१३ जेठ २०१७ बिक्रमी दौलत राम दे घर कोटली राईआं ज़िला जम्मू
हरिभगत वडियाई जुग चार, जुगा जुगन्तर ल्ए प्रगटाईआ। हरिभगत वडियाई जुग चार, भगत भगवन्त मेल मिलाईआ। हरिभगत वडियाई जुग चार, लोकमात करे कुड़माईआ। हरिभगत वडियाई जुग चार, पुरख अबिनाशी ल्ए उठाईआ। हरिभगत वडियाई जुग चार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन वेखे थाउँ थाँईंआ। हरिभगत वडियाई सच
❋
❋
घर, सचखण्ड दुआरा आप सुहांयदा। हरिभगत वडियाई मेला पुरख नर, नरायण मेल मिलांयदा। हरिभगत वडियाई एका अक्खर जाए पढ़, निरगुण आपणा आप पढ़ांयदा। हरिभगत वडियाई चुक्के डर, लक्ख चुरासी फंद कटांयदा। हरिभगत वडियाई एका मिले साचा हरि, हरि की पौड़ी आप चढ़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे वेख वखांयदा। हरिभगत वडियाई हरि चरन लेख, लेखा लिख बेपरवाहीआ। जुगा जुगन्तर आपे वेख, नेत्र नैण दए खुल्हाईआ। करे कराए अवल्लड़ा वेस, रूप रंग ना कोए रखाईआ। सूरबीर हरि नर नरेश, वड मृगेश इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिभगतन मेला सहिज सुभाईआ। भगतन मेला हरि करतार, आदि जुगादि करांयदा। एका बख्शे शब्द आधार, आत्म अन्तर बूझ बुझांयदा। एका जोत कर उज्यार, अन्ध अन्धेर मिटांयदा। एका खोल्ह बन्द कवाड़, धर्म दुआर इक्क वखांयदा। इक्क चलाए नाम सार, आर पार आप वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिभगत वसाए साचे घर, घर मन्दिर आप सुहांयदा। घर मन्दिर हरि काया गढ़्ह, जन भगतां आप वखाईआ। पंच विकारा मारे फड़, दूत दुष्ट रहिण ना पाईआ। साचा घाड़ण आपे घड़, घर घर विच ल्ए टिकाईआ। साची वस्तू अंदर धर, अमृत साचा ताल भराईआ। जन भगतां देवे साचा वर, भर प्याला जाम प्याईआ। एका रूप दसाए हरी हरि, नेत्र नैण इक्क खुल्हाईआ। किला तोड़ हँकारी गढ़्ह, एका मन्दिर दए बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचा वेख वखाईआ। हरिभगतन मेल ग़रीब निवाज़ा, पुरख अबिनाशी आप मिलांयदा। आपे खोल्हे बन्द दरवाज़ा, अपणा पर्दा आपे लांहयदा। पावे सार वड राजन राजा, शाह सिक्दार दया कमांयदा। घर मन्दिर वजाए आपणा वाजा, अनहद साचा राग सुणांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतां अंदर भगती भर, भाण्डा भरम भउ भनांयदा। हरिभगतां भगती कर प्यार, आत्म शक्ती इक्क वखाईआ। बूंद रक्ती लेखे लाए विच संसार, आपणे रंगण इक्क रंगाईआ। जगे जोत अगम्म अपार, अन्ध अन्धेरा दए मिटाईआ। देवे दरस ठांडे दरबार, घर घर विच वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन लेखा दए समझाईआ। भगतन लेखा अपर अपारा, कथनी कथ ना सके कोई राईआ। भगतां अंदर एका धारा, निरगुण आपणी आप रखाईआ। भगतन अंदर शब्द हुलारा, शब्द शब्दी आप चलाईआ। भगतन अंदर हो उज्यारा, दीपक जोत करे रुशनाईआ। भगतां अंदर अमृत धारा, निझर झिरना आप झिराईआ। भगतां बणे आप सहारा, जुग जुग लोकमात वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन एका बूझ बुझाईआ। भगतन एका दर बुझया, पाया पुरख हरि करतार। लेखा चुक्के एका
❋
❋
दुजया, तीजा नैण होए उज्यार। चौथे पद हरि चरन कँवल लम्भया, पंचम मिले शब्द धुन्कार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतां देवे नाम भण्डार। नाम भण्डारा वस्त अनमोल, हरिभगतन झोली पांयदा। आदि जुगादी रक्खे कोल, जुग जुग आप वरतांयदा। आपणे कंडे आपे तोल, आप आपणा भार वखांयदा। आपे होए कला सोल, अकल कलधारी आप अख्वांयदा। आपे वसे काया चोल, आपे निरगुण रूप वटांयदा। आप वजाए साचा ढोल, आपे सुन्न समाध समांयदा। आपे पर्दा देवे खोल्ह, आपे आपणा मुख भवांयदा। आपे लक्ख चुरासी ल्ए विरोल, हरिजन साचे बाहर कढांयदा। आपे शब्द अगम्मी नाम जैकारा देवे बोल, जुग जुग आपणा नाउँ धरांयदा। आपे खेले होली होल, धरत हौला भार आप करांयदा। आपे बैठा रहे अडोल, जीव जंत आप डुलांयदा। आपे नौ खण्ड पृथ्मी वेखे घोल, घर घर आपणा बल वखांयदा। आपे सच्चखण्ड दुआरा देवे खोल्ह, साचे भगतां मेल मिलांयदा। आपे सुरती शब्दी जाए मौल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिभगतां देवे एका वर, एका वस्त झोली पांयदा। सुरत शब्द सच प्यार, तन मन्दिर आप कराईआ। घर पीआ प्रीतम कन्त भतार, अंक सुहेलड़ी वेख वखाईआ। आपणे रंग रवे निरँकार, निरगुण दाता इक्क अख्वाईआ। आत्म सेजा सोवे पैर पसार, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। गुरमुख