे ना होई जुदाई, तेरा विछोड़ा मोहे ना भाया। तेरी वजदी रहे वधाई, सचखण्ड साचे सोभा पाया। तेरे सिर समरथ हथ्थ रिहा टिकाई, आपणी वथ वण्ड वण्डाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे देवे साचा वर, दरगाह साची धाम सुहाया। दरगाह साची वर घर पा, हरि शब्द ख़ुशी मनांयदा। पुरख अबिनाशी मिल्या बेपरवाह, ना कोई नाता तोड़ तुड़ांयदा। एका देवे सिफ्त सलाह, साची सिख्या इक्क समझांयदा। एका बणे सच मलाह, साचा बेड़ा आप चलांयदा। इक्क वखाए आपणा राह, आपणा मार्ग आपे लांयदा। इक्क धराया आपणा नाँ, नाउँ निरँकारा आप अख्वांयदा। मेरी सेवा दित्ती ला, आप आपणा हुक्म सुणांयदा। हुक्म वरते थाउँ थाँ, थान थनंतर नज़र कोए ना आंयदा। सचखण्ड बैठा मता रिहा पका, थिर घर आपणा कुण्डा लांहयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर घर साचा आप सुहांयदा। सुण शब्द कर ध्यान, हरि साचे सच जणाया। एका रूप श्री भगवान, दूसर वेस ना कोए कराया। तेरा पाए तेरी आण, मेरा भाणा तेरे सिर रखाया। मेरा शब्द तेरा ज्ञान, मेरा हुक्म तेरा फ़रमाण, दो जहानां दए जणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका दित्ता साचा वर, साची इच्छया पूर कराया। साची इच्छया भिच्छया झोली भर, साचे सुत ख़ुशी मनाईआ। निरभउ चुकाया आपणा डर, निरवैर आपणा रूप दरसाईआ। अकाल मूर्त करनी कर, करता पुरख करे कुड़माईआ। अजूनी रहित मिल्या हरि, आदि जुगादि होए सहाईआ। एकँकारा लड़ ल्या फड़, ना कोई छोड़े ना छोड़ छुड़ाईआ। एका अक्खर आपणा आपे पढ़, आप आपणे विच बन्द कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका लेखा लेख समझाईआ। सुत दुलारा हो मेहरवान, आपणी रचना आप रचांयदा। आपणे मन्दिर मार ध्यान, आपणा अंदर फोल फुलांयदा। आपे वेखे आपणा हाण, आप आपणा मेल मिलांयदा। आप आपणा कर परवान, आप आपणे गले लगांयदा। आपे वसे सच मकान, साचा डेरा आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी रचना आप रचांयदा। साची रचना हरि रचाए, खेले खेल बेपरवाहीआ। आपणी वण्ड आप वण्डाए, इक्क किरन सचखण्ड दवारिउँ बाहर कढ्ढाईआ। लोआं पुरीआं बणत बणाए, रवि ससि करे रुशनाईआ। मंडल मंडप वेख वखाए, दीपक तारका आप जगाईआ। आपणा रूप आप प्रगटाए, निरगुण सरगुण खेल खलाईआ। निराकार साकार आप हो जाए, विश्व खेल बेपरवाहीआ। विष्नूं आपणा नाउँ धराए, घर अमृत ताल सुहाईआ। अमृत जल आप भराय, आपणी नाभी ल्ए टिकाईआ। आपणा बूटा आपे लाए, आपणी हथ्थीं सेव कमाईआ। आपणा फुल्ल आप खलाए, अठ्ठे पंखड़ीआं वेख वखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म रूप वटाए, ब्रह्म आपणा
❋
❋
नाउँ धराईआ। शब्द दुलारा सेव कमाए, साची रचना वेख वखाईआ। धुर फ़रमाणा हुक्म सुणाए, एका शब्द करे पढ़ाईआ। सुन्न अगम्मी फोल फुलाए, धूंआँधार वेख वखाईआ। आपणा शंकर रूप वटाए, लेखा करे बेपरवाहीआ। त्रै त्रै लेखा वेख वखाए, त्रैगुण विच कदे ना आईआ। त्रैगुण माया रचन रचाए, रजो तमो सतो करे कुड़माईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द दुलारा वड बलवान, खेले खेल हर घट थाँईंआ। त्रैगुण माया कर प्रधान, ब्रह्मे विष्न शिव झोली पाईआ। पंज तत्त तत्त निशान, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश आप आपणा रंग रंगाईआ। पंज पंजी मेल विच जहान, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। सरगुण साचा कर परवान, बूंद रक्त मेल मिलाईआ। हड्ड मास नाड़ी चम्म बणाए इक्क मकान, बहत्तर नाड़ी तिन्न सौ सट्ठ हाडी जोड़ जुड़ाईआ। नौ दर खोल्ह दुकान, जगत वासना विच भराईआ। नाल रलाए काम क्रोध लोभ मोह हँकार पंज शैतान, आसा तृष्ना मेल मिलाईआ। हउमे हंगता गड्ड निशान, उच्चा बुरज दए वखाईआ। मन मनूआ कर प्रधान, सच सिक्दार इक्क बणाईआ। मति मतवाली खेल महान, निरगुण आपणी अंस उपजाईआ। बुध बबेकी करे पछाण, आपणी वस्त आपणे हथ्थ रखाईआ। करे खेल श्री भगवान, घर घर विच रचन रचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंज तत्त करे प्यारा, करे खेल अपर अपारा, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। काया मन्दिर बणया बंक दुआर, नौ दर हरि हरि वेख वखांयदा। पावे सार अन्धेरी डूँग्घी गार, डूँग्घी कंदर फोल फुलांयदा। करे खेल अपर अपार, आपणी रचना आप रचांयदा। सुखमन टेढी बंक अन्ध अँध्यार, धूंआँधार सर्ब वखांयदा। त्रबैणी नैणी खेल अपार, आप आपणा रंग रंगांयदा। घर मन्दिर अमृत धार, नाभी कँवल आप भरांयदा। घर मान सरोवर कर त्यार, साचा जल विच टिकांयदा। घर अनहद शब्द सच्ची धुन्कार, दिवस रैण ताल वजांयदा। घर पंचम सखीआं गायण वारो वार, गीत गोबिन्द इक्क अल्हांयदा। घर बज़र कपाटी लाए पाड़, बन्द दरवाज़ा आप करांयदा। घर आत्म सेजा कर त्यार, घर घर विच जोत जगांयदा। जोत निरँजण कर उज्यार, रूप अनूप आप दरसांयदा। घर सुरत सवाणी करे प्यार, आपणा मेला मेल मिलांयदा। घर शब्द हाणी मिले साचा यार, साची सेज हंढांयदा। घर रंग रलीआं माणे नाल भतार, प्रेम प्यार इक्क वखांयदा। घर नाता तुट्टे सर्ब संसार, नाता बिधाता जोड़ जुड़ांयदा। घर कोटन कोटि रवि ससि करन उज्यार, बारां रासी मुख शर्मांयदा। आपणी वस्त हथ्थ रक्ख करतार, काया मन्दिर अंदर बन्द करांयदा। साचा गुर सतिगुर हो त्यार, आप आपणा वेस वटांयदा। लोकमात खेले खेल अपर अपार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आप आपणी रचन रचांयदा। साची रचना हरि हरि रच, ब्रह्मा विष्न शिव सेव कमांयदा। हरि का शब्द अंदर वसे सच, दिस किसे
❋
❋
ना आंयदा। मन मनूआ दहि दिशा रिहा नच्च, चारों कुंट फेरा पांयदा। काया माटी भाण्डा दिसे कच्च, कंचन गढ़्ह ना कोई बणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लक्ख चुरासी पौणी सार, लोकमात ल्ए अवतार, आपणी धारा आप बंधांयदा। निरगुण सरगुण खेल अपारा, करता पुरख आप कराईआ। पंज तत्त करे प्यारा, पारब्रह्म ब्रह्म वेख वखाईआ। शब्द अगम्मी भेव न्यारा, भेव अभेदा आप खुलाईआ। गुर गुर रूप प्रगट हो विच संसारा, आपणा नाउँ दए जणाईआ। साचे भगतां करे प्यारा, भगत भगवन्त मेल मिलाईआ। मेट मिटाए पंच विकारा, जूठ झूठ रहिण ना पाईआ। आसा तृष्ना करे ख्वारा, हउँमे हंगता गढ़्ह तुड़ाईआ। काया मन्दिर कर उज्यारा, धूंआँधार दए गंवाईआ। आपणा नाम बोल जैकारा, पंचम तत्त दए समझाईआ। ज्ञान ध्यान हरि निरँकारा, एका इष्ट दए वखाईआ। बोध अगाध बोल जैकारा, बुध बबेक आप कराईआ। सतिगुर रूप वखाए अगम्म अपारा, शब्दी शब्द आपणा शब्द सुणाईआ। नौ दुआरे करे पार किनारा, अद्धविचकार ना कोए रखाईआ। सुखमन नाड़ी हो उज्यारा आपणा दरस दए कराईआ। फड़ फड़ बाहों करे पार किनारा, डूँग्घी गारा पन्ध मुकाईआ। जोत निरँजण कर उज्यारा, घर साचा वेख वखाईआ। भगतां वखाए इक्क दुआरा, आप आपणी बूझ बुझाईआ। साचे अमृत नुहाए ठंडे ठारा, काग हँस रूप वटाईआ। एका चोग चुगाए चुगावणहारा, आपणा नाउँ रसना मुख लगाईआ। इक्क सुणाए सच्ची धुन्कारा, धुन आत्मक नाद वजाईआ। बज़र कपाटी करे पार किनारा, आर पार आपणा रूप दरसाईआ। सुरती शब्दी मेला कन्त भतारा, आत्म सेज वज्जे वधाईआ। दस्म दुआरी खेल न्यारा, सतिगुर पूरा आप कराईआ। घर मन्दिर सोहे उच्च मुनारा, अस्थिल वेखे बेपरवाहीआ। आपणी जाणे आपे कारा, सन्त सुहेले नाल मिलाईआ। दस्म दुआरी होए बाहरा, सुन्न अगम्मी पार कराईआ। करे खेल एकँकारा, अकल कल वड्डी वड्याईआ। लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां चौदां लोकां करे पार किनारा, ब्रह्मा विष्न शिव रहे राह तकाईआ। जन भगतां वखाए इक्क दरबारा, दरगाह साची धाम जणाईआ। अलक्ख अलक्खणा करे खेल न्यारा, लेखा लेख ना लिख्या जाईआ। अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कारा, अगम्मड़े धाम आप वखाईआ। सति पुरख निरँजण आपे करे आपणे सति वरतारा, सच साचे ल्ए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। निरगुण सरगुण जोती शब्दी जोड़ा, पंज तत्त मेल मिलांयदा। सो पुरख निरँजण सस्से उप्पर लाया होड़ा, ब्रह्म हँ रूप वटांयदा। आदि जुगादी जुगा जुगन्तर जन सन्तां आपे बौहड़ा, आप आपणा रूप दरसांयदा। उच्च महल्ल अटल लगाया आपणा पौड़ा, चौथा डण्डा इक्क रखांयदा। गुरमुखां लग्गी बुझाए प्यास आत्म औड़ा, अमृत मेघ आप बरसांयदा। लक्ख चुरासी रीठा वेखे कौड़ा, घर घर अंदर फोल फुलांयदा।