साचे ल्ए उठाल, जिस जन आपणी दया कमाईआ। घर दीपक बाती देवे बाल, अन्ध अन्धेरा दए गंवाईआ। इक्क वखाए सच्ची धर्मसाल, धर्म दुआरा बेपरवाहीआ। नाता तोड़ जगत जंजाल, काल फास दए मिटाईआ। जो जन घालण रहे घाल, अन्तिम लेखे ल्ए पाईआ। शब्द सरूपी बण दलाल, लोकमात वणज वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, भगतां अंदर आपे वड़, काया गढ़्ह आप सुहाईआ। काया गढ़्ह सच मुनारा, पंज तत्त बंक बणाया। करे खेल पुरख निरँकारा, निरगुण सरगुण वेख वखाया। भगत भगवन्त कर उज्यारा, लोकमात पैज धराया। जुग जुग ल्ए आप अवतारा, सतिजुग त्रेता द्वापर वेस वटाया। कलिजुग नर हरि अन्तिम वारा, निहकलंक आपणा नाउँ रखाया। हरिजन साचे करे सच प्यारा, सच सरनाई इक्क दृढ़ाया। इक्क वखाए चरन दुआरा, चार वरन मेल मिलाया। एका भरे नाम भण्डारा, देवणहार इक्क अख्वाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतां देवे नाम निधान, इक्क वखाए सच निशान, सच महल्ले आप झुलाया। सच निशाना हरि झुलाउणा, चार कुंट वज्जे वधाईआ। गुरमुख सज्जण मीत साचा माण दवाउणा, माया ममता मोह मिटाईआ। एका अक्खर ब्रह्म विद्या आप पढ़ाउणा, पारब्रह्म करे कुड़माईआ। साचे सरोवर आप नुहाउणा, ताल सुहावा इक्क वखाईआ। लक्ख चुरासी फंद बन्द बन्द कटाउणा, बन्दी छोड़ दया कमाईआ। सतिजुग साचा चन्द चढ़ाउणा, घर घर दीपक करे रुशनाईआ। कूड़ कुड़यारा
❋
❋
पन्ध मकाउणा, जूठा झूठा नाता दए तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिभगतन देवे जगत वड्याईआ। हरिभगत सदा सालाहीए, मिल्या मेल श्री भगवान। हरिभगत सदा गुण गाईए, प्रगट होवे दो जहान। हरिभगत सदा दर्शन पाईए, जिस मिल्या आप मेहरवान। हरिभगत सदा संग रखाईए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, भगतन देवे ब्रह्म ज्ञान। ब्रह्म ज्ञान भगत भगवन्त दृढ़ीता, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। आपे करे पतित पुनीता, पतित पावन बेपरवाहीआ। लेखा जाणे राम सीता, राम रामा इक्क अख्वाईआ। भेव खुल्हाए ज्ञान गीता, कान्हा बंसरी नाम वजाईआ। गुरमुखां देवे नाम अनडीठा, भगतन गाए चाँईं चाँईंआ। जुग जुग चलाए आपणी रीता, चाल अवल्लड़ी इक्क वखाईआ। कलिजुग अन्तिम अन्त आपणा आप जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिजन साचे देवे शब्द सालाहीआ। शब्द सालाह सालाहणा, साहिब सच्चा एक। दरस वेखे हरि हरि नैणां, तन मन ना लग्गे सेक। दरगाह साची सचखण्ड दुआरे साचे बहणा, गुर चरन दुआरा एका एक। हरि हरि नाउँ पाउणा शब्द गहिणा, पुरख अबिनाशी ल्ए वेख। एका भाणा सिर ते सहिणा, हरि हरि जू हरि मन्दिर बह बह लिखे लेख। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, भगतन मेला एका घर, घर साचा ल्ए वेख। घर साचा हरी हरि मन्दिर, कमलापाती आसण लाईआ। मेल मिलावा डूँग्घी कंदर, आपणा पल्लू आप फड़ाईआ। आपे तोड़े हँकारी जंदर, हउमे हंगता दए मिटाईआ। दरस दखाए अंदरे अंदर, दर दर आपणी अलक्ख जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिभगत बंधाए आपणे लड़, एका बन्धन आपणा पाईआ। हरिभगतन बन्धन नाम पा, डोरी आपणे हथ्थ रखांयदा। लक्ख चुरासी कोलों मुख छुपा, गुरमुखां दरस दखांयदा । आपणा लेखा आपे दए गणा, भेव अभेदा आप खुल्हांयदा। माया ममता मोह दए चुका, साची संगता मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतन देवे भगती दान, अन्तर आत्म इक्क ज्ञान, गुण निधान वेख वखांयदा। गुण निधाना श्री भगवाना, जुगा जुगन्तर खेल खलाईआ। आपे गाए आपणा गाना, आपणा नाउँ आप प्रगटाईआ। आपणा उडाए सच बबाणा, हरिजन साचे आप चढ़ाईआ। आपे देवे दरगाह साची माणा, माण निमाणयां होए सहाईआ। आपे वरते आपणा भाणा, लक्ख चुरासी आपणे भाणे विच रखाईआ। लेखा जाणे राज राजाना, शाहो भूप साचे तख्त आसण लाईआ। जन भगतां वखाए इक्क निशाना, सचखण्ड दुआरे आप झुलाईआ। गीत गोबिन्द गाए तराना, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भगतां अंदर आपे वस, आपणा मार्ग देवे दस्स, जगत नाता तोड़ तुड़ाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी निगहवान, जन हरि हरि जन वेख वखाईआ।
❋
❋
१३ जेठ २०१७ बिक्रमी देवी सिँघ आसला दे घर मघो वाली ज़िला जम्मू