❋
❋
दो जहानां फिरे दौड़ा, सेवक साची सेव कमांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, गुर शब्दी आपणा नाउँ धरांयदा। सतिगुर पूरा हरि निरँकार, सचखण्ड साचे डेरा लांयदा। गुर गुर रूप विच संसार, नाम निधान एका एक प्रगटांयदा। भगत भगवन्त खेल महान, दर घर साचे मेल मिलांयदा। साचे सन्तां करे प्रधान, आत्म ब्रह्म ज्ञान दृढ़ांयदा। गुरमुखां लक्ख चुरासी चुकाए कान, मात गर्भ फंद कटांयदा। गुरमुखां बख्शे चरन ध्यान, दर दुआरा इक्क वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका गुर इक्क अवतार, एका शब्द इक्क भण्डार, एका दाता देवणहार, जुग जुग लोकमात वरतार, एका शब्द देव गुर इष्ट, हरि साचा सच वड्याईआ। एका शब्द खुल्हाए दृष्ट, एका दृष्ट वेख वखाईआ। एका रूप दिसे सर्ब सृष्ट, दिस किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका शब्द गुर मेहरवान, एका जाणे दो जहान, दो जहानां खेल खिलांयदा। शब्द गुर सूरा मेहरवाना, आपणी दया कमांयदा। जन भगतां बन्न्हे भगती गाना, साचा सगन मनांयदा। सन्तां देवे इक्क निशाना, साचा मार्ग इक्क वखांयदा। गुरमुखां सुणाए एका राग काना, धुनी धुन नाद वजांयदा। गुरमुखां चरन धूढ़ धूढ़ सच अशनाना, दुरमति मैल गंवांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर साची कार, आप कराए एकँकार, शब्द शब्दी सेव कमांयदा। शब्द उजाला गुर गोपाला, पारब्रह्म पुरख समरथया। लेखा जाणे काल महांकाला, आप चलाए आपणा रथिआ। आपे तोड़े जगत जंजाला, आपे वसे घट घटया। आपे फल लगाए साचे डाल्हा, आपे वेखे वखाए पत डाल्ही पतया। आपे फिरे हथ्थ खाला, आपे भगतां झोली आपणे नाम रच्छया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी खेल अपारा, करे कराए करनेहारा, लोकमात ल्ए अवतारा, निरगुण सरगुण आपणा रूप वटांयदा। निरगुण सरगुण साचा मेला, सो पुरख निरँजण आप करांयदा। हरि पुरख निरँजण गुरू गुर चेला, गुर चेला रूप वटांयदा। एकँकारा सज्जण सुहेला, जुग जुग संग निभांयदा। आदि निरँजण जोत निरँजण चाढ़े तेला, घट घट दीप आप जगांयदा। अबिनाशी करता आप जाणे आपणा वक्त वेला, वेद पुराण भेव ना पांयदा। श्री भगवान जुग जुग आपणा खेल अचरज आपे खेला, महिमा गणत ना कोए गणांयदा। पारब्रह्म आपणे धाम आपे वसे इक्क इकेला, रूप अनूप ना कोए दरसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग करता हरि करणेहारा, निरगुण सरगुण लै अवतारा, लक्ख चुरासी पावे सारा, लोकमात जोत जगांयदा। लोकमात जगे हरि जोत, निरगुण सरगुण विच टिकाईआ। सतिगुर पूरा ना कोई वरन ना कोई गोत, ज़ात पात ना कोए रखाईआ। लेखा जाणे कोटी कोटि, कोटी कोटि रूप वटाईआ। जन भगतां तन नगारे लगाए चोट, शब्द डंका इक्क वजाईआ। माया ममता वासना कढ्ढे खोट, सच सुच्च
❋
❋
आप समझाईआ। आप उठाए आहलणिउँ डिग्गे बोट, गुर मन्त्र नाम दृड़ाईआ। इक्क रखाए चरन ओट, दूजी होर ना कोए सरनाईआ। नाम भण्डारा दए अतोट, चोर यार ठग्ग लुट्ट कोए ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए तराईआ। जुग जुग अवतार हरि भगवन्त, भगतां पैज रखांयदा। लेखा जाणे साचे सन्त, सन्त सतिगुर मेल मिलांयदा। गुरमुख मेला नारी कन्त, घर मन्दिर सेज हंढांयदा। गुरसिख काया चोली चाढ़े रंग बसन्त, उतर कदे ना जांयदा। कर किरपा गढ़्ह तोड़े हउमे हंगत, भुक्ख नंगत आप कटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। हरिजन साचे पेख्या, परम पुरख करतार। आपे लिखणहारा लेखया, आपे वेखे विच संसार। आपे धारे आपणा भेख्या, आपे गुर सतिगुर लै अवतार। आपे लेखा जाणे मुच्छ दाढ़ी केसया, आपे मूंड मुंडाए सिरजणहार। आपे वेखे ब्रह्मा विष्न महेष गणेश्या, आपे वेद वेदांता पावे सार। आपे सच्चा नर नरेश्या, आपे भूप होए सिक्दार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे भगतन करे प्यार। आपे भगत दुआरा मंगदा, जुगा जुगन्तर साची कार। आपे सन्तन चोली रंगदा, रंग