जन्म जन्म दी मेटे थकावट, जो जन आए सरनाईआ। माणस जन्म बणाए बनावट, पंज तत्त काया वेख वखाईआ। रसना जिह्वा हरि हरि घट मन्दिर जो जन रहे गावत, गावणहारा वेस वटाईआ। कलिजुग अन्तिम देवण आया दावत, शब्द ढोला एका गाईआ। निरगुण सरगुण बणया महावत, नाम नेज़ा हथ्थ उठाईआ। पिच्छे जुग जुग रहे कहावत, दर दुआर गुरमुख दर्शन पाईआ। चरन धूढ़ जो जन नहावत, दुरमति मैल रहे ना राईआ। पंच विकारा करे बग़ावत, घर घर पई लड़ाईआ। बिन सतिगुर पूरे ना करे कोई सखावत, रहिमत हथ्थ ना किसे रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत बुड़ेपा वेख वखाईआ। जगत बुड़ेपा गया थक्क, लोकमात पन्ध मुकण ना पाईआ। काया माटी सुक्की रत्त, हड्ड मास नाड़ी पिंजर रिहा ना राईआ। बीज ना बीजया आत्म वत, फुल फुलवाड़ी दिस ना आईआ। झूठया खोल्हे रक्खया खाता खत, नाम वस्त ना विच टिकाईआ। मिटी ना अन्ध अन्धेरी रात, साचा चन्द ना कोए चढ़ाईआ। पुत्त पोतरा ना कोई दिसे साथ, सगला संग गए तजाईआ। बिन हरि कोए ना लहिणा चुकाए मस्तक माथ, पूर्ब जन्म ना वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका लेखा दए समझाईआ। माणस जन्म मिल्या मात, दस दस मास अग्नी कुण्ड तपाया। धुरदरगाही मिली एका दात, नाम अमोला झोली पाया। बंस सरबंस बध्धा नात, नाता बिधाता जोड़ जुड़ाया। घर मन्दिर वखाए साचा हाट, नर हरि साचा रिहा खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वेखणहारा पूर्ब वर, माणस मानुक्ख फोल फोलाया। पूर्ब जन्म मारी मार, कर्मगत ना कोए कटाईआ। पिता पूत नाता तुटा विच संसार, तागा सूत ताणा पेटा ना कोए वखाईआ। आर पार बैठा इक्क किनार, आपे बूझे आपे दए बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत विछोड़ा जाए जग, पिता पुत्तर लग्गी बिरहों अग्ग, शाह रग रही तड़फाईआ। पिता पूत होया विछोड़ा, बरस बरसी दए गवाहीआ। हित्त प्यार किसे ना बौहड़ा, मेला मेल ना कोए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे अंदर वड़, काया मन्दिर खोज खुजाईआ। काया मन्दिर जगत प्यासी, दिवस रैण रहे बिल्लाईआ। कवण करे बन्द ख़लासी, जगत बन्धन तोड़ तुड़ाईआ। बिरध अवस्था निर्धन जोत साचा नूर ना कोए प्रकाशी, अन्ध अन्धेरा गया छाईआ। पूरी होई ना मात आसी, आसा निरासा दए दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बिरध बुड़ेपा रिहा जाण, सच संदेश दए गुण निधान, एका अक्खर दए सुणाईआ। सच संदेशा सुणना कर ध्यान, हरि सज्जण आप सुणांयदा। तेरा पूत जगत निशान, चीचो मल्लीआं डेरा लांयदा। ओथे
❋
❋
खोल्ह जगत दुकान, पंसारी हट्ट सेव कमांयदा। कर सुन्नत होया मुस्लिमान, ईमान शरअ आपणे गल लगांयदा। पंज निमाज़ां पढ़े कुरान, मक्का काअबा वेख वखांयदा। इक्क वखाए सच ईमान, शरअ शरीअत बन्द करांयदा। पूत भुलया पिता नादान, जगत नाता तोड़ तुड़ांयदा। घर नारी कन्त मिली रकान, माया ममता मोह हंढांयदा। मगर लग्गे पंज शैतान, सिर कोए ना दूसर होर उठांयदा। बिरध अवस्था सुरत सवाणी एका मंगे साचा दान, हरि हरि नाम इक्क वखांयदा। आवण जावण चुक्के काण, जम की फाँसी फंद कटांयदा। मिले मेल श्री भगवान, आपणा नेत्र आप खुल्हांयदा। दोए नेत्र जगत वखाण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत थकावट देवे चुक्क, अगला पैंडा रिहा मुक्क, साचा पान्धी आप मुकांयदा। आया दुखीआ दर दुआर, दु:ख आपणा फोल सुणाईआ। जगत विछोड़ा मारे मार, विजोग रोग टिकण ना पाईआ। सतिगुर पूरा किरपा करे अपार, एका सिख्या दए समझाईआ। बिन हरि करतार कोई ना सच्चा यार, मात पित भैण भाई साक सज्जण पुत्तर धीआं अन्त ना संग निभाईआ। एका हरि का नाउँ रसना जिह्वा लैणा उच्चार, त्रैगुण माया फंद कटाईआ। अठानवें बरस उमर उतरे पार, नौ अठ वज्जे वधाईआ। नौ नौ खोल्हे आप किवाड़, दसवें मेला शहनशाहीआ। तीजा नेत्र कर उज्यार, काया खेत्र वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ग़रीब निमाणे देवे वर, दर्द दु:ख भय भञ्जण आप अख्वाईआ। दीनां अनाथां दीन दयाला, आपणी दया कमांयदा। इक्क वखाए सच सच्ची धर्मसाला, साची सिख्या इक्क समझांयदा। फल लगाए काया डाल्हा, पत डाल्ही वेख वखांयदा। लक्ख चुरासी तोड़ जंजाला, आप आपणे रंग रंगांयदा। सोहँ पाए गल साची माला, मन का मणका आप फिरांयदा। नेड़ ना आए काल महांकाला, पुरख अबिनाशी सिर आपणा हथ्थ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भिखक भिच्छया देवे वर, जो जन सरन सरनाई मंगण आंयदा। जगत थकेवां जाणा लथ्थ, पंज तत्त चोला रंग रंगाईआ। सगल वसूरे जायण लथ्थ, चिंता चिखा दए मुकाईआ। जिस जन चढ़ाए आपणे रथ, दर घर साचे मेल मिलाईआ। लहिणा देणा चुकाए सीआं साढे तिन्न तिन्न हथ्थ, आपणी वण्ड आप कराईआ। वसणहारा घट घट, लक्ख चुरासी वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लहिणा लहणे झोली पाईआ। निरगुण खेल हरि निरँकार दा, आदि जुगादी आप कराए। भेव अवल्लड़ा परवरदिगार दा, रूप रेख ना कोए वखाए। करे खेल सांझे यार दा, वरन बरन ना कोए जणाए। तोड़े गढ़्ह हँकार दा, नाम खण्डा हथ्थ उठाए। जन भगतां पैज संवारदा, जुग जुग आपणी जोत जगाए। साचे सन्तां फड़ फड़ तारदा, मार्ग पन्थ इक्क वखाए। गुरमुखां रोग निवारदा, हउमे रोग रहिण ना पाए। गुरमुख साचे पार उतारदा, सतिगुर
❋
❋
पूरा सेव कमाए। आप आपा उत्तों वारदा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हरिसंगत साची वेख वखाए। हरिसंगत साचा रंग, सतिगुर पूरा आप चढ़ाईआ। घर घर आत्म वेखे सच पलँघ, दस्म दुआरी डेरा लाईआ। नौ दुआरे रिहा लँघ, टेढी बंक पार कराईआ। हथ्थ फड़ नाम मृदंग, साचा नाद इक्क सुणाईआ। दूई द्वैती ढाए कंध, पर्दा ओहला दए चुकाईआ। इक्क उपजाए परमानंद, निजानंद आपणा रूप दरसाईआ। सच सुणाए सुहागी छन्द, सोहँ ढोला आपे गाईआ। गुरमुखां ख़ुशी करे बन्द बन्द, बन्दीख़ाना दए कटाईआ। आप चढ़ाए साचा चन्द, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। जिस जन गाया बत्ती दन्द, अन्तिम मेले थाउँ थाँईंआ। मनमुखां सुत्ता दे कर कंड, नेत्र दिस किसे ना आईआ। करे खेल विच वरभण्ड, जोती जामा भेख वटाईआ। पावे सार जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज खोज खुजाईआ। वसणहारा हरि ब्रह्मण्ड, पारब्रह्म नाउँ धराईआ। जुग जुग वण्डे आपणी वण्ड, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आपणी वण्डी रिहा पाईआ। आपे करे खण्ड खण्ड, नौ खण्ड पृथ्मी वेख वखाईआ। आप रखाए चण्ड प्रचण्ड, तिक्खी धार आप चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख साचे वेख वखाईआ। गुरमुख साचा लाल अनमुल्लड़ा, गुर सतिगुर वेख वखांयदा। जुगा जुगन्तर साचे कंडे तुलड़ा, करता कीमत आपे पांयदा। त्रैगुण माया विच कदे ना रुलड़ा, ख़ाकी ख़ाक ना कोए मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत मेला सच दुआर, चार वरनां करे इक्क प्यार, ऊँचां नीचां राउ रंकां राज राजानां शाह सुल्तानां एका धाम बहांयदा। चार वरनां इक्क ज्ञाना, एका अक्खर करे पढ़ाईआ। चार वरनां इक्क भगवाना, परम पुरख मेल मिलाईआ। चार वरनां एका दाना, नाम निधाना झोली पाईआ। चार वरनां देवे ब्रह्म ज्ञाना, आत्म अन्तर करे जणाईआ। कलिजुग अन्तिम प्रगट हो निहकलंक बली बलवाना, बल आपणा आप वखाईआ। सत्त रंग झुलाए इक्क निशाना, सत्तां दीपां करे रुशनाईआ। गुरमुखां बन्न्हे हथ्थीं गाना, घर घर आपणा सगन मनाईआ। सम्मत सतरां हो प्रधाना, बीस बिक्रमी करे जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत मेला एका घर, घर वजदी रहे वधाईआ। हरिसंगत हरि कर परवान, सच परवाना हथ्थ फड़ांयदा। सचखण्ड दुआरे एका माण, धर्म दुआरा इक्क वखांयदा। आवण जावण चुक्के काण, श्री भगवान मेल मिलांयदा। गुरमुख बूटे लोकमात सदा महिकान, सच सुगंधी नाम भरांयदा। भगत वाष्ना भरे विच जहान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिसंगत देवे एका वर, हरि साचा खेल खिलांयदा। हरिसंगत हरि पाया, हरि हरि का रूप अपार। दर दर घर घर वेख वखाया, गुरमुखां कर प्यार। जेठ अग्नी तपश दए बुझाया, अमृत वरख़े ठंडी ठार। तृष्ना हरस दए मिटाया, आत्म अन्तर धर प्यार। आपणा
❋
❋
तरस आप कमाया, गुरमुख साचे लाए पार। निरगुण सरगुण दरस दिखाया, नेत्र नैणां आप उग्घाड़, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे होए सहाया। हरिजन तेरी साची मत, ब्रह्म मति इक्क वखाईआ। सतिगुर पूरा रक्खे पत्त, लोकमात होए सहाईआ। तेरी लेखे लग्गे रत्त, रत्ती रत्त आपणे लेखे पाईआ। सतिगुर सच्चा जाणे मित गत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे ल्ए तराईआ। हरिजन साचा तारया, कर किरपा आप करतार। जन्म जन्म दा रोग निवारया, एका बख्शे चरन प्यार। घर मन्दिर कर उज्यारया, मेट मिटाए अन्ध अँध्यार। देवे दरस अगम्म अपारया, बन्द ताकी खोल्ह किवाड़। जेठ अग्न किसे ना साड़या, तत्ती वाओ ना करे ख्वार। जो जन बोले सोहँ शब्द सच जैकारया, माणस जन्म ना आए हार। पूर्ब लहिणा लेखा पार उतारया, लेखा