मजीठी एका चाढ़। आपे गुरमुखां अंदर लँघणा, आपणा बन्द खोल्ह किवाड़। आपे गुरसिखां नाल हंढदा, मरे ना जम्मे विच संसार। आपे नाम अनमुल्ला आपणा वण्डदा, साचे कंडे तोलणहार। आपे लेखा चुकाए भेख पखण्ड दा, कूड़ी क़िया दए निवार। आपे लेखा जाणे जेरज अंड दा, उत्भुज सेत्ज पावे सार। आपे पर्दा लाहे खण्ड ब्रह्मण्ड दा, नव सत्त होए उज्यार। आपे वेखे प्रकाश सूरज चन्न दा, आप आपणी किरन कर उज्यार। आपे धरत धवल आकाश बेड़ा बन्न्हदा, शब्द डोरी अपर अपार। आपे सचखण्ड दुआरे दरगाह साची बह बह वसदा, आपे लक्ख चुरासी करे पसार। आपे जूनी रहित हो हो नस्सदा, आपे जूनां अंदर खावे मार। आपे तीर निराला कसदा, शब्द अगम्मी मारे बाण। आपे त्रैगुण माया हो हो डस्सदा, आपे बणे पंज शैतान। आपे अमृत जाम प्याए साचे रस दा, आपे होए निगहबान। आपे पंच विकारा पैरां हेठां झस्सदा, आपे नाल रलाए वड बलवान। आपे गुरमुखां आपणा मार्ग दस्सदा, जुगा जुगन्तर खेल महान। आपे गुरसिखां अंदर वसदा, काया मन्दिर सच मकान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जोत सरूपी हरि भगवान। हरि भगवान पुरख अगम्मड़ा, अगम्मड़ी कार करांयदा। हड्ड मास ना दिसे चम्मड़ा, रत्ती रत्त ना कोए वखांयदा। माल धन ना कोई दमड़ी दमड़ा, ख़ाली हथ्थ सद फिरांयदा। मात पित ना अम्मी अमड़ा, साची गोद ना कोए सुहांयदा। आपे जाणे आपणा कम्मड़ा, जुग जुग आपणी चाल चलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुगा जुगन्तर करे खेल अपारा, जन भगतां देवे शब्द हुलारा, चौदां लोकां पार किनारा, सच दुआरा
❋
❋
इक्क वखांयदा। सच दुआरा सतिगुर मीत, गुरसिख इक्क वखाईआ। अठ्ठे पहर परखे नीत, हरिजन सगला संग निभाईआ। करे कराए पतित पुनीत, गुर पूरे वड वड्याईआ। मन मनूआ ना जाए जीत, शब्द डोरी तन्द बंधाईआ। काया करे ठंडी सीत, अग्नी तत्त ना कोए रखाईआ। इक्क बंधाए चरन प्रीत, साची रीत मात वखाईआ। शब्द सुणाए सुहागी गीत, घर मन्दिर अंदर अनहद ताल वजाईआ। एका रंग वखाए हस्त कीट, ऊँच नीच ना कोए वड्याईआ। धाम वखाए इक्क अनडीठ, जगत नेत्र दिस ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क इकल्ला खेल महाना, पुरख अबिनाशी आप कराईआ। इक्क इकल्ला एकँकार, घर साचे सोभा पांयदा। दूजा आपणा कर पसार, आप आपणा खेल खिलांयदा। तीजा भगतां नेत्र दए अपार, दोए लोचण बन्द वखांयदा। चौथे पद सच्ची सरकार, घर साचा आसण लांयदा। पंचम शब्द धुन जैकार, आप आपणा राग सुणांयदा। छेवें मन्दिर अगम्म अपार, ना कोई दीसे चार दुआर, छप्पर छन्न ना कोए छुहांयदा। सत्तवें सति पुरख निरँजण सति सतिवादी करे साची कार, जुगा जुगन्तर खेल खिलांयदा। अठवें अठ्ठां तत्तां वसे बाहर, मन मति बुध अप तेज वाए पृथ्मी आकाश तत्त ना कोए बणांयदा। नावें नौ दर बेड़ा करे पार, डूँग्घी कँवरी भँवरी पावे सार, जिस सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। दसवें दर घर मेला सच्ची सरकार, सुरत शब्दी मेल मिलांयदा। गुरमुख गुरसिख हरिभगत हरिजन आप सुहाए आपणे सच दरबार, दर घर साचे आप बहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका गुर मेहरवान, सतिगुर देवे धुर फ़रमाण, धुर दी बाण आप रखांयदा । सतिगुर पूरा सच्चा जाणीए, पंज तत्त करे पछाण। सतिगुर पूरा जाणीए, रत्ती रत देवे माण। सतिगुर पूरा जाणीए, नाता तोड़े पंज शैतान। सतिगुर पूरा जाणीए, चरन वखाए इक्क ध्यान। सतिगुर पूरा जाणीए, बिरहों मारे एका बाण। सतिगुर पूरा जाणीए, देवे नाम गुण निधान। सतिगुर पूरा जाणीए, शब्द बिठाए इक्क बबाण। सतिगुर पूरा जाणीए अमृत देवे पीण खाण। सतिगुर पूरा जाणीए, दर घर साचे देवे माण। सतिगुर पूर जाणीए, एका बख्शे ब्रह्म ज्ञान। सतिगुर पूरा जाणीए, उपजाए धुन सच्ची धुनकान। सतिगुर पूरा जाणीए, नाता तोड़े पवण मसाण। सतिगुर पूरा जाणीए, एका आपणी रक्खे आण। सतिगुर पूरा जाणीए, काया मन्दिर अंदर वखाए सच दुकान। सतिगुर पूरा जाणीए, दो जहानां होवे संग मातलोक लक्ख चुरासी फंद कटान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका देवे धुर माण। सतिगुर पूरा जाणीए, दरस दखाए साख्यात। सतिगुर पूरा जाणीए, गुरसिख बणाए पारज़ात। सतिगुर पूरा जाणीए, शब्द अगम्मी देवे दात। सतिगुर पूरा जाणीए, चरन कँवल बंधाए नात। सतिगुर पूरा जाणीए, इक्क बबाणा सुहाए आत्म सेजा साची खाट। सतिगुर पूरा जाणीए, नाता तोड़े तीर्थ ताट। सतिगुर
❋
❋
पूरा जाणीए, दो जहानां नेड़े रक्खे वाट। सतिगुर पूरा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जोत जगाए इक्क ललाट। सतिगुर पूरा जाणीए, पारब्रह्म पुरख समरथ। सतिगुर पूरा जाणीए, जुग जुग चलाए रथ। सतिगुर पूरा जाणीए, एका देवे नाम वथ्थ। सतिगुर पूरा जाणीए, लेखा चुकाए सीआं साढे तिन्न तिन्न हथ्थ। सतिगुर पूरा जाणीए, काया मन्दिर अंदर आपणी बदले आप करवट। सतिगुर पूरा जाणीए, जगत विछोड़ा मेटे फट्ट। सतिगुर पूरा जाणीए, हरि मन्दिर साचे वसे आदि जुगादि ना जाए ढट्ठ। सतिगुर पूरा जाणीए, आपणी हथ्थीं गेड़े आपणी लट्ठ। सतिगुर पूरा जाणीए, शब्द पहनाए तन पट्ट। सतिगुर पूरा जाणीए, अमृत आत्म देवे झट्ट। सतिगुर पूरा जाणीए, लेखा चुकाए आन बाट। सतिगुर पूरा जाणीए, गहर गम्भीर गुणी गहिन्द। सतिगुर पूरा जाणीए, अमृत आत्म देवे सागर सिन्ध। सतिगुर पूरा जाणीए, गुरमुख उपजाए आपणी बिन्द। सतिगुर पूरा जाणीए, जगत जहानां मिटाए चिन्द। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, आदि जुगादि सदा बख्शिंद। सतिगुर पूरा जाणीए, एका एकँकारा। सतिगुर पूरा जाणीए, वसे सचखण्ड सच्चे दुआरा। सतिगुर पूरा जाणीए, थिर घर खोल्हे बन्द किवाड़ा। सतिगुर पूरा जाणीए, सुन्न अगम्मी करे पार किनारा। सतिगुर पूरा जाणीए, दस्म दुआरी पावे सारा। सतिगुर पूरा जाणीए, बन्द कवाड़ी खोल्हे ताला। सतिगुर पूरा जाणीए, अमृत मारे इक्क उछाला। सतिगुर पूरा जाणीए, एका राग सुणाए सच्ची धुनकाना। सतिगुर पूरा जाणीए, मेल मिलाए काया मन्दिर सच मकाना। सतिगुर पूरा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप अपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, आदि जुगादि श्री भगवाना। सतिगुर सच्चा जाणीए, हरि सच्चा साहिब कन्त। सतिगुर सच्चा जाणीए, काया चोली चाढ़े रंग बसन्त। सतिगुर सच्चा जाणीए, एका शब्द जणाए मणीआ मंत। सतिगुर सच्चा जाणीए, मूर्ख मूढ़ बणाए चतुर सुघड़ देवे वडियाई विच जीव जंत। सतिगुर पूरा जाणीए, गढ़्ह तोड़े हउमे हंगत। सतिगुर पूरा जाणीए आप मिलाए आपणी संगत। सतिगुर पूरा जाणीए, अमृत जाम प्याए आप बहाए आपणी पंगत। सतिगुर पूरा जाणीए, अंगी कार करे आप लगाए आपणे अंगत। सतिगुर पूरा जाणीए, दूजे दर ना जाए मंगत। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका सतिगुर सच्चा शाह, गुरमुखां बणे आप मलाह, लक्ख चुरासी कट्टे फाह, मानस जन्म पैज संवारीआ। सतिगुर पूरा जाणीए, देवे सति सन्तोख ज्ञान। सतिगुर पूरा जाणीए, जन्म कर्म पाए नीशान। सतिगुर पूरा जाणीए, आपणे नेत्र वेखे मार ध्यान। सतिगुर पूरा जाणीए, आपणी दृष्टी देवे ज्ञान। सतिगुर पूरा जाणीए, लक्ख चुरासी सर्ब सृष्ट करे पहचान। सतिगुर पूरा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल वाली दो जहान। सतिगुर पूरा जाणीए, नाता तोड़े जोग अभ्यास।
❋
❋
सतिगुर पूरा जाणीए, जन भगतां होवे दासी दास। सतिगुर पूरा जाणीए, गुरमुखां अंदर करे वास। सतिगुर पूरा जाणीए, जगत तृष्ना बुझाए प्यास। सतिगुर पूरा जाणीए, आदि जुगादि ना जाए विनास। सतिगुर पूरा जाणीए, लेखा जाणे पृथ्मी आकाश। सतिगुर पूरा जाणीए, घर मंडल पावे रास। सतिगुर पूरा जाणीए, पूरी करे आस। सतिगुर पूरा जाणीए, जगत जंजाला तोड़े झूठा बनवास। सतिगुर पूरा जाणीए, घर निर्मल जोत करे प्रकाश। सतिगुर पूरा जाणीए, घर तख्त बैठे शाहो शाबास। सतिगुर पूरा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि आप आपणी जोत धर, आदि जुगादी एका हरि, एका जाणे आपणी रास। सतिगुर पूरा जाणीए, दीन दर्द दु:ख भञ्जण। सतिगुर पूरा जाणीए, नेत्र नाम पाए इक्क अंजन। सतिगुर पूरा जाणीए, चरन धूढ़ कराए साचा मजन। सतिगुर पूरा जाणीए, दो जहानां बणे सज्जण। सतिगुर पूरा जाणीए, आदि अन्त पर्दे कज्जण। सतिगुर पूरा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप चलाए सच जहाजन। सतिगुर पूरा जाणीए, हरि सच्चा शहनशाह। सतिगुर पूरा जाणीए, वड सिफ्ती सिफ्त सलाह। सतिगुर पूरा जाणीए, जन भगतां बणे आप मलाह। सतिगुर पूरा जाणीए, गुरसिखां भार आपणे सीस ल्ए उठा। सतिगुर पूरा जाणीए, फड़ फड़ बाहों आपणे राहे देवे पा। सतिगुर पूरा जाणीए, अन्तिम करे सच न्याँ। सतिगुर पूरा जाणीए, हँस बणाए काँ। सतिगुर पूरा जाणीए, गुरमुखां लाड लडाए जिउँ बालक माँ। सतिगुर पूरा जाणीए, सिर रक्खे सदा ठंडी छाँ। सतिगुर पूरा जाणीए, कर किरपा दरगह साची ल्ए बहा। सतिगुर पूरा जाणीए, निथावयां देवे साचा थाँ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आपे जाणे आपणा नाँ। सतिगुर पूरा जाणीए, दिब दृष्ट दए खुल्हाईआ। सतिगुर पूरा जाणीए, मेहरवान इक्क अख्वाईआ। सतिगुर पूरा जाणीए, जप तप हठ ना कोई कराईआ। सतिगुर पूरा जाणीए, धूणी अग्ग ना कोई तपाईआ। सतिगुर पूरा जाणीए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा मेल मिलाईआ। सतिगुर सो बलवान, गुरसिखां दया कमांयदा। एका देवे नाम बिबान, फड़ बाहों उप्पर बहांयदा। आपणी दृष्टी लेखा चुकाए दो जहान, लक्ख चुरासी फंद कटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, सतिगुर सच्चा आप अख्वांयदा। सतिगुर सच्चा सच है, सर्बकला भरपूर। सतिगुर सच्चा सच है, सदा सदा हाज़र हज़ूर। सतिगुर सच्चा सच है, एका एक जोती नूर। सतिगुर सच्चा सच है, नाता तोड़े कूड़ो कूड़। सतिगुर सच्चा सच है, गुरमुखां बख्शे चरन धूढ़। सतिगुर सच्चा सच है, एका रंग रंगाए गूढ़। सतिगुर सच्चा सच है, सुघड़ बणाए मूर्ख मूढ़। सतिगुर सच्चा सच है, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लेखा चुकाए नेड़े दूर। सतिगुर सच्चा एक है, एको पुरख अख्वाए। जुग जुग भगतां बख्शे साची टेक है, आप
❋
❋
आपणी दया कमाए। करे कराए बुध बबेक है, जगत द्वैती वेख वखाए। आपे लिखणहारा लेख है, आपणा लेखा दए समझाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर आप चलाए आपणा मन्त्र, लोकमात बुझाए लग्गी बसन्तर, सांतक सति आप वरताए। सतिजुग त्रेता द्वापर राम नाम अपारा, सोलां कल खेल खलाईआ। ओम रूप सच्ची सरकारा, इष्ट देव सृष्ट सबाईआ। वास्तक रूप अगम्म अपारा, विष्नूं आपणा नाउँ धराईआ। नमो देव करे निमस्कारा, नमो नमो सर्ब लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर आपणा नाउँ धराईआ। सतिजुग त्रेता उतरया पार, द्वापर अन्त रहिण ना पाया। गुर पीर साध सन्त ल्ए अवतार, हुक्मी हुक्म सर्ब फिराया। हरि हरि नाउँ बोल जैकार, जीवां जंतां गए समझाया। पुरख अबिनाशी एका एक घर साचे वसणेहार, दूजा दर ना कोई दिसाया। चौथा जुग करे पुकार, ऐड़ा अथर्बण अक्ख खुल्हाया। बोध ज्ञाना विच संसार, एका रसना तीर चलाया। पुरख अबिनाशी भेव न्यार, आप आपणा खेल खलाया। आपणा कलमा कर त्यार, आपणा बंस आप पढ़ाया। साचा सजदा परवरदिगार, सीस जगदीश आप झुकाया। ईसा मूसा खोल्ह किवाड़, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, एका रूप आप वटाया। ईसा मूसा काला सूसा शाह आपणे तन पहनाईआ। एका शब्द इक्क हदीसा, एका हुक्म सुणाईआ। लेखा जाणे तीस बतीसा, भेव अभेद आप खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, परवरदिगार सांझा यार, नूरो नूर अल्हाईआ। नूर इलाही अल्ला नूर, मुकामे हक सुहांयदा। आपणा वजाए साचा तूर, नाद अनादी आप अल्हांयदा। आपे होए जल्वा हज़ूर, बेपरवाह आपणा खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, आप आपणा वेस वटांयदा। वेस वटाए इक्क इकल्ला, लेखा लेख ना लिख्या जाईआ। आपे नाउँ धराए राणी अल्ला, ऐनलहक नाअरा लाईआ। आपणे हथ्थ उठाए जगत मसला, आपे निउँ निउँ सीस झुकाईआ। आपे कलमा अमाम कायनात सच संदेश घल्ला, अञ्जील कुरान करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, संग मुहम्मद चार यार आपे वसे सच महल्ला, चौदां तबकां वेख वखाईआ। चौदां तबकां कुण्डा खोल्ह, ज़िमी अस्मानां फोल फुलांयदा। एका ऊँची कूके बोल, नाअरा हक आप लांयदा। एका तोले साचा तोल, तोलणहारा दिस ना आंयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, खेले खेल अगम्म अपार, आदि जुगादि आपणी रचना वेख वखांयदा। आपणी रचना वेखणहारा, सृष्ट सबाई वेख वखाईआ। निरगुण जोती कर उज्यारा, नानक पंज तत्त करे कुड़माईआ। सचखण्ड सुहाए इक्क दुआरा, सरगुण निरगुण मेल मिलाईआ। एका नाम सति बोल जैकारा, चार वरनां करे पढ़ाईआ। एका जोत नूर दस उज्यारा, गोबिन्द फ़तह इक्क गजाईआ। कलिजुग चारों