देवणहार सच्ची सरकार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां भरे नाम भण्डार। नाम भण्डारा हरि भगवन्त, जुगा जुगन्तर आप वरतांयदा। गुरमुख विरले वेखे सन्त, जिस जन झोली नाम भरांयदा। लक्ख चुरासी माया पाए बेअन्त, त्रैगुण पर्दा इक्क रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख मेला नारी कन्त, घर मन्दिर आप सुहांयदा। घर मन्दिर हरि सुहावणा, निरगुण नूर जोत उज्यार। गुरसिख साचा वेख वखावणा, अंदर मन्दिर गुप्त ज़ाहर। दर दरवेशा फेरा पावणा, अलक्ख निरँजण बोल जैकार। शब्द अनादी इक्क सुणावणा, आत्म धुन वज्जे अपार। गुरसिख गुरमुख एका धाम वसावणा, जिस घर वसे आप निरँकार। दर आयां लेखे लावणा, जाए पैज संवार। मनमुखां मुख शर्मावणा, मन रक्खया इक्क हँकार। गुरमुख विरले सीस झुकावणा, जिस झुकया आप निरँकार। दिवस दिहाढ़ा सच सुहावणा, तेरां तेरा करे प्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे पावे सार। सार समालीअन दिवस रैण प्रभात, घड़ी पल पल वेख वखाईआ। वसणहारा कायनात, चार कुंट दहि दिश आपणा खेल खलाईआ। लक्ख चुरासी मारे झात, हरिजन साचे ल्ए उठाईआ। आपे पुछणहारा वात, वास्तक आपणा रूप दरसाईआ। चरन कँवल बंधाए साचा नात, धरत धवल दए वड्याईआ। गुरमुखां होए पिता मात, मात पिता आप अख्वाईआ। वरन बरन ना कोए ज़ात, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरिसंगत मेला विच जहान, दो जहानां वाली आप कराईआ।
❋
❋
२८ जेठ २०१७ बिक्रमी शब्द सिँघासण पर लिख्त होई मकान नं० ९७८९
गली नं० ७ मुलतानी ढांडा पहाड़ गंज नवीं दिल्ली
हस्त कीट हरि करतार, जून अजूनी खेल खिलांयदा। रूप अनूप बेऐब परवरदिगार, नूरो नूर डगमगांयदा। सति सरूप शाहो भूप सच्ची सरकार, सच सुल्तानां नाउँ धरांयदा। लक्ख चुरासी खेल अपार, घट घट बाती आप टिकांयदा। कमलापाती मीत मुरार, निरगुण आपणी रचन रचांयदा। आदि जुगादी निराकार, साकार रूप वटांयदा। सृष्ट सबाई पावे सार, घट घट अंदर फोल फुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट जेरज अंड रूप रेख ना कोए वखांयदा। हस्त कीट हरि की धार, हरि साचा सच उपजाईआ। इक्क इकल्ला खेल अपार, एकँकारा आप कराईआ। सचखण्ड निवासी हो उज्यार, लोआं पुरीआं ब्रह्मण्डां खण्डां वेख वखाईआ। एका नूर कर उज्यार, शब्दी धार विच टिकाईआ। शब्द नाद धुन जैकार, पवण पवणी आप समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट एका हथ्थ वड्याईआ। हस्त कीट हरि समाया, भेव अभेद भेव जणांयदा। अलख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाहया, आपणा नाउँ धरांयदा। आपणी कल अप वरताया, जुगा जुगन्तर खेल खिलांयदा। पुरख अबिनाशी सच मलाह बण के आया, खेवट खेटा आप चलांयदा। हरिजन साचे सन्त सुहेले निरगुण सरगुण रूप आप आपणा मेल मिलाया, आपणा हित आपे वेख वखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट एका संग, साचा संग आप निभांयदा। हस्त कीट सगला साथ, हरि साचा सच निभाईआ। पारब्रह्म पुरख अबिनाश, आदि जुगादि दए वड्याईआ। खेले खेल पृथ्मी आकाश, आकाश आकाशा आपणा रूप समाईआ। जन भगतां होया रहे दास, जुगा जुगन्तर सेव कमाईआ। घट घट अंदर रक्खे वास, निरगुण सरगुण बेपरवाहीआ। मंडल बह बह पावे रास, घर मन्दिर आप सुहाईआ। गुरमुखां पूरी करे आस, ऊँच नीच ना वेख वखाईआ। सदा सुहेला वसे पास, विछड़ कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट एका रूप दरसाईआ। एका रूप हरि करतार, आपणा आप उपजांयदा। अजून अजूनी हो त्यार, निरगुण हर घट डेरा लांयदा। एका अक्खर कर विचार, साची सिख्या आप समझांयदा। लेखा लिख ना सके वेद चार, पुराण शास्त्र भेव ना पांयदा। आदि जुगादी खेल अपार, जुगा जुगन्तर आप करांयदा। बोध अगाधी नाम जैकार, सच जैकारा आप सुणांयदा। सचखण्ड निवासी हो त्यार, लोकमात वेस वटांयदा। त्रै काल दरसी भेव न्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट वेख वखांयदा। वेखणहारा हरि भगवान, आदि जगादि समाया। वेखणहारा जुगा जुगन्त, महिमा अगणत लेखा लेख
❋
❋