❋
❋
कुंट बण अँध्यारा, साचा चन्द ना कोई वखाईआ। सृष्ट सबाई धूंआँधारा, धरत धवल दए दुहाईआ। शाह सुल्तान ना कोई सिक्दारा, साचा तख्त ना कोई हंढाईआ। साध सन्त आत्म अन्तर ना दए कोई हुलारा, शब्द हलूणा ना कोई लगाईआ। माया राणी घर घर सुत्ती पैर पसारा, लोकमात ना ल्ए अंगड़ाईआ। कलिजुग कूड़ कुड़यारा करे ख्वारा, जूठ झूठ वज्जी वधाईआ। कोई ना चढ़े काया मन्दिर उच्च मुनारा, घर घर थक्के पान्धी राहीआ। पुरख अबिनाशी खेल न्यारा, हरिजन साचे ल्ए जगाईआ। किसे हथ्थ ना आए मन्दिर मस्जिद गुरदुआरा, काया काअबा बैठा रूप छुपाईआ। जिस जन करे आप सच प्यारा, आप आपणी बूझ बुझाईआ। तुरीआ राग बोल जैकारा, सुपन सखोपत जागरत पन्ध मुकाईआ। बैख़री मद्धम पसन्ती करे पार किनारा, आप आपणा रूप दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, पुरख अबिनाशी आपणी खेल खलाईआ। कलिजुग वेला अन्तिम आया, सो पुरख निरँजण खेल खिलांयदा। जोती जामा भेख वटाया, निहकलंक नाउँ धरांयदा। शब्द डंका इक्क वजाया, लोआं पुरीआं ब्रह्मा विष्न शिव देवत सुर आप उठांयदा। राउ रंकां राज राजानां शाह सुल्तानां रिहा जगाया, साधां सन्तां पर्दा लांहयदा। गुरमुखां फड़ फड़ मेल मिलाया, आप आपणी गोद बहांयदा। सच सुच्च जप तप इक्क वखाया, चरन सरन इक्क तकांयदा। जोग अभ्यास विच प्रभास डेरा इक्क वखाया, जो जन सोहँ सो रसना गांयदा। जन्म मरन दा गेड़ कटाया, लक्ख चुरासी रहिण ना पांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि मिलण दी साची बिध, आपणी आप समझांयदा। हरि मिले हरि दुआर, हरी हरि का रूप वटाईआ। घर मन्दिर बैठा कर पसार, जल थल हथ्थ किसे ना आईआ । कलिजुग ठग्गया ठग्ग बण सर्ब संसार, शाह रग उप्पर चढ़ कोए ना जाईआ। तप्या अग्नी अग्ग झूठ अंग्यार, पंज तत्त रिहा जलाईआ। सुरत सवाणी होई नार विभचार, शब्द कन्त ना कोए हंढाईआ। पढ़ पढ़ थक्के जीव गंवार, पढ़ पुस्तक वाद वधाईआ। पीआ प्रीतम ना करया सच प्यार, सुंञी सेज विछाईआ। कलिजुग अन्तिम निरगुण जोत कर उज्यार, गुरसिख ग़रीब निमाणे ल्ए उठाईआ। फड़ फड़ आपणे मन्दिर आपे देवे वाड़, राह विच ना कोए अटकाईआ। गुरसिख तेरे चरनां हेठ दबाए पंचम धाड़, नौ निध अठारां सिद्ध तेरे दुआरे रोवण देण दुहाईआ। राए धर्म ना करे ख्वार, चित्रगुप्त ना हिसाब वखाईआ। लाड़ी मौत ना करे शंगार, वेले अन्त ना ल्ए प्रनाईआ। सतिगुर पूरा करे प्यार, आपणी गोदी ल्ए उठाईआ। सचखण्ड दुआरे देवे वाड़, उच्चे डण्डे आप चढ़ाईआ। गुरसिख कोई ना डुब्बे विच मँझधार, जिस हरि मिल्या बेपरवाहीआ। एका शब्द सोहँ गाउणा बोल जैकार, ब्रह्म पारब्रह्म समाईआ। चार जुग दा करजा दए उतार, चौथे जुग वेख वखाईआ। प्रगट हो सच्ची सरकार, साचे तख्त डेरा
❋
❋
लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां देवे साचा वर, घर मन्दिर वज्जे वधाईआ। गुरसिख साचे दर्शन पाउणा, नेत्र नैण नैण दरसांयदा। माणस जन्म पन्ध मुकाउणा, साक सज्जण सैण आप हो जांयदा। आपणी गोद आप उठाउणा, दूसर हथ्थ ना किसे फड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, सतिजुग साचा दस्से जाप, कोट जन्म दे उतारे पाप, त्रैगुण माया रही कांप, तीनों ताप मेट मिटांयदा। सतिगुर सच्चा हरि हरि आया, घर साचे वज्जी वधाईआ। गुरमुख साचे ल्ए जगाया, जागरत जोत कर रुशनाईआ। आप आपणा मेल मिलाया, दूई द्वैती मेट मिटाईआ। चिंता सोग हरख़ दए गंवाया, अमृत मेघ आप बरसाईआ। ग़रीब निमाणयां उप्पर तरस कमाया, त्रैकाल दरसी आपणा फेरा पाईआ। अर्श