ना कोई लिखाया। हरिजन वेखे साचे सन्त, लक्ख चुरासी खोज खुजाया। घर मन्दिर उपजाए हरि हरि नाउँ मणीआ मंत, आपणी विद्या आप पढ़ाया। दो जहानां बणाए साची बणत, सति पुरख निरँजण आपणी सेवा आप लगाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जुगा जुगन्तर हरि हरि वेस, करे कराए नर नरेश, हस्त कीट मेल मिलाया। हस्त कीट मेला भगवान, हरि साचा आप कराईआ। जुग करता देवणहार दान, करता पुरख नाउँ धराईआ। मूर्त अकाल वड मेहरवान, अजूनी रहित नाउँ धराईआ। आदि जुगादी नौजवान, ना मरे ना जाईआ। शब्द उठाए सच निशान, दरगाह साची आप झुलाईआ। पुरीआं लोआं ब्रह्मण्डां खण्डां पाए एका आण, रवि ससि रहे सीस झुकाईआ। ब्रह्मा विष्न शिव करन ध्यान, करोड़ तेतीसा सुरपति राजा इंद, नैनण नैण रहे उठाईआ। पुरख अबिनाशी वड मेहरवान, आप आपणी कल वरताईआ। हरिजन साचे करे परवान, दर घर साचा वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे मंडल साची रास, पारब्रह्म ब्रह्म कर प्रकाश, निरगुण पूरी करे आस, हस्त कीट एका भिच्छया झोली पाईआ। पाई भिच्छया नाम निधान, एका झोली भरांयदा। सो पुरख निरँजण वड मेहरवान, एकँकारा खेल खिलांयदा। आदि निरँजण देवे दान, अबिनाशी करता संग रखांयदा। श्री भगवान बख्शे माण, निमाणयां गले लगांयदा। पारब्रह्म एका पाए आपणी आण, दूसर हुक्म ना कोई जणांयदा। गुरमुख साचे चतुर सुजाण, जुगा जुगन्तर वेख वखांयदा। लोकमात खोल्ह सच दुकान, साचा हट्ट इक्क वखांयदा। जीव जंत ना सके कोई पछाण, लक्ख चुरासी भरम भुलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट पावे सार, लक्ख चुरासी अगम्म अपार, भेव अभेद आप खुल्हांयदा। हस्त कीट हरि रंग राता, रंग रतड़ा साचा माहीआ। आप सुणाए आपणी गाथा, जुगा जुगन्तर करे इक्क पढ़ाईआ। लेखा जाणे लहिणा देणा मस्तक माथा, पूर्ब पूर्ब वेख वखाईआ। पंज तत्त काया माटी चलाए राथा, महांसार्थी बेपरवाहीआ। करे खेल त्रिलोकी नाथा, चौदां लोक कर रुशनाईआ। जन भगतां पूरा करे घाटा, एका वस्त हथ्थ फड़ाईआ। निरगुण जोती नूर जगे लिलाटा, आदि निरँजण कर रुशनाईआ। सर सरोवर वखाए तीर्थ ताटा, तट किनारा सोभा पाईआ। लेखा चुकाए आन बाटा, मात गर्भ फंद कटाया। अग्गे नेड़े आए वाटा, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट सद मेहरवान, सच निशान इक्क वखाईआ। सच निशान धुर दरबार, हरि साचा सच वखांयदा। महल्ल अटल उच्च मिनार, पुरख अबिनाशी आप झुलांयदा। गुरमुख साचे कर त्यार, जुगा जुगन्तर आप वखांयदा। आपे खोल्हे बन्द किवाड़, लोचण लोयण आप दरसांयदा। चौथे पद आपे वाड़, पंचम जोड़ा आप जुड़ांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट लाए लड़,
❋
❋
एका पल्लू नाम फड़ांयदा। नाम पल्लू सच गंढ्ढ, हरि साचे हथ्थ वड्याईआ। जुगा जुगन्तर वण्डे आपणी वण्ड, दूसर संग ना कोई रखाईआ। वसणहारा हरि ब्रह्मण्ड, लोआं पुरीआं खोज खुजाईआ। लेखा जाणे जेरज अंड, उत्भुज सेत्ज भुल्ल ना राईआ। पावे सार सूरज चन्द, रवि ससि वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपे जाणे आपणा पन्ध, आपणा लेखा वेख वखाईआ। ऊँच नीच हस्त कीट सर्ब जी दाता, एका रंग समाया। पारब्रह्म प्रभ पुरख बिधाता, भेव किसे ना पाया। जुग जुग मेटी अन्धेरी राता, अन्ध अन्धेरा दए गंवाया। जन भगतां निभाए सगला साथा, सगला संग आप रखाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट हरि संजोग, हरि साचे आप कराया। लेखा जाणे चौदां लोक, चौदां चौदां वेख वखाया। पुरी ब्रह्म इक्क सलोक, सिँघ शेर नाम सुणाया। विष्नूं विश्व भाणा ना सके रोक, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाया। हरिभगत ना मंगे कोई मोख, प्रभ दरस रहे तृप्ताया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट एका संग निभाया। हस्त कीट एका संग, हरि सतिगुर संग रखांयदा। कलिजुग औध रही लँघ, कलिजुग वेला अन्तिम आंयदा। सृष्ट सबाई धरत मात साची सेज मांगे पलँघ, नव सत्त इक्क विछांयदा। जलधार ना दिसे कोई गंग, सर सरोवर अमृत बूंद ना कोई मुख चुआंयदा। चारे कुंट होए नंग, साचा पर्दा ना कोई पांयदा। सो पुरख निरँजण एका अश्व कसे तंग, हरि पुरख निरँजण सेव कमांयदा। एकँकारा सच्चखण्ड दुआरा आपे लँघ, आदि निरँजण वेख वखांयदा। अबिनाशी करता वजाए मृदंग, श्री भगवान हथ्थ उठांयदा। पारब्रह्म हरिजन साचे लाए आपणे अंग, ब्रह्म ब्रह्म वेख वखांयदा। लक्ख चुरासी जीव जंत माया ममता झूठी गंढ्ढ, हउमे हंगता गढ़्ह ना कोई तुड़ांयदा। सतिगुर पूरा गहर गम्भीरा सूरा सरबंग, सो पुरख निरँजण इक्क अख्वांयदा। गुरमुखां अंदर निरगुण रूप निराकार आपे लँघ, आत्म सेजा आप सुहांयदा। काया माटी काची वंग, कंचन गढ़्ह आप सुहांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट चुकाए