फर्श कुर्श कुरा वेख वखाया, कादर कुदरत रूप वटाईआ। साचा सालस बण के आया, कलिजुग सतिजुग करे निआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन मेले साचे घर, मेल मिलावा साची थाँईंआ। हरिजन हरि हरि पावणा, गुर सतिगुर साचा मीत। घर मंगल एका गावणा, सो पुरख निरँजण सुहागी गीत। डूँग्घी कंदर वड़ ना किसे ध्यावणा, हरि वसणहारा चीत। उच्ची कूक ना किसे सुणावणा, किसे हथ्थ ना आए मन्दिर मसीत। घर घर आपणा मन्दिर आप सुहावणा, गुरसिख कर कर पतित पुनीत। दीपक जोती आप जगावणा, आपे बीह बह गाए गीत। आपणा दरस आप करावणा, धाम वखाए इक्क अनडीठ । सोहँ हँसा चोग चुगावणा, सतिजुग साची चले रीत। बंस सरबंसा आप तरावणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका रंग रंगाए हस्त कीट। गुरसिख सज्जण सच्चा पाया, सतिगुर दीन दयाल। जगत विछोड़ा फंद कटाया, कलिजुग अन्तिम एका घाली घाल। गुर चरन मन चित जोड़ जुड़ाया, फल लग्गा साचे डाल्ह। सतिगुर पूरा साची घोड़ी ल्ए बहाया, आपे चले नाल नाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां देवे एका वर, लेखा जाणे शाह कंगाल। शाह कंगाल कलिजुग लुटया, साची वस्त ना किसे कोल। कलिजुग जीवां भाग निखुटया, माया ममता रही विरोल। धुर दरगाहों नाता तुटया, नौ खण्ड पृथ्मी वज्जे ढोल। हरि का शब्द तीर निराला छुट्टया, लक्ख चुरासी पर्दा देवे खोल्ह। जूठा झूठा बूटा जाए पुटया, लग्गा रहे ना उप्पर धवल धौल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा पूरा करे कौल। गुरमुख मन वज्जी वधाई, मन ममता जगत गंवाईआ। मन पंखी उड उड दहि दिश ना जाई, निउँ निउँ बैठा सीस झुकाईआ। सतिगुर सोटी शब्द हथ्थ उठाई, आपणा बल आप वखाईआ। आत्म वासना खोटी कढ्ढ धराई, झूठी वख रहिण ना पाईआ। माया राणी चोटी आप कटाई, दर दर देवे अन्त दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी
❋
❋
किरपा कर, गुरमुखां सिर हथ्थ धर, समरथ सेव कमाईआ। साहिब समरथ सर्ब गुणवन्ता, जीआं दाता इक्क अख्वांयदा। सतिजुग बणाए साची बणता, कलिजुग कूड़ कुड़यारा मेट मिटांयदा। गुरमुखां दुआरे आपे बणे मंगता, प्रेम भिच्छया मंग मंगांयदा। औंदा जांदा आदि जुगादि ब्रह्म ब्रह्माद कदे ना संगदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निरगुण निराकार सरगुण साकार दोहां विचोला शब्द धार, आर पार आपणी खेल खिलांयदा। गुरमुख गुरसिख भगत भगवन्त सन्त कन्त ल्ए उभार, आप आपणे गले लगांयदा। सतिगुर पूरा जोद्धा सूरबीर बली बलकार, आपणा बल आप रखांयदा। गुरसिखां करे सच प्यार, साची समग्री हथ्थ फड़ांयदा। जो जन इक्क वार एकँकार करे निमस्कार, मँझधार ना कोए डुबांयदा। कलिजुग अन्तिम वेख विचार, निराहार निराकार निराधार निर्धन आपणे रंग रंगांयदा। जगत महल्ले विच्चों कढ्ढ आपणे महल्ले ल्ए वाड़, दर दरवाज़ा बन्द करांयदा। मनमुखां मगर लगाई पंचम धाड़, अग्गे हो ना कोए बचांयदा। घर घर दर दर तपे अग्नी तत्ती हाढ़, त्रैगुण लम्बू एका लांयदा। नौ दुआरे नौ खण्ड होई उजाड़, साचा घर ना कोए दसांयदा। गुरमुख विरले बख्शे चरन प्यार, चरन चरनोदक मुख चुआंयदा। फड़ फड़ डुब्बदे पाथर जाए तार, जिस जन आपणा चरन छुहांयदा। सतिजुग बद्धी साची धार, एका मन्त्र अन्तर मुख रखांयदा। किसे आपणा नाम ना दस्से अंदर वाड़, उच्ची कूक आप सुणांयदा। साचे पौड़े देवे चाढ़, जो जन सरनाई आंयदा। गुरसिख बणाए साचा लाड़, नारी कन्त रूप वटांयदा। गुरमुख गुरसिख सखीआं गावण मंगलाचार, घर घर आपणा गीत सुणांयदा। वाह वा हरि हरि पाया कन्त भतार, विछड़ कदे ना जांयदा। कलिजुग जीव उच्ची कूकण रोवण बांह हुलार, पीआ प्रीतम ना कोए मिलांयदा। नार दुहागण होई विभचार, जूठ झूठ तन शंगार करांयदा। गुरमुख पाया एका कज्जल आपणा नैण उग्घाड़, नाम निधाना हरि भगवाना इक्क वखांयदा। जो जन मंगे हरि हरि नाउँ बण भिखार, काया नगर खेड़ा आप वसांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलिजुग अन्तिम खेल अपारा, निहकलंक लै अवतारा, निरगण सरगुण साची धारा, शब्द शब्द शब्दी शब्द रूप समांयदा।