डर, निर्भय आपणा भय वखांयदा। निर्भय रूप हरि निरँकारा, हरिजन साचे आप जगाईआ। एका बख्शे चरन प्यार, चरन चरनोदक मुख चुआईआ। शब्द जणाई धुन जैकार, नाद अनादी आप वजाईआ। कलिजुग अन्तिम खेल अपार, खेलणहारा आप खलाईआ। निरगुण रूप निराकार, निर्धन सरधन वेख वखाईआ। साकत निन्दक दुष्ट दुराचार, साध सन्त भगत भगवन्त मेल मिलाईआ। सन्त कन्त मेला नार भतार, गुरमुख वेखे सहिज सुभाईआ। गुरमुख सोहे बंक दुआर, घर वजदी रहे वधाईआ। मनमुख डुब्बे विच मँझधार, जुगा जुगन्तर रिहा रुढ़ाईआ। ना कोई दीसे पार किनार, नईआ नाम ना कोए चढ़ाईआ। सगला संग छुटा संसार, भैणा भईआ दिस ना आईआ। कढ्ढ वहीआ धर्म राए
❋
❋
करे ख्वार, लेखा लिख्या ना सके कोई चुकाईआ। गुरमुख साचा उच्ची कूके करे पुकार, सतिगुर तेरी सच सच्ची सरनाईआ। सतिगुर पूरा फड़ फड़ बाहों लाए पार, वेले अन्त होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट नाता, आपे तोड़े पुरख बिधाता, लड़ आपणा इक्क वखाईआ। हस्त कीट जगत खेल, ऊँच नीच वण्ड वण्डाईआ। हरीजन हरि साचा ल्ए मेल, हरिजन आपणी दया कमाईआ। घर मन्दिर जोत जगाए बिन बाती बिन तेल, दिवस रैण इक्क रुशनाईआ। सति सतिवादी बणे सज्जण सुहेल, घर मेला सहिज सुभाईआ। लेखा जाणे गुरु गुर चेल, चेला गुर रूप अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा जगत माण वड्याईआ। हस्त कीट सोहे बंक, सचखण्ड निवासी आप सुहांयदा । लेखा जाणे राउ रंक, एका डंक आप वजांयदा। एका नाम वजाए साचा डंक, चार वरनां आप सुणांयदा। प्रगट होया वासी पुरी घनक, घनक पुर वासी आपणी खेल आप खलांयदा। हरि जन जन हरि माण रखाए जिउँ जन जनक, घर घर आपणा रंग रंगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, हस्त कीट कर प्यार, थिर घर देवे शब्द धार, पीत पतम्बर सीस सुहांयदा। पीत पतम्बर हरि जगदीश, शाह सुल्तान आप झुलाईआ। आपणा पीसण आपे पीस, कलिजुग चक्की रिहा चलाईआ। चार कुंट चार जुग चार वरन चार बाणी चार खाणी चार वेद चार यार इक्क हदीस, इक्क कलमा उलमा आप पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वास्तक रूप सर्ब संसार, हस्त कीट दए आधार, पतित उधारन आपणा नाउँ आप धराईआ। पतित उधारन दीन दयाला, दयानिध पुरख अबिनाश्या। जुगा जुगन्तर अवल्लड़ी चाला, करे कराए शाहो सबासया। चरन दुआर रक्खे भिखार काल महांकाला, बह खेले खेल खेल तमाश्या। लक्ख चुरासी वणज वपार, दो जहान पृथ्मी अकाश्या। गुरमुख साचे ल्ए उभार, घर मन्दिर निरगुण जोत कर प्रकाश्या। कागद कलम ना लिखणहार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट दासण दासया। हस्त कीट हरि वसेरा, आप अपणा खेल खिलांयदा। आपे फिरे नेरन नेरा, दूरन दूर आप हो जांयदा। आप चुकाए मेरा तेरा, तेरा मेरा ना कोई रखांयदा। आपे ढाए भरमां डेरा, भरम गढ़्ह आप तुड़्हांयदा। आपे कराए संझ सवेरा, रैण अन्धेरा ना कोई वखांयदा। आपे शब्द सरूपी पाए घेरा, चार कुंट आपणा घेरा पांयदा। आपे करे हक नबेड़ा, जुग जुग वेस वटांयदा। गुरसिखां वेखे काया खेड़ा, पंज तत्त मन्दिर खोज खुजांयदा। आपे धरत मात करे खुल्हा वेहड़ा, जो घड़या भन्न वखांयदा। आपे त्रैगुण माया लाए उखेड़ा, आपे पंचम जड़्ह पुटांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट बेड़ा बन्न्ह, करे खेल श्री भगवान, भगवन आपणी खेल खिलांयदा। हस्त कीट वस्त अनमोल, सो पुरख निरँजण झोली पांयदा।
❋
❋
हरि पुरख निरँजण तोले साचा तोल, जगत कंडा नाम हथ्थ उठांयदा। आदि निरँजण आपणी धारन आपे बोल, श्री भगवान साची सिख्या दे समझांयदा। अबिनाशी करता वसे कोल, पारब्रह्म मुख पर्दा आपे लांहयदा। ब्रह्म ब्रह्म प्रभ आपे बोल, सरगुण ढोल मृदंग वजांयदा। दूई द्वैती पर्दा खोल्ह, साचा मन्दिर इक्क सुहांयदा। उलटा करे नाभ कँवल, अमृत कँवला आप भरांयदा। सुरती शब्दी जाए मवल, मवला आपणा नाउँ रखांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट चुक्के डर, साची सिख्या आपणे हथ्थ रखांयदा। हस्त कीट लेख चुकाउणा, सतिगुर साचा रंग रंगाईआ। चार वरनां एका बरन रखाउणा, सरनगत बेपरवाहीआ। चार कुंट एका शब्द पढ़ाउणा, अक्खर वक्खर जाप बेपरवाहीआ। चार जुग पन्ध मुकाउणा, चार यार देण गवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, देवणहारा साचा वर, हस्त कीट आपणी गोद उठाईआ। हस्त कीट दया कर, आपणी दया कमांयदा। सतिजुग साचा मात धर, धरत धवल धवल आप वड्यांअदा। नौ नौ सत्त सत्त एका वर, हरि हरि आपणी झोली पांयदा। हस्त कीट चुक्के डर, ऊँच नीच ना कोए वखांयदा। राउ रंक ना दिसे नारी नर, नर नरायण आपणी खेल खिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट लेखा जाए मुक्क, हरि साचा आप मुकांयदा। हस्त कीट सर्ब सुखदेव, चार वरन करे कुड़माईआ। पारब्रह्म अबिनाशी करता अलक्ख अभेव, परम पुरख इक्क अख्वाईआ। एका इष्ट एका देव, देवी देव इक्क मनाईआ। लक्ख चुरासी रसना जिह्व, पुरख अकाल इक्क वड्याईआ। मानस मानुख मस्तक थेव, कौस्तक मणीआ जोत रुशनाईआ। पारब्रह्म सदा नेहकेव, केवल आपणे नाउँ दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट सर्ब हरि मीत, सतिजुग चलाए साची रीत, मन्दिर मसीत ना कोई वखाईआ। साचा मन्दिर देहुरा मसीत, काया गढ़्ह चार वरन इक्क जणांयदा। सति पुरख निरँजण बैठा अतीत, अंदर वड़ दिस किसे ना आंयदा। जिस जन फड़ाए आपणा लड़, फड़ मार्ग आपे लांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट एका वर, आपणी भिच्छया झोली पांयदा। साचा मन्दिर हरि मुनार, काया मन्दिर इक्क दरसाईआ । दीपक जोत जगे उज्यार, बिमल रूप इक्क दरसाईआ। शब्द नाद वज्जे धुन्कार, धुन आत्मक आप सुणाईआ। सोहे बंक बंक दुआर, दर दरवाजा ना कोई खुल्हाईआ। बणे बणत ना चार दिवार, छप्पर छन्न ना कोई छुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट एका कर, हरि मन्दिर आप वखाईआ। हरि मन्दिर हरी दुआरका, हरि साचा सच दरसाईआ। पावे रास मंडल तारका, रवि ससि करे रुशनाईआ। करे कराए घर आरत साची आरता, गगन मंडल वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट वखाए
❋
❋
एका घर, घर साचा इक्क समझाईआ। घर साचा हरि सुहञ्जणा, उच्च अटल मुनार। जगे जोत इक्क निरँजणा, दिवस रैण होए उज्यार। ना घड़या ना भज्जणा, ना ढह ढह होए ख्वार। अंदर वड़ फेर फेर ना तजणा, मिले मेल हरि मीत मुरार। दर दुआर बह बह सजणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट वखाए इक्क घर बार। हस्त कीट लेखा सचखण्ड, प्रभ सची सच सरनाईआ। सति जुग चलाए साची वण्ड, ब्रह्मण्ड इक्क सरनाईआ। त्रैगुण देवणहारा दंड, पंचम वेखे थाउँ थाँईंआ। लेखा जाणे जेरज अंड, अंडज जेरज खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, हस्त कीट एका धाम बहाईआ। हस्त कीट धाम सुहावणा, जिस मिल्या सतिगुर मीत। घर मन्दिर एका पावणा, सतिजुग चले साची रीत। इष्ट दृष्ट इक्क वखावणा, रंग रंगीला हस्त कीट। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, वर दाता हस्त कीट। हस्त कीट वर पाया, हरि मिल्या बेपरवाह। एका दूजा भउ चुकाया, तीजा सतिगुर शब्द मलाह। चौथा दर इक्क समझाया, घर मन्दिर मेला शहनशाह। पंचम नाता तोड़ तुड़ाया, पंचम नाद शब्द धुन रिहा सुणा। छेवें छहबर एका लाया, अमृत मेघ दए बरसा। सत्तवें सति पुरख निरँजण सति सतिवादी जोत जगाया, अन्ध अन्धेरा दए गंवा। अठवें अठ्ठां तत्तां वेख वखाया, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध दए समझा। नौ दुआरे खोज खुजाया, जगत वासना बाहर कढा। दसवें मेला सहिज सुभाया, बज़र कपाटी पर्दा लाह। आत्म सेजा रंग रंगाया, सच सुहञ्जणी सेज हंढा। पीआ प्रीतम वेख वखाया, घर मन्दिर बेपरवाह। आसा तृष्ना रहे ना राया, सहिंसा रोग दए चुका। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हस्त कीट देवे वर, एका आपणा बन्धन पाया। हरि हरि बन्धन नाम अपारा, दिस किसे ना आईआ। गुरमुखां देवे सच सहारा, सारिंग धर भगवान बीठलो आपणी दया आप कमाईआ। कलिजुग अन्तिम सतिजुग खेल करे न्यारा, अद्धविचकार डेरा लाईआ। दोहां विचोला सिरजणहारा, वड दातारा खेल खलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेखे खड़्ह, हस्त कीट आपणी अंश बणाईआ। हस्त कीट अंश सपूत, मात पित हरि अख्वांयदा। एका धागा एका सूत, ताणा पेटा एका पांयदा। एका वसणहारा चारे कूट, एका आपणा खेल खिलांयदा। एका कलिजुग नाता तोड़े जूठ झूठ, एका सच सुच मार्ग आपणा आपे लांयदा। एका गुर गुरमुखां उप्पर जाए तुट्ठ, अमृत घुट्ट आप प्यांअदा। एका सुहाए आपणी रुत्त, रुत्त बसन्ती फुल्ल फलवाड़ी आप महिकांयदा। मेले मेल पारब्रह्म अबिनाशी अचुत्त, सुत्त दुलारे मेल मिलांयदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, कलिजुग तेरी अन्तिम वर, निहकलंक नरायण नर, हस्त कीट वेखे एका दर, दर दुआरा आप खुल्हांयदा।
❋
❋